moviepovie.com
BlackRez زیرنویس از ≡ r.reza83 ≡
‫آره، یه وکیل جدید می‌خواستم ‫و سوزی هم هِی ازت تعریف می‌کرد
‫که آی چه وکیلی خوبی هستی...
‫و بعدش تیر خلاص رو وقتی زد که
‫- فامیلیت رو بهم گفت. ‫- اوه.
‫- منتل. کریستوفر منتل. ‫- آره.
‫- آره. آره. ‫- اوه، خدای من.
‫اصلا بچگی‌هام میکی منتل اسطوره‌ام بود.
‫من بیسبال رو دنبال نمی‌کنم، ‫ولی می‌دونم میکی منتل کیه.
‫اوه، خدای من، اسم فوق‌العاده‌ایه.
‫خب، سوزی توی وصل‌کردن ‫آدما به همدیگه فوق‌العاده ست.
‫خیلی دوستش دارم. اوه، راستی...
‫گفت شاید برای ‫بازگشایی این میدان‌سَرا
‫بیای کنیسه.
‫آره، آره. یه زنه که به ‫یه نحوی باهاش ارتباط دارم
‫می‌خواد منو به‌زور ببره.
‫آره، ‫منم می‌خوان به‌زور ببرن.
‫- اِ واقعا؟ ‫- آره، شوهرم یهودیه.
‫اوه، خب پس. ‫جفت‌مون به زور می‌خوایم بیایم.
‫- جفت‌مون می‌‎خوایم به‌زور بیایم. ‫- عجب.
‫آره. آره. ‫خب، منم مثل بقیه‌ی آمریکا
‫با پرونده آشنا هستم،
‫و گوش کن ببین چی میگم، لری.
‫این مغایرترین قانون با قانون اساسیه که
‫تاحالا تصویت شده. ‫این قانون باید محاکمه بشه،
‫- نه تو. ‫- واقعا؟
‫پس مطمئنم که
‫- زود فیصله پیدا می‌کنه. ‫- واو.
‫و تا آخر هفته که تاریخ موعد مقرره
‫یه دادخواست برای مختومه کردن پرونده میدم.
‫پس ترتیب همه‌چی رو میدم. ‫آره. خیالت راحت باشه.
‫اوه، خدای من، ‫خیالمو راحت کردی.
‫آره. از محاکمه جلوگیری می‌کنیم ‫و همه‌چی...
‫حل و فصل میشه.
‫- آقای منتل. ‫- بله.
‫الان یه گل زدی.
‫- می‌دونی؟ ‫- آره.
‫- فوق‌العاده ست. ‫- ممنون. آره.
‫پس خبر خوب اینه که هنوز ‫می‌تونم طوری قمپوز در کنم
‫که انگار یه جور قهرمانم، ‫بدون اینکه نه دادگاه برم...
‫- آره. ‫- نه زندان، نه هیچی.
‫درسته. نه قراره دادگاه بری.
‫نه قراره زندان بری.
‫آقای منتل، دنیس روی خط یکه.
‫یه لحظه ببخشید.
‫الو؟ بله.
‫اِ واقعا؟ اوه، عالیه. ‫لر، میشه اونو بذاری سرجاش؟
‫میشه اونو بذاری سرجاش؟
‫آره، عالیه. ‫خیلی ممنون، دنیس.
‫باشه، خداحافظ.
‫شرمنده بابتش. ‫زنی بود که بچه‌مونو بارداره.
‫من و شوهرم داریم بچه‌دار می‌شیم.
‫- اِ جدی؟ ‫- آره.
‫- تبریک میگم. خبر بزرگیه. عالیه. ‫- ممنون. آره، آره.
‫- خیلی هیجان‌زده‌ایم. ‫- از زنه خوشت میاد؟
‫- آره. زنه خوبیه. ‫- ازش تست آی‌کیو گرفتید؟
‫منظورم اینه، نمی‌خواید که
‫- بچه‌تون احمق بشه، نه؟ ‫- درسته.
‫مطمئنی که احمق نیست؟
‫آره. ممنون بابت نگرانیت. آره.
‫بذار یه سؤال ازت بپرسم. ‫زوج‌های همجنسگرا
‫چیکار می‌کنن؟ ‫فامیلی کدوم‌تون به بچه می‌رسه؟
‫با هم صحبت کردیم و ‫فامیلی شوهرم رو انتخاب کردیم.
‫اوه. اون‌وقت فامیلیش چیه؟
‫زکِلمن.
‫آره.
‫می‌خواید زکِلمن رو بجای ‫منتل انتخاب کنید؟
‫فامیلیش مشکلی داره؟
‫بهترین فامیلی دنیا نیست،
‫ولی منتل یکی از بهترین اسم‌هاست.
‫خب، ممنون. من...
‫شخصاً فکر می‌کنم ‫زکِلمن هم یه اسم عالیه.
‫اوکیه؟
‫اوکیه. ‫ولی بهترین تصمیم برای بچه نیست.
‫چرا بهترین تصمیم برای بچه نیست؟
‫من هیچ زکِلمنی نمی‌شناسم ‫که 536 تا گل زده باشه.
‫البته هنوز.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫- از آشناییت خوش‌وقتم، لری. ‫- خیلی‌خب.
‫- از آشناییت خوش‌وقتم. ‫- آره، منم همینطور.
‫- توی کنیسه می‌بینمت. ‫- با زکِلمن میای؟
‫با...
‫- زکِلمن میام، آره. ‫- عالیه. اونجا می‌بینمت.
‫خیلی‌خب.
‫بذار برات تعریف کنم.
‫با محشرترین دختر آشنا شدم.
‫اسمش جناست، و خیلی دختر خوبیه.
‫چند هفته‌ایه باهم هستیم.
‫- واقعا؟ ‫- آره. خیلی بامزه ست.
‫هم باهوشه. ‫هم از موسیقی سردرمیاره.
‫هم منو به چالش می‌کِشه. ‫هم خیلی خوش‌صحبته.
‫- شغلش چیه؟ ‫- توی دیزنی کار می‌کنه.
‫فکر کنم اونجا تهیه‌کننده ست.
‫همیشه درباره‌ی فیلم‌ صحبت می‌کنه.
‫از همه‌ی چیزهایی که ‫قراره بیان خبر داره.
‫منظورم اینه داشت درباره‌ی ‫لباس‌های پرنسس‌ها صحبت می‌کرد
‫و اینکه می‌خوان به کجا ‫برسن و توسعه پیدا کنن.
‫همین اینکه توی کار تلویزیون
‫و فیلم باشه خودش کلیه،
‫ولی باید حواسش به اینا هم باشه که مثلا،
‫«چطوری باید اینو تبدیل ‫به یه اسباب‌بازی کنم؟»
‫- خیلی تحسین‌برانگیزه. ‫- به‌شدت تحسین‌برانگیزه.
‫راستش هیچ‌وقت تاحالا ‫ندیده بودم اینطوری حرف بزنی.
‫خب، تاحالا هیچ‌وقت ‫همچین حسی نداشتم.
‫ورزش چطور؟
‫- به ورزش هم علاقه داره؟ ‫- می‌دونی، خیلی زوده.
‫هنوز به ورزش نرسیدیم.
‫اگه به ورزش هم علاقه داشته باشه...
‫...دیگه افتادی تو کوزه عسل.
‫اگه به ورزش هم علاقه داشته ‫باشه تو رو می‌کنم ساقدوشم.
‫لعنتی. اگه توی دیزنی کار می‌کنه، ‫سری بعد که باهاش حرف زدی
‫درباره‌ی اون تینکربلِ ‫کون‌قشنگ ازش بپرس.
‫تینکربل رو دوست داری؟
‫تینکربل با اون کون کوچولوش پرواز می‌کنه.
‫اون کون کوچولوشو قمبل می‌کنه.
‫- کون‌شو قمبل می‌کنه و اینطوری می‌کنه... ‫- آره.
‫بیلینگ!
‫انحراف جنسی خیلی غیرعادی‌ایه.
‫یه مرد که به یه پری به سایزِ ‫انگشت کوچیکه جذب شده باشه.
‫تینکربل خیلی ردیفه. بی‌خیال.
‫می‌ذارمش توی جیبم.
‫می‌فهمی؟ هرجا میرم ‫می‌دونم که توی خونه‌شه.
‫و با کون کوچولوش ‫پروانه می‌کنه میاد بیرون،
‫لپ‌مو بوس می‌کنه،
‫و پرواز می‌کنه و گورشو گم می‌کنه.
‫هی. چه کتی قشنگی هم داری.
‫- اوه. آره. ممنون. ‫- بهت میاد.
‫- خیلی ازش خوشم میاد. ‫- عاشقشم.
‫آدم معمولا فکر می‌کنه ‫جنس نبوک خوب نیست،
‫چون سبز تیره ست، ولی قشنگه، نه؟
‫این ماهی رو نگاه کن.
‫این ماهی چه‌شه؟
‫انگار گیر کرده.
‫- ببین چه دست و پایی می‌زنه. ‫- آره، آره.
‫بینی کوچولوش توی ‫اون فیلتر گیر کرده.
‫آره، آره، آره. اوه، ببخشید.
‫بله، آقا؟
‫انگار این ماهی گیر کرده.
‫اوه، نه، ماهی گیر نکرده، ‫ماهی مریضه.
‫نه، نه، ماهی گیر کرده.
‫نه، این وقت سال برای ماهی‌ها سخته،
‫پس ماهی‌ها راحت مریض میشن.
‫این فیلتر خیلی گرمه، حالشو بهتر می‌کنه.
‫- پس مشکلی نیست. عادیه. ‫- جدی میگی؟ آخه نگاه.
‫این ماهی گیر کرده.
‫نه. ببین، وقتی ماهی می‌لرزه ‫یعنی داره عطسه می‌کنه.
‫ماهی‌ها عطسه نمی‌کنن.
‫- این ماهی عطسه نکرد. ‫- نه، ماهی عطسه می‌کنه.
‫- این گیر کرده. ‫- ماهی مریضه.
‫- ماهی گیر کرده. ‫- نه، ماهی مریضه.
‫خب، اگه همینطوری گیر ‫بمونه مریض هم میشه.
‫- آره. ‫- نه، اشکال نداره.
‫میشه یه نفر دستشو بکنه ‫توی آکواریوم و آزادش کنه؟
‫آقا، این‌کار لازم نیست. ‫ماهی مریضه.
‫- خیلی‌خب، تو زده به سرت. ‫- می‌دونید چیه؟
‫این‌قدر که درباره‌ی ماهی ‫حرف زدیم هوس ماهی کردم.
‫یه ماهی که سریع آماده ‫میشه برام از مِنو بیار.
‫- اوه، ماهی خوشمزه ست. باشه. ‫- داشمی.
‫اون ماهی گیر کرده.
‫اصلا نمی‌تونم بخورم. ‫خیلی دلم برای اون ماهی می‌سوزه.
‫حداقل بی‌پدر غرق نمیشه.
‫جلسه‌ی خوبی بود دوستان. ‫بازم برگردید.
‫اگه روش کار کنید جواب میده.
‫...وقت‌هایی که نمی‌تونم ‫خودمو کنترل کنم، می‌دونید؟
‫هی، فقط همین برام ‫مهمه که خوشت اومده.
‫یه برنامه‌ی 12 قدمیه.
‫- هی. ‫- می‌دونی،
‫تو حق نداری از اینا بخوری.
‫- اینا مال کساییه که اومدن. ‫- اِ واقعا؟
‫- دقیقاً به تعداد گرفتن. ‫- چی، شوخیت گرفته؟
‫- یه دونات خورد چون... ‫- چی؟ یه عالمه هست که.
‫- هی، لری. ممنون که اومدی. ‫- هی، سایروس. قربونت.
‫- هی، از دیدنت خوشحال شدم. ‫- بذار بهت یه چیزی بگم،
‫شما الکلی‌ها خوب بلدید ‫از کجا دونات خوب بگیرید.
‫- گمونم درسته. ‫- خب، حالا جریان چیه؟
‫- تاحالا درباره‌اش فکر نکردم. ‫- الان به اینا معتاد شدی؟
‫- خب، از شکمم مشخصه. ‫- آره. آره.
‫می‌دونی، ‫ریچارد لوئیس هم اومده.
‫اونم حین جلسه صحبت کرد.
‫خب، رسماً جلسه رو ‫گرفت دستِ خودش...
‫- خیلی صحبت کرد. ‫- نوبت اون بود که دردودل کنه.
‫- خیلی خیلی دردودل کرد. ‫- آره.
‫می‌دونی، از نظر خیلیا بامزه ست، ‫ولی طنزش خیلی افسرده‌کننده ست.
‫- فکر کنم سه بار... ‫- اوه.
‫- کلمه‌ی «جهنم» رو شنیدم. ‫- اوه، طفلکی.
‫گوش کن...
‫بجنب! حرفتو رو بزن.
‫می‌دونی... همیشه بهش ‫از این چیزا میگن، باور کن.
‫احساس حماقت می‌کنم. ‫خجالت می‌کِشم.
‫چیزی نیست بابا. ‫خجالت نکِش.
‫نه، نه، خجالت بکِش. ‫چیزی ازم نخواه.
‫اگه واجب نیست نگو.
‫خب، گوش کن، ‫دخترم می‌خواد نویسنده بشه،
‫و...
‫سؤالم اینه که کسی رو سراغ داری که
‫بتونه چیزهاشو بخونه؟
‫آم، باشه...
‫- بذار درباره‌اش فکر کنم. ‫- واقعا؟
‫- خیلی ممنون... ‫- هی، چه غلطی می‌کنی، رفیق؟
‫- ازم فاصله بگیر. ‫- متنفره کسی بغلش کنه.
‫- دستت بهم نخوره. دست بی‌دست. ‫- باشه.
‫یادت باشه پیچیده‌اش نکنی، عزیزم.
‫از تعریفی که کردی ممنونم.
‫امروز باید منو می‌دیدی.
‫- جلسه‌ات خوب بود؟ ‫- تاحالا توی یه جلسه
‫این‌قدر بهم نخدیده بودن.
‫فکر می‌کردم توی این ‫جلسات باید دردودل کنی.
‫ولی انگار داری استنداپ کمدی اجرا می‌کنی.
‫- استنداپ نیست. ‫- خب، یه جور صحبت می‌کنی انگار استنداپه.
‫خب آخه نمی‌تونم ‫طنزم رو از خودم جدا کنم.
‫بخشی از من همیشه یه ‫کمدین و یه معتاد الکل...
‫باقی می‌مونه.
‫کاش یه روز می‌اومدی ‫منو توی جلسه می‌دیدی.
‫- چی چی؟ ‫- هی. ببخشید، لری.
‫امشب رسماً ترکوندی.
‫- هی، رفیق. ‫- خیلی خندیدیم.
‫جلسه‌ی بعد هم بیا.
‫- عالیه. ‫- جوک‌های جدید میگم.
‫- عاشقمن. ‫- اینجا چه خبره؟
‫اصلا مثل یه جلسه‌ی ‫معتادهای گمنام به‌نظر نمیاد...
‫- نه، اینجا... ‫- انگار کنسرته.
‫دارم خدمتم رو می‌کنم، ‫ولی می‌خوام مردم
‫بخندن و لذت ببرن.
‫می‌ذاری بقیه هم حرف بزنن؟
‫یه پیرزن غمگین بود که ‫سفره‌ی دلشو برام باز کرد،
‫ولی فقط ده دقیقه حرف زد.
‫تنها مشکل اینه که تو داری اجرا می‌کنی
‫ولی هیچ‌کس مشروب نخورده.
‫- فکرشو بکن اگه مشروب خورده بودن چی میشد. ‫- اگه مشروب خورده بودن که...
‫- آره. ‫- سالن منفجر میشد.
‫می‌دونی، اصلا ولش کن.
‫- آره. ‫- ولی نمی‌دونم چطوری...
‫معذرت می‌خوام. ببخشید. ‫واقعا معرکه‌ بود.
‫باید ازت تشکر می‌کردم.
‫- خوب خندیدی؟ ‫- حسابی خندیدم.
‫- عجب. ‫- فقط اون تیکه‌ی متصدی بار اهل جهنم،
‫اشکم در اومد.
‫- اون تیکه خوب بود؟ ‫- آره، محشر بود.
‫- شب بخیر. ممنون. ‫- ممنون که اومدی.
‫تقریبا هفته‌ای دوبار میام اینجا.
‫- باشه، خوبه. ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫متصدی بار اهل جهنم.
‫آره. هر از چندگاهی جوک‌های ‫«اهل جهنم» رو میگم،
‫ولی دارم روی چندتا ‫چیز دیگه هم کار می‌کنم.
‫بذار بهت بگم، چندتا جلسه‌ ‫دیگه اینطوری داشته باشم،
‫- می‌تونم ویژه برنامه بذارم. ‫- می‌دونی چیه؟
‫ایده‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫- برای یه فصل. ‫- ویژه برنامه‌ معتادهای گمنام.
‫این همون اتفاق خاصیه که دنبالش بودم.
‫- خودشه! ‫- چطوره تا وقتی یه ویژه برنامه
‫از اچ‌بی‌اُ نگرفتم، حرف از ترک نزنم.
‫خودشه.
‫ممنون. بخاطر همینه ‫بهترین دوست همدیگه هستیم.
‫کنسرت «اهل جهنم.»
‫غلیان حمایت از طرف جامعه...
‫کل ساختمون شده بود آشغال‌دونی.
‫- خیلی زیاد بود. ‫- پیش‌غذا میل دارید؟
‫- نه، بعید می‌دونم. ‫- چیه این؟
‫- واقعا؟ می‌خوای اونو بخوری؟ ‫- گوشته.
‫من میرم یه چیز دیگه گیر بیارم،
‫باید اول با برنج ته‌بندی بکنم.
‫- آره، برو با برنج ته‌بندی کن. ‫- تو تنهایی اوکی‌ای؟
‫- کار سختیه، ولی آره. ‫- دلم برات تنگ میشه.
‫همونجا بمون.
‫- هی، هی، هی! ‫- هی! حالت چطوره؟
‫از دیدنت خوشحالم. ‫لری، این جناست،
‫- همون‌که تعریف‌شو می‌کردم. ‫- خیلی خوشحالم بألاخره می‌بینمت.
‫از دیدنت خوشحالم. ‫تعریفت رو می‌کرد. خیلی تعریفت رو می‌کرد.
‫- واقعا؟ ‫- یه خرده.
‫- خب، آره. ‫- آره. یه عالمه تعریف
‫- تعریف منو کردی؟ ‫- خیلی تعریف کرد.
‫می‌دونی چیه؟ ‫یه جورایی شانس آوردم
‫- اینجا دیدمت، چون‌که... ‫- اوه؟
‫خیلی‌خب، بذار بگم، باشه؟
‫اولاً، از به زحمت انداختن ‫دیگران به همون اندازه که
‫خودم تو زحمت بیفتم متنفرم.
‫و یه دوستی دارم که ‫دخترش یه فیلمنامه نوشته،
‫و طرف ازم پرسیده کسی رو می‌شناسم که
‫بتونه فیلمنامه‌شو بخونه یا نه،
‫و فردی هم برام تعریف کرد کارت چیه،
‫اشکال نداره فیلمنامه‌شو بخونی؟
‫می‌خوای من فیلمنامه‌شو بخونم؟
‫و بی‌تعارف میگم، ‫مطمئنم خیلی سرت شلوغه...
‫نه، نه! ‫از خدامه فیلمنامه‌شو بخونم.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه، خیلی هیجان‌انگیزه.
‫اگه هم نقد یا پیشنهادی ‫داشتی بهش بگی، می‌دونی.
‫حتما. باشه، باشه...
‫مطمئنم خیلی خوشحال میشه.
‫نه، می‌تونم بهش نقد و پیشنهاد بدم.
‫اونو از کجا پیدا کردی؟ هان؟
‫- سیاره‌اش کجاست؟ ‫- چیز خوبی گیرم اومده؟
‫- بس کن. ‫- با دست نشون بده کدوم سیاره ست.
‫دیگه نمونه‌اش نیست. ‫دیگه نمونه‌اش نیست.
‫بس کنید. ‫الان سرخ میشم.
‫- خیلی‌خب، باهمدیگه هماهنگ‌تون می‌کنم. ‫- باهم هماهنگ می‌کنیم.
‫ما می‌ریم با چند نفر دیگه هم صحبت کنیم، ‫ولی خیلی خوشحال شدم دیدمت.
‫- خیلی خوشحال شدم بألاخره دیدمت. ‫- از آشناییت خوش‌وقتم.
‫- این همون یاروئه؟ ‫- آره، خودشه.
‫- همون‌که اونجاست؟ ‫- آره.
‫- لازم نیست الکی بزرگش کنیم. ‫- فقط یه لحظه صبر کن.
‫سلام. لری؟
‫- اِب زکِلمن هستم. ‫- آره.
‫با اسم بچه‌مون مشکلی داری؟
‫چیزه...
‫اسم‌شو نمی‌ذارم مشکل.
‫- پس موضوع چیه؟ ‫- خب، فکر کردم
‫با توجه به حق انتخاب ‫بین منتل و زکِلمن،
‫منتل اسم بهتریه.
‫دقیقا بر چه اساسی؟
‫بیا روراست باشیم، ‫اسم تحفه‌ای نیست.
‫- مشکلش چیه؟ ‫- زکِلمن؟ بی‌خیال؟
‫به‌نظر میاد فامیلیم ‫بدجوری رفته رو مخت.
‫اگه فکر می‌کنی این اسم خوبیه،
‫پس اسم بد چیه؟
‫خب، ترجیح میدم یه فامیلی بد ‫داشته باشه تا اینکه اصلا نداشته باشه.
‫اسم من لریه. ‫خودمم قبول دارم اسم معرکه‌ای نیست.
‫با خودم روراستم.
‫آیا ترجیح نمیدم اسمم دش ‫یا دزی یا دن باشه؟ می‌دونی.
‫خب، خوبی نظر اینه که
‫می‌تونی پیش خودت نگهش داری.
‫ولی اون‌وقت هیچکی ‫هیچ حرفی برای گفتن نداره.
‫خودت اینو پیش خودت نگه نداشتی.
‫نه، نتونستم پیش خودم نگهش دارم.
‫خیلی‌خب، منم اون حرف رو ‫نتونستم پیش خودم نگه دارم.
‫این خیلی گفتگوی ناشایستیه.
‫می‌دونید، ‫فقط زمین بازی رو درنظر بگیرید.
‫اون توی شرایط منحصر به ‌فردیه.
‫این حرف یعنی چی؟
‫خب، می‌دونید، همین که دوتا بابا داره.
‫آره، اون‌قدرا هم ‫شرایط منحصر به فردی نیست.
‫شاید منحصر به فرد نیست. ‫متفاوته.
‫- متفاوت؟ ‫- خب...
‫- یه خرده متفاوته؟ ‫- یه خرده متفاوته.
‫- از نظر ما شرایط عادیه. آره. ‫- آره.
‫- نه، آره. آره. آره. ‫- آره. آره.
‫بذارید یه سؤالی ازتون بپرسم.
‫چطوری تصمیم گرفتید ‫فامیلی کی رو انتخاب کنید؟
‫فکر کنم چون آب منی توئه، درسته؟
‫الان چی گفتی؟
‫نه، الان داریم درباره‌ی ‫آب منی حرف می‌زنیم.
‫- فکر کنم چون آب منی توئه؟ ‫- این...
‫بخاطر همین فامیلی‌شو می‌ذارید زکِلمن؟
‫واقعا داریم درباره‌ی این حرف می‌زنیم؟
‫چیه مگه؟ آخه کنجکاو بودم
‫- چطور به این نتیجه رسیدید. ‫- چیز...
‫- آب منی منه. ‫- اگه حتما باید بدونی،
‫- آب منی اونه. ‫- آب منی توئه؟
‫- مشکلش چیه؟ ‫- آخه آدم فکر می‌کنه
‫می‌دونی، فامیلی اهداکننده ‫باید روی بچه باشه.
‫خب، ما توی خونه‌مون ‫درباره‌اش صحبت کردیم.
‫چون یه مسئله‌ی خصوصیه.
‫راستی، نمی‌دونم اسم ‫کوچیک‌شو انتخاب کردید یا نه،
‫ولی اگه کمک می‌خواید، ‫من خودِ جنسم.
‫- واقعا؟ ‫- چون تو دوتا اسم کوچیک داری.
‫این چطوره؟ ‫همین الان به ذهنم رسید: زیگی.
‫زیگی زکِلمن.
‫فکر می‌کنی زیگی زکِلمن اسم خوبیه؟
‫آره. اسکوتر زکِلمن؟
‫همه‌شون اسم‌‎های خوبی هستن. ‫جفت‌شونو می‌ذاریم جزو گزینه‌هامون.
‫عمراً اینا رو بذاریم جزو گزینه‌هامون.
‫- فوتز چطوره؟ ‫- فوت زکِلمن؟
‫- فوتز. ‫- خانواده‌ی ما
‫- برات حکم جوک داره، لری؟ ‫- نه!
‫زکِلمن یه اسم کوچیک باحال می‌طلبه!
‫فکر کنم دیگه این مکالمه بسمه.
‫خیلی‌خب.
‫- از آشناییت خوش‌وقتم، لری. ‫- داک. داک زکِلمن.
‫داک زکِلمن یه جوکه.
‫- اِیس. ‫- من میرم یه‌کم غذا بخورم.
‫- خیلی‌خب. ‫- اِیس زکِلمن؟
‫اسم فوق‌العاده‌ای نیست؟
‫خونه‌مون درباره‌اش صحبت می‌کنیم.
‫دوئی، دانکن، دیگن. دیگن.
.از روی بزرگراه دیگن توی نیویورک
‫- کلی گزینه داریم. ‫- دارم طلا بهتون میدما.
‫- آخرین... ‫- کریس.
‫- یه لحظه، ممنون. ‫- بی‌خیالش.
‫- چی؟ ‫- به خودت زحمت نده.
‫من باید برم.
‫عزیزم، بی‌خیال. برگرد.
‫چی‌چی؟
‫ببخشید. خاخام ادلمن؟
‫- میشه یه لحظه باهات حرف بزنم؟ ‫- ببخشید.
‫- آره. ببخشید مزاحم شدم. ‫- سلام.
‫خوشحالم امروز اومدی.
‫- کی مسئول کاشی‌هاست؟ ‫- من.
‫- مسئولش تویی؟ ‫- آره.
‫می‌دونی یه کاشی هست که روش نوشته:
‫«لری دیوید به زنان ‌احترام نمی‌ذاره.»
‫تو اجازه دادی اونو نصبش کنن؟
‫ما دست توی متن کاشی‌ها نمی‌بریم.
‫اهداکننده می‌تونه ‫هر فکر و احساسی که داره رو
‫- بیان کنه. ‫- اوه، اوه، پس هرکی
‫- هرچی می‌خواد می‌تونه روی کاشی بنویسه؟ ‫- خب، دوست نداریم
‫- نفرت‌پراکنی بشه. ‫- پس اون چیه؟
‫اونم نفرت‌پراکنیه.
‫به‌نظرم یه مخالفت قویه.
‫خیلی‌خب، می‌خوام اونو بردارید.
‫ما فقط کاشی اضافه می‌کنیم. ‫اونا رو برنمی‌داریم.
‫اوه، پس کاشی‌ها رو برنمی‌دارید؟
‫اون کاشی قراره تا همیشه اونجا نصب باشه.
‫- برای آیندگان. ‫- بذار یه سؤال ازت بپرسم.
‫توی کتاب عهد عتیق
‫هیچی راجع‌به کاشی افترا آمیز ننوشته؟
‫فکر می‌کنی اگه اسحاق یه چیز افترا آمیز
‫درباره‌ی جودیِس می‌نوشت، برش نمی‌داشتن؟
‫توی تورات هیچی راجع‌به ‫کاشی افترا آمیز ننوشته.
‫- می‌دونی این چیه، خاخام؟ ‫- چیه؟
‫به این میگن فضاحت.
‫- میشه منو ببخشی؟ ‫- حتما.
‫لری؟
‫- اوه، خدای من! دیوانه‌واره. ‫- اینجا رو داشته باش! سلام.
‫سلام دوباره.
‫- دوباره. ‫- عجب خوش‌شانسی‌ای.
‫معمولاً آدم دوست نداره ‫اتفاقی کسی رو یه جا ببینه،
‫ولی من اصلا مشکلی با دیدن تو ندارم.
‫- منم همینطور. ‫- آره.
‫خب، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫راستش درحال تغییر دین هستم.
‫- به یهودیت. آره. ‫- چی؟ چی؟
‫اون خاخاممه و این...
‫- گمشو ببینم. چی؟ ‫- آره. می‌دونم.
‫- می‌خوای به تیم‌مون ملحق بشی؟ ‫- آره. آره.
‫- خیلی خوشحال می‌شیم تو رو داشته باشیم. ‫- ممنون.
‫آماده هستی یه عالمه غر بزنی؟
‫خواهش می‌کنم، می‌تونم ‫با بهترین‌هاشون غرغر کنم.
‫- بی‌خیال. ‫- واو.
‫- خیلی تحسین برانگیزه. ‫- آره.
‫اگه نپرسم بی‌مبالاتی کردم. آخه چرا؟
‫از همه‌چیش خوشم میاد.
‫از غذا و جامعه
‫و راستش از مردهاش خوشم میاد.
‫می‌دونی، جدا از دلایل مشخصش.
‫دلایلِ...
‫دلایلِ مشخصش چیه؟ ‫یادم رفته.
‫- چی؟ ‫- منظورم اینه، می‌دونی...
‫با اون‌یکی مدلش نمی‌تونم کنار بیام.
‫- عجب. ‫- آره.
‫- خیلی از دیدنت خوشحال شدم. ‫- منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫- یه سؤالی ازت دارم. ‫- البته.
‫- این دیوار چیه؟ ‫- اوه، این...
‫این... چیزه... برای تنیسه.
‫اسامی برنده‌های مسابقات رو اونجا می‌زنن.
‫شما مسابقات تنیس کنیسه‌ای دارید؟
‫من عاشقِ
‫- تنیسم. ‫- نه، آره، ولی این فقط یه دیواره و....
‫آره، تو هم باید سال دیگه ‫برای مسابقات ثبت‌نام کنی.
‫مسابقات کنیسه‌ای دارن؟
‫- مسابقات کنیسه‌ای، آره. ‫- دو به دوی مختلط؟
‫- ایول. ‫- دو به دوی مختلط، آره.
‫فوق‌العاده ست. چه خبر؟
‫پرونده‌ی دادگاه چطور پیش میره؟ ‫اوضاع از چه قراره؟
‫ترسناکه، آره. ‫آینده‌ی وحشتناکیه.
‫منظورم اینه، می‌تونم بگم گناهکارم
‫- و خلاص بشم ولی... ‫- اوه خدای من.
‫- ...من این‌کارو نمی‌کنم. ‫- عجب.
‫و فکر نمی‌کنم مسئله‌ی بزرگی باشه.
‫چقدر قشنگ.
‫گوش کن، ‫هفته‌ی دیگه یه مهمونی شام دارم.
‫نمی‌دونم وقت داری یا نه، ولی...
‫خیلی دوست دارم بیای.
‫واقعا میگم. خیلیا هستن که
‫دوست دارن باهات آشنا ‫بشن و باهات حرف بزنن،
‫و منم خیلی دوست دارم دوباره ببینمت.
‫پس میشه؟
‫هفته‌ی دیگه؟ ‫اگه اینجا باشی.
‫باعث افتخار همه‌مونه.
‫نظرت چیه؟
‫بعید می‌دونم...
‫بتونم بیام.
‫خیلی‌خب.
‫پس بیا امیدوار باشیم بازم ‫همدیگه رو اتفاقی ببینیم.
‫- آره، امیدوارم. ‫- آره. من باید اشمایتز کنم.
‫- ولی... ‫- چی‌چی؟
‫- اشمایتز. ‫- یعنی چی؟
‫- باید برم. ‫- اوه، آهان.
‫- عبریه. ‫- اولین بار بود شنیدم.
‫خب، بفرما.
‫من داره دیرم میشه،
‫اگه همینجا پیاده‌ام کنی عالی میشه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره.
‫- همینجا کار می‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫اگه می‌خوای می‌تونم ‫نزدیک‌تر برسونمت...
‫نه، همینجا عالیه. ‫اونجا کار می‌کنم.
‫منظورت اینه... طبقه بالای ‫فروشگاه دیزنی کار می‌کنی؟
‫اون بالا دفتری چیزی دارن؟
‫نه، توی خودِ فروشگاه دیزنی کار می‌کنم.
‫یعنی فروشگاه‌های ‫مختلف رو مدیریت می‌کنی یا...
‫- اوه، نه خدا رو شکر. نه. ‫- حسابداری؟
‫مخم نمی‌کِشه با اعداد و ارقام کار کنم.
‫خیلی معذرت می‌خوام. ‫دقیقاً اینجا شغلت چیه؟
‫یه خوشامدگو هستم، ‫و با مهمون‌ها حرف می‌زنم.
‫یه لباس مبدل می‌پوشم، ‫مثلا لباس یه پرنسس...
‫سفید برفی یا اِلسا
‫یا آریل یا لیلو یا استیچ.
‫شخصیت موردعلاقه‌ام ‫شخصیت موردعلاقه‌ی میکیه.
‫مینی ماوس. ‫(معشوقه‌ی میکی ماوس)
‫- بهترینه. ‫- آره.
‫- و همه‌ی این‌کارها رو... ‫- همینجا انجام میدم.
‫- توی فروشگاه دیزنی؟ ‫- آره.
‫می‌دونی اگه کدوم بخش رو ‫می‌گفتی خیلی شفاف‌سازی می‌شد
‫- بخش «فروشگاه.» ‫- آره، اینطوری میگم:
‫«سلام. بفرمایید.
‫جادویی‌ترین فروشگاه مرکز خرید.»
‫توی دیزنی هیچ شغل مدیریتی یا
‫- رو به رشدی نداری؟ فقط... ‫- نه.
‫- البته یه شخصیت اصلی هستم. ‫- شخصیت فرعی چیه؟
‫مثلا به‌نظرم...
‫- دکتر مک‌استافینز. ‫- آهان.
‫ولی گوش کن، دیگه باید برم.
‫- دیشب خیلی بهم خوش گذشت. ‫- البته.
‫- شب معرکه‌ای بود. خداحافظ. ‫- بعداً می‌بینمت. خداحافظ.
‫اوه، پسر.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب. ‫نگهش دار واسه اون‌تو.
‫- باشه. ‫- استعدادت رو برای من حروم نکن.
‫چطور نمی‌دونستی؟
‫از کجا باید می‌دونستم؟ ‫داشتیم درباره‌ی فیلم و موسیقی حرف می‌زدیم،
‫و بهم گفت برای دیزنی کار می‌کنه.
‫درباره‌ی شغلش نپرسیدی؟
‫کجای دیزنی؟ ‫کدوم بخش؟
‫خیلی‌خب، لری. ‫توی گلندیل زندگی می‌کنه.
‫فکر کردم، می‌دونی،
‫تو کارِ انیمیشنی چیزیه...
‫نمی‌دونستم توی فروشگاه ‫لباس مبدل تنش می‌کنه.
‫حس می‌کنم توی یه دروغ ‫زندگی می‌کردم، باید روراست باشم.
‫آخه توی ذهنم کلی ‫نقشه‌های خوب کِشیده بودم
‫که درباره‌اش هیجان‌زده بودم، ‫ولی الان حس می‌کنم داغون شدم.
‫خب، تو توی ذهنت فکر می‌کردی ‫زن خیلی پُر دستاوردیه.
‫جاه و مقام داشت، ‫حالا اون جاه و مقامه نیست.
‫پس این نشان‌گر چیه درباره‌ی تو؟
‫می‌دونی، حق با توئه، درباره‌ی ‫من نشان‌گر یه چیزهایی هست.
‫مشکل اینه که این باعث ‫میشه به خودت شک کنی،
‫وگرنه اون همون آدمه.
‫منظورم اینه، ‫اونم همون خاطرات قشنگ رو داره.
‫همون طنز رو داره.
‫مثل قبل یه سری چیزا رو دوست داره ‫و یه سری چیزا رو دوست نداره،
‫ولی فقط... ‫حس می‌کنم همه‌چی خیلی فرق کرده.
‫فکر می‌کنم اینجا یه درسی ‫برای یاد گرفتن هست.
‫سؤال. زنا از سؤال خوششون میاد.
‫وقتی با یه نفر دیت میری، باید بری
‫یه عالمه سؤال ازش بپرسی.
‫وگرنه میرن پیش دوست‌هاشون
‫و می‌دونی چی میگن؟
‫«یه سؤال هم ازم نپرسید.» ‫اونا عاشق سؤالن.
‫- تو بودی چیکار می‌کردی؟ خدایی بگو. ‫- من خیلی بی‌ملاحظه‌ام،
‫- احتمالا بهم می‌زدم. ‫- جدی؟ فوری؟
‫آره. با مینی ماوس دوست نمیشم.
‫به‌نظرم کاری که باید بکنم اینه که ‫حداقل یه جورایی سعیم رو بکنم.
‫می‌دونی، یه‌کم باهاش وقت ‫بگذرونم تا بهم نزدیک بشیم.
‫- اوه، خدای من. ‫- چیه؟
‫من بهش فیلمنامه دادم بخونه.
‫- گفت از خداشه این‌کارو بکنه! ‫- چرا ازش نپرسیدی
‫تا کجا پیش رفته؟
‫چرا فیلمنامه رو گرفت؟
‫می‌خوای به نقدا و پیشنهادهاش گوش کنی؟
‫اوه، آره، می‌خوام به پیشنهادهای ‫مینی ماوس گوش کنم!
‫ارجاع به تبلیغاتِ ‫آبجوی کرونا توی ساحل؟
‫- خیلی خوبه. عاشق این بخشم. ‫- خوشت اومد... خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. خدا رو شکر. ‫- آره، آره، آره.
‫- ممنون. ‫- جدی میگم، دینا،
‫دیدن یه سریال آخرالزمانی ‫کمدی خیلی چیز تر و تازیه.
‫پس فضای سریال رو ‫کامل درک می‌کنی؟
‫- اوه، کاملا. ‫- باورت میشه؟ عالیه.
‫- چون واقعیه. ‫- و یه سؤال پیش میاد،
‫- آخرین چیز. ‫- خب.
‫- مگ. ‫- مگ.
‫- متوجه نشدم... ‫- متوجه نشدی؟
‫- آره، متوجه نشدم... ‫- که مثلاً خواسته‌اش چیه؟
‫- آره. ‫- نه، خیلی باهاش کلنجار رفتم.
‫الان یه خرده تک بُعدی شده.
‫- چیزهای بیشتری درباره‌اش نوشته بودم. ‫- جدی؟
‫داستان پیش‌زمینه‌اش، ‫رشته تحصیلیش چی بوده و از این چیزا،
‫- و دقیقه آخر پاکش کردم. ‫- به‌نظرم باید برش گردونی.
‫کاری نداره. می‌تونم این‌کارو بکنم.
‫آره، حس نمی‌کنی طولانیه؟
‫- آره، و می‌خواستم کوتاه‌ترش کنم. ‫- حس می‌کنی طولانیه.
‫- آره، می‌خواستم کوتاهش کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی خجالت می‌کِشم. می‌دونم. باید جمع‌وجورش کنم. ‫- نه، خجالت نکِش.
‫دینا، به‌نظرم خیلی ‫فیلمنامه‌ی خوبی داری.
‫- خیلی ممنون. ‫- تو منو خیلی هیجان‌زده می‌کنی،
‫و فقط می‌خوام ازت تشکر ‫کنم که گذاشتی بخونمش.
‫- شوخیت گرفته؟ ممنون که خوندیش. ‫- نه، جدی میگم.
‫و اگه چیزِ دیگه‌ای هم ‫هست که می‌خوای بخونمش...
‫- جدی هستی؟ ‫- البته.
‫خیلی درباره‌ی تو و آینده‌ات هیجان‌ دارم.
‫اوه، خدای من، اوه، خدای من. ‫قراره یه لباس خواب جدید
‫پری دریایی کوچولو بیاد، ‫و منم یه تخفیف دارم،
‫پس اگه سایزت رو برام بفرستی ‫می‌تونم یه دونه برات کنار بذارم.
‫فوق‌العاده ست.
‫هی، یه‌کم از اینا می‌خوری؟
‫- دست‌هات رو شُستی؟ ‫- نه.
‫آره. چون داری برای ‫خودت درست می‌کنی،
‫پس داری مثل یه مربی بیس ‫سوم همه‌ی این‌کارا رو می‌کنی. نه.
‫شماها درباره‌ی چی حرف می‌زنید؟
‫هی، هی! ببین کی اومده. ‫با هدیه اومدم.
‫- اوه، لعنتی. چرا زحمت کِشیدی. ‫- فکر می‌کنی چیه؟
‫- اوه، شوخیت گرفته؟ ‫- نه.
‫- عجب. ‫- گفتی ازش خوشت اومده،
‫- پس منم میدمش به تو. ‫- آره، گفتم.
‫بجنب، یه تن بزن.
‫- اوه، الان می‌پوشمش، مرد. ‫- عجب چیزیه.
‫- عجب. ‫- خوشتیپ شدی.
‫- یا خدا. ‫- به‌نظرم فوق‌العاده شد.
‫کسی امروز می‌خواد ‫بریم غذای چینی بخوریم؟
‫- نه. گور باباش. ‫- متأسفانه نمی‌تونم
‫چون باید برم مینی ماوس رو ببینم.
‫می‌دونی، می‌خوام باهاش ‫رفتار بهتری داشته باشم.
‫- اون همون آدمه، درسته؟ ‫- دقیقا همونه.
‫باهاش قرار دارم، و می‌خوام برم، ‫و می‌خوام یه کاری کنم جواب بده.
‫- خیلی‌خب. ‫- ممنون بابت همه‌چی.
‫- البته. ‫- منم ممنونم، رفیق.
‫- قربونت. ‫- ممنونم، بابانوئل.
‫خدایا، خیلی فوق‌العاده ست ‫که اون کت رو بهت داد.
‫- خیلی لطف کرد. ‫- می‌دونی چیه؟
‫بهش میگم قمار «خوشم اومد.»
‫تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که هرکی هرچی پوشید
‫ازش تعریف کنی،
‫تا به خودت بیای می‌بینی ‫به تو هم یه دونه میدن.
‫می‌دونی چیه؟ ‫ایده‌ی بدی نیست.
‫ایده‌ی محشریه، مرد.
‫شرط می‌بندم 50 درصد ‫مواقع جواب میده.
‫کاش یه دونه دستمال سر نوبوک هم ‫داشتم که به این لعنتی می‌اومد.
‫- اوهوم. آره. ‫- خیلی خوب میشد.
‫یه نفر از اونا می‌پوشید.
‫و بهش می‌گفتم: ‫«از اون لعنتی که زدی به سرت
‫خوشم میاد.» می‌دونی چیه؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫کون لقت، لری.
‫کون لقت، لری!
‫خب، چه خبر؟
‫می‌دونی، خبری نیست.
‫این جنسش چیه؟
‫- به این جنس چی میگن؟ ‫- کتون.
‫- فکر می‌کنی این کتونه؟ ‫- چرا اومدی اینجا؟
‫خب...
‫- راستش خیلی ساده ست. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، کنیسه رو نوسازی کردن،
‫و یه میدان‌سَرا ساختن و برای خیریه
‫یه سری کاشی می‌فروشن.
‫و هوبی ترنر یه چیز خیلی ‫افترا آمیز درباره‌ی من نوشته،
‫و اونجا گذاشتن تا همه ببینن.
‫نوشته: «لری دیوید به زنان ‌احترام نمی‌ذاره.»
‫بی‌خیال، شریل. ‫من بی‌احترامی نمی‌کنم...
‫من عاشق زنام. ‫کی بیشتر از من زنا رو دوست داره؟
‫هم دوست دارم باهاشون سکس کنم. ‫هم دوست باهاشون حرف بزنم.
‫من قهرمانِ زنام.
‫قهرمان زنا بودن
‫- یعنی... ‫- خب، من مجذوب زنا هستم.
‫- ازشون خوشم میاد. ‫- خیلی‌خب.
‫یه تفاوتی هست. خیلی‌خب.
‫پس می‌خوام یه نفر که می‌شناسمش ‫یه چیز خوب درباره‌ام بنویسه
‫- تا کاشی اون تکذیب بشه. ‫- روی کاشی؟
‫آره. «من سال‌های زیادی ‫همسر لری دیوید بودم،
‫و اون حقیقتاً قهرمان زنانه.»
‫یه همچین چیزی، ‫درست بغل کاشی اون.
‫اول کاشی اونو می‌خونن. ‫بعدش کاشی تو رو می‌خونن.
‫باید یه کاشی بخری.
‫بعید می‌دونم.
‫- چرا نه؟ ‫- حس درستی نداره.
‫چی؟ چرا درست نیست؟
‫- چون کسشعر به‌نظر میاد. ‫- خیلی‌خب، لازم نیست دقیقا همونو بنویسی.
‫می‌تونی هر چیزی بنویسی.
‫یه چیز خوب بگو. ‫فکر می‌کنی بتونی
‫- یه جمله خوب درباره‌ام بگی؟ ‫- هی، شریل؟
‫- آخه... ‫- اوه.
‫- سلام. ‫- سلام، لری.
‫- سلام. ‫- وقتی رفت میشه
‫- دیالوگا رو تمرین کنیم؟ ‫- خب، لری
‫یه کاشی افترا آمیز داره،
‫و می‌خواد من یه کاشی دیگه بخرم.
‫آره، یه نفر روی کاشی یه چیز ‫افترا آمیز درباره‌ام نوشته.
‫نوشته: «لری دیوید به زنان ‌احترام نمی‌ذاره.»
‫- آخ آخ. ‫- افتضاحه، خیلی حرف افتضاحیه. من عاشق زنام، تد.
‫خب، عاشق اینه که با زنا سکس بکنه،
‫و فکر می‌کنه این ثابت می‌کنه
‫- که اون به زنا احترام می‌ذاره. ‫- خب، این به‌علاوه
‫چیزهای دیگه.
‫لری، کاملا درک می‌کنم.
‫مسئله اینه که ما از قبل یه کاشی خریدیم.
‫- اوه. آره. ‫- درسته؟ مگه نه؟
‫- ما از قبل کاشی خریدیم. ‫- از قبل کاشی خریدید؟
‫وقتی من حرف از کاشی زدم تو اصلا ‫نمی‌دونستی من دارم درباره‌ی چی حرف می‌زنم.
‫احتمالا بهم گفتی من یادم رفته.
‫- نمی‌دونم. ولی... ‫- شاید... شاید...
‫می‌دونی، شاید من یادم رفته بهت بگم.
‫- متأسفم. ولی خریدیم. کاشی خریدیم. ‫- آره. تد یه عالمه کارا می‌کنه.
‫- اون خیلی دست به خیره. ‫- کاشی خریدی، هان؟
‫- آره. ‫- روی کاشیت چی نوشته، تد؟
‫هیچی. گذاشتیم خالی بمونه.
‫- روی کاشی هیچی ننوشته؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، می‌خوایم پول اهدا کنیم. ‫نمی‌خوایم تبلیغات کنیم.
‫فکر نمی‌کنم کاشی خریده باشی.
‫- نظرت در این باره چیه؟ ‫- آره. ببین، مسئله اینه که
‫ما از قبل کاشی لعنتی خریدیم، لری.
‫خیلی‌خب، بذار بهتون بگم چیه. ‫کار رو براتون خیلی راحت می‌کنم.
‫خودم یه کاشی می‌خرم. ‫خودم یه چیز خوب روش می‌نویسم.
‫تنها کاری که تو باید بکنی ‫اینه که اسمت رو روش بنویسی.
‫- با این‌کار راحت نیستم. ‫- چی؟ آخه
‫اگه فقط نوشته باشه: ‫«من با لری دیوید ازدواج کردم،
‫- و اون آدم شریفیه.» چی؟ ‫- کی همچین چیزی رو می‌نویسه روی کاشی؟
‫- آره، صادقانه نیست. ‫- خب پس خودت بنویس.
‫خب، من حرفی ندارم ‫که روی کاشی بنویسم.
‫- آره. اینم از این. ‫- یه جمله‌ی خوب هم به ذهنت نمی‌رسه
‫که روی کاشی درباره‌ام بنویسی؟
‫نه، روی کاشی نه.
‫خیلی‌خب، ‫حالا که اینطوریه
‫جمله‌ی قشنگی هست
‫که بتونی درباره‌ام بگی ‫که روی کاشی حک نشه؟
‫آره.
‫یه جمله روی کیک.
‫- «تبریک میگم.» «آفرین.» ‫- «تولدت مبارک.»
‫«گلف‌باز خوبیه، بعضی وقتا.» ‫بازم چای می‌خوری؟
‫- اومده بودی چای بریزی؟ خیلی‌خب. ‫- آره، خیلی دوست دارم برام چای بریزی.
‫فکر می‌کنی چقدر دیگه می‌خوای بمونی؟
‫همین الان دارم میرم.
‫فقط باید این دیالوگ‌ها رو حفظ کنم، همین.
‫خودکار قشنگیه.
‫- ممنون. ‫- خودکار خوبیه. خودکارشو ببین.
‫- عجب خودکاریه. ‫- ممنون.
‫آره، چطور همچین خودکاری گیر آوردی؟
‫خودکار رو می‌خوای، لری؟
‫اوه، خودکارت رو ازت نمی‌گیرم.
‫- خودکار مال تو. ‫- واقعا؟
‫- آره، خودکار مال تو. ‫- خودکارت رو میدی به من؟
‫با کاشیت موفق باشی.
‫خیلی‌خب. این چطوره؟ ‫«آدم خیلی دوست‌داشتنی‌ایه
‫و حامی بزرگ برند تایتل ناینه.» ‫(برند پوشاک با کارکنان تماماً زن)
‫- اوه، دروغ محض. ‫- خیلی‌خب.
‫«آدم خیلی دوست‌داشتنی‌ایه که ‫در 2 بازی بسکتبال زنان شرکت کرده.»
‫- حقیقت داره؟ ‫- نه.
‫و تازه، یه دونه از بازی‌های
‫والیبال سمی هم نیومدی. ‫هزاربار دعوتت کردم.
‫اون بچه حتی نمی‌تونست مداد دستش بگیره.
‫اوه، بس کن.
‫- خیلیم با استعداده! ‫- خیلی‌خب، این چطوره؟
‫«هر زنی که لری دیوید باردارش کرده،
‫نه تنها هزینه‌ی سقط رو پرداخت کرده،
‫بلکه درحین عمل همراهیش کرده.»
‫- این حقیقت داره. ‫- داری وقتمو هدر میدی. برو.
‫- کاشی نمی‌خری؟ ‫- ظاهراً نه دیگه.
‫- الو؟ ‫- سلام، لری. سایروسم.
‫- حامی ایرما. ‫- آره، شناختمت.
‫آره، ببین، بخاطر این ‫زنگ زدم چون دخترم
‫اون زنه رو که پیشنهاد دادی دید.
‫- جنا. ‫- آره، ببین...
‫باید...
‫- اون معرکه‌ بود. ‫- چی؟
‫دخترم گفت پیشنهادات فوق‌العاده‌ای داد.
‫فیلمنامه رو بهتر کرد.
‫- معرکه بود. ‫- جدی؟
‫آره! فکر می‌کردم اصلا ‫وقت‌شو صرف دخترم نکنه.
‫آره، ‫به‌عنوان یه تهیه‌کننده‌ی قدرتمند
‫خیلی آدم خاکی‌ایه، مگه نه؟
‫آره واقعا.
‫- حتی توی یه کافی‌شاپ هم همدیگه رو دیدن. ‫- می‌دونم.
‫آدم اصلا فکر می‌کنه ‫طرف یه آدم عادیه.
‫بگذریم، دینا می‌خواست ‫به دفترش توی دیزنی
‫چندتا گل بفرسته.
‫پس اگه میشه آدرسش برام بفرست.
‫آخه می‌دونی...
‫فکر نکنم نیاز باشه این‌کارو بکنی.
‫خب، من دم فروشگاه دیزنی ‫توی گلندیل زندگی می‌کنم.
‫می‌‌تونم برم اونجا و ‫یه کارت هدیه بگیرم
‫و براش بفرستم.
‫- این چطوره؟ ‫- نه، لازم نیست.
‫فقط بهش میگم...
‫- چقدر خوشحال شدی. ‫- لری!
‫خیلی‌خب، هرچی به صلاحه...
‫لری، پستان‌بند خوابم کجاست؟
‫- من از کدوم قبرستونی بدونم؟ ‫- جدی میگم
‫فقط می‌خواستم بگم، ‫واقعا یکی طلبت. جدی میگم.
‫اگه هرکاری هست که ‫من بتونم برات بکنم...
‫- لری! ‫- چیه؟
‫بی‌خیال.
‫توی رخت چرکا بود. ‫اون‌قدرا هم کثیف نیست.
‫هرچی ازم خواستی ‫فقط لب تر کن، باشه؟
‫می‌دونی... ‫حالا که حرفشو زدی،
‫راستش یه کاری هست ‫که می‌تونی انجام بدی.
‫آره، فقط لب تر کن.
‫طبق بازه زمانی که بهم دادی،
‫هنوز هشت هفته ‫دیگه باید با ایرما باشم.
‫در عجب بودم راهی هست که
‫- بتونم جلو بندازمش؟ ‫- صبر کن ببینم.
‫یعنی داری میگی می‌خوای ‫زودتر باهاش بهم بزنی؟
‫آره، دقیقا منظورم همین بود.
‫- دلیل خاصی داره؟ ‫- آره، ازش متنفرم.
‫دلیلم اینه. چطوره؟
‫ببین، نمی‌دونم چی بهت بگم.
‫اینجا داره جونم درمیاد، سایروس،
‫و تازه سیه‌نا میلر هم ‫بهم علاقه‌مند شده.
‫- شوخی نمی‌کنم. ‫- واقعا؟
‫آره. کِی دوباره این اتفاق ‫می‌خواد بیفته؟ هیچ‌وقت.
‫پس، بجنب...
‫برادرت رو کمک کن. ‫کاری از دست‌مون برمیاد؟
‫لری، از تمام کارهایی که ‫برامون کردی ممنونم،
‫ولی اگه باهاش بهم بزنی ‫دوباره برمی‌گرده سر خونه‌ی اول،
‫و نمی‌تونم اجازه بدم ‫همچین اتفاقی بیفته.
‫این بهتره یا قتل اتفاق بیفته؟
‫کی از قتل سود می‌بره؟ ‫اون می‌میره منم می‌افتم زندان.
‫لری، فکر می‌کنم الان خیلی ‫حرفا زدی که از ته دلت نبود.
‫نه، نه، از ته دلم بود.
‫بجنب. ‫باید یه راهی باشه.
‫اگه خودش باهات بهم بزنه،
‫- به‌نظرم مشکلی نداره. ‫- ایده‌ی خودش باشه؟
‫اون‌وقت یعنی قدرت توی دستِ اونه،
‫- خودش اختیار داشته. ‫- اوه، آره.
‫صد سال سیاه هم این ایده به ذهنش نمیاد.
‫مگه میشه؟ ‫هیچ‌وقت این اتفاق نمی‌افته.
‫متأسفم. ولی ممنونم.
‫لری، محافظ قوزکم کجاست؟
‫ولی امروز فوق‌العاده بود. ‫چون پنی رو می‌شناسی؟
‫اون معمولا موش خرماییه.
‫چیپ یا دیل، و همیشه
‫- لباس پشمی تنشه. ‫- خب.
‫این هفته تونست تینکربل باشه،
‫و باورنکردنی بود، ‫و خیلی براش خوشحال بودیم.
‫رفتارش با بچه‌ها خیلی خوب بود.
‫و خیلی داشت بهش ‫خوش می‌گذشت،
‫چون هیچ‌وقت شخصیتی بهش ‫نمی‌دادن که چهره‌اش معلوم باشه.
‫منظورم اینه، یه خرده قدش ‫بلندتر از اونه که پری باشه،
‫ولی محشر بود.
‫و یه پیتر پن هم داشتن.
‫- درسته. ‫- اون روز ایان
‫پن بود، و ترکیب‌شون خیلی...
‫- خوش برگشتید، جناب. ‫- ممنون.
‫یه میز برای دو نفر ‫بغل آکواریم می‌خوام.
‫اون میز رزرو شده.
‫ولی یه میز خوب ‫این‌ور بغل پنجره داریم.
‫- اوه، رزرو شده؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، می‌ریم اونجا.
‫خیلی‌خب. دنبالم بیاید، جناب. ‫از این طرف.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫جناب. جناب. ‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫ببخشید، جناب.
‫میز شما اون‌وره.
‫آره، اون ماهی نارنجیه که
‫گیر کرده بود چی شد؟
‫خب ماهی ناراحت بود، ‫پس جاش رو عوض کردیم.
‫تغییر منظره ماهی رو ‫خیلی خوشحال می‌کنه.
‫پس ماهی رو جابجا کردید؟
‫آره. ماهی توی مرکزشهر ‫بهترین زندگی رو می‌کنه.
‫- اونجا خیلی خوشحاله. ‫- خیلی لطف بزرگی کردید.
‫می‌تونی بری به دوستِ ‫جدیدت سر بزنی، ماهی نارنجی.
‫می‌تونم با مرگ ماهیه ‫کنار بیام. روراست باش.
‫ماهی خوبه. ماهی سرزنده ست.
‫نه، نه، ماهی گیر کرده بود. ‫ماهی مُرده.
‫نه. ماهی مریض بود. ‫ماهی رفته.
‫گیر کرده. مُرده.
‫- مریض، رفته! مریض، رفته! ‫- گیر کرده، مُرده! گیر کرده، مُرده!
‫- ماهی دیگه مشکل تو نیست. ‫- من ماهی رو فراموش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، برای میزتون یه‌کم آب میارم.
‫- ماهیت چطوره؟ ‫- ماهی مُرده.
‫گوش کن ببین چی میگم. ‫باید امروز حرفای ایرما
‫توی جلسه‌ی معتادهای گمنام رو می‌شنیدی.
‫هوش از سرت می‌پرید. ‫نیم‌ساعت درد و دل کرد.
‫- خب، چی گفت؟ ‫- اولاً
‫عمراً بهت بگم.
‫توی جلسه معتادهای گمنام ‫اصول و قوانین هست.
‫پس هر معتادی توی سانتو مونیکو ‫می‌تونه بشنوه چی گفته،
‫- ولی من نمی‌تونم؟ ‫- جلسه معتادهای گمنام خصوصیه، مرد.
‫- به هیچ‌کس نمیگم. ‫- این‌کارو نمی‌کنم.
‫ولی ما دوست‌های صمیمی هستیم. ‫به همدیگه همه‌چی رو می‌گیم.
‫- بهت نمیگم. ‫- پس بهم نمیگی؟
‫- نه. ‫- هومم.
‫اگه بذارمت توی وصیت‌نامه‌ام چی؟
‫شوهر اولش تصادف وحشتناکی کرده بود،
‫و ایرما مجبور بود بیست و چهار ‫ساعته پیشش باشه، مثل یه پرستار.
‫- روی ویلچر می‌شسته؟ ‫- بدتر.
‫- پوشک می‌پوشیده؟ ‫- همه‌جاش پوشک می‌بسته.
‫مثل یه مومیایی بوده. ‫یه عالمه از انگشت‌های پاش قطع شده بود.
‫- ستون فقراتش زده بود بیرون. ‫- اوه، خدای من.
‫نه می‌تونسته تکون بخوره. ‫نه می‌تونسته راه بره.
‫و ایرما هم شروع می‌کنه ‫بیشتر و بیشتر مشروب خوردن،
‫و بخاطر این موضوع الکلی میشه.
‫و یه روز بیدار میشه ‫و با خودش میگه:
‫«می‌دونی، تصور نمی‌کردم ‫زندگیم اینطوری بشه.»
‫پس یارو رو همینطوری ‫درب و داغون ول کرده رفته.
‫چون‌ نمی‌خواسته ‫ازش مراقبت کنه؟
‫آره، چون می‌خواسته ‫به فکرِ زندگی خودش باشه.
‫چقدر خودخواه. ‫طرف شوهرش بوده.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خواسته ببیندش.
‫بخاطر پوشک‌ها بوده.
‫گفت به این کارش افتخار نمی‌کنه،
‫ولی اگه دوباره این شرایط تکرار بشه،
‫بازم همین‌کارو می‌کنه. ‫بازم جدا میشه.
‫تکلیفش با خودش مشخصه ‫که تو زندگی چی می‌خواد.
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم.
‫فکر می‌کنی از وصیتت چقدر بهم برسه؟
‫اوه. نه، هیچی. آره.
‫- چی؟ ‫- گولت زدم
‫تا مجبورت کنم حرف بزنی، ‫که موفق هم شدم.
‫در عرض سه دقیقه اون‌همه ‫پول رو از دست دادم؟
‫نباید بهم می‌گفتی. ‫به همین راحتی
‫تونستم سوگند مقدس جلسه‌ی ‫معتادهای گمنامت رو بشکونم؟
‫باید از اونجا بندازنت بیرون.
‫- نقطه ضعف دارم. ‫- منم ذهن خوبی دارم
‫- که گولت بزنم. ‫- بیا غذامونو بخوریم.
‫سلام، لری. ببخشید...
‫اوه، خدای من...
‫اینجا چه خبره؟
‫دیشب تا دیر وقت ‫داشتم کار می‌کردم...
‫و از خونه افتادم بیرون، پس...
‫از خونه افتادی بیرون؟
‫آره، آره. ‫بفرما بشین.
‫جلسه‌ای چیزی داریم؟
‫چرا از خونه افتادی بیرون؟
‫- چی شد؟ ‫- خب، راستش رو بگم، می‌دونی،
‫تو این قضیه اسم بچه رو انداختی تو کله‌ام،
‫و باهم دعوامون شد، ‫و به‌سمت همدیگه چیزمیز پرت کردیم،
‫و تو خودتو انداختی وسط همه‌چی و حالا
‫نمی‌دونیم اسم بچه رو چی بذاریم.
‫- اوه، پس تقصیر منه. ‫- لری، تو این قضیه رو
‫تو کله‌مون انداختی، ‫و قضیه آب منی رو پیش کِشیدی.
‫آخه به تو مربوط نمیشد...
‫- من با آب منی خودم چیکار می‌کنم. ‫- اوه، یعنی داری میگی اگه آب منی مال تو باشه
‫اون‌وقت حق نداری ‫اسم بچه رو انتخاب کنی؟
‫- آره، ولی آب منی خودمه. ‫- آب منی خودته.
‫من که بهت نمیگم ‫با آب منیت چیکار کنی.
‫خب، من با آب منی ‫می‌خوام چیکار کنم؟
‫یه آدم عادی می‌دونه ‫باید با آب منی چیکار کنه.
‫من با آب منی کارهای عادی می‌کنم. ‫می‌ریزمش تو دستمال و می‌ندازمش دور.
‫با آب منی چه کاری ‫غیر از این میشه کرد؟
‫خب، می‌تونی باهاش ‫یه نفر دیگه رو باردار کنی
‫و بچه‌دار بشی.
‫خیلی‌خب. اگه این‌کارو ‫می‌کردم و فامیلی همسرم
‫پاپالوپادوپالوس بود،
‫از اسم دیوید برای فامیلی ‫بچه استفاده می‌کردم.
‫خیلی‌خب، و می‌دونی چیه؟ ‫این حق مسلم توئه.
‫و من نمیام بهت بگم باید اسمش رو
‫فلان و بهمان بذاری و ‫شروع کنم اسم گذاشتن برای بچه‌ات.
‫آره. آره، ‫ولی تهِ دلت می‌دونستی
‫- که حرفم درست بود. ‫- نه‌خیر.
‫و بخاطر همین حرفش رو پیش کِشیدی.
‫بخاطر همین دعوات شد. ‫بخاطر همین از خونه انداختت بیرون.
‫- مگه نه؟ ‫- لری، تو پاتو از گلیمت درازتر کردی.
‫بذار من با شوهرم اسم ‫بچه‌ام رو انتخاب کنم. ختم کلام.
‫باشه. راستش رو بگم، ‫یه جورایی غافلگیر شدم
‫که داری تقصیر رو گردن من می‌اندازی.
‫و منم به همون اندازه غافلگیر ‫شدم که تقصیر رو قبول نمی‌کنی.
‫فکر کنم من خیلی ‫بیشتر از تو غافلگیر شدم...
‫- فکر کنم... ‫- که داری تقصیر رو گردن من می‌اندازی.
‫و منم خیلی وحشتناک غافلگیر ‫شدم که تقصیر رو قبول نمی‌کنی.
‫من اصلا باور نمی‌کنم
‫که فکر نمی‌کنی من ‫بیشتر از تو مقصرم.
‫- اینجا چیکار می‌کنی، لر؟ ‫- می‌تونم از کنیسه شکایت کنم؟
‫- بابت چی؟ ‫- یه کاشی افترا آمیز
‫توی اون کنیسه هست. میشه...
‫- اوه، آره. دیدمش. آره. ‫- دیدیش؟
‫وقتی دیدیش واکنشت چی بود؟
‫اشکال نداره. ‫دارن کاری که می‌خوان رو می‌کنن.
‫- آزادی دینه. ‫- آزادی دین؟
‫آره، حق اینو دارن که...
‫میری به مردم میگی عوضی ‫و نصبش می‌کنی توی کنیسه؟
‫این‌کار افترا نیست؟
‫چیز دیگه‌ای هست ‫که بتونم کمکت کنم؟
‫هومم.
‫تشکیل پرونده چطور پیش رفت؟ ‫مشکلی نیست؟
‫اوه، خدایا.
‫اوه، خدای من.
‫وایسا یه دقیقه. ‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.
‫اوه، خدایا. نه، نه. ‫اصلا نگو.
‫- بهم نگو. نه. ‫- یادم رفت تشکیل پرونده بدم.
‫فراموش کردی تشکیل پرونده بدی؟
‫- آره، یادم رفت تشکیل پرونده بدم. ‫- چطور یادت رفت تشکیل پرونده بدی؟
‫بخاطر مصیبتی که منو انداختی
‫- یادم رفت تشکیل پرونده بدم، لری! ‫- اوه، تقصیر منه؟
‫- آره! ‫- تقصیر منه که تو یادت رفت تشکیل پرونده بدی؟
‫آره! ‫اگه حرف نمی‌زدی،
‫این اتفاق نمی‌افتاد.
‫چرا خودتو قاطی مسائل من کردی؟
‫- خب الان می‌تونی تشکیل پرونده بدی؟ ‫- نه، الان دیگه نمی‌تونم تشکیل پرونده بدم.
‫از موعدش گذشته.
‫- از موعدش گذشته؟ ‫- از موعدش گذشته.
‫از دستم در رفت.
‫ببین، پرونده میره برای محاکمه.
‫- ممکنه 1 سال بیفتم زندان! ‫- تو زندان نمی‌افتی.
‫محاکمه رو برنده می‌شیم.
‫مطمئنم که برنده می‌شیم.
‫نگرانِ هیچی نداشت، باشه؟ ‫این‌ پرونده رو می‌ذارم در اولویتم.
‫می‌دونم دلت نمی‌خواد اینو بشنوی، ‫ولی در هر صورت میگم.
‫- چی؟ ‫- فکر می‌کنم اگه توافق کنید...
‫- اسمشو بذارید زیگی زکِلمن سازش خوبی میشه. ‫- میشه بی‌خیالش بشی، لطفا؟
‫یه فامیلی زکِلمن فقط ‫یه اسم زیگی کم داره.
‫یه بار دیگه حرفم رو گوش کن. ‫می‌خوای این دادگاه رو برنده بشی؟
‫- آره. ‫- پس این‌قدر برای بچه‌ام اسم نذار.
‫خیلی‌خب.
‫از فوتز هم خوشت نیومد؟
‫حله.
‫بگو که راه‌حل‌شو پیدا کردی.
‫- اوه، راه‌حل دارم چه راه‌حلی. ‫- جدی؟
‫اوه، آره.
‫یه راه‌حلی دارم که از این وضع ‫قاراشمیشی که جفت‌مون توش هستیم
‫- نجات‌مون میده. ‫- خیلی‌خب، سر تا پا گوشم.
‫اوه، راستی، ماهیه مُرده.
‫محض اطلاعت.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، به یه طرز عجیبی...
‫...یه جورایی حس می‌کنم انگار ‫من و تو، اون ماهی کوچولوئه هستیم.
‫ما فقط می‌خوایم شنا کنیم ‫و از روزمون لذت ببریم،
‫ولی توی اون فیلتره گیر کردیم.
‫- راست میگی. ‫- مگه نه؟
‫- ما مثل ماهیه‌ایم. ‫- آره.
‫- ما ماهی گیرکرده هستیم. ‫- زجه و دست و پا می‌زنیم برای کمک،
‫ولی گیر افتادیم.
‫- مریض نیستیم. ‫- نه.
‫- گیر کردیم. ‫- بدجوری گیر کردیم.
‫- اوه، خدای من. ‫- ولی اگه زیادی گیر بمونی،
‫مریض هم میشی، ‫و آخرش هم می‌میری.
‫منظورم اینه، شاید یه ‫احتمال کوچیک باشه که...
‫اگه ما آزاد بشیم ماهیه ‫از طریق آزادی ما به زندگیش ادامه بده.
‫- حدس بزن چی؟ ‫- هان؟
‫ما از اون فیلتره خلاص می‌شیم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- آماده‌ای؟
‫- می‌تونی کاری کنی آزاد بشیم؟ ‫- اوه چه جورم.
‫خب، راه‌حل از این قراره.
‫یه حرفی دارم که باید بهت بگم.
‫چی، فردی؟
‫مشکلم پزشکیه.
‫یه مشکل پزشکی دارم ‫و حالم داره بدتر میشه.
‫این‌کارو نکن.
‫فردی، دست‌هات چرا می‌لرزه؟
‫بهش میگن بیماری تشنج عضلانی.
‫من بیماری تشنج عضلانی دارم.
‫روی سیستم عصبی اثر می‌ذاره
‫و در نهایت دچار ناتوانایی ‫نگهداری ادرار یا مدفوع میشم،
‫و حتی نمی‌تونم بشینم.
‫این لرزش تازه مشتی از خرواره.
‫باید روی زانوهام بخوابم، و به ‫پرستاری 24 ساعته احتیاج پیدا می‌کنم.
‫وقتی می‌شاشم باید
‫- آلتم رو نگه داری. ‫- خدایا.
‫خیلی‌خب. ‫واقعا نمی‌تونم.
‫استنت‌ رگی و لوله‌ی تزریق و سوزن،
‫و وقتی اسم «بیمارستان» رو می‌شنوم...
‫اوغ. نمی‌تونم.
‫خیلی ناراحتم ولی درک می‌کنم.
‫خیلی خوشحالم درک می‌کنی. ‫فقط... فقط...
‫- برو زندگی قشنگت رو ادامه بده. ‫- ممنون. نمی‌تونم.
‫فقط نمی‌تونم دوباره ‫این وضع رو تحمل کنم.
‫باشه. باشه. خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫پس برو. باشه.
‫- آره، باید بری. آره. ‫- باشه. باشه.
‫- اوه، می‌دونی چیه؟ ‫- چیه؟
‫- اون شاله چقدر قشنگه. ‫- کدوم، این؟
‫آره، یه دکمه داره، ‫داغ میشه، نه؟
‫گردنت رو گرم نگه می‌داره.
‫- ازش خوشت میاد؟ ‫- آره، قشنگه.
‫گوش کن. ‫خواهش می‌کنم، مال تو.
‫اوه، خواهش می‌کنم، نه.
‫- نه، خواهش می‌کنم. خیلی... ‫- بی‌خیال.
‫- باید شارژش کنی ولی حداقل... ‫- چی؟ واقعا؟
‫- آره. کم‌ترین کاریه که می‌تونم بکنم. ‫- اوه، خدای من.
‫- اوه، عجب چیز فوق‌العاده‌ای. ‫- ببین، اون دکمه‌اش رو فشار بده.
‫- آره، بهت آرامش میده. ‫- اوه!
‫تروئیدت رو گرم نگه می‌داره، و... ‫اوه، حس خیلی بدی دارم،
‫- ولی... خیلی‌خب. اوه، نشت مقعدی. ‫- باشه، پس برو. آره، پس برو.
‫- نمی‌تونم تحمل کنم. ‫- آره، اشکال نداره، برو.
‫- نه، تحمل نکن. نکن. ‫- ببخشید. بخاطرِ دستکش لاتکسه.
‫بخاطرِ ترشحاته.
‫- بخاطر نشت مقعدیه. ‫- آره، برو، برو. آره، فقط برو.
‫بدون من وضعت بهتره. ‫معذرت می‌خوام...
‫- باشه، گورتو گم کن دیگه. ‫- اوضاع سخت میشه.
‫- اتفاقی که قراره بیفته اتفاق خوبی نیست. ‫- برو، برو، برو! برو! تو رو خدا، برو! تو رو خدا، برو!
‫برو! برو. داره میره. داره میره!
‫رفـــــت!
‫ای جان!
‫♪ یه توافق‌نامه ساختاریافته دارم ♪
‫♪ ولی الان پول نقد می‌خوام ♪
‫♪ به جِی. جی ونت‌ورث زنگ بزنید ♪
‫♪ 877، همین الان نقد کنید ♪
‫♪ الان، الان ♪
‫اوه!
‫سلام عرض شد.
‫به جادویی‌ترین فروشگاه ‫مرکز خرید خوش اومدید.
‫خدانگهدار.
‫نمی‌تونم بهت دستور بدم ‫دست از رؤیاپردازی برداری.
‫ممنون.
‫- اوه، سلام، پرنسس. ‫- سلام، عزیزم.
‫دستکش نسوز میکی ماوسی دارید
‫که دستتو می‌کنی توش،
‫و عکس دست‌های میکی ماوسی روش داره...
‫- مطمئن نیستم. ‫- آره.
‫- می‌خوای چک کنم؟ ‫- آره، ممنون میشم.
‫آخه مال خودمو توی خونه‌ی ‫دوست‌پسرم جا گذاشتم.
‫الان از هم جدا شدیم، ‫و نمی‌خوام برگردم اونجا.
‫اوه، خیلی متأسفم اینو می‌شنوم.
‫خب، گویا شرایط جفت‌مون یکسانه.
‫تا آخر عمر به خوبی و خوشی ‫زندگی کردنِ منم تموم شده.
‫خیلی مزخرفه، نه؟
‫وحشتناکه. ‫- آره. آره.
‫خب، دوست‌پسر من مریض بود.
‫خب، پرنس چارمینگ منم مریض بود.
‫- چه دنیای کوچیکیه. ‫- آره.
‫- دنیای کوچیکیه، می‌دونی. ‫- آره.
‫نمی‌خواستم وضعیتِ
‫بیماریِ مبتذل‌شو تحمل کنم.
‫منم نمی‌خواستم در کنارش باشم.
‫برای دست و پنجه نرم‌کردن ‫با اینجور چیزا خیلی جوونم.
‫این بیماری تشنج عضلانی ‫خیلی چیز افتضاحیه.
‫وایسا ببینم، چی؟ ‫گفتی بیماری تشنج عضلانی؟
‫- آره. می‌دونی چه بیماری‌ایه؟ ‫- بیماری دوست‌پسر منه، فردی هم همین بیماری رو داره.
‫- بیماری تشنج عضلانی داره. ‫- چی؟
‫- فردی؟ ‫- آره.
‫کدوم فردی؟
‫فردی فانک‌هاوسر.
‫لری دیوید.
‫شوخیت گرفته؟
‫- بریم ناهار بخوریم؟ ‫- اوه، آره.
‫- من ساندویچی چیزی می‌خوام. ‫- ایول.
‫- این بده. ‫- بهمون دروغ گفتن.
‫- اوه، خدای من. ‫- جنا؟
‫اوه، سلام، دینا.
‫سلام.
‫تو توی فروشگاه دیزنی کار می‌کنی؟
‫آره، اینجا کار می‌کنم.
‫پس چرا فیلمنامه‌ام رو نقد کردی؟
‫چون لری دیوید ازم خواست.
‫ازشون استفاده کردم. ‫از توی گروه نویسندگانم انداختنم بیرون.
‫- حرومزاده‌ها. ‫- لری دیوید.
‫لری دیوید نکبت.
‫عجب بی‌شرف‌هایی.
[لری دیوید به زنان احترام نمی‌ذاره - هوبی ترنر]
[لری دیوید یه حرومزاده‌ی دروغگوئه - سایروس یورک]
[لری دیوید یه دو به‌هم‌زنه - اِب زکِلمن]
[لری دیوید یه بزدل و یه فریب‌کاره - ایرما]
[لری دیوید مایه‌ی ننگ یهودیته - خاخام ادلمن]
BlackRez زیرنویس از ≡ r.reza83 ≡
moviepovie.com