ارائه شده توسط وبسایت .:: moviepovie.Com ::.
BlackRez زیرنویس از ≡ r.reza83 ≡
‫عجب پرواز طولانی‌ای بود، پسر.
‫خیلی طولانی بود. آره.
‫- آخیش! ‫- هلاک شدیم.
‫هی، لری، غوغا کردیا.
‫از حق‌مون دفاع کن و کوتاه نیا.
‫خیلی‌خب.
‫- چطوره؟ ‫- قهرمان.
‫سیاها بدجوری عاشقت شدن، لری.
‫لری دیوید؟
‫اوه، خدای من، لری دیویده.
‫- ببخشید، من سیه‌نا میلر هستم. ‫- آره، می‌شناسم.
‫باورم نمیشه دارم می‌بینمت.
‫تازگیا داشتم تو اخبار می‌دیدمت.
‫- دیدی چقدر احمقانه ست؟ ‫- احمقانه ست.
‫خیلی دیوانه‌واره.
‫خب، من از طرف همه‌ی کسایی که ‫انسانیت سرشون میشه ازت تشکر می‌کنم.
‫هی، لری! ‫دست مریزاد!
‫هی!
‫بگذریم، باورم نمیشه اتفاقی دیدمت.
‫امان از تقدیر.
‫تقدیر.
‫- این کلمه رو از کجا یاد گرفتی؟ ‫- خیلی خوبه، نه؟
‫آره، خیلی خوبه.
‫- خداحافظ، لری. ‫- خداحافظ.
‫بهم زنگ بزن.
‫آخ!
‫بهم زنگ بزن؟
‫دیدی دیگه؟ سیه‌نا میلر ‫داشت باهام لاس می‌زد،
‫- مگه نه؟ هان؟ ‫- دیدم. آره.
‫همچین فرصتی یه بار تو ‫زندگی در خونه‌ی آدمو می‌زنه،
‫ولی بخاطر ایرما ‫هیچ کاری نمی‌تونم بکنم.
‫- آره. ‫- خیلی حیف شد واقعا.
‫- آره. ‫- سیه‌نا میلر، خدای من.
‫- پیراشکیه چطوره؟ ‫- حرف نداره، رفیق.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من اینو نمی‌خورم.
‫هومم.
‫می‌خوام بدم به اون یارو. ‫نظرت چیه؟
‫اگه به دلت افتاده، بده.
‫هی، پیراشکی می‌خوری؟
‫آره.
‫نه! نه، نه، نه، نه، نه! ‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا!
‫دمت گرم، مرد.
‫- پیکان! ‫- اوه، خدای من.
‫- جوابش پیکانه! ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- چه‌ته آخه تو؟ ‫- تو سه حرکت «پیکان» رو پیدا کردم.
‫آخه چرا داد زدی گفتی؟
‫- من نابغه‌ام. استعداد دارم. ‫- پیکان؟ آخه کی همچین کاری می‌کنه؟
‫خیلی بی‌ادبانه و توهین‌آمیزه.
‫مثل این می‌مونه تو ‫صورت یه نفر سرفه کنی.
‫روزمونو خراب کردی.
‫- من میرم جلسه‌ی معتادهای گمنام. ‫- خیلی مسخره بود.
‫عمراً پیداش می‌کردی.
‫- پیداش می‌کردم. ‫- «فَرْج» رو کمکت کردم بتونی پیدا کنی،
‫- یادته؟ ‫- «فَرْج» رو بلد بودم.
‫- آهان. ‫- یه نوع ماشین فوق‌العاده ست.
‫نه، ماشین نیست.
‫یکی از ایمن‌ترین ماشین‌هایی که وجود داره.
‫عمراً «پیکان» رو پیدا می‌کردی.
‫هی، دیگه این‌کارو نکن.
‫عمراً پیداش می‌کردی.
‫- پیداش می‌کردم. ‫- اوه، بی‌خیال شو دیگه!
‫خیلی کار گهی کرد.
‫- واقعا نوبرشو آورده، مرد. ‫- آره.
‫یعنی چی؟ بی‌خیال!
‫تخم‌هات رو دیدم!
‫بدون شورت همین‌طوری آویزون ‫افتاده بیرون! این چه وضع‌شه؟
‫بچرخ اون‌ور. بچرخ اون‌ور.
‫اوه، خدای من. ‫چرا شورت نپوشیدی؟
‫مگه تخم‌هام چه‌شه که ‫اینطوری اذیتت می‌کنه؟
‫چه‌ش نیست؟ ‫تخم‌های آدم چندش‌آوره. زننده ست.
‫عین مرد فیلی می‌مونه زیر آلتت.
‫به‌نظر من مغز و ‫تخم‌های آدم بهم ربط دارن.
‫اگه تخم‌هات رو زیرِ ذره‌بین ببینی،
‫می‌بینی که طرحش با مغز یکیه.
‫بخاطر همینه مردم میگن ‫فلانی با کیرش فکر می‌کنه.
‫می‌دونی،
‫هر از چند وقت یه کسشعر ‫خیلی احمقانه میگی
‫- ولی درواقع با عقل جور درمیاد. ‫- البته که با عقل جور درمیاد.
‫خیلی‌خب، من می‌خوام برم.
‫کجا میری؟
‫همسایه‌مون دواین تابمن رو می‌شناسی؟
‫آره، آره، تابمن.
‫پدرش تازگیا فوت شده.
‫اوه.
‫از طرف من بهش تسلیت بگو.
‫نمی‌دونم، حس می‌کنم باید برم پیشش
‫و ادای احترامی، چیزی کنم
‫می‌دونی، این‌کار همیشه کمک می‌کنه
‫میونه‌ات با همسایه‌ات خوب باشه.
‫درسته.
‫باشه، خیلی‌خب. می‌دونی چیه؟ ‫بازم چشمم بهش خورد.
‫جدی میگم این‌‌دفعه عمداً نشونم دادی!
‫خیلی تسـ... آره.
‫خیلی... آره. تسلیت.
‫آره. هومم. آره.
‫تسلیت. تسلیت. خیلی تسلیت میگم.
‫- هی. ‫- اوه.
‫لری، خیلی ممنون که اومدی.
‫البته. هی، همسایه به ‫چه درد می‌خوره پس؟
‫باید هوای همدیگه رو ‫داشته باشیم. بی‌خیال.
‫آره. راستی از کاری ‫که توی آتلانتا کردی
‫- خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم. ‫- می‌دونی چیه؟
‫حالا که این حرف رو از یه تابمن ‫می‌شنوم یعنی کارم خیلی درست بوده.
‫خیلی‌خب.
‫بگذریم، خیلی ناراحت شدم ‫قضیه‌ی پدرت رو شنیدم.
‫ممنون. خب، در اصل پدرزنم بود، ولی مرسی.
‫اوه. واقعا؟
‫- آره. ‫- فکر کردم پدر خودته.
‫نه، پدر لورینه.
‫- پدرزنته؟ ‫- آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- آره.
‫خب، اینطوری، می‌دونی... ‫اینطوری...
‫یه خرده بهتره.
‫خب، اونم پدرزنمه. داغ‌دارم.
‫دواین، البته که داغ‌داری، ولی...
‫- می‌دونی، پدر خودت نیست. ‫- لری، اونم یه انسانه.
‫آره، آره، البته. ‫اینو می‌دونم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم فرقِ بینِ
‫پدر و پدرزن رو مشخص کنم.
‫- اتفاق خیلی غم‌انگیزیه. ‫- داغ خیلی بزرگی برای زنته.
‫ولی...
‫- بابای خودت هنوز زنده ست؟ ‫- آره.
‫- اوه، خب، اینم از این. ‫- آره، خدا رو شکر.
‫آره. می‌دونی، مثل این می‌مونه ‫یه سگ داشته باشی
‫- و سگت بمیره، و بعدش... ‫- ببخشید، گفتی سگ؟
‫آره، سگ. ‫ببین، فرض بگیریم سگت بمیره،
‫این یه چیزه. ‫خیلی غم‌انگیزه.
‫ولی اگه سگ دوستت بمیره، ‫اندازه‌ی مُردن سگ خودت ناراحت نمیشی.
‫- خیلی‌خب. ‫- ولی در هر صورت،
‫زنت خونه ست؟ لورین؟ ‫اینجاست؟ میشه باهاش حرف بزنم؟
‫- شاید بهتر باشه بذاریم استراحت‌شو کنه. ‫- باشه.
‫میشه بهش بگی خیلی ‫بابت پدرش متأسفم؟
‫واقعا هستی؟ چون زیاد ‫اینطور به‌نظر نمیاد.
‫بین خودمون بمونه، ‫تسلیت‌های من
‫به اندازه آدم‌های معمولی عمیق نیست.
‫متوجه شدم.
‫آره، مثل همین که مردم به همدیگه ‫میگن دوستت دارم. یه همچین چیزیه.
‫«تسلیت میگم» هم تو همین دسته ست.
‫«تسلیت میگم.» «دوست دارم.» ‫جفت‌شون یه چیزه.
‫اصلا قابل جایگزین هستن. ‫هیچ‌کس از تهِ دلش نمیگه.
‫- «دوستت دارم.» اوه. ‫- هیچ‌کس از تهِ دلش نمیگه؟
‫- نه. ‫- البته که از تهِ دلشون میگن.
‫نه، هیچ‌کس از تهِ دلش نمیگه.
‫ولی، بگذریم، مطمئنی لورین نیست؟
‫صددرصد مطمئنم.
‫به اندازه‌ی کافی غذا اینا دارید؟
‫می‌خواید براتون چندتا ‫پیراشکی و ماهی بیارم؟
‫نه، نیازی نداریم.
‫- پیراشکی دوست داری؟ ‫- مهمون زیاد اومده برامون.
‫دیگه می‌خوام...
‫- گرفتم منظورت چیه. ‫- آره.
‫البته. البته.
‫راستش، لری، ‫یه چیز دیگه هم هست.
‫می‌خواستم راجع‌به ‫درخت لیمو باهات حرف بزنم.
‫- درخت لیمو؟ ‫- آره.
‫همون که دم حصاره. ‫اون پشت.
‫- سال‌هاست داره بهمون لیمو میده. ‫- اوه، همون که
‫- تو حیاط خونه منم اومده... آره. ‫- آره. آره.
‫ریشه‌هاش داره لوله‌های ‫خونه منو خراب می‌کنه،
‫بخاطر همین باید این ‫درخت رو یه کاریش بکنیم.
‫نگران تحقیقاتش نباش. ‫خودم درباره‌اش تحقیق می‌کنم.
‫یه برآورد هزینه‌ای می‌کنم، ‫باهمدیگه جلسه می‌ذاریم
‫و هزینه‌ی نگهداریش رو
‫نصف می‌کنیم...
‫...و بازم می‌تونیم از ‫لیموهاش لذت ببریم.
‫هزینه‌ی درخت رو نصف می‌کنیم؟
‫دواین. بی‌خیال. خودت می‌دونی.
‫این درخت خودته. ‫توی حیاط خودته.
‫درخت ماست.
‫- درخت ما نیست. ‫- بذار ببینم درست متوجه شدم.
‫پس وقتی تو لیمو بخوای ‫درخت ما محسوب میشه،
‫ولی وقتی بخوایم ازش مراقبت و ‫نگهداری کنیم درخت من محسوب میشه.
‫من لیمو می‌خوام؟ ‫من کِی لیمو خواستم؟
‫فکر می‌کنی من توی ‫زندگیم به لیمو نیاز دارم؟
‫می‌تونم تا آخر عمرم بدون حتی ‫دست زدن به لیمو ادامه بدم.
‫پس تا آخر عمرت لیمو نمی‌خوای.
‫گهگداری روی ماهی می‌ریزم.
‫می‌خوای جای لیمو چی استفاده کنی؟
‫- گریپ فروت. ‫- گریپ فروت؟
‫- آره. ‫- می‌خوای روی ماهی گریپ فروت بریزی؟
‫آره، من روی ماهی ‫گریپ فروت می‌ریزم.
‫کِی ریختی؟
‫خیلی‌خب، هنوز واقعا روش نریختم،
‫ولی درباره‌اش فکر کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫منظورم اینه لیمو یه ‫میوه‌ی مرکباتی قابل‌جایگزینه.
‫فقط یه نگاه به اتاق بنداز. باشه؟ ‫ما یکی از عزیزامونو از دست دادیم.
‫پدرزنت فوت شده.
‫ازت ممنونم پا پیش می‌ذاری
‫و همسایه‌ی خوبی هستی و نصف هزینه‌ی
‫- نگهداری درخت رو میدی. ‫- البته، باشه.
‫ممنون که اومدی.
‫خیلی‌خب.
‫اگه می‌دونستم پدرزنش فوت کرده
‫اصلا نمی‌رفتم خونه‌اش.
‫- نه. ‫- و این قضیه‌ی لیمو هم پیش نمی‌اومد.
‫راستی، می‌دونستی، ‫از نوادگان هریت تابمنه.
‫فکر کنم اجدادش تن‌شون تو گور می‌لرزه
‫که همچین چیزی رو باهات مطرح کرده.
‫می‌دونی، لیموها می‌افتن دیگه، ‫من باید چیکار کنم؟
‫- دقیقا! ‫- بندازمشون اون‌ور حصار؟
‫این آدم فقط اسم تابمن رو یدک می‌کِشه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫شاید اصلا تابمن نیست.
‫چون‌که تصورشم نمی‌کنم یه تابمن
‫اینطوری رفتار کنه.
‫جالبیش می‌دونی کجاست؟
‫تو رو توی منگنه گذاشت.
‫اوه، خدای من.
‫- دیوانه‌واره! ‫- سلام!
‫- هی! ‫- سلام. ببخشید دیر کردیم.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫سوزی، یه چیزی برات گرفتیم.
‫چیه؟ چیه؟
‫چون‌که موقع تولدت اینجا نبودی.
‫می‌خوای الان بازش کنم؟
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫هی، هی، وایسید یه لحظه.
‫اینجا هدیه‌های دیگه هم هستا.
‫- می‌دونم ولی این واقعا مهمه. ‫- نه، الان متوجه میشی.
‫تا یه دقیقه دیگه می‌فهمی چرا.
‫این منصفانه نیست.
‫- ترسیدم، چیه؟ ‫- تولدت مبارک؟
‫اوه، خدای من!
‫- اوه، وای. ‫- آره.
‫واقعا نازترین موجودی ‫نیست که تاحالا دیدی، سوزی؟
‫اوه، خیلی خوشگله.
‫سوزی، چقدر دوستت داره!
‫- ایول! اوه، خدای من! ‫- خیلی خوشگله. خیلی خوشگله.
‫این بهترین هدیه‌ی تولدیه که
‫تاحالا گرفتم. ‫خیلی دوست‌تون دارم.
‫- اوه، ما هم دوستت داریم. ‫- شما بهترین دوستام هستید.
‫می‌دونید، ما هم هدیه داریما.
‫ما هم یه چیزی داریم.
‫- خیلی ممنون. چیه؟ ‫- نگاه کن.
‫- این چیه؟ ‫- ماساژور برقی.
‫- این چیه؟ ‫- لری برات خریده.
‫- اوه، آره. ‫- مرسی، لر.
‫- ماساژور برقی حرف نداره. ‫- تاحالا استفاده کردی؟
‫نه، نکردم.
‫برای سلامتیت عالیه.
‫خوبه، بی‌صبرانه منتظرم ازش استفاده کنم.
‫ضمناً هدیه‌ی محشریه.
‫میرم بهش یه‌کم آب بدم. ‫احتمالا تشنه‌شه.
‫- آره. ‫- توی جعبه بوده.
‫منم ماساژور برقی دوست دارم.
‫خب، غذا خوبه؟ ‫همه راحتن؟
‫اوه، غذا مثل همیشه فوق‌العاده ست.
‫فردی، تو ویگن شدی؟
‫نه، نه، ‫از مرغ خیلی خوشم اومد.
‫- چون فوق‌العاده به‌نظر میای. ‫- نظر لطفته.
‫راستش یه‌کم ورزش اسپینینگ ‫کار می‌کنم، یه خرده پیاده‌روی می‌کنم،
‫و یه مدته خیلی هم دارم ‫با زن همسایه‌ام سکس می‌کنم.
‫- وای! ‫- چی؟
‫بی‌خیال.
‫آره. همسایه‌ام، ‫خانواده‌ی هرینگتن‌، لیدیا و ران.
‫زنه می‌خواد بچه‌دار بشه.
‫و مشخص شده ران توانایی‌شو نداره ‫و نمی‌تونه لیدیا رو حامله کنه.
‫- گلوله‌هاش مشقیه. ‫- درسته.
‫پس بهم گفتن: ‫«فردی، خیلی خوشحال می‌شیم
‫اگه لطف کنی لیدیا رو حامله کنی.»
‫- واو! ‫- صبر کنید. صبر کنید.
‫- دیوانه‌واره. ‫- بی‌خیال.
‫فکر می‌کنن اگه در حین سکس
‫یه ارتباط واقعی شکل بگیره ‫بچه‌هه سالم‌تر از آب درمیاد.
‫باورم نمیشه.
‫- از اینم عجیب‌تر میشه. ‫- چی؟
‫پس منم گفتم: «باشه.» ‫اونام گفتن: «عالیه.
‫امشب چطوره؟ ‫امشب تخمک‌گذاری داره.»
‫و بهم گفتن: ‫«روال کار از این قراره.»
‫چون قانون و مقررات داره. ‫یه سری خط قرمز هست.
‫بی‌حس و بی‌روح انجامش بده. ‫ولی حدس بزنید چی میشه؟
‫- چی میشه؟ ‫- وقتی آدم میره رو کار،
‫قانون و مقررات حالیش نمیشه.
‫می‌فهمید منظورم چیه؟
‫تا اومد دم در خونه‌ام جرقه زده شد.
‫واو.
‫توی خونه‌ی خودم انجامش دادیم ‫و آهنگ فانک-او-متیک گذاشتیم.
‫اوه، عجب.
‫باسن و گوش همدیگه رو گاز می‌گرفتیم.
‫واقعا دیوانه‌واره.
‫یکی از بهترین سکس‌هایی ‫بود که توی عمرم کردم.
‫و شوهرشم دوست داره؟
‫صددرصد عاشق شوهرشه.
‫تونستی ارضاش کنی؟
‫- خب، نمی‌دونم. ‫- چطور میشه ندونی؟
‫- نپرسیدم. ‫- بوی مُشک حس کردی؟
‫مُشک سکس که آدم ترشح ‫می‌کنه برای حاملگی عالیه.
‫من یه عالمه مُشک سکس ‫ترشح می‌کنم. مگه نه، لری؟
‫منظورم اینه...
‫اوه، سگم!
‫♪ سگم ♪
‫- اوه، سگه. ‫- بچه‌ام کو؟
‫می‌خوام یه به‌سلامتی بگم. ‫اشکال نداره، واسه من بدون الکله.
‫- البته. ‫- خیلی‌خب.
‫چون‌که من ترک کردم.
‫- و به افتخار همین. ‫- به افتخارش.
‫یه قلوپ می‌خوری؟ یه قلوپ می‌خوری؟
‫- خیلی بامزه بود. خیلی بامزه بود. ‫- آخی‌ی‌ی‌ی...
‫اوه، خدای من.
‫خیلی‌خب، تصمیمم رو ‫گرفتم اسمش رو چی بذاریم.
‫- چی؟ ‫- خب؟
‫- بخاطر سیناترا اسم‌شو می‌ذارم فرانکی. ‫- اوه، چه قشنگ.
‫- پسره؟ ‫- یه پسر کوچوله.
‫باید بگم به‌عنوان یه سگ نر، ‫یه‌ خرده دخترمانند به‌نظر میاد.
‫اوه، خدای من. بی‌خیال.
‫فکر کنم بهتره براش ‫یه اسم مشترک دخترونه و پسرونه بذاری.
‫لری.
‫خیلی‌خب، تروی، ‫قراره روی سه گام کار کنیم.
‫اول، چرخش موقع پستاب.
‫پشت به‌ هدف. عالیه. ‫خیلی‌خب. این اولین گامه.
‫دومین گام، ‫همین چرخش، همین پستاب.
‫خیلی‌خب، ببر بالا و نگه‌دار.
‫عالیه. خیلی‌خب، حالا ‫فوت کوزه‌گری اینه، باشه؟
‫گام بعدی اینه که از اینجا ‫به‌صورت عمودی فرود بیای. باشه؟
‫و به‌صورت افقی ‫خودتو کش بدی. خوبه.
‫با عضلات مورب حسش می‌کنی؟
‫یه بار دیگه.
‫ببر بالا. ‫چرخش رو حس ‌کن.
‫فرود عمودی.
‫کِشش افقی.
‫هی. می‌تونم کمکت کنم؟
‫نه، من روبراهم.
‫خیلی‌خب... من اینجا با ‫تروی یه کلاس خصوصی دارم.
‫آره، آره. کارتونو بکنید.
‫هی، ببین، ‫اگه می‌خوای کلاس بگیری،
‫فقط برو دفتر.
‫از خداشونه برات کلاس بذارن.
‫نه، نیازی نیست. ‫فقط همینجا نشستم.
‫خب، به‌نظر نمیاد ‫همینطوری نشسته باشی.
‫دیدم داشتی فرود عمودی ‫و کِشش افقی رو تمرین می‌کردی.
‫اینجا یه نیمکته. ‫اجازه دارم روی نیکمت بشینم.
‫- این از اونجور نیمکت‌ها نیست. ‫- چه‌جور نیمکتیه؟
‫این یه نیمکت برای ‫نشستن طولانی‌مدت نیست.
‫یه نیمکت دکوریه. باشه؟
‫- نیمکتش دکوریه؟ ‫- آره.
‫نه. نیمکت برای نشستنه.
‫خیلی‌خب. اگه اشکال نداشته باشه ‫می‌خوایم برگردیم سر درس‌مون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- بیا یه بار دیگه امتحان کنیم.
‫چرخش.
‫خیلی‌خب، تو راستای ستون فقراتت بمون. ‫حالا فرود عمودی،
‫کِشش افقی. آره، خودشه.
‫خیلی‌خب، بیا یه بار امتحان کنیم. ‫همه‌ش باهم در یک حرکت.
‫امروز دوباره وردل رو حل کردم.
‫من استادِ وردلم، مرد. ‫تو سه حرکت حلش کردم.
‫- واقعا؟ ‫- سه روز پشت‌سرهم دارم حلش می‌کنم، مرد.
‫عجب، بدجوری روی دور افتادی.
‫بدجور روی دور افتادم. ‫درسته.
‫خیلی‌خب، بذار ببینم منم ‫می‌تونم دورمو ادامه بدم یا نه.
‫می‌دونم. ‫امروز معرکه بودی.
‫جریان چیه؟ ‫چطور این‌کارو انجام میدی؟
‫می‌دونی چرا؟ امروز صبح ‫روی یه نیمکت نشسته بودم
‫و یه کلاس آموزشی رو دیدم.
‫من هزاران ساعت ‫کلاس آموزشی داشتم.
‫ولی این دو دقیقه‌ای که روی این ‫نیمکت نشسته بودم زندگی‌مو عوض کرد.
‫چه تکنیکی یاد داد؟
‫- فرود عمودی... ‫- خب.
‫کِشش افقی!
‫- کِشش افقی؟ ‫- فرود عمودی،
‫کِشش افقی!
‫حالا من قبلا عمودی فرود می‌آوردم، ‫ولی هیچ‌وقت کمرمو کِش نمی‌دادم!
‫و حالا کمرمو کِش میدم!
‫- شاید منم باید کمرمو کِش بدم. ‫- باید کمرتو کِش بدی.
‫- میشه یادم بدی چطوری کمرمو کِش بدم؟ ‫- یادت میدم چطور کمرتو کِش بدی!
‫فوق‌العاده ست.
‫- میشه یه چیزی بهت بگم؟ ‫- البته.
‫فکر کنم تاحالا تو زندگیم ‫از این خوشحال‌تر نبودم!
‫اصلا نمی‌دونم الان ‫دارم به کی نگاه می‌کنم.
‫چطور امکان داره ‫یه اتفاق خوب برام بیفته؟
‫هیچ‌کس تو جهان باورش ‫نمیشه تو خوشحال باشی.
‫- این چطور امکان داره؟ ‫- خب، من برات یه خبر بهتر دارم.
‫می‌خوام وصیت کنم ارثم به تو برسه.
‫دارم وصیت‌نامه‌ام رو عوض می‌کنم ‫و این‌دفعه تو هم توش هستی.
‫نه، نه، نه، این‌کارو نکن.
‫دیگه تمومه. توش هستی.
‫نمی‌خوام توش باشم. ‫خودم پول دارم. نیازی بهش ندارم.
‫بده به یه نفر که بهش نیاز داره.
‫می‌خوام وقتی مُردم ‫بدونی چقدر برام عزیز بودی.
‫عمراً نگهش دارم. ‫میدمش به خیریه.
‫تو بهترین دوستم هستی. ‫باید به تو برسه.
‫نه، الان دارم درباره‌ی وصیت‌نامه‌ات
‫یه بیانیه شرمن میدم.
‫از ارجاعات تاریخیت خسته شدم.
‫اگه نامزد بشم، توی ‫انتخابات شرکت نمی‌کنم.
‫اگه برام ارث بذاری، قبول نمی‌کنم.
‫- خب، ارثم مال توئه. ‫- خب منم قبول نمی‌کنم.
‫- مجبوری قبولش کنی. ‫- به من نده!
‫احساسات‌مو جریحه‌دار نکن.
‫یه قرون هم ازش نگه نمی‌دارم.
‫- داری ناراحتم می‌کنی. ‫- ممنون، ولی نمی‌خوامش.
‫در هرصورت میدمش به تو، رفیق.
‫ای بابا. کیرم دهنت!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- منظورت چیه؟ منتظرم. ‫- منتظرِ چی؟
‫تروی و جیمی سر راه هستن.
‫عمراً توپت به اونا بخوره.
‫به‌نظرت توپم به اونا نمی‌خوره؟
‫نه! تاحالا عمرت هیچ‌وقت ‫توپت به اون دوری نرفته.
‫بزن بره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫عمراً بتونی به اون دوری پرتش کنی. دیوونه‌ای؟
‫باشه بابا، خفه شید.
‫نه، خودت خفه شو.
‫- یا خدا! ‫- زدیش.
‫زدمش!
‫تروی، حالت خوبه؟
‫- اوه، خدای من! ‫- چطور این‌کارو کردی؟
‫هی! این چه وضع‌شه؟
‫بهتون گفتم نباید بزنم...
‫هی! لری!
‫اوه! اوه، نه!
‫هی، تروی، حالت خوبه؟
‫آروم، آروم، آروم، آروم. ‫فشار نیار.
‫اوه، خدای من. ‫اوه، خدا. خیلی شرمنده‌ام.
‫یعنی چی؟
‫نمی‌دونم چی شد. ‫خیلی شرمنده‌ام.
‫چرا داد نزدی «پیش»؟
‫خب، نمی‌تونستم داد بزنم «پیش.» ‫آخه اون که نمی‌شنوه.
‫فایده‌اش چیه؟ ‫دست تکون دادم.
‫یه عالمه دست تکون دادم.
‫اگه داد می‌زدی ‫مترجم زبان اشاره صداتو می‌شنید.
‫می‌دونم، ولی خیلی دور بود. ‫توی ماشین بود.
‫می‌تونستم دست‌شو بگیرم ‫بریم پشت درخت‌ها!
‫وقت نبود! ‫توپ داشت می‌اومد پایین!
‫یه عالمه وقت بود! ‫باید وقتی ضربه می‌زدی می‌گفتی «پیش.»
‫سوپرمن هم نمی‌تونست ‫به‌موقع برسه جلوشو بگیره.
‫باید صبر می‌کردی تا ما می‌رفتیم! ‫چرا صبر نکردی؟
‫چون کسایی که باهاشون بازی می‌کردم
‫هی می‌گفتن: «اوه، بزن، بزن، بزن.»
‫مسخره‌ام می‌کردن. هی می‌گفتن: ‫«اوه، عمراً توپت به اون بخوره.»
‫فرود عمودی و ‫کِشش افقی هم انجام دادی؟
‫آره، انجامش دادم. انجامش دادم.
‫فرود عمودی و ‫کِشش افقی رو انجام دادم.
‫و می‌دونید چیه؟ ‫واقعا جواب داد.
‫ببینید توپ چقدر پرتاب شد. ‫اصلا باورم نمیشه.
‫- حواسم بهت هست. ‫- حواسم بهم هست؟
‫واقعا؟ آخه کار خاصی نمی‌کنم ‫که حواست بهش باشه.
‫منظورم اینه، زیاد جایی نمیرم.
‫بیشتر اوقات خونه‌ام.
‫جدول حل می‌کنم. ‫بعضی وقتا برای شام میرم بیرون.
‫از زندگیم متنفرم. ‫دلت نمی‌خواد ببینیش.
‫واقعا عوضی هستی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫بخاطر اتفاقی که افتاد
‫واقعا به‌شدت متأسفم.
‫واقعا دلم می‌خواد ‫یه جوری جبرانش کنم.
‫بذار یه شام از پست‌میتز مهمونت کنم.
‫می‌فرستم بیاد خونه‌ات. خوبه؟
‫رستوران‌های خیلی خوبی ‫توی پست‌میتز هست.
‫می‌فرستم بیاد دم در خونه‌ات!
‫نمی‌خوای... ‫هی، چیکار کردی؟
‫- چیزایی که گفتم رو بهش گفتی؟ ‫- همه‌شو.
‫- شام از پست‌میتز رو بهش گفتی؟ ‫- آره.
‫چی بهش گفتی؟ ‫فقط اینطوری کردی.
‫- هیچ‌کاری نکردی. ‫- «شام پست‌میتز» به زبان اشاره اینطوریه.
‫- اینکه دو ثانیه هم نشد. ‫- کارم خوبه!
‫اوه، تو شام پست‌میتز رو بهش نگفتی. ‫مزخرف تحویلم نده.
‫چرا شام پست‌میتز رو بهش نگفتی؟
‫- بهش گفتم. ‫- پیشنهاد خیلی خوبی دادم!
‫واقعا به‌شدت متأسفی، ‫اون‌وقت بهش پست‌میتز تعارف زدی؟
‫خودت می‌دونی اون ‫پست‌میتز رو بهش نگفت!
‫- گفت. بهش گفت. ‫- راستی توپم کو؟
‫نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫منظورت چیه نمی‌دونی؟
‫همینجا بود خورد به کمرش!
‫- شاید رفته تو کونت، لری! ‫- توپ کجاست؟
‫- گم شده! ‫- تو توپم رو برداشتی؟
‫برو دم گُوه یه توپ دیگه بزن!
‫- تو توپم رو برداشتی؟ ‫- برو دم گُوه یه توپ دیگه بزن!
‫باید پنالتی دو خطا بزنی!
‫می‌دونی چیه؟ اصلا یه توپ ‫دیگه از همینجا می‌زنم.
‫توپم همینجا بود که ‫جسد هم بود. درست همینجا.
‫قانون همینه.
‫عمراً پنالتی بزنم.
‫پنالتی نمی‌زنم. ‫توپ رو همینجا انداختم.
‫یکی از بهترین ضربه‌های عمرم رو زدم.
‫از همینجا بازی می‌کنم.
‫اوه! اون توپم رو برداشت برد. ‫باید توپ‌اندازی کنم.
‫- نه، نه. نمی‌تونی توپ‌اندازی کنی، مرد. ‫- نمی‌تونی توپ‌اندازی کنی.
‫از چی حرف می‌زنید؟ ‫اونا توپ‌مو با خودشون بردن.
‫- زدی طرفو ناکار کردی! ‫- درسته!
‫چیزیش نشد! خوبه. ‫گوش کنید، من باید توپ‌اندازی کنم.
‫تا وقتی ما اینجاییم حق نداری.
‫نمی‌خوام برگردم دم گُوه!
‫- این چه کوفتیه؟ ‫- یا خدا.
‫مثل صدای گرگ به‌نظر میاد.
‫گرگه دیگه. ‫گرگ‌ها آدمکشن، پسر.
‫انگار داره یه سگ رو می‌خوره.
‫جف، تو خونه‌تون همونجاها نیست؟
‫آره، اون خونه‌مه.
‫اوه، خدای من!
‫ممکنه توله‌سگ من باشه!
‫می‌دونی چیه، لر؟ ‫من باید برم خونه.
‫هان؟ چی؟
‫- اون ممکنه سگ من باشه! ‫- همسایه‌تون سگ نداره؟
‫آره، چندتا سگ اون دور و بر هست.
‫خب ممکنه سگ یکی از همسایه‌هات باشه.
‫به صداش می‌خورد توله‌سگ باشه.
‫منظورم اینه...
‫اگه خورده باشتش کاری از دستت برنمیاد.
‫و اگه مُرده باشه هم
‫می‌خوای چیکار کنی، ‫بشینی گریه کنی؟
‫آره. نمی‌تونی که سگه رو زنده کنی.
‫داریم درباره‌ی یه ‫توله‌سگ حرف می‌زنیم!
‫آره، می‌دونم، ‫ولی الان توی زمین گلف هستیم.
‫داریم روز خوبی رو می‌گذرونیم. ‫بعداً می‌بینیش.
‫درسته، مرد. ‫می‌دونی که درست میگه.
‫و اگه بری خونه هم هیچی عایدت نمیشه.
‫بیا بازی‌مونو بکنیم.
‫می‌دونی چیه؟ حق با توئه.
‫یا توله‌سگ من مُرده، ‫یا سگ همسایه.
‫در هرصورت کاری از دستت برنمیاد.
‫خیلی‌خب، بازی می‌کنم.
‫خب، باشه. ‫من توپ‌اندازی می‌کنم.
‫- توپ‌اندازی نمی‌کنی. ‫- نمی‌تونی توپ‌اندازی کنی.
‫- توپ‌اندازی می‌کنم. ‫- توپ‌اندازی نمی‌کنی.
‫- ببین چطور توپ‌اندازی می‌کنم. ‫- حق نداری توپ‌اندازی کنی!
‫گور بابات! ‫توپ‌اندازی می‌کنم.
‫- حق نداری توپ‌اندازی کنی! ‫- لعنت بهت!
‫تو یه متقلبی!
‫- نه، خودت متقلبی. ‫- تو یه متقلبی!
‫- خودت متقلبی.
‫- خودت متقلبی! ‫- متقلب!
‫زمین تمرینی 15 چطور؟
‫- اوه، اون... ‫- نظرت درباره‌ی اون چیه، هان؟
‫- اوه، فرانکی! ‫- اوه!
‫واو! اینجا رو داشته باش! واو! عزیزم.
‫- اوه، خدایا. ‫- چیه؟
‫- اوه، زنده ست! ‫- فرانکی زنده ست.
‫البته که زنده ست. ‫چرا زنده نباشه؟
‫نمی‌دونی قضیه چیه.
‫وسط یکی از بهترین ‫بازی‌های عمرمون بودیم...
‫- خب. ‫- و یهو صدای یه گرگ شنیدیم
‫و بعدشم صدای یه سگ.
‫- صدای یه گرگ شنیدیم. ‫- دیوانه‌وار بود.
‫فکر می‌کردیم گرگه ‫داره سگه رو می‌خوره!
‫اوه، خدای من. ‫فکر کردید سگه فرانکیه؟
‫- آره! ‫- خب چیکار کردید؟
‫چـ... چیه؟
‫چیه، به بازی‌تون ادامه دادید؟
‫آره.
‫بازی‌تونو ول نکردید ‫بیاید ببینید حالش خوبه یا نه؟
‫فقط فرض رو بر این گرفتیم که، ‫می‌دونی، دیگه...
‫مُرده. و اگه مُرده باشه ‫چه کاری از دست‌مون برمیاد؟
‫این پسر کوچولو، ‫این موجود کوچولوی خوشگل
‫مُرده، ‫و شما به بازی‌تون ادامه دادید؟
‫شما دیگه چه جونورهای ‫سنگدل آشغالی هستید؟
‫درباره‌ی توله‌سگه فکر کردیم ‫و اینکه اون دیگه مُرده،
‫و بعدش درباره‌ی گلف فکر کردیم،
‫- و گلف حیّ و حاضر بود. ‫- آره. چیکار می‌تونستیم بکنیم؟
‫- کاری از دست‌مون برنمی‌اومد. ‫- خب من چی؟
‫به من فکر نکردید که ‫خونه تو چه وضعی‌ام
‫که یه گرگ بچه‌ام رو خورده؟
‫باید اعتراف کنم، یادِ تو نیفتادیم.
‫واقعا که شما خودخواهی رو به فرداعلا رسوندید.
‫و تو لری،
‫تو نه قلب داری، تو نه روح داری.
‫اگه گرگه منو ناقص می‌کرد چی؟
‫اون‌موقع چیکار می‌کردی؟ ‫به بازی‌ت ادامه می‌دادی؟
‫قطعا نسبت به یه سگ به تو
‫اهمیت بیشتری می‌دادم.
‫- آهان. ‫- ولی نهایتاً
‫فکر کنم بازی‌مو ادامه می‌دادم.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫گمشو بیرون. حالمو بهم می‌زنی.
‫بعد از اینکه یه نفر بمیره چیکار می‌کنی؟
‫دیگه مُرده دیگه!
‫دیگه هیچ‌وقت نه به این سگ دست بزن،
‫نه بهش فکر کن، ‫نه بهش نگاه کن!
‫اینکه کاری به کار سگت نداشته باشم...
‫هیچی رو از دست نمیدم.
‫برام مهم نیست. ‫این اصلا مجازات نیست.
‫- برو بیرون! ‫- خیلی‌خب، میرم.
‫ولی در دفاع از خودم بذار بگم
‫آدم‌های خیلی کمی هستن ‫که اگه بفهمم مُردن
‫حاضرم زمین گلف رو ‫بخاطرشون ترک کنم.
‫حتی تو هم جزوشون نیستی!
‫واقعا؟
‫خب، بستگی داره بازیم چطور باشه.
‫اومدم!
‫- اوه! ‫- سلام، لری.
‫- سلام، دواین. ‫- ببخشید سرزده اومدم،
‫ولی برآورد هزینه‌ی ‫نگهداری درخت رو انجام دادم.
‫اگه یه دقیقه وقت داشته باشی ‫می‌خوام درباره‌اش باهات حرف بزنم.
‫باشه. بیا تو. آره.
‫ممنون.
‫خب، حالت چطوره؟
‫داریم خوب می‌شیم.
‫- آره. ‫داریم خوب می‌شیم. آروم‌آروم.
‫خوبه. از اون‌موقع ‫تاحالا تونستی بخندی؟
‫- توی 48 ساعت اخیر؟ ‫- آره.
‫نه، زیاد خنده توی ‫خونه‌مون در جریان نیست.
‫فقط کنجکاو بودم. منظورم اینه، ‫اگه یه نفر یه جوک بگه،
‫به‌نظرت توانایی اینو داری که بخندی؟
‫گمونم بستگی به جوکش داره، لری.
‫پس یه جوک بامزه می‌تونه بخندونتت.
‫و یه تسکین موقت فراهم کنه...
‫- متوجه شدم! ‫- تو این دوره‌ی خیلی دردناک.
‫متوجه شدم. باشه. ‫باشه. فقط کنجکاو بودم.
‫- خب صورتحساب. ‫- خب.
‫- صورتحساب هزینه‌ی درخت رو گرفتم. ‫- البته.
‫مجبور شدن بیخ و بن‌ش ‫هم جدا کنن، پس...
‫می‌تونیم کل فاکتور رو نصف کنیم.
‫خیلی‌خب، بی‌خیال.
‫- دواین. ‫- مجبور شدن بیخ و بن‌شو جدا کنن.
‫- 2,700 دلار؟ ‫- آره.
‫بابت خوردن ماهی چندتا لیمو؟
‫هزینه‌ی خلاص شدن ‫از یه درخت این‌قدره.
‫دواین، باید یه چیزی بهت بگم، باشه؟
‫این خیلی رفتار غیرتابمنانه‌ایه.
‫خیلی‌خب، این دومین باریه ‫که به تابمن اشاره می‌کنی.
‫- نمی‌دونم منظورت چیه. ‫- آره.
‫خب، منظورم اینه فکر نمی‌کنم
‫عمه بزرگت هریت ‫همچین کاری رو تأیید می‌کرد.
‫خب اون چه‌جور آدمی بود، لری؟
‫خب، اون آدمی بود که
‫برده‌ها رو از جنوب به ‫شمال قاچاق می‌کرد
‫- و ازشون پول نمی‌گرفت. ‫- واقعا؟
‫می‌دونی اگه هریت تابمن ‫جات بود چیکار می‌کرد؟
‫با یه سبد بزرگ لیمو
‫- می‌اومد خونه‌ام. ‫- واقعا؟
‫می‌گفت: «لری، عزیزم، ‫هرچقدر دلت می‌خواد لیمو بردار.»
‫منم می‌گفتم: «هریت، می‌دونی چیه؟
‫خودشون تو حیاط خونه‌ام می‌افتن. ‫بهشون نیازی ندارم.»
‫عجب، واقعا درس بزرگی از...
‫«ممنون. ممنون.»
‫- ...اجدادم بهم دادی. ‫- اوه، هی، ایشون لئونه.
‫دواین، همسایه‌مون رو می‌شناسی؟
‫- چطوری، دی؟ ‫- سلام، داداش.
‫- حالت چطوره، داداش؟ ‫- از دیدنت خوشحالم، داداش.
‫اوه، آره، فوری بهش ‫میگی «داداش،» آره؟
‫آره، همینه.
‫هر سیاه‌پوستی می‌بینی بهش ‫میگی «داداش»؟ «سلام، داداش»؟
‫میگی «داداش» و ‫سرت رو اینطوری تکون میدی.
‫آهان. آره. تو هم همینطور؟
‫- به نشونه‌ی احترام سرمو تکون میدم. ‫- سر تکون دادن مثل درود فرستادن ماست.
‫من به یهودی‌های دیگه سر تکون نمیدم.
‫می‌دونی، شما از قبل یه ‫آهنگ دارید، «هی، یهود.»
‫نه، نه، اون آهنگ «هی، جود»ـه، ج-و-د-ه.
‫بگذریم، دواین، بیا یه گفتگوی
‫بالغانه‌ی همسایگی داشته باشیم.
‫دلم می‌خواد کمکت کنم. ‫می‌خوام اینجا کارِ درست رو انجام بدم.
‫- اصلا نمی‌تونم این‌همه پول بدم. ‫- آره. آره.
‫اینجا یه سری هزینه‌ها نوشته که ‫اصلا نمی‌تونم باهاشون کنار بیام.
‫بخاطر بیخ و بن درخته. باید...
‫- خیلی بیش از اندازه به‌نظر میاد. ‫- باید چوب خردکن بیارن.
‫این نه منصفانه ست. ‫نه درسته. نه درخت منه.
‫- واقعا اهمیت نمیدم. ‫- من این اعداد رو از خودم درنیاوردم.
‫من خودم رو آدم منصفی می‌دونم.
‫من آدم منصفی‌ام؟ نه؟
‫- ایشون یه آدم منصفه. ‫- من کار درست رو انجام میدم، نه؟
‫چیزی که می‌بینی ‫چیزیه که نصیبت میشه.
‫- و می‌خوام کار درست رو انجام بدم. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫نگرانش نباش. خودم حلش می‌کنم. ‫خودم میرم بیرون.
‫- منظورت اینه لازم نیست پول بدم؟ ‫- نه، لازم نیست.
‫این چه کوفتی بود؟
‫- نمی‌دونم. ‫- فوق‌العاده بود.
‫داداش‌مون از اینجا فرار کرد بیرون.
‫اوه، خدای من! ‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫افتادن بیرون!
‫اونو دید! اونو دید!
‫بخاطر همین از اینجا زد به چاک!
‫تخم‌هات رو دید! ‫اون تخم‌های آویزونِ
‫چرمی‌ت منو از یه هزینه‌ی
‫1,350 دلاری نجات داد!
‫زد به سرش! گذاشت رفت! ‫لازم نیست هیچ پولی بدم!
‫خیلی مزخرفه. ‫تخم همه‌ی سیاه‌پوستا اینطوریه.
‫ممنون. و ممنون از شما!
‫آره. تخم‌هام میگن: ‫«قابلت رو نداشت.»
‫و می‌شینه روی دسته‌ی مبل،
‫و تخم‌هاش می‌افتن بیرون.
‫و یارو اون‌قدر بهم می‌ریزه که ‫دُم‌شو می‌ذاره رو کولش فرار می‌کنه.
‫تخم‌هام اومدن و لری رو نجات دادن.
‫یادم انداختی. ‫اون دختره، لیدیا رو یادتونه؟
‫همون همسایه‌ام که ‫دارم کمک‌شون می‌کنم؟
‫- امروز تخمک‌گذاری داره. ‫- خوش بحالت.
‫ولی خبر بد اینه که باید برم شاستا.
‫یه مورد اضطراریِ ‫مربوط ‌به تشک پیش اومده،
‫و نمی‌تونم توی شهر باشم.
‫ولی داره ازم می‌پرسه ‫کسی رو می‌شناسم یا نه.
‫شما دلتون می‌خواد
‫پا پیش بذارید و ‫به همسایه‌ام کمک کنید،
‫- و حامله‌اش کنید؟ ‫- چی؟
‫- جدی میگی؟ ‫- شوخیت گرفته.
‫ما بازیکن‌های ذخیره ‫محسوب می‌شیم؟
‫آره. می‌خواید عکس‌شو ببینید؟ ‫اینه.
‫- البته. ‫- زیباست.
‫- خوبه؟ ‫- بذار ببینم.
‫آره، من حاضرم بزنمش.
‫- فوق‌العاده ست. من پایه‌ام. ‫- پایه‌ای؟
‫آخه تو چندتا اسپرم داری؟ ‫سه تا اسپرم؟
‫اگه تا 15 سال آینده هم باهاش سکس بکنی،
‫امکان نداره بتونی حامله‌اش کنی.
‫حاضرم هزار دلار باهات شرط ‫ببندم که از تو بیشتر اسپرم دارم.
‫از من بیشتر اسپرم داری؟ ‫مگه تو خواب ببینی.
‫توی اسپرم‌هام غرقت می‌کنم.
‫تنها مشکل اینه که نمی‌تونی
‫با اون اسپرم‌های پیرت
‫که شکل شیر خشکه کسی رو حامله کنی.
‫خدایا.
‫باشه بابا. نمی‌خوام، لئون.
‫- من تقه‌اش رو می‌زنم. ‫- لئون پایه ست.
‫بذار یه ویدیو بگیرم. ‫صبر کنید.
‫می‌خوام اینو براش بفرستم.
‫ساده و سریع حرفت رو بزن.
‫برو بریم. آماده‌ای؟ خیلی‌خب.
‫من لئون بلک هستم. ‫خودت می‌دونی یعنی چی.
‫مشتاقم تقه‌ات رو بزنم. ‫امیدوارم آماده باشی.
‫و اگه برحسب اتفاق ‫حامله شدی، اونم جایزه‌شه.
‫چطوره؟ هومم؟
‫آره، این اتفاق می‌افته.
‫خیلی‌خب، اینم از این. ‫بذارید ببینیم چی میگه.
‫فقط سه چهارتا تشک بفرست،
‫بذار دم در خونه. ‫اینطوری هروقت یکی‌شون خراب شد،
‫یه تشک جدید میارم ‫و اونو ناکار می‌کنم.
‫آره، باید باند فرود طولانی‌ای داشته باشی
‫که هواپیما رو فرود بیاری. متوجه‌ام.
‫- معلومه. ‫- خیلی‌خب، جواب داد.
‫- پسر چقدر سریع. ‫- اوه، پسر.
‫و به آقای لئون بلک بله رو داد.
‫- اوه! خدای من. ‫- اوه! ایول.
‫- تبریک میگم. ‫- تبریک میگم.
‫هی، بامزه.
‫وقتی با توپ گلف تروی رو زدی،
‫نگفتی «پیش.»
‫- دست تکون دادم. ‫- دست تکون دادی؟
‫دست تکون دادن یعنی چی؟ ‫یعنی «سلام.» «خداحافظ.»
‫این معنی رو نمیده که
‫«می‌خوام با توپ گلف بزنمت.»
‫ولی اون‌که کَره. نمی‌شنوه. ‫باید چیکار می‌کردم؟
‫و همینطور چرا ‫کلاس جیمی رو دزدکی گوش دادی؟
‫کلاس جیمی رو دزدکی گوش ندادم.
‫چون‌که گلف‌ت این‌قدر مزخرفه که
‫هیچی نمی‌تونه کمکت کنه. هان؟
‫کوسای‌ـه.
‫- کوسای‌ـه؟ ‫- آره.
‫- یعنی چی؟ ‫- مزخرفی.
‫اوه.
‫یه اشتباه دیگه بکنی...
‫بیرونی.
‫لذت ببرید.
‫سو دس کا. ‫(=پس اینطوریه.)
‫- سو دس کا. ‫- سو دس کا.
‫سو دس کا.
‫- سو دس کا. ‫- سو دس کا.
‫چی؟
‫باکا. (=احمق.)
‫باکا.
‫باکا. باکا.
‫باکا. باکا. باکا.
‫هی، این چیه؟
‫- چی؟ ‫- اینجا رو نگاه کن.
‫این چیه؟ ‫- نیمکت رو با طناب بستن.
‫- بخاطر تو؟ ‫- آره.
‫«در حین تدریس نشستن ممنوع است»؟
‫- عجب آشغال‌هایی! برام طناب کِشیدن! ‫- برات طناب کِشیدن.
‫اوه، بازیم مزخرفه.
‫من مجبور شدم توپ رو بردارم. ‫حداقل تو بیرونش آوردی.
‫دیگه از این بازی خسته شدم. ‫عجب اتلاف وقتیه.
‫هی، راستی، درباره‌ی وصیت‌نامه‌ام...
‫این هفته می‌خوام برم پیش ‫یه وکیل امور وصیت،
‫پس هواتو دارم. ‫تا همیشه تأمینی.
‫می‌دونی...
‫...یه جورایی کم‌کم داره ‫دوزاریم می‌افته جریان چیه.
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- بخاطر این داری منو می‌ذاری
‫تو وصیت‌نامه‌ات، چون می‌خوای ‫منم بذارمت توی وصیت‌نامه‌ام.
‫زده به سرت؟
‫- هان؟ درسته؟ ‫- یعنی این‌قدر سطحی
‫- و حقه‌باز... ‫- آره.
‫- و آب‌زیرکاهم؟ ‫- آره، هستی. آره.
‫- اوه، مزخرف نگو. ‫- آره، هستی.
‫این آخرین چیزیه که می‌خوام.
‫اوه، نه، یعنی هیچ‌وقت ‫به ذهنت خطور نکرده بود؟
‫خب، حالا که بهش اشاره کردی...
‫یه جورایی با عقل جور درمیاد.
‫منم همون اندازه‌ای بهت ‫میدم که تو بهم میدی. چطوره؟
‫- من میگم درصدی پیش بریم. ‫- راستی
‫چی باعث میشه فکر کنی ‫من قبل از تو می‌میرم؟
‫- یه خرده زهوارت در رفته. ‫- اینطور فکر می‌کنی؟
‫- من یه خرده وضعیتم از تو بهتره. آره. ‫- اوه، واقعا؟
‫من ازت 20 سال بیشتر زنده می‌مونم.
‫مربیم قراره بیاد پیشم زندگی کنه.
‫به‌محض اینکه برم خونه، ‫یه متخصص تغذیه می‌گیرم،
‫یه متخصص طب سوزنی می‌گیرم، ‫یه ماساژور هم می‌گیرم.
‫تا آخر عمرم
‫- یه دونه دونات هم نمی‌خورم... ‫- اینطور فکر می‌کنی؟
‫...فقط چون می‌خوام ‫بیشتر از تو زنده بمونم.
‫می‌دونی چیه؟ شکر.
‫ای کسکش.
‫جواب وردل رو لو دادی؟ ‫خیلی دیوثی.
‫- خیلی نامردی. ‫- حقت بود.
‫حالمو بهم می‌زنی. ‫خب، می‌دونی چیه؟
‫از این به‌بعد هر روز ‫پنج صبح پا میشم
‫و جواب وردل رو لو میدم.
‫تا آخر عمرت دیگه یه دونه ‫وردل هم نمی‌تونی حل کنی.
‫آره، تو این‌کارو بکن. ‫منم هر روز صبح چهار بیدار میشم
‫و جواب‌شو لو میدم.
‫به دوستم توی نیویورک زنگ می‌زنم!
‫عه، منم به دوستم ‫توی لندن زنگ می‌زنم!
‫من یه دوست توی اسرائیل دارم! ‫نظرت درباره‌ی این چیه؟
‫دوست من دم خط استوا زندگی می‌کنه!
‫خب، حس می‌کنی ‫اشتباه متداولت چیه؟
‫حس می‌کنم فقط از عصلاتم ‫استفاده می‌کنم، بدون هیچ تکنیکی.
‫- عضلاتت؟ ‫- آره.
‫نمی‌دونم، مثل همیشه
‫- با کفلم پیش میرم، درسته؟ ‫- اوه، نه، نه، نه، نه.
‫اینکه سرت رو پایین بگیری ‫بدترین توصیه ست.
‫- باید سرت آزاد باشه، اوکی؟ ‫- سر؟
‫- بعدش کفل. ‫- اوه، پسر.
‫- همه‌چی بعد از اونه، درسته؟ ‫- درسته.
‫بدنت رو شل می‌کنی،
‫و دست رو می‌بریم بالا. باشه؟
‫و بعدش با سر پیش می‌ریم.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- باورنکردنیه.
‫لری، دارم می‌بینمت.
‫- چیه؟ ‫- بازم داری کلاسمو دزدکی گوش میدی!
‫دزدکی کلاستو گوش نمیدم، ‫دارم از دستشویی استفاده می‌کنم!
‫واقعا که استاد حقه‌بازی و بهانه هستی.
‫برو بابا. من اول اینجا بودم!
‫اصلا نمی‌دونم داری ‫درباره‌ی چی حرف می‌زنی!
‫آره، بخاطر این اول اومده بودی ‫اینجا تا فال گوش وایسی!
‫پول کلاس قبلی هم ندادی. ‫الان پول دوتا کلاس بهم بدهکاری.
‫تازه این اصلا کلاس نیست!
‫داری بهش میگی سرشو بالا بگیره؟
‫همه میگن سرتو پایین بگیر.
‫باید سر رو آزاد بذاری.
‫کدوم خری به توپ نگاه نمی‌کنه، احمق؟
‫به آقای تاکاهاشی میگم.
‫برو بهش بگو. ‫تخمم نیست.
‫بیا از اینجا بریم.
‫«به توپ نگاه نکن!»
‫ولمون کن بابا!
‫اسکل.
‫- واقعا نازه، نه، شریل؟ ‫- خیلی نازه!
‫دارم کُت پشمی‌شو بجای ‫پشم خودش ناز می‌کنم.
‫دادم سفارشی براش درست کنن.
‫- در بازه! ‫- دستشویی می‌کنه؟
‫اوه، دستشوییش خیلی خوشگله.
‫- منظورم اینه، زیباترین شکل دستشویی رو داره. ‫- خیلی‌خب.
‫- سلام، لر. چطوری؟ ‫- سلام، لری.
‫اومدم از ماساژور برقی استفاده کنم.
‫با این ضربه‌ی جدیدم ‫کشاله‌ی رونم آسیب دید.
‫- چی؟ ‫- ماساژور برقی. هدیه‌ی تولدم؟
‫اوه، اون پایینه. ‫درست همونجاییه که
‫دفعه‌ی پیش گذاشتیش. اوناهاش.
‫آره، این سگ نابغه‌ای چیزیه،
‫- شوخی نمی‌کنم. ‫- اوه، آره.
‫این سگ خیلی آی‌کیوی بالایی داره.
‫- انیشتینیه برای خودش. ‫- خیلی باهوشه.
‫ خاله شریل و عمو تد.
‫خیلی توله‌سگ باهوشیه.
‫می‌دونم. چقدر نازه آخه؟
‫اوه، خدای من، ‫این فوق‌العاده ست.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- اوه! اوه، چه حالی میده.
‫بهتر نیست این‌کارو توی ‫خلوت خودت انجامش بدی؟
‫- نه... ‫- چرا، همینطوره.
‫چیه مگه... شلوارم که تنمه.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫- اوه، فرانکی، چی شده؟ ‫- هومم آره.
‫این‌کار داره می‌ترسونتش.
‫هی، هی، خفه شو، باشه؟
‫با سگ من اینطوری حرف نزن!
‫ولی هیچی‌نشده دارم بهتر میشم. ‫دردش کمتر شد.
‫باشه، خوش بحالت.
‫هان... ‫بگیر. می‌خوای امتحانش کنی؟
‫- نه. اونو از من دور کن. ‫- هان؟
‫- می‌خواید امتحان کنید؟ ‫- نه.
‫الان مالیدیش به تخم‌هات. نه، ممنون.
‫هی، پیرمردی مثل تو ‫باید از این استفاده کنه.
‫واقعا برات خوبه.
‫می‌دونی، قضیه‌ی سر زمین گلف
‫و گرگ و فرانکی رو شنیدیم.
‫خب که چی؟ ‫سگ من که نیست.
‫داشتم گلف بازی می‌کردم. ‫می‌خواستم بازیم تموم بشه.
‫- خیلی خودخواهانه بود. ‫- می‌خواستم چیکار کنم،
‫به سگ تنفس دهان‌به‌دهان بدم؟
‫خب، می‌تونستی بازیت رو نگه داری ‫و خاطرجمع بشی که سگ زنده ست.
‫- چی، چی، چی؟ ‫- این کاریه که یه انسان می‌کنه.
‫چیکار باید می‌کردم، ‫می‌رفتم سر مراسم ختمش؟
‫واقعا متوجه نمیشم.
‫فکر کنم امیدوار بودی که فرانکی بمیره...
‫...چون حسودیت شده بود.
‫احمقانه ست. ‫امیدوار بودم سگه بمیره؟
‫چرا باید یه سگِ ‫کوچولوی احمق به تخمم باشه؟
‫بخاطر این حسودیت شده بود...
‫چون ما به سوزی هدیه‌ای ‫دادیم که براش با ارزش بود،
‫اون‌وقت تو بهش اون ‫مته‌ی رون مسخره رو دادی.
‫آخه واقعا؟
‫- راستی... ‫- هی، میشه وقتی داریم حرف می‌زنیم خاموشش کنی؟
‫برو دستشویی این‌کارو بکن.
‫همیشه باید تو کانون توجه باشی، مرد.
‫کانون توجه؟ ‫متوجه نمیشم.
‫قضیه‌ی آتلانتا. ‫بی‌خیال. آخه واقعا؟
‫می‌دونی چی فکر می‌کنم؟ ‫فکر می‌کنم حسودیت شده که
‫من توی آتلانتا دستگیر شدم...
‫- اوه، برادر. ‫- اوه، خدایا.
‫...و این‌همه بهم توجه شده.
‫آره، می‌دونی چیه؟ ‫آره، حسودیم شده.
‫آره، می‌دونم که حسودیت شده. ‫می‌دونم که حسودیت شده.
‫می‌دونی چرا؟ من باید کسی ‫می‌بودم که دستگیر میشه...
‫...چون ازش به‌عنوان یه ‫موقعیت استفاده می‌کردم
‫- تا دنیا رو جای بهتری کنم. ‫- آره.
‫آره، ازش استفاده می‌کردی تا ‫شرایط رو برای مدیربرنامه‌ات بهتر کنی.
‫- هی، می‌دونی... ‫- می‌دونی چیه؟ اون شرافت داره.
‫- به مردم اهمیت میده. ‫- درست میگه.
‫منم شرافت دارم. ‫به خودم اهمیت میدم.
‫- اوه، خدای من. ‫- آره. و فقط خودت.
‫اینکه آدم به خودش اهمیت ‫بده هم شرافت می‌طلبه.
‫- اوه، خدای من. ‫- خدایا، مرد.
‫واقعا باورنکردنی نیست؟
‫- هی، می‌دونی چیه، آقای دنسون؟ ‫- چیه؟
‫- یه کلمه دیگه هم دارم که بهت بگم. ‫- چی؟
‫شکر!
‫- یعنی چی؟ ‫- آره. خودم تو دومین حرکت حلش کردم.
‫جواب وردل رو گفتی؟ ‫جواب وردل امروز رو لو دادی؟
‫من هنوز انجامش نداده بودم، مرتیکه آشغال.
‫دیگه خط قرمز رو زیر پا گذاشتی، آقا.
‫اون هدیه‌ی مزخرف بی‌خاصیتت رو بردار
‫و از خونه‌ام برو بیرون!
‫چون عمراً از اون آشغال استفاده کنم.
‫- با دوتا حرکت. لری. ‫- با دو حرکت حلش کردی؟
‫هی، من هدیه‌ی فوق‌العاده‌ام رو ‫برمی‌دارم می‌برم که الان یه جراحت رو
‫در عرض یه دقیقه مداوا کرد!
‫و راستی، ‫عمراً تو دوتا حرکت حلش کرده باشی.
‫مثل سگ دروغ میگی.
‫- با دو حرکت حلش کردم. حتما. ‫- انجامش داده.
‫تد خیلی باهوشه!
‫وایسا، بذار از سگ احمقِ ‫آشغالت خداحافظی کنم.
‫- به سگ دست نزن. ‫- هیچ‌وقت!
‫ارواح عمه‌ات. ‫عمراً چیزی رو با دو حرکت حل کرده باشی!
‫اصلا کشاله‌ی رونش آسیب ندیده بود. ‫کشاله‌ی رونش خیلیم سالم بود.
‫- اوه. هی، شارژش نیست. ‫- چی؟ فقط برو!
‫بذار یه چیزی بهتون بگم، ‫و شامل حال همه‌تونم میشه.
‫یه روزی احتمالا خیلی زود ‫شما هم آسیب می‌بینید.
‫نیاید پیشم بگید ماساژور برقی‌تو بده. ‫بهتون نمیدم.
‫- آویزه‌ی گوش‌تون کنید. خیلی‌خب. باشه. ‫- باشه، اشکال نداره. باشه.
‫برو!
‫- خداحافظ. ‫- و دیگه هم برنگرد!
‫- هی. اینو می‌خوای؟ ‫- آره.
‫آره؟
‫نه، نه، نه، بلند نشو!
‫پیش.
‫یک!
‫شرمنده.
‫این‌قدر این‌ور اون‌ور نزن. ‫چی می‌خوایم نگاه کنیم؟
‫یه جا رو انتخاب کن، می‌دونی؟
‫- سیه‌نا میلر. ‫- کی؟
‫سیه‌نا میلر.
‫یه مستندی درباره‌ی حیوانات وحشی
‫در معرض انقراض کالیفرنیا هست ‫که خیلی دلم می‌خواد نگاه کنم،
‫- میگوی پریان سن دیگو. ‫- فقط پنج دقیقه امون بده.
‫پنج دقیقه. ‫فقط می‌خوام پنج دقیقه نگاه کنم.
‫دو دقیقه. سه دقیقه.
‫- لبخند بزن. ‫- نمی‌تونم.
‫چمبر شستم خیلی ناجور شده.
‫این یه جورایی کمک می‌کنه، ‫ولی نمی‌خوام جراحی کنم.
‫شش هفته‌ باید ‫بوت مخصوص بپوشم.
‫چون که دوستت دارم.
‫و وقتشه دوباره پینه‌هام رو بتراشم.
‫ارتوپت پام عجب احمقیه. ‫میشه اینو فشار بدی بره پایین؟
‫محض رضای خدا ‫از پینه‌هام مراقبت کن.
‫خیلی دردناکه.
‫سلام! شما حتما ‫خانواده‌ی هرینگتن هستید.
‫- آره. من لیدیام. ‫- منم رانم.
‫- منم لری‌ام. ‫- لری، از دیدنت خوشحالم.
‫سلام. منم از دیدن‌تون خوشحالم.
‫- خواهش می‌کنم بفرمایید تو. ‫- ممنون.
‫اوه، هوا چقدر ناجوره.
‫آره، ‫این آب‌وهوا از اِل‌اِی بعیده.
‫اوه، لئون!
‫لئون!
‫- با چای از خودتون پذیرایی کنید. ‫- اوه، ممنون.
‫خیلی لطف دارید. ‫خیلی ممنون.
‫خیلی لطف کردی برای ‫این‌کار واسطه شدی...
‫انجام وظیفه ست.
‫ممنون.
‫اوه، پیداش شد!
‫- آره. ‫- سلام!
‫- ایشون لئونه. ‫- سلام.
‫- من لیدیام. سلام! ‫- سلام، لیدیا.
‫سلام، منم رانم، حالت چطوره، لئون؟ ‫از دیدنت خوشحالم.
‫- لیدیا. ‫- آره.
‫خیلی اسم سکسی‌ایه. ‫عاشق این اسم‌های یه بخشی‌ام.
‫البته لیدیا سه بخشیه.
‫- نه یه بخش. ‫- حالا ریاضیت گل کرده؟
‫من بعضی وقتا دی صداش می‌کنم،
‫- این یه بخشیه. ‫- هی، معما حل شد.
‫خب، شما دوتا می‌خواید ‫تشکیل خانواده بدید.
‫خب، می‌خوایم خانواده‌مون رو بزرگ‌تر کنیم.
‫- از قبل یه بچه داریم. ‫- یه بچه داریم.
‫- سگه. یه سگ کوچولو داریم. ‫- اوه، یه سگ دارید.
‫- آره. آره، اسمش میبله. ‫- انگار آدمه.
‫آدم نیست. سگه.
‫خیلی شبیه یه آدم کوچولوئه.
‫خب چیکار می‌تونه بکنه ‫که آدم هم می‌تونه بکنه؟
‫چیزی که لری میگه اینه که ‫یه سگ نمی‌تونه آدم باشه
‫چون یه سگ نمی‌تونه کاری ‫که آدم‌ها می‌کنن رو بکنه.
‫حالا، برعکس‌ آدم‌ها ‫می‌تونن کارهای سگا رو بکنن.
‫مثلا یه بندباز توی سیرک؟
‫این بی‌شرف اگه بخواد می‌تونه خم بشه
‫و تخم‌های خودشو لیس بزنه.
‫فکر می‌کنید اون بی‌شرف نمی‌تونه ‫تخم‌های خودشو لیس بزنه؟
‫البته که می‌تونه.
‫- آره... ‫- آره.
‫میشه یه لحظه ما رو ببخشید؟
‫البته.
‫اگه می‌خوای این زن رو بکنی،
‫بهت توصیه می‌کنم خفه‌خون بگیری،
‫چون هردفعه که دهنت رو باز می‌کنی،
‫شانس خودتو پایین میاری.
‫بذار همین الان ‫یه چیزی بهت بگم.
‫من الان یه فروشنده کیر هستم، باشه؟
‫کیرمو گذاشتم تو بازار برای فروش، باشه؟
‫بذار این ماشین لعنتی رو بفروشم.
‫باشه؟
‫خب، لئون، خیلی ممنون ‫که این‌کارو می‌کنی.
‫- آره. ‫- خیلی هیجان‌زده‌ایم.
‫ممنون که به کیرم این فرصت رو ‫می‌دیدید که خدمت‌گزارتون باشه.
‫- خب، ما فرصت‌مون محدوده. ‫- تخمک‌گذاری دارم.
‫آره، پس اگه ازمون سؤالی داری...
‫- خواهش می‌کنم! ‫- شما دختر می‌خواید؟
‫چون اگه دختر می‌خواید
‫باید یه عالمه خردل بخورم.
‫- اوه... ‫- خب...
‫اسپرم لعنتی من خیلی قویه.
‫اون لعنتی وقتی بیرون بیاد
‫سیبیل داره و بدآوازه ست.
‫منم اگه بهتون نگم که
‫آی‌کیوم 152ـه بی‌مبالاتی کردم.
‫- 152؟ ‫- و...
‫و مادرم خانم بنسون‌هرست بود.
‫خیلی تحسین‌برانگیزه، لری،
‫ولی نیازی نیست ‫شما زحمت بکشید.
‫اینم محض اطلاعات‌تون،
‫نمی‌دونم تاحالا اسم
‫جامعه‌ی بزرگ سالاران ‫به گوش‌تون خورده یا نه...
‫خیلی‌خب!
‫فکر کنم دیگه کافیه.
‫خیلی ممنون، لئون.
‫خیلی‌خب، به سلامت!
‫- از آشنایی‌تون خوشحال شدم. ‫- از آشنایی‌تون خوش‌وقتم.
‫- میشه یه توصیه‌ی کوچیک بهت بکنم؟ ‫- آره.
‫چشم‌هات رو بسته نگه‌دار.
‫ممنون. خداحافظ.
‫خب، ما باید بریم خونه‌مون پیش میبل،
‫ولی شماره‌ات رو دارم و فردا می‌بینمت.
‫- بهم زنگ بزن. ‫- باشه.
‫و بگیر خوب بخواب. ‫بهش نیاز پیدا می‌کنی.
‫- اوه، باشه. ‫- فردا تقه‌ی اون کونو می‌زنم.
‫ممنون. ممنون.
‫خودارضایی نکنی ها.
‫- هی، تو هم همینطور. ‫- باشه.
‫- خودارضایی نکن. ‫- آره.
‫فکر کرده کیه، ‫پلیس آب منی؟
‫«آقای تاکاهاشی می‌خواد شما رو فردا
‫توی دفترش ببینه.»
‫- اوه، لعنتی. ‫- اوه، نه.
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫می‌خواد منو از باشگاه بندازه بیرون.
‫- دیگه تمومه. ‫- آره، گند زدی.
‫اوه، دواینه.
‫بوکر، بیا بریم. ‫بجنب.
‫جاکش حتی سرشم تکون نداد.
‫مرتیکه آشغال.
‫مشکلش چیه؟
‫بیا تو!
‫- تو بد دردسری افتادی. ‫- اوه.
‫شنیدم دیگه بامزه‌ی باشگاه نیستی.
‫اوه!
‫آدم خسیسه و خشنه باشگاه هستی.
‫اول، برنده‌ی آکادمی، تروی رو
‫- با توپ گلف زدی. ‫- آهان.
‫و بعدش با پیراشکی زدیش!
‫در دفاع از خودت چی داری بگی؟
‫خیلی‌خب.
‫اولاً، شب قبلش
‫زیاد خوب نخوابیده بودم.
‫خواب دیدم توی ‫یه تنگ ماهی هستم که
‫یه عالمه ماهی گوپی و ماهی قرمز...
‫دور و برم هستن، و ‫همه‌شون بهم نوک می‌زنن.
‫نوک، نوک، نوک. ‫بهم آسیب نمی‌زدنا.
‫و بعدشم صبح اینطوری بودم:
‫«آخه چرا همچین خوابی دیدم.»
‫بخاطر این بود که گفتم زیاد ‫از ماهی سالمون خوشم نمیاد؟
‫چیز دیگه‌ای درباره‌ی ماهی نگفتم.
‫و جونم برات بگه که ‫خسته و کوفته بودم.
‫و اون روز صبح رفتم ‫زمین تمرین گلف،
‫و روی یه نیمکت نشستم.
‫داشتم فکر می‌کردم
‫واسه ناهار چی بخورم.
‫مطمئن بودم ماهی نمی‌خوام.
‫بعدش شنیدم جیمی ‫داره تدریس می‌کنه.
‫فرود عمودی، کشش افقی.
‫باشه! باشه! باشه! ‫بس کن! کافیه!
‫چی گفتی؟
‫- برو بیرون! ‫- به روی چشم، آقای تی.
‫- چشم. ‫- برو گمشو!
‫نمی‌خوام ببینمت.
‫هیچ‌جاتو نمی‌خوام ببینم.
‫- برو! ‫- آریگاتو.
‫باکا!
‫آره!
‫صدای چی بود؟
‫صدای گرگ بود؟
‫میبل؟ ‫صدای سگ نشنیدی؟
‫هیچ کوفتی نشنیدم.
BlackRez زیرنویس از ≡ r.reza83 ≡
.:: moviepovie.Com ::.