قوی‌تر از همیشه باشید به امید ایرانی آزاد
فیلم ها را با دوبله و زیرنویس فارسی دانلود کنید .::moviepovie.com::.
‫در همین حین بریتانیایی‌هایی که به کاستا ‫نقل مکان کردند مشغول کار هستند.
‫اداره میخانه زیر آفتاب سوزان ‫از رویای مردم بریتانیاست.
‫و به سادگی هم می‌تونه تبدیل به کابوسی بشه.
‫ولی گری و چری از مک‌کلسفیلد موفق شدن. ‫میخانه بامبو خیلی موفقه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ دیدم که داشتی از توی ‫خیابون من رو نگاه می‌کردی.
‫چند باری هم دیدم که با ‫سر پایین از کنارم رد شدی.
‫یه روزی دیگه این هشدار واقعیه.
‫رسما ما تنها آدم‌های اینجا هستیم.
‫باورت می‌شه؟ یعنی حتی هنوز نگهبان هم نیست.
‫اسم من هریه.
‫آدام هستم.
‫سلام.
‫چطوری باهاش کنار میای؟
‫- با... چی؟ ‫- گفتم.
‫خیلی ساکته. یعنی لندن همون بیرونه، ‫ولی اصلا نمی‌تونیم کاری بکنیم.
‫من موسیقی پخش می‌کنم ولی تموم که می‌شه از ‫این بدتره. حتی یکی از اون‌چیزها هم دارم...
‫دستگاه‌های سوت ممتد. ولی اینطوریه که...
‫انگار یه نفر گوشه اتاقه...
‫و داره پچ پچ می‌کنه. ‫پنجره‌ها رو هم که...
‫نمی‌شه باز کرد. ولی گمونم...
‫نمی‌خوان بپریم دیگه.
‫واسه کسب و کار ضرر داره دیگه.
‫جنازه‌های کف پیاده رو.
‫اینطوری کسی نمیاد اینجا.
‫نوشیدنی؟
‫ژاپنیه.
‫نوشته بهترین نوشیدنی دنیاست. ‫ولی دلیلش رو نمی‌دونم پس...
‫نه ممنون.
‫خیلی‌خب...
‫حالا چطوره که بذاری بیام داخل؟
‫حالا اگه واسه نوشیدنی هم نشد...
‫واسه هر چی که دوست داری.
‫گمون نکنم فکر خوبی باشه.
‫ترسیدی؟
‫نه.
‫خب اگه ازم خوشت نمیاد ‫مجبور نیستیم کاری بکنیم.
‫جلوی در خونه من خون آشامه.
‫سلام.
‫گفتم یه چیز قوی بگیرم.
‫واسه چنین لحظه‌ای.
‫نه ممنون.
‫بریم؟
‫کجا بریم؟
‫خونه دیگه.
‫خیلی خوشحال می‌شه که ببینت.
‫حدس بزن کی رو توی پارک پیدا کردم؟
‫خودشه؟
‫آره بابا. مطمئنا خودشه.
‫چشم‌هاش رو ببین.
‫آره واقعا خودتی.
‫سلام.
‫چرا ایستادی؟
‫بیا داخل.
‫اونجا زندگی می‌کنی؟
‫مطمئنا این اطراف نیستی.
‫توی لندن زندگی می‌کنم.
‫چه باکلاس.
‫تنهایی زندگی می‌کنی؟
‫خونه خودته؟
‫آره. یه آپارتمانه دیگه.
‫چی گفته بودم؟
‫چی گفتم؟
‫گفتم واسه خودش کسی می‌شه دیگه.
‫ارزون که نیست...
‫مخصوصا زندگی اونجا.
‫و شغلت چیه؟
‫نویسنده‌ام.
‫دیدی گفتم؟
‫نه، نه، نه، پولدار یا چیزی نیستم.
‫نه واقعا.
‫می‌دونستم خلاقیت داری.
‫چه‌جور نویسنده‌ای هستی؟
‫می‌دونی که من عاشق استیون کینگ...
‫کری، کوجو و فصول متفاوت هستم.
‫نه، نه، نه، از اون نویسنده‌ها نیستم.
‫واسه فیلم فیلمنامه می‌نویسم...
‫و اگه مجبور باشم واسه تلویزیون.
‫نویسنده.
‫وای خیلی هیجان‌انگیزه.
‫اگه همسایه‌ها رو می‌شناختم ‫می‌رفتم که بهشون خبر بدم.
‫من همیشه گفتم که نویسنده‌‌ها از مردم عادی ‫بیشتر نسبت به جهان بی‌خبرن.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫اصلا نوشتن بلدی؟
‫درسته دیگه.
‫نویسنده.
‫پسرمون.
‫خیلی خوشحالیم که می‌بینیم موفق شدی.
‫بیا.
‫لباسش رو ببین.
‫پسرمون برگشته خونه.
‫چی می‌ذاری؟
‫خودت می‌بینی.
‫اوه.
‫اون ماشین قرمز کوچولو که داشتی رو یادته؟
‫انقدر دوستش داشتی که می‌خواستی ببریش...
‫توی خیابون پیش ماشین‌های واقعی.
‫درواقع اولین خاطره من همینه.
‫یه فورد گرانادا زد بهش نه؟
‫نه، ماشین سبز مسابقه‌ای بود.
‫یادته؟
‫هم...
‫قرمز بود.
‫انقدر پرت شدی که یادم نمی‌ره.
‫آره ولی چیزیت نشد.
‫چیزیت نشد. چند جات کبود شد.
‫من دیگه خیلی داشتم مبالغه می‌کردم.
‫اون شب کنار آتیش که روانی شدی چی؟
‫شب کنار آتیش رو یادته؟
‫- چند سالت بود؟ شیش؟ ‫- نه بابا.
‫بزرگ‌تر بود.
‫آتیش‌بازی شروع شد.
‫پسر بیچاره جیغ می‌زد و ترسیده بود.
‫باید تا خونه کولش می‌کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫روی شونه‌ام خوابش بود.
‫یادم نیست.
‫خیلی توی خودت بودی.
‫بهت سخت گذشته بود.
‫ما هم داشتیم سعی می‌کردیم کاری کنیم ‫که از آتیش‌بازی لذت ببری.
‫همیشه پسر حساسی بودی.
‫آره.
‫هنوز هم از آتیش‌بازی می‌ترسی؟
‫نه.
‫می‌دونی در مورد اون چی گفتی؟
‫که دقیقا مثل مادرمه.
‫واقعا هست.
‫ولی یه چیزی گفت.
‫آره. وقتی که باهام حرف می‌زنه
‫نمی‌دونم.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدیم.
‫مطمئن نبودید که می‌بینید؟
‫نه.
‫ولی اینجایی.
‫اینجام.
‫زود برگرد باشه؟
‫یکیمون خونه هست.
‫لطفا.
‫باشه. برمی‌گردم.
‫خوبه.
‫چی شده؟
‫شب بخیر عزیزم.
‫شب بخیر پسرم. خداحافظ.
‫بابت اون شب واقعا متاسفم.
‫چیزی نیست.
‫نگرانش نباش.
‫می‌بینمت.
‫من هم همین‌طور.
‫راستش ویسکی دوست دارم.
‫می‌خوای بخوریم یا نه؟
‫سلام.
‫می‌خوای بیای داخل؟
‫حتما.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫آره.
‫چی داری؟
‫ودکا، یکم آبجو.
‫و یکم ماریجوانا اگه بخوای.
‫آره.
‫ماریجوانا بهتره.
‫الکل مصرف نمی‌کنم.
‫از زندگی اینجا خوشت میاد؟
‫گمونم وقتی همسایه‌ها بیان بهتر باشه.
‫البته اگه بیان.
‫دوستی این نزدیکی داری؟
‫نه.
‫نه جدا.
‫- تو چی؟ ‫- نه، من هم ندارم.
‫اکثر دوست‌هام از لندن رفتن.
‫می‌خوان بچه‌هاشون باغچه داشته باشن.
‫می‌خوان نزدیک پدربزرگ و مادربزرگ‌ها ‫باشن که مراقب بچه‌ها باشن.
‫حدس می‌زنم تو هم نمی‌خواستی نقل مکان کنی.
‫خب نه.
‫بیام دورکینگ چیکار؟
‫بدرد امثال من نمی‌خوره.
‫تو کوییر هستی دیگه؟ ‫می‌خوام مطمئن بشم.
‫آره.
‫خوبه.
‫یا می‌شه گفت همجنس‌گرا.
‫کوییر رو نمی‌دونم.
‫به کلمه کوییر عادت ندارم.
‫همیشه توهین بوده.
‫احتمالا واسه همین همجنس‌گراها زیاد شدن.
‫یعنی اینطوری بود که...
‫مدل موهات همجنس‌گرایانه هستن.
‫مدل مبلت همجنس‌گرایانه‌ست.
‫کفش‌هات همجنس‌گرایانه‌ان.
‫کیف مدرسه‌ات همجنس‌گرایانه‌ست.
‫آره.
‫ولی کوییر خیلی مودبانه به نظر میاد دیگه.
‫یعنی اینطوریه که...
‫نمی‌دونم.
‫انگار که به اون بخشش که کیر ‫ملت رو می‌خوری اشاره نمی‌شه.
‫آره.
‫فرضم اینه که با کسی نیستی.
‫با کسی ندیدمت.
‫نه.
‫معمولا مجردی؟
‫معمولا مجردم؟
‫اوهوم.
‫گمونم آره.
‫هم...
‫تو چی؟
‫آره.
‫ولی سعیم رو می‌کنم.
‫چطوره ببوسمت؟
‫مشکلی نداره.
‫هم...
‫ببخشید.
‫- خوبی؟ ‫- آره آره.
‫فقط خیلی وقته...
‫خیلی وقته این کار رو نکردم.
‫باید نفس بکشی.
‫باشه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫تویی؟
‫متاسفانه بله.
‫بامزه بودی.
‫من از عکس‌هام متنفرم.
‫چاق بودم.
‫خب؟
‫ولی وقتی چاق باشی ازت نمی‌پرسن ‫که چرا دوست‌دختر نداری.
‫ولی مطمئنم که ما دوست می‌شدیم.
‫فوتبال رو ول می‌کردیم ‫که پسرها رو دید بزنیم.
‫باباته؟
‫آره.
‫خوشتیپه.
‫آره.
‫من...
‫دارم سعی می‌کنم در مورد اون بنویسم.
‫شغلت اینه؟
‫آره.
‫چطور پیش می‌ره؟
‫خب...
‫عجیبه.
‫خیلی پدرم رو نمی‌بینم.
‫تو...
‫پدرت رو زیاد می‌بینی؟
‫نه، مُردن.
‫قبل این‌که دوازده سالم بشه.
‫- هردوشون؟ ‫- آره.
‫آره. تصادف کردن.
‫مرگ طبیعی‌ای نیست دیگه.
‫واقعا متاسفم.
‫نه ممنون.
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫به نظرم مهم نیست.
‫دوست دارم باز هم ببینمت.
‫آره باشه.
‫اگه بخوای می‌تونم شب رو پیشت...
‫اصلا یه فکر بهتر دارم.
‫امشب نه.
‫خب؟
‫نه، واقعا دوست دارم ببینمت.
‫لزومی نداره توضیح بدی.
‫باشه.
‫ممنون.
‫برگشتی عزیزم.
‫معلومه که برگشتم.
‫وای چقدر خیس شدی.
‫بیا درشون بیار.
‫نه، لباس‌هام رو در نمیارم.
‫لوس نشو.
‫منم دیگه.
‫بیا. دست‌هات رو بده بالا.
‫می‌اندازمشون توی خشک‌کن.
‫امروز فقط من هستم.
‫عیبی نداره؟
‫آره، عیبی نداره.
‫خوبه.
‫خیلی چیزها رو باید بدونم.
‫باید همه‌چیز رو تعریف بکنی.
‫زود برو طبقه بالا.
‫لباس عوض کن.
‫وای. خیلی هیجان دارم.
‫- گمونم دیگه چیزی اندازه‌ات نمی‌شه. نه؟ ‫- نه.
‫خب واست یه سری از لباس‌های بابات رو آوردم.
‫باشه.
‫خب بیا این‌ها رو هم در بیار ‫که بریزم توی خشک‌کن.
‫در بیار دیگه آدام.
‫واقعا می‌گم.
‫وای. نگاهش کن.
‫چیه؟
‫یه پسر کوچولو بودی.
‫ولی دیگه نیستی.
‫خیلی فرق کردی. ولی هنوز خودتی.
‫خیال می‌کردم پر مو تر باشی.
‫مثل بابات.
‫باشه. ببخشید دیگه.
‫من سینه پر مو خوشم میاد.
‫باشه.
‫وای. می‌دونی من رو یاد کی می‌اندازی؟
‫کی؟
‫دقیقا شبیه پدرمی.
‫جدی؟
‫اوهوم.
‫از وقتی بچه بودم اون رو یادمه.
‫وای. عجیب نیست؟
‫انگار دارم هر دوتون رو همزمان می‌بینم.
‫اوه.
‫غذای موردعلاقه‌ات رو درست کردم.
‫یعنی امیدوارم هنوز موردعلاقه‌ات باشه.
‫می‌رم کتری رو روشن کنم. ‫بعدش همه‌چیز رو تعریف کن.
‫نترس.
‫باشه.
‫ببین، پدرت گفت که ازت نپرسم...
‫ولی من حلقه ازدواجی نمی‌بینم. ‫پس فرضم اینه که...
‫ازدواج نکردی. ولی دوست دختر داری؟
‫هان؟
‫فرض می‌کنم که موهای قهوه‌ای داره. ‫خیلی لاغر نیست. مشخصا هم باهوشه.
‫خب؟
‫خب چی؟
‫داری؟
‫نه، دوست دختر ندارم.
‫اوه.
‫حیف شد.
‫دوست دختر ندارم چون از دخترها خوشم نمیاد.
‫به زن‌ها علاقه ندارم.
‫منظورت چیه؟
‫یعنی...
‫گی هستم.
‫یعنی همجنس‌گرا؟
‫آره. یعنی همون. درسته.
‫واقعا؟
‫آره.
‫از کی؟
‫- خیلی وقته. ‫- چند وقت؟
‫از اولش؟
‫به نظر همجنس‌گرا نمیای.
‫خب متوجه منظورت نشدم.
‫منظورم رو فهمیدی دیگه.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫خب گمونم الان خوشحالی که ‫ همسایه‌ها رو نمی‌شناسی.
‫هم...
‫باید اعتراف کنم که یکم جا خوردم.
‫نمی‌دونم چه احساسی داشته باشم.
‫چیه؟
‫این احتمال رو در نظر نگرفته بودی؟
‫نه. معلومه که نه.
‫چه والدینی چنین چیزی رو ‫در مورد بچه‌شون تصور می‌کنن؟
‫خب من که باهاش مشکلی ندارم. پس...
‫مردم باهات بدرفتاری نمی‌کنن؟
‫نه. نه.
‫الان اوضاع تغییر کرده.
‫پس بدرفتاری نمی‌کنن؟
‫یعنی اجازه ندارن.
‫ولی همه خبر دارن؟
‫یعنی جار می‌زنین؟
‫نمی‌دونم. مثلا توی خیابون؟
‫خب به خیابونش بستگی داره.
‫آره.
‫همه خبر دارن. مشکل ندارن.
‫خب نمی‌خوای ازدواج کنی و بچه‌دار بشی؟
‫می‌تونم بچه‌دار بشم.
‫مردها می‌تونن ازدواج کنن.
‫زن‌ها هم همین‌طور.
‫یعنی با هم؟
‫آره.
‫چرا؟
‫یعنی چی که چرا؟
‫خب این مثل ازدواج با خودت نیست؟
‫پس یعنی می‌خوای ازدواج کنی و بچه‌دار بشی؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی وقت بود که امکانش نبود.
‫به نظرم ارزش نداشت که تلاش کنی ‫و ازدواج کنی و بچه‌دار بشی.
‫خوبی؟
‫آره خوبم.
‫مطمئنی؟
‫گمونم هیچ‌وقت نفهمیدم توی ‫ اون سر عجیبت چی می‌گذره.
‫همیشه درحال فرار بودی.
‫یادته؟
‫آره.
‫یه بار تا ایستگاه قطار دویدی و رفتی...
‫ولی پولت رو گم کردی و نتونستی بلیت بخری.
‫یادت میاد؟
‫آره.
‫اسکناس پنج پوندی مامان‌بزرگ بود.
‫آره، بود.
‫می‌خواستی کجا بری؟
‫نمی‌دونم.
‫لندن.
‫گمونم؟
‫لندن؟
‫وای.
‫یا یه بار هم تا ته باغ رفتی...
‫بعد دستت رو با بطری شیر قدیمی بریدی...
‫و دویدی و برگشتی و...
‫کل لباست خونی شده بود ‫و به پنجره می‌کوبیدی...
‫که در رو باز کنیم.
‫آره.
‫اینجاست.
‫همین‌جا.
‫هم...
‫می‌گن زندگی اون مدلی خیلی تنهایی داره.
‫دیگه چنین چیزی نمی‌گن.
‫پس تنها نیستی؟
‫اگه باشم هم بخاطر گی بودنم نیست.
‫واقعا نیست.
‫واقعا؟
‫وای. این بیماری وحشتناک چی پس؟
‫هشدارهاش رو توی...
‫اخبار دیدم. همراه سنگ قبر.
‫نگرانش باشم؟
‫نه بابا.
‫الان دیگه اوضاع عوض شده.
‫همه چیز فرق کرده.
‫خب من از کجا بدونم؟
‫گمونم لباس‌هات دیگه خشک شدن.
‫خواستی این بیسکوئیت‌ها رو با خودت ببر.
‫من نمی‌خورشمون.
‫چی شده؟
‫چیزیم نیست.
‫فقط یکم سردمه.
‫جدا؟
‫تب داری.
‫آره.
‫فقط... فقط...
‫زیر بارون گیر کردم.
‫باشه.
‫واست یه وان آب‌داغ پر کنم؟
‫مامان‌بزرگم می‌گه وان آب‌داغ ‫ همه مشکلات رو حل می‌کنه.
‫من اهل وان نیستم.
‫گم‌شو بابا.
‫کیه که وان دوست نداشته باشه؟
‫لزومی نداره جلوی من خجالت بکشی.
‫آره.
‫گفتنش از انجامش راحت‌تره.
‫- می‌خوای چشم‌هام رو ببندم؟ ‫- آره لطفا.
‫بهتر شد.
‫امروز کل روز رو به تو فکر می‌کردم.
‫هم...
‫فکر می‌کردم که یه روز جمعه با هم ‫برنامه‌های مسخره تلویزیون رو با هم ببینیم.
‫اوهوم...
‫روی مبل با هم غذای بیرون‌بر بخوریم.
‫با هم قسمت‌های قدیمی ‫«بهترین‌های پاپ» رو ببینیم.
‫البته به یه چیز دیگه هم فکر کردم.
‫به کردنت فکر کردم.
‫جدا؟
‫آره.
‫یا این‌که تو من رو بکنی. ‫خیلی هم فرقی نداره.
‫بدم نمیاد.
‫آره.
‫اگه تو هم خیلی...
‫علاقه‌ای به کردن نداشته باشی مشکلی نداره.
‫خیلی وقت بود که علاقه‌ای نداشتم.
‫به دلایل مشخص.
‫دلایل مشخص؟
‫حس می‌کردم که اگر کسی رو بکنم...
‫بعدش می‌میرم.
‫احتمالا تصورش برای تو سخته.
‫آره.
‫خب اصلا نه.
‫اون روز گفتی که پدرت رو زیاد نمی‌بینی.
‫آره.
‫مادرت چی؟
‫آره. نمی‌بینم.
‫چرا؟
‫نمی‌دونن که کوییری؟
‫چرا می‌دونن.
‫مشکلی ندارن؟
‫آره.
‫چیزی نیست.
‫یعنی سنتی که هستن.
‫احتمالا از آدم‌های معمولی بیشتر مشکل دارن.
‫آره.
‫ولی یه جورهایی بهش عادت کردن.
‫زیاد بهش اشاره نمی‌کنن.
‫می‌شه گفت که من...
‫به سمت لبه رفتم.
‫یا هم به لبه‌ی دیوار.
‫از روش رد شدم.
‫یعنی چی؟
‫یعنی من لبه پرتگاه خانواده‌ام.
‫خواهرم بچه داره.
‫برادر بزرگم تازه ازدواج کرده.
‫اون‌ها توی این نقطه وسط هستن.
‫عیبی نداره.
‫چرا عیبی نداشته باشه؟
‫چون که...
‫این ناراحتت نمی‌کنه؟
‫هم...
‫نه، به نظرم اجتناب‌ناپذیره دیگه.
‫چرا؟
‫هم...
‫من همیشه توی خانواده خودم ‫ احساس غریبی می‌کردم...
‫بعدش هم که...
‫اعتراف کردن هم اون تفاوت رو آشکار می‌کنه.
‫تفاوتی که همیشه وجود داشته.
‫پایانی نداره دیگه.
‫تقصیر کسی هم نیست.
‫چی شده؟
‫جالبه.
‫الان اوضاع بهتر شده. ‫مشخصا شده.
‫ولی خیلی تلاش لازم نیست که همچنان ‫ همون حس سابق رو بگیری.
‫که دوباره برگردی به اون دوران.
‫هنوز جذابم؟
‫یکم چیزه.
‫شب رو می‌مونی؟
‫مطمئنم زیاد طول نمی‌‌کشه که بیاد.
‫عیبی نداره.
‫صرفا می‌خواستم باهاش حرف بزنم.
‫آره. می‌دونم.
‫بابابزرگت این رو دوست داشت.
‫من اون زمان خیلی دوستش نداشتم ولی...
‫بهش عادت کردم.
‫اگه می‌خوای ببینی که مامانت عصبانی می‌شه...
‫بکشنش تا عصبانیتش رو ببینی.
‫بیا دیگه...
‫بیا بشین.
‫چی بهت گفت؟
‫که می‌ترسه برنگردی.
‫ولی مامانت رو که می‌شناسی.
‫خیلی ازش ناامید نشو.
‫نه نشدم.
‫صرفا باید یه سری قوانین رو...
‫که توی سرش درست کرده نابود بکنه.
‫به زودی می‌فهمه که موضوع خودش نیست.
‫تو چی؟
‫من چی؟
‫نظر تو چیه؟
‫خب...
‫یعنی صرفا شوکه شدم.
‫همیشه مطمئن بودم که یکم...
‫این مدلی هستی.
‫اصلا یاد نگرفتی توپ پرت کنی. ‫فرقی نمی‌کرد چند بار بگم.
‫- ای بابا. ‫- نمی‌تونستی دیگه.
‫یه جوری می‌گی که حس می‌کنم ‫خیلی کلیشه‌ای بودم.
‫خب بلدی توپ پرت کنی؟
‫اصلا.
‫خب بفرما دیگه.
‫دوست داشتی که بلد بودم؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌شنیدم که بعد مدرسه...
‫توی اتاقت گریه می‌کردی.
‫پسرها اذیتت می‌کردن؟
‫نه فقط پسرها.
‫چیکار می‌کردن؟
‫دختر صدام می‌کردن.
‫من رو نادیده می‌گرفتن.
‫باهام بازی نمی‌کردن.
‫سرم رو می‌کردن توی توالت.
‫خودکارها رو پرت می‌کردن توی صورتم.
‫معلومه دیگه.
‫آره.
‫خیلی مزخرفه دیگه. نه؟
‫اگه صدای گریه‌ام رو می‌شنیدی ‫ چرا نمی‌اومدی داخل اتاق؟
‫خودت چرا نگفتی که توی مدرسه اذیتت می‌کنن؟
‫خب تو اول جواب بده.
‫صادقانه بگو.
‫نمی‌خواستم تصور کنم که از بچه‌هایی هستی...
‫که بقیه اذیتشون می‌کنن.
‫و می‌دونم که اگه خودم هم همکلاسیت بودم ‫اذیتت می‌کردم.
‫آره گمونم...
‫این به فکر خودم هم رسیده بود.
‫احتمالا واسه همین چیزی در موردش بهت نگفتم.
‫می‌دونی، وقتی که واسم تعریف کرد...
‫یاد شوخی‌هایی که کردیم افتادم.
‫یاد وقتی افتادم که...
‫ادای معلم انگلیسی چلاقت رو در می‌آوردیم.
‫می‌گفتی پاهام رو روی هم نندازم.
‫دائما می‌گفتی این رفتار زنانه‌ست.
‫جدا؟
‫آره هروقت...
‫پاهام رو روی هم می‌اندازم...
‫یادش می‌افتم.
‫خاطرات خوب هم دارم.
‫امیدوارم داشته باشی.
‫واقعا امیدوارم که داشته باشی.
‫یادته که عاشق تزئین کردن درخت کریسمس بودی؟
‫روانیش بودی.
‫هر سال همین وضع بود.
‫و همیشه می‌ذاشتی که...
‫پری رو بذارم بالای درخت.
‫آره.
‫ببخشید که وقتی گریه می‌کردی ‫ نیومدم توی اتاقت.
‫نه واقعا اشکالی نداره.
‫واقعا کار قشنگی نبود. ‫مگه نه؟
‫متوجه‌ام بابا. مال خیلی وقت پیشه.
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫بس کن.
‫می‌شه بغلت کنم؟
‫آره. خوشحال می‌شم.
‫چیزی نیست پسرم.
‫همه چیز خوبه.
‫بعد این...
‫می‌خوام برم بیرون.
‫من و تو.
‫یعنی...
‫با هم.
‫بریم بیرون توی دنیا.
‫از کجا آوردیش؟
‫توی کیف‌پولم.
‫نمی‌دونم از کی اونجاست.
‫گمونم کتامین باشه.
‫جدا؟
‫قبلا مصرف کردی؟
‫نه.
‫حواست بهم هست؟
‫سعیم رو می‌کنم.
‫باشه.
‫آدام؟
‫چی شده؟
‫وای خیلی تب داری.
‫خیلی تب داره.
‫هان؟
‫بیا.
‫کنار. کنار. کنار.
‫♪ اون همه تنهایی و تنهایی. ♪
‫♪ و گمونم هیچوقت بهت نگفتم. ♪
‫♪ که خیلی خوشحالم که با منی. ♪
‫♪ اگه باعث شدم حس بدی داشته باشی. ♪
‫♪ ببخشید که کور بودم. ♪
‫♪ همیشه تو توی ذهنم بودی. ♪
‫♪ همیشه توی ذهنم بودی. ♪
‫♪ بگو. ♪
‫♪ بگو که عشق شیرینت بی‌پایانه. ♪
‫♪ بهم بده... ♪
‫♪ یه فرصت دیگه که راضیت کنم. ♪
‫♪ راضیت کنم. ♪
‫خب برید پیش هم.
‫حاضرید؟
‫خب بزن بریم.
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫واقعیه؟
‫حس واقعی بودن داره؟
‫آره.
‫خب دیگه.
‫چه مدت دوام میاره؟
‫نمی‌تونم جواب بدم.
‫گمونم تصمیم پایانش با ما نیست.
‫قرار نیست که بری؟
‫کجا بریم؟
‫خونه والش‌ها.
‫والش‌ها؟
‫والش‌ها.
‫نه، نه.
‫وایستا.
‫قول بده که نمی‌رید بیرون.
‫قول می‌دم.
‫قراره بریم اتاق بغلی بخوابیم دیگه.
‫باشه؟
‫بخواب دیگه.
‫خوابم نمی‌بره.
‫می‌خوای بیای اینجا؟
‫اجازه دارم؟
‫معلومه داری.
‫هنوز هم همون بوی قدیم رو می‌ده.
‫هر شب می‌اومدی اینجا و می‌گفتی ‫ که خوابت نمی‌بره.
‫همیشه یه چیزی بود که ازش بترسی.
‫قاتل‌های فراری. هاری. جنگ هسته‌ای.
‫هنوز ملت هاری می‌گیرن؟
‫نه.
‫خیلی دوست داشتم که بزرگ بشی ‫ که بالاخره بتونم شب بخوابم.
‫ببخشید.
‫چی رو ببخشم؟
‫تو باید من رو ببخشی.
‫باید از خدام هم باشه که اذیتم کنی.
‫کجا رفتی؟
‫منظورم بعد اون اتفاقه.
‫با مامان‌بزرگ زندگی کردم.
‫من رو برد دابلین.
‫آره، گمون می‌کردم.
‫چرا نرفتی پیش فامیل‌های بابات؟
‫چرا نرفتی پیش مامان‌بزرگ می؟
‫گفتن خیلی ناراحت شده.
‫از چی؟
‫از مرگ پسرش.
‫آهان. یعنی مامان من از مرگ تنها ‫ دخترش ناراحت نشد؟
‫نه، نه.
‫اون هم خوب نبود.
‫باورم نمی‌شه که اون ازت ‫ مراقبت کرد و من نکردم.
‫هنوز کسی ازشون مونده؟
‫معلومه نمونده. مگه نه؟
‫و زندگی با مامانی چطور بود؟
‫مدرسه رفتن راحت‌تر بود؟
‫سعی کردم که کنار بیام.
‫ببخشید که وقتی لازممون داشتی ‫ پیشت نبودیم عزیزم.
‫و خیلی بیشتر شرمنده‌ام که...
‫حتی قبلش هم نبودیم.
‫نه بابا. اینطوری که می‌گی نیست.
‫بی‌خیال.
‫بهترین مادر دنیا که نبودم دیگه؟
‫ولی دوست داشتم که باور کنم...
‫به مرور زمان بهتر می‌شدم.
‫ولی زمانی در کار نبود.
‫می‌دونی، وقتی نوجوان بودم...
‫یا حتی یکم بعدتر...
‫بعد بیست سالگیم...
‫توی ذهم برنامه‌ریزی می‌کردم.
‫منظورت چیه؟
‫که اگه بودی با هم چیکار می‌کردیم.
‫با جزئیات پیچیده.
‫با هم می‌رفتیم مرکز ویت گیفت.
‫جشن تولدهام.
‫سفر به لندن.
‫می‌رفتیم افلاک‌نما.
‫دخمه لندن.
‫همیشه دوست داشتم برم اونجا.
‫می‌دونم.
‫یا تعطیلاتی که ممکن بود با هم بریم.
‫دیزنی‌لند هم رفتیم؟
‫رفتیم.
‫چهارده سالم بود.
‫بی‌وقفه بارون می‌اومد.
‫و کوهستان فضایی رو تعطیل کردن.
‫و هر روزش دعوا می‌کردیم.
‫چرا دعوا کنیم؟
‫چون همه با والدینشون دعوا می‌کنن دیگه.
‫دعوا و پرخاش می‌کنن و تظاهر ‫ می‌کنن که زندگی هم رو سخت کردن.
‫آشتی هم کردیم؟
‫نه، لازم نبود آشتی کنیم.
‫پیش هم بودیم دیگه...
‫پس...
‫مهم نبود.
‫خوبی؟
‫نه.
‫خوبی پسرم.
‫هیچیت نیست.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نباید بیای اینجا.
‫- امروز چندشنبه‌ست؟ ‫- یک‌شنبه.
‫چرا... چرا هنوز یک‌شنبه‌ست؟
‫توی کلاب دائما جیغ می‌زدی...
‫و مامان و بابات رو صدا می‌زدی.
‫و من هم... نمی‌دونستم چیکار کنم...
‫واسه همین...
‫آوردمت اینجا ‫و پیشت دراز کشیدم تا خوابت برد.
‫به نظر خیلی ترسیده بودی.
‫بیا. بیا اینجا.
‫وای.
‫هیس.
‫چیزی نیست.
‫هیس.
‫من اینجام. چیزی نیست.
‫هیچیت نیست.
‫هیس.
‫شبی که رفتن بیرون...
‫توی تختشون خوابیده بودم.
‫قرار بود باهاشون برم.
‫می‌خواستن شب کریسمس خونه ‫ خانواده والش مشروب بخورن.
‫طرف‌های نیمه شب بود.
‫دو افسر پلیس اومدن جلوی در...
‫یه مرد و یه زن...
‫چشم‌های مرده خیلی قشنگ و مهربون بود...
‫با یه ریش پرپشت و تیره.
‫انگار که روی صورتش نقاشی بود.
‫ماشینشون روی یخ سر خورده بود.
‫جفتشون مشروب خورده بودن.
‫بابام درجا کشته شد، ‫ولی مامانم رو...
‫بردن بیمارستان سنت ماری کرویدون...
‫اون هم چند روز بعدش مُرد.
‫تونستی ببینیش؟
‫یعنی چی؟
‫که خداحافظی کنم؟
‫اوهوم. آره.
‫نه.
‫مامان‌بزرگم گفت خیلی خوشایند نیست.
‫مامانم از شیشه‌ جلو پرت شده بود بیرون.
‫یه چشمش تخلیه شده بود...
‫خیلی وضعیتش بد بود.
‫خدایا.
‫آره دیگه.
‫رفتم دنبال چشمش گشتم.
‫دلیلش رو نمی‌دونم.
‫نمی‌خواستم یکی دیگه پیداش کنه.
‫خیال می‌کردم کنار جاده باشه.
‫بهم خیره شده باشه.
‫بگه «سلام!»
‫اون موقع یه تیکه کوچولو ‫ از شیشه ماشین رو پیدا کردم.
‫توی خیالاتم خونی بود...
‫حالا شاید هم واقعیت نداشته باشه.
‫پرستار گفت که مادرم قبل فوتش...
‫به هوش اومده بود.
‫حتما خیلی گیج‌کنندست دیگه.
‫اصلا نمی‌تونی ببینی.
‫بابام پیشش نبود.
‫من نبودم.
‫حتی نمی‌تونم تصور کنم که چه احساسی داشتی.
‫که چقدر احساس تنهایی می‌کردی.
‫آره ولی...
‫همیشه احساس تنهایی داشتم.
‫حتی قبلیش.
‫این احساس جدید بود.
‫مثل...
‫وحشت بود.
‫وحشت از این‌که...
‫از این به بعد همیشه تنهام.
‫و بعد که بزرگ‌تر شدم...
‫اون احساس...
‫محکم‌تر شد.
‫مثل یک گره شد...
‫که دائما اینجا حسش می‌کردم.
‫و با از دست دادنشون با باقی چیزها قاطی شد.
‫مثل همجنس‌گرا بودن و...
‫صرفا احساس می‌کردم که...
‫آینده اهمیتی نداره.
‫منطقیه؟
‫آره...
‫می‌دونم که آدم خیلی راحت ‫از اهمیت دادن به خودش دست می‌کشه.
‫آره.
‫آدام...
‫باهام میای؟
‫کجا؟
‫فقط بذار بهت نشون بدم.
‫اینجا خونه‌ی کیه؟
‫والدینم.
‫جدا؟
‫الان کی اینجا زندگی می‌کنه؟
‫چیزی نیست.
‫نگران نباش.
‫آهای؟
‫آدام.
‫آهای؟
‫- یعنی کجا رفت؟ ‫- کی‌ها؟
‫آهای؟
‫کی رو می‌گی؟
‫والدینم دیگه.
‫اینجا خونه‌ ماست.
‫آشپزخونه ماست.
‫کاغذدیواری ماست.
‫اون هم میزمونه که هر شب ‫جمعه ماهی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌خوردیم...
‫تا مامانم تظاهر کنه هنوز کاتولیک هستیم.
‫می‌خوام برم خونه آدام.
‫بیا بریم خونه.
‫اینجا خونه منه دیگه.
‫نه، قبلا بود.
‫مامان!
‫- آدام! ‫- بابا؟
‫گوش کن. بیا بریم خونه.
‫ خودت برو خونه!
‫خودت برو خونه!
‫من نمیام!
‫می‌بینیشون؟
‫بذارید بیام داخل.
‫تو رو خدا.
‫تو رو خدا بذارید بیام داخل.
‫چرا نذاشتید بیاییم داخل؟
‫کجاست؟
‫اومد؟ اومد اینجا؟
‫نه.
‫ولی دیدیمش.
‫می‌خواستم باهاش آشنا شید.
‫می‌دونم. ولی گمون نکنم اونطوری جواب بده.
‫ولی خوش‌قیاقه بود.
‫دوست خاصیه؟
‫یعنی دوست پسرم؟
‫این که دوست پسرمه یا نه؟
‫می‌تونی بپرسی.
‫خیلی‌خب. دوست پسرته؟
‫هم...
‫نمی‌دونم.
‫عاشقش شدی؟
‫چیش عجیبه؟
‫نمی‌دونم. تا حالا عاشق نشدم. ‫پس...
‫نه واقعا.
‫واسه همین این قضیه...
‫مطمئن نیستم خودشه یا نه.
‫عزیزم.
‫خب اون که مشخصا خیلی بهت اهمیت می‌داد.
‫و این نظر غیرمتواضعانه‌ی منه.
‫دوست داری که عاشقش باشی؟
‫خب...
‫- به نظرم بهتره که... ‫- نه.
‫نگو.
‫لطفا نگو.
‫مجبوریم. مجبوریم.
‫هم...
‫من و مامانت...
‫معتقدیم که بهتره دیگه به ما سر نزنی.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونم دائما قراره که...
‫همین‌طوری پیدات بشه.
‫و متوجه هستیم که این چه بلایی سرت میاره.
‫بلایی سرم نمیاره.
‫چرا میاره.
‫نمی‌ذاره که بی‌خیال بشی.
‫خب باشه. کمتر میام.
‫سالی یک بار میام.
‫کریسمس میام.
‫بی‌خیال رفیق.
‫می‌دونی که قرار نبود دائمی باشه دیگه.
‫نمی‌خوام هم که دائمی باشه.
‫فقط...
‫هنوز مدت زیادی نشده.
‫حتی یه ذره هم کافی نبوده.
‫می‌دونم. ولی هیچ‌وقت کافی نیست. هست؟
‫هی گوش کن.
‫یه فکری دارم...
‫چطوره که...
‫بریم جای موردعلاقه‌ات توی دنیا؟
‫هان؟
‫مطمئنم هنوز هست.
‫بعد از دیزنی‌لند بهترین جای ممکنه.
‫خیلی هم ارزون‌تره.
‫سفارش خانوادگی مخصوص لطفا.
‫- زیاده‌ها. ‫- اشکالی نداره.
‫- من خیلی گرسنه نیستم. ‫- من هم نیستم.
‫می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم.
‫- نه شروع نکن. ‫- می‌خوام بپرسم!
‫- سریع بود؟ ‫- وای. گفتم که نپرسی.
‫می‌خوای بدونی دیگه.
‫اگه آروم و دردناک بوده باشه چی؟
‫چه فرقی می‌کنه حالا؟
‫خیلی فرق می‌کنه.
‫سریع بود.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫- واسه هردومون؟ ‫- اوهوم.
‫نه، مصمم نیستی.
‫الکی نگو.
‫سریع بود.
‫واقعا سریع بود.
‫خب باشه.
‫آره.
‫خب یه جورهایی خیالمون راحت شد دیگه؟
‫فکرم رو درگیر کرده بود.
‫به نظرتون باید چی بگیم؟
‫گمون نکنم خرد زیادی واسه به اشتراک ‫گذاشتن داشته باشم.
‫نمی‌دونم...
‫حالا که آدام بزرگ‌تره ‫ شاید بهتره اون نصیحتمون کنه.
‫شاید بهتر باشه حرفی نزنیم.
‫شاید.
‫البته باید بگم که افتخار می‌کنم ‫ که باهات آشنا شدم پسرم.
‫من کاری نکردم که بهش افتخار کنی.
‫صرفا دوام آوردم.
‫نه، ولی از پسش براومدی.
‫مطمئنم دوران سختی رو پشت سر گذاشتی.
‫ولی همچنان روی پای خودت ایستادی.
‫اوهوم.
‫به همینت افتخار می‌کنیم.
‫آره.
‫بابا.
‫بمونید.
‫یکم دیگه بمونید.
‫گمون نکنم پسرم.
‫دوستت دارم عزیزم.
‫جدا؟
‫گاهی‌اوقات ازش مطمئن نیستم.
‫هر مشکلاتی که داشتیم، ‫خوشحالم که آخرش با هم بودیم.
‫من هم همین‌طور.
‫خیلی‌خب...
‫می‌دونم هیچ‌وقت خوب بیانش نکردم.
‫نمی‌تونستم کلمات رو بچینم.
‫ولی واقعا خیلی دوستت دارم.
‫حالا که بیشتر می‌شناسمت ‫ حتی بیشتر دوستت دارم.
‫مهمه که حرفم رو باور کنی.
‫می‌کنم.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫بابا؟
‫بابا؟ شنیدی چی گفتم؟
‫هستی آدام؟
‫نمی‌بینمت. چرا نمی‌تونم ببینمت.
‫هستم مامان.
‫آهان. اینجایی.
‫می‌تونم حست کنم.
‫پوستت نرم و گرمه.
‫حالا گوش کن...
‫قول بده که شانست ‫ رو با این پسره هری امتحان کنی.
‫باشه.
‫اگه بودم ازش خوشم می‌اومد.
‫مطمئنم که می‌اومد.
‫باید کمی حواست بهش باشه، خب؟
‫خیلی چهره غمگینی داره.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫آره. می‌شنوم.
‫خوبه.
‫امیدوارم باعث خوشحالی هم بشید.
‫چه پسر مهربون و آرومی.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫هری؟
‫این پایین چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دنبال تو.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باهاشون خداحافظی کردم ‫ و اومدم که تو رو ببینم.
‫اشکالی نداره.
‫ولی داره. مگه نه؟
‫اون شب خیلی ترسیده بودم.
‫نمی‌خواستم که تنها باشم.
‫متاسفم.
‫من هم خیلی ترسیده بودم.
‫من اون داخلم، مگه نه؟
‫بیا بریم طبقه بالا.
‫نه، نه، نه...
‫فقط می‌خوام که بهم بگی. خب؟
‫چون بوش رو حس می‌کنم.
‫مزه‌اش رو توی گلوم حس می‌کنم.
‫چرا کسی پیدام نکرد؟
‫خب مامان و بابام بودن.
‫من پیدات کردم.
‫نه ولی...
‫نمی‌خوام من رو اون داخل این‌طوری ‫ ببینی آدام...
‫اون داخل نیستی. اون داخل نیستی.
‫تو اون داخل نیستی.
‫تو اینجاییی.
‫اینجایی.
‫پیش من.
‫بیا بریم طبقه بالا.
‫راستی دیدمش‌ها.
‫مامانت رو دیدم.
‫بابات رو هم دیدم.
‫توی خونه.
‫اون‌ها هم تو رو دیدن.
‫جدا؟
‫اوهوم.
‫بابام گفت خوش‌تیپی.
‫ازت خوششون اومد.
‫هر دوشون خوششون می‌اومد.
‫خوبه.
‫چیزهایی که می‌خواستی رو گفتی؟
‫نمی‌دونم. تونستم پیششون باشم.
‫خوبه که همه پیش هم بودید.
‫آره.
‫من می‌ترسم.
‫می‌دونم.
‫ولی من اینجا پیشت هستم.
‫نذار دوباره گره بخوره.
‫خیلی‌خب بیا.
‫باشه.
‫خیلی ساکته.
‫اصلا حوصله سکوت اینجا رو نداشتم.
‫یه آهنگ می‌ذاری؟
‫چی دوست داری؟
‫خودت انتخاب کن.
‫من ازت در مقابل چنگک شنل‌پوش مراقبت می‌کنم.
‫نمی‌ذارم خون‌آشام‌ها از در وارد بشن.
moviepovie.com