تقدیم می‌کند .:: moviepovie.com ::.
moviepovie.com
‫دکتری که تو شهرشون ‫به کار خیر مشهور بود،
‫تو بازار میوه شهرشون ‫با گروهی عابر پیاده تصادف کرد،
‫سه نفر رو به کشتن داد ‫و ۵ نفر رو مجروح کرد.
‫دکتر مذکور معمولا ‫پس از شیفت‌های طولانی...
‫تو اتاق کشیک چرتی می‌زد ‫و بعد با ماشین به خونه می‌رفت.
‫این روز به خصوص، چرت نزده بود.
‫داشت به جشن تولد دخترش می‌رفت...
‫که پشت فرمون خوابش برد.
‫اون روز نه به جشن تولد رسید،
‫نه دیگه کلا تولد دخترش رو ‫جشن گرفت.
‫اون روز به سالگرد دیگه‌ای بدل شد.
‫به سالگردی بدل شد ‫که دکتر داستانمون نمی‌خواست جشنش بگیره.
‫سه خلبان سوار هواپیمایی کوچک بودن...
‫که با فاصله کمی از یه تله اسکی عبور کرد.
‫اون روز مه سنگینی حاکم بود ‫و جلوی دیدشون رو گرفته بود.
‫اسکی‌سواران سوار بر تله اسکی رو ندیدن...
‫و باله سمت راست هواپیما ‫کابل فولادینش رو پاره کرد.
‫کابینشون ۸۰ متر سقوط کرد...
‫و هر ۲۰ مسافرش درجا جون باختن.
‫یکی از خلبانان بعدا سعی کرد ‫با خانواده‌‎های قربانیان تماس بگیره،
‫ولی هیچ‌کدوم جوابش رو ندادن.
‫پسری ۱۲ ساله عامل جراحت...
‫عصب نخاعی هفتم برادر دوقلوش شد...
‫که به فلج شدنش از گردن با پایین منجر شد.
‫با این که مادرشون بهشون هشدار می‌داد ‫بازی خشونت‌آمیز نکنن،
‫بچه‌هاش خیلی عادی بازی می‌کردن.
‫جای میز عسلی‌ای که روش افتاده بود، ‫همیشه همون‌جا بود.
‫دوقلوی همسان بودن، ‫ولی از اون به بعد...
‫زندگیشون اصلا همسان نبود.
‫این روایات همیشه رو قربانی تمرکز می‌کنن.
‫اصلا به فرد عامل سانحه ‫اشاره‌ای نمی‌کنن.
‫کسی نمی‌خواد ماجرای بچه‌ای ‫که برادرش رو فلج کرد...
‫یا راننده‌ای که پشت فرمون خوابش برد...
‫یا خلبانانی رو که اون تله اسکی رو ‫ساقط کردن بشنوه؛
‫ولی من می‌خوام با مسئولان سوانح آشنا بشم.
‫خیلی سریع رخ داد.
‫می‌خوام با عاملان این فجایع آشنا بشم.
‫با امثال خودم آشنا بشم.
‫[فروشگاه سوگو] ‫[اتوبوس‌رانی کی‌ام‌بی]
‫اصلا می‌بخشنشون؟
‫اصلا باهاش کنار میان؟
‫من هر لحظه به فکر اون کارم هستم.
‫من هر لحظه به فکر توئم.
‫با خودم می‌گم چیکار می‌کنی.
‫حالت چطوره...
‫و حالا که زندگیت رو نیست و نابود کردم،
‫چطوری به زندگی ادامه می‌دی.
با سپاس از انتخاب سایت بامابین برای تماشا !برای دسترسی راحت‌تر و کامل به آرشیو، از «اپلیکیشن گوشی» استفاده کنید
‫«خارج‌نشینان»
‫امروز با گل‌فروشه صحبت کردم.
‫همه‌چی هماهنگ شده...
‫و فردا اول وقت تحویلشون می‌دن.
‫فقط اگه می‌شه حواست باشه ‫حتما یکی صبح اونجا باشه که تحویل بگیره.
‫راستی، با سالن حرف زدی ‫که اون پارچه رو نصب کنن؟
‫آره. به احتمال زیاد ‫اگه نزدیک خروجی‌ها نباشه،
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫چه عالی.
‫این هم نسخه نهایی منوئه ‫که بررسیش کنین.
‫خب، می‌گن آنتونی بی‌رقیبه.
‫خب، می‌شه بپرسم چی شد ‫که به هنگ‌کنگ اومدین؟
‫آها، شرکت شوهرم بهش ترفیع داد ‫و باید به خارج نقل‌مکان می‌کرد.
‫- همیشه همینه، مگه نه؟ ‫- عجب.
‫خب، خودتون هم کار می‌کنین؟
‫می‌کردم.
‫می‌کنم.
‫خانه‌دار نیستم.
‫شرمنده، چـ... چنین منظوری نداشتم...
‫ببخشید. رو این مسئله حساسم.
‫کارم معماری منظره. ‫باغ ملت رو طراحی می‌کنم.
‫البته اینجا کار دشواریه. ‫کسی زمین نداره.
‫خب، هنگ‌کنگ این‌جوریه دیگه.
‫چه پسر نازی.
‫راستش، من هم برادرزاده‌ای ‫همسن خودش دارم،
‫ولی اصلا نمی‌تونم راضیش کنم ‫این‌قدر آروم بشینه.
‫خب، اِم... نظرتون چیه؟
‫بچه خیلی خوبیه.
‫منو رو می‌گفتم.
‫آها. اِم...
‫- مشکلی نداره. ‫- کارت تموم شد؟ می‌خوام برم خونه.
‫چیزی نمونده. باید چند مسئله دیگه رو ‫هم مرور کنیم، خب؟
‫- چند دقیقه دیگه بیشتر طول نمی‌کشه عزیزم. ‫- ای بابا.
‫وای، دخترتون خیلی خوشگله.
‫خیلی شبیه خودتونه.
‫همین دو فرزند رو دارین؟
‫مارگارت؟
‫می‌شه فهرست نهایی مهمانان رو لطف کنی؟
‫آره، مـ... معلومه.
‫ندادن چاپش کنن، ‫ولی می‌تونین رو آی‌پدم بخونینش.
‫فهرست کل افرادیه ‫که گفتن میان.
‫گاهی اوقات عده‌ای ‫دقیقه نودی لغو می‌کنن،
‫ولی گمون نکنم اینجا ‫چنین اتفاقی رخ بده.
‫خیلی زیادن.
‫اِم، اگه به نظرتون این خیلی زیاده،
‫باید مراسم ازدواجی رو که هفته پیش ‫برگزار کردیم می‌دیدین.
‫نصف مردم شهر اومده بودن.
‫ببینین، برگزاری مهمونی بزرگ ‫همیشه ترسناکه،
‫ولی گروه من در خدمتتونه و هر کاری ‫داشته باشین، حمایتتون می‌کنیم.
‫تا حالا چندین هزار جشن برگزار کردیم، ‫از من بشنوین،
‫بهترین سالن شهر رو در اختیار دارین.
‫البته قطعا بهتره تعداد مهمانانتون ‫بیشتر باشه،
‫آخه ممکنه تعداد انگشت‌شماری ناراحت بشن.
‫بگذریم، تولد ۵۰ سالگی شوهرتونه.
‫ارزش جشن گرفتن داره، ‫وقتی هم برنامه‌ریزیش تموم بشه،
‫خودتون کلی خوش می‌گذرونین.
‫امیدوارم درست بگی.
‫جشن خیلی قشنگی می‌شه.
‫- بهتره بریم خونه. ‫- خیلی‌خب.
‫بریم دیزی.
‫آخی، چه نقاشی قشنگی.
‫حتما خودت، خواهرت و مامانت رو کشیدی.
‫- خب، این یکی کیه؟ ‫- گاسه.
‫گاس کیه؟
‫دیزی، بریم.
‫ببخشید، باید بریم.
‫- ممنون. بریم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خداحافظ.
‫[کوهستان پیک]
‫[عمارات کوه پیک]
‫[در صورت آتش‌سوزی سوار آسانسور نشوید]
‫- چرا که نه؟ ‫- آخه پروژه خودته.
‫خاله هیلاری، در رو نگه دار.
‫- وایستین. وایستین دیگه. ندوین. ‫- لطفا در رو نگه دار.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، الان چی گفتـ...
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫اِم، دعوت‌نامه...
‫جشن تولد فردای کلارک ‫به دستت رسید؟
‫اِم... اِم، آره. نـ.... ‫اِم، نمی‌تونیم بیایم.
‫بـ... برنامه داریم؛
‫ولی لطفا سلاممون رو به کلارک برسون.
‫درک می‌کنم.
‫خودم می‌دونم اخیرا اوضاع...
‫اِم...
‫صرفا می‌خوام بگم...
‫اِم...
‫اگه بیای، خیلی خوشحال می‌شم.
‫بـ... با دیوید صحبت می‌کنم.
‫[۳۰۵]
‫اسی، ما اومدیم.
‫- سلام اسی. ‫- سلام.
‫- سلام. سلام عزیز دلم. ‫- مامان‌بزرگ. مامان‌بزرگ.
‫- خیلی بزرگ شدی. ‫- شرمنده، تازه رسیدن.
‫- می‌خواستم مؤدب باشم. ‫- سلام دیزی.
‫- سلام بابابزرگ. ‫- خیال می‌کردم قراره...
‫امروز تو هتل بمونین.
‫حوصله‌مون سر رفت ‫و می‌خواستیم بچه‌ها رو ببینیم.
‫- عمو پیتر کجاست؟ ‫- خوابه. پرواززده شده.
‫- دارم از گرسنگی می‌میرم. ‫- [استرالیا]
‫- میوه تازه آماده کردم. ‫- [ناحیه جست‌وجو]
‫- وای، انبه داریم. ‫- ایول.
‫وایستین، برین دستتون رو بشورین.
‫اسی، حواست باشه وقتی میان خونه ‫حتما دستشون رو بشورن.
‫- چشم خانم. ‫- مرسی اسی.
‫چرا می‌ذاری چنین چیزهای ‫وحشتناکی تماشا کنه؟
‫خب، شیفته اخباره. ‫کاری از دستم برنمیاد.
‫جینگ، جای فنجون‌هام رو عوض کردی؟
‫تو کابینت گذاشتمشون. ‫این‌جوری منطقی‌تره.
‫واقعا نمی‌دونم جشن گرفتن ‫فکر خوبیه یا نه. خیلی غم‌انگیزه.
‫- موافقم. ‫- خب...
‫صرفا می‌خوایم تا حدی ‫جو عادی برقرار کنیم.
‫ولی مارگارت، زندگی تو که دیگه عادی نیست. ‫چرا وانمود کنی عادیه؟
‫کل انبه‌ها رو نخور دیزی.
‫بچه‌ها، کی می‌خواد بازی کنه؟
‫مامان‌بزرگ، ولی داشتیم ‫تلویزیون تماشا می‌کردیم.
‫بیاین بازی کنیم.
‫مامان؟
‫می‌شه شیرکاکائو بخورم؟
‫اِم...
‫آره. آره، آره، چرا که نه؟
‫خیلی‌خب.
‫- اِم، فیلیپ؟ ‫- چیه؟
‫این...
‫این که تو نقاشیه کیه؟
‫آها، حضرت مسیحه.
‫حضرت مسیح؟ چرا حضرت مسیح رو می‌کشی؟
‫دیگه نمی‌خوام بکشیش، خب؟
‫خیلی‌خب مامان.
‫عزیز دلم.
‫بیا بغلم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫خودت می‌دونی دیگه؟
‫آره. من هم خیلی دوستت دارم.
‫برو شیرکاکائو بخور.
‫ممنون مامان.
‫خداوند همه روزه ‫به شما نعمت ارزانی داشته...
‫و محافظتان باشد.
‫خداوند همراهتان باشد.
‫همراه شما هم باشد.
‫بدانید که حضور و عشق خداوند...
‫شما را احاطه کرده است.
‫رحمت خداوند ابدی است.
‫خداوند چون مرغ مادری...
‫زیر بال و پرش به شما پناه می‌دهد.
‫ای خدای قادر و ابدی،
‫تو از عشق سوزانت به انسان‌ها، ‫پسرت، حضرت مسیح را...
‫برایمان فرستادی...
‫که وقتی روی زمین بود،
‫عین تمام حضار اینجا، ‫انسان جلوه می‌کرد.
‫عین ما تقلا می‌کرد.
‫سوگ و ترس را...
‫تجربه می‌کرد.
‫دختر بدی بودی، مگه نه بانی؟
‫دختر خیلی بدی بودم.
‫حقته مجازاتت کنم.
‫مجازاتم کن درک.
‫- من رو بزن. ‫- یه چیزی رو جا انداختی.
‫خواهش می‌کنم من رو بزن درک.
‫محکم‌تر بزن. زود باش، محکم‌تر بزن.
‫فعلا بانی.
‫- گفتم فعلا. ‫- خیلی‌خب.
‫اصلا درک چه‌جور اسمیه؟
‫اسم سفیدپوست‌هاست، عین چت...
‫یا تاکر یا اسکیت یا دیوید.
‫راستش، کره‌ای‌ها ‫هم اسامی نسبتا عجیبی دارن،
‫عین یوری و... یوکی...
‫- و سوکی. ‫- این اسامی که ژاپنی‌ان.
‫نه بابا، من یه دختر کره‌ای ‫به نام سوکی می‌شناختم.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫فعلا درک.
‫خداحافظ.
‫چقدر می‌شه؟
‫شصت دلار می‌شه.
‫بفرمایین.
‫ممنون.
‫[اب‌میوه تازه]
‫[خیابان توکوا وان]
‫[آی‌فون، آی‌پد، سامسونگ]
‫این اتوبوس از خیابون تمپل هم رد می‌شه؟
‫بس کن. ‫بیا ایستگاه بعدی پیاده بشیم.
‫اتوبوس رو اشتباه سوار شدیم؟
‫گمون نکنیم.
‫خانم جوان.
‫این اتوبوس دم خیابون تمپل هم می‌ایسته؟
‫من کره‌ای‌ام.
‫اونجا هم می‌ایسه؟
‫کره‌ایه.
‫کریه‌ای هستی؟
‫کانتونی بلد نیستی؟
‫گمون نکنم.
‫گفت کره‌ایه دیگه.
‫راستی پوری، هنوز لباس‌ها رو ‫از خشک‌شویی تحویل نگرفتی؟
‫واسه جشن امشب بازمشون دارم.
‫سم الان رفته تحویلشون بگیره.
‫آها، راستی پوری،
‫پینو اخیرا خیلی پارس می‌کنه؟
‫آره خانم. صبح تا ظهر پارس می‌کنه.
‫عه، ممنون.
‫- سلام مرسی، آخی. ‫- سلام فیلنا.
‫گمون نمی‌کردم بتونی بیای.
‫- بشین، بشین، بشین. ‫- وای، مرسی.
‫دوستم مرسی رو می‌شناسین دیگه بچه‌ها؟
‫سلام. لوسیا هستم. ‫همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫- سلام. ‫- خب مرسی، کارت چیه؟
‫از دوستان فیلنام.
‫یه سری کار دیگه هم می‌کنم.
‫اِم، قبل از تعطیلی «هنگ‌کنگ پست»، ‫از نویسندگانشون بودم،
‫بعدش سرپیشخدمت بودم،
‫ولی رئیسم خیلی اذیتم می‌کرد، ‫واسه همین استعفا دادم.
‫اِم، بعدش مربی خصوصی ‫یه بچه مایه‌دار شده بودم،
‫ولی مامانش روانی بود، ‫خلاصه اخراجم کرد،
‫الان هم که تو کار پذیرایی مشغولم.
‫ظاهرا... هر کاری رو امتحان کردی.
‫شامپاین می‌خوری؟
‫- اِم، یه کوکتل فرنچ ۷۵ لطف می‌کنین؟ ‫- رو چشمم.
‫- هوم. ‫- وای خدایا، من عاشق فرنچ ۷۵ـم.
‫- فکر خیلی خوبیه. ‫- شامپاین هم داره، مگه نه؟
‫جین و لیمو هم داره.
‫وای خدایا، خیلی خوب می‌شه. ‫می‌شه واسه من هم بیارین؟
‫- رو چشمم. ‫- ممنون.
‫- اِم، سه‌تا بیارین. ‫- رو چشمم.
‫ممنون.
‫این همه اطلاعات راجع به کوکتل‌ها رو ‫از کجا یاد گرفتی؟
‫ای بابا...
‫تو دانشگاه خیلی مشروب می‌خورد.
‫جفتمون خیلی مشروب می‌خوردیم.
‫نه، خودم می‌دونم، ولی تو ‫خاطرات خفن رقم زدی.
‫- یه سری خاطره شنیدم. ‫- نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، قول می‌دم بهش نگفتم. هیس.
‫- فیلنا. ‫- چیه؟!
‫بذار کمکت کنم.
‫بابت جشن هیجان‌زده‌ای؟
‫لابد دیگه.
‫کافیه سعی کنی خوش بگذرونی، خب؟
‫نظرت چیه گیس فرانسوی ببافم؟
‫من که ۶ ساله نیستم مامان.
‫پیشانی‌بند جدیدم رو می‌بندم.
‫خیلی‌خب.
‫وای.
‫چه پیراهن قشنگی.
‫حالت چطوره؟
‫اِم... احساس پیری می‌کنم.
‫خب، ظاهرت خوبه.
‫حالت خوبه؟
‫به نظرت والدینت درست می‌گن؟
‫جریان مهمونی رو می‌گم.
‫بهتر بود صبر می‌کردیم؟
‫دکتر استاین گفت باید زندگی کنیم، مگه نه؟
‫تنها راهش همینه... ‫باید قدم به قدم پیش بریم.
‫نباید خیانت به گاس محسوبش کنیم...
‫- مامان! ‫- مامان!
‫- مامان! مامان! ‫- مامان!
‫- بس کن! نه! ‫- مامان!
‫بس کن! بسه!
‫مامان، اصلا نمی‌ذاره ‫برنامه‌هام رو تماشا کنم.
‫- بسه! بس کن! ‫- فیل، عزیزم، باید لباست رو بپوشی.
‫دیرمون می‌شه‌ها. بدش به من.
‫... انتظار پاسخ گرفتنش دردناک بود.
‫- ولی من که حاضرم مامان! ‫- بجنبین.
‫- همین‌جوریش کلی استرس دارم. ‫- می‌خوام تماشا کنم.
‫- ببین. من ردیفش می‌کنم. ‫- بیا دیگه. بده.
‫- هنوز هواپیمائه رو پیدا نکردن. ‫- من ردیفش می‌کنم.
‫خودم ردیفش می‌کنم. ‫بیا. بجنب، بیا بریم.
‫- ولی پیداش می‌کنن، مگه نه؟ ‫- نمی‌دونم. دارن دنبالش می‌گردن.
‫مطمئنم پیداش می‌کنن. ‫بیا بریم. بجنب.
‫ما قبول نمی‌کنیم ‫سرنوشت عزیزانمون به مرگ ختم شده باشه.
‫سخت‌ترین بخشش همینه. ‫همین... بی‌اطلاعیه.
‫شکنجه وحشتناکیه.
‫آخرین سرنخ...
‫[درک: بهت نیاز دارم بانی. می‌شه بیام پیشت؟]
‫[به درک: امشب نمی‌تونم ببینمت. ‫شیفت برداشتم.]
‫- الان دیگه رسانه‌های احتماعی خیلی خفنن. ‫- غافلگیر شدم که نداره.
‫- خیلی عجیبه. ‫- نداره. نداره.
‫ببخشید. درک کیه؟
‫عه، اسم واقعیش نیست. ‫شوخی بین خودمونه.
‫- وایستا ببینم. طرف کیه؟ ‫- درکه.
‫اسم واقعیش چیه؟
‫- یه مرده دیگه. ‫- مرد سفیدپوسته؟
‫- معلومه دیگه. ‫- این‌قدر ظاهرساز نباش شلاک.
‫قطعا خودت هم قبلا ‫با سفیدپوست‌ها قرار گذاشتی.
‫- هوم. ‫- چند باری سر قرار رفتم. فرق می‌کنه.
‫قضیه ما هم جدی نیست.
‫- صرفا دنبال خوش‌گذرونی‌ایم. ‫- خیلی‌خب.
‫ببخشید. باید تنهاتون بذارم بچه‌ها.
‫چی؟ به این زودی؟
‫نباید درک رو منتظر بذارم.
‫مرسی، باورم نمی‌شه ‫بهم نمی‌گی طرف کیه.
‫به نفعته جذاب باشه.
‫هوم، بهم اعتماد کن.
‫- وای. وای نه، این چه حرفیه؟ ‫- بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫می‌خوام همه‌چی رو بهم بگی. ‫خیلی عجیبه.
‫اصلا ازش چیزی نگفته بود. ‫یعنی کیه؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫چند وقته سگ کریستوفر دائما پارس می‌کنه.
‫ای بابا.
‫آهای. چیکار می‌کنی؟
‫اِم، همین رو می‌پوشی؟
‫چه فرقی می‌کنه چی بپوشم؟
‫عزیزم، به نظرم کمی دیر شده ‫که به فکر نظر بقیه باشم.
‫کسی نظر خاصی نداره.
‫- چیه؟! ‫- خانم واحد ۳۰۴ دوباره بهم زل زده.
‫تیلدا رو می‌گی؟
‫بدگمان شدی بابا.
‫سلام، مرخصیت چطور بود؟
‫سلام، مرخصی کجا بود؟
‫بدون احتساب امروز، ‫هفت روز تمام کار کردم.
‫کل بدنم درد می‌کنه، ‫ضمنا مقداری مشروب خوردم...
‫که کل دستمزد یه روزم رو پاش دادم.
‫- هنوز خاویارش کمه. آره. ‫- باشه.
‫تاتار سالمون میل دارین؟
‫- تاتار سالمون میل دارین؟ ‫- آهای؟
‫سلام. این چیه؟
‫اِم... تاتار سالمونه.
‫این تردک چی؟ ‫می‌دونی گلوتن داره یا نه؟
‫اِم، وانتون سرخ‌شده است، ‫آره دیگه، آرد داره.
‫عجب.
‫هوم.
‫مطمئنی می‌خوای شرکت کنی؟
‫نمی‌دونم. مارگارت کار خیلی بدی ‫در حقت کرده بود،
‫ولی ما خیلی صمیمی بودیم، ‫اما الان حتی نمی‌تونیم زیر یه سقف باشیم؟
‫اصلا به اضطرابش نمی‌ارزه، ‫آخه ساکن ساختمون خودمونن،
‫ولی همیشه سعی می‌کنم ‫ازشون اجتناب کنم.
‫چیه؟
‫بوی گند الکل می‌دی.
‫یه آبجو خوردم.
‫ای بابا، جشنه دیگه، مگه نه؟ ‫صرفا زودتر شروع کردم دیگه.
‫قول داده بودی دست برمی‌داری دیوید.
‫اگه اون شب مشروب نخورده بودی، شاید...
‫شاید چی؟
‫منظورم اینه که اگه به دروغ ‫نگفته بودی فلان‌جا بودی...
‫و از اولش راستش رو گفته بودی...
‫- پس الان تقصیر من شد، مگه نه؟ ‫- نه.
‫معلومه که نه. فقط می‌گم ای کاش...
‫بیا ولش کنیم، خب؟ ‫نمی‌خوام دعوا کنیم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫درست می‌گی. از دروغ خسته شدم.
‫دیگه توانش رو ندارم.
‫سم، لطف می‌کنی بزنی کنار؟
‫- چی؟ چیکار می‌کنی؟ ‫- سم، بزن کنار.
‫- نه، نزن کنار سم. ‫- لطفا پیاده‌ام کن.
‫- دیگه از پسش برنمیام. ‫- از پس چی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- خواهش می‌کنم سم. خواهش می‌کنم.
‫التماست می‌کنم. ‫لطف می‌کنی بزنی کنار؟
‫- نه، حق نداری بزنی کنار سم. ‫- بزن کنار.
‫دیوید، نباید چنین کاری بکنی. ‫پس جشن چی می‌شه؟
‫منتظرمونن!
‫چیکار می‌کنی؟ راهت رو برو!
‫دیوید، مجبورم نکن تنهایی ‫تو اون جشن شرکت کنم.
‫پس نرو. نرو.
‫فقط یه سلامی می‌کنم ‫و خونه می‌بینمت، خب؟
‫وایستا. کـ... کجا می‌ری؟ ‫کی برمی‌گردی؟
‫تولدت مبارک کلارک.
‫مرسی. مرسی که تشریف آوردین.
‫خواهش.
‫دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫می‌خوای باز هم غذا بخوری؟
‫- غذاشون افتضاحه. ‫- افتضاح نیست مامان.
‫فقط کوکتل میگوشون بد نیست.
‫غذاهای بیست و پنجمین سالگردمون رو ‫یادته اندی؟
‫وای، خیلی خوشمزه بود. ‫حرف نداشت.
‫دیدی؟ اگه می‌اومدین ‫پیش خودمون جشن می‌گرفتین،
‫همون مسئول پذیرایی رو استخدام می‌کردیم.
‫- مامان، الان وقتش نیست. ‫- چیه؟
‫من که نگفتم کلا نقل‌مکان کنین. اِم...
‫ولی همه می‌دونیم منظورت همین بود.
‫اگه چنین منظوری داشتم، ‫همین رو می‌گفتم.
‫خودت بارها گفتی جینگ.
‫- عزیز دلم. ‫- بچه‌ها، خواهش می‌کنم.
‫من این همه راه از فیلادلفیا نیومدم...
‫که به این جر و بحث‌هاتون گوش بدم.
‫ببینین، می‌شه لطفا ‫اینجا از این حرف‌ها نزنیم؟
‫باشه، وقتی رفتیم خونه ‫صحبت می‌کنیم.
‫صحبتی در کار نیست. ‫ما از هنگ‌کنگ نمی‌ریم.
‫ایش. حالم به هم خورد.
‫پس نخور.
‫ولی خیلی گرسنه‌ام.
‫بیا بریم برات کوکتل میگو پیدا کنیم.
‫خیلی پیگیره.
‫به نظرم... با احتساب وقایع اخیر،
‫صرفا می‌خوان بچه‌ها خونه باشن ‫و زندگیشون تعادل داشته باشه.
‫خونه‌شون همین‌جاست. اِم...
‫ببخشید پیتر. نمی‌خواستم ‫جلوت عصبی بشم.
‫نه، اشکالی نداره. من می‌رم... ‫کوکتل میگو پیدا کنم.
‫ببین، چند روز دیگه بیشتر اینجا نمی‌مونن.
‫اشکالی نداره. مشکل از اون‌ها نیست. ‫اِم، صرفا...
‫بچه‌ها دارن خوش می‌گذرونن.
‫آره.
‫حالت خوبه قهرمان؟
‫آره. آره، آره، چیزیم نیست.
‫مدام یاد اون نقاشی می‌افتم.
‫نقاشیه دیگه.
‫نمی‌فهمم چرا باید به فکر حضرت مسیح باشه؟
‫- ما که مذهبی نیستیم. اِم... ‫- شاید برایان بهش گفته.
‫پسر خانواده ماهونی رو می‌گی؟ ‫اون‌ها که بودایی‌ان.
‫خب، شاید یکی دیگه از دوست‌هاش بهش گفته.
‫ممکنه هر کسی گفته باشه. ‫چه فرقی می‌کنه؟
‫- ولی... ‫- نمی‌فهمم...
‫چرا الان رو این مسئله کلید کردی.
‫الان با کل دوستانمون جشن گرفتیم.
‫درست می‌گی. ببخشید. ببخشید.
‫اشکالی نداره. ببین، می‌شه لطفا ‫سعی کنی خوش باشی؟
‫باشه، قول می‌دم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫خیلی‌خب.
‫- یه راست از سر کار اومدین؟ ‫- چی؟
‫نه، این...
‫موقع حاضر شدن مضطرب بودم.
‫اصلا از جو جشن خبر نداشتم.
‫نمی‌دونستم قراره جشن باشه یا نه.
‫- جشن تولده دیگه. ‫- آره، خب...
‫خودت متوجه منظورم هستی دیگه.
‫عه، اونجا رو. اوناهاش.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونه ‫این‌جوری محکم باشه.
‫اگه چنین اتفاقی واسه من می‌افتاد...
‫خودکشی می‌کردم.
‫سال ۲۰۱۴ـه‌ها. ‫آخه چطوری یه هواپیما رو گم کردن؟
‫اقیانوس وسیعه. خیلی وسیعه.
‫دامپلینگ مرغ میل دارین؟
‫خیلی ترسناکه که ممکنه ‫آدم به همین راحتی مفقود بشه.
‫عذر می‌خوام.
‫عذر می‌خوام. اون چیه؟
‫مرسی، میل ندارم.
‫عه، شیرکاکائوئه؟
‫«بـامـابیـــن رو گوگل کن.»
‫[تولد ۵۰ سالگیت مبارک کلارک]
‫مارگارت. مارگارت، سلام.
‫صرفا می‌خواستم ازت تشکر کنم ‫که به جشن دعوتم کردی. اِم...
‫مارگارت.
‫عه، پس اینجایی. ‫باز هم از اون... اِم...
‫از اون... اِم... اسمش چی بود؟
‫کسی مارگارت رو ندیده؟
‫مرسی.
‫مارگارت. پیدات کردم.
‫- مارگارت؟ ‫- چرا اومده اینجا؟
‫کی رو می‌گی؟ کی رو می‌گی؟
‫مرسی رو می‌گم. اینجا چیکار می‌کنه؟
‫خب، کل دوستانت اومدن دیگه.
‫- نمی‌خواد... ‫- اون که دوستم نیست!
‫خب، باید بری رو صحنه سخنرانی کنی.
‫کلارک خیلی به کمکت نیاز داره.
‫از همگی ممنونم که تشریف آوردین.
‫خیلی خوشحالیم که همه‌تون رو می‌بینیم.
‫می‌دونم چند وقتی بود ‫که خیلی‌هاتون رو ندیده بودیم، اِم...
‫شاید حتی جشن گرفتنمون ‫عجیب جلوه کنه، ولی...
‫ولی می‌خواستیم ‫علاوه بر جشن گرفتن پیر شدن من، اِم...
‫از این فرصت استفاده کرده...
‫و از همه‌تون تشکر کنیم...
‫که طی یه سال اخیر ازمون حمایت کردین،
‫آخه احتمالا دشوارترین دوران ‫کل عمرمون رو پشت‌سر گذاشتیم.
‫انگار حواس مارگارت بیچاره پرته.
‫مطمئنم تحت تأثیر کلی داروئه.
‫هزاران مورد این شکلی پیش میاد.
‫مورد این‌ها صرفا ‫به خاطر خوش‌عکس بودنشون...
‫این‌قدر توجه جلب کرد.
‫خب، کسی نمی‌خواد به زبون بیاره، ‫ولی... همگی می‌دونیم دیگه.
‫من می‌رم.
‫چی؟ به این زودی؟
‫اصلا نمی‌تونم این‌جوری ببینمش.
‫تک‌تک گل‌هاتون برامون عزیز لود.
‫نمی‌دونم چرا هنوز هنگ‌کنگ موندن.
‫بهتره برن خونه خودشون.
‫عذر می‌خوام. اِم...
‫زندگی سابقمون اصلا ‫قابل شناسایی نبود.
‫اِم، در نهایت هم می‌گم...
‫خیلی دوستت داریم گاس.
‫نمی‌دونم کجایی،
‫ولی خیلی دلتنگتیم رفیق.
‫ممنون.
‫تولدت مبارک.
‫- دیدمش. اینجاست. ‫- کی رو دیدی؟
‫- چی می‌گی؟ ‫- مرسی رو می‌گم.
‫- مرسی اینجاست. ‫- منظورت چیه؟
‫بیا اینجا. بیا اینجا عزیزم.
‫چرا باید چنین کاری باهامون بکنه؟
‫- آخه چرا؟ ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب. فقط آروم باش.
‫دیگه نخور. فقط آروم باش.
‫- تأثیر شامپاین نیست بابا. ‫- خیلی‌خب، بیا بشینیم. بیا بشینیم.
‫- کلارک، کلارک. ‫- بیا بشینیم دیگه.
‫اینجاست. تو جشن خودمونه.
‫- اینجا نیست. ‫- همین الان اینجاست.
‫- خودم دیدمش... ‫- اینجا نیست.
‫من دیوانه نیستم، خودت که می‌دونی...
‫مارگارت، مارگارت.
‫چرا؟ چرا اومدی اینجا...
‫جانم؟ چی شده؟
‫چیزی نیست. چیزی نیست. بیا.
‫مارگارت. مارگارت.
‫عذر می‌خوایم دوستان.
‫[الیویا: وای خدایا، باورت نمی‌شه. ‫مارگارت کلا رد داد]
‫[الیویا: یهو به یه سالن‌دار گیر داد!]
‫- اصلا منطقی نیست. چرا باید بیاد اینجا؟ ‫- مامان. بس کن.
‫خودم می‌دونم منطقی نیست جینگ، ‫ولی من دیدمش.
‫من دیدمش، خب؟ اینجا بود.
‫- اِم... ‫- مارگارت؟
‫- سلام هیلاری. ‫- همه‌چی مرتبه؟
‫اومدی. گمون نمی‌کردم بیای.
‫- آره، صرفا... ‫- باید بریم خونه.
‫- می‌شه برامون تاکسی بگیری؟ ‫- با همین ماشین برین. ما یکی دیگه می‌گیریم.
‫- اِم، نه، تو برسونشون، برسونشون خونه. ‫- نه، نه، نه.
‫- می‌شه باهات بیام؟ ‫- اِم، چرا که نه؟
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫- خیلی‌خب. مرسی هیل. ‫- اِم، سـ... سم بیرونه.
‫بریم.
‫دیده بودمش. جدی می‌گم.
‫جدی می‌گم. دیده بودمش.
‫ندیدم؟ ندیدم؟
‫ای خدا.
‫به نظرت دارم دیوانه می‌شم؟
‫ای بابا. نه.
‫- به نظرت دیوانه‌ام؟ ‫- نه.
‫- چیه؟ ‫- واقعا به یه سالن‌دار حمله کردی؟
‫وای!
‫ببخشید.
‫آره، وسط جشن بود.
‫شاید واقعا خیالاتی شدم.
‫نه. ببین، ببین، ببین، ببین.
‫هیچ‌کس سزاوار بلایی ‫که سر تو اومد نیست.
‫دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫- نمی‌شد غذاشون رو خورد. ‫- افتضاح بود.
‫نمی‌خواستم چیزی بگم. ‫ببخشید.
‫خیلی بد بود، ‫نتونستم چیزی بخورم.
‫من یه تکه نون خوردم.
‫- ... همیشه می‌رفتیم. ‫- چند وقت بود اینجا نیومده بودیم؟
‫- هوم، با دخترها اومده بودیم؟ ‫- نه بابا.
‫- نه بابا. نه بابا. نه. ‫- نه، گمون کنم با خودشون اومده بودیم.
‫- نه، بعدش هم اومده بودیم. ‫- کی اومدیم؟
‫بعد از نمایشگاه سیسیلی براون بود.
‫- آخرین بار همون موقع بود؟ ‫- اوهوم.
‫وای خدایا، درسته.
‫خیلی وقت پیش بود.
‫- دقیقا. ‫- اون مسئول نمایشگاه وایت کیوب رو یادته؟
‫- همون که مدام دنبالمون می‌کرد. ‫- یه دل نه صد دل عاشقت شده بود.
‫- نه. بی‌خیال بابا. ‫- اوهوم. اوهوم.
‫عین هاپو دنبالت افتاده بود.
‫- تازه دبیرستانش رو تموم کرده بود بابا. ‫- آخی.
‫شبیه رایان گاسلینگ بود.
‫چه خاطرات خوشی.
‫چیه؟
‫گمون کنم کار زندگی مشترکم تمومه.
‫متأسفم.
‫تا حالا تصور کردی ‫زندگیت از بیخ متفاوته...
‫و خودت آدم دیگه‌ای هستی؟
‫همیشه تصور می‌کنم.
‫من خانواده‌ام رو خیلی دوست دارم،
‫ولی اشتیاقم به ترکشون ‫روز به روز بیشتر می‌شه.
‫یه واحد تو کاولون گرفتم.
‫گاهی اوقات می‌خوام تنها باشم، متوجهی؟
‫نمی‌خوام همسر یا مادر کسی باشم.
‫نمی‌خوام با فاجعه عجیب بشن...
‫و یادم بندازن به جای سه نفر، ‫مادر دو نفر هستم.
‫تو همیشه مادرش می‌مونی مارگارت.
‫♪ خیلی خوش می‌گذشت، ♪
‫♪ ولی به زودی معلوم شد... ♪
‫♪ قلبش شیشه‌ایه ♪
‫تو کارائوکه این رو خونده بودی.
‫درسته.
‫نیمه‌برهنه رقصیده بودی.
‫♪ زمانی عاشق بودم ♪ ‫♪ و خیلی قشنگ بود ♪
‫♪ به زودی معلوم شد... ♪
‫♪ داشتم خل می‌شدم ♪
‫♪ انگار عشق واقعی بود، ♪ ‫♪ ولی خیلی کور بودم ♪
‫♪ خیلی بی‌اعتماد شدیم ♪
‫♪ عشقمون رو فراموش کردیم ♪
‫بیا دیگه.
‫- نه. ‫- ♪ حالم خوبه ♪
‫♪ عشق خیلی گیج‌کننده است، ♪
‫♪ آدم اصلا آروم و قرار نداره ♪
‫♪ اگه ترس از دست دادنت ♪ ‫♪ به جونم بیفته، ♪
‫♪ اصلا... ♪
‫♪ به درد نمی‌خوره ♪
‫♪ عین همیشه اذیتم می‌کنی ♪
‫چیه؟
‫چی شد؟
‫چیه؟
‫من رو ببر بازار.
‫خواهش می‌کنم.
‫[پلیس]
‫وقتشه بریم.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫جریان چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫هیل؟ چـ... چـ...
‫- مارگارت. ‫- چیه؟
‫- مارگارت، آروم باش. ‫- یعنی...
‫- نه، بس کن. ‫- بچه‌هام چیزیشون شده؟
‫بس کن. بس کن.
‫تو پیاده نشو. ‫من می‌فهمم جریان از چه قراره.
‫چیه؟ چی شده؟
‫- چی... ‫- همسایه‌امه. همسایه خودمه.
‫جسدش رو تو واحدش پیدا کردن.
‫مرده.
‫وای، خدا رو شکر.
‫مرسی که امشب اومدی.
‫خودم می‌دونم می‌خواستی...
‫زندگی مشترکتون موفقیت‌آمیز باشه، ‫ولی حقیقت از این قراره...
‫که هیچ رابطه‌ای از دروغ‌های دیوید ‫جون سالم به در نمی‌بره.
‫تو خیال می‌کنی از همه‌چی‌خبر داری،
‫ولی نداری مارگارت.
‫خانم؟ اومدین خونه.
‫چیزی نمی‌خواین؟
‫نه، چیزی نمی‌خوام. ‫ممنون پوری.
‫- دیوید نیومده خونه؟ ‫- نه خانم.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫می‌تونی بری بخوابی.
‫باشه خانم.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫باورم نمی‌شه یهو مرد.
‫آره.
‫پیر بود.
‫اصلا نپرسیدم، ‫می‌شه گفت شب مهمی بود.
‫به نظرت چقدر طول می‌کشه بفهمیم؟
‫خب، کجا رفتین؟
‫گفتی تا خونه رانندگی کردی.
‫چرا زنگ نزدی؟
‫فیلیپ؟
‫فیلیپ، داری چیکار می‌کنی؟
!سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین .:: moviepovie.com ::.