moviepovie.com
‫[ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم] ‫[ ترجمه اختصاصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان ]
‫مترجم: اشکان هیدی
‫ژانویه 2020 ‫اولین جلسه دادگاه میلیک
‫خانم‌ها آقایان؛ قیام کنید,
‫جلسه دادگاه کیفری آغاز شد، ‫بفرمایید بنشینید,
‫[ سرِنخ ]
‫بر اساس داستان واقعی
‫فوریه 2017 ‫روستای تیبرت
‫پشت میز
‫دور میز,
‫سلام؛ بابات خونه‌ست؟
‫آره,
‫بابا؟
‫نیکولا میلیک؟
‫بله؟
‫شما به خاطر قتل عمد
‫همسرتون بازداشتید
‫چی؟ قتل عمد چیه؟
‫من چیکار کردم مگه؟
‫نمی‌تونم بچه‌هام رو اینجوری ول کنم,
‫بابا,
‫هفته پیش یه بچه هم‌سن و سال ‫اون سر یه تیکه حشیش خودشو کشت,
‫آقای وکیل، من نگران پسرمم,
‫بچه با استعدادیه ولی با این رفیقای ‫آشغالش داره زندگیشو خراب می‌کنه,
‫تو رو خدا باهاش حرف بزنین,
‫جز شما و اون کسی رو ‫ندارم، حرف شما رو گوش میده,
‫سعیمو می‌کنم,
‫راستی مشکل مالیاتم چی شد؟
‫دارم پیگیری می‌کنم,
‫اینم بگیر,
‫نه نه، حق الزحمه رو بهت میگم ‫می‌فرستم براتون,
‫خداحافظ,
‫♪ نام قطعه: Estudio No,3 ♪ ‫♪ اثر: Celil Refik Kaya ♪
‫عجیبه که هنوز این تابلو رو داری,
‫اینو بهم هدیه دادن,
‫آره می‌دونم، خودم بهت هدیه دادم,
‫برای سالگرد اول ازدواجمون بود,
‫آره,
‫از دوستات خریدی که
‫یه گالری کوچیک داشتن، یادته؟
‫نه، من از,,,
‫اکس خریدم,
‫نه، از گالری دوستات خریدی,
‫نه,
‫چرا,
‫واسه توئه؟
‫نه واسه توئه,
‫بله,
‫چیه که نمیشه تا فردا صبر کرد؟
‫باشه,
‫پنج دقیقه دیگه بهتون زنگ می‌زنم,
‫از کلانتری زنگ زدن، یه پرونده جدید دارن,
‫معلومه که این موقع شب فقط من جواب میدم,
‫می‌خوای بری؟
‫خب چاره‌ای ندارم,
‫واقعاً راه دیگه‌ای ندارم,
‫اوم,,,
‫امشب می‌خواستم یه کم استراحت کنم,
‫نمی‌خوام این کار رو قبول کنم,
‫نه نه,
‫همین یه شب,
‫نه نه,
‫تو برو بازجویی رو انجام ‫بده، من فردا پرونده رو می‌گیرم,
‫بیا دیگه,
‫باشه ژان,
‫آخ آخ آخ آخ,
‫فقط به خاطر تو,
‫ممنون,
‫هنوز زوده، نمی‌خوای یه کم دیگه بمونی؟
‫اینجا خوابیدن حال میده‌ها، نه؟
‫نه، ترجیح میدم برم,
‫تخت خودمو ترجیح میدم,
‫ممنون,
‫آقای وکیل,
‫شب بخیر,
‫ساعت دوازده و نیمه، نیم ساعت وقت دارین,
‫خیلی خب,
‫میشه دستبند آقا رو باز کنید؟
‫البته,
‫من وکیل مونیه هستم، وکیل تسخیری شما,
‫من اصلاً نمی‌دونم چرا اینجام آقا,
‫نمی‌دونید چرا اینجا هستید؟
‫میگن من زنمو کشتم,
‫کسی شما رو متهم نکرده,
‫فعلاً فقط بازداشت هستید,
‫یعنی یه حدس و گمانی هست و پلیس برای تحقیقات
‫به اطلاعات بیشتری نیاز داره,
‫همین,
‫پس چرا نمی‌ذارن برم بیرون؟
‫چون اتهام سنگینه,
‫می‌تونن تا چهل و هشت ساعت نگهتون دارن,
‫هدف اینه که همینجا تمومش کنیم,
‫پس دقیقاً برام تعریف ‫کنید دیشب چه اتفاقی افتاد,
‫قبلاً براشون توضیح دادم,
‫بله، ولی الان باید برای من توضیح بدید,
‫من اینجا کاری ندارم,
‫باید پیش بچه‌هام باشم,
‫آقای میلیک، اگه می‌خواید ‫کمکتون کنم، باید باهام حرف بزنید,
‫دیشب با زنم دعوامون شد,
‫سر چی؟
‫خب، باز زیادی مشروب خورده بود,
‫من فقط گفتم نگرانشم,
‫همین,
‫قاطی کرد,
‫گفت به تو ربطی نداره، ‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم,
‫بعدش چی شد؟
‫بعدش داد زد که از خونه برم بیرون,
‫گفتم اینجا خونه منم هست,
‫خواست بزنه تو صورتم,
‫جاخالی دادم، ولی,,,
‫با ناخن‌هاش بدجوری گردنمو خراش داد,
‫سابقه خشونت باهاتون داشت؟
‫نه,
‫فقط وقتی زیادی مشروب می‌خورد,,,
‫هر وقت درباره مشکل الکلش ‫باهاش حرف می‌زدم، عصبانی می‌شد,
‫کله‌شق بود,
‫شما باهاش رفتار خشونت آمیز داشتین؟
‫نه، هرگز,
‫هیچوقت دست روش بلند نکردم,
‫اون مادر بچه‌هامه,
‫تازه، ما هم‌قد و هم‌وزن نیستیم,
‫بعد از اینکه خواست بزنه ‫تو صورتت، چیکار کردی؟
‫گفتم از اینجا تکون نمی‌خورم,
‫و اینکه,,, من,,,
‫یه چیزایی گفتم که,,,
‫می‌دونید دیگه، دعوا همینه,
‫دقیقاً چی بهش گفتی؟
‫گفتم دهنشو ببنده,
‫چون می‌ترسیدم بچه‌ها بیدار شن، رفت بیرون،
‫التماسش کردم بمونه ولی فایده نداشت,
‫از اینکه مست میکنه و میره ‫رو نیمکت میشینه، خوشم نمیاد,
‫کدوم نیمکت؟
‫وقتی زیادی مست میشه، ‫میره رو نیمکت میدون می‌شینه،
‫دو دقیقه با خونه‌مون فاصله داره,
‫اون موقع هم رفت اونجا؟
‫فکر کنم,
‫برام سخته ببینم اینجوری خودشو نابود می‌کنه,
‫دیگه انگار نمی‌شناسمش,
‫برای بچه‌ها هم خوب نیست,
‫از وقتی شروع کرده به مشروب ‫خوردن، دیگه به بچه‌ها نمی‌رسه,
‫نمیشه باهاش حرف زد,
‫آره، می‌فهمم,
‫بعد از اینکه رفت چیکار کردی؟
‫رفتم چک کردم ببینم بچه‌ها بیدار نشدن،
‫دیدم خوابن، بعد رفتم, ‫رفتم پیش روژه,
‫پیش روژه؟
‫بارِ دوستم روژه؛ پنج دقیقه ‫پیاده با خونه‌مون فاصله داره,
‫ساعت چند بود؟
‫حدود یازده,
‫اونجا چیزی خوردی؟
‫یه لیوان شیر,
‫مشروب نخوردی؟
‫من نمی‌خورم، هیچوقت خوشم نیومده,
‫کس دیگه‌ای هم اونجا بود؟
‫روژه و زنش بودن، زنش داشت می‌رفت بخوابه,
‫رولان، رشید و کریم,
‫با اونا زیاد حرف نمی‌زنیم,
‫چه ساعتی برگشتی؟
‫حدود دوازده و نیم، یک,
‫با روژه حرف زدیم، بعد برگشتم خونه,
‫زنت هنوز برنگشته بود، نگران نشدی؟
‫گاهی رو نیمکت خوابش می‌بره,
‫واقعاً؟ تو این سرمای زمستون بیرون می‌خوابه؟
‫پیش اومده,
‫وقتی پلیس‌ها اومدن دنبالت،
‫هنوز برنگشته بود، باز هم نگران نشدی؟
‫بعضی وقتا به خواهرش اودری ‫زنگ می‌زنه که بیاد دنبالش,
‫معمولاً فردا شبش برمی‌گرده,
‫خواهرش کجا زندگی می‌کنه؟
‫تو پونته، نزدیک آوینیون,
‫زنت با اهالی محل مشکلی داشت؟
‫نه,
‫کسی بوده که باهاش دعوا کرده ‫باشه یا ازش کینه به دل داشته باشه؟
‫نه، یادم نمیاد,
‫نه,
‫اگه شما کاری نکردین، پس ‫باید یه نفر دلیلی داشته باشه,
‫آقای ملیک، لطفاً یکم فکر کنید, ‫کمکم کنید دیگه,
‫به خدا نمی‌دونم,
‫قسم می‌خورم نمی‌دونم,
‫من فقط می‌خوام زن و بچه‌مو بهم برگردونن!
‫اینجا دارم دیوونه میشم,
‫آقایون,
‫سلام,
‫سلام ژان,
‫آقای سالار؟
‫خودمم,
‫آه,
‫ببخشید,
‫اوه!
‫نخوابیدی؟
‫نه,
‫پرونده رو خوندی؟
‫نمی‌خوای بری خونه استراحت کنی؟
‫نه,
‫پرونده رو خوندی؟
‫آره، آره,
‫وحشتناکه,
‫نظرت درباره این یارو چیه؟
‫نه سابقه داره، نه پرونده قبلی
‫نه میشه گفت مجرمه، نه میشه گفت بی‌گناهه,
‫حالش چطور بود؟
‫عصبی، سردرگم، بیشتر ‫نگران بچه‌هاش بود تا خودش,
‫نمی‌فهمه چه بلایی سرش اومده,
‫هنوز تو شوکه,
‫درباره زنش با فعل حال حرف می‌زنه,
‫کنجکاوم که,,,
‫پرونده رو ببینم,
‫می‌خوای ازش دفاع کنی؟
‫آره,
‫ژان، تو از پرونده پورتال به این ‫طرف دیگه تو دادگاه جنایی وکالت نکردی,
‫چند وقت شده؟ ‫۱۵ سال میشه، نه؟
‫۱۵ سال,
‫چطور می‌تونم ازتون دفاع کنم ‫وقتی همه چیز رو بهم نمیگید؟
‫منظورت چیه؟
‫منو احمق فرض نکن,
‫همین الان پرونده بازپرسی رو دیدم,
‫حرف‌هایی که روژه شب جنایت جلوی شاهد زده,
‫این اولین چیزی بود که باید بهم می‌گفتید,
‫می‌فهمید که نمی‌تونم همچین اطلاعات مهمی رو
‫۵ دقیقه قبل از رفتن پیش ‫قاضی پرونده کشف کنم,
‫روژه، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من چیزی علیه تو نگفتم,
‫این چیه؟
‫روژه؟
‫آقای میلیک، شب، قبل از حادثه
‫شما رفتید کافه آقای روژه مارتون,
‫وقتی شما رو دید چه واکنشی نشون داد؟
‫دید که حالم خوب نیست,
‫لطفاً تو میکروفون صحبت کنید، آقای میلیک,
‫دید که حالم خوب نیست,
‫فهمید به خاطر سیسیله,
‫ما زیاد دعوا می‌کردیم,
‫میشه بگید بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫رفتم نشستم پشت بار و ‫درباره دعوامون حرف زدم,
‫این آخرین دوره، داریم می‌بندیم آقایون,
‫اون مریضه، یه آدم مریضه,
‫اگه نمی‌خواد تمومش کنه، می‌دونی چیکار کنی؟
‫بندازش زندان، اونوقت خیالت راحت میشه,
‫نه، نمی‌تونم این کارو باهاش بکنم,
‫زیادی خوبی، زیادی ساده‌ای,
‫تعجب نکن که لِهِت می‌کنه,
‫نه، اون منو له نمی‌کنه,
‫فقط یکم اخلاقش تنده، همین,
‫روژه، بس کن دیگه,
‫داریم حرف می‌زنیم,
‫ولش کن,
‫واسه بعداً بهتره,
‫من میرم بخوابم,
‫می‌بینمت,
‫گاهی با خودم میگم اگه ‫بچه‌ها نبودن، خودمو می‌کشتم,
‫چرت و پرت نگو!
‫سر و صداتون زیادی بلنده
‫چیه فقط باید صدای تو بیاد
‫حواست باشه، اینجا خونه منم هست,
‫سیسیل یه معضل شده,
‫تو لیاقتت بیشتر از ایناست,
‫معضل چیه؟
‫یه دردسر بزرگ,
‫همیشه مسته,
‫تقصیر اون نیست,
‫جدی؟ ‫تقصیر اون نیست؟
‫پس تقصیر کیه؟
‫اگه فردا تصمیم بگیره بچه‌هات رو ‫ازت بگیره، اونم تقصیر اون نیست؟
‫چطوری می‌خوای از بچه‌هات در ‫برابرش محافظت کنی اگه دیگه نباشی؟
‫نمی‌دونم,
‫خودت گفتی,
‫خودتو می‌کشی,
‫داری ذره ذره خودتو نابود می‌کنی,
‫داری میذاری از روت رد بشه,
‫مثل یه بچه نگاهش می‌کنی,
‫مرد نیستی,
‫چیه، زل زدی به من؟
‫واسه بعداً بهتره,
‫بذار بهت بگم، اگه جای ‫تو بودم، خیلی وقت پیش,,,
‫چی گفتی، الاغ؟
‫منظورمو میدونی,
‫خب، دیگه داریم می‌بندیم,
‫آقای میلیک، تو این سه سالی ‫که بازداشت موقت بودید،
‫شما بارها از آقای روژه مارتون ‫به عنوان دوستتون یاد کردید,
‫میشه گفت شما ایشون رو حمایت کردید؟
‫اون تنها دوست من بود,
‫آقای میلیک؟
‫بله بله، ببخشید,
‫عذر میخوام,
‫اگه اون تنها دوستتون بود،
‫حتماً نظرش براتون مهم بوده، درسته؟
‫یعنی نمی‌خواستین ناامیدش کنین، مثلاً,
‫آره، نمی‌خواستم ناامیدش کنم,
‫پس وقتی روژه (مارتون) پیشنهاد داد که
‫از شر زنت خلاص شی، فکر ‫نکردی داره زیاده‌روی می‌کنه؟
‫جدی نگرفتم,
‫وقتی مست می‌کرد می‌خواست همه رو بکشه,
‫پارس می‌کرد ولی گاز نمی‌گرفت,
‫و وقتی بهت گفت اگه ‫نتونی از بچه‌هات در برابر
‫زنت محافظت کنی مرد نیستی، ناراحت نشدی؟
‫نخواستی خلافش رو ثابت کنی؟
‫موکل من بچه نیست,
‫گزارش روانشناسیش رو دیدین,
‫اونقدر تحت تأثیر قرار نمی‌گیره که
‫برای تأیید دوستش زنش رو بکشه,
‫(قاضی:) آقای وکیل، شما هم ‫وقت صحبت کردن خواهید داشت,
‫عذر می‌خوام,
‫آقای میلیک، درسته که شش ماه قبل از حادثه،
‫برای طلاق با یه وکیل مشورت کردین؟
‫آره، برای کسب اطلاع,
‫می‌تونم دلیلش رو بپرسم؟
‫زیاد مشروب می‌خورد,
‫برای اِما و مائل خطرناک شده بود,
‫اون موقع خیلی کوچیک بودن,
‫پس می‌خواستین از شر زنتون خلاص شین,
‫منظورم از راه قانونیه,
‫نه، هیچ کاری نکردم,
‫نمی‌خواستم بچه‌هام رو از مادرشون دور کنم,
‫ولی دو بار پیش اون وکیل رفتین,
‫خب مگه نمیشه کسی رو دوست ‫داشت و ازش طلاق گرفت؟
‫بله، میشه کسی رو دوست هم داشت و کشتش، آقا,
‫عرضی ندارم,
‫ممنون,
‫آقای وکیل، نوبت شماست,
‫آقای میلیک، وقتی درباره ‫طلاق پرس‌وجو می‌کردین،
‫همکار من درباره حضانت بچه‌ها چی گفت؟
‫گفت اگه سیسیل رو ببرم دادگاه،
‫احتمال زیاد حضانت رو می‌گیرم,
‫به خاطر مشکل الکلی بودنش دیگه، به گمونم,
‫شما که مشروب نمی‌خورین,
‫با این حال، اگه اون موقع طلاق ‫می‌گرفتین و حضانت بچه‌ها رو می‌گرفتین،
‫زنتون صاحب خونه‌ای می‌موند ‫که توش زندگی می‌کردین، درسته؟
‫آره، خونه مال سیسیل بود,
‫از پدرش به ارث برده بود,
‫,,,که قبل از مرگش حق استفاده ‫از اون رو بهش داده بود,
‫و مالکیت اصلی رو به خواهر زنتون،
‫آدری و ژرار داده که ‫الان اونجا زندگی می‌کنن,
‫یعنی حتی اگه به جرم قتل همسرتون
‫متهم نمی‌شدید هم، خواهر ‫زنتون خونه رو به ارث می‌برد,
‫و شما مجبور می‌شدین ‫با بچه‌ها اسباب‌کشی کنید,
‫درست می‌گم؟
‫بله، درسته,
‫پس می‌دونستین که با کشتن همسرتون
‫نمی‌تونستین خونه رو به ارث ببرین,
‫بله,
‫برگردیم به جلسه‌ای که با همکارم
‫درباره روند طلاق داشتید,
‫اگه این روند رو شروع می‌کردید،
‫از نظر مالی چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫نه، من,,,
‫منظورم اینه، در مورد کمک ‫هزینه‌های خانواده که برای
‫بزرگ کردن بچه‌ها می‌گرفتید، چی می‌شد؟
‫من می‌گرفتمشون، چون حضانت با من می‌شد,
‫و این مبالغ کافی می‌بود که یه سرپناه
‫برای تربیت بچه‌ها و ‫تأمین نیازهاشون پیدا کنید؟
‫بله,
‫میشه گفت طلاق، راحت ‫و به نفع شما تموم می‌شد,
‫راستی، همسرتون بیمه عمر داشت؟
‫نه,
‫پس‌انداز یا حساب بانکی داشت؟
‫نه، هیچی نداشت، جز نصف سهم خونه‌اش,
‫نصفی که بعد از مرگش به خواهرش می‌رسید
‫و اگه خواهرزنتون می‌مرد ‫به بچه‌هاتون می‌رسید,
‫پس خلاصه کنیم، مرگ همسرتون
‫جز غم و غصه چیزی براتون نداشت,
‫ممنونم آقای میلیک
‫متشکرم آقای وکیل,
‫برای شما، برای وِرونیک، برای سیسیل,,,
‫ما از شما و همه کسانی که ‫همراهتان هستند، سپاسگزاریم,
‫به ویژه برای,,,
‫برای این کودکان:
‫الودی، ژاد، رایان، مائل و امانوئل,
‫آرزو می‌کنیم که قدرت و تسلی یابید,
‫سلام بر تو ای مریم مقدس,
‫ای تو که سرشار از لطفی,
‫تو والاتر و مبارک‌تر از همۀ زنان هستی
‫و عیسی، ثمرۀ تو، مبارک است,
‫ای مریم مقدس، مادر بلندمرتبه، ‫ما گناهکاران را شفاعت کن,
‫بس دیگه؛
‫خواهش می‌کنم حرکت کنید,
‫بچه ها را ببر داخل,
‫بله،
‫ملاقات حضوری با موکلم دارم,
‫اگه تو بازسازی صحنه شرکت نکنی، ‫تو دادگاه به ضررت تموم میشه,
‫چرا نمی‌خوای بری؟
‫چه فرقی می‌کنه مگه؟
‫به بچه‌هات فکر کن,
‫اگه نتونم ببینمشون چی؟
‫باید دوباره درخواست ملاقات بدیم,
‫با مددکارهای اجتماعی صحبت کردم,
‫شما بچه داری؟
‫آره,
‫چند تا نکته دیگه هم هست که ‫باید باهات روشن کنم نیکولا،
‫مثل این قضیه گل و لای روی کفش‌هاتون,
‫و شلوارتون,
‫بررسی‌های تطبیقی نشون میده که
‫همین گل و لای روی لباس‌های ‫روژه و سیسیل هم پیدا شده,
‫من چطور باید اینو توضیح بدم؟
‫نمی‌دونم,
‫من تو بازسازی صحنه شرکت ‫نمی‌کنم چون کاری نکردم,
‫امروز چند شنبه‌ست؟
‫شنبه‌ست,
‫وقتی هوا خوب بود، با ‫رایان می‌رفتیم برکه روستا,
‫روژه وسایل ماهیگیری بهمون قرض می‌داد,
‫می‌خواستم اولین چوب ماهیگیری‌شو ‫با یه قرقره خوب بهش هدیه بدم,
‫البته دو سال دیگه,
‫الان هنوز خیلی کوچیکه,
‫ آره، اگه همکاری کنی، تا دو ‫سال دیگه شاید بتونی بیرون باشی,
‫♪ نام قطعه: Pavane, Op, 50 ♪ ‫♪ اثر: Jean Fournet - Rotterdam Phillharmonic Orchestra ♪
‫بفرمایید؟
‫مونیه هستم، وکیل شوهر خواهر شما,
‫ازم خواسته بیام چندتا از وسایلشو بردارم,
‫هیچی بهش نمی‌رسه,
‫خانم ژیرار، اگه چیزی هست که ‫می‌خواید بگید، من با کمال میل گوش می‌کنم,
‫اینکه من وکیلشم به این معنی ‫نیست که همه چیزو بهم میگه,
‫آه!
‫مالو، برو بیرون,
‫برو بیرون؛
‫بیرون,
‫ببینید چقدر خوش تیپ بود؟
‫اون موقع بهتر از این ‫آشغالی بود که الان شده,
‫وقتی تو شهرداری کار ‫می‌کرد خیلی به خودش می‌رسید,
‫خیلی می‌خندید و,,,
‫می‌رقصید,,,
‫قبل از اینکه با این عوضی آشنا بشه,
‫چون,,,
‫شما ازش دفاع می‌کنید,
‫ولی اون یه آدم کثیفه,
‫نمیگم یه مدت خوشحالش نکرد، اما,,,
‫با همه این بچه‌هایی که ازش خواست,,,
‫زندگیشو نابود کرد,
‫وقتی پدرمون مرد، برای ‫هر دومون خیلی سخت بود،
‫ولی انگار اون دیگه کسی رو نداشت,
‫که ازش محافظت کنه,
‫و کم کم شروع کرد به مشروب ‫خوردن، روز به روز بیشتر شد,
‫خجالت می‌کشیدم,,,
‫وقتی با اون حال خراب از ‫روی نیمکت جمعش می‌کردم,
‫می‌دونید، هیچوقت از ‫زندگیش چیزی به من نمی‌گفت,
‫عوضش من بهش می‌گفتم,,,
‫بیا پیش من بمون,
‫بچه‌هاشو دوست داشت,
‫با اینکه خوب ازشون مراقبت نمی‌کرد,
‫عکس‌های زن و بچه‌هاشو نشونش بدید،
‫بذارید اونم مثل من درد بکشه,
‫دیگه دارید خسته‌م می‌کنید,
‫از چیزایی که براتون تداعی ‫میکنم ناراحت میشید، درسته؟
‫واسه مهم نیست,
‫ولی اگه تبرئه‌ش کنید، امیدوارم ‫خاطره خواهرم نذاره شب‌ها راحت بخوابید,
‫خب، قربانی حدود ساعت ۲ صبح،
‫پنجشنبه ۲۰ فوریه ۲۰۱۷، ‫با تقریب ۳۰ دقیقه فوت کرده,
‫عکس‌هایی که می‌بینید حدود ۷ ‫ساعت بعد از جنایت گرفته شده,
‫خب، آیا در خونش اثری از الکل بود؟
‫بله,
‫براساس آزمایشات و تاریخ مرگ، ‫میزان الکل خونش در زمان قتل
‫۴,۱ گرم در لیتر بوده,
‫فقط یک زخم روی گردن قربانی دیده میشه,
‫بریدگی توسط یک جسم تیز ایجاد شده،
‫با تیغه دندانه‌دار، شبیه چاقوی شکاری,
‫کالبدشکافی نشون میده که شریان ‫کاروتید راست قطع شده، تیغه اول
‫از سمت راست گردن ‫قربانی وارد شده، در نقطه A,
‫و مسیرش رو به سمت
‫چپ گردن ادامه داده و ‫شریان کاروتید چپ رو قطع کرده,
‫در نقطه B,
‫با توجه به بررسی زخم، می‌تونیم بگیم که
‫این ضربه تکی و کشنده با ‫قدرت زیاد و از پشت وارد شده,
‫خانم رئیس، اجازه یک سؤال دارم؟
‫بفرمایید,
‫جناب کارشناس، شما میگید که ضربه از
‫راست به چپ و از پشت وارد شده,
‫می‌تونید حرکات قاتل رو عملاً نشون بدید؟
‫آقای وکیل، کارشناس این کارو ‫نمی‌کنن, ایشون بازیگر پانتومیم نیستن,
‫خانم رئیس، اگه اجازه ‫بدید، من خودم نشون میدم,
‫من همیشه به این کار علاقه داشتم,
‫ممنون میشم بذارید پانتومیم رو ‫اجرا کنم شاید تحسین هم شدم,
‫بفرمایید,
‫متشکرم,
‫آقای کارشناس، میشه لطفاً همزمان ‫که من نشون میدم توضیح بدین؟
‫بفرمایید,
‫خب، پس,,,
‫قاتل پشت قربانی وایساده، ‫احتمالاً با یه دستش اونو نگه داشته,
‫,,
‫با یه دست؟
‫اینجوری؟
‫بله، همینطوری,
‫و با دست دیگهش چاقو رو تو گلوش فرو کرده,
‫مثل این؟
‫ممنونم,
‫اگه ضربه از راست به چپ بوده،
‫میشه گفت کار یه چپ دست بوده، درسته؟
‫میشه گفت احتمالش زیاده,
‫متشکرم,
‫ممنون استاد، بابت نمایشتون,
‫یه راه جدید برای تغییر ‫شغل هم براتون باز شد,
‫آقای کارشناس، ادامه بدین,
‫خب، شکل افقی زخم و اثر خون روی زانوهای
‫قربانی نشون میده که موقع جنایت سرپا بوده,
‫زخم دیگه‌ای هم دیدین؟
‫نه، هیچ زخمی نبود,
‫نه زخم دفاعی، نه کشیدگی,
‫خانم رئیس، یه سؤال دارم,
‫بفرمایید,
‫آقای کارشناس، با توجه به نبود این ‫نشونه‌ها، میشه حدس زد که قربانی
‫توسط کسی که میشناخته ‫به محل جنایت آورده شده؟
‫بله، این یه احتماله,
‫عرضی ندارم، ممنون,
‫خانم مارتون، شب قبل از ‫حادثه، شنیدین که متهم تهدید کنه که
‫میخواد کار زنش رو تموم کنه؟
‫نه، تا جایی که من میدونم,
‫این آخریشه، داریم میبندیم، آقایون,
‫شوهرتون چی گفت؟
‫این زن مریضه,
‫اگه دست از مشروب خوردن برنداشت، کتکش بزن,
‫اونوقت باور کن خیالت راحت میشه,
‫نباید این کارو باهاش کرد,
‫شنیدم که داشت به نیکلا مشورت میداد,
‫ولی چیز نگران کننده‌ای نبود,
‫بعدش میاد سراغت,
‫نگران نباش,
‫فقط یکم اخلاقش تنده، همین,
‫روژه، دخالت نکن,
‫داریم حرف میزنیم,
‫ولش کن,
‫بعدش من رفتم بالا که بخوابم,
‫ولی فوراً نخوابیدین,
‫نه، اول آرایشمو پاک کردم,
‫بعد با کتابم دراز کشیدم,
‫وقتی صدای کرکره فلزی رو ‫شنیدم، تقریباً ساعت یک صبح بود,
‫اگه سردرد داری تو ‫دستشویی یه مسکن بردار بخور,
‫چی داری میگی؟
‫و اون چه جوابی داد؟
‫گفت,,,
‫انجامش دادم، لعنتی، انجامش دادم,
‫لطفاً سکوت کنید,
‫ساکت, ‫متشکرم,
‫خانم مارتون، شوهرتون دقیقاً گفت چیکار کرده؟
‫نه، چیز دیگه‌ای نگفت,
‫اونقدر مست بود که نمیتونست جواب بده,
‫سی ثانیه بعد خوابش برد,
‫فرداش چیزی نگفت؟
‫نه,
‫تمام صبح تو رختخواب موند,
‫بهم گفت نمیخواد بار رو باز ‫کنه چون حالش خوب نیست,,,
‫منم گفتم باشه,
‫به نظر شما شوهرتون بین ‫ساعت یک صبح، زمانی که
‫نیکلا میلیک از بارتون ‫رفت، تا ساعت سه و ربع،
‫وقتی که اومد پیش شما تو اتاق، چیکار میکرد؟
‫نمیدونم,
‫هیچوقت نفهمیدم,
‫کمتر از 24 ساعت بعد از حادثه، ‫ژاندارم‌ها اومدن شوهرتونو دستگیر کنن,
‫میتونید بگید تو خونتون چی پیدا کردن؟
‫یه تفنگ داره، ولی کار نمیکنه,
‫و یه چاقوی جنگی هم داره,
‫چه شکلیه؟
‫از همونا که رو دسته‌ش,,,
‫یه سری سوراخ داره، و جا واسه انگشتا,
‫مثل پنجه بوکس؟
‫آره، همون,
‫خیلی بزرگه,
‫خوبه، پیداش کردم,
‫اونجا بود، تو بار سولیویر,
‫حالا دوباره میپرسم، شوهرتون موقع
‫بازجویی اول به ژاندارم چی گفت؟
‫گفت کار خاصی نکرده,
‫چیز دیگه‌ای؟
‫پس بذارید یادآوری کنم,
‫اون گفت که بین رفتن نیکلا ‫میلیک و برگشتنش به اتاق شما،
‫بار رو مرتب کرده,
‫به مدت دو ساعت,
‫شاید تلویزیون هم نگاه کردم,
‫و در هیچ لحظه‌ای ماشینتون رو برنداشتید؟
‫من کاملاً مست بودم، بهتون که گفتم,
‫اگه ماشین برمی‌داشتم، حتماً تصادف می‌کردم,
‫آقای مارتون، شما یه ‫چاقوی جنگی دارید، درسته؟
‫بله درسته,
‫و می‌دونید کجاست؟
‫تو گاراژ,
‫تو یه صندوقچه با بقیه یادگاری‌های ارتشم,
‫پس چرا زیر سینک تو بار پیداش کردیم؟
‫یه موقعی فکر کنم برش داشتم,
‫قبلاً؟
‫از زنم بپرسید,
‫وقتی مست می‌کنم، گاهی می‌رم
‫تو کارگاهم و لباس نظامیم رو می‌پوشم,
‫بعضی شب‌ها کلاه بره‌مو ‫می‌ذارم، مشتری‌ها خوششون میاد,
‫باشه,
‫پس رفتید چاقو رو از گاراژ آوردید
‫و با خودتون بردید بار؟
‫اگه تو بار پیداش کردید، احتمالاً همینطوره,
‫این چاقو رو تمیز کردید؟
‫نه,
‫ولی خیس پیداش کردن، با ‫اثر مایع ظرفشویی روش,
‫پس حتماً شستمش,
‫چی می‌خواید بگم دیگه؟
‫خب، حالا متوجه شک‌های من می‌شید,,,
‫در مورد اظهارات شوهرتون,
‫خانم رئیس، می‌شه از مأمور بخواید
‫مدرک شماره ۷ رو بیاره؟
‫این همونه؟
‫خانم مارتون، این چاقو رو می‌شناسید؟
‫مال شوهرمه,
‫به دادگاه یادآوری می‌کنم که این چاقو
‫همون مشخصات چاقوی قتل رو داره,
‫تیغه دندونه‌دار، طول مشابه,
‫علاوه بر این، آزمایش‌ها DNA ‫روژه مارتون رو روی دسته نشون میده,
‫همچنین یه ذره خیلی کوچیک ‫گوشت بین دسته و تیغه پیدا شده,
‫متأسفانه اونقدر کوچیکه که نمیشه ‫تاریخ و منشأش رو تشخیص داد,
‫خانم مارتون، می‌خوام یه ‫سؤال آخر ازتون بپرسم,
‫شوهرتون با کدوم دستش می‌نوشت؟
‫با دست چپ,
‫در پایان اضافه می‌کنم که موکل من راست‌دسته,
‫ممنونم,
‫ببخشید آقای وکیل,
‫آقای وکیل، این اشاره شما ‫فقط یه برداشت شخصیه,
‫من برعکس، اینو دلیلی ‫برای متهم کردنش می‌بینم,
‫اگه فرض کنیم نیکلا میلیک همسرش ‫رو کشته، می‌تونسته خیلی راحت
‫با دست راستش اونو نگه داره، و
‫ضربه نهایی رو با دست چپش بزنه,
‫با توجه به عمق زخم، نمی‌فهمم چطور ‫موکل من می‌تونسته با دست ضعیفش
‫چاقو رو اینقدر عمیق تو گلوی قربانی فرو کنه,
‫متأسفم آقای وکیل، ولی
‫ما اینجا برای قضاوت ‫مسابقه زورآزمایی نیومدیم,
‫اِما، چی داری می‌کشی؟
‫زندان بابا رو، با ما جلوش، ‫اگه یه روز بتونیم دوباره ببینیمش,
‫آره، خوبه,
‫ژاد، تو چیزی برای بابا نکشیدی؟
‫ژاد,
‫بچه‌ها، وقت استراحته,
‫نه نه نه، شما بمونید,
‫بنشینید,
‫حال ژاد هنوز بهتر نشده، نه؟
‫نه، هنوز حرف نمی‌زنه، ولی
‫هفته پیش با بقیه بچه‌ها بازی کرد,
‫خب، در مورد آزادی چی گفتن؟
‫درخواست دوباره رد شد,
‫ولی می‌دونی، بابات ازم خواست ‫بهتون بگم خیلی دوستتون داره،
‫فکر می‌کنه خیلی شجاعید، ‫و خیلی دلش براتون تنگ شده,
‫فکر می‌کنید موفق می‌شیم ببینیمش؟
‫وضعیت ملاقات‌ها یه کم پیچیده‌ست,
‫به چیزی که دفعه قبل ازت خواستم فکر کردی؟
‫برای اومدن و شهادت دادن؟
‫نه، نمی‌خوام,
‫آخه چرا؟
‫اگه شهادت بدی به بابات کمک می‌کنه,
‫خجالت می‌کشم,
‫این دفعه، روی گل و لای لباس‌هاتون،
‫همون آلودگی‌های خیابونتون پیدا شده,
‫ولی هیچ اثری از آلودگی تو گل و لای
‫پل ون گوگ که اولین بار آزمایش شد، نیست,
‫در واقع، در این مورد، کاملاً تبرئه شدید,
‫ممنون وکیل,
‫ولی باید در مورد ماهیت رابطه
‫بین همسرتون و روژه برام توضیح بدید,
‫باز هم روژه؟
‫اگه نتونم ثابت کنم که سیسیل ‫با یه آشنا به محل جرم رفته،
‫دادستانی این رو که ‫بدون مقاومت به اونجا رفته
‫به عنوان مدرکی علیه شما استفاده میکنه,
‫این که چیزی رو ثابت نمیکنه,
‫اون خیلی مست بود,
‫هر کسی میتونست اونو با خودش ببره,
‫آره، ولی ما مظنون دیگه‌ای نداریم,
‫نیکولا، متوجه باش، این موضوع ‫علیه دوستت نیست، به نفع توئه,
‫همسرتون به بار روژه میرفت؟
‫آره، گاهی میرفت,
‫رفتارش باهاش چطور بود؟
‫خوب، مؤدبانه,
‫میدونست که بهترین دوست شماست؟
‫خب آره، داریم پیشرفت میکنیم,
‫راستی، از طرف الودی برات پیغام دارم,
‫عروسی فوق‌العاده‌ای بود,
‫بابای سیسیل هنوز زنده بود,
‫اون منو دوست داشت,
‫یادمه با آدری دعواش شد
‫وقتی گفت نمیخواد بیاد,
‫مامانش نمیخواست بیاد؟
‫فکر میکرد خیلی زود داریم ازدواج میکنیم,
‫زود ازدواج کردید؟
‫حدود دو ماه بعد از آشناییمون,
‫چطوری آشنا شدید؟
‫جشن چهاردهم جولای توی ماستیبر,
‫یه چیز خاصی تو نگاهش بود,
‫همش بهش نگاه میکردم,
‫یه لحظه منو دید,
‫پرسید مشکلی پیش اومده,
‫هیچی نگفتم,
‫فقط گفتم خیلی خوشگله,
‫بعد ازش خواستم باهام برقصه,
‫قبول کرد؟
‫آره,
‫باورتون نمیشه؟
‫رفتیم شام خوردیم,
‫کلی حرف زدیم,
‫خیلی بهم آرامش داد,
‫اونم مثل من، مادرشو وقتی ‫بچه بود از دست داده بود,
‫رسوندمش خونه‌ش,
‫موقع پیاده شدن از ماشین، خواستم ببوسمش,
‫وقتی دیدم مخالفتی نکرد، با خودم
‫گفتم شاید دیگه لازم نباشه تنها باشم,
‫وکیل مونیه براتون توضیح داد؟
‫آره,
‫همه جزئیات رو بهم گفت,
‫کتکش زدن چون ولشون کرده,
‫نمیخواد دیگه تو کارهای خلافشون باشه,
‫نگران پسرم هستم,
‫این گاوباز جوون با استعداده، ‫نمیخوام زندگیشو خراب کنه,
‫باید کمکم کنید باهاش حرف بزنم,
‫میخواد شکایتشو از اون عوضیا پس بگیره,
‫صبر کن,
‫ژان؟
‫چی شده ژان؟
‫چیزی نیست,
‫فقط,,, یه کم,,,
‫یه کم سرم گیج رفت,
‫خوبم,
‫بهتری؟
‫آره، بهترم,
‫چیزی نیست، چیزی نیست,
‫خوبم,
‫میخوای دکتر خبر کنم؟
‫نه نه، چیزی نیست,
‫چند لحظه پیش خیلی ترسوندیم,
‫مثل گچ سفید شده بودی,
‫چرا میخندی؟
‫به خاطر این اصطلاحه,
‫مثل گچ سفید,
‫مامانم همیشه این رو میگفت,
‫من مامانت نیستم,
‫ولی بهت میگم باید بیشتر مراقب خودت باشی,
‫خیلی کار میکنی,
‫داری خودتو از پا درمیاری,
‫از پرونده پورتال تا حالا ‫اینجوری ندیده بودمت,
‫این فرق میکنه,
‫هیچ مدرکی علیه میلیک نیست,
‫کل پرونده الکیه,
‫پس به نظرت بی‌گناهه,
‫ولی این موضوع بحث نیست,
‫من فقط درباره دفاعیه‌م حرف میزنم,
‫باید به استدلال‌هام اعتقاد داشته باشم,
‫ولی میتونی قبول هم ‫بکنی که ممکنه اشتباه کنی,
‫آره، میتونم قبول کنم که ممکنه اشتباه بکنم,
‫آره,
‫ژانویه 2020 ‫روز دوم دادگاه میلیک
‫یه خبر عالی دارم,
‫خانم دیالو از خدمات ‫اجتماعی باهام تماس گرفت,
‫اومد بهم بگه که الودی قبول کرده شهادت بده,
‫اگه پدرش موافق باشه، میتونین ‫اونو به عنوان شاهد احضار کنین,
‫عالیه,
‫آقای وکیل,
‫چیزای جالبی درباره‌تون شنیدم,
‫پورتال,
‫پورتال چیزی یادتون نمیاره؟
‫نه خانم,
‫بفرمایید,
‫وکیل بزرگی که پورتال، ‫(قاتل پیرمردها) رو تبرئه کرد,
‫خانم، کافیه,
‫و پورتال به محض آزادی چیکار کرد؟
‫خجالت نکشید بگین؟
‫دوباره و دوباره همون کارو کرد,
‫بسه دیگه,
‫برو عوضی,
‫برو کار کثیفتو انجام بده,
‫حتماً باید دخترتون الودی بیاد شهادت بده,
‫شهادت چی رو بده؟
‫اینکه به شما نیاز داره,
‫هیئت منصفه میبینن که اون مسئولیت ‫چهار تا خواهر و برادرشو به عهده داره,
‫نمیخوام,
‫شما متوجه نیستین,
‫اگه الان درخواست احضار شاهد بدم
‫رئیس دادگاه نمیتونه مخالفت کنه,
‫نمیخوام تو این وضعیت باشه,
‫ولی اون الان بزرگ شده,
‫به خاطر خودم نمیخوام,
‫نمیخوام منو اینجا ببینه، تو ‫این وضعیت، بعد از سه سال,
‫نمیخوام,
‫تأیید میکنید که هیچ اثری از ‫DNA نیکلا میلیک یا سیسیل میلیک
‫توی ماشین آقای روژه مارتون پیدا نشده؟
‫درسته,
‫روی جسد مقتول چطور؟
‫روی جسد مقتول، کالبدشکافی نشون داد
‫فقط DNA نیکلا میلیک وجود داشته,
‫که به عنوان شوهر مقتول کاملاً طبیعیه,
‫درست میگین جناب وکیل,
‫اما یه جزئیات کوچیک این حس ‫طبیعی بودن رو خراب میکنه,
‫جناب افسر، میشه یادآوری ‫بفرمایید که گزارش کالبدشکافی
‫درباره ناخن‌های مقتول چی میگه؟
‫زیر ناخن انگشت میانی و انگشتر دست راستش،
‫پزشکی قانونی یه لخته خون کوچیک پیدا کرد
‫که متعلق به آقای میلیک بود,
‫بله، همونطور که تو صورتجلسه ‫بازجویی موکل من ذکر شده,
‫چند ساعت قبل از قتل با هم دعواشون شده بود,
‫خانم میلیک خواسته موکل منو ‫سیلی بزنه و گردنشو خراش داده,
‫جناب وکیل، لطفاً حرف دادستان رو قطع نکنید
‫و اجازه بدید بازجویی رو ‫اونطور که میخواد پیش ببره,
‫ممنون خانم رئیس,
‫این نکته اونقدرا مورد ‫نظر من نیست، جناب وکیل,
‫جناب افسر، لطفاً ادامه بدید,
‫زیر ناخن انگشت اشاره دست راستش ‫یه تیکه نخ آبی خیلی کوچیک هم پیدا شد,
‫حتماً منظورتون کت و شلوار ‫آبی روشنیه که آقای میلیک
‫طبق گفته چند شاهد، شب ‫قبل از حادثه پوشیده بود,
‫بله، و همون لباسی که مچاله شده
‫کنار تختش موقع بازرسی خونه پیدا شد,
‫بله، درسته,
‫سوال بعدیم رو مستقیماً از متهم میپرسم,
‫آقای میلیک، شما موقع دعوایی که
‫آقای مونیه گفت با همسرتون ‫داشتید، کت تنتون نبود,
‫پس چطور ممکنه که
‫این تیکه نخ آبی زیر ناخنش پیدا شده باشه؟
‫نمیدونم,
‫اگه موقع دعوا کت تنتون نبوده، همونطور که
‫تو صورتجلسه بازجویی ‫گفتین، چطور این نخ آبی توام با
‫خون شما زیر ناخن مقتول ‫ناشی از اون خراش پیدا شده؟
‫همسرتون که نمیتونسته ‫نخ شلوارتون رو پاره کنه,
‫غیرممکنه که خم شده باشه تا ‫به صورتتون سیلی بزنه، درسته؟
‫خوب یادم نیست خانم,
‫شاید داشتم کتمو در میآوردم,
‫نه,
‫جناب افسر، لطفاً عین کلمات متهم رو درباره
‫لباسی که موقع درگیری با همسرش پوشیده بود
‫از روی صورتجلسه بازجویی بخونید,
‫بله، گفته که پیراهن سفید تنش بوده
‫که توی شلوار آبی کتونش کرده بوده,
‫ولی کت نپوشیده بوده,
‫بله، کت نپوشیده,
‫در عوض، آقای میلیک، ‫احتمال بیشتری داره که وقتی
‫همسرتون فهمیده میخواین بکشینش،
‫نزدیک پل ون گوگ باهاتون درگیر شده,
‫اون موقع باهاتون گلاویز ‫شده، که توضیح میده چرا
‫نخ آبی و خون شما زیر ناخنش پیدا شده,
‫اینطور نیست,
‫شاید موقع بازجویی درباره ‫لباسام اشتباه کرده بودم,
‫حتی اگه کت هم تنتون بوده
‫میگین دعواتون با همسرتون ‫حدود ساعت 10 شب بوده,
‫پس چطور ممکنه یه تیکه نخ ‫تا اون موقع باقی مونده باشه
‫چطور ممکنه این همه مدت از جاش در نیاد؟
‫اگه مقتول حدود ساعت 2 صبح کشته ‫شده باشه، این یعنی 4 ساعت گذشته,
‫آقای وکیل اجازه صحبت دارید,
‫اول میخوام به نکته‌ای که ‫دادستان گفت جواب بدم,
‫موکل من هیچ دلیلی نداره که
‫یادش باشه اون شب چی پوشیده بود,
‫ولی فرداش موقع بازجویی خیلی خوب یادش بود,
‫آره، ولی الان بعد از 3 سال از
‫اون اتفاق، اون شب مثل هر شب دیگه‌ای بود,
‫دلیلی نداره دقیقاً یادش ‫باشه اون شب چی پوشیده,
‫مثل اینه که من ازش بپرسم، نمیدونم،
‫22 دسامبر 2016 چی پوشیده بود,
‫اتفاقاً این یکی رو یادمه,
‫جشن کریسمس مدرسه بچه‌هام بود,
‫کت و شلوار راه راه خاکستریم تنم بود,
‫میدونم، مورد علاقمه,
‫آقای وکیل، شاید بهتر باشه
‫به گزارش افسر پرونده رجوع کنیم,
‫آنی؟
‫نمیدونستم امروز دادگاه داری,
‫آره,
‫اومدم که ببازم,
‫اون پسر وحشتناکت سه سال ‫به خاطر قاچاق مواد گرفت,
‫حتماً باید دختر نیکولا بیاد شهادت بده,
‫شنیدی چی گفتم؟
‫آره، آره، آره، اون پسر وحشتناک، آره,
‫میرم با پدرش صحبت میکنم,
‫فکر نکنم الان اولویتش این باشه,
‫آنی,,,
‫وقت داری بریم یه قهوه بخوریم؟
‫من که آره,
‫ولی تو نه,
‫آقای میلیک؟
‫سلام آقا,
‫لطفاً خمیر رو بذارید رو میز,
‫میخواستم خبر فوت آقای مارتون رو بهتون بدم,
‫توی سلولش پیداش کردن، مرده بود,
‫متأسفم آقا,
‫تمام شب خون بالا میاورد,
‫هیچکس نیومد کمکش کنه,
‫اونا گذاشتن مثل یه سگ بمیره,
‫نیکلا، می‌دونم که برات سخته، اما,,,
‫این می‌تونه کمکمون کنه؟
‫نه، آقا, ‫اصلاً امکان نداره,
‫می‌خوای برات لیست کنم ‫همه چیزایی که علیه اون هست؟
‫جرا اینقدر سفتی؟
‫چون اون دوست منه,
‫اما ماه پیش، پیش بازپرس،
‫از پشت بهت خنجر زد و ‫گفت که تورو خونه‌ات ندیده,
‫دیدم شاهدها ماشینت رو روی پل ون گوگ دیدن,
‫داشته از خودشو دفاع میکرده,
‫میشه دست از این وفاداری مسخره برداری؟
‫میذاری ازت دفاع کنم یا نه؟
‫- آخه لور,,, (همسر دوستش) ‫- چی؟ چی؟ لور چی؟
‫شرمندگی اون رو ترجیح میدی ‫یا یه عمر زندانی شدن خودتو؟
‫باشه وکیل، ادامه بدید,
‫شنیدم موکلتون فوت کرده,
‫تسلیتم رو بپذیرید,
‫تسلیت رو باید به بیوه‌اش بگید,
‫ولی حدس میزنم فقط برای ‫همدردی اینجا نیومدید؟
‫درست حدس زدید، همکار عزیز,
‫پس بیاید تعارف رو کنار بذاریم,
‫خیلی خب, ‫راستش، من واقعاً معتقدم موکلم بی‌گناهه,
‫چی باعث شده اینطور فکر کنید؟
‫فراتر از مدارک پرونده، ‫بخاطر مرگ روژه مارتون,
‫قبلش فکر میکردم موکلم ازش ‫میترسه، ازش محافظت میکنه,
‫ولی حتی بعد از مرگش هم ‫همچنان وفادارانه ازش حمایت میکنه,
‫باور داره بی‌گناهه,
‫منظورتون اینه که موکل من مجرمه؟
‫به همین دلیل اینجام,
‫میدونم حساسه، ولی ‫میخواستم بدونم توی صحبت‌های
‫خصوصیتون چیزی اعتراف کرده؟
‫در این صورت، میتونیم از کانون ‫وکلا درخواست کنیم رازداری حرفه‌ای
‫رو لغو کنن تا شما بتونید به عنوان شاهد,,,
‫از دفترم برید بیرون,
‫برید بیرون,
‫وگرنه از کانون اخراجتون میکنم,
‫برید بیرون,
‫بیرون,
‫چطور جرأت کردی بری پیش ‫مونتل تا ازش اطلاعات بکشی؟
‫روژه مارتون مرده، یان,
‫میدونم,
‫همه چیو برام تعریف کرد,
‫گفت اگه با هم پرونده نداشتیم،
‫به کانون وکلا گزارشت میکرد,
‫آره، ریسک بزرگی بود,
‫ولی ارزشش رو داشت که امتحان کنم,
‫من جای اون بودم یه لحظه هم تردید نمیکردم,
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫خواهشاً به من نگو هیچ همکار ‫دیگه‌ای تا حالا اینکارو نکرده,
‫بقیه برام مهم نیستن,
‫تو نزدیک بود از کانون اخراج بشی,
‫فقط میخوام جلوی یه اشتباه قضایی رو بگیرم,
‫یه آدم بی‌گناه داره کل ‫عمرش رو تو زندان میگذرونه,
‫میبینی چی میگم؟
‫داری خیلی شخصی برخورد میکنی,
‫نه بابا، سه ساله که حرفش عوض نشده,
‫نه اعترافی، نه هیچی,
‫تو جای من بودی چیکار میکردی؟
‫احتمالاً اگه مثل تو فکر میکردم، ‫ولی خونسردیمو حفظ میکردم,
‫وقتی با یه بی‌عدالتی میجنگم، ‫خودمو از بقیه دنیا جدا نمیکنم,
‫لعنتی!
‫صبر کن ببینم، الان کی داره با من حرف میزنه؟
‫شریک کاریم یا زنم؟
‫دوستت، ژان,
‫همونی که میدونه وقتی ‫آسیب‌پذیری خودتو منزوی میکنی,
‫بس کن! انقدر خودتو جای من نذار!
‫خیلی رو مخه!
‫رو اعصابه!
‫کمتر از دو ماه دیگه دادگاه دارم!
‫الان به این حرفا نیاز ندارم، آنی!
‫خونه مادربزرگم بودم که ‫فراخوان شاهد رو تو روزنامه دیدم,
‫اون موقع بود که اون شب نزدیک پل یادم اومد,
‫دقیقاً چی دیدی؟
‫ساعت دو نصفه شب بود و داشتم برمیگشتم خونه,
‫یعنی خونه پدر و مادرم,
‫هوا تاریک بود، ولی یه ماشین بزرگ ‫دیدم که نزدیک پل ون گوگ وایساده بود,
‫چراغاش روشن بود,
‫دقیقاً کجا؟
‫اون طرف پل، کنار کانال,
‫من داشتم میرفتم سمت آرل,
‫جناب منشی دادگاه؟
‫کدوم یکی از این ماشین‌ها بود؟
‫نمیتونم دقیقاً بگم,
‫نور چراغها تو چشمم بود، چیزی دیده نمیشد,
‫بعدش چی دیدی؟
‫دو تا سایه پشت ماشین دیدم,
‫صندوق عقب که کاملاً باز بود,
‫میتونی اندام این سایه‌ها ‫رو برامون توصیف کنی؟
‫خب، فقط یه حدسه، ولی,,,
‫به نظرم اونی که داشت تو صندوق رو میگشت
‫قدش از اون یکی که پشت بود بلندتر بود,
‫در نتیجه، اون یکی تقریباً دیده نمیشد,
‫خب,,,
‫لازمه اشاره کنم که روژه مارتون ‫ده سانتی‌متر از قربانی بلندتر بود,
‫و موکل من فقط چهار ‫سانتی‌متر از همسرش بلندتر بود,
‫سوالی دارید؟
‫بله، من از اونجا رد شدم,
‫حدود ساعت دو نصفه شب,
‫چی دیدی؟
‫یه ماشین بزرگ تیره رنگ,
‫نزدیک پل قدیمی پارک شده بود با چراغای روشن,
‫چون عجیب بود که تو این ‫ساعت ماشینی اونجا پارک باشه،
‫فکر کردم خراب شده,
‫واسه همین آروم شدم که ببینم چه خبره,
‫کسی پشت فرمون نبود,
‫صندوق عقب باز بود,
‫و دو نفر پشت ماشین بودن,
‫وایسادی؟
‫آره,
‫اونا,,,
‫حدود سی متر با من فاصله داشتن,
‫پس یه حرکتی دیدم,
‫دو نفر ایستاده بودن,
‫و یه نفر سوم روی زمین بود,
‫جلوی پاشون,
‫با دستای بالا,
‫لطفاً سکوت کنید,
‫بعدش چیکار کردی؟
‫رفتم,
‫فکر کردم چند تا جوونن که زیادی مشروب خوردن,
‫و اونی که رو زمین بود داشت بالا میاورد,
‫ولی هشت روز بعد به ژاندارمری زنگ زدی,
‫وقتی فراخوان شاهد رو دیدم,
‫تو روزنامه‌ای که هر روز صبح میخونم,
‫آقا,
‫دستای بالای اون نفر سوم که روی زمین بود،
‫به نظرتون نشونه درخواست کمک نبود؟
‫بیشتر شبیه یه آدم مست بود که افتاده
‫و داره میخواد کمکش کنن بلند شه,
‫صدای عجیبی نشنیدی؟
‫مثلاً داد و فریاد؟
‫رادیو گوش میکردم,
‫و همه پنجره‌ها بسته بود,
‫پس اِمم,,,
‫نه,
‫میتونی در مورد هیکل اون دو ‫نفری که ایستاده بودن توضیح بدی؟
‫نه راستش,
‫و اون شخصی که روی زمین بود؟
‫اونم نه,
‫ممنون، عرضی ندارم,
‫وکیل مدافع,
‫بله، ممنون,
‫آقا، شنیدم که شما دست دوم فروش هستید,
‫عتیقه فروش,
‫بله، عتیقه فروش,
‫شما اون شب از پل ون گوگ رد شدید,
‫توی شهادتتون گفتید که داشتید
‫از بازارچۀ «نیم» برمی‌گشتید ‫که اونجا غرفه داشتید,
‫پس باید صبح خیلی زود به «نیم» رسیده باشید,
‫بله، ساعت 7 صبح برای چیدن غرفه رسیدم,
‫و ساعت 2 نصف شب برگشتید,
‫خب آره، ساعت 8 شب بستم، ‫ولی با چندتا از رفقا رفتیم شام,
‫موقع شام مشروب خوردید؟
‫نه زیاد,
‫دو سه تا گیلاس,
‫می‌فهمم منظورتون چیه,
‫ولی من مطمئنم چی دیدم,
‫چیزی که شما با چشمای خسته و کمی مست بعد از
‫18 ساعت کار دیدید، اون چیزی ‫که بدون شنیدن صدایی دیدید،
‫اون سایه‌ای که روی زمین افتاده بود می‌تونست
‫یه کنده درخت باشه و ‫دست‌هاش هم شاخه‌های درخت,
‫خدای من، من فرق بوته و آدم رو می‌فهمم,
‫وقتی میگه دیده، کافی نیست؟
‫دیگه چی می‌خواید؟
‫لطفاً بنشینید,
‫این همون قاتل خواهر منه!
‫قاتل‌ها!
‫آقایان پلیس، لطفاً خانم ژیرار ‫رو از دادگاه ببرید بیرون,
‫نه، نه، نه، نه!
‫ختم جلسه دادگاه برای امروز رو اعلام میکنم,
‫فردا صبح ادامه میدیم,
‫♪ نام قطعه: Toril ♪ ‫♪ اثر: Gaspar Claus ♪
‫حالت خوبه؟
‫باید از تو بپرسم,
‫روز بزرگیه,
‫بابت دخترش اجازه داد؟
‫نه,
‫نه، متوجه نیست که چاره‌ای نداره,
‫می‌خوای بدون اجازه‌ش کاری کنی؟
‫اون نمی‌تونه تصمیم درست بگیره,
‫خب؟
‫آنی، این قاضیه تو دو سال ‫گذشته یه نفر رو هم تبرئه نکرده,
‫دیگه چه راهی برام مونده؟
‫مثلاً دفاعیه‌ت,
‫کافی نیست,
‫من حاضرم هر کاری بکنم تا نجاتش بدم,
‫نجاتش بدی؟ به خودت نگاه کن!
‫فکر کردی کی هستی ژان؟
‫خدای قادر متعال؟
‫فقط ازت خواستن ازش دفاع کنی,
‫ژانویه 2020 ‫سومین و آخرین روز دادگاه میلیک
‫خانم‌ها و آقایان، قیام کنید!
‫آقا، شما هم به فراخوان ‫ژاندارمری که هشت روز بعد از
‫حادثه تو روزنامه لا پرووانس ‫چاپ شد جواب دادید، درسته؟
‫بله,
‫دیروز گفتید که هر روز ‫صبح این روزنامه رو می‌خونید,
‫بله، بیشتر از چهل ساله,
‫از وقتی اسمش لو پرووانسال ‫بود من مشترک بودم,
‫پس حتماً اولین مقاله‌ای ‫که درباره این پرونده
‫و پیدا شدن جسد منتشر شد رو خوندید,
‫قطعاً، بله,
‫تو این مقاله که چهل و هشت ساعت بعد از
‫حادثه چاپ شد، محل جنایت و ‫تاریخ با جزئیات نوشته شده بود,
‫پس من تعجب می‌کنم چرا همون موقع
‫لازم ندیدید با ژاندارمری تماس بگیرید,
‫یعنی چهل و هشت ساعت ‫بعد، با چیزی که میگید دیدید,
‫من,,,
‫نمی‌دونم,
‫هنوز فراخوان شاهد نداده بودن,
‫یعنی شما ارتباطی بین این دو ‫موضوع ندیدین؟ بین اون فردی که
‫میگید روی زمین دیدید و ‫جسدی که همونجا پیدا شد؟
‫والا,,,
‫من,,, نمی‌تونم به این سؤال جواب بدم,
‫خب، بریم سراغ مقاله دوم که هشت روز بعد
‫از حادثه با همون فراخوان ژاندارمری چاپ شد,
‫یک بار دیگه، محل جنایت ذکر ‫شده بود، و همینطور دو مظنون
‫که بازداشت موقت شده بودن، ‫یعنی با مقتول، جمعاً سه نفر,
‫حالا سؤال من اینه,
‫آیا ممکن نیست که با خوندن ‫روزنامه و دیدن سه نفر،
‫این یه جور خودالقایی باشه که
‫شما به ژاندارم‌ها گفتید سه نفر رو دیدید,
‫من نه مشکل حافظه دارم، نه مشکل بینایی,
‫لعنتی، دیگه بسه,
‫آروم باشید، آقا,
‫نمی‌خوام سی و شیش بار تکرار کنم,
‫لطفاً به وکیل مدافع احترام بذارید،
‫اینجا دادگاه جناییه,
‫ببخشید,
‫ممنون، من دیگه سوالی ندارم,
‫آقای وکیل، دادگاه از شما تشکر می‌کنه,
‫آیا سؤالی از متهم دارید؟
‫خوب,
‫در این صورت، من جلسه دادگاه رو تعطیل می‌کنم ‫و بعد از وقفه‌ای با دفاعیات شاکی خصوصی،
‫کیفرخواست دادستان و ‫دفاعیات وکیل مدافع ادامه میدیم,
‫آقا، دستشویی نمیخواین برین؟
‫من به نمایندگی از پنج تا بچه‌ای که ‫میلیک سرپرستیشون رو داره صحبت می‌کنم،
‫البته از طرف خدمات اجتماعی ‫که سرپرست قانونی اونهاست,
‫اول باید بگم که بچه‌های بزرگتر، ‫الودی ۱۳ ساله و رایان ۱۲ ساله
‫کاملاً در جریان اوضاع ‫هستن و شرایط رو درک می‌کنن,
‫می‌خوام امروز باور قلبی ‫اونها رو به شما منتقل کنم,
‫نه الودی و نه رایان باور ‫نمی‌کنن پدرشون همچین
‫کاری که اینجا بهش متهم ‫شده رو انجام داده باشه,
‫و به گفته خودشون، خیلی دلتنگ پدرشون هستن,
‫پدری که به تنهایی و با عشق بزرگشون ‫کرده، مطمئن شده که زندگی خوبی داشته باشن،
‫اونم در شرایطی که مادرشون
‫یه الکلی بی‌تفاوت بود و ‫به بچه‌هاش توجهی نداشت,
‫اما من اینجا نیومدم که کسی ‫رو محکوم کنم یا متهم کنم,
‫اومدم که نماینده این پنج تا بچه کوچیک ‫باشم که مادرشون رو از دست دادن
‫و به نفعشونه که حقیقت این فاجعه روشن بشه,
‫حقیقت,
‫بعد از تمام این بحث‌ها، ‫من باید اعتراف کنم که هنوز
‫یه تردید جدی درباره ‫مجرم بودن نیکلا میلیک دارم,
‫البته که من تصمیم دادگاه ‫و هیئت منصفه رو می‌پذیرم,
‫ممنونم از توجهتون,
‫«مرسی»
‫اول از همه می‌خوام عمیقاً به احساسات
‫بچه‌های نیکلا میلیک احترام بذارم,
‫اما نه من، نه دادگاه و نه هیئت منصفه ‫ بچه‌های اون نیستیم,
‫باید قبول کنیم که اگه بین عدالت و
‫پدرشون باید انتخاب کنن، ‫احتمالاً پدرشون رو انتخاب می‌کنن,
‫ولی ما نمی‌تونیم این انتخاب رو بکنیم,
‫چون نیکلا میلیک واقعاً مجرمه,
‫شاید بگید متهم انگیزه‌ای نداشته,
‫اما کدوم جنایت عاطفی، انگیزه منطقی داره؟
‫انگیزۀ ملموس؟
‫انگیزه اون خستگی و کلافگی بود,
‫اون شب بعد از یه دعوای دیگه، متهم میره
‫خونه روژه تا پیش دوستش ‫مارتون گریه و زاری کنه,
‫آیا از همون اول قصد کشتن زنش رو داشت؟
‫نه، احتمالاً نه,
‫مارتون هنوز بهش پیشنهاد نداده بود,
‫شاهدها هنوز ندیده بودن که اون دقیقاً ‫همون جنایتی رو توصیف کنه که سه ساعت
‫بعد با یه چاقوی دندونه‌دار ‫مثل چاقوی خودش اتفاق افتاد,
‫شاهدها رفتن,
‫میشه تصور کرد که اون دو ‫نفر تنها موندن و به صحبتشون
‫ادامه دادن و متهم قانع شد,
‫اگه اینطور نمی‌شد که، مرد نبود,
‫و اینجا بود که برنامه‌ریزی قتل شروع شد,
‫این دو نفر، مثل همه اهالی محل،
‫دقیقاً می‌دونستن خانم سیسیل میلیک کجاست,
‫پس از بار بیرون اومدن تا ‫قربانی آینده‌شون رو پیدا کنن,
‫با ماشین شاسی بلند آبی ‫مارتون رفتن سمت میدون,
‫وقتی رسیدن به نیمکت، متهم ‫خودش رو به زنش نشون داد,
‫اون مست بود و درست ‫نمی‌فهمید چه اتفاقی داره میفته,
‫ولی شوهرش رو شناخت,
‫پس گذاشت اون ببردش,
‫به همین خاطره که هیچ اثری
‫از خشونت یا دفاع روی ‫بدن اون زن بیچاره پیدا نشد,
‫اون دو نفر بردنش نزدیک پل ون گوگ,
‫اون موقع از سال، شب‌ها اونجا ساکت و خلوته,
‫خلاصه یه جای ایده‌آله,
‫ادامه وحشتناک ماجرا رو کسی ندید,
‫ولی مدارک فیزیکی پرونده ‫برامون تشریحش میکنن,
‫قربانی رو بلند کردن,
‫فهمید که می‌خوان اذیتش کنن,
‫پس مقاومت کرد,
‫اینجا بود که یه تیکه از نخ کت ‫شوهرش که الان تنش بود رو کند,
‫گردنش رو هم چنگ انداخت,
‫ولی دیگه دیر شده بود,
‫روژه مارتون، که چپ دست ‫بود، رفت پشت سیسیل میلیک,
‫با دست راستش نگهش داشت,
‫تا نیکلا میلیک عقب بره,
‫بعد در حالی که به عقب نگهش داشته بود,
‫چاقو رو تو گلوش فرو ‫کرد و از راست به چپ برید,
‫با یه چاقوی دندونه‌دار، با ‫دسته‌ای شبیه پنجه بوکس,
‫متهم جسد زنش رو تا ‫خونه متروکه نزدیک پل کشید,
‫جایی که ظاهراً پیدا کردنش ‫اونقدرها هم آسون نبود,
‫بعدش، روژه مارتون متهم رو برگردوند خونه‌ش,
‫با عجله رفت داخل,
‫وقتی رسید خونه، سلاح ‫جرم رو با صابون تمیز کرد,
‫مثل یه قاتل که می‌خواد همه ‫آثار جرمش رو از بین ببره,
‫ولی نه خیلی خوب، یادتون هست که,
‫چون یه تیکه خیلی کوچیک گوشت، که احتمالاً
‫مال قربانی بود، هنوز روش مونده بود,
‫در آخر چاقو رو تو پلاستیک ‫قایم کرد و رفت بخوابه,
‫کارش تموم شده بود,
‫شجاعت یه مست ارضا شده بود,
‫ولی قبل از اینکه خوابش ببره،
‫به زنش اعتراف کرد و گفت
‫لعنتی,,, انجامش دادم
‫آقای میلیک، به من بگید اون چیکار کرد؟
‫خونه رو مرتب کرد؟
‫هان؟
‫جلوی تلویزیون استراحت کرد؟
‫نه!
‫نه، شما خوب میدونید که روژه مارتون ‫با شما و برای شما آدم کشت!
‫چون شما هر دو قاتل خانم سیسیل میلیک هستید,
‫و این واقعیت که شما الکل نمی‌نوشید، ‫هیچ کمکی به پرونده‌تون نمی‌کنه، آقا,
‫شما با هوشیاری کامل پیشنهاد ‫دوستتون رو قبول کردید,
‫و اون شب، عشقی که شما ادعا می‌کردید
‫به همسر و بچه‌هاتون دارید، از بین رفت,
‫آقای نیکلا میلیک مثل آقای روژه مارتون هست,
‫در قتل خانم سیسیل میلیک مقصره,
‫عملش از قبل برنامه‌ریزی شده بود,
‫بنابراین من برای متهم
‫درخواست 30 سال حبس می‌کنم,
‫متشکرم,
‫ثابتش کنید,
‫داستانتون رو ثابت کنید، خانم دادستان,
‫و به من نگید که شواهد جمع‌آوری شده ‫می‌تونه با داستان شما مطابقت داشته باشه,
‫دقیق باشید,
‫بگید که این شواهد به طور ‫قطعی چه چیزی رو ثابت می‌کنه,
‫اگه نه، این داستان رو حقیقت ندونید,
‫چون هیچ مدرک محکمه‌پسندی علیه ‫موکل من وجود نداره، حتی انگیزه‌ای,
‫هیچی، مطلقاً هیچی نشون ‫نمیده که نیکلا میلیک آروم و متین،
‫که الکل نمی‌خوره، اون شب ‫دلیلی برای این کار داشته,
‫چرا باید خطر حبس ابد رو به جون بخره
‫وقتی می‌دونست طلاق به نفعش بود؟
‫راستی، طلاق,,, آقای میلیک، ‫شما واقعاً می‌خواستید طلاق بگیرید؟
‫نه,
‫نه، معلومه که نه,
‫چون من باورش می‌کنم,
‫وقتی با شور و اشتیاق از عشقی حرف می‌زنه
‫که به مادر پنج فرزندش داشت,
‫حالا بریم سراغ این ‫مدارک مادی که خانم دادستان
‫سعی کرد به ما به عنوان مدرک قالب کنه,
‫اول از همه شهادت موکل منو
‫به خاطر یک عامل رد کرد,
‫منطق ظاهری و معقول,
‫یعنی بدترین دشمن ما قصه‌گوهای شبانه هستن,
‫این منطقی که دادستانی بهش تکیه می‌کنه
‫در واقع فقط یک احتماله,
‫من به اون نخ آبی زیر ناخن ‫سیسیل میلیک فکر می‌کنم که منطقاً
‫احتمال اینکه از کت باشه بیشتر از شلواره,
‫درسته، با توجه به صحنه‌ای که توصیف شده،
‫احتمال اینکه دستش به ‫شلوار خورده باشه کمتره,
‫خب که چی؟
‫می‌خواین به خاطر این یه نفر رو محکوم کنید؟
‫چون «احتمالش» بیشتره؟
‫مطمئنیم که این نخ از کت ‫اومده و شب جنایت کنده شده؟
‫آیا عمر یک نخ زیر ناخن رو آزمایش کردن؟
‫کی می‌تونه اینجا تضمین کنه که اون ‫شب سیسیل میلیک، یک ساعت قبل از دعوا
‫کت شوهرش رو جابجا ‫نکرده؟ این تنها چیزیه که می‌تونه
‫تنها مدرکی باشه که نشون ‫میده شاید، فقط شاید، نیکلا میلیک
‫اون شب ساعت 2 صبح روی پل ون گوگ بوده,
‫همه با دقت به ناخن‌هاتون نگاه کنید و ببینید
‫آیا یه ذره کثیفی، یه چیز ‫ناچیز زیرش پنهان نشده,
‫حالا از خودتون بپرسید ‫این کی زیر ناخنتون رفته,
‫صبح؟
‫شب؟
‫دیشب؟
‫باز هم میگم، این منطق دشمن این دادگاهه,
‫ضعف منطق در تضاد با دقتی ‫هست که واژۀ مدرک باید داشته باشه,
‫خب، حالا بریم سراغ این شاهد، آقای,,,
‫آقای فوک عتیقه‌فروش، که اونقدر
‫به خودش مطمئنه که میگه سه نفر رو دیده,
‫اما در چه شرایطی؟
‫بیاید یک بار برای همیشه تکلیف
‫این شهادت رو روشن کنیم چون خیلی ضعیفه,
‫حتی میشه گفت با منطق هم جور در نمیاد,
‫چطور ممکنه سه نفری که توصیف می‌کنه
‫صدای موتور ماشینش رو نشنون و
‫نتونن اونو توی اون محل خلوت ببینن؟
‫توی شهادتش میگه دو نفری که پشت ماشین بودن
‫حتی سعی نکردن خودشونو ‫از فاصله 30 متری پنهان کنن,
‫عجیبه,
‫یا اگه دنبال یه توضیح منطقی ‫می‌گردید، این دو نفر مست بودن
‫و اونقدر الکل خورده بودن که
‫دیگه به اطرافشون توجهی نداشتن,
‫اما نیکلا میلیک الکل نمی‌خوره,
‫و اصلاً اونجا نبود,
‫این روژه بود که چند لحظه بعد با چاقوش
‫گلوی بیچاره سیسیل رو برید و ‫با ماشین شاسی‌بلندش فرار کرد,
‫خب، من هم نمی‌تونم اینو ‫ثابت کنم ولی حداقل این روایت
‫با چیزهایی که می‌دونیم همخونی ‫داره و من از همه می‌خوام
‫ثابت کنن که ماجرا جور دیگه‌ای اتفاق افتاده,
‫چون شما هیچ مدرکی برای ‫اثباتش ندارید، مطلقاً هیچی,
‫قبل از نتیجه‌گیری، خانم‌ها و آقایان ‫هیئت منصفه، می‌خوام گزاره زیبایی رو جهت
‫هدایت بهتر، نقل کنم؛ که امیدوارم همونطور ‫که منو هدایت میکنه، شما رو هم هدایت کنه,
‫قانون از قاضی نمیپرسه که ‫چطوری به این نتیجه رسیده,
‫باید در سکوت و تفکر عمیق، و با وجدان خودتون
‫صادقانه بررسی کنید که ‫شواهد علیه متهم و دفاعیات او
‫چه تأثیری روی قضاوت شما گذاشته,
‫قانون فقط یک سوال از شما میپرسه,
‫آیا به یقین قلبی رسیدید؟
‫من حتی به خاطر شک و ‫تردید ازتون نمیخوام نیکلا
‫میلیک رو تبرئه کنید، بلکه چون مطمئنم ‫بیگناهه، چون هیچی توی پرونده‌اش
‫خلاف این رو نشون نمیده، چون ‫همیشه انکار کرده، مداوم، تو این
‫سه سالی که تو بازداشت موقت بوده، چون
‫هیچ چیز، هیچ چیز برای بیگناه ‫بودنش غیرقابل توضیح نیست,
‫نیکلا میلیک به یه دلیل دیگه هم بیگناهه,
‫همه میگن که پدر خوبی بود,
‫فقط خوبی و عشق برای بچه‌هاش میخواست,
‫پس اگه فقط یه دلیل، فقط یه ‫دلیل لازم باشه که چرا نمیتونسته
‫مادرشون رو بکشه، اینه که هرگز،
‫هرگز، نمیتونسته همچین ‫آسیبی به بچه‌هاش بزنه,
‫این پدر رو به بچه‌هاش برگردونید، ‫تبرئه‌اش کنید، چون این عدالته,
‫ممنونم,
‫آقای میلیک، طبق روال دادگاه شما باید ‫آخرین نفری باشید که صحبت می‌کنه,
‫میخواید چیزی به دفاعیاتتون اضافه کنید؟
‫بله,
‫با اینکه دلم برای همسرم ‫تنگ شده، اما دیگه برنمیگرده,
‫ولی بچه‌هام، خدا رو شکر، هنوز اینجان,
‫و تنها چیزی هستن که برام مونده,
‫ممنون,
‫ممنون، آقای میلیک,
‫جلسه دادگاه تموم شد,
‫دادگاه برای صدور رای وارد شور می‌شود,
‫مترجم: اشکان هیدی
‫فکر میکنی چقدر طول میکشه؟
‫احتمالاً خیلی طول میکشه,
‫میخواستم بگم ممنون، وکیل,
‫دیروز حالم خوب نبود، شک داشتم، ‫ولی الان، شما یه کم بهم امید دادید,
‫امیدوارم هیئت منصفه هم باهات هم‌نظر باشن,
‫اولین باره که همدیگه ‫رو تو هوای آزاد میبینیم,
‫منشی دادگاهه,
‫نوبت ماست,
‫خانم‌ها و آقایان، قیام کنید,
‫جلسه از سر گرفته میشه,
‫لطفاً بشینید,
‫آقای میلیک، قیام کنید,
‫دادگاه باید به دو سوال پاسخ میداد,
‫آیا نیکلا میلیک مطابق ماده ‫221-1 قانون جزا، به قتل عمد
‫همسرش، سیسیل میلیک، متهم است؟
‫اگر بله، آیا نیکلا میلیک ‫با قصد قبلی عمل کرده؟
‫در پاسخ به سوال اول، با ‫اکثریت حداقل شش رأی،
‫دادگاه پاسخ مثبت داد,
‫در مورد سوال دوم، با اکثریت ‫حداقل شش رأی، دادگاه پاسخ مثبت داد,
‫در نتیجه، نیکلا میلیک به ‫اتهامات وارده مجرم شناخته میشه,
‫دادگاه اونو به بیست سال حبس محکوم میکنه,
‫آقای میلیک، ده روز برای ‫درخواست تجدیدنظر فرصت دارید,
‫ختم جلسه,
‫آقایون، آقایون، صبر کنید,
‫میخوام یه لحظه با موکلم صحبت کنم، لطفاً,
‫ممنون,
‫ما اینجا متوقف نمیشیم، نیکلا,
‫به مبارزه ادامه میدیم,
‫نه، کافیه وکیل,
‫همه چی تموم شد,
‫نه، نه، میریم تجدیدنظر,
‫نه، خسته‌ام، دیگه نمیکشم,
‫فقط میخوام حبسم رو بکشم,
‫شما خیلی خوب جنگیدید، واقعاً,
‫بیست سال زیاد بد نیست,
‫نه، نه، بذارید تو تجدیدنظر ازتون دفاع کنم,
‫نه وکیل,
‫باید منو ببخشید وکیل,
‫بهتون دروغ گفتم,
‫من انجامش دادم,
‫کار من بود,
‫من,,,
‫روژه کاری نکرد، فقط ‫چاقوش رو بهم داد و باهام اومد,
‫ولی چرا؟
‫جرأت نکردم بهتون بگم,
‫نمیخواستم ناامیدتون کنم,
‫ولی چرا این کارو کردید؟
‫قبل از شما، هیچکس ‫اینجوری بهم احترام نذاشته بود,
‫واقعاً,
‫حتی روژه,
‫هیچوقت اینطوری احترام ندیده بودم,
‫نه، این مجازات حقمه,
‫کار وحشتناکی کردم,
‫ولی چرا باید میکشتینش؟
‫بسه دیگه، باید بریم,
‫آقای وکیل!
‫ببخشید,
‫میتونم فقط یه کلمه باهاتون حرف بزنم؟
‫خواهش میکنم,
‫میخواستم بگم که موقع شور
‫همه تلاشم رو کردم که تبرئه بشه,
‫نه,
‫شما حق ندارین این رو ‫به من بگین، این غیرقانونیه,
‫میدونم، ولی برام مهمه که شما بدونین,
‫راستش، شما همه هیئت ‫منصفه رو متقاعد کرده بودین,
‫همه ما موافق بودیم که
‫آقای میلیک بی‌گناهه,
‫اما رئیس دادگاه اومد پیش ما و
‫همه چیز رو برعکس کرد,
‫همه تحت تأثیر حرف‌هاش قرار گرفتن,
‫وقتی داشت حرف میزد، همه به شک افتادن,
‫من تنها کسی بودم که نظرم عوض نشد,
‫میخواستم بهتون بگم,,, ‫میخواستم بگم که متأسفم,
‫همین,
‫ممنونم ازتون,
‫سه سال گذشت,
‫زندگیم به روال عادی برگشت,
‫به وکالت از مردم ادامه دادم، ‫گاهی موفق و گاهی ناموفق,
‫هیچوقت اون شب رو فراموش نکردم,
‫اما بالاخره باهاش کنار اومدم,
‫کنارش گذاشتم و راهی پیدا کردم تا
‫یه جوری اون رو توی خودم حفظ کنم,
‫یه روز از پاسگاه هارل بهم ‫زنگ زدن و گفتن که یه نفر به اسم
‫نیکلا میلیک، که هنوز توی ‫زندان تاراسکون به خاطر
‫قتل همسرش زندانی بود، ‫تحت تعقیب قضایی قرار گرفته
‫و گفته میخواد منو ببینه,
‫با خودم گفتم باید برم,
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمتون,
‫با توجه به گذشته، مطمئن نیستم که
‫بخوام توی این پرونده جدید کمکتون کنم,
‫بعد از این ملاقات,
‫نگرانی‌تون رو درک می‌کنم، ولی ‫قول میدم این بار کل حقیقت رو بگم,
‫ما اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫من خیلی تنها بودم جناب وکیل,
‫اون موقع که شما می‌دونید,
‫قبل از مرگ زنم,
‫خیلی تنها,
‫اون هیچ کاری تو خونه نمی‌کرد,
‫روز به روز بیشتر مشروب می‌خورد,
‫تمام روز بیرون می‌رفت,
‫یه شب، حتی یادم نمیاد چطور شروع شد,
‫شروع کردم به ناز و نوازش کردن الودی!
‫دخترم,
‫چیزی نگفت,
‫پس دوباره انجامش دادم,
‫و ادامه پیدا کرد,
‫می‌دونستم کار بدیه,
‫خجالت می‌کشیدم,
‫ولی خیلی احساس تنهایی می‌کردم,
‫که خب,
‫همه چیز عوض شد,
‫تا اینکه بهم گفت دیگه نمی‌خواد,
‫ازم خواست که تمومش کنم,
‫این خیلی شوکه‌م کرد,
‫ضربه بدی بود,
‫عذرخواهی کردم,
‫به هر حال اون دخترمه,
‫دوستش دارم,
‫عذرخواهی کردم تا بفهمه که یه اتفاق بود,
‫قول داد به کسی چیزی نگه,
‫و بعد با ژاد شروع کردم,
‫ولی این بار سیسیل مچمون رو گرفت,
‫همه چیز رو دید,
‫تهدید می‌کرد که به همه میگه,
‫مخصوصاً از وقتی فهمیده ‫بود می‌خوام طلاق بگیرم,
‫برای همینه که نتونستم طلاق بگیرم,
‫بهم گفت چیزی نمیگه اگر
‫ولش کنم به حال خودش,
‫اگه بذارم مشروب بخوره,
‫پولامون رو خرج کنه,
‫هر کاری که می‌خواد تو طول روز بکنه,
‫تقریباً همه چیز رو می‌گرفت,
‫من خونه رو تمیز می‌کردم، غذا می‌پختم,
‫و از بچه‌ها مراقبت می‌کردم,
‫اما,,,
‫شروع کرد به کنایه زدن,
‫تو مدرسه,
‫جلوی همسایه‌ها,
‫میدونید نیکلا,
‫خیلی بچه‌هاش رو دوست داره،
‫من حسودیم میشه,
‫دیگه نمی‌تونستم تحمل کنم,
‫برای همین اون اتفاق افتاد,
‫چاره‌ای نداشتم پس کشتمش,
‫نگاه کنید به کسی که همه ‫چیز رو از همه مخفی کرده بود,
‫اول از همه از من,
‫از شاهدهای زیادی که اونو یه ‫پدر نمونه توصیف کرده بودن,
‫از مددکارهای اجتماعی که ‫خانواده رو زیر نظر داشتن,
‫از همکار وکیلم که اون روز در ‫دفاع گفته بود که از بچه‌ها شنیده
‫چقدر پدرشون رو دوست دارن,
‫چقدر دلشون براش تنگ شده,
‫کشمکش ابدی و هولناک احساسات ‫در قلب قربانیان تجاوز محارم,
‫یک عمر پنهان‌کاری,
‫هیچکس چیزی نفهمیده بود,
‫مترجم: اشکان هیدی
@‫FRANCOFILMS ‫francofilmz@gmail,com
‫[ سرِنخ ]
‫فیلمی از: ‫دنیِل اُوتوی
‫سناریو: استیون میتز و دنیل اُوتوی
‫[ برا اساس کتاب: داستان وکیل مدافع مو ] ‫[ نوشته: ژان-ایو مویارت ]
moviepovie.com