‫« آنچه در 1923 گذشت »
‫بهت مأموریت دادن
‫تا عدالت رو برای یه قاتل اجرا کنی!
‫ولی اون قاتل خودتی.
‫زندگی خیلی دلیل بهم نشون نداده
‫که بخوام براش بجنگم.
‫اگه زندگی نکنی،
‫یه روزی کسی یادش نمی‌مونه
‫که ما اصلاً اینجا بودیم.
‫ما راهی رو طی می‌کنیم
‫که پیشگام‌ها رفتن
‫به امید عشقی که گم شده و قراره پیدا بشه.
‫هیلاری، اون کجا...؟
‫اسپنسر داره برمی‌گرده خونه.
‫برو ایستگاه قطار.
‫اگه این اسپنسر داتون پیاده شد،
‫بکشش.
‫بعد از کشتن برادرزاده،
‫همه‌شون رو قتل‌عام می‌کنیم.
‫بیارش خونه.
‫همه طوری رفتار می‌کنن انگار چیزه ‫خاصیه.
‫با تفنگ تو دستش، هیچکس ازش بهتر نیست.
‫نه بابا!
moviepovie.com
‫«1923» ‫«قسمت هفت(آخر): یک رویا و یک خاطره»
‫ترجمه و زیرنویس از: Ali_Master
‫تو خونه راحت‌تر می‌بودی.
‫وقتی شوهرم خونه نیست، تحملش رو ندارم.
‫یه زندان چوبیِ بزرگه برای نگرانی‌هام.
‫متوجه شدم.
‫باشه.
‫من راحت‌تر بودم اگه تو خونه می‌نشستی.
‫نگران نباش زین.
‫هنوز جون دارم که اگه تیراندازی شروع شد
‫بدوم تو خونه!
‫فکر کنم امروز میرسه.
‫محاسباتو کردم.
‫سیو فالز ‫به رپید سیتی، رپید سیتی به ددوود،
‫شیریدان و بیلیگز. بعدش خونه...
‫بعدش جنگ.
‫خوب، هرچیزی که ارزش داشتن داره
‫ارزش جنگیدنم داره، زین.
‫دیگه زنایی مثل شما نمیسازن، خانم.
‫چرا میسازن. مردها رو جور دیگه‌ای ‫میسازن.
‫هیچوقت برنگشت خونه.
‫جک. هیچوقت برنگشت خونه.
‫بشین.
‫رفت شهر تا عموش رو از قطار بیاره.
‫فکر کرد جیکوب کمک کم داره.
‫واقعاً کم داشت؟ نمیدونم.
‫۸۰ سالشه با همین تصمیمات زنده مونده.
‫نمیدونم چرا یه بچه‌ی ۲۵ ساله فکر میکنه
‫ازش بیشتر میدونه.
‫اینها بچگی‌های اونه، الیزابت.
‫اما حالا یه مرد متأهله.
‫دیگه حق نداره بدون مشورت تصمیم بگیره.
‫چون عواقب این تصمیمات
‫فقط به خودش مربوط نمیشه.
‫فقط امیدوارم این درس رو یاد گرفته باشه
‫قبل از اینکه تو عزیزم داغش رو بخوری.
‫حالا برو ‫تو خونه قبل از اینکه سرما بخوری.
‫تنها چیزی ‫که اینجا میتونی بگیری (بخوری) مرگه.
‫ممنون.
‫این آدما کین؟
‫پاییز امسال استخدامشون کردیم.
‫موقعی که تو تیرخورده بودی،
‫توی شهر کلانتر بیشتر کردیم.
‫نمی‌شناسمشون.
‫با همسرت مصاحبه‌شون ‫کردیم. به نظر آدمای خوبی می‌اومدن.
‫یکی‌شون توی شیکاگو پلیس بود.
‫ـ ایرلندی؟ ‫ـ فکر کنم.
‫نمیدونم.
‫همه‌شون برام یه جورین.
‫بنر؟
‫کی رسیدی خونه؟
‫نمیدونم. دیروقت بود.
‫چرا تو تاریکی نشستی؟
‫ـ من آدم خوبی نیستم، الی. ‫ـ بنر...
‫با امکاناتی که داشتی، ‫بهترینی که می‌تونی باشی بودی.
‫منم فکر نمیکنم آدم بدی باشم.
‫دو نوع آدم تو دنیا هست: اونایی که ‫میگیرن و اونایی که ازشون گرفته میشه.
‫دیگه از گرفته شدن خسته شدم.
‫ولی من آدم پلیدی نیستم.
‫از دردِ دیگران لذت نمیبرم.
‫تو پورتلند روزی ۲۰ دلار میدن ‫برای کار تو قایق‌های ماهیگیری.
‫اینجا بیشتر از اون درمیاری.
‫پولش رو درمیارم.
‫حقوقش رو نه.
‫داتون نصف این شهرستان و نصف ‫شهرستان بغلی رو داره.
‫بزرگترین گیرنده ایالته. ‫(اونی که بیشتر از همه نصیبش میشه)
‫ولی آدم پلیدی نیست.
‫ویت‌فیلد پلیده، الی.
‫قلبش سیاهِ مثل زغال.
‫داتون...
‫میگیره.
‫براش مهم نیست تو عذاب بکشی.
‫اینو میفهمم.
‫حتی تحسینش میکنم.
‫ویت‌فیلد میگیره تا تو عذاب بکشی.
‫هدفش گرفتن نیست.
‫هدفش عذابه.
‫من دست رو زن بلند نمی‌کنم.
‫ازشون کار نمیکشم.
‫نمیکشمشون.
‫از پرتگاه پرتشون نمی‌کنم ‫و نمیرم دنبال یکی دیگه.
‫بنر!
‫داری دقیقاً راجع به چی حرف میزنی؟
‫من یه مردم.
‫مرد باید بتونه توی چشمای پسرش نگاه کنه.
‫و از کاراش دفاع کنه.
‫اینجا نمیتونم اینکارو بکنم.
‫دیگه نه.
‫چمدوناتو ببند.
‫داریم میریم.
‫تاحالا همچین چیزی دیدی؟
‫که آب از سقف بیاد؟
‫قیمت ذرت،
‫قیمت گندم، خوک زنده،
‫پرورش گاو.
‫روزنامه غرب
‫یه گزارشِ کالا و شایعه‌پراکنیه.
‫دلم برای «تایمز لندن» تنگ شده.
‫ما روی یه جزیره کوهستانی ‫زندگی میکنیم، دخترا.
‫محصور در اقیانوسی از دشت،
‫کاملاً جدا افتادیم
‫از جریان فرهنگ
‫و تبادلِ فکری.
‫ولی همه‌چیز از امروز عوض میشه.
‫چرا امروز؟
‫چون امروز «حال» تبدیل به «گذشته» میشه
‫و «آینده» تبدیل به «حال».
‫گنجشک کوچولومون...
‫...به نظر نگرانه گربه‌ای اطراف هست.
‫داره با تو حرف میزنه.
‫عصرتون خوب بود؟
‫بعضی قسمتش.
‫آها، بعضی قسمتا.
‫بقیه‌ش؟
‫خوب نبود.
‫اما میدونی چیه؟
‫همون قسمتی که دلت میخواست تموم بشه
‫لذت رو بیشتر میکنه.
‫درد فقط یه مرجع مقایسه‌س.
‫آره.
‫میبل، روی میز دراز بکش.
‫قافیه شد.
‫آره که شد.
‫روی میز دراز بکش.
‫همم.
‫نمیشه گفت حقش نبود.
‫مردایی مثل اون دنیا رو ‫التماس میکنن تا بکشنشون.
‫دنیا هم معمولاً قبول میکنه.
‫نظرت چیه؟
‫با این پسر درگیر شدن و باهم شلیک کردن؟
‫دو تا چکمه متفاوت.
‫چکمه نداره.
‫خروجی گلوله وجود نداره.
‫تپانچه بوده.
‫پسره تفنگ داشته.
‫فکر میکنی این دختر...؟
‫کشیش.
‫این چکمه کشیشه.
‫فکر میکنی کشیش کشتش؟
‫فکر میکنم کشیش کشتش.
‫کشیش.
‫منتظر یه علامتیم؟
‫علامتی در کار نیست.
‫پس همینطوری شروع به کشتن کنیم.
‫همینطوری شروع به کشتن می‌کنیم.
‫ورود ساعت ۲:۲۰.
‫کسی دیگه ازش خبر داره؟
‫خب جیکوب، این یه راز نیست و ‫قطعاً وقتی مسئول بلیط اعلامش کنه
‫دیگه راز نخواهد بود.
‫اینجا داره شلوغ میشه؟
‫کم کم.
‫چهره غریبه‌ای هست که باید بدونم؟
‫اینجا ایستگاه قطاره جیکوب.
‫همه چهره‌ها غریبن.
‫همه شبیه مسافرن.
‫تا حالا که همینطوره.
‫آره.
‫نه همه.
‫سه بلیط درجه یک به پورتلند.
‫کوپه خواب؟
‫مشترک؟
‫گفتم درجه یک.
‫میشه ۶۷ دلار.
‫فکر می‌کنی پولش رو ندارم.
‫عاشق اینم که یه آدم ‫نصفه‌نیمه منو قضاوت کنه.
‫غذا رو پیش پرداخت می‌خوایید؟
‫موقع خوردن حساب میکنیم.
‫قطار ساعت ۲:۲۰ میرسه.
‫ساعت ۲:۴۵ حرکت میکنه.
‫پیشنهاد میکنم ساعت ۱:۵۰ روی سکو باشید.
‫اگه زودتر برسه...
‫ـ زودتر حرکت می‌کنه. ‫ـ منتظر میمونیم.
‫ما جایی نمیریم.
‫بگیرید بشینید.
‫منم میام.
‫من استتار بزدلانه زیادی ‫رو تو زندگی دیدم...
‫...اما فکر نکنم اینو دیده باشم.
‫دارم خانواده‌م رو ‫برمیدارم و میرم از اینجا.
‫دیگه از اینجا سیرم.
‫تو تحت تعقیبی بنر، نمیتونی بری جایی.
‫نمیتونم کشور رو ترک کنم.
‫قاضی چیزی در مورد ترک ایالت نگفته.
‫پس احتمالاً تصادفیه که
‫این روز رو برای رفتن انتخاب کردی؟
‫منظورت همون روزیه ‫که برادرزاده‌ات میرسه؟
‫امید بزرگت؟
‫شاید هم باشه.
‫بهت تبریک میگم.
‫میتونی زمین‌هات رو برای ‫یه نسل یا دو نسل حفظ کنی.
‫ویت‌فیلد فقط اولیشه، میدونی؟
‫از این مزخرفا بازم هست.
‫اونا از من بیشترن.
‫و خیلی بیشتر از تو.
‫اونا هیچوقت نمیذارن ‫از ایستگاه بره، جیکوب.
‫یا حرف منو قبول کن یا خودت تجربه کن.
‫بذار امتحان کنن.
‫و تو میتونی سعی کنی سوار قطار بشی،
‫ولی اونم اتفاق نمیافته.
‫تو این بازی رو شروع کردی، بنر.
‫حق نداری ازش فرار کنی.
‫من یه پسر دارم، جیکوب.
‫بهش چی یاد دادم؟
‫فقط میخوام بتونن برن.
‫میتونی اینو برام انجام بدی؟
‫آره.
‫میتونم اینو بهت بدم.
‫اونا فقط اینجا نیستن، جیکوب.
‫میفهمی چی میگم؟
‫آره.
‫میفهمم چی میگی.
‫بقچه‌ات رو بده.
‫همینجا.
‫این چمدون رو از جلوت دور نکن.
‫همه چی اوکیه؟
‫اوکی میشه.
‫اون سکو قراره جهنم بشه، الی.
‫مردم فرار میکنن و جیغ میزنن.
‫و ما باید طوری از بینشون رد ‫بشیم که انگار داریم میریم کلیسا
‫و سوار قطار بشیم.
‫سرت رو بالا نگیر.
‫به چشم کسی نگاه نکن.
‫فقط راه برو.
‫متوجه شدی؟
‫فکر کنم.
‫مامان، بوفالو!
‫بار اولم شنیدم، تاکر.
‫همه قطار شنیدن.
‫ازت بیشترن.
‫قطعاً.
‫کجاییم؟
‫مونتانا.
‫فکر کردم همه بوفالوها مردن.
‫همه‌شون نه.
‫یه چندتایی اینجان.
‫شنیدم تو ویند ریورها هم هستن.
‫یلواستون یه گله بزرگ داره.
‫تا حالا اسم لیتل بیگ‌هورن رو شنیدی؟
‫اون بیرونو میبینی؟
‫لاکوتاها بهش میگن نبرد علف چرب.
‫علفای اینجا انقدر ‫پروتئین دارن که چربن.
‫بدترین شکست تاریخ ارتش آمریکا.
‫صبر کن، کاستر باخت؟
‫بدتر از این نمیتونی ببازی.
‫توی مدرسه چیز دیگه‌ای میگفتن.
‫میگفتن کاستر قهرمان بود.
‫چون مدرسه‌ها واقعیت رو یاد نمیدن.
‫چیزی رو یاد میدن که میخوان تو باور کنی.
‫و اگه بتونن اینو یادت بدن،
‫هرچیزی رو باور می‌کنی.
‫این چیه؟
‫دندونِ شیر.
‫ـ اینجا که شیری نیست. ‫ـ چون
‫مال اینجا نیست، از آفریقاس.
‫میخوای معامله کنیم؟
‫با چی؟
‫چاقوی قشنگیه.
‫پسری که باهاش معامله ‫کردم گفت مال دوران انقلابه.
‫جنگ.
‫معلمامون گفتن اون جنگ رو بردیم.
‫من و تو خودِ اثباتِ این حرفیم.
‫مطمئنی مادرت راضیه
‫اینو معامله کنی؟
‫نمیدونه اینو دارم.
‫نمیدونم، من...
‫میخواستم یه روز اینو به پسرم بدم.
‫اسمش چیه؟
‫نمیدونم.
‫هنوز باهاش آشنا نشدم.
‫فکر نکنم باید باهاش آشنا بشی.
‫گمونم باید خودت بسازیش.
‫تاکر، دیگه بسه.
‫آقا رو اذیت نکن.
‫نه، اصلاً مشکلی نیست.
‫نظرت چیه؟
‫نمیدونم.
‫لطفاً. بچه رو خلع سلاح کنین.
‫قبوله.
‫معامله خوبی بود.
‫تو کلاه سرت رفت.
‫میدونی تو دنیا چندتا چاقوی جیبی هست؟
‫شرط میبندم این تنها دندون شیرِ کل کشوره.
‫آره، شاید راست میگی.
‫داستان داره جالب‌تر میشه.
‫توی خواب بهش شلیک کردن.
‫توسط کی؟
‫نمیدونم.
‫شاید کشیش.
‫صورتش سوخته.
‫بعد چاقو خورده.
‫چاقو و بعد تیر خورده.
‫گلوله تموم کرده.
‫پس این کارِ دختره.
‫این کارو نکرده.
‫ولی دختره این کارو کرده.
‫این دختره چه روباهِ حیله‌گریه.
‫این مردا همه جا از کشتار ‫این دختر حرف میزنن،
‫اما مردا بودن که در اکلاهما کشتن
‫و مردا بودن که اینجا کشتن.
‫فکر نمیکنم دختر مشکل باشه.
‫فکر میکنم مشکل همینه.
‫و مشکل دیگه نیست.
‫به هر حال، ما حکم قضایی داریم.
‫وظیفه‌مونه اجراش کنیم.
‫حکمی از یه قاضی ناشناس
‫تو منطقه‌ای که تحت صلاحیت ما نیست.
‫ما اینجا نیومدیم دنبال
‫یه دختر، اومدیم دنبال اونا.
‫و پیداشون کردیم.
‫و چقدر هم خوب شد.
‫اون بالای تپه‌ست.
‫از سمت شرق دورش بزنید!
‫تفنگش رو کشید!
‫مارشال، شلیک نکن!
‫ـ مارشال، شلیک نکن! ‫ـ اون به ما شلیک کرد!
‫قبل از رسیدن به شونه‌هات میمیری.
‫مرگِ احمقانه‌ایه برای کسی که
‫این همه برای فرار ازش جنگیدی.
‫بهتر از طناب دارِ شماست.
‫بی‌شک سریع‌ترم هست.
‫و من تو زندان‌هاتون زندگی کردم.
‫دوباره اینکارو نمیکنم.
‫من تصمیم نمیگیرم کی به ‫دار آویخته شه یا زندانی.
‫این تصمیمو باید قاضی بگیره.
‫اگه بیگناهی، بهت فرصت میده ثابتش کنی.
‫چطوری ثابت کنم؟
‫با شهادت.
‫با شاهد.
‫چه شاهدی؟
‫راهبه‌هایی که بهم تجاوز کردن؟
‫کشیش‌هایی که کتکم زدن و توی فر گذاشتنم
‫چون بلد نبودم صابون درست کنم؟
‫کرم نمیخوردم.
‫نذاشتم انگشتشونو تو بدنم فرو کنن.
‫و چه کسی از من دفاع میکنه؟
‫کدوم یکی از فامیلامو
‫از گور درمیارن
‫تا از من جانبداری کنن؟
‫ـ داره از چی حرف میزنه؟ ‫ـ مدارس سرخپوستی.
‫اون مدارسو میشناسم.
‫اون کشیش‌ها رو میشناسم.
‫مسیر زندگی اونو نمیدونم.
‫اما اون مسیرو میشناسم.
‫دروغ گفتن؟
‫تو اصلاً آدم نکشتی؟
‫اونایی که کتکم زدن رو کشتم.
‫اونایی که بهم تجاوز کردن رو کشتم.
‫بعد اونی که پسرعمومو کشت رو کشتم.
‫و خواست منو بکشه.
‫بعد هم کشیش.
‫آره.
‫من کشتم.
‫معلومه.
‫اون چی؟
‫نشان و چکمه.
‫منو زدن!
‫نزدنت.
‫فقط بیدارت کردن.
‫حالا هشیار بمون.
‫پدرسگ!
‫وقتی برگردیم چنان مشتی میزنمت که...
‫ـ دارن میان. ‫ـ آره.
‫میدونم.
‫شاتگان رو بردار.
‫برو تو گودالِ گفتگو.
‫از پنجره‌ها فاصله بگیر، خم شو.
‫زیر میز.
‫اومدن.
‫کلی ازشون اومدن.
‫زین! چیکار کنم؟!
‫برو بالا، برامون پوشش بده،
‫و از تفنگ گوزن جیکوب استفاده کن.
‫همونجا بمون، شنیدی؟
‫به من شلیک نکنید!
‫سَم کجاس؟
‫چند نفرن؟
‫نمیدونم. یه عالمه.
‫بذار نزدیک شن، به کابین‌ها شلیک کن،
‫راننده‌ها رو بزن، بعد
‫برمی‌گردیم خونه و از ‫اونجا باهاشون می‌جنگیم.
‫صبر کنین.
‫هنوز نه.
‫تقریباً رسیدن بهمون.
‫هنوز نه!
‫جاسپر، تو ماشین اول رو بزن.
‫رندی، تو دومی،
‫دنیس سومی، من آخری رو میگیرم.
‫آماده باشین.
‫بکشینشون.
‫دنیس، تو و رندی
‫برین خونه و برین پشت بوم!
‫دو نفر نمیتونن نگهشون دارن.
‫قصد نگه داشتنشون رو نداریم، ‫فقط میخوایم سرعتشونو کم کنیم.
‫برین!
‫چیکار میتونم بکنم؟
‫خانم، میتونین با بچه‌هاتون ‫تو زیرزمین قایم بشین.
‫خانم، برین بچه‌هاتونو پیدا کنین!
‫شما هم، خانم.
‫من همینجام میمونم.
‫برین زیرزمین!
‫خدایا، کمکمون کن.
‫از بین همه کارایی که برای ‫این مزرعه مجبور بودم بکنم...
‫...این از همه مزخرف‌تره.
‫واقعاً مزخرفِ تمام عیاره.
‫هشدار ۲۵ دقیقه برای ۲:۲۰
‫از شریدن، دِدوود،
‫پیر، سو فالز.
‫اومدن.
‫چند نفر؟
‫یه دوجین.
‫به اضافه بنر.
‫به اضافه هرکی که هنوز شناسایی نکردیم.
‫پلیس لیوینگستون رو خبر کن.
‫فقط سه نفرن، و به هیچ دردی نمیخورن.
‫بهتر از هیچیه.
‫قبل از اینکه به اون مرحله ‫برسه، متوقفش می‌کنیم.
‫این تنها راهِ متوقف کردنشونه.
‫پورتلند چی داره؟
‫آینده تو رو.
‫اینجا آینده‌ای ندارم؟
‫آدم توی مونتانا پولدار نمیشه.
‫جای دیگه پولدار میشه.
‫بعد میاد مونتانا.
‫و بازم پولدارتر میشه.
‫متاسفم، اسپنسر.
‫این برنامه توئه؟
‫این برنامت برای ماست؟
‫بذاری عشق رو بشناسیم،
‫بعد ازمون بگیریش....
‫...بعد بهمون بچه بدی...
‫...بعد منو
‫تو جهنم رها کنی
‫تا اینجا یخ بزنم؟
‫چند ساعتی دور از اون؟
‫چه خدایی این کارو می‌کنه؟
‫وایستین!
‫لیوینگستون.
‫این ۷ پیر ۹۱ـه.
‫لطفاً!
‫لطفاً، وایستین!
‫لطفاً! وایستین!
‫الکس؟
‫آقا؟
‫الکس!
‫اسپنسر؟
‫الکس!
‫اسپنسر؟
‫اسپنسر!
‫الکس!
‫چی...؟
‫چیکار داری...؟
‫برای قطارم سیگنال دودی فرستادی.
‫از قطار پریدی؟
‫از قطار پریدم.
‫به قطار گفتی منتظرمون بمونه؟
‫نه، یادم رفت.
‫پس قطار داره میره
‫تو جهت مخالف.
‫آره، حدس خوبیه.
‫خب...
‫چه خوب که به این دردسر دنبالم اومدی.
‫بدون اینکه راه حلی داشته باشی.
‫منظورت رو نمیفهمم.
‫این یه توهینه، عزیزم.
‫من راه حل دارم.
‫سر تا پا گوشم.
‫بیگ تیمبر سه مایل از اینجا فاصله داره.
‫میخوام تو رو بغل کنم ببرم.
‫بغل کنی؟
‫ربع گوزن رو بیشتر از این مسافت حمل کردم.
‫نمیدونم ربع گوزن چیه،
‫ولی احتمالاً خیلی ‫سنگینه و نشانه زورمندیته.
‫از تو سنگین‌تره، ولی نه خیلی زیاد.
‫تو این سفر خوب تغذیه کردی، عزیزم.
‫ممکنه منو از مرگ حتمی نجات بدی، آقا،
‫اما حق نداری موقع انجامش ‫در مورد وزنم شوخی کنی.
‫هوم.
‫تقصیر خودته، میدونی؟
‫تقصیر من؟
‫فکر کنم قدش بلند باشه مثل تو.
‫ها!
‫آخ.
‫میدونم. میدونم.
‫میدونم.
‫این یه دکتره که تو قسمت درجه یک میمونه.
‫اسممه اندرو.
‫لطفاً دهنتو باز کن.
‫آب گرم و حوله لازم دارم، کلی ازش، سریع!
Ali_Master
‫لطفاً همه از اتاق برین بیرون.
‫و در رو ببندین.
‫تحقیقات پزشکی زیادی
‫در مورد سرمازدگی به عنوان ‫یه وضعیت بالینی وجود نداره،
‫اما تو ارتش موارد زیادی ‫دیدیم، و چیزی که یاد گرفتیم اینه:
‫اگه سریع سردت بشه، سریع گرمت می‌کنیم،
‫اگه آهسته سردت بشه، ‫باید آهسته گرمت کنیم.
‫چقدر تو سرما بودی؟
‫فکر کنم...
‫یه... یه روز یا دو روز؟
‫این لباسا به اندازه خودش سردن.
‫باید دربیاریمشون. معذرت می‌خوام.
‫وقت رعایت حیا نیست.
‫یالا.
‫با لرزه‌هاش چیکار کنیم؟
‫لرزه خوبه.
‫بدنش داره سعی میکنه گرم بشه.
‫وقتی پیدایش کردین میلرزید؟
‫سردرگم بود؟
‫ـ سردرگم یعنی چی؟ ‫ـ چیزایی میگفت
‫که منطقی نبودن یا بی معنا بودن.
‫اوه، اون همیشه اینجوریه.
‫دارم میشنوم ها.
‫علائم دیگه‌ای داره؟
‫دمای بدنش ۳۴.۵۶ درجه‌س.
‫وقتی پیدایش کردین در ورطه‌ی مرگ بوده.
‫محکم فشارش بدین بهش.
‫همه جای بدن، آقا، خجالتی نباشین.
‫اون معایبی داره،
‫اما خجالتی بودن جزوش نیست.
‫شما دو تا همدیگه رو میشناسین؟
‫همسرمه، آقا.
‫داستان طولانیه.
‫حتما شنیدنیه.
‫اینو بذارین زیر بغلش.
‫وقتی حوله‌ها سرد شدن حتما بهمون بگین
‫تا عوضشون کنیم.
‫چند ماهته؟
‫شش.
‫زنده میمونه؟
‫باید منتظر بمونیم.
‫بدن زن یه معجزه‌ آمیزه
‫که میتونه سختی‌های فیزیکی ‫رو خیلی بهتر از مردها
‫تحمل کنه...
‫مخصوصاً وقتی بارداره.
‫اگه راهی برای محافظت ‫از بچه وجود داشته باشه،
‫بدنت پیداش میکنه.
‫همینجا میمونم.
‫بدنِ... بدنم یه معجزه آمیزه.
‫شنیدی؟
‫ـ خودم میدونستم. ‫ـ هوم.
‫فکر نمیکردم دوباره ببینمت.
‫نیازی نبود این همه سختی بکشی.
‫داشتم می‌اومدم دنبال تو.
‫نمیخواستم ریسک کنم.
‫اگه یه نفر دیگه پیدا میکردی، ‫چطور میتونستم از انگلیس اونو بکشم؟
‫اون موجود نادر.
‫لبخندت.
‫میخوام بشینی و اینو آروم آروم بنوشی.
‫آروم.
‫آهسته.
‫به احتمال زیاد علاوه بر ‫همه‌چی، بدنش کم آبی هم داره.
‫تو لیوینگستون پیاده نشین.
‫مأمور قطار به ایستگاه بوزمن خبر داده.
‫آمبولانس منتظره.
‫شما رو به بیمارستانی میبرن ‫که اونجا خیلی بیشتر از من
‫با موارد سرمازدگی سر و کار داشتن.
‫بیاین این حوله‌ها رو عوض کنیم.
‫عقب نشینی کنین!
‫بریم پشت بوم.
‫میبینی کجا رفتن؟
‫همین پایینِ تپه.
‫تا امشب جایی نمیرن.
‫فکر کنم نقششونه اینه.
‫تا اون موقع جیکوب با کلانتر
‫و بقیه برمیگرده.
‫نمیدونیم به چی برخوردن.
‫ممکنه خودشونم تو دردسر باشن.
‫باید یکی تو خونه کنار زن‌ها بمونه.
‫همسر خودت اونجاس. ما میریم پشت بوم.
‫مواظب خودتون باشین.
‫من فکر میکردم اون پسرای پشت بومن
‫ـ که شانسی میزنن. ‫ـ شانس با من بود.
‫البته این وسیله تقریباً شانس ‫رو از معادله حذف میکنه.
‫میخوان تا شب صبر کنن.
‫حدس میزنم میخوان ما رو با آتیش فرار بدن.
‫چطور مقابله کنیم؟
‫خب، ماه کامل به نفع ماست.
‫فقط باید ابرها کنار برن.
‫پس باید خدا کار خودشو بکنه.
‫به باد نیاز داریم.
‫برام مهم نیست کی میفرستتش.
‫که کار خداست.
‫من ازش درخواست می‌کنم.
‫اگه وارد خونه شدن، کارا...
‫فقط برای باد و ماهِ پرنور دعا کن.
‫من برای باد درخواست می‌کنم.
‫دعا می‌کنم همسرم بیاد
‫و اسپنسر رو هم با خودش بیاره.
‫دیر کرده.
‫آره.
‫داره میاد.
‫۳۶ درجه.
‫ـ الکس، چی شده؟ ‫ـ داره حس
‫پاهاش برمیگرده.
‫این یه حس تازه‌ست.
‫رسیدیم؟
‫نزدیکیم. حدود ۴۸ کیلومتر مونده.
moviepovie.com
‫حرفامو یادت هست؟
‫الم شنگه رو نادیده بگیر، سوار قطار شو.
‫خودت کجا میری؟
‫توی کیفَت به اندازه شروع ‫یه زندگی تازه پول هست.
‫ـ از نو شروع کن. ‫ـ از نو...
‫چی داری میگی؟ چه خبره؟
‫بهم اعتماد کن.
‫راه رو باز کنین!
‫راه رو برای مسافرها باز کنین!
‫ـ اسپنسر؟ ‫ـ آقا، چیکار میکنین؟
‫بندازش زمین!
‫همین الان بنداز!
‫ـ تو بنداز! ‫ـ بنداز!
‫همین الان!
‫محض خاطر خدا اون تفنگو زمین بذار!
‫بندازین! همشونو بندازین!
‫هنری.
‫اِلی!
‫سوار قطار بشین!
‫پس بالاخره آدمِ حرفِ خودتی.
‫گفتم دیگه.
‫خانواده‌مو به پورتلند برسون.
‫جایی که از این همه آشفتگی دور باشن.
‫از من دور باشن.
‫قول میدم.
‫همین تنها چیزیه که یه مرد داره.
‫این دیگه چی بود؟
‫ترس بود، گمونم. خودبینی.
‫خدای من.
‫شما تیر خوردین، قربان.
‫زخمای قدیمه، فکر کنم.
‫به نظر من که تازه‌س.
‫بیل!
‫میتونی راه بری؟
‫ـ امتحان نکردم. ‫ـ کارل!
‫کمکش کن.
‫اصرار دارم با این قطار به بوزمن برین.
‫آمبولانس منتظره.
‫ـ ترتیبِ بیشتر... ‫ـ باید مسافرا سوار کنیم.
‫ـ بعد براشون برگردین. ‫ـ به این سادگی نیست...
‫بعد براشون برگردین.
‫این جنگ تموم نشده.
‫و من دیگه رمقی برای جنگیدن ندارم.
‫باید همسرمو به بیمارستان برسونم.
‫وقتی اونجا بود، خودم برمیگردم خونه.
‫شاید تا اون موقع ‫خونه‌ای نداشته باشی.
‫با من بیا.
‫این عموی منه.
‫جیکوب.
‫خانم.
‫دارم میفهمم که جنگ تو این ‫خانواده یه استعاره نیست.
‫نیست.
‫وقتشه به جنگ خودت بری،
‫گمونم.
‫اگه بخوایم اینجا زندگی کنیم، آره.
‫اما میتونیم هرجا زندگی بسازیم.
‫برای همین بهت نامه نوشت.
‫جنگ چیزی بود که براش برگشتی خونه.
‫دوستت دارم.
‫توی بوزمن میبینمت.
‫بیاین این زخم‌ها رو چک کنم.
‫یه حسِ عجیبی دارم که
‫یه داستانِ حسابی برای تعریف کردن داری.
‫آره.
‫به دردِ منم میخوره.
‫باید به عنوان معاون قسمت بدم.
‫ماشین میبرین یا اسب؟
‫هردو. ماشین‌ها سریعترن.
‫تو قلبش میترسید
‫دیگه هیچوقت اونو نبینه.
‫اما دیدش.
‫برای آخرین بار طعمِ وجودشو چشید.
‫برای اون، همین کافی بود.
‫بهتره بجاش یه تفنگ ساچمه‌ای برداری.
‫با تفنگِ فیلکُش نمیشه از ‫پشتِ دیوار شلیک کرد.
‫با این نیازی به شلیک از پشتِ دیوار نیست.
‫میشه از خودِ دیوار ردش کرد.
‫یالا دیگه.
‫خودتو نشون بده.
‫بهت گفته بودم اونجا نمون.
‫خیلی خوشحالم که موندی.
‫اما دیگه نمون. برو طبقه بالا.
‫امروز طلوعِ
‫عصر طلاییِ مونتاناست.
‫امروز استخراج تنها منبعی ‫رو شروع می‌کنیم که ارزشش
‫هرچی بیشتر عادی بشه، بیشتر میشه...
‫...گردشگری.
‫همونطور که کشاورزا ‫مزرعه‌ها رو رها می‌کنن برای رفاه
‫و فرصت‌های شهری،
‫مناطق وحشی آمریکا تبدیل به پارک میشن.
‫زمین‌بازی برای نخبگان.
‫فرض کن بیان.
‫چطوری سود کنیم؟ هتل؟
‫ـ آره. ‫ـ رستوران؟
‫ـ قطعاً. ‫ـ و این مجتمع،
‫مجتمع اسکی؟
‫من در حال مذاکرات نهایی
‫ـ روی اون ملک هستم. ‫ـ مسافرخونه و کافه‌ها
‫مدل‌های تجاری ضعیفی هستن
‫و راستش، قربان، در شأن شما نیستن.
‫ـ در شأن هیچکدوممون نیستن. ‫ـ درست میگی.
‫به صورت جداگانه.
‫اما اگه ترکیب بشن،
‫یه جایی که هر هوس ‫مهمون رو برآورده کنیم...
‫اسکان، غذا، مشروب، رقص،
‫قمار، اسکی، شکار...
‫همه‌شون،
‫حتی حمل‌ونقل به اینجا و ‫برگشت، همه رو ما فراهم میکنیم.
‫ـ رقبا چی؟ ‫ـ رقیب ما
‫کولرادوئه.
‫۹۶۷ کیلومتر اونورتر.
‫شهرها فرهنگ و راحتی به ارمغان میارن،
‫اما چیزی رو از آدم میگیرن
‫که اونو آدم میکنه:
‫نیاز سیری ناپذیر و غیرقابل توضیحش
‫به پیمودن سرزمین‌های دست نخورده.
‫مبارزه با هیولاها، فتح کوه‌ها.
‫هیچ کنسرتی در منهتن قابل مقایسه نیست.
‫وقتی با زنی همبستر میشی،
‫این حیوان درونت هست که انجامش میده.
‫اون حیوان نیاز به گشتن داره.
‫ما این فرصت رو بهش میدیم.
‫احسنت، احسنت!
‫ـ من باهاش میرم. ‫ـ ما آمبولانس داریم
‫ـ اونجا برای... ‫ـ گفتم باهاش میرم.
‫این یکی پره، آقا. یکی دیگه سوار بشین.
‫ـ من پشت مینشینم. ‫ـ من پشت مینشینم.
‫امشب نه.
‫تا بیمارستان چقدر راهه؟
‫هشت نه کیلومتر.
‫ممکنه چک کنین
‫بنزین کافی برای این مسیر داریم؟
‫بنزینمون تموم نمیشه.
‫تا حالا نشنیده بودم ‫زنی این سوالو بپرسه.
‫خب...
‫مارگزیده از ریسمان سیاه ‫و سفید می‌ترسه، جیکوب.
‫آره.
‫ماشینو نگه دار.
‫موتور رو خاموش کن.
‫صدا از سمت خونه میاد.
‫به نظر میاد.
‫چراغا رو خاموش کن.
‫ما رو بالای جاده ببر.
‫لعنتی! اونجا تو خونه بهمون نیاز دارن!
‫ـ اینا همه‌شون نیستن! ‫ـ روی پشت بوم بمون.
‫به شلیک کردن ادامه بده.
‫کارا.
‫درست بیرونِ خونه‌ان.
‫لعنت به این مرد.
‫صبر کن.
‫ماشینو نگه دار.
‫اسپنسره.
‫خانم؟
‫اسپنسر اینجاست.
‫آه.
‫عمه کارا؟
‫اسپنسر؟
‫محض اطلاعات، من همینجام.
‫میبینمت. زخمی شدی؟
‫نه بیشتر از بقیه.
‫اوه.
‫اوه...
‫اسپنسر، فرصت نشد ‫حتی یه تیر هم شلیک کنم.
‫- جیکوب کجاست؟ ‫- تو بیمارستانه.
‫همراه همسرم.
‫تو... تو همسر داری؟
‫آره که دارم!
‫من مدیون اونم.
‫اونجا نرفته واسه جیکوب.
‫خودش کلی مشکل داره.
‫کالسکه رو آماده می‌کنم.
‫خانم، ما ماشین داریم.
‫اونو نمی‌بینم.
‫کجاست؟
‫- جک کجاست؟ ‫- نمیدونم.
‫خانم، ما ندیدیمش.
‫دنیس، جاسپر رو ببر، جاده ‫لیوینگستون رو گشت بزن.
‫پسرم رو پیدا کن.
‫چشم خانم.
‫رئیسشون کدومه؟
‫رئیس تو یه عمارت نشسته.
‫زنذگی آدما رو خراب می‌کنه، چاق میشه،
‫و برای کسایی مهمونی شام راه می‌ندازه
‫که اینجا رو تیکه پاره می‌کنن.
‫این کار اونه؟
‫قطعاً.
‫اسمش چیه؟
‫ویت‌فیلد.
‫نمیتونم...
‫گلوله رو پیدا کنم.
‫گلوله رو پیدا نمیکنی احمق،
‫چون اصلاً گلوله‌ای نیست.
‫- زخم کهنه‌س. ‫- اگه سرب
‫توی بدنت بمونه، میتونه ‫کم‌کم مسمومت کنه.
‫فکر میکنی به مرگ آهسته اهمیت میدم؟
‫من یه پیرمرد ۸۰ ساله‌م!
‫بدوزش!
‫رحمش بالای هشت سانت باز شده.
‫بدنش داره بارداری رو خاتمه میده.
‫باید سقط کنیم و بعدش قطع عضو.
‫هیچ‌کدوم رو انجام نمیدی.
‫خانم، بچه شش ماهشه، اونم به زور.
‫توی این سن بیرون رحم زنده نمیمونه.
‫پاهات تا قوزک داره میپوسه.
‫دست چپت هم بالای مچ پوسیدست.
‫اگه فوراً قطعش نکنیم،
‫فردا غروب رو زنده نمی‌مونی.
‫سر بچه پیداست.
‫بیاین تمومش کنیم، بعد بریم اتاق عمل.
‫بیارینش پیش من.
‫چرا اینقدر مطمئنی پسر باشه؟
‫چون میدونم.
‫حدست درسته.
‫خانم، بهتره وابسته نشی.
‫ریه‌هاش برای حتی یه ساعت ‫زنده موندن هم رشد نکردن،
‫چه برسه به...
‫پس باشه.
‫همون یه ساعت رو بهم بدین.
‫باید برای عمل آماده بشی.
‫بچه رو بدین دست این زن!
‫سلام.
‫هیچ چیزی بیرحم‌تر از امید نیست.
‫بیاین برای عمل آماده‌ش کنیم.
‫نه.
‫- گفت نه. ‫- میمیره،
‫و بچه هم میمیره.
‫میتونه بازم بچه دار بشه.
‫گفت نه.
‫یه کشیش میفرستم.
‫به اونم نیاز ندارم.
‫میخوام اسمش رو جان بذارم.
‫به یاد برادرش.
‫از این اسم خوشش میاد.
‫اما...
‫...دنیایی رو بیشتر دوست ‫داره که تو هنوز توش باشی.
‫مادری که خودش رو به بچه‌اش ترجیح بده...
‫...اصلاً مادر نیست.
‫چطور میتونم یه بچه رو بزرگ کنم با
‫پاهایی که فقط یه برآمدگی هستن
‫و دست‌هایی مثل چماق؟
‫اون موقعه میشیم دوتا بچه.
‫این بحثیه که باید با شوهرداشته باشی.
‫فکر کنم همه حرفامون تموم شده.
‫حرف‌هامون عالی بودن.
‫راستش، بیشترش رو من حرف زدم.
‫علتش رو به جای من بهش بگو.
‫خودت بهش بگو.
‫خب، برنامه اینه اما...
‫خودت میبینی که برنامه‌هام ‫چقدر خوب پیش میره؟
‫خودت بهش میگی.
‫اما اسبش تو خونه رها شده بود.
‫بی زین.
‫شاید اسب دیگه‌ای سوار ‫شد، اسبش فرار کرده.
‫باید برگردیم دنبال گاری.
‫این یکی؟
‫اون توئه.
‫میخواستن
‫پاهام رو قطع کنن و...
‫...و دستمو.
‫و بچه‌مون رو بگیرن...
‫...همشون رو دور بریزن مثل... آشغال.
‫گفتم نه.
‫دارم میبینم.
‫پاهات از قلبت خیلی فاصله دارن.
‫آدم خیال‌پردازی نیستم.
‫تصور نمیکنم...
‫تو دشت‌ها بدوم.
‫مجبورم این کارو بکنم.
‫و هیچوقت...
‫...چیزی که ساختیم...
‫...رو با خودم، عوضش نمی‌کردم.
‫باهاش صبور باش، اسپنسر.
‫اگه شبیه من باشه...
‫...بچه وحشتناکی میشه.
‫کاش می‌تونستم ببینمش.
‫همم.
‫ازش خوشت میومد.
‫سرکش مثل یه اسب وحشی.
‫مثل یکی دیگه که میشناسم.
‫داری دوباره از خودت حرف میزنی.
‫برو بازار دام. دو تا ‫بز شیرده لازم داریم.
‫- بازار باز نیست. ‫- خوب وقتی باز شد،
‫اولین مشتری باش.
‫و مطمئن شو الان شیر دارن.
‫شیر هفته بعد به درد ما نمیخوره.
‫فکر میکنی من... من میتونم فقط...
‫مطمئنم ناراحت نمیشن عزیزم.
‫شاید فردا.
‫کارا؟
‫نمیدونم چیکار کنم.
‫نبایدم بدونى عزیزم.
‫اما من میدونم.
‫بزن بریم.
‫می‌خوام مردی رو ببینم که همسرمو کشت.
‫اینجا چه کاری داری...
‫لیندی؟
‫راجع به این حرف زدیم.
‫ببخشید. بعضی وقتا ‫کنترل از دستم درمیره.
‫لیندی، خودکنترلی...
‫پایه و اساسه...
‫نگاهم کن.
‫اینجا رو دوست داری؟
‫پس فکر کنم باید بری.
‫بهت چی گفتم؟
‫حالا متوجه شدم.
‫پسر گمشده برگشته.
‫همم. و اون آخرین چیزی هست که میبینی.
‫فکر کنم یه برنامه داری واسه توضیح
‫قتل یه مرد توی اتاق ناهارخوری‌ش؟
‫اگه همه رو بکشیم دیگه کسی ‫نمیمونه که بهش توضیح بدیم.
‫تو قسم خوردی.
‫اون نشون همراه با یه قسمه.
‫برای اجرای قانون.
‫قانون.
‫پس باشه.
‫بریم زندان.
‫نگفتم وایستا.
‫نمیتونی از این ماجرا ‫جان سالم به در ببری.
‫قصد فرار ندارم.
‫میخوام چنان مثالی ازت ‫بسازم که ۵۰ سال دیگه
‫هیچکی از نوع تو جرات ‫نکنه پا به این دره بذاره.
‫میخوام توی کتابای مدرسه درس بدن
‫که چطوری مُردی.
‫نگاهم کن.
‫تو همسرم رو کشتی.
‫من نمی‌شناسمت.
‫اسمش الکس بود.
‫و خیلی دوست دارم از دهن تو بشنومش.
‫الکس؟
‫پرونده بعدی دادگاه،
‫ایالات متحده علیه تیونا رین‌واتر.
‫سه فقره قتل
‫در مدرسه سرخپوستان داکوتای شمالی.
‫چرا این دختر توی دادگاه منه
‫و نه پیش قاضی داکوتای شمالی؟
‫با قاضی داکوتای شمالی صحبت کردیم
‫و اون گفت همه شاهدای این پرونده
‫توی قلمرو اوکلاهما ‫هستن، پس منطقی‌تر اینه
‫محاکمه اینجا برگزار بشه.
‫این شاهدها حاضرن؟
‫اگر اجازه بدین...
‫...اینا گواهی فوت شاهدان هستن:
‫پدر ژاک رنو...
‫...و مارشال نیتن کنت.
‫خب؟
‫آیا متهم به قتل اون‌ها هم شده؟
‫نه جناب قاضی. مرگ اون‌ها ربطی نداره.
‫مارشال فاست آماده‌ست
‫جزئیات مرگ شاهدان رو توضیح بده
‫اگه اجازه بدین.
‫چیزی که دادگاه میخواد
‫شاهد برای اثبات اتهام قتله.
‫دادستان شاهدی داره؟
‫نداریم جناب قاضی.
‫شواهدی که متهم رو به این اتهامات
‫ربط بده دارین؟
‫نداریم جناب قاضی.
‫پس ما چرا...
‫چرا داریم بحثش می‌کنیم؟
‫دادستان درخواست
‫استرداد پرونده رو داره.
‫خیلی هم عالی.
‫درخواست پذیرفته شد.
‫و مطمئن بشین قاضی داکوتای شمالی
‫کاراشو توی همون ایالت انجام بده.
‫مخصوصاً اگه اینجوری ‫پرونده هاشونو پیش میبرن.
‫یعنی چی؟
‫یعنی آزادی.
‫نمیدونم چیکار کنم.
‫خب، ما خوشحال میشیم بری.
‫کجا برم؟
‫خونه؟
‫مطمئن نیستم خونه‌ای داشته باشم.
‫شاید وقتشه یه خونه جدید پیدا کنی.
‫برای گوزن‌ها.
‫درسته.
‫نمیدونم کدوم راهو برم.
‫شنیدم تو کالیفرنیا...
‫مکزیکی‌ها و سرخپوست‌ها ‫بیشتر از سفیدپوست‌ها هستن.
‫میوه روی درختا، شکار تو کوه‌ها.
‫سرزمین چوماش.
‫غرب.
‫اگه تو اقیانوس وایسادی، زیادی رفتی.
‫ممنون.
‫تیونا!
‫حق داشتی مقاومت کنی.
‫شاید.
‫اما همه چیزو از دست دادم.
‫همیشه همینطوره.
‫احتمالاً گورهای بی‌نشان مونتانا ‫بیشتر از اوناس که سنگ قبر دارن
‫و نوشته‌هایی که به غریبه‌ها ‫بگن اینجا کی خوابیده.
‫عاشقا نیازی به نشونه ندارن.
‫میدونن دقیقاً یارشون کجاست.
‫چون خودشون اونجا گذاشتنش.
‫همم.
‫قسم میخورم پسر، تا ژوئن باید سه تا بز بخریم
‫با این حجمی که تو میخوری!
‫میدونم.
‫حس میکنی داری تسلیم میشی.
‫اما اینطور نیست بچه‌جان.
‫دلیلی که اینجا بودی دیگه وجود نداره.
‫امیدوارم توی شهر دلیل جدیدی پیدا کنی،
‫و غرقت کنه،
‫و برام نامه‌های احمقانه ‫در موردش بنویسی!
‫مردها آخرین چیزین که بهش فکر میکنم.
‫خب، این درس خوبیه برای همه ما.
‫ولی هیچوقت اینجوری پیش نمیره.
‫نه، همیشه یه مرد پیدا میشه ‫که همه چیزو بهم میریزه.
‫اینکه گاهی همه چیز بهم بریزه...
‫بدترین اتفاق دنیا نیست.
‫برات نامه مینویسم.
‫خوشحال میشم.
‫حالا باید حواسم رو جمع آینده کنم.
‫چون نگاه کردن به تو ‫پنجره‌ای به گذشته‌ست.
‫و گذشته...
‫هرچی زندگی برام تدارک ببینه،
‫همیشه دوستش خواهم داشت.
‫نخواهی داشت.
‫خاطراتو دوست خواهی داشت ‫تا وقتی خاطرات جدید بسازی.
‫و یه روزی اصلاً یادش نمیاری.
‫و اشکالی نداره. مشکلی ‫نیست، زندگی همینه.
‫من به اندازه هر ‫دوتامون یادشو نگه میدارم.
‫توی کوه‌های کریزیز گاوهای وحشی هستن.
‫کوه‌های صعب‌العبوری هستن.
‫ترجیح میدم جمعشون کنم تا بخرمشون.
‫میای؟
‫میدونی، فکر کنم می‌خوام تو ایوان بشینم،
‫به پسرت خیره بشم...
‫و به معنای زندگی فکر کنم.
‫از این چرت و پرتا.
‫یه هفته دیگه برمی‌گردم.
‫شک ندارم.
‫تو جمع‌شون نیستی.
‫این بار شرکت نمی‌کنم.
‫بازنشسته میشی؟
‫آره.
‫خب برنامه‌ات چیه؟
‫روی ایوان بشینم و مست کنی،
‫تا منم هر شب دوتا بچه رو بخوابونم؟
‫یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫چطوری بودش؟
‫منظورم الکساندراست.
‫چطوری بودش؟
‫اگه یه شهاب‌سنگ بتونه حرف بزنه.
‫اینطوری بود عزیزم.
‫ستاره‌های حرف‌زن.
‫تصورش رو می‌تونی بکنی؟
‫کی فکرشو میکرد دوتاشون باشن؟
‫اسپنسر هیچوقت دوباره ازدواج نکرد.
‫با یه بیوه همدم شد و ‫پسری دیگه بزرگ کرد...
‫...اما باهاش ازدواج نکرد،
‫و یه روز اون بیوه ناپدید شد.
‫خاطره اون زن برای اسپنسر محو نشد،
‫لبه‌هاش ساییده نشد و کمرنگ نشد.
‫حتی یه ذره هم نه.
‫ترجمه و زیرنویس از: Ali_Master
‫الکساندرا داتون
‫روز اول آوریل ۱۹۰۱،
‫در آکسفوردشایر انگلستان، متولد شد.
‫و در ۲۹ مارس ۱۹۲۴ به خاک سپرده شد.
‫وقتی پیری خاطراتش رو ربود،
‫فقط چشماشو می‌بست
‫و خاطرات جدید می‌ساخت.
‫و ۴۵ سال بعد،
‫برادر کوچکم به اون پیوست.
moviepovie.com
‫چه لفتش دادی.
moviepovie.com