‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫جلسه یه چند ساعتی طول کشید.
‫رستوران مجبور شد چند نفر رو ‫بفرسته غذای بیشتری تدارک ببینن،
‫ولی پدرت لب به غذا نزد.
‫بابا فکر می‌کنه غذا خوردن ‫جلوی رقبا نشونۀ ضعفه.
‫و بالاخره به توافق رسیدن، ‫و همه‌مون یه نفس راحتی کشیدیم.
‫لازم نبود خون کسی ریخته شه.
‫ولی، بعدش گارسون صورت‌حساب رو میاره.
‫- اوه اوه. ‫- چرا؟
‫توهینه اگه اجازه ندی بقیه حساب کنن.
‫سان بزرگ و رئیسِ «شان‌شن هوی» ‫هر دو صورت‌حساب رو برداشتن.
‫هیچ کدوم ول‌کن نبودن.
‫سان بزرگ یکی می‌خوابونه تو گوش طرف، ‫همه اسلحه‌هاشون رو می‌کشن.
‫سمت هم نشونه میرن، داد می‌زنن، ‫فحش میدن، من گفتم: «پشمام!»
‫- «قراره سرِ حساب کردنِ میز تلف شیم.» ‫- چی شدش؟
‫خانم سان.
‫با ابروهای گِره خورده اومد.
‫هرچی از دهنش در اومد ‫به باند شان‌شی هوی گفت.
‫«من مادرت رو می‌شناسم. اگه تو رو توی ‫این وضع ببینه، چه فکری می‌کنه؟»
‫یا می‌گفت: «هیچ احترامی قائل نیستی.»
‫دهن همه رو بست تا کنار بکشن ‫و بذارن سان بزرگ حساب کنه.
‫برام مهم نیست چقدر اسلحه‌ت بزرگ باشه.
‫کسی جلوی مادر تایوانی شانسی نداره.
‫اومم.
‫بابا سرِ رئیس شان‌شن هوی رو قطع نکرد؟
‫اوهوم. یکی دو ماه بعدش.
‫اون قرار کلاً یه پاپوش بود ‫تا رؤسا همدیگه رو بشناسن.
‫ولی وقتی که گذشتن سان بزرگ میز رو حساب کنه، ‫سان بزرگ فهمید که اون‌ها ضعیفن.
‫هرگز این داستان رو نشنیده بودم.
‫اون زمان پدر و مادرت تیم خوبی بودن.
‫- اژدهای یشمی رو باهم خلق کردن. ‫- اون واسه خیلی وقت پیش بود.
‫اون موقع انقدر چاق نبودی.
‫خدایا.
‫لعنتی.
‫چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫دیگه وقتشه راجع‌به ‫کسب‌وکار صحبت کنیم.
‫بروس، بشقابت رو بردار ‫برو جلوی تلویزیون بخور.
‫به‌نظرم بروس هم باید باشه.
‫بروس توی این ماجراها دخالت نمی‌کنه. ‫نه الان، نه هرگز!
‫بروس ثابت کرده که بدرد می‌خوره. ‫دیگه عادی نیست، بدردبخوره!
‫اگه با شنیدن این حرف‌ها احتمال ‫شکنجه، تیکه‌تیکه یا کُشته شدنم زیاد می‌شه،
‫پس، نه. اتفاقاً به هیچ دردی نمی‌خورم.
‫دیدی؟
‫و تی‌کی، توام برو.
‫به حرف‌هامون گوش نده.
‫یه تیکه درخت بید رو توی یه ‫پارچۀ زرد پیچیدن و به «یوان» فرستادن.
‫این یعنی اسلیپی چان ‫قرار ملاقات رو قبول می‌کنه.
‫و قراره پسرش، دراوزی لی ‫و آدم‌هاش هم با خودش بیاره.
‫اسلیپی یکی از قدرتمندترین ‫ارواح خانوادۀ سه‌گانه‌ست.
‫چنین قرار ملاقاتی به‌یاد موندنی خواهد بود. ‫یه ۲۰ سالی می‌شه این اتفاقی نیفتاده بود.
‫وقتی که ترتیب آدمش توی رستورن دریایی ‫لس آنجلس رو دادی بدجوری عصبیش کردی.
‫حالا انگشت‌نمای همه شده.
‫مجبوره اسکوئر رو قبول کنه. ‫(اسکوئر: مربع)
‫ببخشید، اسکوئر چیه؟
‫- گفتم فالگوش واینستین. ‫- ببخشید.
‫- ما فقط یه متر از هم فاصله داریم! ‫- اسکوئر یعنی ملاقات خانوادۀ سه‌گانه.
‫مثل دوتا مثلثی که یه مربع تشکیل میدن.
‫هندسه بد سَمیه، رفیق.
‫آخ.
‫از کجا بدونیم سر قرار دخل‌مون رو نمیاره؟
‫- توی اسکوئر حق این کارها رو نداری. ‫- ولی بی‌سابقه هم نیست.
‫با احترام، احتمالاً ایدۀ خوبی نیست ‫سان تای‌تای اونجا باشه.
‫اگه اسلیپی تمام مدت ‫دنبال همین کار بوده باشه چی؟
‫اینکه اونو از لونه‌ش ‫بیرون بکشه و کارش رو تموم کنه.
‫- چرا باید مامان رو بکشن؟ ‫- مهم نیست.
‫من میرم.
‫هرکی بخواد سراغ مادرم بره، ‫اول باید از رو جنازۀ من رد شه.
‫خودش میره.
‫باید ترتیب همه‌چی رو بدیم. ‫مو به مو!
‫مکان بی‌طرف، فضای بسته،
‫توی ساختمونی که با بقیۀ ساختمون‌ها ‫حداقل ۹۰ متر فاصله داشته باشه.
‫با چندین خروجی، ‫و یه پشت‌بوم باز.
‫تجربه ثابت کرده که اون عاشق انفجاره.
‫امم... سالن کاسپا هم خوبه.
‫یه سالن زیبایی شبانه‌روزیِ کره‌ایه.
‫مجبورین با شلوارک و دمپایی‌های ‫مسخرۀ سالن توی قرار شرکت کنین،
‫این‌جوری کسی نمی‌تونه ‫سلاحی با خودش داخل بیاره.
‫و مبارزه با دمپایی هم غیرممکنه.
‫یه‌بار دمپایی لاانگشتی پوشیدم.
‫- کافیه. ‫- پام داغون شد.
‫- برو توی اتاقت. ‫- باشه.
‫راستش جای خیلی خوبیه.
‫توش کُلی آدم غیرنظامیه، روشنه. ‫و به‌نظر غذای خوبی داره.
‫تازه...
‫خداروشکر که ترنس کنگ هم هست.
‫ترنس کنگ.
‫تی‌کی. اسم واقعی من!
‫هان.
‫این سالن درست وسط محلۀ کره‌ای‌هاست.
‫که یعنی شما چینی‌ها ‫انقدر خوش‌شانس هستین که...
‫یه رفیق از سرزمین آرامش سپیده‌دم دارین.
‫آدم‌هایی که اون محل رو می‌چرخونن ‫رفیق‌های من‌ان.
‫می‌تونم ترتیب یه قرار رو بدم ‫تا خاطرجمع شم همه‌چی خوب پیش میره.
‫اگه مطمئن شم اون‌ها پشت‌مون هستن، ‫خیالم خیلی راحت‌تره.
‫حله، من و بروس فردا باهاشون صحبت می‌کنیم.
‫نه، تو خودت میری باهاشون صحبت می‌کنی.
‫بروس باید دانشگاه بره.
‫هان.
‫پسر اسلیپیه، دراوزی لی.
‫اسلیپی چان الان لس آنجلسه.
‫ترجمه از « امیر فرحناک »
‫می‌دونم مامان گفته اینجا بیای، ‫ولی خودم می‌تونم مراقب خودم باشم.
‫حق با توئه.
‫ولی وقتی مامانت می‌گه مراقبت باشم، ‫نمی‌تونم بهش نه بگم.
‫تو هرچی مامانم بگه چشم می‌گی؟
‫خب، بین خودمون بمونه، ‫اون مغز متفکر اژدهای یشمی بود.
‫ولی من خودم حوصله فکر کردن ندارم.
‫خیلی خوبه که یه آدم باهوش بهم می‌گه ‫چیکار کنم، چون همیشه حق با اونه.
‫بعدی.
‫- هی... ‫- نه، به هیچ وجه!
‫بیخیال.
‫خواهش می‌کنم! من پول کل ترم رو میدم.
‫تو از اون‌هایی هستی که ‫اصطلاحاً «قسط معوقه» داره.
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫- نه! ‫- یعنی برو بیرون. بعدی.
‫داری بیرونم می‌کنی؟
‫این کارت...
‫نژادپرستیه.
‫من کُره‌ای‌ام.
‫دقیقاً! حتماً داری منو واسه...
‫جرایم جنگی اجدادم ‫علیه اجداد خودت تنبیه می‌کنی.
‫و اگه این‌جوریه...
‫محض اطلاع، باید بگم که ما متأسفیم.
‫بروس، تو توی پرداخت ‫تمام اقساط تأخیر داشتی.
‫احتمالاً ترم بعد هم دیر می‌کنی. ‫و همچنین ترم بعدیش.
‫- و ترم بعدترش... ‫- ما پول سه ترم بعدی رو پیش‌پیش می‌دیم.
‫بقیه‌ش هم واسه خودت.
‫و... واقعاً متأسفیم.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫متأسفیم.
‫اوه.
‫رفیق، معرکه بود.
‫پسر، اینجا رو باش!
‫هوای تازه، همه در حال تحصیل.
‫این بوی چیه؟
‫بامیه، همون یاروییه ‫که گاری بامیه‌فروشی داره.
‫هی...
‫می‌شه توی یه مسئله‌ای ازت مشورت بخوام؟
‫فکر کنم چارلز می‌خواد ‫توی جلسۀ «کسپا» باشم.
‫مطمئنم همین‌طوره. بالاخره برادرشی.
‫خانواده بهت نیاز داره.
‫آره، متوجه‌ام، ولی...
‫ولی نمی‌خوام زندگیم به سمت خلاف بره.
‫غیر از وقت‌هایی که ‫باهاش شهریۀ دانشگاه‌تو میدی.
‫باشه، منصفانه‌ست.
‫ولی... مامانم اصرار داره ‫که درگیر این ماجراها نشم.
‫بین بد و بدتر باید یکی رو انتخاب کنی.
‫ولی تو گفتی همیشه به حرف مامانم ‫گوش بدم چون همیشه حق با اونه.
‫آره، ولی چارلز هم همیشه حرف درستی می‌زنه.
‫خیلی‌خب، اگه بخوام کاری ‫که دوست دارم رو بکنم چی؟
‫ما یه معادل واسه این توی تایوان داریم.
‫«راه و رسم آمریکایی»
‫در هر صورت ‫خودت باید تصمیم بگیری، داداش.
‫من خیلی توی این چیزها خوب نیستم.
‫کدوم چیزها؟ ‫اینکه واسه خودت مَردی باشی؟
‫سلام، بروس!
‫ازت خوشش میاد.
‫- ازش خواستی باهات سر قرار بیاد؟ ‫- اوه، لعنتی. داره اینجا میاد.
‫- توروخدا آبروریزی نکن. ‫- خودت گند نزنی!
‫- سلام، بروس. ‫- سلام.
‫سلام. دوستت رو معرفی نمی‌کنی؟
‫امم... اون عموی... منه.
‫عمو چکمه خونی.
‫گریس!
‫بدو، بنداز!
‫چیکار می‌کنی؟
‫چون همیشه می‌بازه ازم عصبانیه.
‫می‌خوای توی زمین قدم بزنیم؟
‫شما دوتا برید، من پشت سرتون میام.
‫باشه. یه‌کم عجیبه ولی باشه.
‫- بذار برم فریزبی رو بردارم. ‫- خیلی‌خب.
‫ام... خب.
‫مامان و داداشت گفتن اون روز توی ‫دانشگاه دیدم‌شون؟ آدم‌های خوبی بودن.
‫- واقعاً؟ ‫- نه.
‫ولی من که نمیام بهت بگم ‫خانوادۀ عوضی‌ای داری.
‫اوه!
‫واو.
‫تو خیلی توی این بازی کارِت خوبه.
‫همه‌ش به مُچت بستگی داره.
‫آه...
‫گمونم فکر ‌می‌کنه الان ‫زمان خوبی واسه حرکات کششیه.
‫والدینم همیشه از این کارها می‌کنن.
‫توی سوپرمارکت لانچ میرن، ‫یا توی پارکینگ هیپ تراست میرن.
‫- راستش، بهترین کار واسه اوقات فراغته. ‫- اون حساب کاربری میم رو دیدی...
‫- ورزش آسیایی‌ها در مکان‌های عمومی! آره! ‫- اوه، توی مکان‌های عمومی.
‫آره.
‫- می‌خوای بعداً همدیگه رو ببینیم؟ ‫- می‌خوای همدیگه رو توی اینستا...
‫نه! نه، نه، همونی که تو گفتی. ‫بیا یه قرار باهم بذاریم.
‫باشه.
‫امشب توی گراندلینگز ‫نمایش بداهه دارم اگه خواستی بیا.
‫هنوز عضو تیم نشدم، ‫امشب یه‌جورایی نمایش انتخابیه.
‫آره.
‫از ایدۀ خلق یه چیز جدید ‫توسط آدم‌های مستعدی که...
‫همه‌چیزشون رو پای عوض کردن دنیا ‫به یه جای شادتر می‌ذارن خوشم میاد.
‫این فکر کنم خالصانه‌ترین تعریف نمایش ‫بداهه‌ای بود که تابحال شنیده بودم.
‫در ضمن نمی‌خوام ‫این فرصتی که توش...
‫ممکنه به‌طرز سرنوشت‌سازی ‫آبروت روی صحنه بره رو از دست بدم.
‫- شب می‌بینمت. ‫- آره. درها ساعت ۸ باز می‌شن.
‫در تلگرام: ‫::. FarahSub@ .::
‫این‌ها توی جشن تولد اون بچه پیدا شدن.
‫روی بعضی از جسدهای ‫توی کلاب شورشور هم بودن.
‫وقتی اوضاع بی‌ریخت شد، ‫این روبان دوست‌ها و دشمن‌ها رو جدا می‌کنه.
‫لعنتی، روش کیوآر کد داره.
‫شاید مسیر ورود به یه شبکه‌ست.
‫زودباش.
‫خبری نشد.
‫وایسا، یه گوشی هواوِی توی صحنۀ جرم ‫کلاب شورشور بود. بیار ببینمش.
‫خیلی مراقبم، قول میدم.
‫اگه خوراکی رو کنار بذاری ‫گوشی رو بهت میدم.
‫خیلی‌خب، حالا دارم حس می‌کنم ‫یکی داره هم اذیتم می‌کنه هم قضاوت.
‫آخرین باری که اینجا اومدی و داشتی ‫از اون‌ها می‌خوردی، کل میزم رو کثیف کردی.
‫و بعدش هم خُرده‌هاش به دستم چسبید، ‫و وقتی رفته بودم بشاشم...
‫انگار رو کیرم کاندوم فلفلی کشیده بودم.
‫عُق.
‫تازه، اگه کسی اینجا بیاد و ببینه ‫همه‌جا خوراکی کره‌ای ریخته،
‫می‌فهمه که من تو رو اینجا راه دادم تا ‫مدرک رو ببینی و نباید این کارو می‌کردم.
‫هوف، این آشغاله...
‫با این کارهات هیچکس باهات ‫دوست نمی‌شه، می‌دونستی؟
‫به گوشم رسیده که همکارهات...
‫چون تو پروندۀ خانواده‌های ‫سه‌گانه رو قبول کردی،
‫مجبور شدن پرونده‌های معمولیت رو بردارن.
‫ببین، این پرونده رو خودمون ‫دوتایی تشکیل دادیم، درسته؟
‫ما فقط سر شروع ماجرا ‫باهم اختلاف داریم. بیا.
‫[عدم شناسایی اثر انگشت]
‫لعنتی، قفله.
‫نه.
‫فکرش هم نکن.
‫یادداشت کن که اینو با خودم بردم.
‫بسته‌ست.
‫سلام. رئیس منتظرمونه.
‫بیا.
‫خیلی‌خب، بیاین.
‫خیالم راحت باشه؟
‫شاید توی سن گابریل تو شاه باشی،
‫ولی این عوضی‌ها رفیق‌های خودم‌ان.
‫بریم.
‫سلام، رئیس.
‫من ترنس کنگم.
‫برادرم قبلاً برات جنس می‌آورد.
‫جاناتان رو می‌شناسی؟
‫تا وقتی که دستگیر بشه،
‫به مأمورهای مخفی کولر دزدی می‌فروخت.
‫لامصب، عجب برادر احمقی داشتی.
‫شنیدم توام مثل اونی.
‫فکر کردم گفتی خیالم راحت باشه!
‫آره... گفتم.
‫نه، منظورم اینه که...
‫من فقط خواستم بگم من ‫و شما باهم مشکلی نداریم.
‫تخمی، اتفاقاً خیلی هم مشکل داریم.
‫من واسه ادای احترام به ‫اژدهای یشمی این قرار رو قبول کردم.
‫حرکت هوشمندانه‌ای بود، رئیس.
‫پارسال دوست امسال آشنا، دراوزی لی.
‫ما که دلمون نمی‌خواد بی‌احترامی‌ای شه، ‫و سربه‌سر یکی مثل چیرلگ بذاریم!
‫نمی‌دونستم کره‌ای هم بلدی، دراوزی.
‫توی آکسفورد که بودم دو سال کره‌ای خوندم.
‫ماندارین، انگلیسی، فرانسوی ‫و روسی همه‌جا جواب نیست.
‫واو.
‫موهات عالی شدن، دراوزی. ‫مثل اکین چنگ شده توی سریال «جوان و جاهل»
‫خجالتم میدی.
‫می‌خواین واسه‌تون یه اتاق اجاره کنم،
‫یا همین‌جا می‌خواین لواط کنین؟
‫تو انگلیسی هم بلدی؟
‫من تو پامونا بدنیا اومدم، تخمی.
‫داداش این احمق‌خان، ‫که خوش هم یه احمقه،
‫گفت اجازه می‌خواین تا ‫توی کاسپا قرار ملاقات بذارین.
‫به یه محل بی‌طرف نیاز داریم.
‫- کسی سلاحی نیاره. ‫- توجه‌ها جلب نشه.
‫حوصلۀ درگیری شما چینی‌ها رو ندارم.
‫می‌ذارم توی منطقۀ من ‫اسکوئرتون رو بذارین،
‫ولی محض احتیاط می‌خوام ‫یه ضمانتی به من بدین.
‫می‌تونیم تا نیم ساعت دیگه ۲۰۰ هزارتا ‫توی حساب‌تون بزنیم.
‫واسه تو ۲۰۰ هزارتا چندرغازه.
‫اگه بخواین همدیگه رو بکشین،
‫راحت از خیر اون پول می‌گذری.
‫من تضمین انسانی می‌خوام.
‫- می‌تونی اینو داشته باشی. ‫- چی؟
‫آره، عالیه.
‫این احمقه با ما می‌مونه.
‫ببین، نمی‌خوام رو اعصابت برم،
‫ولی حس می‌کنم اگه منو گروگان بگیرن، ‫مهارت‌هام هدر میره.
‫آدمایی مثل تو، تی‌کی،
‫باعث می‌شن خیال همه راحت باشه. ‫این‌جوری منم توی قرار نگران‌شون نیستم.
‫توی این قضیه من فقط به تو اعتماد دارم.
‫- اطاعت می‌شه، قربان. ‫- این احترام نظامی‌هاتو تمومش کن.
‫آره، شرمنده. باشه، باشه.
‫هی.
‫بابت پدرت متأسفم.
‫توی قرار، سُنت سیگار کشیدن یادت نره!
‫یه چیز دیگه.
‫اسلیپی با تمامی شرایط موافقت کرد.
‫غیر از یه مورد.
‫موافقت کردن؟
‫آره.
‫پس باید جزئیات رو چندین بار مرور کنیم.
‫اسلیپی بیشتر از چیزی که ‫لایقشه درخواست می‌کنه.
‫اون همیشه آدم حریصی بوده.
‫اون‌ها با تمام شرایط موافقت کردن...
‫به غیر از یه مورد.
‫اون می‌گه که بی‌احترامیه اگه توی...
‫چنین قرار تاریخی‌ای ‫یه زن به اتاق دعوت بشه.
‫شاید حق با زینگ بود.
‫اونجا اومدنت خطریه.
‫اگه بلایی سر تو بیاد،
‫خانواده‌های سه‌گانه ‫متحد می‌شن تا نابودمون کنن.
‫من میرم شام درست کنم.
‫لحظه رو دریاب.
‫مسیرت رو مشخص کن.
‫در لحظه زندگی کن.
‫- سـلامـتی! ‫- سـلامـتی!
‫سـلامـتی!
‫آره!
‫امشب رو خوش می‌گذرونیم.
‫- توی کلاب «لئو» یه جا واسه‌مون جور کردم. ‫- چی؟ لئو؟
‫فضانورد شدن از ‫داخل کلاب لئو رفتن آسون‌تره.
‫شنیدم بعضی شب‌ها کلاً خالیه، ‫چون هیچکس اون‌قدر خفن نبوده که اونجا بره.
‫- من که میام. ‫- به هیچ وجه.
‫تو باید به فکر نمایشت باشی.
‫به من قول دادی که فقط حواست ‫به مدرسه و بداهه باشه.
‫بداهه‌ست مامان، چیز خاصی نیست.
‫آره، نمایش مزخرفت خیلی ‫از کاسبی خانوادگی‌مون مهم‌تره.
‫برو دیالوگ‌هاتو حفظ کن.
‫- دیالوگی وجود نداره! ‫- چه نمایشیه که دیالوگ نداره؟ لال‌بازیه؟
‫دیالوگی نداره، چون در لحظه دیالوگ می‌کنن.
‫احمقانه‌ست، ولی اون دوستش داره.
‫خب، من عاشق کارهای احمقانه‌ام،
‫و اگه اونم دوستش داره،
‫پس منم واسه حمایتش میام.
‫- جدی؟ ‫- منم می‌خوام نمایشت رو ببینم.
‫- مثل تئاتر همیلتونه؟ ‫- اون عاشق همیلتونه.
‫نه، مثل اون نیست.
‫♪ هی، من عین کشورم‌ام، ♪ ‫♪ جَوون و مصمم و گشنه، ♪
‫♪ و فرصتی که بدست آوردم رو از دست نمیدم، ♪
‫♪ بورسیه می‌شم واسه دانشگاه کینگز... ♪
‫این چه‌ش شد؟
‫♪ ولی کاری می‌کنم ♪ ‫♪ همه انگشت‌به‌دهن بمونن. ♪
‫ما رو باش!
‫همه‌مون پشت بروس دراومدیم.
‫خانم سان، آماده شو.
‫نه، نمایش بداهه جای من نیست.
‫من هیچ کار برنامه‌ریزی ‫نشده‌ای رو دوست ندارم.
‫من میرم ماژونگ بازی کنم،
‫ببینم آدم‌های اسلیپی چقدر دهن‌شون لقه.
‫خانم سان...
‫همیشه دنبال برگ برنده‌این.
‫اومم.
‫این تنها راهش بود.
‫به تئاتر گراندلینگز خوش آمدید.
‫لطفاً تلفن‌های همراه‌تون رو ‫روی بی‌صدا بذارید.
‫همگی به تئاتر گراندلینگز خوش اومدین.
‫- مرسی! ‫- یـوهـو!
‫خیلی ممنونم که تشریف آوردین.
‫واسه شروع می‌تونم یه ‫کلمۀ تصادفی از تماشاچی‌ها بخوام؟
‫- بنفش! ‫- بیانسه!
‫میمون! راکون!
‫راکون! خوشم اومد. ‫بذار ببینیم به کجا می‌رسه.
‫مامان، می‌شه این حیوونی که توی ‫جنگل پیدا کردم رو داخل خونه نگه دارم؟
‫نه، نمی‌شه یه راکون دیگه بیاری، ‫الان ده‌تا سنجاب داریم که...
‫آه...
‫هفتصد روز گذشت!
‫ما یه معجون راکون ساختیم.
‫ما انسان‌ها رو منقرض کردیم! ‫زنده‌باد راکون‌ها!
‫بنفش!
‫- کارِت معرکه بود، داداش. ‫- واقعاً؟
‫- داداشمی. ‫- اوه، مرسی.
‫خیلی رپ نکردی.
‫چشم، یادم می‌مونه.
‫هی! ببخشید، می‌شه یه لحظه با خودم ببرمش؟
‫- خب، بروس. ‫- اوه.
‫هی...
‫- هوم؟ ‫- من...
‫نمی‌دونم چطور این موضوع رو ‫بهت بگم، ولی...
‫ما می‌خوایم عضو تیم‌مون باشی.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫- ایول! ‫- تو خودت مطمئنی؟
‫چون بداهه سرگرمی نیست. ‫یه سبک زندگیه. هرروز همدیگه رو می‌بینیم.
‫راستش، فردا صبح یه نمایش داریم. ‫وقت داری بیای؟
‫امم... آره! چرا که نه!
‫مثل پرنده وقتم آزاده. ‫- باشه، جواب درستی دادی.
‫ساعت پنج صبح راه میفتیم. ‫سه ساعت فاصله‌ست.
‫- باشه. ‫- هی، سلام.
‫- سلام! ‫- ببخشید.
‫- خیلی بامزه بودی. ‫- اوه، مرسی.
‫یادم رفت برات گل بیارم، ‫واسه همون به‌جاش نوشیدنی آوردم.
‫از کجا می‌دونستی من عاشق نوشیدنیم؟
‫حالا که بحث نوشیدنی شد، ‫ما داریم یه سر کلاب لئو می‌ریم.
‫توام با ما بیا.
‫- میام. ‫- واقعاً؟
‫- آره. ‫- خدای من.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫- عالی شد. ‫- خوبه.
‫- الان؟ باشه. ‫- آره، ماشین رو بیرون پارک کردم.
‫خیلی‌خب.
‫جَوونی هم دورانی داشت، برادر.
‫اون روزها رو یادت میاد؟
‫«دیجــــی موویـــــز» ‫ » FarahSub «
‫یــوهــو!
‫آره! خودشه. بریم برقصیم.
‫آره! ایول.
‫آه...
‫هی، ماجرای مامان چیه؟
‫همین که همه جوری می‌خوان ‫مراقبش باشن که انگار وزیر شطرنجه.
‫تو باید تکلیفت رو مشخص کنی.
‫اگه نمی‌خوای نقشی توی خانواده داشته باشی، ‫نمی‌تونی مفت و مجانی مشروب بخوری و...
‫انتظار داشته باشی شهریه‌ت هم بدن.
‫اگه باهات سر قرار بیام مامان منو می‌کشه.
‫وقتی داشتی واسه بداهه به مامان ‫دروغ می‌گفتی که مشکلی نداشتی!
‫چون اون به‌خاطر خودت بود.
‫اصلاً توی اسکوئر بیام چیکار کنم؟
‫شاید بابا هرگز حالش خوب نشه!
‫اون‌وقت تمام زحمت‌ها ‫ممکنه رو دوش من بیفته.
‫می‌خوام آدم‌های مطمئنی دورم باشن.
‫حالا دیگه چشم و گوشِت بازه.
‫ولی باید بیشتر از این‌ها ‫حواست جمع باشه.
‫محافظت از خانواده یعنی همه‌چی!
‫باشه.
‫چطور منی که...
‫یه دانشجوی پزشکی ساده‌ام،
‫باید توی یه قرار تاریخیِ خطرناک ‫کنار خلافکارهای گردن کلفت...
‫از خودم مراقبت کنم؟
‫خودم هم عضوی از همون خانواده‌ام دیگه!
‫من نمی‌ذارم اتفاقی واسه تو بیفته.
‫من نمی‌خوام خلافکار باشم.
‫فقط می‌خوام برادرم باشی.
‫هی! خیلی وقته اینجا نشستی، بیا اینجا.
‫آره!
‫پلک‌هاتو... ‫(اشاره به عمل پلک)
‫خیلی خطش عمیقه.
‫واقعیه یا جراحی کردی؟
‫- این پلک‌ها صد درصد طبیعی‌ان، عشقم. ‫- اوه، پسر.
‫خیلی خوش‌شانسی. ‫من از چسب پلک استفاده می‌کنم.
‫جانم؟
‫باورم نمی‌شه.
‫می‌خوای ببینی؟
‫واو.
‫کدوم مدلم رو بیشتر دوست داری؟
‫جفتش رو دوست دارم.
‫داستان خانواده‌ت چیه؟
‫عمو چکمه خونی، ‫مشروب‌های درجه‌یک توی لئو.
‫انگار تو و برادرت توی ‫دوتا خونۀ کاملاً جدا بزرگ شدین.
‫پیچیده‌ست. ‫اشکالی نداره راجع‌بهش حرف نزنم؟
‫البته مشکلی نیست.
‫فقط خواستم بگم تو با اون‌ها فرق داری.
‫تو انگار آدم متفاوتی نسبت‌به اون‌هایی.
‫از لحاظ مثبتش.
‫امم...
‫- چسب... ‫- چی؟
‫چسب پلکم روی چونه‌ت بود.
‫- اوه، لعنتی. ‫- ببخشید.
‫- اوه. ‫- آره.
‫الکسیس کانگ هستم. ‫پیام بذارید.
‫الکسیس.
‫زنگ زدم یه سلامی کنم.
‫سلام.
‫...یه سلامی کنم.
‫سلام.
‫[الکسیس] ‫[صدا خیلی بلنده. کجایی؟]
‫[توی کلابم، تو کجایی؟]
‫[الکسیس] ‫[این‌جور که به‌نظر میاد، توی ذهنتم.]
‫[چارلز] ‫[نه، منظورم این بود که...]
‫[منم توی ذهن تو هستم؟]
‫خانم کانگ، آماده‌ایم.
‫آه، چه بوی خوبی میده.
‫پسر، امشب معرکه بود. ‫باید همیشه از این برنامه‌ها بذاریم.
‫نه، برادر.
‫ما فقط قبل از یه قرار مهم با خانوادۀ سه‌گانه ‫این‌جوری خوش می‌گذرونیم...
‫تا شاید فردا یکی‌مون عمرش به این دنیا نبود.
‫ولی اگه فردا میای، ‫حتماً صاف بمون.
‫جوری شونه‌هاتو صاف نگهدار که ‫انگار هیچی به تخمت هم نیست.
‫هی.
‫به‌نظرت بابام از من خوشش میاد؟
‫تو پسرشی.
‫سان بزرگ از تو خاطره‌ای نداره.
‫ازت انتظاری هم نداره.
‫اون از آدم‌هایی که سراغ کاری میرن ‫که براش ساخته شدن خوش میاد.
‫و از اون‌هایی که سد راهش می‌شن متنفره.
‫آه.
‫ممنون.
‫از بچگیت دوست داشتی قبل از خواب...
‫همه‌چیز رو مرتب کنی.
‫اگه فهمیدی که...
‫اسلیپی چان پشت تمام این ماجراها بوده،
‫اگه اون بوده که به پدرت شلیک کرده، ‫آدم فرستاده تو رو بکشن،
‫و به اسم تو اعلام جنگ کرده،
‫می‌دونم که پایه‌های ‫این قرار رو با صلح بنا کردین،
‫ولی خودت بهتر می‌دونی ‫که فردا قراره چیکار کنی.
‫پا پیش بذار.
‫و تمومش کن.
‫اگه اسلیپی چان مسئول این کارها بوده باشه،
‫زنده از قرار بیرون نمیره.
‫- همۀ این‌ها واسه این هفته‌ست؟ ‫- یه اتاقِ پر از جسد دیگه هم هست.
‫خدایا.
‫حالا... این کار قانونیه؟ اینکه بخوای ‫گوشی یکی رو بعد از مرگش باز کنی؟
‫مُرده چه می‌دونه حریم شخصی چیه؟
‫فقط یکی‌شون هم‌خوانی داشته باشه.
‫دست رو دلم نذار. کل روز رو ‫توی نرم‌افزار «هینج» بودم.
‫و «تیندر»، و البته «کافی میتس بیگل»
‫منو فقط با کسایی جور می‌کنه ‫که یا عاشق زن‌های هندی‌ان یا پزشکی قانونی.
‫سرت رو درد آوردم. اینجا خیلی آدم ‫واسه صحبت کردن پیدا نمی‌شه.
‫اوه، بذار انگشت‌هاشو برات بیارم.
‫تمام اون فِتیشی‌ها اینو یادم میارن که ‫اگه روزی هم نیمۀ گمشده‌م رو پیدا کردم،
‫هرگز نمی‌فهمم که ‫واقعاً منو واسه خودم می‌خواد یا نه.
‫خیلی غیرانسانیه.
‫درسته.
‫می‌دونی، وقتی که منو با اون‌هایی که فتیش ‫دخترهای آسیایی دارن جور می‌کنه،
‫درجا قبول می‌کنم؟
‫انقدر باهاشون چت می‌کنم ‫تا کثیف‌ترین افکارشون هم بیرون بریزن.
‫بعدش هم حرف‌هاشون رو پست می‌کنم.
‫خدای من.
‫چی؟
‫[پیام‌های شبکۀ محرمانه]
‫این همه توی زحمت افتادی ‫واسه یه چت‌روم؟
‫چی؟ لعنتی. نه...
‫مارک، به شبکه‌شون وصل شدم.
‫- ساعت شیش یه اتفاقی توی سالن «کاسپا» قراره بیفته. ‫- آروم باش ببینم!
‫- تمام واحدها رو اونجا بفرست. ‫- نمی‌شه با حدس یه معاون دادستان نیرو بفرستم.
‫- حدس نیست! خودم دیدم. ‫- حرفت رو باور می‌کنم.
‫ولی اجازه‌ش دست من نیست. ‫من خودم می‌تونم بیام...
‫به جهنم، خودم میرم.
‫نمی‌دونم با ارادۀ خودم اینجا اومدم ‫یا واسه اینکه تو ازم خواستی اومدم.
‫مهم نیست.
‫ولی نمی‌خوام بمیرم.
‫امروز نمی‌میری.
‫برادر.
‫اگه امروز اوضاع بی‌ریخت شد،
‫اول از همه حواست به برادر و مادرم باشه.
‫نگران من یا چیزهای دیگه نباش، فهمیدی؟
‫خانوادۀ سان تا ابد خانوادۀ من می‌مونه.
‫فقط چارلز.
‫بقیه گورشون رو گم کنن.
‫این‌ها قوانین جدیده.
‫برادرم کجاست؟
‫اون چیزیش نمی‌شه.
‫البته اگه کار که می‌گم رو بکنی.
‫اگه خواستن کاری کنن،
‫همه‌شونو بکشین.
‫ولی این یکی رو بذارین واسه خودم.
‫هومم.
‫کی پشت خطه؟
‫این دیگه چی بود؟
‫چی؟ کی... تو کی هستی؟
‫تو کی...
‫الو؟ کیه؟
‫چارلز؟ تویی؟
‫من اینجام. فقط...
‫حالت خوبه؟
‫چه‌خبر شده؟
‫اگه خودش سرنوشتش رو عوض نکنه،
‫خدایِ گوان یو پشت و پناهش خواهد بود.
‫هی... فکر کنم اسلیپی اینجاست.
‫آره، واقعاً هم به‌نظر ‫اسلیپی (خواب‌آلود) میاد.
‫منو آوردن توی یه اتاقی...
‫با چندتا گودی، ‫که توش گلولۀ رُس ریختن.
‫اوه، نه ممنون. ‫من سیگاری نیستم.
‫نه، نه. یه سُنت قدیمیه. ‫می‌خوان تو مذاکره‌کننده‌مون باشی.
‫فقط با انگشت اشاره ‫و انگشت وسط دست راستت بگیرش.
‫باشه، امم...
‫بعدش بندهای انگشتت رو به شستش فشار بده.
‫بعدش سیگار رو توی جیب بذار.
‫خیلی‌خب.
‫خب، خب...
‫لعنتی.
‫خب...
‫تونستی؟ سرش رو تکون داد؟
‫آره. آره، عجب عضلات گردنی داره.
‫فرد رو بشناست، نه سیرت رو.
‫چی می‌گه؟ نمی‌شنوم.
‫این احمق به‌زور یه واسطه باشه، ‫پس خوب به حرف‌هام گوش کن.
‫یه چیزهایی راجع‌به «احمق» می‌گه. ‫می‌گه به حرف... بابا گوش بده...
‫اتفاقی که واسه پدرت افتاد تقصیر من نبود.
‫مگس‌ها هرگز به تخم‌مرغی ‫که سالمه حمله نمی‌کنن.
‫تخم‌مرغ!
‫بابا... به بابا...
‫تخم‌مرغ‌های بابا!!
‫خدا لعنتت کنه، بروس. ‫چرا باید راجع به...
‫وقتی که افقی به کوه لو نگاه کنی ‫شبیه یه رشته‌کوهه.
‫در امتداد رشته‌کوه، قله رو می‌بینی.
‫وقتی از جهات مختلف به کوه لو نگاه کنی، ‫نماهای مختلفی می‌بینی.
‫کسی که داخل کوه باشه ‫نمی‌تونه چهرۀ حقیقی کوه لو رو ببینه.
‫کوه! ‫خب، داره راجع‌به کوه حرف می‌زنه.
‫ولی من داخل کوه نیستم.
‫ - خیلی از کلمۀ «کوه» استفاده می‌کنه. ‫- بروس دقت کن!
‫برای اینکه دشمن حقیقی‌مون رو بشناسیم،
‫دشمن حقیقی‌مون متوجۀ این موضوع هست که...
‫لو لو.
‫امم... ببخشید، آخرش چی گفتین؟ لـول؟
‫- لـول؟ ‫- بروس!
‫من این همه راه رو اومدم که بگم...
‫ما یه دشمن مشترک بیشتر نداریم ‫و اون هم «سان کوچیک»ـه.
‫همونی که هم قدیمیه، هم جدید،
‫و اگه باهم متحد نشیدم، ‫جون همه‌مون درخطره.
‫باید بجنگیم با...
‫آه!!
‫اوه، کمک!
‫- بروس! بروس! ‫- کمک، کمک! کمک!
‫[اتاق یخ]
‫[اتاق سونای کره‌ای گلولۀ رُس]
‫بروس!
‫خدای من! آه!
‫لعنتی، لعنتی.
‫خدای من.
‫چارلز، بپا!
‫- بروس، از اینجا برو! ‫- پس تو چی؟
‫برو پیش چکمه خونی، حالا!
‫برو دیگه!
‫لعنتی.
‫دخل همه‌مون اومده‌ست.
‫- چارلز کجاست؟ ‫- گفت پیدات کنم و از اینجا بریم.
‫این‌ها آدم‌های من نیستن.
‫پس بیا دخل‌شون رو بیاریم.
‫ریدم توش!
‫موهام چطوره؟
‫کِر اکین چنگ.
‫خوبه.
‫بیا جلو!
‫یکی رو زنده بذار بازجویی کنیم.
‫ها! بیا ببینم.
‫[خروجی]
‫- چارلز! ‫- نگران من نباش، برو!
‫واسه کی کار می‌کنی؟
‫معنی ربان قرمز چیه؟
‫باید به صورت کامل از دست شرارت خلاص شد.
‫تـف!
‫ترجمه از « امیر فرحناک »
‫در تلگرام: ‫::. FarahSub@ .::
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.