آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...‏
هری نمی‌تونه با اون پرنده قرار بذاره.‏
الان باید زمین رو نجات بده.‏
پورتال درست شده، آره؟
داریم می‌ریم سیارهٔ اونا.‏
بعضیا تراشه‌هایی زیر پوست‌شون پیدا می‌کنن...‏
که فضایی‌ها ازش به عنوان ردیاب استفاده می‌کنن.‏
چی پیدا کردی، معاون؟
یکی اینو کنار ایستگاه اتوبوس پیدا کرده.‏
خودم می‌رم ببینم صاحبش کیه.‏
شما هیچ‌وقت عشقی مثل عشق من و هدر رو تجربه نمی‌کنین.‏
ما مثل انسان‌ها از هم رازی رو...‏
مخفی نمی‌کنیم.‏
باید کمک‌مون کنی دی‌ان‌ای بیگانهٔ هری رو پیدا به دست بیاریم.‏
سیاره رو ترک می‌کنی...‏
و دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیش.‏
moviepovie.com
اون دیگه چه کوفتیه؟
بعد از اینکه فهمیدم نقشهٔ خاکستری‌ها...‏
تغییر دادن اتمسفر زمینه...‏
یه نقشه واسه خودم چیدم.‏
دارم یه بمب می‌سازم که می‌تونه فضاپیمای خاکستری‌ها رو نابود کنه.‏
بعدش دورگه‌های احمق و خوشگل‌شون...‏
این‌جا گیر می‌افتن و مجبور می‌شن...‏
برن سراغ شغل‌های مربی شخصی و خبرنگار ورزشی.‏
یه جای کار می‌لنگه.‏
قند خون‌م به طرز خطرناکی پایینه.‏
وقتی بمب به دست فرمانده برسه می‌تونه مأموریت رو به اتمام برسونه...‏
و منم می‌تونم برم سراغ مأموریت جدیدم.‏
ترک کردن سیاره و زندگی کردن...‏
کنار هدر تا آخر عمرم.‏
صبح بخیر، مرغ بهشت زیبای من.‏
می‌شه برات یه صبحونهٔ خوشمزه آماده کنم، ها؟
یه کاسه پر از کرم و حشرات دارم.‏
یه بی‌مهره آبزی هم...‏
هنوز تو یخچال هست.‏
اوه، لازم نیست.‏
راستش گرسنه نیستم.‏
باشه.‏
خب، می‌تونم برات بجومش.‏
بعد تو دهنت بالا بیارم.‏
خیلی لطف داری، ولی نه، ممنون.‏
گمونم زیاد خوب نخوابیدم.‏
تخت آدما به اندازهٔ لونه‌ای که تو هتل...‏
برام درست کرده بودی، راحت نیست.‏
پس امروز برات یه لونهٔ دیگه درست می‌کنم.‏
می‌رم شهر و یه‌ذره...‏
شاخه و نخ و پر جمع می‌کنم.‏
نه، هری، همین الانش هم خیلی برام زحمت کشیدی.‏
من می‌خوام یه کاری برات بکنم.‏
برام جق بزنی؟
یه‌چی از اونم بهتر.‏
اول می‌خوام لباست رو عوض کنی.‏
آبشش‌هات قطعاً باید تمیز می‌شد.‏
بازم از اینا دارم.‏
خوشت میاد؟
آره، خوشم میاد.‏
خیلی خوبه یکی رو پیدا کنی که...‏
بتونی کنارش خودت باشی.‏
همه‌چی رو بریزی بیرون.‏
رازی در کار نباشه.‏
همم.‏
آره.‏
عزیزم، سرت تکون می‌خوره.‏
اوه.‏
چیزی هست که نمی‌گی؟
عجیبه.‏
نه.‏
هیچی نیست.‏
قطعاً چیزی رو مخفی نمی‌کنم.‏
بدون شک.‏
محکم‌تر تمیز کن.‏
از دردش خوشم میاد.‏
اوه.‏
احتمالاً یه کلمهٔ رمز واسه آتش بس لازم داریم.‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام.‏
این بیرون چی‌کار می‌کنی؟
تا دیروقت کار کردم، پس...‏
تو راه برگشت خسته شدم زدم کنار.‏
خونهٔ من تو راه برگشت تو نیست.‏
مچم رو گرفتی.‏
فقط اومدم ببینم حالت خوبه یا نه.‏
بعد این بیرون خوابیدی؟
خب، اصلاً کجا دستشویی کردی؟
وایستا.‏
اینا به‌خاطر همون قضیه فضایی‌هاست که اون شب گفتی؟
فضایی‌ها؟
خل شدی.‏
نه، فقط اومدم بهت سر بزنم.‏
اگه این‌جوری فضایی‌ها هم نزدیک نمی‌شن، پس عالیه.‏
فضایی‌ها منو ندزدیدن...‏
پس بهتره بری خونه قبل از اینکه کیت بیاد...‏
‏- سؤال‌پیچ‌مون کنه.‏ ‏- باشه.‏
هی، این بطری آب رو برام میندازی آشغالی؟
توش جیش کردی؟
خودت که می‌دونی.‏
تقریباً پره.‏ بوی جیش هم می‌ده.‏
میندازیش آشغالی یا نه؟
‏- نه.‏ ‏- بندازش.‏
پر از ادراره.‏
جدی؟
شاشه دیگه.‏
عاشقتم.‏
ها. چه عالی.‏
بالاخره پیدات شد.‏
نگو که یه شب دیگه هم...‏
از خونهٔ بن و کیت نگهبانی کردی.‏
آره، ولی منو دیدن...‏
پس دیگه نمی‌تونم برم.‏
امشب باید با خودم دوربین ببرم...‏
و سر خیابون پارک کنم از اون‌جا نگهبانی بدم.‏
الان نقشه‌ت دقیقاً چیه؟
به فرض که شاهد یه ربایش بودی.‏
چه‌جوری می‌خوای جلوشون رو بگیری؟
چوب بیسبال.‏
تو اینترنت عکس خاکستری‌ها رو دیدم.‏
گردن‌شون درازه،‏ سرشون دقیقاً...‏
تو منطقهٔ ضربهٔ من قرار داره.‏
نمی‌خوام غر بزنم ولی جی می‌میره اگه...‏
یه بار یه ظرف بشوره‌؟
انگار دقیقاً داری غر می‌زنی.‏
می‌دونم.‏
اون دخترته و دلیل اینکه...‏
تمیزکاری نمی‌کنه هم همینه.‏
ولی وسایلش همه‌جا ریخته.‏
کاناپه تخت‌شو همیشه بازه.‏
اوه، دوباره خبری از ماست تمشک من نیست.‏
چه سوپرایزی.‏
‏- خودت دیروز تمومش کردی.‏ ‏- آره.‏
چون می‌دونستم اگه خودم نخورم، جی می‌خوره.‏
خیلی خب.‏
من برات ماست می‌خرم و این‌جا رو تمیز می‌کنم.‏
راضی شدی؟
نه.‏
جی باید تمیز کنه.‏
ببین، الان رابطهٔ من و جی خیلی خوبه...‏
و منم نمی‌خوام دست از پا خطا کنم.‏
در ضمن، ما مسائل بزرگ‌تری داریم...‏
مثلا چطوری نذاریم هری با هدر از این‌جا بره.‏
به‌نظر جی مشکل کوچیکه‌مونـ...‏
چه خبر، رفقا؟
محض اطلاع، شیر تموم شد.‏
داشتی می‌گفتی جی چیه؟
ولم کن.‏
هیچی مثل یه تمیز کاری شش خوب...‏
احساس تازگی به آدم نمی‌ده.‏
واسه تشکر چی‌کار می‌تونم برات بکنم؟
لازم نیست ازم تشکر کنی.‏
لیاقتش رو ندارم.‏
تو لایق همه‌چی هستی.‏
واسه همینه که کار بمب رو تموم می‌کنم...‏
تا بتونیم با هم بریم و هیچ‌وقت هم به پشت‌سر نگاه نکنیم.‏
بی‌صبرانه منتظرم سیاره‌ت رو ببینم.‏
دوست‌هات قبول می‌کنن که...‏
با یه بیگانهٔ بدون بال رفتی تو رابطه؟
بذار دربارهٔ آینده حرف نزنیم.‏
بیا فقط دربارهٔ حال حرف بزنیم.‏
چون خیلی خاصه.‏
می‌دونی، گمونم واسه همین اسمش رو گذاشتن حال...‏
چون باحاله.‏
این حرفت یادم انداخت برات یه شعر جدید نوشتم.‏
جدی؟
عاشق شعراتم.‏
ولی برام نخونش.‏
همین‌جا وایستا و نخونش...‏
چون می‌خوام اینو ببرم بیرون...‏
و امه بلافاصله برنگشتم...‏
واسه اینه که سیگارم تموم شده.‏
ولی تو که اصلاً سیگار نمی‌کشی.‏
عاشق اینم که چیزهای جدید رو امتحان می‌کنی.‏
عشق واقعیه حتماً همین‌جوریه.‏
وقتی عشقت می‌ره...‏
احساس می‌کنی دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیش.‏
و صدای ماشینش که از خونه‌م دور می‌شه...‏
برام مشخصه عجله داره تا زودتر برگرده پیشم.‏
بفرما، دبرا.‏
صبح بخیر، کلانتر.‏
سلام، معاون.‏
هی، تا حالا شده حس کنی...‏
یکی دنبالته؟
الان دارم حس می‌کنم.‏
دیشب، حس کردم یکی دنبالمه.‏
واسه همین امروز صبح مسیرم رو عوض کردم...‏
ولی فکر کنم اون جوزف حرومی هنوز داره ردم رو می‌زنه.‏
می‌دونی که این یعنی چی، مگه نه؟
تحقیقات‌مون تو مسیر درستی قرار داره.‏
تحقیقات‌مون؟ نه.‏
گفتم که اگه من باشم آدما صدمه می‌بینن.‏
من کشیدم کنار.‏
چی؟
فکر کردم وقت یه‌کم زمان نیاز داری.‏
زمان نیاز ندارم.‏
فاصله نیاز دارم.‏
صبر کردن باعث می‌شه بتونی بهتر فکر کنی، معاون.‏
می‌دونی، کلیتوس یه بار تو تختم جیش کرد، خب؟
من ازش عصبانی شدم ولی پرتش کردم بیرون؟
نه.‏
یه‌ذره صبر کردم تا واکنش نشون بدم...‏
و حرکت درست رو پیدا کنم.‏
همین شد رفتم تو تخت سگی‌ش شاشیدم...‏
بعد بهش گفتم «حالا خوشت اومد؟»‏
این‌جوری براش درس می‌شه.‏
روت بشاشن، روشون می‌شاشی.‏
قرار نیست که تو روش بگم.‏
اون‌جوری بی‌رحمیه.‏
بی‌رحمانه‌تر از وضعیت من که به این داستان گوش کردم نیست.‏
سلام.‏
باید دربارهٔ یه چیزی باهاتون حرف بزنم.‏
خطاب به کلانتری شهر...‏
یه‌سری شکایت‌هایی بهم شده.‏
بهت که گفتم گذاشتن صندوق پیشنهادات...‏
فکر مزخرفی بود.‏
آره، از اون نوشته‌ای که تو صندوق پیشنهادات...‏
با مضمون جمع کردن صندوق پیشنهادات انداخته بودی، فهمیدم.‏
انگار عدهٔ خاصی از شهروندها...‏
از اینکه پول مالیات‌شون خرج مسائل...‏
مربوط به فضایی‌ها می‌‌شه، خوشحال نیستن.‏
مالیات دهنده‌ها نباید دربارهٔ...‏
نحوهٔ خرج شدن مالیات اظهار نظر کنن.‏
این می‌شه بی‌نظمی.‏
خب، بعضیا بهش می‌گن دموکراسی.‏
دقیقاً.‏
این‌جا یه کشور آزاده.‏
مردم اگه بخوان می‌تونن دنبال فضایی‌ها بگردن...‏
یا تو جنگل دنبال پری بگردن...‏
حتی اگه فقط یه غورباقه کوچیک پیدا کنن...‏
که تو یه پوکهٔ قدیمی زندگی می‌کنه.‏
گفتی عدهٔ خاصی شاکی هستن.‏
می‌خوام بدونم کی.‏
اجازه ندارم بهت بگم.‏
سلام، کلانتر.‏
مامان‌بزرگ.‏
ممنون، شهردار،‏ بابت گپ کوچیکی که داشتیم.‏
بی‌خیال، لیو.‏
چطور انتظار داری مردم جدی بگیرنت...‏
با اون چروک روی شلوارت؟
آه.‏
راست می‌گه.‏
شلوارم واقعاً چروک داره.‏
از کجا دید؟
کلانتر، مایلم تو دفترم ببینمت.‏
خب، کلانتر،‏ بفرما... بشین.‏
خواستم تو دفترم ببینمت.‏
نه، گفتی...‏
مایلی تو دفترت منو ببینی.‏
تو تقصیری نداری.‏
لعنت، من مجسمهٔ مردانگی‌ام.‏
اگه من توی دفترت بودم احتمالاً هر روز صبح...‏
می‌اومدی و می‌گفتی «لعنت،‏ من می‌خوام تبدیل به این بشم.»‏
اگه تو یه مجسمه تو دفترم بودی...‏
کتم رو ازت آویزون می‌کردم.‏
منم همینو می‌خواستم چون حتماً اون موقع...‏
فلزی بودم و سردم بود.‏
دیدی؟
حتی به عنوان یه مجسمه هم من به خواسته‌م می‌رسم.‏
خب، بذار یه چیزی بگم.‏
تو و لیو رو داخل شهر با لباس شخصی...‏
دیدن که داشتین تحقیقات می‌کردین.‏
نگم که چه‌موری عملاً بهم التماس کردی...‏
یه معاون جدید بیارم و الان خبری ازش نیست...‏
و حتی جایگزین هم نیاوردی؟
قضیه چیه؟
چرا انقدر مرموز شدی؟
تو چرا انقدر کنجکاو شدی؟
چون من حق دارم بدونم.‏
‏- این شهر منه.‏ ‏- جدی؟
مشخصاً رسم و رسوم شهر رو نمی‌دونی.‏
تا حالا فیلم وسترن ندیدی؟
همیشه کلانتره که می‌گه ‏«شما الان تو شهر من هستین.»‏
نه شهردار.‏
تو ماشینی داری که روش نوشته باشه «شهردار»؟
بله، دارم.‏
‏- جدی؟ ‏- آره.‏
بعضی‌وقتا که ماشینم کثیفه...‏
مکس روی شیشه‌ش می‌نویسه «شهردار».‏
و اینم شهرداره...‏
به معنی «باشد که...‏
هنگامی که شهر دچار دردسر شد...‏
من مشکل را حل خواهم کرد.»‏
ممکنه روی در ماشینت نوشته باشن «کلانتر»...‏
ولی اسم «هاثورن» به روی...‏
روح این شهر نوشته شده.‏
درسته.‏ مثل اون نهر سمی.‏
نهر رو بی‌خیال شو.‏
داریم اسمشو عوض می‌کنیم.‏
نمی‌دونم چرا این‌جوری شدی.‏
می‌دونی، ما قبلاً همکار هم بودیم.‏
ما هیچ‌وقت همکار نبودیم.‏
ما زیر نظر یه سیستم تفکیک شده کار می‌کنیم.‏
مثل ماداگاسگار یا تیمور شرقی...‏
دو تا رهبر با اختیارات جداگونه، خب؟
حالا اگه ناراحت نمی‌شی،‏ من کار دارم.‏
انسان‌ها در ارتباط برقرار کردن با همدیگه پیشرفت می‌کنن.‏
ولی وقتی رابطه‌شون خراب می‌شه...‏
احساس می‌کنن متروک شدن.‏
از این خوش‌شون نمیاد.‏
منم الان این حس داره بهم دست می‌ده.‏
دو ساعته که هدر رفته...‏
و نمی‌تونم به این فکر نکنم که اگه چیزیش شده باشه چی؟
اگه پرهاش رو کنده باشن و گذاشته باشن تو یه بالشت...‏
یا یه ژاکت سبک و راحت چی؟
سلام.‏
اوه.‏
ممنون.‏
‏«هری اگه اینو می‌خونی...‏
پس با دوستم آرلو آشنا شدی.‏
دارم بدون تو از سیاره می‌رم.»‏
نه.‏
‏«دنبالم نگرد.‏
و لطفاً به آرلو یه‌کم غلات بده...‏
اگه زحمتی نیست.»‏
این ممکن نیست.‏
‏«از کجا بدونم واقعاً خودتی؟
در ضمن، غلاتم تموم شده.»‏
خب، بیا.‏
اوه، چه سریع.‏
برگشتی.‏
‏«واقعاً خودم هستم.‏
دیگه کی با کبوتر نامه می‌فرسته؟
پی‌نوشت، آرلو بیسکویت ترد هم دوست داره.»‏
‏«چرا؟
چه اتفاقی افتاده؟
در ضمن، آرلو بیسکویت‌های منو نمی‌خوره...‏
از اون فلفلی‌هاش هستن.»‏
‏- [ آرلو خیلی هم سخت‌پسنده. منو یاد یکی دیگه میندازه. ]‏ ‏- [ این به‌خاطر قضیهٔ «مانگو»ـه؟ ]‏
‏- [ آره. کی از مانگو خوشش نمیاد؟ ]‏ ‏- [ به‌خاطر استحکامشه. ]‏
‏- [ مشکلش چیه؟ ]‏ ‏- [ زیادی نخ‌نخیه. اسم میوه هم هست. ]‏
‏- [ ولی تو که آوکادو دوست داشتی. ]‏ ‏- [ دیگه نه. ممنون. ]‏
هدر.‏
نمی‌شه همین‌جوری نامه بفرستیم.‏
در حق آرلو نامردی می‌شه.‏
دهنش سرویس شده.‏
عزیزم، برگشتی.‏
نه، هری، دیگه تمومه.‏
چی؟
ولی چرا؟
چون عاشقت نیستم.‏
هیچ‌وقت نبودم.‏
نه.‏
باورم نمی‌شه. آه! آخ.‏
چرا؟ آخ.‏
فکر کنم قلبم داره ایست می‌کنه.‏
ایست نمی‌کنه.‏
قلب تنها چیزی تو دنیاست که...‏
حتی بعد از شکستن کار می‌کنه.‏
بدی قلب همینه.‏
تو از کجا می‌دونی؟
چون قلب تو هم داره می‌شکنه؟
نه.‏
قلب من خوبه.‏
عالیه.‏
خب، تو نمی‌تونی عشق‌مون رو بگیری.‏
فقط واسه تو نیست.‏
عشق منم هست.‏
ببخشید، باید برم.‏
نه، وایستا...‏
یه شعر نوشتم تا برات بخونم.‏
باید گوش کنی.‏
اسمش هست «تا ابد کنار هم.»‏
‏«پسر، خنده از لبم پاک نمی‌شه»‏
نه، نمی‌تونم گوش بدم.‏
نمی‌تونم گوش بدم.‏
خدا...‏
خدا چی؟
‏«خدایا»؟
‏«خدایا، عاشقتم»‏؟
‏«خدایا، داشتم شوخی می‌کردم.»‏؟
ها ها ها!‏
ها؟
‏«...حافظ»‏
‏«خداحافظ.»‏
چرا؟
گرفتمت، حروم زاده.‏
وایستا، تو که جوزف نیستی.‏
من تروی هستم.‏
تروی؟
وای.‏
تو پسر لینا هستی؟
فقط کنجکاو بودم.‏
می‌خواستم مردی که با مامانم قرار می‌ذاره رو ببینم.‏
بی‌خیال، پسر.‏
نمی‌شه تو تاریکی بیفتی...‏
دنبال مردم، خب؟
خطرناکه.‏ و آروم باش.‏
ما قرار نمی‌ذاریم. فقط همکاریم.‏
اون دربارهٔ بقیهٔ همکارهاش...‏
مثل تو حرف نمی‌زنه.‏
دربارهٔ من حرف می‌زنه؟
قایمکی شنیدم به خاله «نایا»م می‌گه...‏
تو خوشت نمیاد اون برات پول خرج کنه؟
متوجه نمی‌شم.‏
مشکل هزینه کردن اون چیه؟
ببین، ممنونم که اومدی این‌جا...‏
تا هوای مادرت رو داشته باشی، خب؟
ولی این قضیه واسه آدم بزرگاست.‏
تو درک نمی‌کنی. پیچیده‌ست.‏
نه، نیست.‏
از این به بعد ازش فاصله بگیر.‏
باشه، خب، خودش قبلاً ازم فاصله گرفته.‏
چرا نباید بگیره؟
تو باعث شدی گریه کنه.‏
تو دیگه چه‌جور مردی هستی؟
هری؟
یه پیام فرستادی که می‌خوای بمیری...‏
ادامه‌ش هم یه ایموجی جمجمه...‏
بعد یه دماغ، یه تفنگ.‏
آره. بعدش هم یه چاقو و تابوت.‏
بعد به یه دلیلی، کلیسا؟
اونو اشتباه فرستادم.‏
می‌خواستم شمشیر بفرستم.‏
چی شده؟
هدر ولم کرد.‏
آره.‏
آره، رفت.‏
این خیلی بده.‏
اون رفته.‏
دیگه تمومه.‏
دیگه زندگی منم تمومه.‏
اوه، متأسفم، هری.‏
دروغ نگو.‏
تو خوشحالی.‏
اون مو قرمزه جلوی خنده‌ش رو گرفته.‏
انگار تا الان دیگه اسم منو می‌دونی.‏
خب.‏
ببین، ما خواستیم شما رو جدا کنیم...‏
‏- ولی موفق نشدیم.‏ ‏- صحیح.‏
پس شاید مشکل از خودته.‏
این الان کمک می‌کنه؟
من...‏
اشتباه می‌کنی.‏
هدر عاشقم بود.‏
منم عاشقش بودم.‏
نمی‌دونم چرا رفت.‏
بعضی‌وقتا هیچ توضیحی وجود نداره.‏
اوه.‏
هی.‏
فقط لازمه دیگه به اون فکر نکنی، می‌دونی.‏
خودت رو مشغول کن.‏
روی این پروژه‌ت تمرکز کن.‏
ها، چی هست؟
یه‌جور تغذیه کنندهٔ پرنده فضاییه؟
‏- بمبه.‏ ‏- گفتی بمب.‏
قضیه چیه؟
اینو ساختم تا بعد از رفتنم با هدر...‏
ژنرال باهاش خاکستری‌ها رو نابود کنه.‏
خیلی خب.‏
خب، نجات دادن زمین،‏ این ارزش زندگی کردن رو داره.‏
زمین برام مهم نیست.‏
این‌جا ریده.‏
از این‌جا متنفرم!‏
آه!‏
هی، خاکستری‌ها!‏
بیاین زمین رو بگیرین!‏
من نمی‌خوامش!‏
واسه خودتون!‏
هی، این گیاه مسخره هم بگیرین!‏
نمی‌خوامش!‏
مال خودتون!‏
این صندلی مسخره هم بگیرین!‏
ها؟
دیگه برام مهم نیست!‏
‏- خیلی خب.‏ ‏- منم بگیرین!‏
می‌خوام بمیرم!‏
خب، می‌شه لطفاً بگردی داخل؟
شاید اگه یه چیزی بخوری حالت بهتر بشه.‏
برات یه پیتزا خریدیم.‏
پیتزات برام مهم نیست.‏
از زمین متنفرم،‏ از تو هم متنفرم!‏
وای!‏
من بهت یاد ندادم این‌جوری رفتار کنی.‏
آستا کلی زحمت کشیده تا پول اون پیتزا رو بده، مرد جوان.‏
تن لشت رو میاری این‌جا و می‌خوریش.‏
برام مهم نیست، ازت متنفرم!‏
من بیشتر ازت متنفرم!‏
می‌دونی، واسه اولین‌بار تو عمرم...‏
حس می‌کنم هر چی واسه مادر بودن لازمه دارم.‏
بالاخره پسر لینا رو دیدم.‏
داشته دنبالم می‌کرده.‏
می‌خواست ببینه مامانش با کی قرار می‌ذاره.‏
می‌خوای درباره‌ش حرف بزنی؟
نه.‏
چیزی نیست که درباره‌ش حرف بزنیم.‏
گفت ما با هم همکاریم و الان فهمیدم...‏
بعد از جدایی‌مون گریه کرده.‏
انگار می‌خوای درباره‌ش حرف بزنی.‏
نه، نه.‏
الان زمان سکوت‌مونه.‏
زمان سکوت.‏
می‌دونی، شاید سرنوشتم همینه...‏
می‌دونی، اینکه تنها باشم.‏
خیلی خب.‏
بیا حرف بزنیم.‏
بچه‌ش راست می‌گه.‏
کدوم مردی یه آدم خاص رو پیدا می‌کنه...‏
بعد اونو از خودش دور می‌کنه؟
مردی که زمان جوونی...‏
مادرش رو از دست داده و توسط باباش بزرگ شده.‏
تو به این تصوراتت از مردانگی وابسته شدی.‏
پس به خودت سخت نگیر.‏
خودت تقصیری نداری.‏
حالا می‌شه ماهی بگیریم؟
تو بودی که می‌خواستی حرف بزنی.‏
جدی جدی می‌خواست بره.‏
تو این دفترچه تمام دستورالعمل‌های...‏
نحوهٔ استفاده از بمب نوشته شده.‏
خب، هر فعالیت مثبتی فعلاً ممکن نیست.‏
الان پرسید مردها هم می‌تونن راهبه بشن یا نه.‏
احتمالاً این‌جوری بهتره.‏
مطمئن نیستم الان دلم بخواد یه بمب بگیره دستش.‏
از مادری کردن واسه این بچه فضایی خسته شدم.‏
سر و کله زدن با بچه خودم تو خونه کافیه.‏
آره.‏
چیه؟
هیچی.‏
فقط خیلی هم تو خونه مادری نمی‌کنی.‏
گفتم که، رابطه‌م با جی الان خوبه.‏
‏- نمی‌خوام خرابش کنم.‏ ‏- صحیح.‏
تو می‌ترسی بری رو اعصاب نوجونی که با ما زندگی می‌کنه...‏
و ماست منو می‌خوره.‏ حالا منم دیگه ماست ندارم.‏
من نمی‌ترسم.‏
چرا، می‌ترسی.‏
می‌ترسی از دستش بدی.‏
باهاش همکاری و مساعدت هم می‌کنی.‏
همکاری و مساعدت؟
چیه، خوردن ماست جنایته؟
نه، فقط، تو سعی داری...‏
دوستش باشی به جای اینکه یه بزرگتر مسئولیت‌پذیر باشی.‏
اگه من انقدر بی‌مسئولیتم،‏ چرا هر بار که به مشکل می‌خوری...‏
میای پیش من؟
چون خودت می‌ذاری،‏ که راستش رو بخوای...‏
احتمالاً دلیل شروع تمام این مشکلات همین باشه.‏
اوه، باشه.‏
پس من چون هر وقت بهم نیازی داری کمکت می‌کنم...‏
در حقت بد کردم؟
نه، تو هر وقت به نفع خودته کنار منی...‏
وقتی که باعث می‌شه حس بهتری به خودت داشته باشی...‏
همون‌طور که هری گفت.‏
ممنون.‏
یه بار رو بگو که پشتت رو خالی کردم.‏
نمی‌دونم، شاید وقتی که یک سال و نیم...‏
یه راز حیاتی رو از من...‏
مخفی کردی؟
جدی؟ باز شروع کردی؟
باید چی‌کار می‌کردم...‏
بهت می‌گفتم دکتر جدید فضاییه؟
آره!‏
من مثلاً بهترین دوستت بودم...‏
ولی نمی‌تونستی اینو بهم بگی.‏
چرا؟
من تو این بحث شرکت نمی‌کنم.‏
دیگه افتادیم توش.‏
بیا لطفاً بی‌خیالش بشیم.‏
نمی‌خوام بی‌خیالش بشم.‏
می‌خوام بدونم چرا.‏
چون تو ثبات نداری...‏
و نمی‌دونستم می‌تونم بهت اعتماد کنم یا نه.‏
همینو می‌خواستی بشنوی؟
تو خیلی بی‌فکری...‏
مطمئن بودم به یکی می‌گی.‏
مزخرفه.‏
واسه این بهم نگفتی چون...‏
اومدن هری از فضا برات مثل یه معجزهٔ آسمانی بود.‏
فقط واسه خودت.‏
یه بچه کوچولو که بی سروصدا جلوی در خونه‌ت پیداش شد...‏
یه بچهٔ دیگه واسه پرورشگاه نیازمندانت.‏
تو به بن گفتی که فضایی‌ها دزدیدنش...‏
اونم وقتی که بهت گفتم نگو.‏
باز کار خودتو کردی چون حرف گوش نمی‌کنی.‏
چون همیشه فقط خودت رو در نظر می‌گیری.‏
نه خیر.‏
چطوری من فقط خودم رو در نظر می‌گیرم؟
بگو. می‌خوام بدونم.‏
تو دفاع از خودت هم همش «مَن من» می‌کنی.‏
قضیه رو به بن گفتم چون دوست‌های واقعی...‏
چیزی رو از هم مخفی نمی‌کنن.‏
قضیه رو بن گفتی چون احساس گناه می‌کردی...‏
و فقط خودت رو در نظر می‌گیری.‏
خب، باشه. باشه.‏
من فقط خودم رو در نظر می‌گیرم.‏
وای تو گفتن اینکه خودت برات مهم نیست...‏
در واقع داری به خودت اهمیت می‌دی چون یه فداکار هستی.‏
ترجیح می‌دم فداکار باشم تا یه دهن‌لق.‏
خب، همهٔ فداکارها دقیقاً همینو می‌گن.‏
‏- دهن‌لق.‏ ‏- فداکار.‏
فکر کنین من این‌جا نیستم.‏
ترجـمـه از صـاحـب
چرا اومدی این‌جا؟
اومدم ببینم در چه وضعی.‏
داشتی لباس می‌پوشیدی؟
لباستو در میاوردی؟
یا الان دیگه این‌جوری می‌چرخی؟
اگه زن بودم اینو می‌پرسیدی؟
دوستت آستا بهم زنگ زد.‏
گفت وضعت خرابه و نمی‌تونی کار کنی.‏
خب، من درست نمی‌دونم چطوری باید...‏
به یه فضایی دلشکسته دلداری بدم...‏
ولی قضیه دوست‌دختر پرنده‌ت رو شنیدم...‏
یا هر چی که بود.‏
پس...‏
اون دیگه چه کوفتیه؟
یارو گفت اسمش «پاتریشیا»ست.‏
گفتم شاید بتونه کمکت کنه...‏
دوست‌دخترت رو فراموش کنی.‏
قضاوت نمی‌کنم.‏
همه یه مسائلی واسه خودشون دارن.‏
ناراحت شدم از اینکه فکر کردی...‏
می‌تونی عشق زندگی منو با یه...‏
پرندهٔ غریبه جایگزین کنی.‏
به تو بر نخوره.‏
این ربطی به شما نداره.‏
شما خیلی جذابی.‏
هر کاری لازمه بکن.‏
فقط بمب رو تموم کن.‏
عاشق هم نشو.‏
این اجاره‌ایه.‏
نگران نباش، لازم نیست کار خاصی بکنیم.‏
می‌تونیم فقط حرف بزنیم.‏
و حتی فکر کرد تا حالا خودم با بشقاب پرنده برخورد نداشتم...‏
من این‌جام تا از دخترم حمایت کنم...‏
چون عاشقشم.‏
منم عاشقتم، مامان.‏
اوه، عزیزم.‏
خیلی خب.‏
ممنون که برامون تعریف کردی، دوروتی.‏
پس همهٔ دیوونه‌ها این‌جا با هم آشنا می‌شن.‏
انتظار داشتم روی دیوارها بیشتر لایهٔ محافظ بذارن.‏
‏- سلام.‏ ‏- اومدی.‏
آره. همین اطراف بودم.‏
پس با خودم گفتم منم یه سر بزنم.‏
شما تازه اومدی.‏
می‌خوای یه‌ذره از خودت برامون تعریف کنی...‏
و اینکه چرا این‌جایی؟
اوه، من؟ نه.‏
من نیومدم این‌جا حرف بزنم.‏
فقط اومدم نگاه کنم.‏
زیاد واسهه تماشا کردن این‌جا نمیان.‏
خب، من چیزی تجربه نکردم.‏
یعنی، من...‏
این اواخر پشت پنجره‌م جغد می‌دیدم.‏
ولی مسئلهٔ خاصی نیست.‏
یعنی، اینجا کلرادوئه، نه؟
پر از جغده.‏
اونم 14 نوع.‏
تو اینترنت دیدم.‏
پس، می‌دونین، نه...‏
گمونم من خوبم.‏
فقط، امـم... نیستم،‏ خوب نیستم.‏
من...‏
قبلاً محل زندگی‌م رو دوست داشتم.‏
ولی الان... یعنی،‏ خونه‌مون رو دوست دارم، ولی...‏
اون‌جا احساس امنیت ندارم.‏
یعنی، حتی...‏
حتی خواستم شوهرم رو راضی کنم خونه‌مون رو بفروشیم.‏
ولی گمونم قضیه بزرگ‌تر از این حرفاست.‏
یعنی، فکر می‌کنم هیچ‌جا جام امن نیست.‏
و حس می‌کنم دارم دیوونه می‌شم.‏
اوه، اجازه دارم این کلمه رو این‌جا بگم؟
تو دیوونه نیستی.‏
منم تجربهٔ مشابهی داشتم.‏
اول، جغدها عجیب به‌نظر نمی‌اومدن...‏
ولی بعد همین‌طور پیداشون می‌شد.‏
حتی خونه رو گذاشتم فروش.‏
و بعد یه روز که داشتم دوش می‌گرفتم...‏
یه دونهٔ کوچیک پشت زانوم پیدا کردم...‏
که قبلاً ندیده بودم.‏
واسه همین یه‌ذره تحقیق کردم و فهمیدم...‏
احتمالاً یه تراشه باشه که زیر زانوم گذاشتن...‏
و مردم سراسر جهان...‏
تجارت مشابهی با من داشتن.‏
خوبی؟
نمی‌دونم.‏
اصلاً متوجه شد داری ازش دی‌ان‌ای می‌گیری؟
نه.‏
ولی خیلی عذاب وجدان دارم.‏
من عاشقشم.‏
اوه، چه بامزه.‏
نیس‌ت(خواهرزاده) هم دوست داری؟
نیز(زانوهام)؟
می‌خوای زانوهام رو بشکونی؟
نیس.‏
‏- خواهرزاده‌ت، بچهٔ خواهرت.‏ ‏- خب.‏
خب، می‌تونستی بگی خواهرم.‏
اونم دوست دارم.‏
اوه، عجب.‏
نیس و نیز خیلی فرق دارن.‏
چطور؟
نیس یه دختر کوچولوئه یا اسم یه شهر تو فرانسه‌ست.‏
من نیز(زانو) نمی‌شکونم.‏
من این‌جا سر صحنه هستم...‏
دارم دوست‌پسر آستا و دوست‌دختر هری رو می‌بینم که...‏
با هم ملاقات دارن.‏
جفت اینا که گفتی همون دختر بچهٔ خواهرم هستن.‏
تو یه خواهرزاده داری به اسم نیز؟
آره. اون خواهرزاده‌مه.‏
نژاد شما چطوری از ما برتره؟
گزارش کار آوردم امضاء کنی.‏
همه‌چی مرتبه، معاون؟
قیافهٔ غمگین به خودت گرفتی.‏
جدی؟
قیافه‌م غمگینه؟
یه چیزی بهت یاد می‌دم.‏
بیا، این مداد رو بذار دهنت.‏
از بغل.‏
خودشه.‏
حس می‌کنی عضلات خنده‌ت کش اومدن؟
دیدی، وقتی غمگین بدنت رو گل می‌زنی...‏
که مثلاً خوشحالی،‏ بعد واقعاً خوشحال می‌شی.‏
چقدر باید تو دهنم بمونه؟
هفت دقیقه.‏
البته خودم چون حرفه‌ایم، با همین مداد...‏
سه دقیقه‌‌ای تمومش کردم.‏
خب بگو، معاون،‏ چی حالت رو بد کرده؟
امروز رفتم به یکی از جلساتم.‏
یه زنه به اسم لیندا مادرش رو آورده بود.‏
مادره اومده بود از دخترش حمایت کنه.‏
من هیچ‌وقت همچین حمایتی نداشتم...‏
و احتمالاً هیچ‌وقت نخواهم داشت.‏
می‌دونی چیه؟ بگیر بشین، معاون.‏
می‌خوام یه داستانی دربارهٔ یه نفر برات تعریف کنم.‏
اون یه نفر خودتی؟
مهم نیست.‏
بگذریم، یه مرد خوشتیپی بود که...‏
بوی خیلی خوبی می‌داد، خب؟
و تو نوجونی مادرش رو از دست داده بود.‏
‏- بعد پدرش...‏ ‏- لوئیس؟
می‌شه بذاری داستان این مرده رو تموم کنم؟
‏- باشه.‏ ‏- خب، پدرش...‏
یه‌ذره زیادی تصوراتش از مردانگی رو...‏
بهش تحمیل کرده بود، خب؟
و شاید اگه این مرد زودتر با مشکلش روبه‌رو می‌شد...‏
مجبور نمی‌شد بذاره...‏
عزت نفسش بهش ضربه بزنه...‏
و یه زن خیلی خوب رو از خودش دور کنه.‏
اون زن لینا تورسه؟
بیا اسمش رو بذاریم مینا فلورس.‏
خب، ببین، نکته این‌جاست که...‏
ما از کسایی که بزرگ‌مون کرد تأثیر گرفتیم.‏
و آدمای اطراف تو زیاد حامی نبودن.‏
در واقع، عملاً جلوی رشدت رو گرفتن.‏
تو قوی‌ترین آدمی هستی که می‌شناسم...‏
غیر از مواقعی که پیش مامان‌بزرگ پتی هستی.‏
باید جلوش وایستی.‏
نمی‌تونی.‏
اون خیلی پرروئه و بدجور با انگشت‌ می‌زنه تو سرم.‏
خب، اگه یه نفر رو بشناسی که باهات بیاد...‏
و حمایتی که تا حالا نداشتی رو برات فراهم کنه، چی؟
اون یه نفر توئی؟
ها!‏
بالاخره متوجه شدی.‏
بعداً یه درسی بهت می‌دم.‏
دنبالت می‌گشتم...‏
ولی می‌بینم که سرت شلوغ بوده.‏
دختر، برف عالی بود.‏
تو هم باید باهامون می‌اومدی.‏
آره، حتما خیلی حال می‌ده بی‌خیال کار بشم برم بچه بازی.‏
خیلی بی‌فکرانه‌ست، می‌دونی؟
خیلی خب.‏
چیه، با دیگه اسکی روی برف هم مشکل داری؟
نچ.‏
هری؟
نمی‌دونم.‏
آخرین‌باری که دیدمش، تو هم بودی.‏
خب، رفتم به کلبه...‏
و اون‌جا نبود.‏
فقط یه پرندهٔ غول‌پیکر پیدا کردم...‏
که هدر نیست.‏
تو انتخاب دختر واسه خودش سلیقه داره.‏
خب. چرا دنبالش می‌گردی؟
جودی جوزف رو موقع حرف زدن با هدر دیده.‏
چی؟ کجا؟
من این‌جا سر صحنه هستم...‏
اینا رو...‏ فیلتر گذاشته.‏
نمی‌شنوم چی می‌گن.‏
یعنی چی؟
این پرنده جاسوس خاکستری‌هاست؟
باید هری رو پیدا کنیم و بهش بگیم.‏
می‌دونم وقتی افسرده می‌شه کجا می‌ره.‏
ممنون که می‌بری‌مون بالای کوه، استیو.‏
مشکلی نیست.‏
به هر حال که قرار بود از کنار قلهٔ جنوبی رد بشم.‏
گمونم من و تو شنبه باید بیایم ببینیم اوضاع قله چطوره.‏
حله.‏
کنترل بهمن مهمه، نه؟
می‌گم اصلاً نگران این نیستی که...‏
من یه‌جورایی بی‌فکرم...‏
و ممکنه باهات بیام اون بالا...‏
و پرتت کنم پایین کوه؟
نه.‏
پس به‌نظرت من بی‌فکر نیستم.‏
پس بهم اعتماد داری.‏ جالبه.‏
استیو، به‌نظرت عجیب نیست که یه نفر...‏
به‌خاطر وقت گذروندن با دخترت بهت چرت و پرت بگه؟
من دختر ندارم.‏
آره، ولی فکر نمی‌کنی...‏
بعد از تمام اتفاقاتی که پشت سر گذاشتی...‏
این حق رو داری با دخترت بری بیرون؟
می‌دونی، یه‌ذره بی‌خیال همه‌چی بشی.‏
هی استیو، به‌نظرت رنگ کردن دستشویی...‏
با ترکیب ارغوانی و استفراغ باعث می‌شه...‏
از اون تو نشستن لذت ببری؟
استیو، حاضری یه میز قهوه بخری...‏
که انقدر کوچیکه که اصلاً یه کتاب هم روش جا نمی‌شه؟
ما واسه میز قهوه کتاب نداریم.‏
چون میز قهوه‌مون خیلی کوچیکه.‏
وای خدا، من...‏
نمی‌تونم در بزنم.‏
خیلی اضطراب دارم.‏
هر بار میام این‌جا این‌جوری می‌شم.‏
چیزی نیست.‏
دستت فقط یه‌کم خجالت می‌کشه در بزنه.‏
من تمام مدت کنارتم.‏
یالا، مشت بزن.‏
آخ.‏
گمونم دستم خون اومد.‏
لیو، کلانتر.‏
چی شده؟
می‌خواستم دربارهٔ یه چیزی باهات حرف بزنم.‏
اون‌وقت نمی‌شد ایمیل بزنی؟
چرا انقدر زحمت کشیدم اینترنت رو یاد گرفتم...‏
اگر قرار بود همین‌جوری بیای پشت درم؟
خیلی خب، بیا تو.‏
کفش‌هاتون رو پاک کنین.‏
این‌جا مسافرخونه نیست.‏
خب، قضیه چیه؟
یادته تمام حرف‌هایی رو که...‏
دربارهٔ موهام و صورتم...‏
و تقریباً همه‌چی‌م می‌گی؟
آره.‏
یه‌جورایی مؤدبانه نیست.‏
ولی احتمالاً خودت تقصیری نداری...‏
چون می‌دونم که نسل شما به‌خاطر جنگ و این مسائل...‏
زندگی سختی داشته، و...‏
می‌دونم تو توی ارابهٔ یونجهٔ ‏«گریت گرندپاپ» به دنیا اومدی.‏
اوه، می‌خواستی عذر خواهی کنی.‏
خب، باشه.‏
می‌بخشمت.‏
‏- همین بود؟ ‏- آره.‏
امـم، یه چیز دیگه...‏
یه چیز دیگه هم نبود؟
خب، اعتراف می‌کنم...‏
دستور پخت تخم‌مرغ شیطانی‌ت رو دزدیدم، مامان‌بزرگ...‏
وای فقط واسه این بود که آشپزیت رو تحسین می‌کنم...‏
و خودت هم تحسین می‌کنم.‏
می‌خواستم مثل تو باشم...‏
ولی بعد تو پیش کل خانواده از من بد گفتی.‏
و الانم توی روزنامه شهر...‏
کلی از من بد گفتی.‏
چرا همچین کاری کردی؟
فقط واقعیت رو گفتم.‏
همیشه می‌گم.‏
اوه، جدی؟
خب، منم بلدم واقعیت رو بگم.‏
اوه.‏
مادربزرگ‌ها قرار بود مهربون باشن...‏
و بوی شیرینی بدن...‏
ولی تو بی‌رحم و بدجنسی و بوی سرکه می‌دی.‏
و نه از اون سرکه‌های بالزامیک شیرین که توش نون می‌زنن...‏
بلکه اون سرکهٔ بریتانیایی که می‌زنن به سیب‌زمینی.‏
خب، یه‌کم داری از جاده خارج می‌شی.‏
دختر کوچولوها مثلاً قراره وقتی مامان‌بزرگ‌شون رو می‌بینن...‏
خوشحال بشن، ولی من همیشه می‌ترسیدم...‏
چون تو باعث می‌شدی احساس کوچیک و بی‌ارزش بودن بهم دست بده...‏
و هنوزم همون حس رو دارم ولی دیگه به خودم اجازه نمی‌دم.‏
چون تو اونی هستی که کوچیکی...‏
و تو اونی هستی که بی‌ارزشه.‏
یه‌کم آروم‌تر.‏
تو یه ......... پیر و عصبانی هستی...‏
و می‌تونی اون تخم‌مرغ‌های .......... رو برداری...‏
و یه‌کم .......... بهش بزنی...‏
و بکنیش تو ...........!‏
خیلی خب. دیگه بسه.‏
نه، نه، نه. من تازه شروع کردم.‏
داره ادا در میاره.‏
گری گفت حالش خوب می‌شه.‏
فقط یه حملهٔ قلبی کوچیک بوده.‏
یعنی، وقتی ما رسیدیم از قبل رنگش پریده بود...‏
پس احتمالاً قلبش از قبل در حال به مشکل خوردن بود.‏
ممنون.‏
در ضمن، به گرت گفتم توهم داره.‏
پس هیچ‌کس حرف‌هاش رو باور نمی‌کنه.‏
زندگی تو شهر کوچیک رو دوست دارم.‏
آره. دستور پخت رو برداشتی؟
آره.‏
ممنون که قفل رو باز کردی.‏
بریم.‏ ما هیچ‌وقت این‌جا نبودیم.‏
امکان نداره.‏
گفتم که این‌جاست.‏
شما دو تا این‌جا چی‌کار دارین؟
هدر با جوزف کار می‌کنه.‏
همین که رفته به اندازهٔ کافی بد هست.‏
حالا دارین دربارهٔ زنی که قبلاً عاشقش بودم...‏
و الان آرزوی مرگش رو دارم،‏ دروغ پراکنی می‌کنین.‏
دروغ نیست، هری.‏
جودی هدر رو در حال دادن یه کیسه زباله به جوزف دیده.‏
دلیلش رو می‌دونی؟
کیسه زباله آبی بود؟
آره.‏
اون آبشش‌هام رو تمیز کرد و آشغالش رو ریخت اون تو.‏
می‌دونی چرا باید اونا رو بده به جوزف؟
دی‌ا‌ن‌ای‌م.‏
می‌خوان منو شبیه سازی کنن.‏
توپ فضایی‌م دست اوناست.‏
می‌خوان ازش استفاده کنن.‏
ولی من اونو دادم به رابرت،‏ پسر بیگانه‌یاب.‏
اگه خاکستری‌ها گرفته باشنش،‏ پس توپ دست‌شونه.‏
تو این‌جا آنتن داری؟ چطوری؟
راحته.‏
کافیه بری تو تنظیمات.‏
خودش بهت دسترسی می‌ده.‏
‏«آیا مایلید از کوهستان...‏
به عنوان برج مخابراتی شخصی خود استفاده کنید...‏
از آنجا که شما یک بیگانهٔ نابغه هستید؟»‏
تو کافیه بزنی رو «بله».‏
چه خنده‌دار.‏
سلام، پسر.‏
هری هستم، پدر جدیدت.‏
نه اونی که مرده.‏
حالت چطوره؟
هنوز روی زمینی؟
آره.‏
با بچه‌ها اومدیم میلک‌شیک بخوریم.‏
توپ افتاده دست خاکستری‌ها.‏
می‌خوان باهاش چی‌کار کنن؟
فناوری ما مبتنی بر هیدروژنه.‏
باهاش می‌شه آب رو کنترل کرد.‏
ولی اگه خاکستری‌ها بتونن ازش استفاده کنن، می‌تونن...‏
به برنامه‌شون تو غار یلواستون سرعت بدن.‏
وایستا، الان دیگه هر زمانی می‌تونن زمین رو نابود کنن؟
از اونم بدتر.‏
عشق زندگی‌م فقط ترکم نکرد.‏
بهم خیانت کرد.‏
عشق مثل طناب نجاتیه که...‏
فضانورد رو به سفینه‌ش وصل می‌کنه.‏
اگه اون طناب پاره بشه، گم می‌شی.‏
احساس منم همینه،‏ جدا شده از تنها عشقی که...‏
تو عمرم تجربه کردم.‏
وقتی ارتباط‌مون با چیزی که بهش باور و اعتماد داریم قطع بشه...‏
مثل اینه که هوایی که باهاش نفس می‌کشیم، از بین بره.‏
دارسی، می‌شه لطفاً حرف بزنیم؟
و بعد دوباره متصل شدن تبدیل به مسئلهٔ مرگ و زندگی می‌شه.‏
♪ اون یه مرغ آبی بود ♪
♪ حالا از هم جدا شدیم ♪
♪ امیدوارم که یه گرگ غول‌پیکر ♪
♪ قلب مرده‌ش رو از جا در بیاره ♪
♪ عشقی وجود نداره ♪
♪ باورم نمی‌شه ♪
♪ عشقی وجود نداره ♪
♪ ولی واقعیته ♪
♪ واقعیته ♪
♪ منم خیلی عصبانی‌ام ♪
‏♪ خیلی عصبانی‌ام، خیلی عصبانی‌ام عصبانی‌ام، عصبانی‌ام، عصبانی‌ام ♪
یعنی چی؟
چی تو رو این‌جا کشونده؟
اومدم پدرم رو بکشم.‏
moviepovie.com