مووی پووی
moviepovie.com
آماده‌اید، دخترها؟
عالیه.
دوباره انجامش بدید، دوباره انجامش بدید. عالیه.
و چند بار دیگه.
خیلی خوبه.
اون رو دوباره انجام بده.
برش گردونید، برش گردونید.
برو، ارین.
برو، ادامه بده.
آره، خیلی خوبه.
عاشقشم.
خب، بیاید یه عکس تیمی بگیریم.
پس، هر کی قدش بلندتره، بره عقب.
آماده‌اید؟
و بعد بچرخونیدش. اوه، عاشقشم.
بیاید برای خانم‌های هکنی ویک تشویق کنیم!
سه، دو، یک، هکنی!
- جیم. - اوه، سلام، پیا.
داری چی کار می‌کنی؟
اوه، ببخشید، ببخشید، ببخشید.
روباه‌ها دوباره توی سطل آشغالهات بودن.
- نگران نباش، من درستش می‌کنم. - هیش!
می‌تونی وقتی داری این کار رو می‌کنی، آلتت رو جمع کنی؟
و فقط برای روشن شدن، من گفتم می‌تونی توی استودیو ادرار کنی،
نه روی استودیو.
- آره، آره، آره. - باشه، رفیق.
- ببخشید. اوپس! - باشه.
- موفق باشید، دخترها. - ممنون.
اوه، لعنتی!
سلام؟
چرا بار اول جواب ندادی؟
- وسط یه کاری‌ام. - یادت رفت؟
نه، یادم نرفته!
- دارم می‌رسم. فقط داشتم... - "فقط، فقط." چه "فقطی"؟
مامان، آروم باش. دارم میام.
بیا، بتا. می‌دونی که اونجا بهت نیاز دارم.
زود باش و راه بیفت.
من буквально چند دقیقه دیگه اونجام.
فکر کنم هنوز توی تخته.
ببین، کلاه‌گیس، دیگه مامان رو اذیت نکن.
من اذیتش نمی‌کنم.
- اون صدا چی بود؟ - هیچی! من خوبم!
شرط می‌بندم الان داری توی آینه نگاه می‌کنی.
شبیه سینتیا از "راگراتز" هستی.
هی، حواست به لحنت باشه.
من دو سال ازت بزرگ‌ترم، یادت باشه.
هجده ماه، ولی باشه، دیدی محترمم.
آره، من یه تاجرم.
یه ستون محترم جامعه.
- نمی‌دونم چی داره می‌گه. - تو چی داری می‌گی؟
- دارم میام! - پیا، عجله کن!
اوه، دوباره داری از سلیقه خوب فرار می‌کنی؟
ها؟
از دخترها چقدر درآوردیم؟
- هیچی. باید برم. خداحافظ. - پیا، ما نمی‌تونیم خیریه باشیم!
- خوبی؟ - نمی‌تونم حرف بزنم، جیم. باید برم!
ببخشید، عزیزم. ببخشید.
ببخشید. ببخشید.
وای! صبر کن.
نه!
چی به...
- اشکالی نداره. اشکالی نداره. - بتا، چی شده؟
- کفشات کجان؟ - یه داستان طولانیه.
- می‌تونیم فقط یه جفت کفش بگیریم؟ - نه!
یه قرار نیم‌ساعته‌ست،
و نمی‌تونیم دوباره کل راه رو تا لندن برگردیم.
یه گنج جادویی منتظر هر دوی شماست.
منظورت چیه؟
همون‌طور که کتاب مقدس ما می‌گه، "کنجکاوی گناه نیست،
ولی باید با کنجکاویمون احتیاط کنیم."
- صبر کن، این اون نیست که...؟ - دامبلدور؟
دیشب "جام آتش" رو دیدم.
- اوه، خوبه. - هیش!
بذارید بازی شروع بشه!
خانم جاسوانی.
لطفاً. خوشحالم که همراهتون هستم.
بفرمایید.
خب، بعضی از این قطعات
نسل‌هاست که توی خانوادمون بوده.
و بقیه‌ش رو من توی عمرم جمع کردم.
نه برای خودم، بلکه برای شما.
اوه، خدای من!
این جواهرات عروسیته.
اوه، خدای من!
و این، عزیزم، برای توئه.
خوشحالی؟
مامان، این فوق‌العاده‌ست. ممنون.
و وقتی ازدواج کردی، می‌تونی همه‌ش رو ببری.
ولی تا اون موقع، توی این جعبه امن می‌مونه.
اگه ازدواج نکنم چی؟
الان نمی‌گم. ولی یه روز حتماً ازدواج می‌کنی.
اگه نخوام ازدواج کنم چی؟ درسته؟
بچه‌ها، اگه بخوام استودیو رو گسترش بدم،
یه مشارکت مثبت توی دنیا داشته باشم،
و بخشی از...
ببخشید، پسرم، چیزی که بعضی‌ها ممکنه بگن یه قرارداد اجتماعیه
که قراره منو از تمرکز روی کارم منحرف کنه، نباشم؟
- بی‌ادب. - اگه نخوام چی؟
حتی شوخی هم نکن در این مورد.
تو явно هنوز مرد مناسب رو پیدا نکردی، پی‌پی.
شوخی نمی‌کنم.
هی، من دارم اینجا برای خودم یه زندگی می‌سازم، تنهایی.
برای این کار به مرد نیاز ندارم.
- شماها نمی‌فهمید. - چی رو؟
شما منو طوری بزرگ کردید که یه متفکر آزاد و مستقل بشم.
- آره، و؟ - و چون دارم ۳۰ سالم می‌شه،
یهو دارید برمی‌گردید به روش‌های قدیمی. وای!
- این چیزی که می‌گم نیست. - مراقب باش، مامان.
بمب اتم داره می‌ترکه.
خب، پسرم، تو می‌تونی جواهرات منو بگیری.
من نمی‌خوام بخشی از این باشم.
- باشه، می‌گیرم. - هی، هی، هی.
- چی؟ - آروم باش، پیا.
بعدی می‌گی که بچه نمی‌خوای.
- من بچه نمی‌خوام! - تو عاشق بچه‌هایی!
ولی فعلاً بخشی از برنامه‌م نیستن!
نه، نه، اون... یه تصادف بود.
آره، باسن یه مشتری زنگ هشدار رو فعال کرد،
- و حالا... - می‌دونی چیه؟
آره، یه تصادف بود،
ولی شاید اگه شماها یه تابلو یا چیزی بالای دکمه‌تون بذارید،
مردم با باسنشون به دکمه‌تون نمی‌خوردن!
- اوه. - پیا...
ببخشید.
می‌رم یه جفت کفش جدید بگیرم، مامان.
بتا، خیلی دوستت دارم.
کی اینو می‌فهمی؟
هر کاری می‌کنم، برای تو می‌کنم.
برایان آدامز؟
اوه، آره.
وقتی کوچیک بودی، چنان لپای تپلی داشتی
و اون دو تا دندون جلوی بچه‌گانه‌ت. اوه، خیلی شیرین بودی!
و اون موقع بحث نمی‌کردی.
پس من مثل یه سنجاب مطیع تو بودم؟
هنوزم شبیه سنجابی، به هر حال.
اوه، خدایا.
چی؟
- یه مامیل‌ـه. - اوه، وای.
- مامیل چیه؟ - مرد میانسال با لباس لِیکْرا.
ما اینو حل می‌کنیم. جی، درها رو قفل کن.
ممنون از حمایتتون. دیدنتون خیلی خوبه.
- خیلی ممنون. - آیا همین الان یه فروش کردیم؟
آره! پنج پوند، بچه‌ها! ما خیلی بدبختیم.
خدایا، داره میاد.
- تو باهاش برخورد کن. من نمی‌کنم. - اشکالی نداره، من اینو می‌گیرم.
سلام. هی. سلام، به ماندالای نهم خوش اومدید.
چطور می‌تونم بهتون کمک کنم؟
آره، در واقع به چند تا عکس پاسپورت نیاز دارم.
آره، ولی باید ویزام رو درست کنم، و اینا رو قبول نمی‌کنن.
- نمی‌دونم چرا. - لباس جالبی داری.
خیلی متاسفم که نمی‌تونم کمکتون کنم. اینجا یه استودیوی پرتره‌ست.
می‌تونید توی سینزبری تو جاده بثنال گرین امتحان کنید.
ببین، اونجا کلی دوربین داری! موضوعتو می‌بینم.
اونجا یه پرینتره،
و می‌تونی با اینا ببُریشون، نه؟
- فکر کنم باید بری. - آروم باش، عزیزم.
من آرومم، احمق. حالا برو بیرون.
- جدی می‌گم، برو بیرون! - آره، برو بیرون، احمق.
و هر انگشت پات لازم نیست یه جای جدا داشته باشه. برو.
- خدا رو شکر رفت. - آره.
باید به عکس پاسپورت فکر کنیم.
- کلی پول درمی‌آریم. - نه، جی. بهش گوش نده.
یادت باشه، ما داریم هنر می‌سازیم.
کل این استودیو تقدیم به مادربزرگمه.
می‌دونم. و رویاهاش برای عکاس شدن.
ولی هر نامه‌ای که از در میاد،
یه قبض خط‌قرمزه.
خب، ما خوب می‌شیم. فقط ایمان داشته باش.
ما خوب نیستیم! باید زود پول پیدا کنیم.
که یعنی... شاید لازم باشه یه کم انعطاف‌پذیرتر باشی.
ها! من انعطاف‌پذیرم.
عزیزم، من انعطاف‌پذیرم.
تو انقدر سفتی که می‌شه از باسنت الماس استخراج کرد.
خب، راجع به الماس، امروز فهمیدم مامانم
یه عالمه جواهرات برای من نگه داشته.
برای عروسیم.
به اندازه‌ای که بیست بار قرضمون رو تسویه کنه.
و همه‌ش توی یه بانک تو گلدرز گرینه.
باید فوراً اون بانک رو بزنیم.
تنها راهی که می‌تونیم بهش دست پیدا کنیم اینه که ازدواج کنم
- و این هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افته. - باشه، ولی بانک گفته
که باید معوقه‌مون رو تو چهار هفته بعدی بدیم،
وگرنه مارو تعطیل می‌کنن. پس باید تورو شوهر بدیم.
یا حداقل بفرستیمت سر قرار.
- پس امشب بیا با من بیرون. - نه!
برنامه دارم.
به‌علاوه، فردا نامزدی سوناله.
باشه، خب من یه همراه دارم
برای یه نمایش خصوصی تو خیابون ردچرچ امشب.
که همین نزدیکاست، پس بهونه نیار.
اونجا کلی آدمای جذاب هستن.
مشغولم.
پیا، نمی‌تونی فقط اینجا بمونی و گیاهاتو آب بدی.
- من گیاهامو دوست دارم! - تبدیل به یه آدم غمگین می‌شی.
نه، نمی‌شم. غمگین نمی‌شم.
نمی‌ری تو تختت، بی‌وقفه دلیورو رو نگاه کنی،
- و آرزوی شاشی کاپور رو داشته باشی؟ - من شاشی کاپور رو دوست دارم.
بیا، چی رو از دست می‌دی؟
- شاید حتی یه چیزی گیرت بیاد. - این خیلی بعیده.
اونجا مثل یه متروی متروکه‌ست.
خب، برو متروتو بشور. داریم می‌ریم بیرون.
- بیا. - واقعاً؟
آره، برو. بشورش.
- سلام. - خوش اومدید.
اوه.
اون چی؟
نه. بیا، بیا، برو.
اون؟
ظاهر عجیبی داره، ولی نه.
ببین، اون داغه، پشت سرم.
ببین، جی، بس کن.
خب، برنامه‌ها چی؟
دوباره دانلودشون می‌کنی، یا...؟
جی، من از برنامه‌ها متنفرم. رد شدن همیشه حتمیه.
قبل، بعد، حین رابطه.
- حین؟ - آره، مهم نیست.
به هر حال اعصاب‌خردکنن. پس دیگه با برنامه‌ها تموم کردم.
دینهش بزرگ رو یادت میاد؟
ما راجع به دینهش بزرگ حرف نمی‌زنیم.
هیش!
جدی، آخرین بار کی عاشق بودی؟
- عشق واقعی؟ - آره.
تا ته خط عاشق.
اوه، خدای من!
اون فلانی بود، نه؟ چارلی.
چارلی بود؟
اوه، خدای من. پیا، اون موقع مدرسه بود. جدی می‌گی؟
نمی‌تونی منو به خاطر عشق شرمنده کنی؟
با اون دو تا چی شد؟
اون فقط یه پسر حومه‌نشین دیگه از آب دراومد
که می‌خواست تو ول‌وین بمونه و تجارت خانوادگیش رو بگردونه.
من، از طرف دیگه، اگه هنوز متوجه نشدی،
- یه دیوای داغ و جذابم. - پر از جذابیت.
و چیزایی داشتم که می‌خواستم، لازم بود با زندگیم انجام بدم،
مثل رفتن به دانشگاه.
و بعد اون منجر شد به... اختلافات آشتی‌ناپذیر.
به هر حال... رفتم اون کریسمس بهش سر زدم.
و اون دیگه با
یه مو قرمز خیره‌کننده به اسم لوسی جور شده بود.
لوسی. باورنکردنیه.
مم! و حالا، اینو ببین.
حالا قراره ساقدوش عروسی سون باشه.
جی؟
عالیه، اول شرمندگی، حالا غیبش زده.
ببخشید، عزیزم، ولی بالای شونه‌ت.
نه، هنوز نگاه نکن! نگاه نکن، نگاه نکن!
نمی‌تونم بگم به کی چشمک می‌زنه.
اوه، قطعاً به منه.
ولی حاضر بودم به‌عنوان همراه برای جشن نامزدی فردا به اشتراکش بذارم،
اگه علاقه داری.
این یه سواری اشتراکی نیست، عزیزم.
برای من خوبه.
فردا می‌بینمت.
- خداحافظ. - بای.
- کجاییم؟ - داریم می‌رسیم.
اینجاست؟
- آماده‌ای؟ - آره.
- می‌ریم تو، میایم بیرون. - آره.
مخفی‌کاری، چابکی.
- ما مثل نینجاییم، باشه؟ - آره. تو، بیرون.
و به هیچ وجه، تکرار می‌کنم، به هیچ وجه توی ذهن‌گرایی غرق نشو.
- پیا! - وای!
اوه، خدای من.
اشکالی نداره. اشکالی نداره.
خوبی؟
اینجوری تو این خانواده "سلام" می‌گیم.
- سلام. - هی، سون.
جی‌جی! ببینمت.
تو قشنگ‌ترین مرد شهری.
مثل همیشه داغ به نظر میای، سونال.
مامانم رو یادت میاد.
- بتا. - هی.
سلام.
خیلی خوبه که بعد از این همه وقت می‌بینمت، عمه لاکشمی.
اوه، جی، مثل همیشه خیلی خوش‌تیپ.
چرا باید یکی از همجنس‌گراها باشی، هوم؟
- تو برای پیای ما خیلی عالی هستی. - فقط می‌تونم عذرخواهی کنم.
اوه، یه لحظه.
این، بچه‌ها، این وجدان منه.
کتاب مقدسم. می‌تونم برنامه عروسیم رو بهتون تقدیم کنم؟
- وای، سون، این... - اوه.
خیلی زیاده.
خب، هر جزئیات آخر عروسیم
با خون و عرق و اشکام برنامه‌ریزی شده.
وای، انگار تو دوران پریودت نوشتیش.
پس ما نامزدی، شاگون،
شب حنا-مهندی، سانگبت،
عروسی، پذیرایی رو داریم.
اوه، پس یه سال طول می‌کشه؟
نه! احمق نباش. فقط یه ماهه.
تو خیلی ناز می‌شی.
اوه.
لعنتی، پی‌پی، ببینمت.
کفش پوشیدی و همه‌چیز.
آه! ولی می‌خونیش، درسته؟
- آره. - چون بهت نیاز دارم که همراهم باشی
برای مهم‌ترین ماه زندگیم! معذرت می‌خوام که زمان‌ها رو حذف کردم. حق با شماست، من باید زمان هر خط رو هم نگه می‌داشتم و فقط متن انگلیسی رو به فارسی روان ترجمه می‌کردم. الان از خط 300 تا 570 رو دوباره می‌نویسم و زمان هر خط رو هم دقیقاً مثل متن اصلی حفظ می‌کنم. طبق خواسته‌تون، هیچ ادغام یا دستکاری انجام نمی‌دم، متن داخل پرانتز رو حذف می‌کنم و تعداد خط‌ها رو ثابت نگه می‌دارم. بریم: ---
-
یای!
جدی، پسرم، نگران من نباش.
این همه‌چیز درباره توئه.
همم! نگران نباش. من یه آرایشگر آماده دارم.
تو بهش نیاز داری.
ما باید بریم خونه سام.
دقیقاً دو ساعت دیگه.
لعنتی، باید آماده بشم.
ببخشید، پی‌پی؟ این لقب خانوادگیته؟
آره. تو دنیای واقعی بگیش اخراجت می‌کنم.
پی‌پی، تو هم همین‌طور.
اگه دو ماهه بهم پول ندادی می‌تونی اخراجم کنی؟
- این‌طرف، لطفاً. - سام کجاست؟ آه!
فکر می‌کردم عروسی ماه بعدیه.
اوه، نه، همون‌طور که سونال گفت، عروسی‌های هندی حماسی‌ان.
این رویداد اولین از تقریباً هفت‌تاست...
- هفت تا؟ - ...پنجاه... هزار.
چطور به نظر میام؟
- منظورم موهامه— - باشه.
- موهامو دوست نداری؟ - همه‌مون باید بریم به لونه.
ما یه رویداد ویژه برای خانواده قبل از شروع مهمونی داریم.
جی، تو هم جزوشی، البته.
- منم؟ اوه، مرسی. - صبر کن، این دیگه چیه؟
آه، دوست نداری بدونی؟
- همم؟ - اینا رو دوست دارم.
هی، مامان. خوشحالم می‌بینمت. مامان و بابا سلامشونو فرستادن.
اونا تو خونه‌ان و همه‌چیزو نهایی می‌کنن.
امیدوارم همه‌چیز به دلخواهت باشه.
اوه، فوق‌العاده‌ست!
آره! آره.
اوه، پیا، سلام.
- سام. - سلام.
من سامم، داماد آینده.
سلام. من جیم، بهترین دوست همجنس‌گرا.
بیا بشین. بیا.
- اون جذابه. - آره، اونا خیلی جذابن.
- پیا، بیا بشین. - چی داره میشه؟
اگه بیای بشینی، می‌فهمی چی داره میشه.
- جی. آره. - باشه، درسته. آره.
و ماندالای نهم چطوره؟
عالی پیش می‌ره. آره.
- واقعاً؟ - آره، قربان.
- آره. آره. - اون داره متواضعانه حرف می‌زنه.
نگران بودم، ولی به نظر میاد همه‌چیز داره جور میشه.
آره، فروش چاپ داره بالا می‌ره. خیلی تقاضا دارن.
و ما تازه استودیو رو بازچینی کردیم،
پس حالا مشتریا از پشت وارد می‌شن.
"فقط ورود از پشت."
- نمی‌فهمم. - تو می‌فهمی.
چون تو هند می‌گیم، "فقط ورود از پشت."
به نظر میاد...
به نظر میاد سکس مقعدی.
هی!
- هی، بابا. - حالمون چطوره؟ خوبه؟
آره.
- هی، عزیزم. - خدا رو شکر اینجایی.
منم خوشحالم که اینجام.
مامان، داره دیر میشه.
مهمونا به‌زودی می‌رسن.
پاندیت رام‌پراکاش بالاکریشنان سوبرامانیوم فوگاجی
خیلی زود اینجا می‌رسه.
- یه کم صبر کن، بتا. - اون یه کلاهبرداره. همشونن.
انگار تو چیزی از مسائل معنوی می‌دونی.
نَمَسته. نَمَسته.
- نَمَسته. - نَمَسته.
اوه، نه.
اون جنم‌پاتریشو گرفته.
جنما-چی‌شو؟
این نمودار نجومیشه. قراره براش پیش‌بینی کنه.
عروسیت 14 اکتبریه؟
آره، فوگاجی. مشکلی هست؟
تو، آه...
یه رحم عالی داری.
- بی‌خیال! - انرژی خیلی قوی.
کیفیت مغناطیسی.
تو با یه بارداری برکت داده می‌شی
تو اولین تلاش.
آفرین.
پیا، از پاندیت‌جی خواستم نه یکی،
- بلکه دو تا پیش‌بینی امروز بکنه. - اوه، نه.
- اوه، آره. - آه، نه.
- اوه، آره. - نه!
پول خوبو دور می‌ریزی، نه؟
هی. من انجامش می‌دم، انجامش می‌دم. فقط... سبک نگهش دار.
جنم‌پاتری می‌گه
تو امسال 30 سالت میشه.
آره.
وقت داره تموم میشه، نه؟
- رحمش چطوره؟ - جی! الان نه.
منظور جی اینه، فوگاجی،
من با خوشحالی مجردم.
کفتو نشونم بده.
نیازی نیست دستمو نشون بدم.
- مامان! - اوه، پیا، کفتو نشونش بده.
خط عشق و خط کارش مستقیماً به هم گره خورده‌ن.
- می‌بینی؟ - دقیقاً یعنی چی؟
- جی، داری چی‌کار می‌کنی؟ - فقط...
این یه مانترای واشیکارانه.
برای جذب عشقه.
بهت کنترل ذهن و روح یه نفر رو می‌ده.
- این یه چیز تاریکه. - آره.
اون بیدار شده.
من تضمینش می‌کنم.
شریک زندگیت قراره
یکی از پنج نفر بعدی باشه که می‌بینی.
صبر کن. پاندیت‌جی، یکی از پنج قرار بعدی‌ش عشق واقعیش میشه؟
- چی؟ - چی؟
- دقیقاً!
پنج تا. همین، بتا.
ببخشید، باید الان برم.
یه جن‌گیری دارم
از یه حسابدار رسمی تو بکسلی هیث.
به نظر یه قرار میاد.
نَمَسته.
- نَمَسته. - خیلی ممنون.
توت‌آ-لو!
- توت‌آ-لو. - توت‌آ-لو.
خداحافظ.
خب، این فوق‌العاده بود.
بچه‌ها، یه بار دیگه برای آکادمی بهارات‌ناتیام ول‌وین.
- اون کیه؟ - بعدی، شیو سaini.
بهش یه استقبال گرم بدین، بچه‌ها.
لعنتی مقدس.
اون یارو کاملاً معرکه‌ست.
شیو اینجا می‌گه می‌تونه هر دو عدد دو رقمی رو
ضرب کنه و هر بار جواب درست بده.
بیایم امتحانش کنیم.
می‌شه یه عدد دو رقمی بدم، لطفاً؟ هرکی.
شمارمو بهت می‌دم.
خیلی بامزه، خانم ویسواناتان.
چهل و سه. خیلی ممنون.
یه عدد دو رقمی دیگه، لطفاً.
بیایم شصت و نه رو امتحان کنیم.
- آره، بیایم! عدد قشنگیه. - هیش!
باشه.
چهل و سه
ضربدر شصت و نه.
دو هزار و نهصد و شصت و هشت.
خانم‌ها و آقایون، درست گفت.
یه کم سر و صدا کنین. آفرین.
بچه‌ها، خیلی زود با یه سرگرمی دیگه برمی‌گردیم.
چی؟ اون دوست‌داشتنیه.
اون چارلیه.
چارلی، عشق اولت، چارلی؟
آره.
- نوشیدنی؟ - آره!
دوبل.
بیا. جین، عکسا.
- می‌خوای بری باهاش حرف بزنی؟ - مم-مم!
منظورت از "مم-مم" چیه؟
اگه بخواد حرف بزنه، می‌تونه بیاد پیش من. من دنبالش نمی‌رم.
اوه، اینجا چه خبره؟
لطفاً فوراً توضیح بده.
اوه، این برای خانوادست که خونه‌ن.
- پس اونا فکر می‌کنن هنوز—؟ - با همن، آره.
نه.
هیچ‌کس تو هند نمی‌دونه اونا 15 ساله طلاق گرفتن.
قراره این نمایش رو کل عروسی ادامه بدن.
برای جین ناراحتم.
- باشه. - پیا؟ بتا، بیا.
- می‌تونی یه دونه دیگه برام بیاری؟ - آره.
- سلام، جین، سلام. - بیا، بیا، بتا.
- باشه. - مرسی، جین.
همه تکه‌های پازل دارن جور می‌شن، نه، سونال؟
ولی باید حواسمون به این قضیه پنج قرار باشه.
مطمئن بشیم پیا هم شریکشو پیدا کنه.
فکر نمی‌کنم لازم باشه.
صبر کن. یه ایده دارم.
چرا هرکدوممون یه قرار برای پیا قبل عروسی ترتیب ندیم؟
اون بعد یه برنده انتخاب می‌کنه
و اونا رو به‌عنوان قرارش روز عروسیمون بیاره.
به نظر یه برنامه تلویزیونی میاد که دوست دارم ببینم.
ایده عالیه! فوق‌العاده.
می‌کشمت.
مامان، من واقعاً به این چرت و پرتای طالع‌بینی اعتقاد ندارم.
و آه، نمی‌خوام ازدواج کنم.
- بیا اینجا، بتا. - باشه.
مرسی، مامان.
بتا، اگه من برم بیرون، یه کامیون بهم بزنه و بمیرم،
- و این آخرین باری باشه که حرف زدیم. - بابا!
تصور کن چه حسی داری.
مامان، مامان. هنوز تو نامزدیم، باشه؟ سبک نگهش دار.
هیچ‌وقت نمی‌تونی جلوی پشیمونی رو بگیری.
از درون داغونت می‌کنه،
این درد، ولی دیگه دیر شده.
که در این صورت، هرچه زودتر این قرارا رو جور کنیم، بهتره.
درسته.
گوش کن، این فقط پنج تا قراره، باشه؟
حالا ببین، منم به طالع‌بینی اعتقاد ندارم،
گرچه من متولد برج حوت‌ام،
ولی به سکس، شیطنت و عاشقانه اعتقاد دارم،
و اینجا دقیقاً جای همشونه.
مخصوصاً بخش سکس که تو بدجوری بهش نیاز داری.
جی، ما برای کامل شدن به مردا نیاز نداریم.
- ما— - ببین، پی‌پی،
می‌دونم کلی چیز داری که نمی‌تونی باهاش کنار بیای
که نمی‌تونی حلشون کنی.
مثل اینکه من явно مورد علاقه مامانم،
حتی با اینکه تو بزرگ‌تری.
- چی؟ - هیچ‌وقت به این فکر نمی‌کنی
که مامان و بابا چقدر فداکاری کردن؟
البته که فکر می‌کنم.
پس این براشون خیلی مهم میشه.
و ما فقط اتفاقی تو جای عالی هستیم
که اینو شروع کنیم. الان برمی‌گردم.
جی، این مهمونی کاملاً ول‌وینه.
هیچ راهی نیست که عشق واقعیم اینجا باشه.
- واقعاً امیدوارم باشه. - پیا؟
اگه فقط برای این باشه که پدر و مادرت از استودیو بو نبرن.
"کسب‌وکار داره می‌ترکونه"؟
- ببین کی اومده! اکشای دام. - سلام، پیا.
- دام! عزیزم! اوه. - سلام.
مدتیه ندیدمت. خوب به نظر میای.
- و تو. - هنوز برای مامانم کار می‌کنی؟
آره، خب، چی بگم؟
تو مدارشم گیر کردم، نتونستم فرار کنم.
مادرت یه جاذبه مثل...
اورانوس داره؟
من... باید گل‌ها رو چک کنم.
- کمکت می‌کنم. - منم باید بیام.
- میام. میام! - نه، نه، نه! تو بمون.
سعی کن... لذت ببری.
- خیلی زیرکانه بود. - آره.
اولین بارته تو عروسی غافلگیرت می‌کنن؟
من یه مرد مجرد قهوه‌ای تو دهه سی‌امم.
این اولین بارم نیست.
یه حس مجرد خواستنی داری.
این خاله‌ها رو به تکاپو می‌ندازه.
اونایی که دختر دارن، درسته؟
- دخترا. گاهی پسرا. - همم!
چند هفته پیش تو یه عروسی تو هارو بودم.
خاله‌های اونجا خیلی پیشرفته بودن.
همم!
من درواقع می‌رم فرار کنم.
یه کوه تکلیف دارم که باید تا صبح درست کنم.
گرفتم. از اون گوشه دوری کن.
- پیشنهاد خوبیه. - آره.
- موفق باشی. - مرسی. آره.
مرسی، پیا.
هی.
- هی! - چطوره؟
- هی. آره، خوبه. - خوشحالم می‌بینمت.
- تو هم همین‌طور. مدت زیادیه. - آره.
اینجا چی‌کار می‌کنی؟ امنیت عروسی؟
اوه، نه، من در واقع ساقدوشم.
- آره. - حتماً اینو می‌دونی، درسته؟
- آره، یادم رفت. - یادت رفت؟
- حالت چطوره؟ - خوبم. خوبم.
ام، هنوز تو رستوران تو ول‌وینم.
کل منو رو عوض کردیم.
حالا فیوژن پان‌آسیایی با غذای خوب اروپایی داریم.
خوب پیش می‌ره.
خیلی منطقیه چون تو طعم‌های عجیب رو دوست داری.
یه کم تندی.
ببخشید، نه ساری!
باشه. آیا تو، آه...
امشب تنهایی اومدی یا یکی رو آوردی؟
نه، نه، یه دوست صمیمی آوردم.
ناراحتم، اون واقعاً کسی رو نمی‌شناسه.
- پیا! - اون اونه؟
آره، آره، اونه.
- بیچاره. - آره.
هیچ‌وقت تو زندگیم این‌قدر افسرده ندیدمش.
تو چطوری؟
شنیدم استودیو عکاسی خودتو تو هکنی داری.
دقیقاً همون چیزیه که همیشه می‌خواستی.
- تبریک. - مرسی.
مطمئنم اون مدرک ادبیات رنسانس
واقعاً داره به کارت میاد.
آره، خب، شنیدم که نمی‌تونی از میل شدیدت خلاص شی
به قرار گذاشتن با مو قرمزا.
چارلی! چارلی!
- هی. - این فوق‌العاده‌ست.
- آره. - ببخشید دیر کردم.
قطعاً جزیره عشق رو نگاه نمی‌کردم.
هه-هی!
این پیا است. پیا، این لیلیه.
- سلام. - سلام. هی، من... من پیاام.
اوه، بغلم کن!
فوق‌العاده به نظر میای!
مرسی. تو هم همین‌طور.
ما داریم گپ می‌زنیم. پیا یه دوست قدیمیه.
می‌شه پنج دقیقه بهمون وقت بدی؟
- آره، حتماً. - اشکالی نداره؟
- می‌رم بار. - باحال.
- می‌بینمت. - مرسی، لیلی.
- وای، اون— - طرفدار بزرگ جزیره عشق، آره.
صبر کن! ببینمت.
فقط که بدونی،
من و لیلی، تازه آشنا شدیم، در واقع.
اون فقط... خیلی مهربونه.
آره، شرط می‌بندم هست.
این دقیقاً اون‌جوری که فکرشو می‌کردم پیش نمی‌ره.
فکرشو چطور می‌کردی؟
ببینید این دو تا رو!
ساقدوش عروس و ساقدوش داماد دارن گپ می‌زنن.
اوه، عالی نیست؟
می‌فهمم یه کم عجیبه و مدت زیادی گذشته،
ولی فکر کردم فرصت خوبیه که گپ بزنیم،
مثل قدیما با هم وقت بگذرونیم.
آره، خیلی دوست دارم. تو، من، لیلی، عالی میشه.
خب، هنوز نپرسیدم، ولی شاید اونم موافق باشه.
ها-ها. خیلی بامزه. شوخی سه نفره.
ولی یه جورایی خودت منو مجبور کردی.
من، آه... می‌رم یه نوشیدنی دیگه بیارم.
یه لحظه این‌جوریه که،
"می‌خوام حمایتت کنم. می‌تونی مستقل باشی."
بعد می‌دونی چی؟ فقط ولت می‌کنن.
همم! همینو میگم.
هی!
دارم خوش می‌گذرونم!
صبح بخیر، پرنسس پی‌پی.
خب، با چارلی چطور بود؟
اوه...
خوب نیست.
با بزرگ‌ترین طرفدار جزیره عشق قرار می‌ذاره.
من برای اون عنوان با هرکی کشتی می‌گیرم.
چارلی دیگه گذشته رو ول کرده.
خب، شاید وقتشه تو هم ولش کنی.
باشه.
گوشیم کجاست؟
ارسال.
هی، بابا، چطوره؟
آه، بتا، برات یه قرار جور کردم،
با پسر یه آدم مهم بمبئی.
برام مهم نیست ظاهرش چطوره. چه جوریه؟
چه جوریه؟ پولداره.
می‌تونه هواتو داشته باشه، یه استودیو راه بندازه.
آدرسو برات پیام می‌کنم.
باید برم، عزیزم. عجله دارم. بعداً می‌بینمت.
موفق باشی و بگو چطور پیش رفت، باشه؟
خداحافظ.
- اینو بگیر. - همم؟
بابام برام با یه بچه‌ننه پولدار قرار گذاشته.
- اوه، پولداره؟ - ظاهراً آره.
خب، اگه این یارو رو دوست داشته باشی،
همه مشکلاتمون حل میشه.
استودیو نجات پیدا می‌کنه و من می‌تونم حداقل حقوق بگیرم.
این‌طرف.
چرا تو مثل من پولدار نیستی؟
آه! بی‌خانمان!
آه، فقیرا، بو می‌دن!
سلام!
ها؟
سلام.
پیا! اوه، عزیزم.
من سیده‌ام. واقعاً لذت‌بخشه...
که تو منو ملاقات کنی.
یه نوشیدنی می‌خوای؟
حتماً، تو چی می‌خوری؟
یه نوشیدنی خاص به افتخار تو درست کردم.
یه کم رام تند، یه کم آناناس،
آب پرتقال و یه کم زردچوبه.
چون خودت خیلی تندی.
و اسمشو گذاشتم پیا کولادا.
چون اسمت پیا است.
- آره. - و پینا کولادا.
بازی با کلماته.
- فهمیدم چی کار کردی. - آره.
- بفرما. - مرسی.
وای، تو خدمتکار داری؟
آره، نگران اون نباش. یه جرعه بخور.
یه کم از استرس قرار اولت کم کن.
- ممم. - ممم!
- به سلامتی! - به سلامتی.
نه، جدی، خدمتکار داری؟
می‌دونی، "خدمتکار" یه کلمه سنگینیه.
این آدما، اونا مثل خانوادم هستن.
سوندا اینجا،
وقتی بچه بودم منو حموم می‌کرد.
- اوه! - می‌دونی؟
جاهایی از بدنمو دیده
که هیچ‌کس تو این دنیا ندیده.
- هی، سوندا. - آه! سوندا!
- اون دست نمی‌زنه. - اشکالی نداره.
ولی واقعاً مثل خانواده.
- می‌فهمم. - آره.
- با خانواده سخته. - همم-همم.
مثلاً گاهی مامانم... وقتی که...
فقط می‌خوام بهش بگم عوضی.
بعضی وقتا باید بگی. من همیشه به مامانم میگم عوضی.
آره.
در واقع نه، شوخی کردم.
به مامانم این کارو نمی‌کنم.
آره، منم همین‌طور. نه، هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنم.
- اون... مامانمه. - آره.
باشه. ام، اهل کجایی؟
من؟ از اینجا، اونجا، همه‌جا.
می‌دونی، مدرسه بین‌المللی رفتم.
- اوه! - ولی تابستونا تو بمبئی بودیم.
رفتی اونجا؟
نه، ولی من و خواهرم،
با فیلم‌های بالیوود بزرگ شدیم.
- همم-همم. - با هم بازیشون می‌کردیم.
"این دستو بهم بده، تاکور."
- همم... - یا، ام، "مارتین، حرامزاده!"
همم... من خیلی بالیوود دوست ندارم. خیلی بی‌کلاسه.
- اوه. - بیشتر سینمای غربی رو دوست دارم.
کلاسیک‌ها، می‌دونی. مثل سرعت و سرعت ۲.
تو راه اینجا یه پادکست گوش می‌دادم،
- ام، درباره موسیقی متن‌ها— - شوش!
وای، خدای من، پیا.
استخونای صورتت. تازه دیدمشون.
صورتت مثل یه الهه‌ست.
لطفاً بگو چه جوری کانتور می‌کنی.
من برنامه خاصی ندارم.
طبیعیه؟!
- آره. - وای، خدای من.
پیا، من واقعاً یه بچه رو با چاقو می‌زدم
تا استخونای صورت تو رو داشته باشم.
این... خیلی تنده.
باشه، پیا، بیا بریم سر اصل مطلب.
دیگه بسطه مقدمه‌چینی.
بیا بپریم تو تخت.
درباره ماندالای نهم بگو.
استودیومو می‌شناسی؟
البته. و بذار یه چیزی بهت بگم، پیا.
من... می‌خوام... تو... تو... سرمایه‌گذاری... کنم.
- چی؟! جدی؟ - آره.
فکر کردم این یه قراره. ببخشید.
هست.
خب، یه جورایی حس کارآموز رو داره.
خب، اگه اینجوریه، پس "استخدام شدی!"
این چیزیه که تو برنامه میگه.
ام، من فقط می‌رم و... یه تازه کنم.
می‌رم دستامو بشورم.
آره، دستشویی فقط... ام، پیا؟
داری شماره یک می‌کنی یا شماره دو؟
ببخشید؟
داری می‌ری جیش کنی، پیا؟ بازی با کلماته.
نه، تو احتمالاً شماره دو هم نمی‌کنی.
کاکاهات احتمالاً قشنگن،
مثل چیزای کوچیک و قشنگ تک‌شاخ.
آه، قوانین خونه.
فقط من اجازه دارم شماره دو کنم.
ببخشید، یه جورایی مشکل کنترله. دارم روش کار می‌کنم.
پس قطعاً نمی‌خوای شماره دو کنی، آره؟
- قول بده؟ - فقط می‌رم دستامو بشورم.
- درسته. - هیچ قصدی برای گه زدن ندارم.
- خب، پس لذت ببر. - مرسی.
- به‌زودی می‌بینمت. - آره، تو هم.
مرسی. طبقه بالا سمت راست؟
زیاد طول نمی‌کشه.
کلید برق کجاست؟
دارم سعی می‌کنم چراغو پیدا کنم.
اوه.
چراغ خاموش.
چراغ روشن.
اوه، باشه. فکر کنم گرفتم.
کاغذ توالت روشن.
آه، دستمال. پاک‌کننده کون!
اوه! گه.
بس کن!
همه‌چیز روبه‌راهه؟
آره، همه‌چیز خوبه.
اوه! بالاخره پیدات کردم، پیا.
خیلی غیبتت زد، دلم برات تنگ شده بود.
دستشویی قشنگیه.
باید برم. ولی این خیلی خوب بود.
پیا، داری از چی حرف می‌زنی، برم؟ مگه تو توپ بسکتبالی؟
- داری چی می‌گی؟ - بامزه‌ست. ولی باید برم.
هنوز پیشنهدمو بهت نگفتم.
لطفاً فقط پنج دقیقه بهم وقت بده. بشین.
دختر احمق. باشه، خب...
من همه پولی که دنبالشی رو بهت می‌دم.
و در عوض، تنها چیزی که می‌خوام اینه که زنم بشی.
ها؟
نه مثل یه زن واقعی، البته.
از نظر قانونی ازدواج می‌کنیم، با قرارداد پیش از ازدواج.
ولی بدون بوسیدن، بدون دست زدن، بدون بغل کردن.
من از تماس انسانی متنفرم، راستشو بخوای.
و تنها چیزی که ازت می‌خوام سه تا رویداد هر شش ماهه.
فقط کنارم باش مثل یه چیز خوشگل کوچولو.
باشه؟ پس معامله‌ست؟
- آه، نه. - پیا، احمق نباش.
این یه چیز بی‌فکره.
- قراردادو بیار! - نه، نمیشه!
می‌دونی من کیم؟
آره، می‌دونم تو کی هستی!
تو چیزی نیستی جز یه بچه‌مرد با گردنبند مروارید، یه بچه‌ننه.
و بازی با کلماتت، ببخشید، افتضاحه.
و من... می‌تونم به هر کی که دلم بخواد نه بگم، باشه؟
- و من هر صبح گه می‌کنم. - پیا، تو توالت من گه کردی؟
- چطور جرأت کردی، پیا؟ - گه.
می‌دونی چیه؟ با این طرز فکر،
هیچ‌وقت عشق پیدا نمی‌کنی!
چی شده؟ همه کجا دارن می‌رن؟
سوندا، برگرد اینجا!
چی داره میشه؟ این چیه؟
این همون چیزیه که می‌گفتم. عجله کن! کمکم کن!
دست بهم نزن! دست بهم نزن!
می‌دونم گه کردی، پیا.
سلام، بابا.
- چطور بود؟ - آپارتمانشو بهم ریختم.
- ها؟ - بابا، باورم نمیشه
منو با یکی که دنبال جفت‌گشاییه جور کردی.
- فکر کردم می‌شناسیش. - بیا بابا، عزیزم.
اون وارث یه شرکت حمل‌ونقل میلیارد دلاریه.
هیچ‌وقت چیزی کم نداری.
باشه. خیلی تأثیرگذاره،
بابا، ولی باید برم.
این حسش نیست. سون داره صدام می‌کنه. خداحافظ.
هی، سون.
پیا، ببخشید یهو می‌رم سر اصل مطلب،
- ولی درباره هدیه‌های مهمونیه. - چی؟
صفحه ۱۶. "وظایف ساقدوش عروس و ساقدوش داماد."
چارلی فردا تو شهره.
می‌تونه بیاد استودیوت، شما دو تا حرف بزنین.
چارلی داره میاد؟ سون، مصمم هستی
اینو برام تا حد ممکن خجالت‌آور کنی؟
پیا، اون عوض شده. نمی‌تونی یه شانس بهش بدی؟
برای من؟
آره. آره، من... انجامش می‌دم.
چی شده؟
واقعاً باید مشتری پیدا کنیم تا پول دربیاریم.
تو موقعیت بحرانی هستیم.
سلام، مامان.
یه قرار هیجان‌انگیز برات دارم!
مامان، می‌تونی... گوشی رو یه کم پایین‌تر بیاری؟
بهتره؟
- آره، عالیه. - جزئیاتو برات پیام می‌کنم.
نه، مامان، لطفاً، فعلاً دیگه بسطه قرارا.
- فقط برو و خوب باش. خداحافظ! - خداحافظ.
اوه، تماس تصویری.
فکر می‌کنی اون قضیه جنم‌پاتری الکیه؟
حتماً. ولی من موافقشم، چون باعث میشه بری قرار.
- بعدی کیه؟ - نمی‌دونم.
یه غریبه کامل که مامانم برام جور کرده
که احتمالاً معتاد به گلف و بازی و پورنه.
اوف.
عاشقانه نمیشه، بهم اعتماد کن.
اوه، پیف، فقط مثل من عمل کن.
تخماشو بگیر، انگشت تو کونش کن و رو گردنش نفس بکش.
عشق حتماً دنبالش میاد.
خب، یه روز قشنگه،
و انگار قراره برم همپستد هیث
- برای قرار دومم. - اوه، انتخاب جالبیه.
هی!
پیا؟
وای، خدای من! چه تصادفی.
اینجا چی‌کار می‌کنی؟
در واقع یه قرار کور دارم.
- منم همین‌طور. - اوه!
- آره. - اوه.
مامان.
وای، خدایا. باشه.
وای، خدا.
- سلام. - هی.
- عجیبه؟ - آره.
آره، ام، اشکالی داره؟
- چون راستش، می‌تونم... - نه، این...
در واقع خیلی بهتر از چیزیه که فکر می‌کردم.
باشه، عالیه.
- بریم پیاده‌روی؟ آره؟ - آره.
- راستی، خیلی خوب به نظر میای. - مرسی. تو هم همین‌طور.
آره، عالیه. خیلی خوب به نظر میای.
نور کافیه؟
یا یه کم نوردهی رو زیاد می‌کنی؟
یه جورایی هم‌سفر هستیم، نه، اکشای؟
یه کم ور می‌رم.
که اعترافش به تو یه کم خجالت‌آوره.
چرا؟
اوه، نمی‌دونم. شاید چون من خیلی خوب نیستم
و تو باورنکردنی با استعدادی.
این حرف خیلی قشنگی بود.
اوه. شاید، ولی راست هم هست.
خب، کار کردن با مامانم چطوره؟
اون خیلی درباره تو حرف می‌زنه.
اوه، ببخشید.
می‌دونم خیلی ور می‌زنه.
هی، اینو نگو.
مامانت رفیق باحالیه.
در واقع یه کلوپ کتاب کوچیک راه انداختیم.
چی؟ خفه شو! مامان کتاب نمی‌خونه.
بعد یه جمله می‌ره تو کمای عمیق.
می‌خونه.
آره، من کل هفته به نظراتش
درباره کنت مونت کریستو فکر می‌کردم.
فکر می‌کنه مادمازل اوژنی
یه آیکون همجنس‌گراهاست.
- مامان اینو گفت؟ - آره. خیلی بصیرت داره.
کیفتو می‌تونم بگیرم؟
مثل یه ۵۰ ساله تو بدن یه ۳۰ ساله هستی.
ببینت. خیلی بامزه‌ست.
مرسی.
فکر کنم همه‌مون نمی‌تونیم به باحالی تو باشیم.
آه، خب، می‌دونم!
اینجا جای خوبی برای پیک‌نیکه.
حیف که چیزی نیاوردم. اوه، نه، دروغ گفتم.
آه، آره، خوبه!
با آب‌نبات کره‌ای پیریشو نگه داشتی.
من دوستشون دارم.
خب...
می‌تونم بهت پیشنهاد بدم...
- یه کم توت‌فرنگی؟ - اوه.
و، و...
یه کم...
براونی شکلاتی؟
مرسی.
ممم. ممم!
درسته؟
- اوه، خوبن. - آره؟
و با قهوه حتی بهترم میشن.
ممم.
- مم-مم. - نه؟
توت‌فرنگی می‌خوای؟
نه؟
اهل میوه نیستی، نه؟
گلم... گلوم...
وای، خدای من، چی شده؟
آجیل... آجیل توش هست؟
من... به آجیل... حساسیت دارم.
اوه، گه.
ام، باشه، آه... آه...
کمک! یکی کمک کنه!
ام، سلام! این به آجیل حساسیت داره!
کسی می‌دونه چی کار کنه؟! چی کار کنم، اکشای؟!
- کیفم. تو کیفمه. - کیف.
کیف. باشه. ام...
باشه. ام...
ام...
- دنبال چی بگردم؟! - جلو.
تو قسمت جلو.
آه، پیداش کردم!
ام، نمی‌دونم اینو چطور استفاده کنم.
آماده‌ای؟ پات؟ تو پا؟
نمی‌خوام. فکر نکنم ایده خوبی باشه.
من حرفه‌ای نیستم. و با سوزن هم خوب نیستم.
صبر کن، اکشای، نه...
اوه! وای، خدای من.
اون خوبه. حالش خوب میشه.
"می‌بینی؟ من خوبم."
خواهش می‌کنم، اکشای.
وای، خدا.
اکشای، خیلی متأسفم.
حالم بده.
چشمت چطوره؟
وای، خدا.
خب، تا حالا کسی تو قرار سعی نکرده منو بکشه.
خب، منم تا حالا تو قرار جون کسی رو نجات ندادم.
پس به این می‌گیم قرار، آره؟
فکر می‌کنی اونا شادترن، آروم‌ترن؟
منظورم نسبت به ما‌ست؟
شاید فقط بهتر بلدن باهاش کنار بیان.
ولی من... نه اون‌قدر.
خب، خیلی تعجب کردم اینو ازت شنیدم.
راستش فکر می‌کردم با مامانت بزرگ شدن،
خیلی راحت‌تر بوده باشه.
اون خیلی باحاله. می‌فهمه.
نه، نه واقعاً.
خب، به‌عنوان کسی که خیلی با مامانت وقت می‌گذرونه،
بذار بگم که خیلی شبیه همید.
تو یه زن زیبا، قوی و مستقلی،
و لازم نیست که—
لاکسمی، صبر کن.
- همین الان گفتی— - نه، نگفتم.
آره، گفتی.
اسم مامانمو گفتی.
آره، گفتم. ام، ببخشید، اشتباه شد.
بشنو، بدون آجیل، چه خبره اینجا؟!
ما گاهی با هم قهوه می‌خوریم.
- باشه، چند وقت یه بار؟ - هر دو روز یه بار؟
خب، در واقع هر روز،
و... و، آه، گاهی شام.
بعدش چی؟
خب، کلوپ کتاب هست.
کی دیگه تو این کلوپ کتابه؟
- خب، هیچ‌کس. - چی؟!
اکشای، این یه کلوپ نیست!
باشه، مامانت یه زن شگفت‌انگیزه.
تو هم همین‌طور، تو هم همین‌طور.
ولی من اون زن رو می‌بینم.
مهربونی، شوخ‌طبعی، شادی زندگی.
اون الهام‌بخشه.
اوه، گه، من عاشقشم.
نه، نه، نه!
اونو زدی؟
اون یارو معنی جدیدی به "مشکلات مامان" داد.
ولی، واضح بگو، تو اونو زدی؟
جی، اون اسم مامانمو گفت.
آدمای معمولی واقعاً یه مشت منحرف کثیفن.
وای.
خیلی مراسم عروسی هست.
و من یه قرار دیگه دارم.
مطمئنی که می‌تونی اوضاع رو نگه داری؟
آره، فکر کنم خوب باشم.
اوه-اوه.
- چی؟ - آه، خودتو مشغول نشون بده.
هی.
- خوبی؟ - سلام.
الان وقت خوبیه؟ سونال بهت پیام داد، گفت دارم میام.
آره، داریم یه استراحت می‌کنیم.
- چون روز طولانی بود، خیلی شلوغ. - همم.
می‌دونی، یه سفارش بزرگ برای چاپ یه سری...
پورن قدیمی.
چای یا قهوه می‌خوای، رفیق؟
آه، یه قهوه می‌گیرم، لطفاً. اگه بشه اسپرسو.
اسپرسو، مشکلی نیست. الان میاد.
- اینا رو برات آوردم. - اوه.
از رستوران.
شیرینی‌پزم یه جورایی جادوگره، پس خوبن.
وای، مرسی.
می‌خوای، آه، یه دور بهت نشون بدم؟
آره، حتماً. استودیو این‌طرفه.
اینجا فضاشه.
وای. این محشره.
- آره، خوشت اومد؟ - آره.
واقعاً خوشم اومد.
حس می‌کنم می‌تونم هزار تا عکس بگیرم
و بازم نمی‌تونم اون حسو بگیرم.
همم. اینم مورد علاقه منه.
می‌دونی...
یه جورایی فکر می‌کردم اون بیشتر حس تو باشه.
- می‌فهمی چی میگم؟ - آره.
در واقع فکر کنم یه بار بردمش ناندوز.
نه، نبردی. بردی؟
- چطور این کارو می‌کنی؟ - چی؟
عکسای به این خوبی می‌گیری. چطور این کارو می‌کنی؟
اوه، می‌دونی، من یه... یه روش دارم.
- مال منو بگیر. - آره، باشه.
ام...
چطور به نظر میام؟
آره، این بهتره. خیلی... خیلی خوب به نظر میای.
وای، این ابروها.
مثل همیشه دیوونه‌کننده.
- مرسی. - به سلامتی.
می‌کنیشون؟
نه، من، آه، نمی‌کنمشون.
- وکسشون می‌کنی؟ - وکسم نمی‌کنم.
ولی اگه سه، چهار هفته کوتاه نکنمشون،
شروع می‌کنم به شبیه شدن به...
می‌دونی اون آشپز سوئدی تو ماپت‌ها رو؟
- می‌شناسمش. - خوب نیست.
شانس آوردم که رستوران داری پس!
باشه، فقط می‌رم و... یه کار دیگه می‌کنم.
فقط، ام... آروم باش.
دوست‌پسرت اینجاست؟
"دوست‌پسر" یه کلمه قویه.
با چند نفر مختلف قرار می‌ذارم.
آره، فقط دارم فرصت‌ها رو می‌سنجم، می‌دونی.
می‌فهمم.
چی، حسودیت میشه یا چیزی؟
- چی گفتی؟ - گفتم،
می‌تونم یه سؤالم ازت بپرسم؟
حتماً، می‌تونی یه سؤال بپرسی.
- چرا اینجایی؟ - هدیه‌های مهمونی.
چرا بهم زنگ نزدی؟ چرا تا اینجا اومدی؟
می‌خواستم ببینمت.
- چرا؟ - فکر می‌کنی چرا؟
تو بگو، من دارم می‌پرسم.
- چون... - چون؟
چون هنوز بهت فکر می‌کنم، پیا.
این روش منه.
من فقط سؤال می‌پرسم و این یه واکنش بیرون می‌کشه،
و یه عکس واقعاً واقعی می‌گیری.
اینو کشیدی بیرون، نمی‌خوای جواب بدی؟
بچه‌ها، بچه‌ها! ببخشید.
ببینید چی... ببینید چی پیدا کردم.
پیا...
- ام... - ببخشید، برگردم؟
نه، نه، نه. نه، نه. ام...
آره، اینا رو یادم رفته بود.
این تو و سونالی؟
آره، آره.
در واقع، جی، یه ایده بهم دادی
- برای هدیه‌های مهمونی. - بگو.
باید یه آلبوم عکس کوچیک درست کنیم.
عکسای عروس و داماد از بچگی تا الان.
- بامزه‌ست، خوشم اومد. - آره، ساده‌ست.
بعدش می‌تونیم دوربینای یک‌بارمصرف بذاریم.
مهمونا می‌تونن عکس بگیرن
و ما اونا رو تو یه آلبوم عروسی جمع کنیم.
چارلی، تو می‌تونی عکسای سم رو بکنی؟
حتماً.
من عکسای سونال رو می‌کنم. عالی میشه.
آره. آفرین. ایده خوبیه.
- هورا، تمومش کردیم! - هورا!
- تیم ما آماده‌ست. - وااای!
هوو!
- چارلی! - آره.
نه، واقعاً ایده خوبیه.
آدمای زیادی هستن،
پس فکر کنم هزینه‌ها زیاد میشه
و فقط می‌خواستم بگم
خیلی خوشحالم که هزینه‌ها رو تقبل کنم.
اوو، چارلی، خیلی خوبه.
یعنی، اشکالی نداره. ما، آه، خودمون درستش می‌کنیم.
خب، پیا، اون فقط...
سونال تو کتاب عروسیش نوشته
که باید اینو با هم انجام بدیم.
خیلی لطف داری.
من فقط... فکر کنم اگه تنهایی این کارو کنم راحت‌تره.
اصرار دارم.
خب، اون یه جورایی خواهرمه،
و من حاضرم تو کتاب مقدس گناه کنم.
و، آه، آره، فکر کنم فقط... بهش زنگ می‌زنم.
- اون خیلی تغییرپذیره. - اون تنها کسی نیست.
اووه.
منظورم اون نبود. فقط...
خوبه.
تو عروسی می‌بینمت.
باحال.
- خداحافظ، چارلی. - آره.
اوه، تو واقعاً با آدما خوب هستی، نه؟
یه عالمه زیرمتن تو اون حرفا بود.
فقط بهش فکر می‌کنم خسته شدم.
آره، منم همین‌طور. دیگه نمی‌خوام درباره چارلی حرف بزنم.
فقط می‌خوام... تو لحظه زندگی کنم.
- همم-همم. - یه قرار دیگه دارم.
- مم! - شماره سه.
♪ ولی دیگه تردید نمی‌کنم ♪
- ♪ دیگه نه ♪ - باشه، قرارت.
- اوف، سونال. - نه، نه، نه، نه.
اون تازه یه مرکز یوگا و معنوی باز کرده.
♪ من مال توام ♪
اون مایلوئه.
نه! اون مایلو بونره، دوست بازیگرت.
"بون-ر" تلفظ میشه.
تو نسخه تمام‌سفید همیلتون بود.
ببین، خیلی ذوق داره که ببینتت. می‌تونی فقط خوب باشی؟
- یه جورایی بامزه‌ست. - خیلی بامزه‌ست.
♪ این حق خدامون داده‌ست که عاشق بشیم ♪
♪ عاشق، عاشق، آره ♪
- باشه. اینو برای تو می‌کنم. - برای من؟
- سلام، بچه‌ها. - سلام.
- سلام.
- هی. - سونال، خیلی خوبه که می‌بینمت.
مرسی که اینو جور کردی.
- اوه، معلومه. - آره.
خواهرمو دیدی؟ این پیاست.
- سلام. - هی، پیا.
سلام. آماده‌ای امروز یه کم یوگا امتحان کنی؟
آره. یوگا با یه کم دزدی فرهنگی؟
باشه، همه، خیلی ممنون.
اگه دوست دارید بیاید با ما باشید.
وای.
اون انگار تو یه سطح خیلی بالاتره نسبت به بقیه.
بعضی یاروها اینو دارن.
چیش انگار از سقف زده بیرون.
واقعاً تأثیرگذاره، لیلی.
اوه، مرسی، عزیزم!
باشه، می‌خوایم با یه سری تمرین تنفس شروع کنیم
و چند تا حرکت.
و بعد...
می‌خوایم یاد بگیریم چطور پرواز کنیم.
می‌خوام پای راستتون رو بالا بیارید.
تعادلتون رو پیدا کنید.
آرامشتون رو پیدا کنید.
ما قوی هستیم، مثل گاو.
اوه، اوه، اوه!
وای، خدای من.
- چارلی، برادر، خوبی؟ - من... خوبم، "برادر".
- چیزی شکستی؟ - شاید صندلی رو.
خوبم. فقط یه کم افتادم.
هی، گوش کن، رفیق. می‌تونی این یکی رو بی‌خیال شی.
می‌دونم یوگا برای تازه‌کارا سخت باشه.
نه، نه، من... آماده‌ام یوگا کنم.
آره، فکر کنم باید آرامشمون رو پیدا کنیم.
فکر نکنم پیداش کرده باشم.
دستامونو به حالت دعا می‌گیریم.
- بهتر شدی؟ - خیلی.
- می‌بینم. - همم.
- مرسی، مایلو. - مرسی. باشه.
آه، پس بیایم دوباره
با تنفسمون ارتباط برقرار کنیم.
♪ دلتو باز کن ♪
♪ مثل نیلوفر ♪
♪ بذار شکوفه کنه ♪
خب، نظرت چیه؟
خب، ایده‌های جالبی داره.
همم.
و خیلی اعتماد به نفس داره. اینو دوست دارم.
- همم. - اینو دوست دارم.
هیچ مردی کامل از جعبه بیرون نمیاد.
فکر می‌کنی سم وقتی اولین بار دیدمش این‌جوری بود؟
اوه، خدا، نه. مجبور شدم درستش کنم.
- جدی؟ - هی، عشقم.
- سلام. - خوبی؟
- اوه، مرسی. - مشکلی نیست، عزیزم.
- پیا، یکی می‌خوای؟ - خوبم.
- مطمئنی؟ - آره.
- باشه. - آره.
- می‌بینمت. - می‌بینمت.
بیا، یه شانس بهش بده.
- آره. - آره؟
- آره، باشه. - باشه.
اشکالی نداره اینو بهت بدم؟
- اوه. آره. حتماً. - آره، حتماً.
مرسی.
وای. طرفدارا؟
- دوستا. - آره.
خیلی قشنگه.
مرسی.
- به پایان همه‌چیز. - ببخشید، چی؟
اگه همه‌چیز رو ول کنیم،
تنها چیزی که برامون می‌مونه خودمونیم.
مایلو، ام، آره، بیا...
عالیه. فقط دوست دارم بشناسمت.
مثلاً، چی، ام...
از میلور برام بگو. میلور چی دوست داره؟
فیلم مورد علاقه‌ات چیه؟
- بخور، دعا کن، عشق بورز. - معلومه که همین باشه.
باشه، بذار یه سؤالم ازت بپرسم.
می‌خوای زندگیت رو تغییر بدم؟
- مطمئنم. - عالیه. بیا بریم.
- الان؟ - همین الان.
باشه.
فکر کنم باید رو اون راه بریم.
چی؟ نه!
- نه، نه، نه. نه. - چرا؟
- می‌ترسونتت؟ - آره، می‌ترسونه!
نه، پیا، فقط تو ذهنته، بهت قول میدم.
آره، خب، دقیقاً همین رو حس می‌کنم.
ذهنم الان مثل اینه که وحشت‌زده‌ست.
دقیقاً به همین خاطر باید این کار رو بکنیم. بهم اعتماد کن، پیا.
وقتی رو ذغال‌ها باشی، ترس رو رها می‌کنی،
گذشته رو رها می‌کنی، آینده رو رها می‌کنی.
فقط ما هستیم—
و دو تا کنده سوخته که قبلاً پاهام بودن.
- یه مراسم ذغال داغه! - نه!
عاشقش می‌شی!
تا وقتی که وانستی، فقط حرکت کن،
یه حس متعالی‌ترین می‌شه.
زندگیتو تغییر می‌ده.
اوپرا این کار رو کرده.
- خیلی خوب بود. - پیا، وقت توئه.
- الان؟! - الان. همین الان.
حالا لحظه‌ست.
آره، باشه.
قدم بذار تو زندگی جدیدت.
- نمی‌خوام این کار رو بکنم! - هی!
- باشه، باشه، می‌تونی این کار رو بکنی. - باشه.
فقط راه برو و به روند اعتماد کن.
باشه.
آره!
خدای من!
- آره، عالیه. - من معلم یوگا رو بوسیدم!
اون، اوم...
- خیلی تأثیرگذار بود. - مرسی.
واقعاً فکر نمی‌کردم تو وجودت باشه، راستشو بخوای.
اون فقط یه آدم خاصه.
فکر کنم اون... اون این رو ازم بیرون کشید.
آره، اون خاصه. خیلی خاص.
اومدم بگم که داریم می‌ریم،
اگه بخوای برسونمت، خوشحال می‌شم ببرمت.
اوه، نه، نه. من برای دیرتر بلیت قطار رزرو کردم.
نمی‌خوام مزاحم شما دو تا عاشق بشم.
می‌مونم اینجا و...
فضارو حس می‌کنم، چاکراهامو آروم می‌کنم.
لذت ببر.
مرسی.
- هی، پرتو خورشید. - هی، تو.
اوه، میلور، نمی‌تونم به اندازه کافی ازت تشکر کنم.
- اوه... - نگاهم کن!
- آره. - حس می‌کنم خیلی آزاد شدم.
داری می‌درخشی.
هیچ‌وقت، هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کردم. هیچ‌وقت.
به همون اندازه که زمین گرده...
نه، خب، این چیزیه که سعی کردم به مردم بگم.
بیا با هم انجامش بدیم. این حرفو پخش کنیم.
- موافقی؟ - کاملاً موافقم.
که زمین گرد نیست؟
اوه، فهمیدم، آقای فنی!
اوم، این... کرویه.
نه. خب، نه، نه، اونم کروی نیست، نه.
پس چیه؟
زمین تخته، پیا.
علم به‌طور باورنکردنی اینو روشن کرده.
داری... شوخی می‌کنی؟
پس اون همه عکس از فضا چی؟
جعلی.
- پس فضا— - جعلیه، آره.
یه توطئه‌ست
که رسانه‌های اصلی و دولت پخشش کردن
تا ما رو از حقیقت دور نگه دارن.
می‌فهمم.
الکل تو این هست؟
- آره. - عالیه.
اوه، لعنتی!
زود برمی‌گردم.
- چارلی، صبر کن! - نه! کجا داری می‌ری؟
اون دیوونه‌ست.
فکر کنم آخر خط فقط هنرمون رو داریم، می‌دونی.
♪
تلاشتو قدردانی می‌کنم، ولی...
- خداحافظ. - نه، نه!
♪
مرسی که رسوندیم.
خواهش می‌کنم.
- به نظر میاد یه کم... - چی؟
کناره‌گیری کردی.
فقط دارم رانندگی می‌کنم.
فقط این که اخیراً این همه وقت باهات گذروندم
منو به فکر چطور بودنمون انداخته.
- چارلی؟ - هوم؟
هر دومون می‌دونستیم که می‌خوام برم لندن.
می‌دونستی رویاهامه.
- رویاهات بود، آره. - نمی‌تونی همیشه تقصیر من بندازی.
همه رو تقصیر تو نمی‌ندازم. ما یه نقشه داشتیم.
که بعد از فارغ‌التحصیلیت از دانشگاه دوباره باهم باشیم.
- یادت میاد؟ - ولی ما 18 سالمون بود.
آره، 18 بودیم، و قول دادیم که بعد از فارغ‌التحصیلی
تو تولد 21 سالگیت باهم ملاقات کنیم،
تو ول‌وین، یادت میاد؟
می‌دونم! یادم میاد! ولی دیگه واقعاً در تماس نبودیم!
نبودیم، ولی من هنوزم رفتم.
و منتظر موندم.
بیرون WH Smith تو ول‌وین، درست همون‌طور که برنامه‌ریزی کرده بودیم.
خب، من هر روز سال اولم برات نامه نوشتم.
تو حاضر نبودی ول‌وین رو ترک کنی. اینو روشن کردی.
درباره بابام و رستوران می‌دونستی!
نمی‌تونستم بذارمش تو مخمصه!
نمی‌تونستی تحمل کنی که من نمی‌خوام برم دانشگاه!
- داری بدجنسی می‌کنی. - بدجنسی نمی‌کنم.
انتخاب خودت بود.
پس داریم چی کار می‌کنیم؟ حل‌نشدنیه.
همه چیزی که می‌دونم اینه که یه نقشه داشتیم و من بهش پایبند موندم،
و تو هیچ‌وقت پیدات نشد.
خب، تو چی؟
تو هیچ‌وقت کل مدت دانشگاه سراغم نیومدی، مگه نه؟
همین‌جا برام خوبه، واقعاً.
خدای من.
ببخشید، لیلی، من... کاملاً یادم رفت تو اونجایی.
ببین، این چیزی که شما دو تا دارین،
و باورم کن وقتی می‌گم قطعاً یه چیزیه،
باید حلش کنین.
شخصاً فکر می‌کنم شما دو تا یه زوج واقعاً بامزه می‌شین.
پیا، صبر کن. پیا!
یک، دو، سه، چهار.
راه برو، دو، سه، چهار.
پز بده. پز بده.
باشه، خیلی بهتر بود. خیلی بهتر. قشنگ.
پی، با میلور چی شد؟
ما فقط، اوم، یه اختلاف‌نظر داشتیم
رو یه چیزای اساسی.
وقتی داشتی صورتشو می‌خوردی اون‌طور به نظر نمی‌اومد.
ببخشید، مامان.
راسته، بتا؟ داشتی صورتشو می‌خوردی؟
نه، مامان. بوسش کردم. مثل...
با چارلی چی شده؟
- آره. - هیچی.
- هیچ حسی؟ - نه، پسرم، اون خسته‌کننده‌ست.
دلم برای این پسرا می‌سوزه، پیا. تو خیلی سخت‌گیری.
- هوم! - درست نیست!
به اکشی نگاه کن. چه پسر فوق‌العاده‌ای.
صورتشو خوردی؟
نه، مامان، صورتشو نخوردم.
چرا صورتشو نخوردی؟ مشکلی با صورتش بود؟
نه، مسیح، مامان، نمی‌دونم چرا صورت اکشی رو نخوردم.
نمی‌دونه چی می‌خواد.
به همین خاطر به ما نیاز داره که راهنمایش کنیم.
نمی‌تونین درباره‌م حرف بزنین انگار همین‌جا نشستم؟
- خدایا، خیلی حساسی. - هوم! خیلی حساس.
- هوم. - می‌رم یه نوشیدنی بیارم.
می‌تونی مطمئن شی اسم شوهرش اونجا قایم شده؟
مامان، این قرارا، همشون چرت‌وپرتن.
بتا، هیس.
پسری که بابا برام جور کرد، سیده یا هر چی که اسمش هست،
در واقع فقط یه میلیاردر تاجره که دنبال شریک تجاری بعدی‌شه.
و می‌دونی چیه، پسرم؟ اون پسرت، میلور،
متأسفم، اون یه احمق ساده‌ست
که فکر می‌کنه زمین تختـه.
- نمی‌دونستم!
و مامان، متأسفم، ولی می‌دونی اکشی،
اون عاشق یکی دیگه‌ست. و اون تویی!
خجالت نمی‌کشی؟ هر چیزی می‌گی که حرفتو ثابت کنی.
اوم، پیا، آروم باش، باشه؟
- چی؟ - وقتشه تمومش کنی.
نه، نگو آروم باشم! من آرومم!
فقط دارم حقیقتو می‌گم! حداقل من صادقم
و از طریق اینستاگرام یه زن قهوه‌ای زندگی نمی‌کنم.
- چی؟ - اوه، این منصفانه نیست، پیا.
مامان، تو مدام از خودت با بابا عکس می‌ندازی
تا وانمود کنی یه زوج بی‌نقصین،
15 سال بعد از طلاقتون.
چرا این کارو می‌کنی؟
برای اینه که به همه تو خونه نشون بدی که تو زندگی بردی؟
- ما نبردیم. - منو قاطیش نکن.
خب، من نبردم. یه بابا رو از دست دادم.
اون رفت و هیچ‌وقت واقعاً برنگشت. تقصیر کیه؟
پیا، بس کن. زیاده‌روی کردی.
من زیاده‌روی کردم؟ چون من یه فاجعه کاملم
و این فقط آخرین چیزیه تو لیست بلند چیزایی
که گند زدم.
- بس کن. - و بعدی چیه؟
استودیو احتمالاً ورشکست می‌شه و تموم می‌شه.
- داری درباره چی حرف می‌زنی؟ - هیچی.
استودیو موفقه، بتا.
پیا، چرا بهم نگفتی؟ کمکت می‌کردم.
چطور کمکم می‌کردی؟
با کشوندنم به جهنم حومه؟
خدای من.
تو خیلی خودخواهی، سخت‌گیر، لوس!
- من لوسم؟! - هوم.
این چطوره برای لوس بودن؟!
این عروسیمه.
نمی‌دونم متوجه شدی یا نه،
ولی من دارم با سام ازدواج می‌کنم چون عاشقشم.
خجالت نمی‌کشم یا ازش شرمنده نیستم.
ولی تو، تو به هیچ‌کس جز خودت اهمیت نمی‌دی.
می‌خوام بری.
می‌دونی چیه؟
چرا روز عروسیمم غیبتت نزنه؟
هدیه‌های جشنتو نمی‌خوام.
برام فاکتور بفرست.
- می‌پردازم. - بتا...
هیچ لطفی ازت نمی‌خوام.
اوه. گرفتم.
بتا.
- بذار فقط لنزمو عوض کنم. - آه، خیلی خوب می‌شه!
نگاه کن.
دوستش داری؟
مهمونی حنا چطور بود؟
اوه، خب، اوم...
ببینم. به مامانم توهین کردم،
خواهرم عملاً منو بیرون کرد،
و دیگه نمی‌خواد باهام حرف بزنه.
پس، به عروسی دعوت نیستم.
پس، عالی بود. بدتر از این نمی‌شد.
درست. خب، امروز اینو گرفتیم.
خب، این عالیه. زمان‌بندی عالی.
همه چیز تو زندگیم داره از هم می‌پاشه
و هیچ ایده‌ای ندارم دارم چی کار می‌کنم، پس—
عکس پاسپورت چقدره؟
ما عکس پاسپورت نمی‌گیریم.
- این یه مغازه عکاسی نیست؟ - نه، نیست. یه...
آروم باش.
یه استودیو پرتره‌ست.
تا حالا... تا حالا به یکی نرفتی؟
- نه واقعاً. - باشه.
اوم، بیا تو. بیا تو، بهت نشون می‌دم.
بیا، بیا، بیا.
بشین.
مردم فکر می‌کنن عکس با دوربین گرفته می‌شه.
ولی این‌طور نیست.
باشه، از نظر فنی، هست. اوم، ببخشید، بذار دوباره شروع کنم.
من خیلی تو این کار خوب نیستم. اوم...
ولی تو گرفتن عکس خوبم.
واقعاً خوبم.
گرفتن عکس یعنی ثبت زیبایی.
هر چی که برات معنی بده.
و وقتی عکس می‌گیری، نور رو می‌گیری.
مستقیم از آسمون می‌چینیش.
و...
فکر کنم وقتی عکس می‌گیرم، دوست دارم نور رو
از هر کی جلوی لنزم باشه بیرون بیارم.
و بعد مردم همیشه می‌گن، "عکسمو بگیر، عکسمو بگیر."
ولی من نمی‌تونم چیزی که مال من نیست بگیرم.
یه چیزیه که با هم انجامش می‌دیم.
یه چیزی که وجود نداره مگه هر دومون اونجا باشیم.
مثل یه مکالمه، یا یه رابطه.
- می‌فهمی چی می‌گم؟ - آره.
گرفتن عکس یعنی ثبت کردن
یه لحظه تو زمان و زنده نگه داشتنش برای همیشه.
پس، آره... ما عکس پاسپورت نمی‌گیریم.
باشه، همه چند تا کارت‌پستال بگیرین،
و به دوستاتون و خانوادتون بدین،
و بهشون بگین که از استودیویی دیدن کردین
که یه زمانی بهش می‌گفتن نهمین ماندالا.
باشه، بچه‌ها، خیلی ممنون که سر زدین.
راحت باشین ما رو تو اینستاگرام دنبال کنین
تو نهمین ماندالا آندرلاین پیا.
باشه، و بهتون خبر می‌دیم
که عکساتون کی آماده‌ست برای برداشتن.
چی؟
اون فوق‌العاده بود.
اینجا قرار بود فوق‌العاده باشه.
ببخشید که ناامیدت کردم، جی‌جی. می‌رم بخوابم.
پیا، پیامامو نادیده نگیر، بتا.
باید باهات حرف بزنم. این مهمه.
عروسی خواهرت ساعت 3 بعدازظهر یکشنبه‌ست.
اونجا هستی؟
هی، عزیزم، منم.
ببین، می‌دونم مامانت افتضاحه،
و کاملاً می‌فهمم چرا داری ازش دوری می‌کنی،
ولی فقط چک می‌کنم که ساعت 3 بعدازظهر یکشنبه اونجا باشی.
می‌تونی زودتر بیای برای عکسای گروهی؟
سلام، از طرف مأمورین وصول مستقیم تماس می‌گیرم.
ما بارها سعی کردیم باهاتون تماس بگیریم
درباره بدهی پرداخت‌نشده‌تون، ولی متأسفانه...
نه، برو بیرون.
به هیچ‌وجه.
خدای... من.
صبح بخیر.
سلام.
درست.
خب، تو هم بو می‌دی هم قیافه‌ت افتضاحه.
مرسی، جی. خیلی خوشحالم که اومدی اینجا اینو بهم بگی.
بشنو، بدبو، من اینجا نیستم که تورو زنده کنم.
اینجام چون دلم برات تنگ شده!
داری چی کار می‌کنی؟
فوگاجی گفت که تو پنج تا قرار می‌ری.
تو سه تا داشتی.
چشاتو به قرار چهارم سیر کن.
این جیه!
آره، تو بو می‌دی،
ولی هنوزم برای قرار گذاشتن با تو هیجان‌زده‌م.
نمی‌تونم، جی.
آره، می‌تونی.
هوو! ببین، بیا،
من همه چیزای مورد علاقه‌ات رو برای صبحانه آوردم.
پیتزا، شکلات و شامپاگ‌نا.
چه نوع پیتزایی؟
خب، در واقع همون مورد علاقه‌اته. آنچوی.
- با لبه پرشده؟ - آره، معلومه.
چرا نمی‌ری دندوناتو مسواک کنی؟
فکر می‌کنی من دارم مثل یه بچه لوس رفتار می‌کنم؟
تو به اندازه کافی آدما داری که بهت بگن باید چی باشی، باشه؟
من فقط اینجام که مست شم و بخندم
و بهت کمک کنم یه کم فشاراتو خالی کنی.
وقتشه که حسابی قاطی کنیم.
جی، سال‌هاست یکی از این پسرای بد رو ندیدم.
- هوم‌هوم. - کبریت داری؟
- تو کبریت نداری؟ - تو کبریت نیاوردی؟
نه!
صبر کن، یه ترفند قدیمی از دانشگاه دارم.
منظورت از "ترفند از دانشگاه" چیه؟
فقط باید بری...
یه باتری تو کشوی بالا هست.
باتری؟
این دیگه چیه...
اوه.
خب، پس این چیزیه که تو رو از مرده‌ها برمی‌گردونه؟
- اوه، می‌دونم، درسته؟ - آتیش‌باز تو؟
اووه!
موهای تو آتیش گرفت!
خدای من، موهام! جی!
من همه رو ناامید کردم، جی‌جی.
مامانم، سونال، تو.
هیچ‌وقت بهت گفتم چطور به مامانم گفتم همجنس‌گرام؟
آره.
مگه اون پرزنتیشن پاورپوینت رو انجام ندادی؟
هوم‌هوم.
زیادم اورجینال نبود.
آره، بود!
من واقعاً عکسای آیکون‌های کوئیر رو روی دیوار پروجکت کردم.
ولی چیزی که بهت نگفتم
این بود که بعد از این که پرزنتیشن فوق‌العاده‌م تموم شد،
مامان بلند شد و گفت: "یه مرغ دارم که باید بذارم تو فر."
بعدش فقط رفت بیرون.
- همین؟ فقط همینو گفت؟ - هوم‌هوم.
و من انقدر استرس داشتم که اون درباره‌م چی فکر می‌کنه
که دیگه دوباره مطرحش نکردم.
تا حدود یه سال بعد،
داشتیم می‌رفتم برای چیزی که قرار بود اولین قرارم باشه،
و فقط بهش درباره اون پسر گفتم.
و اون...
دستمو گرفت و سه تا اسکناس ده پوندی توش گذاشت.
بوسم کرد.
و بهم گفت که بهم افتخار می‌کنه.
بعد بهم گفت که بهترین موقع عمرمو داشته باشم.
چم شده؟
ببین، بیا اینجا. بیا.
هوم!
بعضی وقتا، پیا، باید ریسک کنیم.
حتی اگه ترسناک باشه.
تو کلی آدم داری که هواتو دارن، پیا.
فقط باید بذاری بیان تو.
و بالاخره، مامانت و خواهرت،
اونا می‌فهمن.
و تا اون موقع، همیشه منو داری.
می‌دونستی این قراره بهترین قرار باشه، نه؟
یه جورایی مطمئن بودم.
هوم‌هوم.
مرسی. خوش‌شانسما که تورو دارم.
هوو!
بیا، جواب بده، جواب بده، جواب بده، جواب بده!
چی، جی؟
- یه شبه معروف شدی. - ببخشید؟
بچه‌های دیروزو یادت میاد؟
- آره. - بیرون پنجره‌تو نگاه کن.
اونا از صحبتت فیلم گرفتن.
خدای من.
آره، 400 هزار بازدید داره و داره بیشترم می‌شه.
برای استودیو اومدن؟
آره. می‌شه لطفاً باسنتو بیاری پایین؟
چون باید باز کنیم.
باشه. قراره یه کمکی لازم داشته باشیم.
اوه، جیم؟ جیموتی؟
- آره؟ - خب، کار می‌خوای؟
- اوه، آره، لطفاً. - باشه، عالیه.
باشه، پس می‌ری داخل،
یه چندتا از لباسای منو پیدا کن، تو حمومن.
اونا رو بپوش، بعد قراره باز کنیم
حدود پنج دقیقه دیگه.
- مشکلی نیست؟ - اوه، آره.
- باشه، خب، برو. - فوق‌العاده‌ست.
- برو، برو داخل. باشه. - مرسی.
مرسی بچه‌ها. پنج دقیقه.
- سلام. - سلام!
- خوش اومدین. - جی.
- بیا تو. - باورم نمی‌شه!
اونجاست. می‌تونم یه عکس بگیرم؟
اوم... مطمئناً.
ببخشید، می‌تونم باهاتون درباره خرید پرینت صحبت کنم،
اکشی بعد از شات؟
آره.
همچنین، کلاس عکاسی یا همچین چیزی دارین؟
- آره. - آره!
- داریم. سلام. - عالیه!
از همکارمون، جیموتی... جیم؟ جیم؟
می‌خوام که مشخصاتتونو بگیره.
باید یه چندتا عکس از زنم، خانوادش و سگام رزرو کنم.
باشه، خب، حتماً.
- باورنکردنی نیست؟ - آره، هست، جیم.
باید بری دور بزنی و مشخصات همه رو
برای لیست ایمیل جمع کنی. باشه؟
- آماده‌ای؟ - برای چی؟
عروسی.
نه، جی، اون نمی‌خواد من اونجا باشم.
من حتی هدیه‌های مهمونی رو هم درست نکردم.
معلومه که می‌خواد اونجا باشی.
تو خواهرشی و بهترین دوستش.
و نگران هدیه‌های مهمونی نباش.
- من درستش کردم. - چی کار کردی؟
وقتی برسی می‌بینی.
حالا می‌تونی بری آماده شی، لطفاً؟
من اینجا رو با جیم نگه می‌دارم،
و بعداً اونجا می‌بینمت.
- می‌رم آماده شم. - برو. برو. جیم؟
داریم بداهه می‌ریم. بیا انجامش بدیم.
سام!
ببخشید. می‌تونیم حرف بزنیم؟
الان؟
دارم دنبال سونال می‌گردم. واقعاً، واقعاً باید باهاش حرف بزنم.
ببین، می‌دونم شما دو تا دعواتون شده.
اینم می‌دونم که درست می‌شه.
شما دو تا نمی‌تونین یه روز بدون حرف زدن با هم سر کنین.
از این که اینجایی خوشحال می‌شه.
- آره؟ - آره.
تو و چارلی واقعاً رو اینا کار بزرگی کردین، پیا.
محشره.
چارلی مطمئن شد که سونال بفهمه تو چقدر رو اینا زحمت کشیدی.
مرسی.
خیلی قشنگن.
چارلی.
آره.
می‌دونی اون همیشه می‌خواست با تو به لندن بیاد.
ولی خانوادش بهش نیاز داشتن.
ولی هیچ‌وقت به فکر کردن به تو متوقف نشده.
می‌دونم.
آه!
این خیلی خوبه.
واقعاً کار قشنگیه.
مرسی.
خب، اوم، من می‌ذارم به کارت برسی.
عالیه. یه کم دیگه می‌بینمت.
هیس!
اوه، لعنتی.
مامان؟
تلفنم اینجاست.
اوه، داشتم دنبالش می‌گشتم. من...
اوه... خدای من.
اوه، مرسی، اکشی، که کمکم کردی پیداش کنم.
آره، البته، لاکس. اوه...
منظورم، اوم، خانم جاسوانی.
من، اوه...
به کترینگ می‌گم که پیداش کردیم.
اوم...
لاکس خوبه.
باشه، عالیه.
- اوه، دیدنت خوبه، پیا. - آره.
خب...
فکر کنم اون واقعاً برات خوبه، مامان.
- واقعاً؟ - آره، آره، خوبه.
و واقعاً به تو علاقه داره.
- آره. داره، نه؟ - وای، مامان!
دیدنت تو این حال خوشحال خیلی خوبه.
آره. آره، بتا، من... من خوشحالم. خوشحالم.
من خوشحالم.
اوه، گوش کن. اون چیزی که تو اینترنت گذاشتی رو دیدم.
- خیلی قشنگ حرف زدی، پیا. - مرسی، مامان.
- از تو و نانی گرفتم. - نانیت یه نیروی عظیم بود.
فقط تو اون جامعه جایی برای زنی مثل اون نبود.
ولی اون خیلی بهت افتخار می‌کرد، بتا.
هی، مامان! بیا دیگه.
من حتی نمی‌دونستم تو اون ویدیو چی دارم می‌گم.
حتی نمی‌دونستم دارم فیلم‌برداری می‌شم.
عاشق اونجا شدم که گفتی،
"هیچ چیز منحصربه‌فردی نمی‌تونه خلق شه
مگه این که دو نفر توش شرکت کنن."
منو یاد من و بابات انداخت.
اوه.
فکر نمی‌کنم باید ازدواج می‌کردیم.
فکر می‌کنی؟
ولی از طرف دیگه، من و بابات تو و سونال رو ساختیم،
دخترای قشنگمون که این همه شادی برامون می‌آرن،
- من... حتی نمی‌تونم... - باید اینو بهش بگی.
شاید.
ولی اون jhoota منو ول کرد.
هی! مامان، بیا دیگه، داریم یه لحظه قشنگ می‌گذرونیم.
و آره، من خیلی تنها بودم.
ولی بذار فقط بگم، اکشی روحمو شعله‌ور کرده...
- آره! - ...با روشن کردن یه آتیش بزرگ
تو جایی که خیلی سرد شده بود.
باشه، باشه، مامان، این دیگه زیادیه.
ماجرا اینه که اکشی بهم جذب شده
دقیقاً چون من راه خودمو می‌رم.
مامان، دقیقاً. تو شایسته همه خوشحالی‌ها هستی.
و تو؟ تو چی شایسته‌اشی؟
اینا کلیدای جعبه اماناتن.
جواهرات حالا مال توئن.
مامان...
من نمی‌خوام ازدواج کنم.
- گوش نکردی؟ - نه!
دو ثانیه پیش چی گفتم؟
گفتی، اوم...
خدای من!
گفتی، اوه، که ازدواج برای همه نیست.
دقیقاً درست.
پس جواهراتو بگیر، تو عکاسیت سرمایه‌گذاری کن،
و برو تو دنیا تغییر ایجاد کن.
- اوه، بتا! - دوستت دارم، مامان.
اوه، منم دوستت دارم، بتا.
منم دوستت دارم.
و تو... تو صورتشو خوردی.
اوه، من...
آره، خوردم.
سون؟
خیلی متأسفم، سونال.
من احمق و خودخواه بودم
و واقعاً ناامیدت کردم.
تو می‌تونی خیلی عوضی باشی.
آره، اینو قبول دارم.
تو بیرون تو دنیا داری کارهای فوق‌العاده می‌کنی.
من فقط همین‌جوری پیش می‌رم.
تو همه‌چیزو درست کردی.
تو آدما رو دور هم جمع می‌کنی، سون.
خب، من هیچ‌وقت 150 هزار بازدید نگرفتم.
اوه، اون موقع چی
که باسن بی‌نقصتو تو تیک‌تاک نشون دادی؟
می‌دونی که اون عمدی نبود.
دختر، تو به کلی آدم شادی دادی!
هدیه‌هایی که درست کردی، عاشقشونم.
- آره؟ - اون کتابای عکس کوچولو؟
بهترین بخش عروسین.
وقت لذت بردنه؟
لذت کامل!
- بیا یه عکس خانوادگی بگیریم. - نه، الان این کارو نمی‌کنیم.
بسه، بابا.
تو به اندازه یه عمر عکس داری.
دیگه برای حفظ ظاهر ادامه نمی‌دیم.
اون یه چیز واقعی می‌خواد، بابا.
یه عکس با تو، سام، سون و جین.
اون دختر شیرینت کجاست، موکول؟
آه! جین، بیا. بیا دیگه.
- دوستت دارم. - می‌دونم.
بیاین، همه‌تون. بیا یه عکس بگیریم. بیا.
همه بگین "پنیر!"
پنیر!
پیا! پی، عزیزم.
جی‌جی! رسیدی!
اوه، پیا، برای سه ماه بعدی پر شدیم.
- خفه شو! - نه، جدی می‌گم.
واقعاً دیوانه‌کننده بود.
- واقعاً؟ - آره.
جی، تو فوق‌العاده‌ای.
هیچ‌کدوم از اینا بدون تو اتفاق نمی‌افتاد.
و هی، اون هدیه‌های مهمونی، مثل قدیسا!
خواهش می‌کنم.
ببخشید، ولی مامانت داره moves می‌زنه؟
آره. تو این سه ساعت کلی اتفاق افتاده
که باید بهت بگم.
باشه، باید آپدیتم کنی.
باشه، خب، من کم‌کم به این وسواس دارم.
- منم همین‌طور! - می‌رم تحقیق کنم.
خب، پیا...
سلام.
اون یگانه‌تو پیدا کردی؟
نه، فوگاجی، نه، نکردم.
و حتی پنج تا قرار هم نرفتم.
هنوز نه.
ولی می‌ری.
- صبر کن، فوگاجی. - بله، بتی؟
چرا یه جلیقه نمی‌پوشی، یه کم هوا سرد شده.
پیا، عزیزم.
- سلام، بابا. - سلام.
می‌خوای... برقصیم؟
بیا.
می‌دونی، تو یوتیوب دیدمت.
- اوه، نه. - آره، آره.
تو درست مثل مامانتی.
می‌دونی...
فقط این باور عمیق به خودت.
من اینو تحسین می‌کنم.
می‌دونی، من و لاکسمی یه اشتباهاتی کردیم،
ولی...
...تو یکی از اونا نیستی.
تو فقط درخشان می‌سوزی، باشه؟
ما خیلی بهت افتخار می‌کنیم.
پیا، تو قراره این دنیا رو روشن کنی.
مرسی، بابا.
- باید برم. - باشه.
الان باید بهم بگی؟ باشه.
اوه.
اوه، نه. دارم با مایلو می‌رم، عزیزم.
- گشنمه. - بیا بخوریم.
چارلی، ببخشید. من... باید اینو بگم.
می‌دونی، من... خیلی برای...
- من— - ...خیلی مدت
درباره مدل زندگی‌ای که می‌خواستم داشته باشم،
- و من خیلی احمق بودم. - زیاد طول نمی‌دم، ولی—
جدی، چارلی، بذار اینو بگم.
فکر کنم فکر می‌کردم مستقل بودن یعنی تنها بودن.
ولی دیدن تو یه چیزی رو بهم فهموند.
بهت زنگ می‌زنم.
- ببخشید، پیا. - چیزی از اینا شنیدی؟
آره.
گفتی دیدن دوباره من یه چیزی رو بهت فهموند.
و با وجود همه چیزایی که گذروندیم، چارلی،
نمی‌تونم این حسو از خودم دور کنم.
و اون حس چیه؟
این که تو همون یگانه منی.
همیشه بودی.
همیشه خواهی بود.
- پیا... - آره؟
موندن تو ول‌وین سخت‌ترین تصمیمی بود که من—
داری چی کار می‌کنی؟! داریم یه لحظه داریم!
داریم، داریم!
فقط می‌خوام بخش خودمو بگم.
- سریع می‌گم. - 60 ثانیه داری.
- جدی؟ - هوم‌هوم.
- پس بیا راه بریم و حرف بزنیم. - حالا 50.
وقتی تو ول‌وین رو ترک کردی و رفتی دانشگاه،
خیلی دلم برات تنگ شد،
و فکر کنم برای این که حواسمو از اون پرت کنم،
همه‌چیزمو گذاشتم تو رستوران.
هوم.
و حالا رستوران خیلی خوب پیش می‌ره.
و منم خیلی خوبم. ولی هنوزم دلم برات تنگه.
هیچ‌وقت دلم برات تنگ نمی‌شه، پیا.
می‌دونی، من، اوه... بعضی وقتا چشمامو می‌بندم
و فقط... می‌پرم به تیتراژ آخر
و اونجا تویی.
پیا جاسوانی، علاقه رمانتیک شماره 13؟
- پونزده، مرد. - هوم.
- پونزده خوبه. - آره، پونزده رو دوست دارم.
- چقدر طول کشید؟ - دیگه نشمردم.
چارلی...
می‌خوای با من قرار بذاری؟
دوست دارم.
- هیچ ویبی نیست، نه؟ هوم؟ - هیچی.
وقت لذت بردنه؟
لذت کامل!
چارلی! خوبی، رفیق؟
هی، جی.
- اینجا شلوغه. - قشنگه، نه؟
اوم، پیا بالاست.
هی، شلیک نکن!
برو، یه کم اشتیاق بهم بده.
- این، همین‌جا... - آه!
...خیلی باحاله.
مجله ساندی تایمز. هنوز ندیدیش؟
نه.
هنوز نگاهش نکردم.
اونجاست.
خیلی عجیبه.
خیلی خوب به نظر میای.
اوه. به هر حال.
"با این که هنوز تو دهه بیست زندگیشه،
حضورش تو اینستاگرام
و جامعه‌ای که دور مغازش ساخته شده
باعث شده آدمای حرفه‌ای عکاسی بهش توجه کنن."
"مادربزرگش قطعاً خیلی بهش افتخار می‌کرد."
مطمئنم که می‌کرد.
- بگیر. - مرسی.
مرسی.
♪ عشقم پول نداره ولی اعتقادات محکمی داره ♪
♪ عشقم قدرت نداره ولی اعتقادات محکمی داره ♪
♪ عشقم شهرت نداره ولی اعتقادات محکمی داره ♪
♪ بیشتر و بیشتر می‌خواد آدما فقط بیشتر و بیشتر می‌خوان ♪
♪ آزادی و عشق چیزیه که دنبالشه ♪
♪ آزاد شده از خواسته ذهن و حس‌ها پاک شدن ♪
♪ آزاد شده از خواسته ♪
♪ نا-نا-نا-نا-نا، نا-نا نا-نا-نا، نا-نا ♪
♪ عشقم پول نداره ولی اعتقادات محکمی داره ♪
♪ عشقم قدرت نداره ولی اعتقادات محکمی داره ♪
♪ عشقم شهرت نداره ولی اعتقادات محکمی داره ♪
♪ عشقم پول نداره ولی اعتقادات محکمی داره ♪
♪ بیشتر و بیشتر می‌خواد آدما فقط بیشتر و بیشتر می‌خوان ♪
♪ آزادی و عشق چیزیه که دنبالشه ♪
♪ بیشتر و بیشتر می‌خواد آدما فقط بیشتر و بیشتر می‌خوان ♪
♪ آزادی و عشق چیزیه که دنبالشه ♪
♪ آزاد شده از خواسته ذهن و حس‌ها پاک شدن ♪
♪ آزاد شده از خواسته ♪
moviepovie.com