‫[مکزیک، 800 سال پیش]
‫عجله کن! الانه شروع بشه!
moviepovie.com
‫عصر بخیر، دخترم,
‫آتش جدید مبارک,
‫حالا هرچی,
‫پونگواری، این شب بزرگ پدرته,
‫حداقل وانمود کن که داره بهت خوش می‌گذره,
‫آه، باشه,
‫ای بابا,
‫راه برو، ارندیرا,
‫خیلی‌خب، دخترم, ‫نگاه شفاف، هدف‌گیری با دمپایی، خطا تو کارمون نیست,
‫آره، از زمان جشنواره زمین که انسان‌ها ‫واسه گرامی‌داشت تو
‫توی معبد تو گرفته بودن ‫اینقدر بهم خوش نگذشته بود,
‫دوباره قرار نیست درمورد این حرف بزنیم,
‫تو یه نیمه خدایی, تموم شد رفت, ‫هنوز سنِت کمه که یه خدای کامل بشی,
‫من 12,,, هزار سالمه,
‫من آماده‌ام که خدای کامل بشم، ‫با معبد خودم، با جشنواره‌ی خودم،
‫و تمام چیزهای باحالی که داره,
‫نمی‌تونی که همینطوری اینو بگی، پونگواری,
‫باید به من و پدرت نشون بدی ‫اونقدر پخته هستی که بتونی از پسش بربیای,
‫من کاملا بزرگ و پخته‌ام! ‫اون هفته رو یادته که منو مسئول ماه کردی؟
‫تو سه بار یادت رفت ماه رو بالا بیاری ‫و روش خرگوش هم کشیدی,
‫خدای کامل شدن مسئله جدی‌ایه, ‫جادوی قدرتمند هم وجود داره,
‫اگه برای این مسئولیت آماده نباشی، ‫ممکنه پیامدهای مصیبت‌بار به همراه داشته باشه,
‫ولی اگه بهم یه فرصت بدی,,,
‫ساکت!
‫من مادرتم و می‌دونم که چی به صلاحته,
‫سلام خانواده، آتش جدید مبارک!
‫آتش جدید مبارک، چیپیری,
‫آه، اون,,,؟
‫آره، بیخیال, ‫نمی‌خوام بدونم,
‫دیگه حرفی از خدا شدن نزن,
‫لطفا، پونگواری, ‫بیا در آرامش از آتش جدید لذت ببریم,
‫ببخشید,
‫آتش جدید مبارک، پدر,
‫ممنون، دخترم, ‫آتش جدید تو هم مبارک باشه,
‫خب، حالا چطوره بریم ‫و از تماشای یه مسابقه فایربال لذت ببریم؟
‫میای، پونگواری؟
‫یه دقیقه دیگه میام!
‫میرم یه دستی به سر و صورتم بکشم,
‫نه, زیادی خیسه,
‫زیادی مُدرنه,
‫خودشه!
‫برام مهم نیست که مادرم چی میگه,
‫من آماده‌ی خدا شدنم,
‫و اگه اون انجامش نمیده، ‫خودم انجامش میدم,
‫من پونگواری، نیمه‌الهه‌ی ماه،
‫قدرت ماسک رو احضار می‌کنم!
‫وای پسر، این خیلی خفنه!
‫ماسک چهره‌های بی‌شمار، ‫بهت استدعا می‌کنم!
‫جادوت رو بهم بده، منو خدا کن!
‫پونگواری، نه!
‫تو خیلی کم سن و سالی,
‫دارم رشد می‌کنم، مادر ‫چه خوشت بیاد، چه نیاد,
‫تو واسه این قدرت آماده نیستی, ‫حالا ماسک رو بده به من,
‫اینقدر بهم نگو چیکار کنم!
‫داره کنترلش رو از دست میده,
‫جلوش رو بگیره, ‫من برات یکم وقت می‌خرم,
‫دخترم، لطفا,,,
‫باهام ازدواج کن، لوری, باهام ازدواج کن, ‫تو منو خوشحال‌ترین بو-بو خرسه دنیا کردی,
‫من 12 سالمه!
‫- خفه شو, ‫- ساکت باش,
‫- برگرد بخواب! ‫- خب، تولدت مبارک,
‫ممنون یکی‌تون! ‫بقیه‌تون رو نادیده گرفتم!
‫رانی آن، لحظه‌ای که منتظرش بودی ‫بالاخره رسیده,
‫تابستون 12 سالگی از الان شروع میشه!
‫من 12 سالمه!
‫تو 12 سالته!
‫حالا هر دومون,,,
‫- بپا! ‫- 12 سالمونه!
‫- الان داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم ازت جلو می‌زنم,
‫- سمت چپتم, ‫- هی!
‫فکر کردی می‌ذارم رفیق صمیمیم تو روز تولدش ‫تنهایی بیدار بشه و اسکیت‌سواری کنه؟
‫تو حرف نداری، سید,
‫تابستون 12 سالگی ما قراره خفن بشه،
‫چون بالاخره می‌تونیم ‫هر روز از صبح تا شب
‫تو محوطه‌ی اسکیت‌سواری 12 سال به بالای ‫افراطی و شیطانی ادی باشیم!
‫شنیدم که تابستون پارسال ‫یه بچه به قدری ناجور زمین خورده بود
‫که اونقدر پوستش رفته بود ‫که طَحالش دیده می‌شد,
‫ایول,
‫و حالا اون می‌تونه طحال‌های ما باشه!
‫آخه اینا رو ببین!
‫لگن خرد کن، زانو جونده، ‫شلاق‌زن و طحال سوراخ کن!
‫و وای خدای من، سید!
‫واسه خودشون اورژانس اختصاصی دارن,
‫اوه، یه لحظه, ‫سلام، مامان,
‫رانی آن، کجایی؟
‫من اومدم واسه تولدت بوست کنم ‫ولی یه مشت بالش دیدم,
‫یه کارتن بادکنک دیگه آماده‌ست,
‫کارل، هیس!
‫- من پیش سید ام, ‫- خب، میشه لطفا بیای خونه؟
‫خیلی مهمه,
‫سی‌جی، لالو، بس کنین!
‫- سریع بیا خونه، دخترم, ‫- کیک حاضره!
‫- کیک، کیک، کیک، کیک، کیک, ‫- باشه مامان، دارم میام,
‫انگار می‌خوان غافلگیرم کنن,
‫- الان برمی‌گردم, ‫- باشه، ولی دیر نکن,
‫این پاها نیاز به جراحت پوستی دارن,
‫تولدت مبارک,
‫کجایین بچه‌ها؟
‫- باید ما رو با ترکوندن پیدا کنی, ‫- مثل یه جوش گنده,
‫چه حال بهم زن,
‫باشه,
‫بریم تو کارش، سرجیو,
‫حواست به زیر پات باشه,
‫- تولدت مبارک! ‫- صد سال به این سال‌ها!
‫تولدت مبارک,,, آه!
‫از همه‌تون ممنونم,
‫باورم نمیشه, دختر کوچولوم,
‫- آخی، مرسی کارلیتوس, ‫- هی، هکتور!
‫اوه، رزا!
‫چطور ازم انتظار داری که اینقدر نزدیک خامه باشم ‫ولی مزه نکنم؟
‫والا انسانم خب,
‫آخی، اولین عکس خواهرزاده‌ام به عنوان یه خانوم جوون,
‫آخی! ‫دومین عکس خواهرزاده‌ام به عنوان یه خانوم جوون,
‫ممنون، خاله فریدا,
‫مراقب باش، مامان، ‫داری پخش زنده‌ام رو خراب می‌کنی,
‫سلام به همگی، من به جشن تولد دخترخاله‌ام اومدم!
‫واسه دخترخاله‌ام عشق بفرستین!
‫هی! می‌خوام قلب‌های خیلی بیشتری ببینم، ملت, ‫بجنبین,
‫آخی، از همه‌تون ممنون,
‫هی، رانی آن، من کل هفته رو ‫مشغول نوشتن یه آهنگ برات بودم!
‫اوه، چه باحال بابی,
‫♪ تولد خواهرم ♪
‫♪ امروزه ♪
‫فقط می‌خوام بگم
‫- ب♪ ا ای هم‌قافیه‌ست ♪ ‫- حوصلم سر رفت!
‫تو واسه تولدت باید موزیک واقعی بشنوی، دخترخاله,
‫دی‌جی کارل اومده!
‫بس کن، ساکت باش!
‫صد سال به این سال‌ها، دخترم,
‫امیدوارم که تمام آرزوهات محقق بشن,
‫ممنون مامان‌بزرگ، همینطورن! ‫چون بعد، من و سید,,,
‫زده به سرت؟ ‫نمی‌تونی آرزوهات رو بهم بگی!
‫باید برم یه شمع روشن کنم,
‫رانی آن، می‌خوام یکی از کتاب‌های موردعلاقه‌ام ‫رو بهت بدم،
‫تاریخ باستان کامل و فوق‌العاده مفصل
‫تمدن‌های آمریکای میانه,
‫جلد اول,
‫اوه، ممنون شوهرخاله کارلوس,
‫اینم از هدیه‌ی من به تو,
‫- قابلت رو نداشـ,,, آه! ‫- عزیز دلم!
‫بابا، تو اومدی!
‫فکر کردم باحاله که پول تولدت ‫رو تو یه جعبه معمایی بذارم,
‫ولی دستور العمل باز کردنش رو گم کردم,
‫پس اینو هم برات گرفتم,
‫خرد کردن خوش بگذره!
‫عاشقشم,
‫اوه، هی مامان, ‫من باید برم پیش سید,,,
‫ولی الان وقت رونمایی بزرگه, ‫هدیه‌ی من به تو,
‫بیا، روی صندلی تولد بشین,
‫اون که یه صندلی معمولیه,
‫بذار مادرت خوش باشه,
‫وقتی من 12 سالم شد،
‫مامان‌بزرگت منو به یه سفر برد ‫تا در شهر زادگاهش ماما لوپه رو ببینم,
‫ایول, ‫مطمئنم که خوش گذشته,
‫غذا، موسیقی,,, ‫بهترین ماجراجویی زندگیم بود,
‫این چیزیه که همیشه دلم می‌خواست ‫با دختر کوچولوی خودم سهیم بشم,
‫ما داریم به مکزیک می‌ریم!
‫اوه، چه خوب, ‫کِی؟
‫- همین الان, ‫- وسایلت رو جمع کن,
‫صبر کن، چی؟
‫سورپرایز!
‫درسته! من داشتم پول پس‌انداز می‌کردم, ‫همه‌مون واسه کل تابستون می‌ریم,
‫هیجان‌انگیز نیست؟
‫آخی، اولین عکس خواهرزاده‌ام بعد از اینکه ‫خوشی زیاد هوش و حواسش رو برده,
‫- خب، بهتره بزنیم به دل جاده, ‫- ولی، صبر کن,,,
‫- من ساک‌ها رو میارم, ‫- من کیک رو میارم,
‫- ما یه وَن اجاره کردیم! ‫- میچوآکان، ما داریم میایم!
‫یعنی حتما باید همین الان بریم؟
‫بس کنین!
‫مامان، ما نمی‌تونیم به مکزیک بریم,
‫منظورت چیه؟ چرا آخه؟
‫چون این تابستون 12 سالگی منه,
‫برنامه داشتم، برنامه‌های خودم، تا کارهای خودم رو انجام بدم, ‫مثلا گشتن با سید،
‫و رفتن به محوطه‌ی اسکیت‌سواری 12 سال به بالای ‫افراطی و شیطانی ادی,
‫عزیزم، ادی افراطی باشه واسه بعد, ‫این تابستون یعنی خودم و خودت,
‫یعنی من حق نظر دادن ندارم؟
‫خداحافظ! ‫کاش می‌تونستم بیام,
‫یادتون نره که با آرتوروی مقوایی من عکس بگیرین,
‫که انگار خودم اونجام!
‫قراره فوق‌العاده مقوایی باشه!
‫باورم نمیشه که این اتفاق داره می‌افته,
‫کی کیک ماشینی می‌خواد؟
‫من!
‫[سید: هی! آهای؟ ‫کجا میری؟ پس ادی چی؟]
‫[مرکز آمریکا - مکزیک]
‫هی! ‫همش 20 کیلومتر مونده,
‫به مایل چقدر میشه؟
‫هیچکس نمی‌دونه,
‫تو گوشیم جستجوش می‌کنم,
‫رانی آن، تو عاشق مکزیک میشی,
‫خیلی‌ چیزها هست که خیلی مشتاقم بهت نشون بدم,
‫مامان، من الان 12 سالمه, ‫ممکنه بالاخره بخوام کاری که خودم می‌خوام رو انجام بدم,
‫البته, البته,
‫مطمئنم که یه چند دقیقه وقت آزادی هست,
‫تو خواب رو توی برنامه با علامت سوال نوشتی؟
‫آره، به گمونم یادم رفته خواب رو اضافه کنم،
‫و دوش گرفتن و دستشویی رفتن,
‫ولی نگران نباش، می‌تونی کمک کنی ‫تا اینا رو
‫توی برنامه سفر چند لایه‌ی با دقت طرح شده‌ام ‫جا بدی,
‫ای وای,
‫آه!
‫ها؟
‫هی! ‫تو خواب ناز دارم به سر می‌برم!
‫هی!
‫ها؟
‫آخ! چشمم!
‫ترمز کجاست؟
‫همه خوبن؟
‫من روی برنامه سفر و کاکتوس نشستم,
‫خوبه، فکر کنم رسیدیم,
‫هـو!
‫اینجا رو ببینین!
‫نگاه کن، رانی آن! ‫دقیقا همونطوریه که یادمه!
‫من می‌تونم به این عادت کنم,
‫آه!
‫اوه, ‫اون همه چوب واسه چیه؟
‫بزرگ‌ترین آتش هیزمی‌ای که تو عمرت دیدی!
‫عالی نیست؟ ‫ما موقع جشنواره‌ آتش جدید اومدیم!
‫می‌تونی تمام اینا رو تو کتابی که ‫واسه تولدت بهت دادم بخونی,
‫آه، لعنتی, ‫تو خونه جاش گذاشتم,
‫خب، اشکال نداره,
‫من همیشه یه دونه اضافه‌اش دستمه,
‫حلش می‌کنم!
‫جشنواره آتش جدید یه سنت آمریکای میانه‌ست
‫که به عنوان ادای احترامی به چیپیری، ‫خدای خورشید شروع شد,
‫آتش نشان دهنده‌ی یک سال جدید ‫و شروعی جدیده,
‫پس هر سال مردم شهر
‫یه آتش هیزمی بزرگ درست می‌کنن,
‫و کلی موسیقی,,,
‫- و غذا, ‫- اوه، غذاشون,
‫و البته، مسابقات فایربال بزرگ هم هست,
‫چی؟
‫اون خفن‌ترین چیزیه که تا حالا دیدم!
‫بیرون می‌تونی با شرت بازی کنی؟ ‫کجا رو امضا کنیم؟
‫خبر خوب براتون دارم!
‫قبل از اینکه ماما لوپه رو ببینیم ‫24 دقیقه برای دیدن کردن از خاپوندا برنامه‌ریزی کردم!
‫خیلی‌خب، بابای مقوایی،
‫بیا بهترین سفری که بابای واقعی نرفته ‫رو بهش نشون بدیم!
‫بابای مقوایی، داری جلوی نور رو می‌گیری,
‫بابی، تو نیاز به کمک داری؟
‫من حتی نمی‌تونم یه عکس بگیرم,
‫بذار من بگیرم,
‫اینم از این! ‫حالا به پرنده نگاه کن و بگو سیب,
‫ها؟
‫قشنگه,
‫بهم یاد بده، استاد کارلوتا,
‫سلفی گرفتن رو یادم بده,
‫باشه,
‫ولی کار راحتی نیست,
‫من نمی‌ترسم!
‫می‌ترسی,
‫چی؟
‫امکان نداره!
‫توئلو ایز میدنایت؟ ‫از سلیقه موسیقی‌تون خوشم میاد، خاپوندا,
‫ها؟
‫چه خفن,
‫آه، می‌بینم که باارزش‌ترین سنگ من ‫که واقعا مفته با قیمت 20,,,
‫30 دلار آمریکایی؟
‫هوم,
‫واسه یه تیکه ابسیدین یکم گرونه، ‫به نظرت اینطور نیست؟
‫خب، افسانه میگه که اون تکه‌ی ابسیدین
‫ارتباط گم‌شده و فراموش شده‌ی ‫بین خدایان و تمام بشریت بود,
‫تو اینو راجع‌به گردنبند من گفتی!
‫آه! ‫باشه، 25 دلار آمریکایی,
‫- بازم می‌خوامش, ‫- رانی آن، نه,
‫تو پولت رو خرج این چیزِ آشغال نمی‌کنی,
‫- آره، ولی به نظرم,,, ‫- به حرف مادرت گوش بده,
‫حالا بیا بریم! ‫ماما لوپه تا 24 ثانیه دیگه میرسه!
‫عجب مادری!
‫"به حرف مادرت گوش بده", ‫پوف,
‫اون که هیچوقت به حرف من گوش نمیده,
‫ها؟ این چیه؟
‫توش پول هست,
‫چطوری بازش کنم؟
‫خانواده‌ام! خانواده‌ام!
‫دقیقا به موقع,
‫ماما لوپه!
‫رانی آن! ماما لوپه اومده!
‫بیاین و محکم بغلم کنین,
‫آخی,
‫اوه، خیلی مشتاقم تا دوباره مزرعه رو ببینم!
‫خیلی وقته که ندیدمش,
‫چقدر دوره؟
‫اونطرف دریاچه‌ست,
‫چطور می‌خوایم بریم اونجا؟
‫با قایق من می‌ریم,
‫سوار شین!
‫لالو!
‫میشه,,,
‫یکم یواش بری؟
‫یواش‌ رفتن نداریم,
‫دون تاچو مدیر مزرعه‌ی منه, ‫اون حرف نداره!
‫فقط تو چشم‌هاش نگاه نکنین,
‫اگه بی‌افتین توی آب، باید شنا کنین بیاین,
‫اونجاست,
‫فقط دارم واسه خوراکی جا باز می‌کنم,
‫هــو!
‫سیب!
‫صبر کن, ‫فکر کنم چشم‌هات رو بستی، بابای مقوایی,
‫همه‌چیز دقیقا همونطوریه که یادمه,
‫شنا کردن در اسکله، ‫بالا رفتن از اون هواپیمای قدیمی،
‫- دویدن تو زمین ذرت, ‫- شنا کردن، بالا رفتن و تو زمین ذرت دویدن ممنوعه,
‫اشکالی نداره, ‫اون زیادی سختگیره,
‫هی، هی! ‫پاکو! پائولینا!
‫چه خبر، پسرعمو؟ ‫می‌خوام با خانواده‌ام آشنا بشی,
‫آه!
‫اوه، شما چه سرتون شلوغ بوده!
‫اوه نه، اونا رو به فرزندی گرفتیم,
‫منظره رو نگاه, ‫نمی‌تونم صبر کنم تا آروم استراحت کنم،
‫و طلوع خورشید و غروب خوشید ‫و همه‌جور نوع از خورشید نقاشی بکشم,
‫نگاه کن, ‫تقریباً عین هاف پایپ اسکیت می‌مونه,
‫اون کوه پونگواریـه، ‫اسم نیمه‌‎‌ خدای ملعون
‫افسانه‌ی پورپچا روش گذاشته شده,
‫تاریخ اون زمان کمی ناقصه،
‫- چون بیشتر,,, ‫- خلاصه‌اش کن، عزیزم,
‫اوه، درستیه,
‫پونگواری فکر و ذهنش شده بود ‫که یه خدای کامل بشه،
‫ولی والدینش ممنوعش کرده بودن,
‫اون یواشکی رفت و خودش مراسم رو انجام داد,
‫بعد کنترل جادو رو از دست داد ‫و باعث شکافتن زمین شد,
‫وای,
‫دقیقا وای!
‫ولی دقیقه‌ی آخر، سیسیکی ‫مادر پونگواری،
‫تونست با تبدیل کردن دخترش به اون کوه ‫زمین رو ببنده!
‫چه خشن,
‫ولی منصفانه‌ست,
‫گفته میشه که اگه پونگواری از کوه فرار کنه
‫و خودش رو به یه خدای کامل تبدیل کنه،
‫مرگی شوم و نفرین شده ‫بر این دره سرازیر میشه,
‫کی شام می‌خواد؟
‫- من! من می‌خوام! ‫- من می‌خوام!
‫ژاکتم,
‫ببخشید,
‫هنوز دارن دستشویی رفتن یاد می‌گیرن,
‫این خونه خیلی بزرگه,
‫اووه، کارل، نگاه کن,
‫پسرا، شام حاضره,
‫ماما لوپه، اونا چوب‌های فایربال توئن؟
‫آره! واسه خیلی وقت پیشه!
‫من عاشق فایربال بودم!
‫یه ورزش باستانی خدایان
‫که که نشان دهنده‌ی طلوع و غروب خورشیده,
‫من واسه هر جای سوختنی‌ام یه داستان دارم,
‫ولی اگه اینقدر فایربال رو دوست داری، ‫چرا دست از بازی کردن برداشتی؟
‫تیمم از هم پاشید,
‫یه مشت جا زن!
‫ماما لوپه، تو باید بازیش رو یادمون بدی!
‫نمی‌دونم, ‫دوران فایربال بازی کردن من دیگه گذشته,,,
‫لطفا، لطفا، لطفا، لطفا، ‫لطفا، لطفا، لطفا,
‫بیاین انجامش بدیم,
‫سلام، رانی آن!
‫سید! ‫خیلی خوشحالم که,,,
‫تو الان تو "ادی افراطی" هستی؟
‫پوف، نه,
‫طحالم,
‫طحال سوراخ کن,
‫ببخشید، رانی آن، آخه مجبور بودم,
‫آخه وسوسه‌ی ادی افراطی زیادی قویه!
‫درک می‌کنم, ‫فقط کاش اونجا پیشت بودم,
‫منم, صبر کن، شاید بتونی! ‫بیا فردا یه اسکیت‌سواری تصویری انجام بدیم,
‫من تو ادی افراطی ‫و تو هم توی یه جای افراطی اونجا,
‫سید، این هوشمندانه‎‌ست,
‫و دقیقا می‌دونم کجا باید برم,
‫صبح بخیر، خوابالو!
‫آه!
‫مامان، میشه لطفا پنج دقیقه بیشتر بخوابم؟
‫نه, ‫برنامه‌مون پره، پس بیا!
‫خاله فریدا داره نقاشی می‌کشه، ‫پسرا دارن فایربال بازی می‌کنن،
‫و بقیه هم پشت دارن ماسک می‌سازن!
‫این آتشه,
‫این هم توپه,
‫این میشه فایربال, ‫[توپ آتشین]
‫حالا بهم نشون بدین که چند مرده حلاجین!
‫آره!
‫آه!
‫نمی‌بینین اینجا آروم گرفتم؟
‫ما یه بازیکن رینگر داریم!
‫وقتی گفتی که قراره ماسک درست کنیم،
‫بیشتر ماسک "اسپا" به ذهنم رسید ‫تا ماسک "هالووین",
‫اونا باید موقع "رقص پیرمردها" پوشیده بشن,
‫بخش موردعلاقه‌ام از جشنواره آتش جدید!
‫دون تاچو!
‫ها؟
‫میشه لطفا نشونش بدی؟
‫پیرمرد رقصیدن بلده!
‫رانی آن کجاست؟ ‫باید تا الان اینجا باشه,
‫سلام، سید!
‫رانی آن! ‫این رمپ رو ببین!
‫می‌گن که از کابوس و جیغ‌های کودکان ساخته شده,
‫من دارم کِیف زندگی رو می‌برم,
‫صبر کن تا ببینی من کجا دارم اسکیت‌سواری می‌کنم,
‫اوه، حالا به این میگن افراطی!
‫وقتشه تو اسکیت‌سواری همزمان تاریخ‌ساز بشیم,
‫تابستون 12 سالگی!
‫اوه!
‫حالت خوبه؟
‫خیلی درد داشت,
‫اوه، گردنبندم چش شده؟
‫سنگ جواهر من,,,
‫صدا رو شنیدی؟
‫چه صدایی؟ ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫عین زلزله می‌مونه!
‫خود زلزله‌ست! ‫باید بعداً بهت زنگ بزنم، دارم واسه نجات جونم فرار می‌کنم!
‫حتما موقع اون زمین خوردن ناجور سرم ضربه خورده, ‫دارم توهم می‌زنم,
‫کمک! کمکم کنین!
‫صبر کن، دارم میام!
‫کمک! گیر کردم!
‫حالت خوبه؟
‫من اینجا داشتم کوهنوردی می‌کردم که زمین شروع به لرزیدن کرد ‫و این درخت افتاد روی پام,
‫و بعد یه چهره‌ی شب‌پره سرسام‌آور ‫یهو پیداش شد!
‫تو هم دیدیش؟
‫صبر کن، زلزله، شب‌پره,,,
‫تو تا حالا افسانه‌ی,,,
‫پوپوجاری رو شنیدی، نیمه‌خدای ملعونی که ‫تو کوهستان گیر افتاد؟
‫پونگواریـه,
‫درسته، ای وای! ‫فکر کنم الان بهش کمک کردم فرار کنه!
‫باید به همه هشدار بدیم, ‫زود باش!
‫من دقیقا پشت سرتم,
‫مامان! مامان! ‫باورت نمیشه که الان چه اتفاقی افتاد!
‫دقیقا همون واکنشی بود که می‌خواستیم,
‫عالی بود، پیرمردهای من, ‫بعداً روی رقص‌مون کار می‌کنیم,
‫خیلی خوبه,
‫مامان، وایسا!
‫باورت نمیشه, ‫الان سرسام‌آورترین اتفاق برامون افتاد,
‫اوه، این,,,
‫اوه، به گمونم اونقدر سریع از اونجا رفتیم ‫که اسمت رو نپرسیدم,
‫اوه، آره, ‫اسم انسانی معمولیم,
‫منظورم اینه که اسمم,,,
‫شا,,,راست؟
‫من رانی آن‌ام,
‫خوشوقتم، شارا,
‫رانی آن، میشه یه دقیقه اینجا باهات حرف بزنم؟
‫مامان گوش کن، خیلی عجیب بود, ‫روی کوه زلزله اومد
‫و یه میلیون شب‌پره از زمین اومدن بیرون ‫و به سمت آسمون پرواز کردن,
‫واقعا؟
‫فکر کنم چیزی که تو دیدی عذاب وجدانته که
‫چون خیلی گناهکاره داره پرواز می‌کنه ‫و ازت دور میشه,
‫ببین، می‌دونم که نباید می‌رفتم، ‫ولی برنامه‌هایی با سید ریخته بودم,
‫الان اصلا این مهم نیست ‫چون باید بفهمیم اون اصلا چی بود,,,
‫خب، واسه من مهمه,
‫این قرار بود تابستون ما باشه که باهم می‌گذرونیم,
‫نه، قرار بود تابستون 12 سالگی من باشه,
‫اینو بهت گفتم، ولی تو هیچوقت گوش نمیدی,
‫حتی الان که میگم که عالمه حشرات عجیب ‫بهم هجوم آوردن،
‫تو روی اون یکی مسئله تمرکز کردی,
‫فرار از رویدادهای خانوادگی غیرمسئولانه‌ست,
‫وقتی مثل یه 12 ساله رفتار کردی، ‫اونوقت می‌تونیم حرف بزنیم,
‫بهش گفتی که ما چی دیدیم؟
‫سعی کردم، ولی گوش نمی‌داد,
‫حداقل تو رو به کوه که تبدیل نکرد,
‫چی گفتی؟
‫گفتم که کاملا درکت می‌کنم,
‫مامانت ممکنه به حرفت گوش نده، ‫ولی من گوش میدم,
‫کارلیتوس!
‫داییم! ‫اوون همه‌چی رو راجع‌به این چیزها می‌دونه,
‫شوهرخاله کارلوس!
‫یه جریان عجیبی رخ داده! ‫زلزله! شب‌پره!
‫فکر کنم من پونگواری رو آزاد کردم!
‫اوه، گول خرافات رو نخور، رانی آن,
‫اجداد ما قبلا از همچین افسانه‌هایی استفاده می‌کردن
‫تا پدیده‌های طبیعی‌ای مثل زلزله و شب‌پره‌ها ‫رو توضیح بدن,
‫همش تو این کتاب هست,
‫تو یه نسخه‌ی دیگه ازش داری؟
‫نه، از تو دریاچه درش آوردم,
‫آخ!
‫ببین، همش اینجا نوشته, ‫خدایان، نیمه‌خدایان، حتی ماسک‌های جادویی,
‫ماسک‌ها,,,
‫باحالن,
‫به نظرت پونگواری دنبال ماسکی چیزی می‌گرده؟
‫خب، افسانه پونگواری میگه برای اینکه اون ‫یه خدای کامل بشه،
‫نیاز به ماسک چهره‌های بی‌شمار داره,
‫اینجاست,
‫ماسک چهره‌های بی‌شمار,
‫بهتره قبل از اینکه دست اون بهش برسه ‫گیرش بیاریم، درسته؟
‫گل گفتی,
‫شوهرخاله کارلوس، به نظرت آدم ‫همچین ماسکی رو از کجا پیدا می‌کنه؟
‫اوه، من شخصا موزه‌ی محلی خاپوندا رو توصیه می‌کنم ‫یا شایدم,,,
‫کارت خوب بود، ماریا ‫ولی برای کوروندای بعدیت
‫میشه بیشتر به شکل مثلث درش بیاری ‫که کمتر بی‌شکل باشه؟
‫یکی باید خودش رو خالی کنه,
‫این قرار بود تابستون ما باشه,
‫آماده‌ست!
‫مشکلاتت رو فراموش کن، دخترم,
‫نگاه شفاف،
‫هدف‌گیری با دمپایی,,,
‫خطا تو کارم نیست,
‫عالی زدی!
‫رانی آن قرار بود اینجا باشه ‫و با ما کوروندا درست کردن یاد بگیره,
‫ولی معلومه خب، دوباره نیومده!
‫من آوردمش اینجا تا بتونیم باهم وقت بگذرونیم،
‫اونوقت اون فقط می‌خواد کار خودش رو بکنه,
‫من یه دختربچه رو یادم میاد که ‫"کار خودش" رو کرد
‫و بدون اجازه‌ی من مدرسه رو پیچونده بود,
‫کارناوال همش یه روز توی شهر بود, ‫باید چیکار می‌کردم؟
‫به گمونم تو خانواده‌مون ارثیه,
‫من؟
‫کی فرار کرد تا تو انبار علوفه زندگی کنه
‫بخاطر اینکه من نمی‌ذاشتم الاغ تو اتاقش بمونه؟
‫تو خون ماست,
‫قرن‌ها پیش، قبل از اومدن اسپانیایی‌ها،
‫این منطقه تحت کنترل قبیله‌ای از زنان خشن بود
‫که نیمه‌الهه‌ی سیسیکی رو می‌پرستیدن,
‫جنگجوهای دمپایی,
‫چیزی که توش بهش "لجبازی" میگی، ‫من بهش قوّت میگم,
‫این خانواده چهار نسل از جنگجویان دمپایی داره,
‫رانی آن داره بال‌هاش رو امتحان می‌کنه,
‫بهش فضای پرواز کردن بده,
‫نگاه شفاف،
‫هدف‌گیری با دمپایی،
‫خطا تو کارم نیست,
‫ایول!
‫و تمام این اتفاقات بیش از 400 سال پیش رخ دادن,
‫که یعنی شما در قدیمی‌ترین ساختمان
‫این بخش مکزیک وایسادین,
‫اونایی می‌دونن که ماسک چهره‌های بی‌شمار کجاست،
‫که کارکنان موزه باشن,
‫امروز، موزه‌ی خاپوندا بزرگ‌ترین کلکسیون
‫اشیاء پورپچا رو داره,
‫مردم پورپچا پناهگاهی ساختن
‫تا از باارزش‌ترین اشیاء فرهنگی‌شون ‫در مقابل مهاجمان محافظت کنن,
‫و افسانه میگه که یه جایی در زیر این ساختمان مخفی شده,
‫چیزهای باحال همیشه تو زیرزمین مخفی شدن,
‫باید بریم پایین,
‫حالا اگه تا فروشگاه هدیه دنبالم بیاین، ‫چیزهای جالبی هست,,,
‫چطوره از اونجا شروع کنیم؟
‫[ورود ممنوع]
‫تو اول برو,
‫[مامان: باید حرف بزنیم]
‫همه‌چی روبراهه؟
‫آره، فقط مامانم می‌خواد حرف بزنه,
‫احتمالا عصبانیه که برنامه سفر مسخره‌اش رو پیچوندم,
‫مامان‌ها درک نمی‌کنن, ‫فکر می‌کنن که ما یه مشت دختربچه‌ایم,
‫دقیقا! من الان 12 سالمه, ‫نظرم اهمیت داره,
‫خواسته‌ی من اهمیت داره!
‫من اونقدر بزرگ شدم ‫که اگه بخوام به محوطه‌ی اسکیت‌سواری برم!
‫اونقدر بزرگ شدم که اگه بخوام خسوف انجام بدم!
‫اونقدر بزرگ شدم که ‫کنترل خودم، تابستونم و,,,
‫زندگیم دستم باشه!
‫صبر کن، گفتی خسوف؟
‫یه اصطلاحه,
‫خلاصه اینکه ما بچه‌های خفن، ‫مستقل و قدرتمندی هستیم,
‫مامان‌هامون نمی‌دونن ما چه توانایی‌هایی داریم,
‫دقیقا، اینجور زمان‌هاست که ‫من "تایم رانی آن" نیاز دارم,
‫تایم رانی آن؟
‫آره, هر وقت می‌خوام ‫از مامانم کمی فاصله بگیرم،
‫میرم توی اتاقم، هدفونم رو میذارم،
‫یه آهنگ از گروه "توئلو ایز میدنایت"، ‫بهترین گروه موسیقی تاریخ میذارم،
‫و فقط,,,
‫ها؟
‫اوه، مرد,
‫شارا, چه خبره؟
‫خدای من، گردنبند، آروم باش!
‫خودشه، ماسک چهره‌های بی‌شمار!
‫ببین! جواهر ماسک
‫شبیه مال گردنبند منه!
‫چه,,, خفن!
‫فکر کنم می‌خواد فرشینه رو کنار بزنم,
‫اووه,
‫نظرت چیه وارد این دری بشیم
‫که چند ثانیه قبل وجود نداشت؟
‫برو بریم,
‫من درست پشت سرتم,
‫همینه,
‫باورم نمیشه پیداش کردیم,
‫حالا چیکار کنیم، فقط برش داریم؟
‫به نظرم باید سنگ جواهرت رو توی ماسک بذاری،
‫مثل چیزی که توی فرشینه دیدیم,
‫عالیه,
‫حالا می‌تونم گندی که زدم رو درست کنم، ‫و می‌تونیم پونگواری رو متوقف کنیم,
‫موفق شدیم، شارا,
‫این دیگه چی بود؟
‫ممنون، رانی آن,
‫شارا؟
‫تو خیلی کمک کردی,
‫بالاخره! بعد از این همه قرن، دوباره خودم شدم,
‫پونگواری؟
‫سوپرایز,
‫صبر کن، تمام این مدت تو شارا بودی؟
‫شکل کسی که بهش اعتماد کنی رو به خودم گرفتم ‫تا کاری که می‌خوام رو بکنی,
‫وقتی منو از کوهستان آزاد کردی,,,
‫راستی، بابتش ممنونم,
‫من فقط یه روح بودم,
‫یه انسان رو لازم داشتم ‫تا منو به این اتاق بیاره که شکل حقیقیم رو پس بگیرم,
‫پس به من دروغ گفتی,
‫بعضی‌ها دزدکی می‌زنن بیرون ‫که برن اسکیت‌سواری کنن،
‫بعضی‌ها هم یه انسان رو گول می‌زنن ‫کمک‌شون کنه یه ماسک جادویی باستانی رو پیدا کنن,
‫من کاری رو کردم که مجبور بودم,
‫درست مثل تو,
‫اگه باعث میشه حالت بهتر بشه باید بگم
‫تو به عنوان انسان خیلی باحالی,
‫خب، وقت داره تلف میشه! ‫این الهه‌ی آینده باید مراسمی رو تکمیل کنه!
‫صبر کن، نه!
‫بدرود,
‫متاسفم، بابابزرگ،
‫فقط باید یه چسب زخم بردارم,
‫چسب زخم؟
‫صدمه دیدی، روبرتو؟
‫اوه، واسه من نیست,
‫این همه سلفی داره منو می‌کشه!
‫هی، آروم باش، بابای مقوایی,
‫بیا، توی لباس راحتم استراحت کن,
‫کمکم کن,
‫بابا، رانی آن رو ندیدی؟
‫من دارم آزادی دادن به رانی آن رو امتحان می‌کنم،
‫ولی حالا منو واقعا نگران کرده ‫و به ۱۰ تا پیامم جواب نداده,
‫نه، متاسفم، دخترم, ‫شاید با دوست جدیدش رفته بیرون,
‫کجا ممکنه رفته باشه؟
‫کمک!
‫کسی صدای منو می‌شنوه؟
‫من توی یه اتاق مخفی زیرزمینی گیر افتادم!
‫که هیچ کس نمی‌دونه وجود داره چون مخفیه,
‫فایده‌ای نداره,
‫هرگز نمی‌تونم از اینجا خارج بشم,
‫باید به حرف مامان گوش می‌کردم
‫و همونطور که می‌خواست ‫کارهای خانوادگی می‌کردم,
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫دارم صدای زمزمه‌ات رو می‌شنوم,
‫بابابزرگ؟
‫بابابزرگ!
‫رانی آن؟
‫- کجایی؟ ‫- چه جوری رفتی اون تو؟
‫- خوبی؟ ‫- سرده؟
‫رانی آن، مُردی؟
‫روحی؟
‫ساکت!
‫خیلی خب، باید یه چیزی بهتون بگم، ‫ولی یه خرده احمقانه به نظر میاد،
‫ولی برو که رفتیم,
‫گردنبندی که خریدم یه جواهر جادویی داشت ‫که تصادفاً پونگواری رو بیدار کرد،
‫که اینجا بود، ولی نه واقعا، چون اون روح بود
‫و هنوزم ماسک چهره‌های بی‌شمار رو نیاز داشت ‫تا جسمش رو پس بگیره،
‫پس وانمود کرد که اون دختره، شاراست، ‫و با هم ماسک رو پیدا کردیم،
‫و بعد اون منو توی اتاقی مخفی ‫زیر موزه حبس کرد
‫که بنا به دلیلی آینه‌ای داره ‫که به دستشویی ماما لوپه میره,
‫گفتم اون آینه جادوییه, پول رو رد کن بیاد!
‫چیزی نیست، رانی آن, ‫فقط بگو کجایی,
‫دون تاچو، قایق رو آماده کن!
‫قایق نه, با هواپیما میریم!
‫مطمئنی این جواب میده؟
‫مطمئنم,
‫ها؟
‫منو ترسوندین, ولی موزه تعطیله,
‫باید از شما پیرزن‌ها درخواست کنم برین,
‫هی! چه خبره؟
‫هی! این یه جورایی باحاله!
‫شماها خوب بلدین برقصین!
‫اوه اوه,
‫وای!
‫اه,
‫فکر می‌کردم داریم خوش می‌گذرونیم,
‫اونم از فرشینه‌ای که رانی آن گفت!
‫رانی آن!
‫مامان! من اینجام,
‫دری در کار نیست,
‫می‌دونم! پونگواری غیبش کرد,
‫طاقت بیار, یه چیزی لازم داریم ‫که دیوار رو خراب کنیم,
‫اینا جواب نمیده, ‫شما چیزی پیدا کردین؟
‫- نه, ‫- هیچی,
‫به جایی نرسیدی، رانی آن؟
‫فکر کنم یه قاشق پیدا کردم, ‫شاید بتونم بکَنم و بخورم و خلاص بشم,
‫توی همچین موقعی راجع به غذا شوخی نکن!
‫چرخ داره!
‫می‌تونیم هلش بدیم بکوبیمش به دیوار!
‫یا شاید پر از جادوی باستانیه ‫که با برخورد، دیوار رو نابود می‌کنه,
‫البته، ماما لوپه,
‫این چیه؟
‫با شماره‌ی ۳!
‫یک، دو، سه!
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫پر از جادوی باستانی بود
‫که با برخورد، دیوار رو نابود کرد!
‫مامان!
‫خیلی خوشحالم سالمی,
‫می‌بینی، وقتی یواشکی میذاری میری ‫همچین اتفاقی میفته,
‫واقعا داری جدی میگی؟ اووپس,
‫اشتباه از من بود,
‫وای، این چیه؟
‫داستان پونگواریه,
‫اون ماسک رو می‌دزده، بعد زمین رو شکاف میده
‫تا بتونه آتیش و نابودی رو واسه دره به ارمغان بیاره,
‫صبر کن ببینم,
‫به نظر نمیاد اون داره آتیش و نابودی به ارمغان میاره,
‫و اون یارو کیه؟
‫اوکومو!
‫خدای دنیای زیر زمین؟ ‫منظورت اینه,,,
‫افسانه اشتباهه!
‫پونگواری بد نیست، اوکومو بده!
‫پونگواری!
‫باید بریم!
‫این دفعه دیگه متوقف نمیشم!
‫من، پونگواری، نیمه‌الهه‌ی ماه، ‫قدرت ماسک رو احضار می‌کنم!
‫ماسک چهره‌های بی‌شمار، بهت التماس می‌کنم!
‫جادوت رو بده من، منو خدا کن!
‫اوه، ببخشید، الهه,
‫معبد اختصاصی می‌خوای؟
‫خب، آره!
‫و می‌دونم دقیقا از کجا شروع کنم,
‫اوه، نه! خیلی دیر کردیم,
‫بیا یه خرده وضعیت رو روشن کنیم,
‫این فاجعه‌ست!
‫پونگواری می‌خواد اوکومو رو آزاد کنه!
‫اوکومو چیه؟
‫این یارو,
‫اه, بریم عکس بعدی,
‫- اون روح‌ها رو شکنجه می‌کنه! ‫- نه، اون یه سگ اهریمنیه!
‫این آهنگ توئلو ایز میدنایته!
‫اون فقط می‌خواد مهمونی بگیره, ‫نمی‌خواد به کسی صدمه بزنه,
‫چی؟
‫یه مشت ماهی بیچاره اون پایین هستن ‫که نظر دیگه‌ای دارن,
‫بهم اعتماد کن، من درکش می‌کنم,
‫ولی اون در رو واسه اوکومو باز کرد,
‫تصادفاً!
‫انگار یواشکی رفته بود اسکیت‌سواری
‫و تصادفاً یه نیمه‌خدا رو آزاد کرده,
‫واسه بهترین‌هامون هم اتفاق میفته,
‫اوه، نه!
‫باید برم به پونگواری بگم، تا دست نگه داره!
‫نه, عمرا, اگه اشتباه کنی چی؟
‫حق با منه, من می‌تونم نرمش کنم, ‫می‌دونم که می‌تونم,
‫اون یه خداست، رانی آن, ‫تو فقط یه بچه‌ی کوچیکی,
‫نه خیر!
‫رانی آن!
‫یوهو!
‫رانی آن، مراقب باش!
‫ها؟
‫بقبقو!
‫به خاطر ژاکت فضله‌ای یکی بهت بدهکاریم,
‫بابا، من ون رو قرض می‌گیرم!
‫دخترم، خیلی خطرناکه!
‫یادت نره کجا پارک می‌کنی!
‫وای,,,
‫رانی آن موفق میشه، نه؟
‫احتمالا نه‌,
‫آخ!
‫چیه؟ یکی باید می‌گفت,
‫جماعت اهل مهمونی، چه خبرها؟
‫بخت و اقبال یارت,
‫بهش نیاز پیدا می‌کنی!
‫رانی آن؟
‫تو اومدی بیرون!
‫درست به موقع واسه مهمونی الهه شدن من,
‫پونگواری، باید دست نگه داری!
‫وگرنه اوکومو رو آزاد می‌کنی!
‫خدای دنیای زیر زمین؟
‫مسخره‌ست,
‫حقیقت داره! من‌ مدرک دارم,
‫قبلا هم این کار رو کردی چون آماده نبودی,
‫آماده نبودم؟ من الان یه خدام، رانی آن,
‫دیگه داری مثل مامانم حرف می‌زنی,
‫و اینجا مامان‌ها حق ورود ندارن,
‫پونگواری، مامانت دوستت داشت,
‫اون به عنوان تنبیه نمی‌خواست متوقفت کنه,
‫اوه، جدی؟ اونو منو تبدیل به یه کوه کرد,,,
‫به معنای واقعی منو زمین‌گیر کرد,
‫واسه اینکه ازت محافظت کنه!
‫ما اینو توی اون اتاق مخفی پیدا کردیم ‫که تو منو اونجا خیلی عادی حبس کردی,,,
‫در ضمن، کار قشنگی نبود,
‫این واقعیت اتفاقیه که ۸۰۰ سال پیش برات افتاد,
‫اینا والدین من هستن,,,
‫امکان نداره,,,
‫اینقدر بهم نگو چیکار کنم!
‫دخترم، خواهش می‌کنم,,,
‫نه!
‫چه خبره؟
‫نه! مامان!
‫متاسفم, دوستت دارم,
‫دخترم,,,
‫روستایی‌ها!
‫جلوی اونو بگیر!
‫من از مردم محافظت می‌کنم!
‫اون زیادی قدرتمنده,
‫با هم می‌تونیم شکستش بدیم,
‫به خاطر پونگواری!
‫والدینت به خاطر نجات جون همه، ‫خودشون رو فدا کردن,
‫ولی تو نمی‌دونستی همچین اتفاقی میفته,
‫تقصیر تو نیست,
‫اون منو از دست اوکومو نجات داد,
‫تمام این مدت فکر می‌کردم,,,
‫آره، گمونم مامان‌ها این کار رو می‌کنن,
‫- من می‌دونم مامانم حاضره,,, ‫- رانی آن!
‫مامان!
‫باید کمکش کنیم! ولی چه جوری؟
‫با من,
‫الهه‌ی ماه؟
‫می‌تونیم نجاتش بدیم, با همدیگه,
‫آماده‌ای؟
‫حالا سفت بچسب,
‫مامان!
‫رانی آن!
‫مامان!
‫[با رانی آن وقت بگذرون!]
‫یوهو!
‫سفت بچسب، مامان!
‫اوه، خدای من، محشر بود,
‫ولی خیلی خطرناک بود,
‫تو جونم رو نجات دادی,
‫دیگه همچین کاری نکن,
‫اوه، دوستت دارم,
‫ماریا! رانی آن!
‫اوه، خدا رو شکر حال‌تون خوبه!
‫خوبه برنامه رو لمینت کردی,
‫من باحال‌ترین خواهر دنیا رو دارم!
‫ممنون، لالو,
‫هی، یه سوال ریز,
‫قضیه‌ی این سگ غول‌پیکر چیه؟
‫کایوت,
‫و اون پونگواریه، الان بچه‌ی خوبیه,
‫هی، من همیشه بچه‌ی خوبی بودم,
‫دوست ندارم ضدحال بزنم،
‫ولی هنوزم با خدای دنیای زیر زمین مشکل داریم,
‫خیلی خب، جماعت، نگرخین, ‫خبر بد: اوکومو داره میاد,
‫خبر خوب: فکر کنم بدونم ‫چه جوری متوقفش کنیم، ولی تنها از پسش برنمیام,
‫ولی چه جوری؟
‫طبق این طومار، ‫وقتی بار قبلی اوکومو اومده بود بیرون،
‫والدین پونگواری ‫اونو با یه دمپایی آتشین گنده شکست دادن,
‫هی، اون شعله‌ی مقدس بابامه! ‫اونو توی معبدش نگه می‌داشت!
‫ولی کسی چه می‌دونه معبدش الان کجاست,,,
‫من می‌دونم,
‫اونجا!
‫گفتم خونه روی یه معبد باستانیه!
‫حالا پول رو رد کن بیاد!
‫عالیه! حالا فقط یه دمپایی گنده‌بک لازم داریم,
‫صبر کن، فکر کنم بدونم کجاست! ‫جلوی موزه‌ست!
‫گفتم نگرخین‌, کمک‌تون رو لازم دارم,
‫ماما لوپه، مامان‌بزرگ و مامان، ‫شماها برین و دمپایی رو پیدا کنین!
‫بقیه با دون تاچو برین سوار هواپیما بشین،
‫و برین مزرعه که شعله‌ی مقدس رو بیارین!
‫تا وقتی شما برسین، ‫من و پونگواری جلوی اوکومو رو می‌گیریم,
‫- رانی آن، من,,, ‫- می‌دونم چی می‌خوای بگی، مامان,
‫اون خیلی قدش بلنده, آتیشیه, ‫زیادی خطرناکه, من,,,
‫نه، به نظرم نقشه‌ی خوبیه,
‫و من به لالو نیاز دارم,
‫ممنون، مامان,
‫همگی گوش کنین, ما از پسش برمیایم,
‫خانواده‌ی کاساگرانده با شماره‌ی ۳!
‫یک، دو، سه,,,
‫خانواده‌ی کاساگرانده!
‫این لازمت میشه,
‫فقط هدف بگیر و شلیک کن,
‫رانی آن!
‫موفق باشی!
‫ولی مراقب باش!
‫تو هم همینطور، مامان,
‫حمله!
‫اه!
‫این سلاحیه که اوکومو رو شکست میده!
‫اگه حق با من باشه، ‫این نوک یه دمپایی خیلی خیلی بزرگه!
‫لالو، بکَن!
‫اگه زنده نموندیم، ‫باید بگم تو دوست خوبی هستی، پونگواری،
‫و پشم‌هات خیلی نرمه,
‫ممنون, حالا بریم حال غول مواد مذابی رو جا بیاریم!
‫ها!
‫چه خفن,
‫چشمش,
‫تانگاشوان!
‫شعله‌ی مقدس,
‫کسی نربودن آورد؟
‫ماشالا، لالو!
‫خیلی خب، شمع دست کیه؟
‫شمع دست من نیست,
‫فکر می‌کردم شمع دست توئه!
‫من خوراکی آوردم! کسی بابتش ازم تشکر نکرد!
‫خیلی خب، یه فکری براش می‌کنم,
‫عیبی نداره، بابی, ‫من زندگی مقوایی خوبی داشتم,
‫اه,
‫می‌سوزه!
‫شوخی کردم، آتیش جادوییه!
‫آره!
‫اوه اوه,
‫آخ!
‫- پسر خوب! ‫- حالا فقط یه طناب لازم داریم!
‫بریم!
‫طاقت بیار، رانی آن,
‫- آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام,
‫پونگواری!
‫اه!
‫پونگواری!
‫خوبی؟
‫والدینم زنده‌ان!
‫توی اون جواهرات محبوس شدن! ‫باید نجات‌شون بدم,
‫رانی آن!
‫آتیش مقدس رو گیر آوردیم!
‫الان خودم رو خراب کردم!
‫بابی! شعله رو به مامان برسون!
‫داره جواب میده,
‫مراقب باشین!
‫آره!
‫شعله‌ی مقدس رو آوردیم!
‫عالیه، بیارش اینجا!
‫اه,,,
‫چه جوری بیارمش پیش‌تون؟
‫با کمک ما! ما می‌تونیم پرواز کنیم ببریمش!
‫ما پرنده‌ایم!
‫از شعله محافظت کنین!
‫یالا، همه برین اینجا!
‫هی، هیولاها!
‫اینو بخونین و گریه کنین!
‫بیاین طعم اینو بچشین!
‫هی، عوضی‌های مذابی!
‫پرنده رو تماشا کنین!
‫جنگجوی دمپایی درون‌تون رو متمرکز کنین,
‫و بلند کنین!
‫بابی! واسه فرستادن شعله آماده شو!
‫چه جوری؟
‫فایربال!
‫کمک! رانی آن!
‫طاقت بیار، پونگواری!
‫دارمت!
‫جنگجویان دمپایی!
‫قدرت‌تون رو به ما قرض بدین!
‫یالا، بریم!
‫اوه، ممنون!
‫بابی، شعله رو لازم داریم!
‫کل فیلم منتظر این صحنه بودیم!
‫از این بابت مطمئنیم؟
‫اه!
‫نه!
‫ها؟
‫اووق!
‫همینجا منتظر باشین، مامان و بابا,
‫هیچ کس حق نداره با تابستون ۱۲ سالگی من شوخی کنه!
‫بوی مرغ میاد,
‫کلی خرابی به بار اومده,
‫و همش تقصیر منه,
‫بهتره مطمئن بشیم اون نتونه برگرده,
‫می‌دونم چیکار کنم,
‫عصا رو بده من,
‫معبدت؟ ولی این چیزیه که همیشه می‌خواستی,
‫بود,
‫دخترم؟
‫مامان! بابا!
‫پونگواری!
‫مامان، خیلی اشتباه کردم,
‫تمام مدت فکر می‌کردم ‫منو کوه کردی که تنبیه‌ام کنی،
‫ولی تو نجاتم دادی,
‫و حالا تو ما رو نجات دادی,
‫دخترم، نیمه‌الهه‌ی آش‌ولاش‌کنی!
‫بدون دوست جدیدم، رانی آن، ‫از پسش برنمیومدم!
‫و همینطور کل خانواده‌اش: خانواده‌ی کاساگرانده,
‫سلام!
‫رانی آن!
‫مامان,
‫مامان، همش تقصیر من بود,
‫هیچ کدوم از اینا اتفاق نمیفتاد
‫اگه من یه ۱۲ ساله‌ی اعصاب‌خردکن نبودم ‫و به حرفت گوش می‌کردم,
‫نه، باید به حرف همدیگه گوش می‌کردیم,
‫من حسابی درگیر تابستون بی‌نقص ‫و برنامه‌ی سفر بی‌نقصم شدم,
‫گمونم یه جورایی زیاده‌روی کردم,
‫حق با تو بود، مادر,
‫من واسه اینکه یه خدای کامل باشم آماده نبودم, ‫الان متوجه میشم,
‫ولی اگه من همش بگم نه، ‫تو چه جوری آماده میشی؟
‫باید بیشتر به این سفر ‫و ارزشی که برات داشت اهمیت می‌دادم,
‫ولی فقط به خودم فکر کردم,
‫منم همینطور,
‫می‌خواستم با دختر کوچولوم وقت بگذرونم،
‫ولی گمونم اون دیگه خیلی کوچولو نیست,
‫اون یه زن جوون محشره،
‫که گاهی نیاز داره آزادی عمل داشته باشه,
‫تمام مدت فقط به چیزی که ‫خودم می‌خواستم فکر کردم,
‫فدا کردن معبدت برای نجات بقیه ‫رشد معرکه‌ای رو نشون میده,
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم,
‫می‌دونم گاهی خیلی محکم بهت می‌چسبم,
‫این کاریه که مامان‌ها می‌کنن,
‫ولی باید کمک‌تون کنیم بزرگ بشین,
‫و نهایتا,,,
‫بذاریم برین,
‫- وقتی ۳۰ سالت شد, ‫- سی هزار سال,
‫میشه دمپایی منو امضا کنی؟
‫ما طرفدار پروپاقرصت هستیم,
‫سیب!
‫من برگشتم، جیگر!
‫عالی شد,
‫خب، گمونم تو باید برگردی خونه‌ی خداها,
‫اگه خواستی با هم بگردیم ‫و آهنگ‌های توئلو ایز میدنایت رو گوش کنی، من هستم,
‫اوه، من جایی نمیرم,
‫آره، احتمالا هزار سال قراره تنبیه بشم،
‫ولی قرار نیست جشنواره‌ی آتش جدید رو از دست بدم!
‫مامان، بابا، بیاین اینجا رو تمیز کنیم,
‫الان ردیفش می‌کنیم,
‫ایول!
‫وای!
‫یه خرده قلق کار از دستم در رفته,
‫امیدوارم همه چی رو به آتیش نکشم,
‫چی؟
‫شوخی کردم,
‫و بعد سیسیکی دریاچه رو احیا کرد
‫و حالا که می‌دونیم معبد اینجاست،
‫داریم جشنواره‌ی آتش جدید رو ‫در مزرعه برگزار می‌کنیم!
‫و اونجا,,, ‫اون آتیش بزرگ واسه چیپیریه!
‫گرمای اون واقعا می‌تونه صورتت رو ذوب کنه,
‫تابستون ۱۲ سالگی معرکه‌ای داری,
‫آره، راستش خیلی عالی شده,
‫ولی در مورد محوطه‌ی اسکیت‌سواری ادی افراطی بگو,
‫راستش ادی دیگه اونقدرها هم افراطی نیست,
‫وقتی تقریبا چند باری نزدیک باشه سرت رو بشکنی،
‫تمام حس و حال ماجراجوییش رو از دست میده,
‫اوه، شرمنده، سید، باید برم, ‫من و مامان میریم قسمت‌های دیگه‌ی جشنواره رو ببینیم,
‫خیلی خب، خداحافظ, ‫یه نیمه‌خدای دیگه رو آزاد نکنی!
‫یه چیزی برات گرفتم,
‫وای، عاشقشم,
‫فروشنده قول داد چیز دیوونه‌واری توش مخفی نیست,
‫قبلا اینو نگفتم، ‫ولی ممنون که منو آوردی اینجا,
‫آره! آره!
‫کسی فندک داره؟
‫معرکه‌ست!
moviepovie.com