آنچه در ریچر گذشت
بازرسان ویژه ۱۱۰
به کمکت نیاز دارم، پاول.
یه شماره پلاک برام چک کن.
- مک‌کیب همونیه که گوشت رو برید؟ - آره.
این تو اتاق خدمتکار پیدا شده.
اون داشت جزئیات کارمون رو فاش می‌کرد.
مک‌کیب من رو مقصر این می‌دونه.
- من استخدامش کردم. - بذار باهاش حرف بزنم.
اگه می‌خوای با فرنچی حرف بزنی،
به یه تخته احضار روح نیاز داری.
من و بک به بازار عجیب احضار شدیم.
[دافی] قراره کویین رو ببینی.
اون تو پورتلند و ویرجینیا از دستم در رفت.
اگه نزدیکش بشم، دیگه تکرار نمی‌شه.
چی، پس می‌کشیش و سعی می‌کنی با تیراندازی فرار کنی؟
ممکنه من رو بشناسه و شاید چاره‌ای نداشته باشم.
و شاید اصلاً نفهمه تو کی هستی.
اون فراموشی داشت، یادت هست؟
اگه کویین رو بکشی، اون وقت ترزا رو هم می‌کشی،
چون تا جایی که ما می‌دونیم، کویین تنها کسیه که می‌دونه ترزا کجاست.
حداقل تلفن رو تو جیبت روشن نگه دار.
- فکر می‌کنی امروز می‌تونیم بريم تو و بيايم بيرون؟ - نمی‌دونم.
آماده‌ای رئیس رو ملاقات کنی؟
مدت‌هاست منتظر این لحظه‌ام.
[موسیقی مرموز پخش می‌شود]
♪ ♪
عالیه. گندزن اینجاست.
چه احمقی یه مأمور ATF رو استخدام می‌کنه تا خونه‌ش رو تمیز کنه؟
یعنی، فقط گفتنش با صدای بلند،
هیچ‌کس نمی‌تونه این‌قدر احمق باشه.
به جز تو.
درسته، بک؟
این کویینه.
اگه ریچر رو بشناسه، مرده‌ست.
این سؤالم جدیه.
جواب می‌خوام.
بله.
بله؟
برام توضیح بده.
بله.
هیچ‌کس نمی‌تونه این‌قدر احمق باشه جز من.
صمیمانه عذرخواهی می‌کنم
که مأمور ATF رو استخدام کردم،
ولی اوضاع تحت کنترل دراومده، قربان.
توسط آدمای من.
تو اونجا نشسته بودی و هیچ کاری نمی‌کردی
وقتی اون داشت مدرک جمع می‌کرد تا تو رو تا آخر عمر بفرسته زندان.
و من تو رو می‌شناسم، بک.
تو ضعیفی.
اگه سقوط کنی، من رو هم با خودت می‌بري.
کاری که باید بکنم اینه که یه گلوله تو سرت بزنم،
بندازمت تو اقیانوس و از شرت خلاص شم.
ولی امروز روز شانسته.
خریدارا تو رو می‌شناسن، انتظار دارن با تو معامله کنن.
و من نمی‌تونم یه اختلال دیگه رو تحمل کنم.
صبر کن.
این یارو کیه؟
این یه لباسه.
حتماً برای ترزاست.
اون هنوز زنده‌ست.
آوریلین.
تنها کار عاقلانه‌ای که تو هفته‌ها کردی استخدام این یارو بود.
اون بود که انجل دال رو نابود کرد
و لپ‌تاپم رو از فدرال‌ها پس گرفت.
اسمت چی بود دوباره؟
ریچر.
فراموشی رتروگریدش الکی نبود.
کویین اون رو یادش نمیاد.
جولیوس مک‌کیب.
اگه این لباس رو دوست داری، باید ببینی توش چی می‌ذارم.
دوست دارم ببینم.
خب، اون اینجا نیست.
لعنتی.
فکر نمی‌کردم مرد به این شلوغی وقت رابطه داشته باشه.
رابطه؟
یه منشی که این احمق استخدامش کرد.
اون چیزی شنید که نباید می‌شنید.
اون زن می‌تونست طعمه ماهی‌ها بشه، ولی موهاش قرمز بود.
مشتری برای مو قرمزا یه علاقه داره.
فکر کردم اضافه کردن یه چیز خاص
وقتی معامله رو می‌بندیم اوضاع رو بهتر می‌کنه.
خدایا. اونا قراره ترزا رو به‌عنوان شیرین‌کننده معامله کنن.
این دیگه چیه؟
باشه.
اونا اینجان.
ریچر،
پاولی.
پشت من وایستین و ترسناک به نظر بیاین.
بقیه احمقا هم بیان.
ولی هیچ‌کس اسلحه نکشه مگر اینکه من اول بکشم.
باشه.
بریم.
باشه، حرفمون رو زدیم.
آقای تاکتاروف.
خوبه.
باید بدونی که تو کیسه فقط سود هست، نه اصل پول.
این توافق ما نبود.
می‌دونم و عذرخواهی می‌کنم.
فروش به تعویق افتاد.
فقط چند روز دیگه می‌خوام.
می‌دونی، مردم من،
یه ضرب‌المثل دارن.
"به یه نفر یه ناخن بده،
اون کل ساعد رو می‌گیره."
به اندازه کافی نزدیکه.
دیگه تأخیری در کار نخواهد بود.
پولت رو می‌گیری، نگران نباش.
آقای مک‌کیب،
من اون کسی نیستم که باید نگران باشه.
ساشا.
اون رو از جلوی چشمم دور کن.
دیگه نمی‌تونم غافلگیری‌هایی مثل اون خدمتکار رو تحمل کنم.
با آدمم تو آرلینگتون تماس بگیر.
هر کی که دنبال کارای من بوده، باید بدونم.
بهش بگو مطمئن شه زیر همه سنگ‌ها رو نگاه کنه، می‌فهمی؟
بله، قربان.
اون چی بود؟
وقتی مک‌کیب عملیاتش رو به ساحل شرقی منتقل کرد،
به سرمایه اولیه نیاز داشت.
نمی‌تونست به بانک بره.
پس رفت سراغ مافیای روس.
و اونا با کمال میل بهش کمک کردن تا کاراش رو راه بندازه.
"کاراش رو راه بندازه."
این یه اصطلاحه برای ربودن ریچارد و گرفتن کار و بارت؟
خیلی‌ها تو حمل‌ونقل بین‌المللی گوشه‌ها رو کوتاه می‌کنن.
بدشانسی بزرگی بود که تو رو انتخاب کرد.
داری به چیزی اشاره می‌کنی؟
فقط این که بعد از همه چیزایی که بچه‌ت کشیده،
شاید حقش باشه حقیقت رو بدونه.
تو فقط یه کارمند ساده که چرخای تجارت رو چرب می‌کنه نبودی.
تو یه قاچاقچی اسلحه بودی،
که برخلاف میلش توسط یه قاچاقچی اسلحه خشن‌تر و بی‌رحم‌تر بلعیده شد.
یه تصاحب خصمانه بود و تو باختی.
ریچارد تو این جریان آسیب دید و تو جز دروغ گفتن بهش کاری نکردی.
تو چی کار می‌کردی؟
قاچاقچی اسلحه نمی‌شدم.
آره، خب، آفرین به تو.
- چرا مک‌کیب مجبور شد بره شرق؟ - هیچ ایده‌ای ندارم.
من فقط محصولش رو می‌برم جایی که باید بره و من و ریچارد زنده می‌مونیم.
و مک‌کیب، اگه پول روس‌ها رو جور نکنه، چقدر زنده می‌مونه؟
زیاد نه.
این آدما شوخی ندارن.
و اگه بخواد علیه تاکتاروف کاری کنه
و گروه تو سن‌پترزبورگ متوجه بشن،
تو یه روز جاش رو عوض می‌کنن.
سر رو قطع کنی، دو تا دیگه جاش درمیاد.
برای همین غیبش نزده
با اینکه می‌دونه ATF داره عملیاتش رو بررسی می‌کنه.
زندگیش به این فروش بستگی داره.
چطور تو پرداخت‌هاش عقب افتاد؟
همه‌چیز رو تو این فروش بزرگ که داره انجام می‌شه گیر داده.
ولی آب‌وهوای بد تو دریای سرخ حمل‌ونقل رو به تأخیر انداخته.
خریدارا نزدیک بود بکشن کنار.
مک‌کیب داره به زور معامله رو نگه می‌داره.
و این داره عصبی‌ش می‌کنه.
و وقتی عصبی می‌شه، چیزای بد برای آدمای مثل من و تو پیش میاد.
خب، شاید فقط برای تو.
اون انگار من رو دوست داره.
باید دنبالش بریم.
نمی‌تونستیم این آدما رو تعقیب کنیم تا خونه بک رو پیدا کنیم
قبل از اینکه اونا هوشیار بشن.
ما حسابی بدشانس بودیم، داف.
این کار بی‌نتیجه بود.
شاید نه.
♪ هی، نمی‌ری ♪
♪ نمی‌ری پایین شهر... ♪
باید با صاحب مغازه حرف بزنیم.
دارید باهاش حرف می‌زنید.
ما برای یکی از لباس‌هات اینجاییم.
یه سبز رنگ، احتمالاً صبح امروز برده شده.
اوه، آره، اون مو قرمز.
اون رو دیدی؟
نه، ولی اندازه‌هاش رو دارم.
یه یارو گفت رئیسش می‌خواد یه چیز جذاب برای دوست‌دخترش بخره.
یه سورپرایز، برای همین نمی‌تونست بیاد برای اندازه‌گیری.
می‌خواست با مو قرمز جور باشه،
منم گفتم، "باید سبز باشه."
- چرا؟ - تا حالا "سوئینگر" رو دیدی؟
آن-مارگارت که با اون ژاکت سبز دور و بر می‌رقصه؟
اوه.
رو یه بچه تأثیر گذاشت.
اسم خریدار رو می‌خوایم.
نه. اون رو ندارم.
نقد پرداخت کرد.
ولی...
یه شماره گذاشت که وقتی کارم تموم شد باهاش تماس بگیرم.
می‌خوایش؟
[ویلانوئوا] احتمالاً یه گوشی یک‌بارمصرفه.
تنها چیزیه که داریم، پس با سرنخایی که داریم کار می‌کنیم.
حالا داری مثل اون حرف می‌زنی.
پریدن چیزی رو حل نمی‌کنه.
آره. فقط یه جسد دیگه می‌شم
که بابام تو اقیانوس انداخته.
برای پدرت بهونه نمی‌گیرم،
ولی اگه کسی داره آتلانتیک رو آلوده می‌کنه، مک‌کیبه.
آره، فکر کنم.
نظرت چیه بریم تو شهر و یه اپوکسی بگیریم تا اون اسلحه بازی رو درست کنیم؟
مهمونی بابات شنبه‌ست.
نمی‌تونی بدون کادو بری اونجا.
تو که قبلاً خریدیش.
حالا بهش بده دیگه.
چند دقیقه دیگه بهت می‌رسم.
می‌رم یه قهوه بگیرم.
هی.
مرسی که با این اعلان کوتاه اومدی.
یه فرصت دیدم که یه ساعت فرار کنم، پس گرفتمش.
- می‌خواستم این رو قبل از اینکه کسی پیداش کنه بهت برگردونم. - مرسی.
خب، من و ویلی اون یارو رو که لباس رو درست کرده بود پیدا کردیم، همونی که تو دیدی.
تنها چیزی که داشت یه شماره بود.
امتحانش کردیم، ولی جوابی نداد.
کویین و آدماش احتمالاً گوشی‌های یک‌بارمصرفشون رو دور انداختن
بعد از اینکه فهمیدن بک یه روباه رو راه داده تو لونه مرغا.
آره. ما هم همین فکر رو کردیم،
ولی ویلی یه آشنا تو شرکت خدمات داره.
امیدوارم بتونه یه نگاه به گزارش تماس اون شماره بندازه.
شاید یه چیزی گیرمون بیاد.
شاید.
اون آدما بیرون بازار عجیب چی؟
گنگسترای روس.
کویین بهشون بدهکاره، برای همین حسابی تحت فشارشه.
برای همینه که این‌قدر داره تلاش می‌کنه معامله رو نگه داره.
باشه، تو باید اون‌قدر تو دل کویین جا باز کنی تا بفهمی
معامله کجا و کی قراره انجام بشه.
ترزا اونجا خواهد بود.
باشه.
ممنون.
برای چی؟
تو روبه‌روی اون یارو بودی.
می‌تونستی بکشیش.
وقتش نبود.
چون فهمیدی ترزا هنوز زنده‌ست؟
من آخرش کویین رو می‌کشم.
این به این معنی نیست که باید خبرچینت رو به خطر بندازم.
هنوز می‌تونیم مطمئن شیم که اون در امان می‌مونه.
می‌دونم برات مهمه، برای همین می‌خوام مطمئن شم که ما—
این دیگه چیه؟
چی؟
این دیگه دو بار نمی‌شه!
من حتی نمی‌دونستم یه بار قراره بشه.
نه، من با کسی که باهاش کار می‌کنم وارد رابطه نمی‌شم.
فهمیدم.
ولی، برای ثبت، تو من رو بوسیدی.
آره، و برای اولین و آخرین بار، رفیق.
هی، مجبور شدم ماشین رو
یه بلوک اون‌طرف‌تر ببرم چون دارن خیابونا رو رنگ می‌کنن.
- اون اینجا چی کار می‌کنه؟ - اون من رو رسوند.
از دیدنت خوشحالم، احمق.
گفتم می‌خوام تو رو ببینم. الان ببرش بیرون از اینجا.
- مشکل چیه؟ - چه خبره؟
اون همون پلیسه که تو مدرسم کشتیش؟
اینه مشکل.
پس کل آدم‌ربایی ساختگی بود؟
یه جور نقشه بود؟
تو چی هستی، پلیس؟ فدرال؟ کجا داری من رو می‌بري؟
- این دیگه چیه، ریچر؟
بس کن! دستاتو از روم بردار! از روم برو کنار!
- برو کنار. - خفه شو.
اول اینکه، ببخشید برای آدم‌ربایی ساختگی،
ولی بهترین راه برای نفوذ به سازمان پدرت بود.
دوم اینکه، هر چی درباره خودم بهت گفتم راست بود.
فقط همه‌چیز رو بهت نگفتم.
اون آدما اون پشت مأمورای DEA بودن.
از من خواستن کمکشون کنم یه زن گمشده که برای پدرت کار می‌کرد رو پیدا کنم.
مدرک دیدم که اون رو تو زیرزمین زیر خونه کالسکه نگه داشتن.
- چیزی درباره‌ش می‌دونی؟ - نه. و...
و بعد از چیزایی که من کشیدم،
باورم نمی‌شه بابام بخواد تو همچین چیزی شرکت کنه.
حتماً کار مک‌کیب بوده.
مک‌کیب دلیل دیگه‌ایه که من اینجام. می‌خوام تمومش کنم.
پس این بابام رو کجا می‌ذاره؟ می‌خوای بفرستیش زندان؟
نمی‌دونم،
ولی اون همین الانشم تو زندانه. تو هم همین‌طور.
مک‌کیب هر دوی شما رو تحت کنترل داره،
و من بهترین شانس توام برای اینکه زنده از این بیرون بیای.
خب...
...می‌تونم بهت اعتماد کنم که هویتم رو لو ندی؟
مگه اینکه بخوای من رو بکشی، فکر کنم باید بهم اعتماد کنی، نه؟
زیاد دست بالا نگیر، بچه.
- اون‌قدرا ازت خوشم نمیاد.
کتشلوارا رو گرفتم، آقای بک.
اوه، خوبه. می‌ترسیدم تموم شده باشن.
نزدیک بود تموم بشن. نصف شهر دارن میان مهمونیت.
می‌دونی، اگنس، دوست دارم لیست کسایی که جواب دادن رو ببینم.
آنت اون رو درست می‌کرد.
اون مردا احتمالاً وقتی امروز صبح وسایلش رو بردن، اون رو هم بردن.
باورم نمی‌شه اون همه‌چیز رو ول کرده باشه.
نمی‌شه کارگر قابل اعتماد پیدا کرد، مخصوصاً فرانسوی‌ها.
خب، شاید بتونی بری بالا تو اتاقش یه نگاهی بندازی؟
- فقط برای احتیاط، ها؟ - البته.
اگنس کتشلوارا رو برای شما برداشت.
امتحانشون کن تا ببینیم نیاز به تغییر دارن یا نه.
فکر کردم کتم رو بپوشم.
این مهمونی رسمیه. رسمی نیست، پسر.
هی. چی شده؟
هیچی.
به من دروغ نگو.
تو شهر مشکلی پیش اومد؟
اوه، اون آدما دوباره اونجا بودن.
همونایی که اذیتت کردن؟
آره، ولی... همه‌چیز روبراهه.
ریچر درستش کرد.
[بک] عجیبه. یادم نمیاد تو رو تو اتاق زایمان دیده باشم.
ببخشید؟
[بک] تو اتاق زایمان وقتی ریچارد به دنیا اومد نبودی،
و با این حال اینجایی،
دوباره مثل پدرش رفتار می‌کنی.
اگه زورگوهایی پسرم رو اذیت کنن...
...خودم می‌تونم درستش کنم.
فقط داشتم هواش رو داشتم.
من دارم هوای هر دوی شما رو دارم.
برای این کار بهم پول می‌دن.
خب...
...از نظر تاریخی،
آدمایی با این شرح وظایف مستعد گرفتن گلوله‌ان.
نمی‌دونم گلوله تو کی میاد.
من ساموئل ابرناتی از همسایگی‌ام.
یه مشکل با فشار آب تو بالا و پایین بلوک داریم.
رو شما تأثیر گذاشته؟
مال من خوبه، آقای ابرناتی. دارم آماده می‌شم برم سر کار.
متأسفم، پسر.
سعی نکن زرنگی کنی.
- خوبی، آقای ابرناتی؟
قبلاً بهتر بوده.
ما سرباز رو گرفتیم، آقای مک‌کیب.
و اون آدما تو شیکاگو الان باید دارن اقدام کنن.
- [♪ استیلی دن: "ریکی اون شماره رو گم نکن"] - ♪ ریکی، اون شماره رو گم نکن ♪
♪ نمی‌خوای به هیچ‌کس دیگه زنگ بزنی... ♪
♪ اگه حس بهتری داشتی ممکنه ازش استفاده کنی ♪
♪ ♪
- [گرین] لعنتی!
♪ ♪
[کارنز] می‌تونی تمومش کنی. کی ازت خواست شماره پلاک رو ردیابی کنی؟
چه شماره پلاکی؟
باشه، من قبلاً اینجا بودم. می‌دونم یه سرباز کی حرف نمی‌زنه.
شاید آدما تو شیکاگو شانس بیشتری داشته باشن.
از زبونش تا پایین شکمش رو پاره کن، بذار خونش بریزه.
ما صدا خفه‌کن داریم. می‌تونیم فقط یه گلوله توش بزنیم.
اونجا چه لذتی داره؟
♪ ♪
لطفاً زنگ بزن ۹۱۱.
جدی؟
- می‌خوای برات لطف کنم؟
فقط یه کار بود.
شخصی نبود.
این باعث نمی‌شه بهتر بشه.
تکون بخور.
نکنه مجبور شم خودم برات انجامش بدم.
به دکتر نیاز دارم.
بذار یه چیزی بهت بگم...
...اسم کسی که استخدامت کرده رو بهم بده،
شاید برات آمبولانس خبر کنم.
کوستوپولوس.
کوستوپولوس از ما خواست
بفهمیم چرا تو...
...دنبال یه سری آدما بودی.
- کدوم آدما؟ - نمی‌دونم.
انجل یا...
...یه چیزی. شاید پاولی.
باشه.
و حالا که من رو پیدا کردی،
تو و دوست مرده‌ات قراره با من چیکار کنید؟
فکرشم می‌کردم.
- -
هی. می‌دونم تماس تلفنی الان یه کم خطرناکه، ولی یه چند تا
شرور حرفه‌ای بهم حمله کردن.
خوبی؟
- هیچ‌وقت بهتر از این نبودم. - آیا اون 911ه؟
خفه شو.
اونا به خاطر اون اسم‌هایی که بهم دادی تا دنبالشون بگردم فرستاده شدن.
اون احمقی که داره روی زمین خونریزی می‌کنه گفت که فرستاده شده
توسط یکی به اسم کاستوپولوس.
اون اسمیه که کوئین الان استفاده می‌کنه؟
نه. اون خودش رو مک‌کیب صدا می‌کنه.
باشه، من کاستوپولوس رو بررسی می‌کنم.
لعنتی.
اگه کوئین آدما رو دنبالت فرستاده، یعنی داره میاد
دنبال هر کی که داره سراغش رو می‌گیره.
باید برم.
ریچر؟
خب، حالا...
من هر چیزی که باید بدونی رو بهت گفتم.
هی، می‌تونی برام آمبولانس صدا کنی؟
باشه.
تو خودت یه آمبولانسی.
حس شوخ‌طبعی نداره.
لطفاً. لطفاً.
باشه. اگه قراره همین‌طور غرغر کنی.
911. اضطراری‌ات چیه؟
یه زخم گلوله تو شکم دارم و چند جای دیگه،
طبقه چهاردهم
- ساختمون هیگینز تو خیابون استیت. -
باشه. مرسی.
خب، خبر خوب اینه که آمبولانس پنج دقیقه دیگه اینجاست.
خبر بد اینه که تو یه دقیقه می‌میری.
محققین ویژه 110. وید صحبت می‌کنه.
باید فوراً با افسر پاول صحبت کنم.
منم همین‌طور. قرار بود بیاد تا جاي من رو بگیره،
- ولی نیم ساعته تأخیر داره. - این براش عادیه؟
نه واقعاً.
- سعی کردم بهش زنگ بزنم، ولی-- - اون تو پایگاه زندگی می‌کنه؟
من با کی صحبت می‌کنم؟
این سرگرد بازنشسته جک ریچره.
اوه.
باشه، اوم...
پاول تو پایگاه زندگی نمی‌کنه، قربان. اون بیرون راک کریک خونه اجاره کرده.
الان یکی رو اونجا بفرست.
در واقع، سه نفر رو بفرست.
و مطمئن شو که مسلح باشن.
تو ارتش کی رو عصبانی کردی؟
- هیچ‌کس. - مطمئنی؟
چون آدمی که تو دی‌سی دارم یه بررسی کرد تا ببینه کی داره عملیات من رو دنبال می‌کنه،
و معلوم شد یه سرباز رده‌پایین ارتش پلاک یکی از ماشینامون رو علامت‌گذاری کرده
و یه کارآگاه خصوصی تو شیکاگو به فایل‌های آدمای من دسترسی پیدا کرده.
هر دوشون تو یه واحد بودن.
محققین ویژه 110.
چی؟
ریچر تو 110 بود.
کجاست؟
اون بالا تو اتاقشه.
برو یه گلوله تو سرش خالی کن.
لعنتی.
لعنتی!
من می‌خوام اون بمیره!
فکر می‌کنی اون بچه ریچر رو لو می‌ده؟
نه. اون می‌دونه ریچر بهترین شانسشه تا از این ماجرا جون سالم به در ببره.
- -
- ریچر؟ - بیا دنبالم.
صبر کن، منظورت از "بیام دنبالت" چیه؟ تو کجایی الان؟
جنگل، پایین جاده خونه بک.
ماشینم نابود شده، هویتم لو رفته.
- لعنتی. بچه لو داد؟ - نه.
- کوئین حتماً یه جوری-- -
لعنتی.
- - لعنتی.
آه!
لعنتی.
پخش شید.
- -
نظرتون چیه امشب زودتر تعطیل کنید؟
لعنتی.
مرسی.
این بهترین قهوه‌ایه که تو چند روز خوردم.
آخرین فنجونی که خوردم از یه گربه بود.
هیچ‌چیز یه چاقوی دندونه‌دار رو نمی‌بره.
دندوناش گوشت گوجه رو می‌گیرن و مستقیم می‌برن.
منظورم اینه، اینو نگاه کن، ها؟ کاملاً بی‌نقصه.
از ریچارد بخواه بیاد پیشمون.
کوئین...
لطفاً ریچارد رو از این دور نگه دار.
تقصیر اون نیست، تقصیر منه.
من ریچر رو استخدام کردم، من خدمتکار رو--
ساکت باش.
چی؟ این--
ببخشید، پسرم.
چی بهت گفتم، لعنتی؟
یه روز بد داشتم، ریچ.
در واقع، یه هفته لعنتی بد داشتم،
پس چیزی که الان نیاز دارم یه سرگرمیه، می‌فهمی؟
ذهنم رو از چیزا دور کنه. حاضری کمکم کنی؟
اِ...
آره.
نه.
- بشین، وگرنه دیوارت یه رنگ‌آمیزی می‌خواد. - اوم...
بیا، ریچ.
یادت میاد چطور بازی کنی.
این بار باحال‌تره چون حالا واقعاً یه گلوله تو تفنگ داریم.
بیا.
بذار واقعی بازی کنیم.
من شروع می‌کنم برات.
کوئین؟ کوئین، به من گوش کن.
من درستش می‌کنم، باشه؟
- لطفاً، فقط بس کن. -
تو... تو همیشه همه قدرت رو داشتی.
لعنتی درست می‌گی که دارم.
شانس آوردی که به پولی نگفتم
بچه‌ات رو رو پیشخون خم کنه و به سبک زندان نابودش کنه.
- - حالا دهنتو ببند،
وگرنه شانس زنده موندنش خیلی بدتر از یک به پنج می‌شه.
بکن.
- - آه.
می‌خوای منو بکشی؟
بالاخره شجاعت پیدا کردی؟
باشه، برو جلو. ماشه رو بکش.
20 درصد شانس داری منو بکشی.
ولی حتی اگه این شانس رو ببری،
پولی هنوز بابات رو می‌کشه، بعد نوبت توئه.
تو همون موقعیت بابات هستی وقتی که ربودیتت کردیم--
بدون گزینه.
حالا اون تفنگ لعنتی رو
رو سر لعنتیت بذار
و ماشه رو بکش!
- دوباره. - بیا کوئین، اینو تموم کن!
گفتم دوباره بکن!
کوئین، التماست می‌کنم!
- - دوباره بکن!
- لطفاً! -
دوباره بکن! دوباره بکن! بیا.
- نه! -
- لطفاً تمومش کن! -
هر چیزی که بخوای بهت می‌دم.
هر چیزی بهت می‌دم.
یه ست کامل می‌خوام.
می‌دونم.
ببین، این آخریشه.
تا چشم به هم بزنی، هر شب خونه‌ام،
و برات شام درست می‌کنم، باشه؟
باید برم.
زود حرف می‌زنیم. دوستت دارم.
پیداش کردم لخت، داشت با چند تا پیر ماجونگ بازی می‌کرد.
تماس شرکت تلفن درباره شماره اون مغازه لباس بهت زنگ زد؟
نه هنوز، ولی زنم دو بار زنگ زده.
- نگران می‌شه. - بایدم بشه.
این دیگه دیوانه‌کننده شده. منظورم گانگسترای روسه؟
شاید باید یه نیروی کمکی صدا کنیم و انبار کوئین رو غارت کنیم،
همه اون اسلحه‌ها رو ضبط کنیم و ببینیم چه اتهاماتی می‌تونیم بچسبونیم.
من چند ساعت پیش از خونه بک فرار کردم.
اسلحه‌ها تا حالا جابه‌جا شدن.
آره، و اون کل روشش رو عوض می‌کنه،
هر چیزی که فکر می‌کنه ریچر ممکنه دربارش بدونه.
حالا نمی‌دونیم اسلحه‌ها کجان،
کی فروخته می‌شن، یا به کی،
یا حتی فروش کجا قراره باشه.
و ترزا هنوز می‌تونه هر جایی باشه. لعنتی!
بی‌خیال! بیا به ATF زنگ بزنیم.
بهشون بگیم یه مأمور گم کردن،
بذار بیان خونه بک رو تا ته نابود کنن.
و امیدوارم یکی حرف بزنه، و ما اون رو زنده پیدا کنیم.
آدمای کوئین هیچ‌وقت یه جنازه دیگه رو لو نمی‌دن.
اتهام آدم‌رباییه، قتل یه مأمور دولتی.
حکم اعدام فدرال تضمین‌شده‌ست.
هیچ‌کس حرف نمی‌زنه، و ترزا تو هر سوراخی که نگهش داشتن می‌میره.
- - تماس اومد.
به نظر میاد بیشتر تماس‌های اون شماره از یه جا شروع شده
به اسم... "پورت روم".
پورت روم. باشه.
صدها ساختمون، چه برسه به سازه‌های خارج از شبکه،
کلبه‌ها تو جنگل، زیرزمین‌ها تو زمین.
- جاهای زیادی برای نگاه کردن. -
من دقیقاً می‌دونم کجا رو نگاه کنم.
پورت روم صاحب قایق داره.
اون شماره هارلی بود.
ترزا تو "سویت ماری"ه.
- -
فکر می‌کنی اون اونجاست؟
لنگر انداخته دور از اسکله‌ها، دور از قایقای دیگه؟
قطعاً مشکوکه.
حاضری شنا کنی؟
خوبی اونجا؟
خیلی تنگه.
ترزا اینجا بوده.
اونو بسته بودن.
و بیهوشش کرده بودن.
- -
به من نگاه نکن. منم ازش می‌ترسم.
- - تو هیچ‌جا نمی‌ری، آشغال.
- -
- ازم دور شو!
حرف بزن، احمق!
گمشو، عوضی.
بیا دوباره امتحان کنیم.
باید از این قایق بریم بیرون قبل از اینکه آتش به مخزن سوخت برسه
و کل این اینجا منفجر بشه.
- بهتره سریع حرف بزنی. - باشه.
باشه.
مک‌کیب روزی یه گرند بهم می‌داد
تا اونو اینجا نگه دارم که کسی پیداش نکنه.
- الان کجاست؟ - وقتی این یارو غیبش زد،
مک‌کیب فقط--
دیوونه شد، و همه‌چیز رو عوض کرد.
دیگه به هیچ‌کس اعتماد نداره.
برای همین اونو یه جای جدید برد تا خودش مراقبش باشه.
- کجا بردش؟ - نمی‌دونم.
- مطمئنی؟ - نمی‌دونم!
باورش می‌کنی؟
اگه من کوئین بودم، به این احمق هیچی نمی‌گفتم.
کوئین کیه، لعنتی؟!
فروش اسلحه چی؟
همه‌چیز رو عوض کرد.
ما نمی‌دونیم کجا یا کی.
هر چیزی که می‌دونستم بهتون گفتم.
فقط بذارید از این برم بیرون قبل از اینکه منفجر بشه.
لطفاً. لطفاً.
نظر تو چیه؟
فکر می‌کنم این کاپیتان باید با کشتیش غرق بشه.
آره.
نه. نه، صبر کن.
نه!
منو اینجا نذارید!
آه!
گمشو، ریچر!
گمشو!
عجله کن. پلیسا دارن می‌رسن.
دارم عجله می‌کنم.
داری یواشکی نگاه می‌کنی.
ببخشید؟ من نیستم.
برای کسی که نمی‌خواد با همکارش قاطی بشه،
خیلی نگاهای یواشکی داری.
گمشو.
زیاد دستپاچه نشو.
تو چرا دستپاچه نیستی؟
چند وقت یه بار همچین کارایی می‌کنی؟
- هر از گاهی. - اونم یعنی چی؟
آخرین سرنمون اون بیرون داره می‌سوزه، می‌دونی؟
و حالا که تو لو رفتی، ما دیگه کسی تو عملیات کوئین نداریم.
حالا کورکورانه داریم می‌ریم، بدون راهی برای رسیدن به ترزا.
این دقیقاً درست نیست. ما یه نفر تو داریم.
فقط هنوز خودش نمی‌دونه.
کرم ضدآفتابت رو بردار، دافی.
داریم می‌ریم لس‌آنجلس.
چشماتو باز کن
یه روز جدید ببین
چیزی جز آسمون آبی و نور خورشید نیست
پخش نمی‌شه
شایعه نیست
نیازی نیست داخل بمونی
بیا بیرون و بازی کن
بیا پیشم
حالا بگو، چقدر گذشته؟
بیا پیشم
نمی‌تونم صبر کنم دوباره ببینمت
بیا پیشم
خیلی خوبه که تو رو می‌بینم، دوست من
حس می‌کنم خیلی وقت گذشته
نباید تنها باشی
بیا
بگو چی می‌بینی
به صداها گوش کن
چراغای خیابون تو شهر
پاهات رو زمین
با هم آزاد باش
می‌تونی زندگیتو با صدای بلند بگذرونی
چیزا دیگه مثل قبل نیستن
پس فقط بیا بیرون
هی!
بیا پیشم
حالا بگو، چقدر گذشته؟
بیا پیشم
نمی‌تونم صبر کنم دوباره ببینمت
بیا پیشم
خیلی خوبه که تو رو می‌بینم، دوست من
حس می‌کنم خیلی وقت گذشته
نباید تنها باشی
بیا