‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت...
‫- باهام بیا خونه. ‫- من برنمی‌گردم خونه.
‫- اینجا الان زمین گودوینه. ‫- معذرت می‌خوام.
‫باید جیکوب می‌بود.
‫در مورد بچه به دل گفتی؟
‫لیاقتش رو نداره که اونو بشناسه.
‫من نتونستم با مرگ کولتون
‫- و اینکه تو توش دخیل بودی کنار بیام. ‫- فقط باید مطمئن بشم که...
‫اسم توماس اینجا نیست.
‫می‌دونی که نمی‌تونی ‫جلوی این اتفاق رو بگیری.
‫ولی حداقل می‌تونم خداحافظی کنم.
‫توماس! خدا رو شکر.
‫کاترین؟
‫نباید الان اینجا باشی. ‫باید بری.
‫نه، گوش کن ببین چی می‌گم. بریتانیایی‌ها. ‫اونا می‌خوان تو رو بکشن.
‫سربازها منو نمی‌کُشن، کت.
‫نه، توماس. این توی اسناد جنگ هست.
‫شاید، ولی کسی که ماشه رو می‌کشه...
‫- سایرس گودوینه. ‫- نه.
‫- تو باهاش معامله کردی! ‫- گودوین هیچ‌وقت نمی‌ذاشت...
‫جیکوب زنده بمونه.
‫من و برادرت از خیلی جهات ‫بهش بدی کردیم.
‫بنابراین من خودم رو برای معامله پیشکش کردم
‫- و سایرس با خوشحالی قبول کرد... ‫- نه. نه!
‫می‌تونی فرار کنی.
‫کاترین، اگه من فرار کنم ‫جیکوب می‌میره.
‫من توی این قضیه بی‌گناه نیستم. ‫من نقش خودم رو بازی کردم.
‫- نه. ‫- و باید واسه آخرین بار...
‫یه اعترافی بهت بکنم.
‫قصد نداشتم کنار دریاچه بهت شلیک کنم.
‫- خدای من، اون مهم نیست. ‫- چرا، چرا هست.
‫- نه. ‫- باید اینو بدونی که...
‫من سایرس رو هدف گرفته بودم.
‫اون روز توی جنگل تنها بود
‫- و من اونو هدف قرار داده بودم. ‫- وایسا ببینم.
‫اگه اونو می‌کُشتی،
‫دیگه جیکوب و سوزانا در امان بودن.
‫تو در امان بودی.
‫خدای من، همه‌ی اینا تقصیر منه.
‫نه! نه، کت.
‫من هیچ‌وقت واسه اومدنت به زندگیم ‫سرزنشت نمی‌کنم.
‫هیچ‌وقت.
‫می‌بینمش! بگیرینش!
‫ولی کاترین، الان باید بری.
‫- من نمیرم. ‫- همون‌طور که قبلاً ازت خواستم،
‫بهم اجازه میدی بخشی از ‫قلبت رو در قلبم داشته باشم؟
‫پس لطفاً بخشی از منو ‫همراه خودت داشته باش.
‫- نه. ‫- چیزی که باهاش منو به یاد بیاری.
‫خواهش می‌کنم نکن... خواهش می‌کنم...
‫نه، خواهش می‌کنم...
‫- کاترین، دیگه باید بری! ‫- نه...
‫کت، برو! فرار کن!
‫و هر کاری که می‌کنی، ‫فقط پشت سرت رو نگاه نکن. برو!
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫از منظره لذت می‌بری؟
‫شاید بهم اجازه بدی که بخشی از
‫قلبت رو در قلبم داشته باشم.
‫کت، برو! فرار کن! ‫و هر کاری که می‌کنی،
‫به پشت سرت نگاه نکن.
‫برو!
‫اومدی.
‫من کل صبح رو اینجا بودم.
‫که یعنی بارها فنجون قهوه‌ام رو پر کردم.
‫مانیکا چپکی نگاهم کرد،
‫واسه همین کاملاً مطمئنم که ‫دیگه زیاد نمی‌تونم بیام اینجا،
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫حاضرم اینو...
‫- به جون بخرم. ‫- لازم به این کار نیست.
‫ما اصلاً همدیگه رو نمی‌شناسیم. ‫
‫حق داری. ‫گمونم نگران بودم که اگه
‫کامل با همدیگه آشنا بشیم،
‫تو دیگه نخوای...
‫منو بشناسی.
‫خب، گمونم بهتر بود که خودم ‫توی این مورد حق انتخاب داشته باشم.
‫هی. سفارش دادی یا...
‫سلام، کیسی. ‫برگشتی شهر.
‫آره. پیش بابامم.
‫می‌بینمت، آلیس.
‫- چیزی برات بیارم؟ ‫- نه، فقط اومدم یه سلامی بگم،
‫پس... سلام!
‫سلام... آره، گمونم قراره زیاد...
‫همدیگه رو ببینیم، درسته؟
‫حالا که بابات ‫زمین‌مون رو خریده و این حرف‌ها.
‫هی، فقط...
‫می‌شه بهم قول بدی که ‫خوب ازش مراقبت کنی؟
‫درسته، آره. قول میدم.
‫ولی ام... راستش من باید برم،
‫پس... بعداً می‌بینمت؟
‫آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اوضاع خونه اصلاً خوب نیست.
‫باشه. خب بعد از شیفتت ‫در موردش صحبت کنیم.
‫یا می‌تونیم الان صحبت کنیم.
‫"طوفان" خوب به نظر می‌رسه.
‫مشخصه داری کارت رو ‫خوب انجام میدی.
‫اگه اومدی اینجا که ببریش...
‫نه. نه، البته که نه.
‫اون دیگه متعلق به توئه.
‫واسه همین به فکر اینم که ‫یکی دیگه بخرم.
‫به نظرت این فکر خوبیه؟
‫از پس این یکی برنیومدی.
‫حق داری. ولی با خودم فکر کردم شاید...
‫اگه تو بهم کمک کنی یکی رو انتخاب کنم...
‫تو نیازی به کمک من نداری.
‫تو "طوفان" رو انتخاب کردی ‫و اون حرف نداره.
‫خیلی‎خب. گفتم بپرسم.
‫می‌دونی، به اینم فکر کردم که بهتره...
‫این بی‌محلی رو تمومش کنیم،
‫ولی...
‫ولی اشکالی نداره.
‫هی، من...
‫برگه‌ها رو امضا کردم. ‫برگه‌های قرارداد با گودوین. واسه زمین.
‫فکر کنم خوشحالم.
‫از اینکه خوشحالی خوشحالم، دل.
‫وجود من باعث شد بیست سال...
‫بین مامانم و دل بحث باشه.
‫واسه همین دریاچه ‫هی منو به اونجا می‌فرسته؟
‫که ببینم دلیل اینکه مامان دیگه هیچ‌وقت
‫با دل حرف نزد ‫و نیومد خونه من بودم؟
‫گوش کن...
‫شاید تا قبل از اینکه تو ‫بیای اینجا
‫کت با دل حرف نزده باشه، ‫ولی به این معنی نیست که...
‫مامانت برنگشت.
‫یا اینکه تو... ‫می‌دونی... تو هم برگشتی.
‫کِی؟ ‫دفتر ثبت وقایع رو داری دیگه؟
‫آره. فقط دارم می‌گم که ‫واسه فهمیدن جزئیات...
‫نیاز نیست خیلی منتظر بمونی.
‫الیوت؟
‫- سلام. ‫- آلیس؟
‫- هیچ‌کس توی مزرعه نیست. ‫- یه سال گذشته.
‫وایسا... چی؟ یه سال؟ ‫فوری سال 2008 شد...
‫چه خبر شده؟
‫خب، من تازه دانشسرا رو تموم کردم،
‫واسه همین...
‫دلیلی نداره اینجا بمونم.
‫دارم میرم، آلیس.
‫کت می‌دونه؟ یا دل؟
‫بعد از فاجعه‌ی لینگرمور...
‫دیگه با کت حرف نزدم. ‫و دل هم رفته. اون...
‫- رفته؟ ‫- آره. چند هفته‌ای رو برگشته به خونه‌اش...
‫در کارولینای شمالی،
‫و اونم بعد از لینگرمور ‫با کت حرف نزده.
‫پس...
‫نمی‌دونم.
‫شاید دریاچه تو رو آورده اینجا که بتونیم...
‫از دل هم دربیاریم و...
‫درست حسابی خداحافظی کنیم.
‫نه. نه! باید... ‫باید بیشتر از این حرف‌ها باشه.
‫سعی می‌کنم این حرفت رو ‫به خودم نگیرم.
‫الیوت، خونه‌ای؟
‫کت...
‫ولش کن، حق با تو بود. ‫باید قایم بشی.
‫می‌شه بیام داخل؟ دارم یخ می‌زنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- اشکالی که نداره؟
‫نه، نه، اصلاً. ‫بیا، بشین.
‫چایی درست می‌کنم.
‫بابت چایی ممنونم.
‫اتفاق افتاد.
‫حکم توماس اجرا شد.
‫ولی نه توسط سربازها. ‫کار سایرس بود.
‫به خاطرِ... جیکوب.
‫و... شایدم من.
‫ولی تونستم باهاش حرف بزنم.
‫می‌دونی، واسه آخرین بار ‫باهاش خداحافظی کردم.
‫خوبه.
‫توماس، اون...
‫اون اینا رو بهم داد.
‫ام...
‫وااای.
‫ اینا واسه سال 1800 هست؟
‫می‌شه یه عکس ازشون بگیرم؟
‫آره، موضوع سکه‌ها نیستن، الیوت.
‫شرمنده. در مورد توماسه.
‫حتی بیشتر متأسفم که ‫تو شاهد تموم اینا بودی.
‫خب، حق با تو بود. ‫منظورم حرفیه که زدی.
‫من سعی کردم...
‫واقعاً سعی کردم اوضاع رو درست کنم،
‫ولی عاقبت خرابشون کردم.
‫می‌دونم، مدت زیادی گذشته. ‫من...
‫در مورد چیزی که اون شب ‫توی لینگرمور گفتم خجالت‌زده بودم
‫و بعدش... خیلی باهات بدرفتاری کردم.
‫هر روزی که تماس نمی‌گرفتم ‫فقط بدترش می‌کرد، ولی...
‫می‌خوام اوضاع رو با تو ‫و مامانم درست کنم، الیوت.
‫خب...
‫دل یه چند هفته‌ای بیرون از شهره.
‫و من خودمم قراره به‌زودی برم.
‫درست زمانی که به جفت‌تون نیاز دارم.
‫خب، متأسفم که پورت هیون ‫زمان رو متوقف نمی‌کنه...
‫تا کاترین لندری
‫تصمیم بگیره که می‌خواد برگرده.
‫می‌دونی...
‫ما هم زندگی خودمون رو داریم.
‫اینو می‌دونم.
‫حالا که حرف از زندگی شد...
‫اوضاع تو چطوره؟ بچه چطوره؟
‫اون خیلی خوبه. ‫و خوشگله. ببین.
‫الان پنج ماهشه.
‫اووه.
‫آلیس رو ببین. ‫ممنونم. اون خوشگله.
‫پس چرا با خودت نیاوردیش؟
‫اگه می‌خوای از دل مامانت دربیاری،
‫آلیس قال قضیه رو می‌کنه.
‫با اینکه آلیس همه‌چی‌تمومه،
‫نیاز داشتم یه هوایی به سرم بخوره.
‫بِرِیدی پدر فوق‌العاده‌ایه، ولی...
‫شاید زیادی فوق‌العاده‌ست؟
‫فقط حس می‌کنم ‫نمی‌تونم هیچ کاری رو درست انجام بدم.
‫دیگه نمی‌دونم کی هستم، الیوت.
‫حرفه‌ی شغلیم مشخص نیست.
‫کل روز رو توی خونه تنهام ‫و حس می‌کنم...
‫گیر افتادم.
‫من توی مادر بودن ‫خودم رو گم کردم
‫و به نظرم این باعث شده ‫مادر افتضاحی باشم.
‫گوش کن، کت.
‫تو مادر خارق‌العاده‌ای می‌شی.
‫و قراره دختر شگفت‌انگیزی رو بزرگ کنی
‫که عشقش به تو قابل وصف نیست.
‫و وقتی بزرگ بشه ‫نه تنها دخترته، بلکه...
‫بهترین دوستته.
‫- چطور می‌تونی انقدر مطمئن باشی؟ ‫- هستم دیگه.
‫دارم سعی می‌کنم، الیوت. ‫جدی دارم سعی می‌کنم.
‫گوش کن.
‫آلیس و بِرِیدی بهت نیاز دارن.
‫می‌دونم. حق با توئه. ‫ممنونم.
ا‌را‌‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌‌گا‌‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌‌ب‍ی‍ن
‫از دیدنت خوشحال شدم، کت.
‫هی، الیوت.
‫خواستم اینو به مامان بدم.
‫ولی می‌شه لطفاً مطمئن بشی که ‫این به دستش می‌رسه؟
‫بلیت هواپیماست. ‫به مینیاپولیس.
‫می‌تونه هر زمانی که بخواد ازش استفاده کنه.
‫و، ام... همین.
‫می‌خوام مامانم برگرده، الیوت.
‫می‌خوام آلیس رو بشناسه.
‫از خدامه کت، ولی... ‫اون موقع من اینجا نیستم که اینو بهش بدم.
‫خب. کت لندری، چطوری؟
‫خوبم. راستش داشتم می‌رفتم.
‫ام... ولی ویکتور...
‫می‌شه یه لطف بزرگی در حقم بکنی؟
‫البته، همیشه. ‫هر چیزی که بخوای انجام میدم.
‫می‌شه لطفاً اینو به مامانم بدی؟ ‫وقتی اومد خونه.
‫باعث افتخارمه.
‫خداحافظ، الیوت. ‫ممنونم.
‫باز یه لندری ازمون می‌خواد ‫که یه لطفی در حقش بکنیم، هان؟
‫توهین‌آمیزه.
‫دیدم بار و بندیلت رو توی ماشین گذاشتی.
‫می‌خواستی بهم بگی که ‫امروز قراره بری
‫یا اینکه خواستی جیم بزنی؟
‫پول جمع کردی که از شهر بری ‫و حالا واسه من...
‫کسی شدی، هان؟
‫حدس بزن چی؟ ‫تو هیچ‌وقت از اینجا فرار نمی‌کنی.
‫این توی خونته.
‫خواهی دید.
‫خداحافظ، الیوت. ‫به‌زودی می‌بینمت.
‫تصمیم گرفتم توی زمین‌ها قدم بزنم.
‫باورش سخته که دیگه...
‫مال ما نیستن.
‫نمی‌تونم قرارداد رو فسخ کنم.
‫بِرِیدی می‌گه اون قرارداد قطعیه.
‫پس واقعاً دودل شدی.
‫البته که شدم. ‫فکر می‌کنی می‌خوام این اتفاق بیفته؟
‫به خاطر فروش پشیمون می‌شی، مامان. ‫از من گفتن بود.
‫اگه وام می‌گرفتیم چی؟
‫نه. این کار رو با کول و پدرم کردم.
‫و دیگه تکرارش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب. باشه. ‫خدای من، خیلی لجبازی.
‫الیوت؟
‫آلیس؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ممنونم.
‫ام... خواهش می‌کنم. چرا؟
‫واسه سال 2008. واسه اینکه به مامان گفتی ‫اون مادر خوبیه
‫و کمکش کردی اینو توی خودش ببینه ‫و بیاد خونه پیشم.
‫- من این کار رو کردم، مگه نه؟ ‫- پس الان باید...
‫فقط باید بفهمم که ‫ویکتور کِی اون بلیت هواپیما رو...
‫- به دل داد. ‫- چی؟
‫کت به بابات یه بلیت هواپیما داد ‫که اونو به دل بده
‫چون دل خونه نبود ‫و تو داشتی می‌رفتی،
‫ولی اون می‌تونست باعث بشه که
‫اونا برگردن پیش هم،
‫ولی دل ازش استفاده نکرد ‫و من باید چراش رو بدونم.
‫متأسفم. ‫ببین، نمی‌دونم بابام کِی..
‫اونو به دل داده. من دیگه رفته بودم.
‫- اون چیه؟ ‫- اوه، اون یه فرضیه‌ست.
‫اسمش رو گذاشتم: "فاکتور فین".
‫گوش کن.
‫جیکوب داشت دنبال فین می‌رفت ‫و افتاد توی دریاچه، درسته؟
‫ولی فین داشت دنبال کت می‌رفت.
‫و با کت سر از زمان حال درآورد.
‫این باعث شد فکر کنم که
‫شاید بقیه هم بتونن...
‫همزمان با یه لندری ‫به زمان سفر کنن؟
‫ولی اولین باری که ‫دیدم سال 1999 پریدی توی دریاچه،
‫درست مثل فین که دنبال کت رفت، ‫منم دنبالت اومدم،
‫ولی نشد.
‫و مامانت سعی کرد سوزانا رو ‫از سال 1814 برگردونه،
‫نمی‌دونم بهت گفته یا نه، ‫ولی محض اطلاع
‫اینم جواب نداد. ‫پس... ارتباط بینشون چیه؟
‫چرا واسه من یا اجدادم توی سال 1814 نشد؟
‫- و؟ ‫- فکر کنم...
‫دریاچه تو رو از زمانی که توش هستی...
‫به آینده نمیاره، ‫ولی می‌تونه از زمانی که توش هستی...
‫تو رو به گذشته ببره.
‫درباره‌اش فکر کن. ‫دریاچه همه‌اش راجع به بازتابه.
‫اینکه ببینیم چه اتفاقی افتاده ‫و ازشون درس بگیریم.
‫پس چرا باید آینده‌ات رو ‫بهت نشون بده؟ نمیده.
‫پس فرضاً، تو می‌تونی برگردی؟
‫این فقط یه فرضیه‌ست، آلیس.
‫آره، ولی فرضیه‌ها رو ‫باید آزمایش کرد، الیوت.
‫نه، نمی‌خوام... من...
‫من باهات میام. ‫شاید این هدیه‌ای باشه که..
‫- بتونم بهت بدم؟ ‫- به نظر نمیاد که دریاچه...
‫واسه تو یا کت مثل یه هدیه بوده باشه.
‫اولین بار که میای هست. ‫قول میدم.
‫اگه نشد که هیچی.
‫ولی حداقل باید امتحانش کنیم، مگه نه؟
‫چرا... چرا...
‫چرا وقتی هوا یخه فرضیه رو امتحان کنیم؟
‫آخه...
‫چه ضرری داره ‫تا تابستون منتظر بمونیم؟
‫چیزی نمی‌شه، الیوت. ‫یالا.
‫خیلی‌خب.
‫- با شماره‌ی سه؟ ‫- باشه.
‫یک... دو... سه!
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫هر دفعه باید این کار رو کنی؟
‫آره.
‫انگاری آدم به سمت خلأ کشیده می‌شه.
‫وای خدای من...
‫آلیس... شد؟
‫آره. فکر کنم شد.
‫خیلی‌خب، توماس. ‫اونا چه بلایی سرت آوردن؟
‫الایژا.
‫وای خدای من. ‫کار سوزانا بود.
‫اون... اون دوچرخه‌ی جیکوب ‫و ماشین کولتونه.
‫خدای من.
‫آلیس، من...
‫- فکر نکنم بتونم از پسش بربیام. ‫- تو می‌تونی. تا اینجای راه رو اومدی.
‫چی‌کار کنم؟
‫برو.
‫خب، سلام.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ببخشید.
‫داشتم واسه خودم پرسه می‌زدم
‫و سر از مزرعه‌ی شما درآوردم.
‫می‌فهمم.
‫خب اگه دنبال کار می‌گردی، ‫من کمک ‌لازمم.
‫بابت زمانی که می‌ذاری بهت پول میدم.
‫درسته. ممنونم.
‫- از خدامه کمک کنم. ‫- خوبه.
‫به فکر اینم تا اونجا رو برق‌کشی کنم.
‫می‌خوام قبل از جشن امشب خانواده‌ام ‫راست و ریستش کنم،
‫- به‌عنوان سورپرایز. ‫- امشب جشنه؟
‫آره.
‫هر سال انجامش می‌دیم. ‫یه‌جور شروع واسه تابستونه.
‫گرچه امسال یه کوچولو فرق می‌کنه.
‫دخترم داره میره کمپ
‫و بهترین دوستش...
‫خب، اون تنها می‌مونه.
‫می‌دونی، با خودم گفتم...
‫اون زمان زیادی رو ‫توی اتاق زیر شیروانی گذرونده،
‫این کار شاید باعث بشه ‫بیشتر بهش حس خونه بودن بده.
‫به نظرم...
‫- به نظرم ایده‌ی فوق‌العاده‌ایه. ‫- خوبه. آره، اون بچه‌ی خوبیه.
‫و مطمئنم با کمک تو می‌تونیم ‫فوراً تمومش کنیم.
‫- تمام تلاشم رو می‌کنم، قربان. ‫- هیچ شکی ندارم.
‫اوه، کولتون هستم.
‫سلام.
‫خیلی جذابه، دل.
‫خوشحالم که نظرت عوض شد ‫و می‌خوای مهارتت رو به اشتراک بذاری.
‫خب، الان اصل کار معرفی کردن‌شونه.
‫- آهان. ‫- اگه بخوایم با هم کنار بیان،
‫باید بهشون زمان بدیم.
‫باید به همدیگه عادت کنن.
‫ولی می‌بینی؟ آروم پیش رفتن ‫ممکنه جواب بده.
‫چه سخنان حکیمانه‌ای. ‫به ذهن می‌سپارمش.
‫فقط منظورم اینه که ‫با این کار از هر دعوا...
‫یا تهاجمی پیشگیری می‌شه.
‫دریافت شد.
‫حالا که حرف از تهاجم شد، من...
‫می‌خوام بابت رفتار اون شبم...
‫وقتی اون چک رو بهم پیشنهاد دادی ‫معذرت بخوام.
‫طبق چیزی که الان یاد گرفتم،
‫همچین مقدمه‌ای رو ‫باید آروم‌تر بیان کرد.
‫بذار اینو بهت بگم.
‫بیا ببینیم این دوتا چطور با هم کنار میان ‫و از اونجا شروع می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫بچه که داشته باشی،
‫سریع یاد می‌گیری که وقتی ‫شروع می‌کنن به بزرگ شدن،
‫نیاز به چیزی دارن که ‫مال خودشون باشه.
‫فضای شخصی خودشون.
‫می‌شه چندتا اتصال‌دهنده سیم روپیچ بهم بدی؟
‫شاید چیز زیادی به نظر نرسه،
‫ولی مهمه.
‫واسه دخترم، ولی به نظرم بیشتر...
‫واسه بهترین دوستش که ‫در موردش گفتم.
‫- چطور؟ ‫- خب، اوضاع براش توی خونه...
‫یه‌جورهایی سخت می‌گذره.
‫باباش بهش سخت می‌گیره.
‫واسه همین با خودم گفتم ‫اینجا بهش یه اتاق بدم.
‫همه‌ی اینا رو واسه اون ساختین؟
‫با خودش ساختم.
‫می‌شه اون صفحه ‫و پیچ‌ گوشتی رو بهم بدی؟
‫اسمش الیوته.
‫با همدیگه روش کار کردیم.
‫یکی از ارزشمندترین کارهاییه که ‫تا حالا انجام دادم.
‫هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنم.
‫اعتراف می‌کنم که مسخره‌ست
‫آدم الان تازه برق‌کشی کنه.
‫بچه‌ها امسال فارغ‌التحصیل می‌شن،
‫بعدش وارد دنیا می‌شن
‫و اصلاً نمی‌دونم اون موقع ‫باید چی‌کار کنم.
‫فقط خواستم قدر این آخرین لحظه‌ای که ‫با همدیگه هستیم رو بدونم.
‫فکر کنم موقع جشن فارغ‌التحصیلی
‫ردیف اول بشینم و با صدای بلند تشویق کنم.
‫یه لامپ بده بهم.
‫کلاس 2000!
‫نمی‌تونم صبر کنم.
‫کولتون، گوش کن.
‫هر کاری که می‌کنی فقط...
‫فقط...
‫یادت نره با خودت دوربین ببری.
‫که بتونی همه‌چی رو به یاد بیاری.
‫چون مطمئنم الیوت...
‫مطمئنم الیوت همه‌چی رو یادش می‌مونه.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫بذار نور بیاد.
‫تو حتی وارونه می‌نویسی.
‫آر-ال، ای-ال...
‫این شومینه مرکز خونه‌ی منم هست.
‫می‌بینی که سنگ‌هاش هی شل می‌شن.
‫پس دلت برات تنگ می‌شه.
‫و وقتی دلت برام تنگ شد، ‫بیا پیش شومینه.
‫بنیان‌گذار پورت هیون؟
‫برای کاترین من.
‫الایژا گفت ما به یه شروع نیاز داریم.
‫افسانه‌ای که بهش باور داشته باشیم.
‫اینم از افسانه‌ی پورت هیون.
‫من که نتونستم داستان‌مون رو بگم، ‫تو در زمان خودت داستان‌مون رو بازگو کن.
‫دوستدار تو، سوزانا.
‫خیلی‌خب! اینم از این، بچه‌ها!
‫آخریش!
‫اوه! داره میاد!
‫- ایناهاش! ‫- یوهو!
‫آره! واای!
‫- معرکه‌ست! ‫- وای!
‫واای!
‫وای!
‫منو ببین!
‫اونجا نور داره!
‫یه یارویی رو از شهر آوردم ‫که کمکم کنه
‫تا واسه امشب آماده بشه.
‫نمی‌دونم چی بگم، کولتون. ‫ممنونم.
‫واسه همین اینجا رو ساختیم، درسته؟
‫که همیشه یه جایی رو داشته باشی.
‫شنیدی؟
‫آره. باید بریم. ‫بریم، صدامون رو شنیدن.
‫یالا، الیوت. خلیج منتظرمونه!
‫بهتون خوش بگذره. در لحظه زندگی کنید!
‫- هی، رفیق. ‫- سلام.
‫آلیس... ‫حتی نمی‌دونم چی بگم.
‫خارق‌العاده بود.
‫یه لندری ازمون می‌خواد ‫یه لطفی در حقش بکنیم.
‫توهین‌آمیزه.
‫الیوت. وایسا، ‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫وای خدای من... خودشه. ‫پیداش کردی.
‫بلیت هواپیما هیچ‌وقت به دست دل نرسید.
‫و کت همیشه فکر کرده ‫انتخاب دل این بوده که ازش استفاده نکنه.
‫الیوت، واسه همین دریاچه ‫هی منو برمی‌گردونه!
‫من می‌تونم حلش کنم.
‫اوه، با خودم گفتم خوبه که
‫یه شام خانوادگی داشته باشیم.
‫باشه؟ خیلی‌خب، عالیه. ‫یه جا برات کنار می‌ذارم، سم.
‫می‌بینمت.
‫باید اعتراف کنم که...
‫از قدم بعدی می‌ترسم.
‫مطمئن نیستم آماده باشم ‫بذارم بری، کول.
‫مجبور نیستی.
‫منو به یاد بیار. عاشقم باش. ‫دلتنگم شو.
‫اصلاً اشکال نداره، دلی.
‫من همیشه کنارتم.
‫و قلبت...
‫به اندازه کافی برای گذشته،
‫حال...
‫و آینده بزرگه.
‫پیامت به دستم رسید. چه خبر؟
‫آره، به منم دادی. ‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره. فقط... ‫بشینید.
‫ام...
‫خیلی طول کشید این نامه ‫به دستت برسه،
‫ولی... ایناهاش.
‫وایسا ببینم، اینو از کجا...؟
‫یه بلیته. یه بلیت به مینیاپولیس.
‫این از کجا اومده؟
‫داری می‌گی که ‫به دستت نرسیده بود؟
‫نه، قبلاً توی عمرم ندیده بودمش.
‫چون هیچ‌وقت به دستت نرسید.
‫نه، ولی من... ‫من اینو به الیوت دادم.
‫خواستی به اون بدی، ‫ولی اون داشت می‌رفت
‫- واسه همین دادیش به... ‫- ویکتور.
‫دادمش به ویکتور ‫که اینو به دستت برسونه، مامان.
‫ولی تو بیرون از شهر بودی.
‫هیچ‌وقت این به دستم نرسید، کاترین.
‫چون ویکتور بهت ندادش.
‫وای. بلیت ویژه‌ست. ‫(بلیتی که تاریخ مخصوصی نداره و در طول زمان مشخصی قابل استفاده‌ست.)
‫منظورت اینه بعد از تموم چیزهایی که گفتیم ‫می‌خواستی منو ببینی؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫و خواستم آلیس رو ببینی
‫و خواستم اینو بدونی که...
‫چه نوه‌ی خوشگلی داری.
‫من اون موقع از وجود آلیس خبر داشتم.
‫- پس چرا... ‫- اشتباه کردم.
‫اوه عزیزم، بارها خواستم ‫بهت زنگ بزنم.
‫که ببینم بچه‌ام داره مادری می‌کنه.
‫ولی جلوی خودم رو گرفتم.
‫- چرا؟ ‫- چون...
‫فکر نکردم لیاقتت رو داشته باشم.
‫و نخواستم سربارت باشم.
‫و خواستم بهت فرصت بدم که...
‫زندگیت رو بدون من شروع کنی.
‫اگه می‌دونستم که ‫دلت برام تنگ شده
‫و می‌خواستی منو ببینی، ‫عزیزم...
‫فکر کردم تو نمی‌خواستی ما رو ببینی.
‫اوه خدا. ‫اگه اون بلیت به دستم می‌رسید،
‫توی یه چشم بهم زدن اونجا بودم.
‫ما گذاشتیم حرف‌های ناگفته ‫فضای زیادی رو اشغال کنه،
‫مگه نه؟
‫دیگه نه، مامان.
‫♪ می‌تونم راه بازگشت ‫به خونه رو پیدا کنم ♪
‫♪ و می‌دونی وقتی پیداش کنی ♪
‫♪ هرگز تنها نمی‌مونی ♪
‫- سلام. ‫- سلام!
‫مادربزرگت اینجاست؟
‫آره، فکر کنم اون... ‫اونجاست.
‫چه به موقع.
‫میرم اونور.
‫خانم لندری؟
‫- بله؟ ‫- کیسی گودوین هستم.
‫ببین کی اینجاست! ‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫- خوبه آدم دیده بشه. ‫- آره.
‫ام... این برای شماست.
‫- این چیه؟ ‫- از طرف وکیل خانوادگی‌مونه.
‫بابا متأسفه که ‫خودش نتونست انجامش بده،
‫ولی مرد کار باید به کارش برسه.
‫بگذریم، خرید زمین‌تون
‫به گفته‌ی وکیل پدرم ‫دیگه معتبر نیست.
‫واسه همین اون مجبوره ‫کل سند فروش رو پاره کنه.
‫درک می‌کنه اگه بخواین شکایت کنید، ‫ولی این توش نوشته شده.
‫خب، باید بگم خبر خوبی نیست...
‫ولی می‌تونیم پشت سر بذاریمش، درسته؟
‫آره، می‌تونیم.
‫بهترین کارآموزی!
‫تنها کارآموزت.
‫خب، منصفانه‌ست.
‫بهش می‌خوره.
‫فقط کاش می‌تونستم به مامان نشونش بدم،
‫می‌دونی؟ حقیقت رو بگم.
‫با اون نامه که حل شد.
‫آره. و ازت ممنونم که پیداش کردی.
‫نمی‌دونم چطوری...
‫من اونجا بودم. من...
‫وقتی که به ویکتور دادیش دیدمت.
‫وای خدای من. واقعاً متأسفم، آلیس.
‫اون موقع در بدترین حالتم منو دیدی.
‫- هوف، من... ‫- اشکالی نداره. خب؟
‫باعث شد بیشتر قدرت رو بدونم.
‫خدای من.
‫بیا.
‫مامان، عکسی از کیسی داری؟
‫- چطور؟ ‫- همین‌جوری پرسیدم.
‫آره. اونی که گرفتم رو برات می‌فرستم.
‫- اوه، دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫خب، این بهترین خبریه که ‫بعد از مدت‌ها شنیدم.
‫می‌دونم. نمی‌تونم از فکرش بیرون بیام.
‫اوه... معذرت می‌خوام، ‫جای اشتباهی نشستم، نه؟
‫نه، نه، خیلی هم خوبه. ‫بشین.
‫بفرمایید.
‫با اینکه تونستیم ‫زمین رو نگه داریم،
‫هیچ پولی ندارم که توش چیزی بکارم.
‫خب... هیچ‌وقت نگو نمی‌شه.
‫چی؟
‫دوست یکی از همکارانم ‫توی مدرسه روی سکه‌های...
‫قدیمی‌ای که پیدا کردی ‫تحقیق کرده، کت.
‫- اوهوم. ‫- و این یارو یه سکه‌شناسه.
‫- اصلاً همچین کلمه‌ای وجود داره؟ ‫- بله، وجود داره.
‫یعنی کارشناس سکه‌ست.
‫اوه، اینا واسه سال 1800 هستن.
‫از کجا پیداشون کردی، کاترین؟
‫فکر کنم از یه مزایده‌ای خریدمشون.
‫یارو وقتی این عکس رو دید
‫چشم‌هاش از حدقه زد بیرون ‫و البته
‫اون می‌خواد خود واقعی‌شون رو ببینه.
‫ولی ظاهراً این سکه‌ها کلی می‌ارزن.
‫- چی؟ ‫- حتی می‌تونی با پولش چند سالی...
‫- مزرعه رو بکاری، دل. ‫- مطمئنی؟
‫آره، کاملاً تأیید شده. ‫یارو سکه‌شناسه.
‫از این کلمه خوشت اومده ها.
‫آره. سکه...
‫کافیه!
‫- خدای من. ‫- زبونم بند اومده.
‫و خوشحالم.
‫و خیلی خوشحالم که کنارتونم. نوش!
‫- نوش! ‫- نوش.
‫نوش.
‫تمیزکاری کافیه. ‫می‌خوام حرف بزنم.
‫خیلی‌خب، بیا حرف بزنیم.
‫از اینکه تو همسایه‌ام هستی خوشحالم.
‫دوست دارم بدونم کنارمی.
‫دوست دارم بشناسمت.
‫سوزانا عمر طولانی‌ای داشته.
‫ولی نه اون‌قدری که بتونه دنیایی رو ببینه ‫که بتونه توش
‫با اسم یه زن کتاب بفروشه.
‫بنابراین...
‫می‌خوام از نو چاپش کنم.
‫تا تاریخ رو درست ثبت کنم.
‫بابت این کار ازت ممنونم.
‫من به گذشته سفر کردم.
‫چی؟
‫به گذشته سفر کردم.
‫- چطوری؟ ‫- با آلیس.
‫دریاچه ما رو به آخرین شروع تابستون‌مون...
‫توی سال 1999 فرستاد ‫و من با کولتون حرف زدم.
‫اوه، الیوت...
‫پنج دقیقه بیشتری که می‌خواستم رو ‫به دست آوردم، کت.
‫و زمانی که باهاش گذروندم ‫باعث شد بفهمم...
‫که تو پارسال چی کشیدی.
‫مجبور شدم جلوی خودم رو بگیرم ‫که هشداری بهش ندم.
‫در مورد جیکوب، ‫در مورد جشنواره و...
‫اون شبی که داشت با ماشین ‫برمی‌گشت خونه.
‫خواستم سعی کنم و مثل تو ‫جلوی همه‌چی رو بگیرم.
‫هیچ‌وقت نباید به خاطر اتفاقی که ‫واسه بابات افتاد سرزنشت می‌کردم.
‫و من...
‫هیچ‌وقت نباید شهر رو ترک می‌کردم.
‫ازت می‌خوام منو انتخاب کنی.
‫من...
‫می‌شنوم چی می‌گی، می‌شنوم.
‫فقط می‌خوام که...
‫برام جا بیفته.
‫اشکالی نداره؟
‫البته.
‫اگه زنده می‌موندم،
‫چی‌کار می‌کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید من...
‫می‌تونستم عاشقت باشم.
‫ولی من یکی دیگه رو دوست دارم.
‫و من و تو...
‫فقط خیلی دیره.
‫جیکوب!
‫جیکوب، مراقب باش!
‫جیکوب.
‫جیکوب، هی.
‫سلام. تو اینجایی.
‫من اومدم خونه.
‫بذار نور بیاد.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم.
‫اون خونه‌ست.
‫- به نظرت مامان... ‫- اون داخله.
‫وایسا، وایسا، وایسا. جیک، جیک. ‫جیک، فقط... بمون.
‫کاملاً مطمئنی که
‫می‌خوای این کار رو انجام بدی؟
‫چون به محض اینکه ‫پات رو بذاری داخل...
‫مطمئنم.
‫الایژا و سوزانا...
‫اونا تشویقم کردن که بیام.
‫الایژا،
‫فکر کنم اون همیشه می‌دونست که ‫من واقعاً به اینجا تعلق دارم.
‫می‌دونی، حتی توماس بهم گفت که بیام.
‫نه... جیکوب، من...
‫من اونجا بودم.
‫سایرس، من دیدم...
‫کت، توماس زنده‌ست.
‫اون تونست توی یکی از سفرهاش ‫در ازای چند بطری نوشیدنی
‫زره تهیه کنه.
‫مبادله‌ای که همون‌طور که معلومه ‫جونش رو نجات داد.
‫کاش بابا اینجا بود ‫که اینو ببینه.
‫بهتون خوش بگذره. در لحظه زندگی کنید!
‫هی، رفیق.
‫جیکوب! وقت خوابه!
‫اوه، درسته. وقت رفتنه.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫بیا. می‌دونم که صدات می‌زنه.
‫چیزی که گفتم رو یادت باشه.
‫همیشه تو رو به جایی می‌بره ‫که نیازه بری.
‫ولی فعلاً باید اینجا بمونی.
‫الان زمانت نیست.
‫هنوز نه.
‫ولی آخه چرا، مادربزرگ؟ ‫می‌خوام امتحان کنم.
‫باید صبور باشی،
‫کولتون.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez