moviepovie.com
‫ترجمه از: امیر ستارزاده و سینا صداقت ‫SinCities & H1tmaN
‫نمی‌تونم درموردش حرف بزنم
‫چرا نمی‌تونی، روری؟
‫خب، اینو می‌تونم بهت بگم
‫صادقانه زندگیم رو برانداز کردم،
‫و حقیقت اینه که، حسابی گند زدم
‫و هیچکس رو سرزنش نمی‌کنم، ‫واسه خودم حس تأسف ندارم
‫ولی واقعاً حقیقت ماجرا همینـه
‫من خیلی گند زدم
‫خوبه
‫به نظرت چطوری گند زدی؟
‫مهم نیست. درست شدنی نیست
‫مهمـه
‫می‌خوای مشکلاتت رو با همسر سابقت حل کنی؟
‫نه. نه، اون برنمی‌گرده
‫و...من سرزنشش نمی‌کنم. ‫تقصیر از خودمـه.
‫پسرت چی؟
‫چرا تمایل نداری صحبت کنی؟
‫حس ناامیدی داری؟
‫نه خوبم
‫ببین، فقط... ‫می‌دونی، من...
‫نمی‌تونم بعضی از سؤالاتت رو جواب بدم. ‫اون‌وقت تو رو معذب می‌کنم.
‫یا بستریم می‌کنی و من معذب میشم
‫برای خودت خطر محسوب میشی؟
‫امروز نه
‫یعنی چی، روری؟
‫ببین، دارم همون کارهایی رو می‌کنم که باید بکنم
‫دارم همه‌ی کارهای خوب رو می‌کنم و
‫یه مدت پیش فهمیدم که ‫تأثیری نداره
‫پس به خودم گفتم:
‫«اگه هنوز طی یه سال این حس رو داری،
‫پس می‌تونی بارت رو ببندی.»
‫کِی این نقشه به ذهنت خطور کرد؟
‫حدوداً یه سال پیش
‫روری؟
‫مطمئنی همه‌ی راه‌ها رو امتحان کردی؟
‫همه رو نه
‫خیلی گولاخی، مگه نه؟
‫خیال کردی کاره‌ای هستی، نه؟
‫دهن گشادت رو باز کردی و ‫عملیات‌مون رو لو دادی؟
‫آخه با خودت چی فکر می‌کردی لامصب؟
‫وقتی درست قبل انتخابات دهنت رو ‫باز می‌کنی و لاف می‌زنی چی میشه؟
‫فرضیه‌ای براش داری؟
‫بقیه رو خبردار کردی و ‫هیچکس نمی‌خواد کار کنه
‫همه ترسیدن
‫حالا، من به گا رفتم
‫چون این فرصت دستمـه
‫از اون فرصت‌هایی که به عمرت یه بار می‌بینی
‫و حالا به خاطر گندی که تو زدی، ‫حتی نمی‌تونم یه نفر هم پیدا کنم...
‫که بخواد کار کنه
‫- می‌تونم درستش کنم! ‫- چطوری قراره این کار رو بکنی لامصب؟
‫من آدم دارم. یه گروه کامل. ‫ما انجامش می‌دیم.
‫تو با دلقک‌هایی کار می‌کنی که ‫توی کوئینسی تمیزکاری می‌کنن
‫و به همه چی گند می‌زنن
‫الان کدوم آدم عاقلی زیر بار این کار میره؟
‫باید محکم‌تر فوت کنی
‫- باشه. دارم سعی می‌کنم! ‫- مثل بادکنک. لبت رو بذار روش
‫بادکنک
‫الکل شناسایی نشد. ‫قفل موتور باز شد.
‫کابی مورفی!
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- خیلی‌خب
‫همین الان برش‌گردون!
‫به چی زل زدی؟ ‫یالا. برو داخل
‫کابی!
‫دفعه بعدی که این طرف‌ها پیدات بشه، ‫زنگ می‌زنم پلیس
‫- تری، سلام ‫- نمی‌...
‫آره، می‌خوای یه جوک بگم؟
‫چی؟
‫می‌خوای یه جوک برات بگم که امروز شنیدم؟ ‫تری. می‌خوای یه جوک دیگه بگم برات؟
‫- الو ‫- سلام. کابی مورفی اونجاست؟ منم، اسکالوو
‫کابی مورفی. ‫گوشی رو بده به کابی مورفی.
‫گوشی دستت
‫حوصله‌ی یه جوک رو نداری؟
‫کابی!
‫چیه بابا لامصب؟ ‫یا خدا
‫بله؟
‫مشکلت چیه؟
‫زندانِ وال‌پل بهت ساخته؟
‫می‌خوای برگردی اونجا؟
‫بری کون رفقات رو انگشت کنی؟
‫یا خدا. آروم باش، آقای کلی
‫- الو ‫- یه کار بزرگ پیدا کردم
‫- خب ‫- اگه می‌خوایش، یه ساعت دیگه قرار بذاریم
‫آره، خیلی‌خب. خیلی‌خب. خداحافظ
‫اگه همونی بود که فکرش رو می‌کنم، ‫پس اون کارت قمار رو بکن توی کونت و
‫گورت رو از بارِ من گم کن
‫باشه
‫شانس باهات یار باشه
‫می‌دونی چیه؟
خودم شانسم رو می‌سازم
‫اوه
‫آقای کلی؟
امروز مشروب نخوردی؟
‫تو پسرعموی برندا هستی؟ ‫همون تفنگدار نیروی دریایی؟
‫- آره ‫- الان چیکار می‌کنی؟
‫کف زمین رو صیقل میدم
‫تو همون سابقه‌داری؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی چی منظورم چیه؟
‫آره، حبس کشیدم، ولی دلیل نمیشه ‫خرابم کنی، مردک
‫این دیگه چیه؟ ‫مشکلِ این بابا چیه؟
‫آدم قابل اعتمادیـه. ‫دهنش چفت و بست داره.
‫آره، من گردن‌گیرم خیلی خوبه، ‫مگه نه، اسکالوو؟
‫آهای، ما هوات رو داشتیم، مگه نه؟
‫آره، دو تا سه سال ‫توی زندانِ وال‌پل، عوضی
‫- 18 ماه حبس کشیدی ‫- حتی یه روزش هم حقم نبود
‫یا خدا. ولم کن
‫بعد از یه عمر سابقه توی این حوزه،
‫خوردم به پست شماها؟
‫یه مشت «دارکوب زبله» اینجان که...
‫یه مشت... اوه!
‫به نظرت خنده‌داره سگ‌ مصب؟
‫دونات آوردم
‫حالا، فرض می‌کنم که
‫همگی خبر دارید که حدوداً یه هفته‌ی دیگه،
‫شهر بوستون دور دوم انتخابات ‫شهرداری رو برگزار می‌کنه
‫حالا، بی برو برگرد میچلی دوباره رأی میاره
‫هر چهار سال برنده میشه
‫چهار سال دیگه، چهار سال دیگه
‫بزن بریم!
‫و اون گردهمایی توی شب انتخابات
‫بهترین فرصت واسه کش رفتنِ ‫پول‌های اختلاس سیاسیـه
‫500 دلار فقط ورودیه‌ست
‫میچلی اهل روش‌های قدیمی‌ـه
‫فقط پول نقد. نوشیدنی صد دلار. ‫پرداخت اینترنتی «ونمو» هم نیست.
‫پی‌پال، رمزارز و این کسشعرای گوگل هم نیست
‫پول نقد
‫و هر کسی که بخواد قراردادی ببنده
‫با یه کیف سیاه پر پول میاد
‫و هیچکدوم اینا به حزب دموکرات ‫ایالت ماساچوست اعلام نمیشه
‫خب مهمونی کجاست؟
‫رستوران وارف
‫اونقدری پول اونجا هست که ‫شما پلشت‌ها به عمرتون ندیدید
‫و همونطوری تمیز و ‫بدون محافظت اونجا می‌مونن،
‫تا صبح که سر و کله‌ی کامیونِ زرهی پیدا بشه
‫خیلی‌خب، پس از شهردار دزدی می‌کنیم
‫رک و پوست‌کنده، آره
‫چقدر؟
‫پنجاه دقیقه کار می‌بره
‫هر کدوم‌تون ده درصد از ‫حدوداً 300هزار دلار گیرتون میاد
‫- اگه پولِ بیشتری باشه چی؟ ‫- اون‌وقت بیشتر گیرتون میاد
‫و اگه کمتر باشه چی؟
‫اون‌وقت کمتر گیرتون میاد. ‫روالِ درصد همینه دیگه!
‫من 32,480 دلار لازم دارم
‫خب، من هم یه کیر 38 سانتی می‌خوام،
‫ولی همون جوابی رو بهت میدم ‫که خدا بهم داد
‫«ایشالا دفعه‌ی بعدی»
‫خیلی‌‌خب. از آشنایی‌تون خوشحال شدم
‫چقدر لازم داری؟
‫32,480. دقیق
‫خب، اگه سهمت بیشتر باشه چی؟
‫واسه خودت
‫- جدی؟ ‫- آره. ولی اگه کمتر باشه...
‫می‌دونم. به هر حال تو پولت رو می‌گیری
‫آره
‫- قبوله ‫- قبوله
‫پس میشه ادامه بدم؟
‫با قایق و از آب می‌رید
‫زیر اسلکه، قایق‌تون رو می‌بندید
‫از پله‌های پشتی می‌رید بالا
‫باید یه چهار پنج نفری اونجا باشن که ‫مشغول تمیزکاری هستن و اینا
‫آشپزخونه رو که رد کنید می‌رسید به دفتر. ‫پول‌ها اینجاست.
‫- زدیم به هدف ‫- همه چی درست پیش بره،
‫با قایق از اونجا می‌زنید بیرون
‫اسکال پول‌ها رو برمی‌داره
‫دیگه رنگِ اون پول‌ها رو نمی‌بینیم
‫ببین. خیلی‌خب. بگیر بشین
‫خیلی‌خب، بشین
‫یه کسشعر دیگه هم بپرونی ‫پرتت می‌کنم توی آب
‫حالا، شما دو تا پشت اسکله پیاده می‌شید
‫می‌رید پی زندگی‌تون
‫چند روز بعد، آقای دچیکو بهتون سر می‌زنه
‫اون آقای دچیکوئـه
‫بعدش، دیگه هیچوقت همدیگه رو نمی‌بینیم
‫آره، ولی اگه چوی دور دوم رو برنده بشه چی؟
‫اگه چی چی؟
‫مارک چوی، رقیبش
‫من افکار پوسیده ندارم، ‫بلکه چشم‌اندازم به آینده‌ست
‫چوی. رأی ما چوی
‫همون حقه‌های کثیف
‫همون فسادی که بارها و بارها شاهدش بودیم
‫- نامزد خفنی‌ـه ‫- آره، اگه اون برنده بشه چی؟
‫- اون مرد چینی برنده نمیشه ‫- گوش کن، لازم نیست داد بزنی
‫فقط میگم عوامل زیادی هست که ‫برامون روشن نیست
‫میشه شما دو نفر چند لحظه تنهامون بذارید؟
‫آهای، اگه پولش رو داشتی، ‫حاضر بودی یه باشگاه قایق‌رانی بخری؟
‫یجورایی همه‌ی عوضی‌ها عاشقش هستن، نه؟
‫معمولاً روالش همینطوریه؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی... کل اتفاقاتی که اون داخل افتاد
‫اولین سرقتتـه؟
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم
‫واسه تغییر شغل یه‌کم دیر نیست؟ ‫شصت سالتـه؟
‫شغلم رو عوض نمی‌کنم
‫پس این چه کوفتیـه؟
‫کاریه که باید بکنم
‫یه بار
‫دوباره کیری‌کاری در نیار
‫اونا به پول دست نمی‌زنن
‫حتماً
‫و تو از شر اون احمق لعنتی خلاص شو
‫با کمال میل
‫خیلی پیچیده‌ست، پس دقت کنید
‫- قایق‌ها رو اینجا نگه می‌داریم ‫- این نقشه جدیده؟
‫طبعاً
‫قایق‌ها رو اینجا نگه می‌داریم،
‫می‌بندیم‌شون، از پله‌های پشتی می‌ریم داخل
‫- این نقشه‌ی آشپزخونه‌ست... ‫- این توی سایت زیلو آگهی نشده بود؟
‫دارم زر می‌زنم، میشه گوش بدی؟
‫تو چه گوهی می‌خوری؟
‫یادداشت برمی‌دارم
‫- یادداشت برمی‌داری؟ ‫- آره
‫- یادداشت از یه توطئه‌ی مجرمانه‌ی کوفتی؟ ‫- کلی اطلاعات هست
‫ساعت 6:07. اولین توقف صبحگاهی
‫اونا مسلح هستن و ‫سرشون واسه قهرمان‌بازی درد می‌کنه
‫یعنی باید تا ساعت 6:07 ‫از اونجا خارج شده باشیم
‫ساعت 6:07
‫محض احتیاط که یه موقع ‫یکی‌شون نخواد «جان وین» گاوچرون بشه
‫خیلی‌خب
‫محافظ داخل کامیون ‫یه هفت تیر کالیبر 38 داره
‫یه کلت کمری دیگه داخل کامیون هست
‫همراه با یه شاتگان ‫که کنار راننده‌ست
‫اونا رو می‌شناسی؟
‫- چی؟ ‫- نگهبان‌ها رو می‌شناسی؟
‫نه، نمی‌شناسم. ‫رو در رو نه.
‫یعنی همینطوری با نگاه می‌فهمی، مثل جدای‌ها؟ ‫مثل یودا؟ (اشاره به جنگ ستارگان)
‫تحقیق کردم
‫مدیر رستوران وارف. ‫دیو وج، 55 ساله، دو تا بچه داره.
‫یه جفت سگ لابرادور داره. ‫دانشکده‌ی آشپزی رفته.
‫ده سال توی یه رستوران کوچیک ‫مرکز شهر کار کرده
‫همه‌ی عمرش بی‌خایه بوده. ‫محاله مانع‌مون بشه.
‫آره
‫محاله
‫ببین، خفه خون بگیر
‫از کجا می‌دونی واکنشش قراره چی باشه؟
‫دانشکده‌ی آشپزی؟ خدایی؟
‫داری پروفایل لینکدین یارو رو برامون میگی
‫قراره از یه رستوران سرقت کنیم
‫طوری رفتار می‌کنی انگار توی فیلم ‫«حادثه توماس کراون» هستیم
‫وقتی اینجا کارمون تموم شد، ‫من و تو یه صحبتی باهم می‌کنیم
‫نظر تو چیه، نابغه؟
‫هیچی
‫خیلی‌خب. وقتشـه. ردیفیم؟
‫فقط یه چیز دیگه. آخریشـه. ‫آخریشـه. قول میدم.
‫اگه من...
‫امر و نهی کردم و اونا به حرفم گوش ندادن...
‫فقط بگو: «من اسلحه دارم»
‫پس همین کار رو می‌کنم
‫ردیفیم. ردیفیم
‫آهای!
‫یواش‌تر، اسکال
‫می‌خوای خودت هدایتش کنی؟
‫نه، ناخدا خودتی
‫اصلاً عصبی و دلواپس به نظر نمیای
‫چون نیستم. ساعت 6:07
‫همگی حواس‌جمع هستید؟
‫خودت چی؟
‫نه، ولی من در جریانش هستم
‫- این چه کوفتی بود؟ حرکت نمی‌کنیم ‫- گیر کردیم لامصب
‫- قایق کوفتی رو تکون بده ‫- تکونش نده... وای
‫از روی صخره‌ها رفتی
‫می‌خواستی حالمون جا بیاد
‫همینطور ادامه بده
‫یا خدا. داریم غرق می‌شیم
‫پیام اضطراری، مادرسگ. ‫پیام اضطراری، ناخدا.
‫- داریم غرق می‌شیم، ناخدا ‫- وای! کیر توش!
‫شنا کردن توی آب 15 درجه چه حالی میده
‫آهای، اینجا کلی آب هست
‫گواهی‌نامه ناخدایی‌ت رو از کجا گرفتی؟
‫می‌خوام همونجا ثبت نام کنم
‫نصف راه رو با قایق میری و میگی
‫«بپرید پایین و پیاده برید، بچه‌ها»
‫خب، اقلاً ژانویه‌ست
‫خب، اگه پول رو به جیب نزنیم،
‫اقلاً همگی ذات‌الریه می‌گیریم. ‫پس بُرد کردیم.
‫خفه خون بگیر و تمرکز کن
‫فاضلابـه دیگه، بچه‌ها. یالا
‫پله‌های پشتی، ماسک، در، آشپزخونه. ‫بشینید روی زمین.
‫- خفه خون بگیر. ماسکت رو بزن. ‫- وج، گاوصندوق، پول، ساعت 6:07
‫- سه، دو... ‫- ساعت 6:07
‫وایسا! وایسا! یه سؤال سریع. آخریشـه
‫سؤالت رو گاییدم!
‫تکون بخورید! برید داخل آشپزخونه!
‫- حالا! برید! ‫- بشینید روی زمین!
‫گوشی‌هاتون رو بذارید توی سینک. ‫بشینید روی زمین. بشینید...
‫وای، لعنتی
‫کیر توش!
‫دست و پاشون رو ببند
‫فقط شش تا بستِ زیپی داریم، نابغه
‫خب، یه غلطی بکن
‫چه گوهی می‌خوری؟
‫شرمنده. مامانم زنگ زده
‫موبایل کیری‌شون رو بگیرید
‫بشینید روی زمین! ‫گوشی‌تون رو بذارید توی سینک.
بشینید روی زمین
‫خیلی‌خب، قضیه از این قراره. ‫همکارم آقای لانگبا،
‫شما رو می‌بره توی سردخونه
‫آقای لانگبا، معمولاً به مردم صدمه می‌زنی؟
‫چی؟
‫خوشت میاد به مردم صدمه بزنی؟
‫من اسلحه دارم!
‫آره، اسلحه داری
‫ولی نمی‌خوای مجبور بشی ‫ازش استفاده کنی؛ مگه نه؟
‫نه، اصلاً نمی‌خوام ‫از این اسلحه استفاده کنم
‫نفس عمیق بکشید، بلند شید،
‫موبایل‌تون رو در بیارید، ‫بذاریدش روی پیشخوان
‫- برید داخل سردخونه. یالا ‫- سردخونه. گوشی‌ها روی پیشخوان
‫گوشی‌ها روی پیشخوان
‫هر چی نیاز دارید بردارید. ‫کلی غذا و نوشیدنی هست.
‫با همدیگه خوب رفتار کنید. ‫حرکتِ پروانه بزنید.
‫- گرم بمونید ‫- به نوبت. خیلی‌خب
‫- هیچکس قرار نیست صدمه‌ای ببینه ‫- من قبلاً ظرف می‌شستم، داداش
‫رسماً کابوسـه. ‫قبلاً توی آشپزخونه کار می‌کردم.
‫- انگار اتاق رختکن مردهاست که توش غذا هست ‫- برو
‫چرا اینقدر زیادید؟
‫رویداد دیشب هنوز تموم نشده. ‫همه کسخل شدن چون چوی برنده شد.
‫- چی؟ ‫- مارک چوی برنده‌ی انتخابات شد؟
‫فکر می‌کردم شانسی نداره
‫میچلی هنوز تسلیم نشده
‫هنوز کلی آدم اون بیرون هستن
‫- چه غلطا؟ ‫- آهای، مارک چوی...
‫بهتون که گفتم نامزد قابل توجهیـه
‫کجاست؟ کدوم گوریه؟
‫خیلی زیاد بود. شبونه دو بار اومدن بردن
‫خب، کیف کوفتی رو پر کن
‫- با چی؟ ‫- فقط پرش کن سگ مصب
‫کیف کوچیکتری می‌خوای؟
‫اون همه پول‌ کجاست پس؟
‫دیشب بردن‌شون چون خیلی بوده
‫- وایسا. پولی نیست؟ ‫- نه، هیچ پولی نیست لامصب
‫گورتون رو گم کنید!
‫کیر توش!
‫- روی من اسلحه می‌کشی، مادرجنده؟ ‫- آهای. نکن. کافیه. بسه
‫کیر توش
‫چه مرگتـه؟
‫گفتی پیروزی من قطعیـه
‫من ضریب خطا رو گفتم
‫کیرم دهنت!
‫باید کوتاه بیای
‫- افراطی‌ها دارن از کنترل خارج میشن ‫- باید خفه خون بگیری، اَلن
‫می‌دونی، به قول بنجامین فرانکلین کبیر:
‫«باید همگی کنار هم بمونیم؛ ‫چون اگه نمونیم،
‫قطعاً جداگونه می‌ریم بالای دار.»
‫الانه که شهردار بیاد
‫پس لطفاً بیاید یه خوشامدگویی گرم داشته باشیم
‫چهار سال دیگه!
‫وقتی اون گیاهخوارِ مخالفِ مشروب ‫چینی-آمریکایی وارد دفترم بشه
‫و معمولی‌ترین حساب‌کتاب رو انجام بده
‫همگی می‌ریم زندان!
‫راست یا چپ؟ راست یا چپ؟
‫آ...
‫آهای، مطمئنی دو تا سگ داشته؟
‫آخه گفتی کل عمرش بی‌خایه بوده
‫پس، فکر می‌کنم شاید ‫فقط یه سگ داشته
‫اینجا هیچیش شبیه توی نقشه نیست
‫آهای ناخدا، ممکنه یه مقدار از ‫تحقیقاتت اشتباه باشه؟
‫همینطور زر بزن، کسکش
‫دانشکده‌ی آشپزی که قطعاً نرفته
‫- روی یادداشت‌ها لکه افتاده ‫- شاید دانشگاه بوستونی چیزی
‫ببند گاله رو
‫آ...
‫به راست، بعدش هم راست شاید؟
‫خوبه
‫آقای شهردار. حالتون چطوره؟
‫یواش
‫آهای
‫بچه جون، یه دریا احتمالات پیش پاتـه، خب؟
‫خفه خون بگیر. ‫گاله رو ببند.
‫جیب‌هاتون رو خالی کنید، همگی، همین حالا
‫حالا! هر چی هست در بیارید!
‫- گور بابای این کسشعر. بیاید بریم ‫- همه چی رو بریزید داخل کیف
‫- وسایل‌شون رو بگیر ‫- بیخیال
‫برو وسایل‌شون رو بگیر
‫همه چی. جواهرات، درشون بیارید. ‫بریزید داخل کیف. سریع.
‫شرمنده. توی کیف
‫- ساعتش رو بنداز توی کیسه ‫- واسه این کسشعر وقت نداریم
‫بگیرش. اون پشت. ساعتش رو بگیر
‫- همسرم اینو برام گرفته. از فروشگاه زیلس ‫- بنداز توی کیسه
‫آره خب، پولت می‌رسه یکی دیگه بخری
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- ممنون. توی کیف بنداز
‫اون طلاست؟
‫اوه، این؟
‫- این مال پدربزرگمـه ‫- بندازش توی کیسه
‫گوش کن بچه‌جون، اگه این لطف رو ‫بهم بکنی، حسابی ممنونت میشم...
‫بندازش توی کیف لامصب!
جناب شهردار
‫ممنون
‫- حالا بیاید بریم ‫- یالا
‫- بزن بریم ‫- چه غلطی می‌کنی؟
‫بچه جون، به نفعتـه این کار رو نکنی
‫بهش دست نزن
‫چیکار می‌کنی، رفیق؟
‫بیا بریم
‫اون صورتم رو دیده. ‫همه‌شون صورتم رو دیدن.
‫- ترتیب این بچه‌ی ولگرد رو بده، رئیس پلیس ‫- بزن بریم. بیاید بریم
‫اصلاً می‌دونی الان خودتون رو درگیر چی کردید؟
‫- حالا ببین ‫- اسلحه رو بنداز. برو پی کارت
‫اینقدر دستت رو تکون نده
‫مادرجنده، اگه بهش شلیک کنی، ‫همه‌مون رو به گا میدی
‫فقط داریم حرف می‌زنیم
‫- برگردید اون طرفی. ما می‌ریم بیرون ‫- ما همین الان داریم می‌ریم
‫- فقط اسلحه رو بنداز ‫- نذار از اینجا خارج بشن
‫- زود باش، رئیس پلیس ‫- اسلحه رو بندازید، برید پی کارتون
‫آهای، اون پشت داره ازمون سرقت میشه
‫بزنش
‫وای خدا
‫یالا، یالا، یالا، یالا
‫وای لعنتی
‫یالا. چیکار می‌کنی؟
‫وای، گوه توش
‫من خوبم
‫ساعت 6:07 ـه
‫می‌خوای ولم کنی؟
‫کیر توش
‫شرمنده. ساعت 6:07 ـه
‫سلام
‫آهای!
‫شده این لاشی‌ها یه بار دیر کنن؟
‫کلیدهات رو رد کن بیاد
‫دست‌ها بالا
‫نه، نه، نه، من می‌رونم
‫- سوار شو. من می‌رونم! ‫- من می‌رونم
‫من می‌رونم... ‫سوار شو لامصب!
‫دوباره می‌خوای منو جا بذاری؟ ‫آره، می‌خوای ولم کنی؟
‫- خدایا! ‫- یالا، عجله کن!
‫- چرا تو باید رانندگی کنی؟ ‫- خودت می‌دونی چرا. خودت می‌دونی
‫من دو تا دستِ کاملاً سالم دارم. ‫دو تا دستِ سالم!
‫تو فقط یه دست واسه رانندگی داری
‫«ساعت 6:07 شده. شرمنده، شرمنده»
‫بپیچ راست. بپیچ راست.
‫برو، برو، برو!
‫وایسا، ماشین! بپا!
‫الان زدی به ماشین پلیس
‫آره خب، کلی ماشین دارن
‫حالا می‌دونن که باید افرادی که ‫سوار کامیون زرهی هستن رو تعقیب کنن
‫اسب؟ خیال می‌کنن به قطاری چیزی دستبرد زدیم؟
‫بپا. بپا
‫حواست به جاده باشه
‫- می‌دونم دارم چیکار می‌کنم ‫- آروم‌تر
‫کیر توش. آروم‌تر؟
‫دارم با یه دست رانندگی می‌کنم، ‫محض رضای خدا
‫پس بذار من برونم. ‫جاتو با من عوض کن.
‫تا بتونی پرتم کنی بیرون و ‫پشت سرت رو هم نگاه نکنی؟
‫- برف‌پاک‌کن. برف‌پاک‌کن رو بزن ‫- ها؟
‫برف‌پاک‌کن نداره کیری؟ کمک می‌کنی؟
‫من می‌زنم. من می‌زنمش
‫یکی دیگه از مزایای داشتن دو دست سالمـه
‫- لعنتی ‫- چیه؟
‫- کمربندت رو ببند ‫- چی؟
‫کمربندت رو ببند
‫چرا داری زیر لب حرف می‌زنی؟
‫- فقط ببندش! کمربندت رو... ‫- چرا زیر لب حرف می‌زنی؟
‫- ببندش! ببندش! ‫- چه غلطا؟
‫آخ! خدا بگم چیکار کنه!
‫چه غلطا؟
‫- یالا، بیخیال! ‫- آهای! چیکار می‌کنی؟
‫- چی شد؟ ‫- یکی اون پشتـه
‫یکی اون پشتـه؟
‫آره، گمونم یکی اون پشتـه
‫- حس می‌کنم ما... ‫- چند نفر دیدی؟
‫چند نفر چی؟
‫وقتی کامیون رو برداشتیم ‫چند نفر دیدی؟
‫- خب یکی بود که... ‫- من یه نفر دیدم
‫اونی که توی سکوی بارگیری بود رو دیدی؟
‫من... چطوری من...
‫باید دو نفر می‌بودن. ‫من فقط یکی دیدم.
‫- خب شاید... ‫- اون یکی کجاست؟
‫خب شاید این بار فقط یه نفر بوده
‫برای تحویل گرفتن پول؟ محاله
‫وایسا، پس میگی یکی‌شون ‫میره پول رو تحویل می‌گیره،
‫اون یکی پشت کامیون قایم میشه و
‫- در رو از داخل قفل می‌کنه؟ ‫- آره. گمونم همین کار رو می‌کنن
‫- من...با عقل جور در نمیاد ‫- گمونم روال کارشون همینـه
‫گمونم یه دیوونه‌ی روانی رو ‫میذارن پشت کامیون و
‫بهش یه اسلحه‌ی پر میدن،
‫بهش میگن اگه کسی در رو باز کرد، ‫بزن دخلش رو بیار
‫بعدش بهش مدال افتخار میدن
‫قرار نیست مدال افتخار بگیری، جان
‫- تابحال از این کامیون‌ها سرقت کردی؟ ‫- نه
‫ببین، فکر نکنم روال کارشون اینطوری باشه
‫خب، پس اون صدای چی بود که ‫شنیدم افتاد پشت کامیون؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫شاید یه کیسه بزرگ پول بوده
‫کیسه پول نبود
‫جان وین کیری بود که اون پشت افتاد زمین
‫که نشسته اون پشت و ‫منتظره مخ‌مون رو بترکونه
‫دست‌هات رو بگیر بالا و بیا بیرون ‫وگرنه این ماشین رو پرت می‌کنیم توی آب!
‫فکر می‌کنی اون پشت منتظره؟
‫آره، چون توی آزمون ‫ورودی پلیس مردود شده و
‫برای همین رفته سراغ یه شغل دیگه ‫که بتونه اسلحه دست بگیره
‫و یکی رو بکُشه و قهرمان بشه
‫سلام؟ کسی اون توئـه؟
‫فکر نکنم جواب بده
‫- فکر نکنم کسی اون داخل باشه ‫- باید فرار کنیم
‫- ممکنه کلی پول اون داخل باشه ‫- هیچ پولی اون داخل نیست
‫باید ببینم
‫بابا تو دیگه کی هستی
‫واسه 32هزارتا؟
‫نمی‌تونیم که...همینطوری اینجا بشینیم
‫تیر می‌خوره توی صورتت
‫سریع. یه نگاه سریع
‫مسئله تکنیکش نیست
‫وای، محض رضای خدا
‫برو که رفتیم
‫خیلی‌خب، حاضری؟
‫یک، دو...
‫- وایسا، وایسا ‫- تف توش
‫من الان جونت رو نجات دادم
‫اون صدامون رو می‌شنوئه و ‫طبق شمارشمون...
‫- اصلاً اون تو کسی نیست! ‫- و تیر می‌خوره توی صورتت
‫زبونِ اشاره. زبونِ اشاره
‫حاضری؟
‫یک
‫دو، سه
‫- کون لقت! ‫- لعنت! یا خدا!
‫- تیر خوردی؟ زدت؟ ‫- نه، نه
‫حس می‌کنم گلوله از بغل سرم رد شد. ‫یا خدا. یا خود خدا.
‫- زدمش؟ ‫- نه، خطا زدی، آشغال کثافت
‫من هنوز اینجام. ‫من همینجام کثافت!
‫خطا زدی، کسخلِ حروم‌زاده
‫فرصتش رو داشتی قهرمان باشی و ریدی
‫اون در کیری رو باز کنید و
‫بهتره اسلحه‌هاتون آماده باشه، مادرجنده‌ها
‫چون تا دندون مسلح به پیشوازتون میام
‫- ما هم همینطور! کارت تمومه، جان! ‫- ما هم همینطور! کارت تمومه!
‫مادرت رو گاییدم!
‫این کسکش رو می‌کُشم
‫توی کسکش رو می‌کُشم!
‫پس در رو باز کن، گنده‌بک
‫بیا بریم تو کارش!
‫سه ثانیه‌ی آخر زندگیتـه، جان
‫سه ثانیه‌ی آخر زندگیت!
‫اَشهدت رو بخون
‫- خیلی‌خب، بزن بریم! ‫- سه ثانیه نهایی
‫یک!
‫مطمئنی می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫من اهل کوئینسی‌ام
‫روشن کردن ماشین بدون کلید ‫جزو برنامه آموزشی مدارس بود
‫خیلی‌خب، تکون بخور
‫- من می‌رونم ‫- نه، فقط برو اون طرف
‫من می‌رونم. سوار شو
‫باید بریم
‫چه گیر سه پیچی دادی به پشت فرمون نشستن؟
‫چون تو ولم می‌کنی
‫چرا باید ولت کنم؟!
‫آره. قبلاً هم این حرف‌ها رو شنیدم، داداش
‫حتی نمی‌تونی دنده عوض کنی
‫- بدرود. بدرود ‫- دنده رو از خلاص در بیار
‫خب، می‌خوای من اینجا چیکار کنم؟
‫از شهردار دزدی کردیم. ‫خوب پیش نرفت.
‫خب، پس من می‌خوام... می‌خوایم که ‫اون دو تا پلشتِ اهل کوئینسی...
‫سر به نیست بشن، خب؟
‫بمیرن
‫خب من چه غلطی بکنم؟ ‫اونا فراری هستن
‫روز بخیر
‫به اون روانی که اسکالوو ‫باهاش کار می‌کرد زنگ بزن
‫اون یکی روانی
‫کی؟ بوچ؟
‫بهش بگو این گندکاری رو جمع کنه
‫اینکه توی این دردسر افتادیم ‫تقصیر اون و اسکالووئـه
‫به درد نخور عوضی!
‫بهش بگو پیداشون کنه
‫پول رو بگیره
‫من میرم به کلبه‌ام
‫بیا فراموش نکنیم که... ‫ما از شهردار دزدی کردیم
‫« واحد عملیات ویژه »
‫کی رئیس پلیس رو زد؟
‫نگرانش نباش، فرانسیس
‫می‌ذاریم حیوون‌هایی که اینجا ‫کار می‌کنن ترتیبش رو بدن
‫من...
‫خواستم بیای که به یه تیم ویژه ملحق بشی
‫کی توی این تیمـه؟
‫فقط خودت، فرانسیس
‫اون وسط دستبند پدربزرگم به فنا رفت
‫یه دستبند؟
جناب شهردار مرد خانواده‌ست
‫ارزش معنوی داره و اینا
‫- متوجهی، فرانک؟ ‫- می‌خواید من چیکار کنم؟
‫آره، خب هر کاری که می‌کنی، فرانک
‫اینجا هم کارت همینـه
چیزی از ما نمی‌خوای؟
‫چطوری این قضایا شدن مشکلِ من؟
‫تو و رئیست، حتی نمی‌خواستید ‫من توی این کار باشم
‫چون کودنی، بوچ
‫خب، از من چی می‌خوای؟
‫می‌خوای کمکت کنم کیک میوه‌ات رو درست کنی؟
دو نفری رو که رفیقت استخدام کرده بود پیدا ‫کن و قبل اینکه زبون وا کنن، کلک‌شون رو بکن
‫از کجا پیداشون کنم؟
‫احتمالاً تا الان نصف راه رو ‫تا مونترآلِ کانادا رفتن
‫یه خونه‌ی زرد رنگـه
‫به کی زنگ می‌زنی؟
‫می‌خوام پولم رو بگیرم
‫قراره چی بگی؟
‫«پولی در کار نیست. دوستت مُرده، ‫ولی من همچنان 50هزارتام رو می‌خوام»؟
‫32,480 دلار. قرارمون این بود
‫همینه
‫نمی‌دونم بهت چی بگم
‫آقای بی میفته به جونت
‫می‌دونی، مهره سوخته و اینا
‫ریچی، تو به نظر آدم خوبی میای،
‫ولی با دست خالی کیرت رو ‫از جاش در میارم و
‫پرتش می‌کنم توی یه رودخونه
‫لازم نیست اینطوری حرف بزنی
‫لطفاً هیچ چیز به‌خصوصی نگو
‫لابد شوخیت گرفته. بله؟
‫سلام
‫بابت سفارشی که ‫امروز صبح داده بودم زنگ زدم
‫یه مشکلی داشت
‫مشکل چیه؟
‫کیک له و لورده شده بود
‫هیچ شمعی روش نداشت
‫یکی... یکی به کیک فنجونی شلیک کرد
‫آره، از کیک بکش بیرون، رفیق. ‫چه خبره؟
‫ببین، اسکالوو مُرده. ‫کابی تیر خورده.
‫من سهمم رو می‌خوام و ‫باید این قضیه رو حلش کنید
‫خیلی‌خب. کجایید؟
‫ساحل سالزبری، خیابون رینکون. ‫فقط یه خونه‌ی زرد هست.
‫همونجا بمونید
‫یه دکتر می‌فرستیم
‫امروز رو دور شانسی
‫خونه آقای کلی
‫آقای کلی کیه؟
‫بارم رو می‌گردونه
‫تو صاحب بار هستی؟
‫نه. صاحبش اونـه. ‫من فقط اونجا مشروب می‌خورم.
‫گمونم بارِ اونـه
‫قهوه
‫شنیدم چه بلایی سر رفیقت اسکالوو اومده
‫خوش‌تیپ بود؟
‫سرش ترکیده بود، نتونستم متوجه بشم
‫من فقط دونات درست می‌کنم
‫من هیچی نمی‌دونم
‫ولی یه سری کله‌خر رو می‌شناسی، مگه نه؟
‫ببین، مشکل من اینه که اون وسط ‫توی هیاهو یه چیز مهم دزدیده شده
‫هیاهو؟
‫دستبند طلا
‫ببین، کاراگاه. من فقط یه شیرینی‌پزم
‫مگه اینکه بازجویی رسمی باشه، ‫چون کار دارم
‫ریچی، ریچی، ریچی
‫یه پلیس تیر خورده و کُشته شده
‫بعدش من اومدم سراغت
‫و هیچ چیزی جلودارم نیست
‫هر کاری می‌خوای بکن، فرانک
‫همین رو داشت
‫ممنون
‫داغـه
‫آره، خونه‌ی من نیست که
‫- بذار یه نگاهی بندازم ‫- یواش
‫آخ، درد داره
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫- می‌خوام اون طرفش رو ببینم ‫- چه غلطی می‌کنی؟
‫آره، آره، آره. طاقت بیار
‫آخ!
‫زخم خروجی گلوله رو ندیدم
‫چرا این کار رو کردی؟
‫گلوله رو در بیاریم
‫کیر توش. خیلی‌خب، انجامش بده
‫من انگولکش نمی‌کنم
‫وایسا. خیال می‌کردم ‫تفنگدار نیروی دریایی بودی
‫آره، مکانیک بودم
‫عالی شد
‫منتظر دکتر می‌مونیم
‫گمونم یه جعبه آبجوی گرم می‌خورم و ‫از خونریزی می‌میرم
‫آقای کلی صاحب باره. آدم خیال می‌کنه ‫وضع زندگیش باید بهتر از اینا باشه.
‫یارو یه دسته یک دلاری داره
‫چه غلطا؟
‫اونا دستبند یکی رو دزدیدن
‫گویا ارزشمنده
‫خیلی‌خب، اگه ارزش داره، ‫اون‌وقت چرا باید بدمش به تو؟
‫می‌دونی چرا قراره بدیش به من؟
‫چون اون شخص دیگه‌ای که می‌خوادش...
‫فرانک تومی نره خره!
‫فرانک تومی... خیلی‌خب. ‫گرفتم. مال خودت.
‫باریکلا به هوشت، بوچ
‫احسنت
moviepovie.com
‫وقتی داشتیم رانندگی می‌کردیم، ‫اون اسب‌هایی که تعقیب‌مون می‌کردن رو دیدی؟
‫همیشه دلم می‌خواست گاوچرون بشم
‫که اینطور. گاوچرون؟
‫آره
‫تو می‌خواستی چی بشی؟
‫- معلم ‫- چطور؟
‫از بچه‌ها خوشم میاد. ‫تابستون‌ها هم تعطیلی.
‫انگار داریم بهتر با هم آشنا می‌شیم
‫نشستیم توی یه خونه‌ی ساحلی. ‫جز حرف زدن چه کاری داریم؟
‫نمی‌دونم. شاید بهت بی‌محلی کنم و
تنهایی کنارِ ساحل یه قدم طولانی و رومانتیک بزنم
‫آره، همین کار رو بکن. ‫من همینجا دراز می‌کشم و از خونریزی می‌میرم.
‫اصلاً شده تابحال بخندی؟
‫نه
‫خب، باید امتحانش کنی
‫زندگیت دهنت رو سرویس می‌کنه و ‫آخرین سنگرت خندیدنـه
‫مثلاً، بهترین کاری که توی کل عمرم کردم،
‫که الان عمرم داره تموم میشه، ‫پس می‌تونم اینو بگم...
‫بهترین کاری که به عمرم کردم ‫باعث شد سه سال بیفتم زندون
‫امان از رفقا
برادر کوچیک‌ترم رو معتاد کردن
‫بردنش واسه یه سرقت
‫صد البته، سرقت خوب پیش نرفت
‫اسکالووی کیری یه گوشه ولش کرد، ‫کاسه کوزه‌ها سر اون شکست
‫بچه‌ی بیچاره دو بار نقض قانون کرده بود
‫پس هشت تا ده سال براش می‌بُریدن
‫ولی ما عین سیبی بودیم که ‫از وسط نصف کردن
‫پس گفتم کار من بوده
‫مطمئنم قدرش رو دونسته
‫آره، مطمئنم همینطور بوده
‫ولی وقتی توی زندان بودم اوردوز کرد
‫و تو به خاطر اونا این کارو می‌کنی؟
‫این خنده‌دار نیست؟
‫خب، جریان 32,000 دلار چیه؟
‫فقط پولیه که لازم دارم
‫آره، ولی چرا دقیقاً 32,480 دلار؟
‫چون نمی‌تونم پسرم رو ببینم
‫چرا نمی‌تونی پسرت رو ببینی؟
‫هزینه‌های وکیل و حق اولاد افتاده، ‫وام مسکن و هزینه‌های مدرسه،
‫یه وام برای خرید لوازمِ هاکی دست دوم ‫با 10 درصد سود
‫باور کن، دقیقاً می‌دونم چه مبلغی لازم دارم
‫ولی هنوزم می‌تونی به دیدنش بری
‫نمی‌تونم توی چشم‌هاش نگاه کنم
‫بچه‌ها پول براشون مهم نیست
‫یعنی، بهترین خاطره‌ی تمام عمرم
‫از خودم و برادرمه که توی کولاک ‫باهم روی ایوان نشسته بودیم
‫کل خیابون پوشیده از برف بود...
‫شهر ساکت شده بود، ‫فقط به صدای سقوط برف روی برف گوش می‌کردم.
‫مثل سکوته، ولی بهتره
‫تو آدمی به نظر نمیای ‫که قدر سکوت رو بدونه
‫فقط میگم پول مهم نیست
‫چیزی که مهمه اینه که بری ‫و هاکی بازی کردن بچه رو ببینی
‫- بله؟ ‫- شنیدم یه دکتر لازم داری
‫- تو دکتری؟ ‫- آره، حتماً
‫آره، منم دستیار پرستارشم
‫خیلی خب، صبر کنید
‫هی، فکر نکنم دکتر فرستاده باشن
‫هی، کله‌کیری
‫بوچ، دانشگاه پزشکی چطوره؟
‫اون همه کار واسه اون عوضی‌ها کردم ‫و تو رو فرستادن
‫پول‌های دزدی کجاست؟
‫نشونش بده چی گیرش اومده
‫- سلام، چطوری؟ خوبم ‫- سلام، کابی، چطوری؟
‫یعنی چی؟ این چیه، پولِ رقاص برهنه‌ست؟
‫فقط چند هزار دلار بود. ‫پولی اونجا نبود.
‫یه ساعتِ طلای قشنگ هست، بوچ. ‫از زیلس خریده شده.
‫به کاپشنت میاد
‫لعنتی. ایول. این رو نگاه کن، کولانی
‫یا حضرتِ پشم!
‫خیلی خب، کُس‌خل‌های احمق. ‫هردوتون زانو بزنید.
‫بوچ، سعی داری شلوغش کنی؟
‫از این به بعدش با من. ‫تو برو بیرون منتظر باش
‫وای، تو قهرمانِ منی لعنتی، می‌دونی؟
‫می‌دونم داری چیز بازی در میاری؟ ‫بهش چی میگن؟ بوس‌بازی؟
‫- لوس‌بازی ‫- بو... گُم شو بیرون
‫آره، گُم شو، بابا. ‫کُسخلِ احمق، بو گند میدی!
‫مادرت رو گاییدم
‫مادرِ خودت رو گاییدم
‫هردوتون زانو بزنید، زرنگ‌ها
‫هیچکس زانو نمی‌زنه، بوچ
‫معلومه که زانو می‌زنید
‫- هردوتون زانو بزنید، آشغال‌ها ‫- واو، واو
‫یالا، بوش رو حس نمی‌کنی؟ ‫بوش رو حس نمی‌کنه.
‫الان کلی گاز توی این خونه پخش شده
‫اگه ماشه‌ی اون تفنگ رو بکشی، ‫همه‌مون مثل شاتلِ چلنجر منفجر می‌شیم
‫آره، ولی محاسباتت غلطه. ‫تو هم نمی‌تونی شلیک کنی.
‫من همین الانم دارم می‌میرم. ‫مهم نیست.
‫کلیدهای ماشینت رو بده
‫نمی‌خوای ماشینم رو بگیری
‫کلیدهاش رو بگیر
‫تفنگ رو هم بگیر
‫گفتی کلیدها رو بگیرم
‫آره، هردو رو بگیر
‫اون دستبندم بگیر
‫این یارو وقتی می‌شاشی کیرت رو نگه می‌داره؟
‫بوچ، تو خیلی احمقی
‫با این که قبلاً تیر خورده بودم، ‫نتونستی من رو بکشی.
‫آخرش همه چی رو به گا میدی. می‌دونی؟
‫شاید. ولی الان تو رو به گا میدم، بوچ
‫خیلی خب
‫لعنتی!
‫باورنکردنی بود
‫هی، تازه وارد
‫فکر می‌کنی با شریکی که تیر خورده ‫چقدر می‌تونی دور شی؟
‫- شنیدم کلی نیروی گشتی... ‫- باورم نمیشه گول خورد!
‫از ورمونت میان کونتون رو پاره کنن!
‫به نظرت این خنده‌دار نبود؟
‫خوبی؟
‫- نه، من خوب نیستم ‫- هی، خوبی
‫اونجا اوضاع چطوره؟
‫تُخم‌هام دارن یخ می‌زنن
‫نفت... نفت تموم شد!
‫با پالتوی خز و کفش‌های پوستِ تمساحم ‫بیرون بودم،
‫توی برف هیزم می‌شکستم، ‫و دما هم داره پایین میاد!
‫عه، تومی اومده بود مغازه
‫اوضاع چقدر بده؟
‫خیلی بده
‫یا خدا!
‫حدس بزن دنبال کی می‌گرده؟
‫کیرم دهنت، ریچی
‫دوتا آقا اهل کوئینسی
‫یه چیزی از شهردار دزدیدن
‫یه چیزی که بدجوری می‌خواد پس بگیره
‫ولی یه چیز دیگه هم هست
‫ریچی، اگه جمله‌ی تخمیت رو تموم نکنی، ‫سکته می‌کنم لاشی.
‫از اون کاره هیچ پولی گیرمون نیومده...
‫مادرجنده‌ی لعنتی!
‫خدا لعنتش کنه!
‫تو با یه ماشین دزدی برگشتی بوستون؟
‫خدایا، واقعاً باید دیوونه باشی
‫می‌دونی، یه لحظه یه سکوتِ قشنگی برقرار بود
‫واقعاً فکر کردم مُردی
‫حالا، باید این کارو بکنم
‫چه کاری؟
‫می‌خوای چه غلطی بکنی؟
‫هیچوقت باهام حرف نمی‌زنی...
‫باید باهات حرف بزنم. ‫یه مورد اضطراریه.
‫- الان بیمار دارم ‫- آره، ببخشید
‫عه، تو مدرکِ پزشکی داری، درسته؟
‫هی، رفیق...
‫- مشکلی نداریم، مشکلی نداریم ‫- چیزی نیست. روری، بیرون منتظر باش
‫الان واقعاً بهت نیاز دارم، دکتر
‫بیرون منتظر باش
‫- خیلی متأسفم ‫- خیلی خب
‫مسئله‌ی حساسیه
‫شونه‌اش تیر خورده
‫گلوله هنوز توی بدنشه
‫سلام
‫توی اخبار شما رو نشون داد؟
‫- شهردار؟ ‫- آره، آره
‫یه افسر پلیس کشته شده
‫سعی کردیم جلوش رو بگیریم
‫در واقع اون یارو بهم شلیک کرد
‫پس انصافاً منم قربانی‌ام
‫باید به اورژانس زنگ بزنی
‫ببین، اونا من و اون رو دستگیر می‌کنن،
‫و هیچکدوم به دادگاه نمی‌رسیم
‫- اون یه دکتر لازم داره ‫- تو دکتری دیگه
‫فقط می‌خوام گلوله رو در بیاری، ‫بخیه‌اش بزنی،
‫و ما راهمون رو می‌کشیم و می‌ریم
‫روری، اگه کاری رو که می‌خوای بکنم، ‫قانون‌شکنی کردم.
‫اگه گروگان گرفته باشمت چی؟
‫نه، منظورم با اجازه‌ی خودته
‫یعنی جوری که بعدش به طور رسمی ‫و قانونی گروگانِ من باشی،
‫و مجبور باشی کاری رو که میگم انجام بدی
‫اون بدجوری آسیب دیده
‫- به کسی صدمه نمی‌زنی؟ ‫- نه
‫- به خودت صدمه نمی‌زنی؟ ‫- نه
‫و خودت رو تحویل پلیس میدی؟
‫بعد از انجام کاری که باید بکنم، ‫خودم رو تحویل میدم.
‫و من گروگانتم، حله؟
‫- عالیه. خیلی خب، سوار شو ‫- نه، باید بگی، روری
‫باشه. تو گروگانِ منی
‫بگو که اگه کمکت نکنم من رو می‌کشی
‫انتخاب دیگه‌ای ندارم؟
‫یه انتخاب داری
‫داری انتخاب می‌کنی
‫تو یه مرد بالغی. ‫مسئول تصمیماتت هستی.
‫- الان داری تصمیم می‌گیری ‫- باشه. اگه...
‫اگه کمکم نکنی می‌کشمت
‫خوبه
‫این دیگه چجور گفتگوی سمّی‌ایه؟
‫عاشقش میشی
‫خیلی خب
‫خدایا، روی کاناپه نه
‫بذارش روی میز
‫- صبر کن، صبر کن ‫- وایسا، وایسا
‫خیلی خب
‫خانمه دکتره؟
‫آره
‫چجور دکتریه؟
‫نگرانش نباش
‫هی... قبلاً همچین کاری کردی؟
‫نه، ولی رزیدنتیِ مقدماتی رو توی اورژانس ‫بیمارستان بث اسرائیل گذروندم
‫اگه سؤالت اینه
‫شماها یواشکی چی می‌گید؟
‫راستش، زخم‌های گلوله مورد علاقه‌ام بودن. ‫از پیدا کردنشون خوشم میاد.
‫اوه، خوبه
‫سلام. روزت چطور پیش میره؟
‫تیر خوردم
‫من دکتر ریورا هستم
‫- اشکالی نداره یه نگاهی بهت بندازم؟ ‫- هر کاری دلت می‌خواد باهام بکن
‫باشه
‫سوراخه اونه
‫تو انرژی خوبی داری
‫اون جونم رو نجات داد
‫وقتی این کارو کرد چه احساسی پیدا کردی؟
‫اون تمیزه؟
‫آره، احساسِ خوبی داشت
‫خب، حتماً آرامش‌بخش بود
‫که توی چنان محیط ترسناکی ‫همچین حمایتی داشتی
‫تعریف کن ببینم
‫میچلی باید بره! ‫جرم‌زدایی!
‫من هر ترکیبِ اعدادی رو که ‫به ذهنم می‌رسه امتحان کردم
‫اگه همین الان گاوصندوق رو باز نکنن، ‫به گا رفتم.
‫و اگه من به گا برم، فکر می‌کنی میذارم ‫کسی به گا نرفته توی شهر بچرخه؟
‫اونا دارن خنجرهاشون رو تیز می‌کنن ‫که فرو کنن توی پشتم، اَلن!
‫ما فقط زمان و شانس لازم داریم
‫شانس؟ اونا دارن میندازنمون بیرون، اَلن
‫- موفق نشدید؟ ‫- نه!
‫میچلی باید بره!
‫بهتره درِ اون گاوصندوق رو باز کنن، اَلن. ‫به خاطر خودت و من و همه.
‫آره، خب، همه داریم بر اساس ‫این فرضیه عمل می‌کنیم، قربان
‫هی، ویکتوریا، 26 رو به جای 28 امتحان کردن؟
‫بله، قربان
‫خدای بزرگ، چه بلایی سرِ شهر بوستون اومده؟
‫نمی‌تونی یه مادرجنده پیدا کنی که ‫یه گاوصندوقِ تخمی رو باز کنه؟
‫وقتی مشما رو دیدم ‫فکر کردم یکی قراره تیکه‌تیکه‌ام کنه
‫هنوزم شاید این اتفاق بیفته
‫هی، ببین، شوخی کردی
‫واست یه سوشرت گذاشته روی میز
‫باید بریم
‫گوشی‌اش رو گرفتی؟
‫اون ردیفه. اون...
‫یعنی، باهم یه قرار گذاشتیم
‫فقط باید...
‫ماشینِ پلیس تا چند لحظه دیگه می‌رسه
‫قراره ناامید شم؟
‫پلیس‌های ایالتی حاضرن مذاکره کنن
‫بهشون گفتم من گروگانت بودم
‫و همچنین به عنوان دکترت میگم ‫تو یه مورد موثق 851 هستی،
‫که یعنی افکارِ خودکشی بروز دادی
‫با مشکلاتِ روانی زمینه‌ای
‫و همچنین مجبور به شرکت در سرقت شدی
‫چه احساسی داری؟
‫ناامید شدم
‫- هی، سوئیچم رو پس بده ‫- بابتِ سوشرته ممنونم
‫روری، قرارمون این بود
‫نه گفتم بعد از انجام کاری که باید بکنم
‫- من نمیذارم خودکشی کنی... ‫- عجله کن
‫یا خودت رو به کشتن بدی
‫آره، ولی الان به ارتشی از پلیس‌های عصبانی ‫گفتی ما کجاییم
‫من نگفتم. به یه ستوان ‫توی پلیس ایالتی زنگ زدم
‫روری، من به پلیس ایالتی مشاوره میدم ‫اونا بهم دروغ نمیگن
‫شنیدی چی گفت؟ ‫حتماً به نظرت خنده‌داره.
‫- اونا می‌خوان مذاکره کنن ‫- اونا فکر می‌کنن ما پلیس‌کُشیم
‫- هستید! ‫- نه، نیستیم
‫اون یکی یارو پلیسه رو کشت
‫اونا قراره همه جا تعقیبمون کنن
‫تو قراره مستقیماً مسئولِ مرگ ما باشی
‫ببخشید؟ ببخشید، من جونت رو نجات دادم
‫آره. تا یکی دیگه بتونه ما رو بکشه؟
‫کیر توش
‫- مورد 851 چیه؟ ‫- من این کارو نمی‌کنم
‫- تو سعی داری خودکشی کنی؟ ‫- تو بهم قول دادی
‫تو هم به من قول دادی
‫هیچکس سرِ قولش نمی‌مونه. ‫تو سعی داری خودکشی کنی؟
‫روری، باید بهم اعتماد کنی
‫نه. باید کاری رو که لازمه انجام بدم
‫من باید درستش کنم
‫گفتم این کارو می‌کنم ‫و بعدش خودم رو تحویل میدم
‫من سرِ قولم می‌مونم
‫شاید بهتره من رانندگی کنم
‫- سوار شو ‫- فقط با توجه به همه چی...
‫- سوار شو ‫- خیلی خب. کیر توش
‫روری
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- من نمیذارم بمیری
‫نمی‌تونم
‫اوضاع داره بهتر میشه
‫اونجا رو ببین، مذاکره‌کننده‌هامون اومدن
‫- فکر می‌کنی این بامزه‌ست؟ ‫- بی‌مزه که نیست
‫- برو عقب، برو عقب! ‫- سعی دارم نگهش دارم
‫دست‌هاتون رو ببرید بالا
‫از ماشین پیاده شید
‫الان!
‫برو، برو، برو!
‫وای. اون پلیس‌ها از رود آیلند اومدن؟
‫توی ایالتِ خودشون کاری ندارن؟
‫چطور انقدر سریع اومدن اینجا؟
‫اول رسیدن سرِ صحنه
‫گمونم اگه کوچک‌ترین ایالت باشی، ‫هیچ کاری نداری بکنی.
‫روری، داری بی‌احتیاط رانندگی می‌کنی
‫من وسط یه تعقیب و گریزِ سریعم
‫به پیشرفتی که داشتیم می‌کردیم فکر کن
‫به شخصی که می‌خواستی باشی فکر کن
‫تو می‌خوای چجور شخصی باشی؟
‫- از خودت بپرس ‫- لطفاً آهنگ رو عوض کن
‫روری، از خودت بپرس ‫این کارها چه کمکی بهت می‌کنن
‫- لیستِ پخشت اینه؟ ‫- لطفاً آهنگ رو عوض کن
‫- من انتخابش نکردم! ‫- باشه
‫معمولاً راننده آهنگ رو انتخاب می‌کنه
‫یه دکمه رو بزن. برام مهم نیست. ‫فقط عوضش کن.
‫بفرما
‫- روری، تو درگیرِ بحرانی ‫- نه، نیستم
‫وضعیت بحرانیه. من خوبم
‫وای! ببین چقدر مذاکره‌کننده اونجاست
‫به نظر میاد آماده‌ان ‫باهامون توافق کنن
‫روری، تو داری به تمام چیزهایی که بهم گفتی ‫می‌خوای باشی خیانت می‌کنی
‫می‌خواستی چی باشی؟ ‫اوه، تو روانپزشکی، ها؟
‫پشمام! خدا لعنتت کنه
‫تو روانپزشک داری؟
‫فکر می‌کردم من رو جراحی کردی. ‫تو که دکترِ واقعی هم نیستی.
‫- چی؟ ‫- داداش، می‌خوای خودکشی کنی؟
‫هی، اهل کجایی؟
‫- من اهل لین هستم ‫- آهان. الان با عقل جور در میاد
‫منظورت چیه؟
‫تو اهل لین هستی؟ شهرِ گناه؟
‫- آره، من اهل لین هستم. تو اهل کجایی؟ ‫- من یه دوست دختر اهل لین داشتم
‫وقتی داشتی گریه می‌کردی ‫بیشتر ازت خوشم می‌اومد
‫تو چجور روانپزشکی هستی که ‫آدم‌ها رو به خاطر گریه کردن مسخره می‌کنی؟
‫- اینطور نیست... ‫- کاری که حتی منم نمی‌کنم
‫من کسی رو مسخره نمی‌کنم. ‫داشتم باهات حرف می‌زدم چون...
‫چرا به کسی که به خاطر گریه کردن ‫مسخره‌ات می‌کنه پول میدی؟
‫تو بیمارِ من نیستی، ‫و داری بی‌احترامی می‌کنی.
‫می‌دونی چیه؟ ما رو از پل پرت کن پایین. ‫همه‌مون رو بکش.
‫من که نمی‌خوام از ابراز احساساتم شرمنده شم
‫از اون طرف جلوش در بیاید. ‫راهش رو ببندید!
‫روری، باید وایسی. ‫باید با مشکلاتت روبرو شی.
‫آره، من از نگه نداشتن ماشین حمایت می‌کنم
‫اونا گشت‌های ایالتی ورمونت هستن
‫همه‌شون افتادن دنبالمون، ‫دارن تعقیبمون می‌کنن...
‫- هی، کدوم طرف؟ ‫- از بزرگراه 93 برو
‫نود... نود و سه؟
‫تمام واحدها در جریان باشید
‫خودروی مظنون وارد تونل شد
‫- از سمتِ راست میام ‫- راهش رو ببندید!
‫ای وای! ریدم توش
‫اگه از این جونِ سالم به در ببریم، ‫قبول می‌کنی یه فنجون قهوه باهم بخوریم؟
‫به پر و پای من نپیچ
‫این یعنی نه؟
‫برو، برو، برو!
‫- چه مرگته، آشغال! ‫- برگرد ورمونتِ خراب‌شده
‫- فکر کنم در رفتیم ‫- هی، برو کوئینسی
‫- ها؟ ‫- کوئینسی. کوئینسی. کوئینسی
‫اونجاست
‫برو بارِ من
‫وایسا ببینم، تو صاحب باری؟
‫چرا باور کردنش انقدر سخته؟
‫به خاطر درخواستِ خسارت از بیمه،
‫می‌خوام مطمئن شی ماشین کاملاً داغون شه
‫- آره ‫- احتمالاً مشکلی نداریم
‫فکر کنم ترتیبش رو دادیم
‫وقتِ رفتنه
‫سی سالِ آزگار توی این کار بودم
‫باورم نمیشه به خاطر کابی مورفیِ کُس‌کش ‫دارم فرار می‌کنم کانادا!
‫اون نمی‌تونه دهنِ گشادش رو بسته نگه داره
‫ولی توی زندانِ وال‌پل این کارو برامون کرد
‫فکر می‌کنی وقتی تومی دستگیرش کنه ‫چیکار می‌کنه؟
‫- اوه، قطعاً ما رو لو میده ‫- آره، مطمئن باش لومون میده
‫مُقر میاد و همه چی رو اعتراف می‌کنه
‫این کلبه به اندازه‌ی کافی دور نیست
‫خب، من عاشق شربت افرا،
‫نیل یانگ،
‫هاکی روی یخ،
‫و پیاده‌روی توی فضای بازم
‫می‌تونی به فرانسوی ‫عاشق همه‌ی اینا باشی، لعنتی؟
‫چی؟
‫خدانگهدار
‫چی... چه غلطی می‌کنی؟
‫جواب میده
‫- باید بری داخل سمتِ راست ‫- آره، عالیه
‫- یه جرم دیگه ‫- آره، روی دور افتادی
‫بهم نگفتی دستشوییه
‫- دستشوییه ‫- کیر توش!
‫این مرد، آقای کلی، ‫چرا فوراً به پلیس‌ها لوت نمیده؟
‫چون من مثل پسری هستم ‫که هیچوقت نداشته
‫پسری که هیچوقت نداشته ‫یا هیچوقت نخواسته؟
‫می‌دونی، به نظرم بهت نمی‌خوره دکتر باشی
‫خب، داری از خونریزی می‌میری؟
‫این نکته‌ی خوبیه. ‫ولی خب، چیکار می‌کنی؟
‫می‌تونی دارو تجویز کنی یا فقط هفته‌ای ‫یه بار روری رو از خودکشی منصرف می‌کنی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی قراره ‫اسرار بیمارهام رو بهت بگم؟
‫نه، ولی فقط دارم میگم، ‫مگه این آدم‌ها درمانِ واقعی نیاز ندارن؟
‫نمی‌تونی به کسایی که نابود شدن یه دهکده ‫پر از بچه‌های بیچاره با موشک رو دیدن بگی:
‫‏«از بچگی‌تون برام بگید و همه چی درست میشه»‏
‫خیلی خب، اولاً تو یه احمقی
‫دوماً، روری درمانِ عالی دریافت می‌کنه
‫و در نهایت من مدرکِ پزشکی دارم ‫که برای تجویز دارو لازمه
‫خیلی خب. این رو نمی‌دونستم
‫خدا رو شکر
‫اگه من بیمارت بودم، ‫فکر می‌کنی می‌تونستی ازم سر در بیاری؟
‫تو بیمارِ من نمی‌شدی
‫فقط دارم میگم، ‫اگه مجبور بودی یا هرچی.
‫هیچ اجباری وجود نداره. ‫من به مرزهای سالمی پایبندم.
‫آهان، آره
‫مثل چرخیدن با دوتا تبهکار،
‫- و تظاهر به گروگان بودن ‫- تو تبهکار نیستی، روری
‫به محض این که آقای کلی برسه اینجا،
‫هر کمکی که می‌تونه بهمون بده می‌گیریم
‫روری...
‫و بعدش من کاری رو که لازمه انجام میدم ‫و بعدش خودم رو تحویل میدم
‫گمونم تنهایی میرم بولیوی
‫[واحد عملیات ویژه]
‫آقای کلی اونه؟
‫آقای کلی تانک می‌رونه؟
‫ریدم توش
‫لعنتی!
‫برید پایین، برید پایین
‫- کجا؟ کجا؟ ‫- خدایا!
‫از اون مرزهای سالم برام بگو
‫من دارم کارم رو انجام میدم. ‫به خاطر روری اینجام.
‫بیماری رو از دست دادی؟ ‫به خاطر اونه؟
‫ساکت باش
‫آها، آره
‫- نه، می‌فهمم ‫- تو هیچی نمی‌دونی
‫- این آدم‌ها چیزهای زیادی می‌بینن ‫- حرف نزن
‫- اونا برمی‌گردن و امیدشون رو از دست میدن ‫- تو خیلی ورّاجی می‌کنی
‫- هیچکس نیست که کمک کنه ‫- نمی‌فهمم چطوری این همه وقت...
‫- زنده موندی ‫- من ورّاجی نمی‌کنم
‫ساکت باشید. ساکت!
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم
‫من چه مشکلی دارم؟
‫نه، جدی میگم. واقعاً می‌خوام بدونم
‫اختلال آمیختگی اجتماعی بازداری نشده
‫احتمالاً از اختلال دلبستگی ‫در اوایل کودکی ناشی شده
‫احساس می‌کنی آدم‌ها رهات کردن
‫نه، اینطور نیست
‫با احساس رهاشدگی و تنهایی راحت‌تری
‫وقتی کسی حقیقت رو بهت میگه، ‫حرف می‌زنی تا مجبور نباشی بشنوی.
‫می‌دونی، کم‌کم دارم می‌فهمم چرا این همه ‫از بیمارهات به خودشون شلیک می‌کنن
‫کابی، اگه دوست می‌خوای، دوست باش
‫سلام، فرانک. حالت چطوره
‫فکر کنم پلیس‌هان
‫به کابی بگو تنِ لشش رو بیاره بالا
‫واسه خودت توفانِ گُه ‫راه انداختی، بچه جون
‫اوه، آقای کـ...
‫میشه ما رو تنها بذاری، جان؟
‫حتماً، فرانک، میرم بیرون
‫اینجا مالِ خودته
‫سعی می‌کنم اینجا رو بهم نریزم
‫هر کاری می‌خوای بکن، فرانک
‫بیمه دارم
‫خب، امیدوارم خونه‌ی ساحلیت هم بیمه باشه
‫سعی کردم کمکت کنم، کابی
‫خدا می‌دونه که سعی کردم
‫بشینید
‫من تفنگ دارم
‫قراره باهاش به کسی شلیک کنی؟
‫نه
‫شرمنده
‫قبل از این جرمی مرتکب شدی؟
‫جرمی نکردم
‫قربان، اگه بتونم از طرف ‫این دو مرد حرف بزنم...
‫نه، نمی‌تونی
‫تو کی هستی؟
‫- اون گروگانِ ماست ‫- اون روانپزشکِ ماست
‫من روانپزشکِ تو نیستم
‫پولِ کمی می‌گیری
‫آره، همین رو بگو
‫خب، همه چی تمومه؟ ما بازداشتیم؟
‫فکر نکنم اومده باشه دستگیرمون کنه
‫کجاست؟
‫چی کجاست؟
‫این رو میگه
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم
‫چرا همچین چیزی انقدر برای شهردار مهمه ‫که کسی مثل تو رو فرستاده دنبالش؟
‫به من ربطی نداره
‫که یعنی قطعاً به شما هم ربطی نداره
‫ببین، خانم. تو با من میای بیرون
‫ولی من گروگانِ اونام
‫و من دارم نجاتت میدم
‫وقتی نیروهای پلیس اومدن تو دست‌هاتون روی میله باشه
‫اونا مسلح هستن و کلی قهوه می‌خورن
‫- اونا هیچ جا نمیرن ‫- حرکت کنید، حرکت کنید
‫- برید عقب ‫- خودتون برید عقب
‫بذارید پلیس بوستون بهش رسیدگی کنه
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫گفت دست‌هاتون روی بار باشه. ‫دست‌هام رو میذارم روی بارِ تخمی.
‫بوش رو حس نمی‌کنی؟
‫بوی چی؟
‫اوه
‫ریدم دهنت!
‫منتظر چی هستیم؟
‫از دستش دادیم؟
‫برو، برو، برو!
‫آتش‌نشانی کوئینسی رو خبر کنید
‫حتماً یه جایی آتیش‌سوزی شده
‫یه آتیش‌سوزیِ بزرگ
‫یه آتیش‌سوزی شدید
‫حالا چیکار کنیم؟
‫می‌ریم مونترآل
‫- مونترآل؟ ‫- آره، مونترآل
‫اونجا در امان می‌مونیم
‫باشه. چرا؟
‫توی کاناداست
‫آره، نه، می‌دونم کجاست. ولی...
‫اونجا آشنایی چیزی داری؟
‫نه
‫چطور قراره بریم اونجا؟
‫از بزرگراه می‌ریم
‫- فقط تابلوها رو دنبال می‌کنیم ‫- با تمام کسایی که دنبالمون هستن؟
‫چطور قراره از مرز رد شیم؟
‫نمی‌دونم، مرد
‫کنارِ آبشار نیاگارا پارک می‌کنیم ‫و بعدش پیاده از مرز رد می‌شیم
‫اونجا دمای هوا تقریباً منفی 45 درجه‌ست
‫حدود 6 متر برف روی زمینه
‫وسط زمستون؟
‫برای رد شدن از مرز یه سورتمه‌ی تخمی ‫و یه گله سگِ هاسکی لازم داری
‫می‌خوای با کتونی از مرز رد شی؟
‫- تا حالا رفتی مونترآل؟ ‫- نه، نرفتم مونترآل
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫مونترآل فکرِ خیلی بدیه
‫- مونترآل فکرِ خیلی بدیه ‫- خیلی بده
‫آره، مونترآل فکرِ خیلی بدیه
‫پس همه در مورد مونترآل اشتباه می‌کنن
‫تا حالا بانک زدی؟
‫چی؟
‫بانک زدی؟
‫تو که بانک نمی‌زنی
‫پولش رو لازم دارم
‫چطور قراره بانک بزنی؟
‫- چطوری؟ ‫- آره
‫میرم تو. یه نقاب می‌زنم
‫بعد از این که رفتی توی بانک نقاب می‌زنی؟
‫یا قبلش؟
‫قبلش
‫نگهبان‌های مسلح چی؟
‫قفلِ زمانی روی گاوصندوق چی؟[
‫این که توی هر یک از کشوها ‫بیش از 2 هزار دلار ندارن چی؟
‫بیخیال گاوصندوقِ بزرگ
‫فقط الکی تیر می‌خوری
‫بانک زدن فکرِ خیلی بدیه. ‫می‌ریم مونترآل.
‫مونترآل هیچکدوم از مشکلاتم رو حل نمی‌کنه. ‫هیچکدوم!
‫آره، خب، من دوباره برنمی‌گردم زندان
‫مونترآل بهت خوش بگذره
‫بانک زدن خوش بگذره
‫[مهاجران عظمت را به آمریکا برمی‌گردانند]
‫[پولِ میچلی]
‫18, 13, 87, 18, 20, 26, 71, 29, 80
‫اینا اعداد روی دستبند شهردارن
‫تو 32,480 دلار می‌خوای؟
‫آره
‫[پول میچلی]
‫میچلی باید بره!
‫[شهرداری بوستون]
‫حاصل 20 سال باج و رشوه‌گیری
‫شهردار احتمالاً بیشتر از شاه ایران پول نقد داره
‫اگه فرانک تومی رو بفرستی دنبال دستبندت،
‫باید باور داشته باشی یه ارزشی داره
‫اون اعداد رمزِ گاوصندوقش هستن،
‫و گاوصندوق توی دفترشه ‫و برای همین نمیاد بیرون
‫پس، منظورت اینه می‌خوای دوباره ‫از شهردار دزدی کنی؟
‫نمیگم بارِ اول خیلی خوب پیش رفت، ولی...
‫ولی هرگز فکر نمی‌کنن انقدر احمق باشیم ‫که دوباره انجامش بدیم
‫اگه از اینجا نبریدش بیرون ‫همه میرن هلفدونی
‫فقط اون گاوصندوقِ تخمی رو ‫بذارید روی چرخ دستی تخمی
‫و از این دفتر ببرید بیرون!
‫شهردار لطفت رو فراموش نمی‌کنه، فرانک
‫- دل به کار بدید، بچه‌ها ‫- پیداش کردم، قربان
‫- آشغال‌های بی‌خایه! ‫- پیداش کردم!
‫جرم‌زدایی! جرم‌زدایی!
‫[دموکراسی را برگردانید]
‫میچلی باید بره! ‫میچلی باید بره!
‫جرم‌زدایی! جرم‌زدایی!
‫فکر می‌کنی سوئیچ اینا رو میذارن روشون؟
‫ما اومدیم اینجا دنبال لباس. ‫حالا می‌خوای کامیون تخمی رو بدزدی؟
‫به نظرت دزدیدنِ کامیون آتش‌نشانی باحال نیست؟
‫- آتش‌نشانی ‫- آتش‌نشانی بوستون
‫- آتش‌نشانی بوستون
‫آتش‌نشانی بوستون
‫می‌دونی اون به کجا می‌رسه؟
‫آره، میره این تو، ‫از اونجا رد میشه و میره بالا.
‫آره، ولی بالا کجا میره؟ ‫از کجا می‌دونی؟
‫میره توی ساختمون
‫باور کن، به یه جایی می‌رسه دیگه
‫اَلن، این برنامه‌ی بازنشستگی منه
‫باشه. آره
‫حسش می‌کنم، عزیزم؟ ‫حسش می‌کنی؟
‫- آتش‌سوزی گزارش شده ‫- چه غلطا؟
‫- لطفاً ساختمان را تخلیه کنید ‫- تخلیه؟!
‫برید اون طرف! یالا! یالا!
‫جواب داد
‫حس می‌کنی این چکمه‌ها چقدر سنگینن؟
‫اگه دوباره بگی مونترآل، ‫به خدا قسم هردومون رو می‌کشم.
‫فقط دارم میگم. انگشت‌های پام گرمن
‫در ساختمان آتش‌سوزی گزارش شده
‫- این مانور نیست، قربان ‫- لعنتی!
‫لطفاً فوراً ساختمان را تخلیه کنید
‫باید شما و تمام کارکنان رو تخلیه ‫و به جای امن منتقل کنم
‫می‌تونی یه دقیقه بهم وقت بدی؟
‫قربان، خواهش می‌کنم، ‫فقط دارم کارم رو انجام میدم.
‫- خدایا ‫- الان، قربان!
‫اینجا چه خبره؟
‫- قربان! همین الان! باید همین الان بریم! ‫- دست‌هات رو بکش!
‫- ناسلامتی من شهردارم. نمی‌تونی... ‫- بیاید بریم! همین الان، قربان! الان!
‫بریم! یالا!
‫کجا میری؟ هی!
‫ساختمون آتیش گرفته!
‫- بدون اون نیا بیرون، اَلن ‫- همین الان، قربان
‫مواظب خودت باش، اَلن
‫ساختمون آتیش گرفته
‫- فکر کنم آتش‌نشان‌ها از پله‌ها میرن ‫- ها؟
‫آتش‌نشان‌ها از پله‌ها میرن
‫هی!
‫شما دوتا چه غلطی می‌کنید؟
‫هی!
‫مثل بقیه از پله‌ها می‌ریم
‫سرتون رو نندازید پایین برید!
‫خوبیم. خوبیم. آروم باش!
‫هی!
‫- عجله کن ‫- عجله کنم؟ من امروز تیر خوردم، داداش
‫هی!
‫- از دستِ این یارو. لعنتی ‫- برو کونت رو بده!
‫ببخشید؟
‫بیخیال، مرد. اومدیم آتیش خاموش کنیم
‫برگردید! من باید چیکار کنم؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟ ‫خودم اخراجت می‌کنم...
‫من چاره‌ی دیگه‌ای ندارم
‫هی! شما کجا می‌رید؟
‫نرید توی دفترم!
‫- هی! ‫- برو کونت رو بده!
‫هی، الان بهم چی گفتی؟
‫از دستم فرار نکنید!
‫فکر می‌کنید دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫- وایسید! همین الان! ‫- دست برنمی‌داره
‫- برو، برو، برو! ‫- اون درو نبندید!
‫نبندش لعنتی...
‫- ها؟ ‫- خدای بزرگ
‫- از دستِ این عوضی ‫- باورنکردنیه لعنتی
‫اوه، بیخیال!
‫همه توی این شهر باید قهرمان باشن؟
‫من قهرمان نیستم
‫هی، بس کن! بس کن!
‫ما گروگان داریم، ‫و الانه که از بالکن پرتش کنیم پایین!
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم وقت می‌خرم
‫این یه سرقت بود
‫مجازاتش 4 تا 7 سال زندان بود
‫حالا به خاطر آدم‌ربایی 20 سال می‌ریم زندان
‫یارو داشت با تبر درو می‌شکست
‫داشتم ابتکار عمل به خرج می‌دادم
‫بدتر از اون، این یه ساختمان فدراله
‫آره، قانون امنیتِ ملی اعمال میشه
‫هیچ محدودیتِ بازداشتی ‫برای تروریست‌ها نیست
‫اونا وارد وضعیتِ قرمز میشن. ‫به قصد کُشت تیراندازی می‌کنن.
‫در ضمن، من کارمند دولتم
‫پس، این مجموعه‌ی کاملی ‫از واکنش‌ها رو فعال می‌کنه
‫تو مجموعه‌ای از واکنش‌ها رو فعال کردی
‫خب، آب متوقف شد
‫یه مذاکره‌کننده جور می‌کنن
‫همچین کاری نمی‌کنن...
‫اون احتمالاً مذاکره‌کننده‌ست
‫اون گاوصندوق خیلی بزرگیه
‫ریدم توش. عجب بعد از ظهری
‫چه خبره؟
‫توی شهرداری آتیش‌سوزیِ بزرگی شده
‫آره. خدا رو شکر که ‫آب‌پاش‌ها کار می‌کنن، آره؟
‫اونجا اوضاع بهم ریخته
‫این رو با خودم می‌برم
‫[پلیس ایالت ورمونت]
‫اینجا کی مسئوله؟
‫هی!
‫اینجا کی مسئوله؟
‫آقای شهردار!
‫یه وضعیتِ امنیتی داریم ‫که به سرعت در حال تحوله
‫تک‌تیرانداز دارید؟
‫قربان، الان داره مستقر میشه
‫خیلی ساده‌ست، خب؟
‫آدم بدها رو بکشید ‫و من براتون رژه برگزار می‌کنم
‫از ذهنتون استفاده کنید، بچه‌ها. ‫بیاید دخلشون رو بیاریم.
‫هفتاد و یک...
‫بیست و نُه...
‫هشتاد
‫خدای من
‫- آره ‫- امکان نداره
‫صبر کن، صبر کن. چی؟
‫یا خدا!
‫گفتی سهمت 32,480 دلاره؟
‫کمابیش
‫ببخشید. سرکار
‫سرکار!
‫می‌خوام توافق کنم ‫و بهتون اطلاعات بدم
‫الان نه، اَلن
‫یه جورایی وسط یه کاری هستیم
‫من در ازای همکاریِ کامل ‫مصنویتِ قضایی می‌خوام
‫مدارکِ بیست سال فساد
‫باج‌ها، رشوه‌ها، حساب‌های بانکی ‫غیر قابل ردیابی خارج از کشور
‫می‌دونی که ما پلیس نیستیم، درسته؟
‫ما حتی آتش‌نشان هم نیستیم
‫می‌خوام شاهد باشید که من ‫در اسرع وقت همکاری کردم
‫باریکلا
‫همه جا پر از قهرمانه
‫رفیق، اون ام82ای1ـه؟
‫آره، خودشه. حتی اجازه نمیدن ‫توی میدان تیر ازش استفاده کنم
‫یه تیکه بهم بده
‫یه آبجو بهم بده، جو
‫بیاید کونشون رو پاره کنیم
‫منتظر چی هستیم؟
‫اون بیرون عینِ محاصره‌ی ویکو شده
‫هی، بابی اور این چوب رو امضا کرده
‫آره، اون احتمالاً جعلیه. ‫بیشترشون جعلی هستن.
‫آره، من بازیش رو دیدم. ‫آخرین بازیش رو دیدم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫مگه تو چند سالته لعنتی؟
‫من... تقریباً 7 سالم بود
‫زانوهای بابی آسیب دیده بودن. ‫افتضاح بازی می‌کرد.
‫ولی من اونجا بودم
‫آره، اون بهم گفت فراموشش نکنم
‫بابی اور بهت گفت ‫بازیش رو فراموش نکنی؟
‫نه، نه. بابی اور نه. ‫بابام من رو برده بود.
‫تیم 1 سی‌یرا هدف رو در تیررس داره
‫مواظب باش!
‫تیربارونشون کنید، بچه‌ها! یالا!
‫ریدم توش
‫برو، برو!
‫از سرِ راهم برو کنار لعنتی
‫شلیک نکنید! گروه ضربت!
‫یه گروگان داخله. شلیک نکنید!
‫همین رو می‌خواستم!
‫از پنجره فاصله بگیرید!
‫یا خدا! کیر توش!
‫شلیک نکنید. شلیک نکنید لعنتی‌ها!
‫ریدم توش! لعنتی!
‫- تیر خوردی؟ ‫- آره
‫واقعاً؟
‫منظورت گلوله‌ست؟
‫- آره ‫- آره
‫لعنتی. کجا؟
‫خب، دستم درد می‌کنه. ‫فکر کنم تیر خوردم.
‫دستت قبلاً تیر خورده بود
‫نمی‌دونم، یه لحظه بهم فرصت بده. ‫تازه فرود اومدم.
‫کی دستورِ آتش‌بس داد، هان؟
‫من که هیچ دستوری ندادم
‫وکیلتون داخله، قربان
‫- کی؟ اَلن؟ ‫- آره
‫مذاکره‌کننده وارد میشه
‫می‌دونی چیکار کنی؟
‫آره
‫- آره. تیر خوردم ‫- امکان نداره
‫- زخمِ گلوله‌ست ‫- امکان نداره
‫فکر می‌کنی چیه؟ ‫رگ به رگ شده؟
‫به خاطر خزیدن روی زمین ‫سوشرتت پاره شده
‫یه راه حلی برات دارم. ‫یه سوزن و نخ.
‫این چیزیه که مشکلت رو حل می‌کنه
‫با توجه به این که من اولین کسی بودم ‫که امروز تیر خوردم فکر کنم بدونم
‫هیچکس تیر نخورد
‫- فکر می‌کنی این چیه؟ ‫- زخمِ گلوله نیست
‫- یه نفر به خاطرت گلوله می‌خوره ‫- تو به خاطرم گلوله خوردی؟
‫ممکنه وقتی اومدی این طرف ‫روی کاناپه بهت خورده باشه
‫من امروز دو بار تیر خوردم ‫و می‌خوام قبولش کنی
‫چرا فکر می‌کنی زخمِ گلوله‌ست... ‫یه خراشه.
‫پُره
‫روری. روری، منم، دکتر ریورا
‫من تنهام
‫صبر کن
‫- سلام ‫- سلام
‫می‌تونم بیام تو؟
‫سلام، دکتر
‫شماها خوبید؟
‫آره. عالی هستیم
‫خب، متأسفانه تیر خوردم. دوباره
‫اون تیر نخورد
‫- چرا، تیر خوردم ‫- شما مذاکره‌کننده‌ای؟
‫بله، خودمم
‫وکیل شهردار، اَلن فلین. ‫من همکاری می‌کنم.
‫اَلن گروگانِ جدید ماست، ‫ولی بیشتر از تو دوستش نداریم.
‫سلام، اَلن
‫از اون جلیقه خوشم میاد. ‫بهت میاد.
‫جریان چیه، روری؟
‫من 32,480 دلارم رو می‌گیرم
‫چه احساسی داری؟
‫خوبم. ردیفم
‫جلساتِ مشاوره معمولاً اینجوری پیش میرن؟
‫کابی، لطفاً حرفمون رو قطع نکن
‫ولی نه، معمولاً بیمار به سؤال جواب میده
‫تو پوله رو داری. ‫چیزی رو که می‌خواستی به دست آوردی.
‫همون احساسی رو داره که فکر می‌کردی؟
‫می‌تونم پوله رو برای پسرت ببرم. ‫میذارمش زیر جلیقه‌ی ضدگلوله‌ام.
‫از اینجا میرم بیرون ‫و پوله رو براش می‌برم
‫تو موفق شدی
‫می‌تونی... چی گفتی؟ ‫«بارت رو ببندی»
‫خب، چه احساسی داری؟
‫نمی‌خوام بمیرم
‫گفتنش شجاعتِ زیادی لازم داشت
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم
‫بله، کابی
‫منم نمی‌خوام بمیرم
‫خوبه، کابی
‫من نمی‌خوام بمیرم
‫اَلن، تو اینجا نقشی نداری
‫باشه
‫من آماده‌ام خودم رو تحویل بدم
‫دیوونه شدی؟ ‫اگه خودت رو تحویل بدی می‌کشنت.
‫باید فرار کنی
‫صبر کن. تنها چیزی که ‫از همون اول می‌گفتی این بود که...
‫لطفاً، منم از اول همین رو می‌گفتم
‫می‌خوای چی بگم؟ ‫اشتباه می‌کردم؟
‫- آره. خوبه ‫- نه، این...
‫- یعنی، انقدر سخته؟ ‫- باشه. آره، من اشتباه می‌کردم
‫لعنتی
‫چیه؟
‫فکر کنم می‌خوام برم مونترآل
‫سوژه‌های مرد و زن از ساختمون خارج میشن
‫دارن میان بیرون؟
‫بله، قربان. قطعاً میان بیرون
‫خیلی خب
‫تا وقتی که بود خوب بود
‫لعنتی، سنگین بود
‫مالِ من نیست
‫وایسا! برگرد! ‫برید عقب! برید عقب!
‫وایسید! وایسید!
‫برو، برو، برو!
‫- هی! ‫- خدافظ. آره. ما آتش‌نشانیم. خداحافظ
‫- شب بخیر ‫- پشمام!
‫- خدای من
‫بهت چی گفتم؟ ‫بهت چی گفتم؟
‫- اشتباه نمی‌کردی. اشتباه نمی‌کردی ‫- آتش‌نشان بودن فکرِ خوبیه؟ هان؟
‫می‌ریم مونترآل. بزن بریم
‫- بزن بریم! ‫- مونترآل. مونترآل! بزن بریم!
‫کی کامیون آتش‌نشانی می‌رونه؟
‫یه نگاه به این کامیون آتش‌نشانی بندازن، ‫میذارن رد شیم.
‫داریم میایم. برید کنار. برید کنار
‫قهرمانانِ آمریکا دارن میان، لطفاً
‫- تا مونترآل چند کیلومتر راهه؟ ‫- کمابیش 500 کیلومتر
‫چند کیلومتر تا آزادی مونده؟ ‫ما داریم می‌ریم مونترآل!
‫- مونترآل ‫- داریم با ماشین آتش‌نشانی می‌ریم مونترآل!
‫هیچی نمی‌تونه جلوی این کامیون رو بگیره
‫هیچی، هیچی!
‫کیر توش!
‫ماشین، ماشین، داداش! ماشین! ‫داری می‌زنی به ماشین‌ها.
‫- ریدم توش! داره میاد ‫- یالا. برو!
‫برو، برو، برو! ‫تندتر، تندتر! یالا!
‫- دارم تندتر میرم. دارم تند میرم ‫- داری یواش‌تر میری!
‫- بذارش توی دنده ‫- توی دنده‌ست
‫- داره با نهایت سرعت میره ‫- بذارش توی یه دنده‌ی دیگه!
‫گاز بده، گاز بده!
‫عجب عوضی‌ایه
‫- تندتر برو! تندتر برو! ‫- دارم تندتر میرم!
‫- فرمون رو خلاف جهت بچرخون! ‫- دارم همین کارو می‌کنم!
‫- فرمون رو بچرخون اون طرف! ‫- سعی دارم فرمون رو برعکس بچرخونم!
‫کیر توش!
‫ریدم توش!
‫درِ تو. درِ تو
‫- نمی‌تونم بازش کنم... گیر کرده ‫- اون طرف. درو باز کن
‫فقط یه چفته. یه چفت ساده‌ست...
‫اوه، اومد
‫دست‌ها بالا، مادرجنده‌ها
‫عقلتون رو از دست دادید؟
‫ما تحتِ درمانیم. آره
‫پیاده شید. دست‌هاتون رو بذارید روی کامیون
‫قربان، من یه چیزی دارم
‫که فکر می‌کنم براتون خیلی جالب باشه
‫چی؟
‫می‌تونم دست کنم توی جیبم و درش بیارم؟
‫اینی که اینجاست سوابق 20 سال ‫باج‌گیری و رشوه‌خواریه
‫حالا، ما حاضریم این رو در ازای آزادی‌مون ‫باهات معامله کنیم
‫پیشنهاد می‌کنم این رو بذاری توی جیبت،
‫برگردی و بذاری بری
‫تو یه روز دیگه تو عمرت کار نمی‌کنی،
‫- و ما می‌ریم. همین ‫- ما می‌ریم
‫بیمه‌ی مجانی، دندونپزشکی مجانی،
‫سلمونیِ مجانی، گروه‌های مردونه، شپش‌زدایی
‫هر روز پیاده‌روی می‌کنی
‫هیچوقت کیفت رو گُم نمی‌کنی
‫ازدواج
‫قبلاً امتحانش کردم
‫با من امتحانش نکردی
‫دیگه هیچوقت لازم نیست لباس انتخاب کنی
‫مثل اینشتین
‫یعنی اون یارو یه چیزهایی بارش نبود
‫...مسافرانِ پرواز 73 به مقصد مونترآل...
‫شهردار میچلی؟
‫کی، من؟
‫آقای شهردار، می‌خوام بگم...
‫من خیلی از برنامه‌ی ضدفساد شما حمایت می‌کنم
‫خب، وقتی این دو مرد ‫اهل کوئینسی رو محاکمه می‌کنیم،
‫وکیل‌هاشون حتماً این هاردها رو ‫به عنوان مدارک ارائه می‌کنن
‫و حساب‌هایی که توشون فهرست شدن،
‫که حاوی 100 میلیون دلار غیر قابل ردیابیه
‫پس، ما 100 میلیون دلار غیر قابل ردیابی رو ‫به ایالت برمی‌گردونیم
‫که در غیر این صورت می‌تونستیم...
‫آقای شهردار، یه لحظه اینجا رو نگاه کنید
‫ولی آقای شهردار، ‫اگه این دو مرد رو محاکمه نکنیم،
‫اون‌موقع این هاردها مدارک به حساب نمیان
‫خیلی خب، روزِ شانستونه. بیاید بیرون! بجنبید
‫یالا، رفیق. بیا پایین، بجنب
‫مواظب سرت باش
‫تو هم بیا پایین. یالا. یالا. ‫برو پایین ببینم.
‫بیا پایین، وایسا
‫تعطیلات مبارک، بچه‌ها
‫به لطف برنامه‌ی شانس مجدد شهردار چوی آزادید
‫امیدوارم بیشترین استفاده رو ازش ببرید
‫هی، ما یه جفت پوتین داشتیم
‫آره، اونا رو برگردوندن اداره‌ی آتش‌نشانی
‫آره، ولی یه سری لوازم شخصی ‫توی پوتین‌ها داشتیم
‫منظورت پول‌هاست؟ ‫آره، اونا رو برداشتیم.
‫خیلیل ممنون
‫نمی‌دونم... الان چه اتفاقی افتاد؟
‫- الان چی شد... چی؟ ‫- راهت رو برو. فقط راه برو
‫خب، ما فقط... ما آزادیم؟
‫- آره ‫- آزادیم. عجب
‫اون مارک چوی، هان؟
‫بهت که گفتم. نامزد خیلی خفنیه
‫اوه، باید بگم، ‫انتظار این انتخاب رو نداشتم.
‫دستت رو خوندم، چوی
‫چوی تصمیم گرفت پولش رو بشماره
‫هیچوقت نتونستم بخندونمت، نه؟
‫چرا، تونستی
‫یادم نمیاد خندیده باشی
‫- خندیدم ‫- من کلی شوخی کردم
‫- یادم نمیاد به یکی‌شون خندیده باشی ‫- من خندیدم
‫کِی خندیدی؟
‫دومین باری که تیر خوردی
‫محض رضای خدا!
‫- هی ‫- چیه؟
‫بیخیال
‫خوش باش
‫آره، تو هم خوش باش
‫الکل شناسایی نشد. ‫قفل موتور باز شد.
کاری از: امیر ستارزاده و سینا صداقت SinCities & H1tmaN
‫اینجا پرسه می‌زنی
‫آره، خب، بلدی به پلیس زنگ بزنی
moviepovie.com
« بعد از تیتراژ ادامه دارد...‏ »
« آشوبگران » 1403/05/19
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫پوتین لازم داشتن
moviepovie.com