moviepovie.com
‫.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @NestedSub
‫قفسه سینه‌اش دیگه تکون نمی‌خوره.
‫یه بار دیگه نالوکسون بزنین.
‫زود باش، بِن.
‫هنوز نه؟
‫بِن؟
‫بِن؟ هی، صدامو می‌شنوی؟
‫بِن.
‫بِن، پیشم بمون.
‫به نفس کشیدن ادامه بده.
‫ما اینجاییم.
‫زود باش، بِن. نفس بکش.
‫به نفس کشیدن ادامه بده، نرو. ‫زود باش، پیشم بمون.
‫بِن؟
‫خیلی خوبه. خیلی خوبه.
‫بِن؟ بِن، صدامو می‌شنوی؟
‫چند وقته داری اُپیویید مصرف می‌کنی؟
‫یه مدتی هست.
‫هوم.
‫وقتی وینسنت رو اخراج کردم...
‫اون حقیقتو گفت.
‫تو ازش سوءاستفاده کردی.
‫اون زنده‌ست.
‫اِه‌...
‫من تا عملای بعدازظهرم وقت دارم، پس...
‫می‌تونی اونو ببری خونه؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫زود باش...
‫- سلام، کوچولو. ‫- سلام، بابا.
‫- سلام. صدامو می‌شنوی؟ ‫- آره.
‫اوضاع چطوره؟ همه چی خوبه؟
‫می‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫راستش رو بخوای،
‫اصلاً نمی‌دونم باید از کجا شروع کنم.
‫از وقتی که رفتم، ‫هیچی دیگه منطقی به نظر نمی‌رسه.
‫می‌فهمی؟
‫همیشه می‌تونی برگردی خونه.
‫زانا؟
‫باید برگردم سر کار، بابا. متاسفم.
‫من هواتو دارم، کوچولو.
‫آره، ممنون.
‫- فعلاً. ‫- فعلاً.
‫خب.
‫تو که اهل مهمونی بودی، حالا وقت خوابه.
‫اوم.
‫- دراز بکش. شاید رو بالش. ‫- اوم.
‫پاهاتو بیار بالا.
‫اوم.
‫اینجوری.
‫وای... اصلاً نمی‌تونم تکون بخورم.
‫- تمرین کردی؟ ‫- تو چه خُلی هستی.
‫اوه، لعنتی...
‫هی.
‫هفته دیگه دوباره تو اتاق عمل هستی.
‫- از پسش برمیایم. ‫- آره، آره، آره.
‫- نذیره، سلام. ‫- سلام.
‫- بریم یه دور بزنیم؟ آره؟ ‫- اوم.
‫- خب؟ ‫- مریض جدید تو تریاژ:
‫کسی که از سفر برگشته، تب بالا داره، ‫نمونه خونش گرفته شده.
‫اوم.
‫تو تخت شماره یک...
‫ببخشید، دارم گوش می‌دم. اوم.
‫تو تخت شماره یک: رباط صلیبی جلویی پاره شده.
‫همکارای ارتوپدی دارن می‌برنش واسه عمل.
‫بعد تو تخت شماره دو: ‫احتمالاً مشکل تو ریتم قلب...
‫احتمالاً فیبریلاسیون دهلیزی.
‫شب رو اینجا می‌مونن واسه مراقبت.
‫ممنون ازت.
‫من یه بار دیگه زانوشو چک می‌کنم. ‫شاید بشه بدون عمل درمانش کرد.
‫می‌شه قبل از اینکه ‫همه مریضا رو بفرستین بالا،
‫یه بار دیگه به من خبر بدین؟ لطفاً؟
‫واسه همه؟
‫آره.
‫- زانو؟ ‫- اوم.
‫سلام. سلام، من دکتر پارکر هستم.
‫اگه اجازه بدین، یه بار دیگه زانوتونو ببینم.
‫می‌تونین بگین چی شده؟
‫بچه‌ها، دیگه آخراشه. ‫زودی آخر هفته می‌رسه.
‫یه چند ساعت خوب دیگه رو با هم می‌گذرونیم،
‫موزیک خوب گوش می‌دیم ‫و کم کم خودمون رو
‫واسه نوشیدنی‌های بعد از کار ‫آماده می‌کنیم.
‫جمعه خوبی داشته باشین.
‫تا حالا به اونایی که ‫آخر هفته باید کار کنن فکر کردین؟
‫چرا یه بار هم که شده یه آهنگ ‫درست و حسابی واسه تنوع نمی‌ذاره؟
‫تموم شد؟
‫آها، آره، آره، می‌تونی ببریش.
‫معمولاً تا الان یه عالمه حرف بی‌ربط ‫تو گوشم کرده بودی.
‫- خیلی عالی بود، ماریو، خیلی ممنون. ‫- شنیدنش خوشحال‌کننده‌ست.
‫هوم؟
‫همه چی مرتبه؟
‫آره. خیالت راحت. همه چی خوبه.
‫- ممنون! ‫- باشه، ممنون!
‫امینا داره منو می‌پیچونه.
‫دیگه حتی جواب پیامامم نمی‌ده، اُلاف.
‫می‌فهمم چرا. داره فرار می‌کنه.
‫ولی... یه جورایی بعضی وقتا حس می‌کنم که...
‫انگار اصلاً ‫هیچ درکی از این موضوع نداره.
‫آخه چطور ممکنه آدم نفهمه ‫که این کار خوب نیست؟
‫و اینم چه احمقانه‌ست از طرف من، ‫که بخوام یه جوری درستش کنم
‫یا کمکش کنم، یا...
‫ولی حس می‌کنم آدم باید ‫واسه عشق بجنگه، می‌دونی؟
‫نه، این چرت و پرته.
‫همین که مجبور بشی بجنگی، ‫کار تمومه.
‫باید ببینی چه جوری می‌تونی ‫هر چه زودتر از این ماجرا خلاص شی.
‫اصلاً مهم نیست.
‫آمبولانس جای گروه درمانی نیست.
‫تمرکز کن، ‫یه آخر هفته طولانی در پیش داریم.
‫گروه درمانی رو که دو نفره انجام نمی‌دن.
‫اصلاً خودت ازم پرسیدی. ‫باز چیه الان؟
‫آره. کاش اصلاً نمی‌پرسیدم.
‫من از پس کارم برمیام. ‫همیشه هم همین‌طور بوده.
‫و اگه تو اینقدر بداخلاق نبودی، ‫شاید یه کم خوش می‌گذشت اینجا.
‫بدون من که اصلاً ‫نمی‌تونستی زنده بمونی.
‫ممنون، من بدون تو هم خوب می‌تونم بگذرونم.
‫پِلیکان نوی‌کلن ۲۶۱۱.
‫یه شرط کوچولو؟ ببینیم ‫کار بعدی رو تنهایی از پسش برمیای یا نه.
‫اُلاف، تو مشکل شرط‌بندی داری.
‫معلومه که از پسش برمیام.
‫پِلیکان نوی‌کلن ۲۶۱۱ شنود می‌کند.
‫لعنتی.
‫می‌فرستیمش خونه ‫و چهار هفته دیگه دوباره می‌بینیمش.
‫اوم.
‫امینا... فکر کردم امروز تعطیلی.
‫آره، الان دیگه دارم می‌رم.
‫از بِن خبری دارین؟
‫اِه‌، چند روز مرخصی گرفته.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- اوم.
‫- پس تا فردا، هوم؟ ‫- آره. اوم.
‫پیام صوتی شماره یک.
‫سلام دکتر اِرتان، روبن وُگل هستم.
‫خوشحال می‌شیم که امشب شخصاً ‫با شما در مورد جایگاه شغلی در مونیخ صحبت کنیم.
‫الان آدرس رو براتون می‌فرستم. تا بعد.
‫پیام صوتی شماره دو.
‫سلام، امینا.
‫می‌خواستم یه حالی از آفریم بپرسم.
‫و از خودت. خب، خوشحال می‌شم خبر بدی.
‫میای؟ یا بیشتر طول می‌کشه؟
‫ووی!
‫خب!
‫الان یه شرط رو می‌برم.
‫- هی. ‫- سلام.
‫- ما رو صدا کردی؟ ‫- اوم.
‫یه کم جا باز کنین لطفاً؟ چی شده؟
‫یه دفعه یه جوری عجیب شد. من...
‫اول فکر کردم ‫زیاد سیگار کشیده یا یه همچین چیزی، ولی...
‫یه دفعه افتاد.
‫چشماتو باز کن. اسمش چیه؟
‫- اُلی. ‫- اُلی!
‫- صدامو می‌شنوی؟ ‫- طرح آ ب ث.
‫من همین الان باهاش آشنا شدم.
‫همه چی خوبه. ‫ممنون که به ما خبر دادین.
‫شما کار درست رو کردین. ‫ما حواسمون هست.
‫دهنتو باز کن.
‫آ واسه راه هوایی.
‫- باشه. ‫- خب؟
‫- راه هواییش بازه، داره عادی نفس می‌کشه. ‫- ب: تنفس، خوبه.
‫اِه‌... جی سی اس ۱۲...
‫یه کم حواستو جمع کن. یه جا دیگه برو.
‫- بعدش ث واسه... ‫- اِه‌... گردش خون.
‫اونم خوبه.
‫- الان می‌رم سراغ سرت. ‫- می‌شه اون آهنگو خاموش کنین؟
‫ما داریم اینجا کار می‌کنیم.
‫ببخشید.
‫سرش سالمه.
‫و هیچ...
‫آسیب ناشی از افتادن.
‫خب؟
‫اِه‌...
‫خب، اون قطعاً به اندازه کافی حالش خوبه ‫که بذاریمش تو، اِه‌... ماشین.
‫آها؟
‫و من فکر کنم یا علف کشیده ‫یا اینکه...
‫یه آسیب داخلی تو سرش داره ‫و نیاز به اسکن داره.
‫من که اینجا هیچ بویی حس نمی‌کنم.
‫- دیدی امروز علف بکشه؟ ‫- نه.
‫دستبند پزشکی. دیابتی نوع یک.
‫آ-ب-ث-د. د واسه ناتوانی.
‫- کوله پشتی همراهش بود؟ ‫- الان میارم.
‫باشه، یه کم اون طرف‌تر.
‫آره. احتمالاً افتاده رو پمپش ‫و متوجه نشده.
‫و الان قندش اومده پایین. ‫انسولین زیاد زده.
‫آره، ممنون.
‫می‌شه قند خونشو اندازه بگیری؟
‫باشه. خب.
‫خب. اینو بخور ‫تا زودتر حالت خوب شه، پسر.
‫آره. خوبه... خب.
‫فقط یه نیش کوچولو.
‫مامانت داره مستقیم میاد بیمارستان.
‫ممنون. اِه‌، دوچرخه‌مو دارین؟
‫توئه.
‫من یه اشتباه کردم، ‫چون تو منو استرسی کردی.
‫آ-ب-ث-د-ی.
‫تو فقط باید این طرح رو پیش ببری.
‫هر دفعه.
‫- میز واسه وُگل؟ ‫- آره.
‫زانا، هی. منم، روبن.
‫همه چی مرتبه؟ ‫لطفاً بهم زنگ بزن، باشه؟ ممنونم.
‫من... خواهش می‌کنم خیلی...
‫- روبن! ‫- ...معذرت می‌خوام.
‫ما همین الان می‌خواستیم سفارش بدیم.
‫- خانم دکتر اِرتان، روبن وُگل. ‫- سلام.
‫خیلی خوشحالم ‫که وقت گذاشتین، ممنون.
‫ببخشید، ‫این... هوا یه سورپرایز بد بود.
‫خب این... ‫مثلاً همین مسیرای دوچرخه‌سواری، نه؟
‫اینکه اینجا اینقدر پهنن، ‫به نظر من فوق‌العاده‌ست.
‫حق با سبزهاست. ‫منظورم اینه که من تو...
‫تو بهار یه دوچرخه برقی خریدم،
‫که مجبور نباشم همیشه ‫با ماشین برم.
‫ولی تو مونیخ تو خیابونای باریک، ‫اصلاً حال نمی‌ده.
‫الان بیشتر وقتا با ماشین می‌رم.
‫اصلاً در مقایسه با برلین یه دهاته.
‫من امروز نزدیک یه ساعت طول کشید ‫تا برسم به کنفرانس،
‫و راننده تاکسی همش ازم می‌پرسید ‫کجا باید بره.
‫آره، ولی در عوض خیلی حال می‌ده ‫که اینجا چه چیزایی گیرت میاد،
‫یعنی از نظر فرهنگی، خوراکی...
‫ولی احتمالاً واسه زندگی شخصی ‫وقت زیادی نمی‌مونه،
‫وقتی آدم تو بیمارستان کار می‌کنه، ‫خانم... دکتر اِرتان؟
‫نمی‌دونم شما تو نوی‌کلن ‫چطوری زنده می‌مونین.
‫من که نمی‌تونم.
‫خب، من تو نوی‌کلن بزرگ شدم.
‫کار کردن اینجا، تو بیمارستان. آدم چه ‫داستانای عجیب و غریبی که نمی‌شنوه.
‫همه‌شون راسته.
‫سیگار؟
‫ما رو ببخشید.
‫شما واقعاً استعداد عجیبی ‫تو برخورد با آدما دارین، نه؟
‫قرار نیست من با همه ‫بهترین دوست باشم.
‫منظورمو بد برداشت نکنین. ‫می‌دونم که بعضی وقتا ممکنه یه کم...
‫یه دنده باشین، ‫ولی این واسه من مهم نیست.
‫مطمئنین؟
‫ممکنه هنوز تغییر کنه.
‫امینا، من شما رو دعوت نکردم ‫چون پرسنل خوش‌برخورد کم داریم.
‫ما پرسنل خوب کم داریم.
‫شما بدون شک بااستعدادترین ‫و تحسین‌برانگیزترین جراح هستین،
‫که ما برای این جایگاه ‫باهاشون صحبت کردیم.
‫بیاین مونیخ.
‫پسرا خوبن.
‫ولی نه به خوبی شما.
‫و وقتی رئیس بره، ‫من به یه نفر نیاز دارم،
‫که بخش منو تحویل بگیره.
‫شما دارین این جایگاه رو ‫به من پیشنهاد می‌دین؟
‫آره.
‫شما استعدادتون رو تو بیمارستان هدر می‌دین، ‫خودتونم می‌دونین.
‫بیاین پیش ما.
‫شما یه محیطی رو پیدا می‌کنین که قدر ‫شما و کارتون رو می‌دونن و...
‫بالاخره وقت ‫واسه زندگی شخصی پیدا می‌کنین.
‫راضی بودین؟
‫اِه‌، آره. ممنون.
‫قبل از اینکه برین، چیز دیگه ای ‫می‌تونم براتون بیارم؟
‫اِه‌... یه لیوان دیگه شراب؟
‫حتماً، کدومش رو میل دارین؟
‫قرمز؟
‫یه قرمز!
‫به سلامتی این روز، امیدوارم.
‫سلام بابا.
‫حقیقت رو بگو.
‫دوباره به هوش میاد؟
‫نمی‌دونم.
‫امینا. به من نگاه کن.
‫حقیقت رو بگو.
‫دوباره به هوش میاد؟
‫احتمالاً نه.
‫چاو، ممنون واسه امروز.
‫عصرتون خوش.
‫- تریکسی؟ ‫- بله.
‫یه بار... دو بار.
‫یه نفر بیرون منتظره ‫که باهات حرف بزنه.
‫سلام.
‫بهت میاد.
‫برلین.
‫اوضاع اینجا چطوره؟
‫خوبه.
‫خیلی خوب.
‫خیلی خوب، آره؟ واقعاً؟ باشه...
‫زانا، من... واقعاً... ‫خانواده‌تو از ته قلب دوست دارم،
‫ولی همه‌تون کلاً ‫دروغگوهای افتضاحی هستین.
‫البته به جز اُتیس.
‫آره.
‫آره، اون خطرناکه.
‫حال اون دو تا چطوره؟
‫دلشون واسه خاله‌شون تنگ شده.
‫و دل پدر و مادرت واسه دخترشون تنگ شده.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جواب تلفنمو ندادی.
‫تو برلین، تو برلین چیکار می‌کنی؟
‫وای خدا، تو برلین، من تو برلین چیکار می‌کنم؟
‫من اینجا واسه یه... ‫کنفرانس جراحی مغز و اعصاب اومدم.
‫من اینجام که شخصاً دکتر اِرتان رو ببینم،
‫ولی مهم‌تر از همه، من اینجام...
‫چون می‌خواستم تو رو ببینم.
‫روبن.
‫اوم.
‫فکر نمی‌کنی باید حرف بزنیم؟
‫در مورد چی؟
‫ما هر دو...
‫یه اشتباه بزرگ کردیم، آره.
‫ولی تو الان منو با این ‫همه خرابی تنها گذاشتی.
‫آره. درسته و من متاسفم.
‫زانا، دلم برات تنگ شده.
‫من و نیا...
‫- آره، ما الان مشکل داریم. ‫- روبن؟ تو شوهر خواهرمی.
‫می‌دونم، آره. ممنون.
‫زانا، یه چیزی بینمونه. ‫یه ارتباطی بین ما هست.
‫روبن، خواهش می‌کنم، من به خاطر ‫هیچ ارتباطی
‫که بینمون بود با تو نخوابیدم.
‫من...
‫چی؟ بگو. بریزش بیرون.
‫من... گیر... گیر کرده بودم. ‫آره، من خیلی بدبخت بودم
‫و، و، و یه بمب انداختم ‫تو زندگیم،
‫که خودمو از اون وضعیت بکشم بیرون، آره. ‫نمی‌تونم...
‫یه جور دیگه برات توضیح بدم. این...
‫کاش این اتفاق نمی‌افتاد.
‫باشه.
‫وای.
‫کی همچین کاری می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی من کردم.
‫آره.
‫بِن؟
‫هی، هی. بِن با تو تو کلاب هست؟
‫اگه دیدیش بهم زنگ بزن، باشه؟ ‫نگرانشم.
‫باشه.
‫باشه، ممنون. فعلاً. خداحافظ.
‫آهاها. شماها چیکار کردین؟
‫- بذار برم. ‫- حراست، حراست.
‫هی. فقط یه شوخی بود، باشه؟
‫نگاه کن.
‫داداش، حالش اصلاً خوب نیست.
‫وای خدای من.
‫- هی، حالت خوبه؟ ‫- هی. زانا خبر داد؟
‫نه.
‫نه؟
‫زانا...
‫زانا خبر داد؟
‫اونا کاپوچینو نداشتن؟
‫آخ، اِه‌، وای، لعنتی.
‫متاسفم ‫من، اِه‌، من... من... بیارم براتون؟
‫نه، اشکال نداره، اشکال نداره.
‫نمی‌فهمم.
‫می‌افته،
‫ما می‌ریم بیمارستان و...
‫اون می‌میره.
‫این منطقی نیست.
‫ما که تو بیمارستان بودیم.
‫خیلی... خیلی متاسفم.
‫یه دونه دیگه برات میارم.
‫ما علاقه‌مندیم ‫که نظر شما رو بدونیم.
‫۰-۸۰۰-۱۳۵۷. خوشحال می‌شیم ‫با ما تماس بگیرین. ۰-۸۰۰-۱۳۵۷.
‫و تجربه‌هاتونو با ما در میون بذارین. ‫منتظریم.
‫هی، دیگو. چطوری؟
‫کجا؟
‫- لعنتی. ‫- چی شده؟
‫پس ما کجا می‌ریم؟
‫ما کجا می‌ریم؟
‫- پیداش کردین؟ ‫- نه، یه همسایه پیداش کرده
‫و آمبولانس خبر کرده.
‫یه همکار بِن رو شناخته و به جای اینکه ‫ببرتش بیمارستان، به من خبر داده.
‫- حالش خوبه؟ ‫- فقط زیاد خورده.
‫واسه این دیگه نیازی نیست ‫یه سر بیمارستان بره.
‫- ممنون، اُلاف. ‫- خواهش می‌کنم.
‫همه چی خوبه. فنتانیل داری؟
‫بیا، اول ببریمت بالا. بیا.
‫- یه بار بالا. ‫- نه.
‫- باشه. ‫- گرفتمش، ممنون.
‫یه لحظه...
‫حالا، قهرمان.
‫- باشه... خداحافظ! ‫- چاو.
‫خداحافظ...
‫بجنب.
‫- یه لحظه، همین بود؟ ‫- چی؟
‫اُلاف، اون مشکل مواد داره.
‫مشکل ما نیست.
‫چی داری می‌گی؟ اون کمک نیاز داره!
‫آره، ولی ما بهش کمک نمی‌کنیم ‫اگه ببریمش بیمارستان
‫و پیش همه تابلو کنیم ‫که اون یه معتاده.
‫ما همچین کاری باهاش نمی‌کنیم.
‫اون دیگه به تنهایی از پسش برنمیاد، اُلاف.
‫اینجا گذاشتنش فایده نداره.
‫این تصمیم تو نیست.
‫دیگه تمومش کن، ‫هر چی بهت می‌گن رو زیر سوال نبر.
‫باید چک می‌کردم.
‫متاسفم.
‫خیلی خوب قایمش کرده بودم.
‫- از پسش برمیاد. ‫- آره، و تو اینو از کجا می‌دونی؟
‫اتفاقاً برنمیاد.
‫می‌خوای حالا کل روز رو قهر باشی؟
‫آره، می‌خوام. ‫چرا دوباره داری اینقدر صداتو می‌بری بالا؟
‫- هر جور دلم بخواد صدامو می‌برم بالا. ‫- خوبه.
‫ولی من لازم نیست همینطوری قبول کنم.
‫پلیکان ۲۶۱۱، لطفاً جواب بدین.
‫نه با اون انگشتای چربت.
‫پلیکان ۲۶۱۱ شنود می‌کند.
‫شن‌چال ساحلی. یه نفر بیهوش.
‫اون دیگه کجاست؟
‫یه جایی ۶۰۰ متر دورتر از اینجا. نمی‌دونم.
‫می‌شه یه کم دقیق‌تر بگین؟
‫گفتم که آنتن ندارم.
‫عالیه، بابا.
‫پس همین‌طوری یه کم برو. ‫پیداشون می‌کنیم.
‫- یه کم برو سمت چپ. ‫- اینجا؟
‫آره. همینجا از رو سد.
‫ای بابا.
‫باید یه جایی همین دور و برا باشه.
‫- یه کم دیگه. ‫- نه، وگرنه گیر می‌کنم.
‫تموم شد.
‫باشه، پس تو اون کوله سنگینو بردار.
‫و دفیبریلاتور.
‫اصلاً کی تو این فصل سال می‌ره ساحل؟
‫لعنتی.
‫فکر کنم باید از اون طرف برم.
‫نه؟
‫الو؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫الو؟
‫اورژانس!
‫کسی به ما زنگ زده؟
‫باورم نمی‌شه. هیچ‌کس نیست.
‫بگو ببینم، می‌خوان منو خر کنن؟
‫یعنی همین‌طوری رفتن؟
‫الو؟
‫چه گندی!
‫الو؟
‫چرا من با پرچم رنگین کمون ‫لب دریا نشستم و اکستازی نمی‌خورم؟
‫و وقتی یه کم گیج می‌شم به ۱۱۲ زنگ نمی‌زنم؟
‫و قبل از اینکه آمبولانس برسه، فرار نمی‌کنم؟ ‫آشغال‌ها!
‫خنده‌داره. این خیابونه.
‫اوه، عالیه.
‫خیلی خوبه که ما این همه راه مزخرف رو
‫تو اون بیابون لعنتی الکی رفتیم.
‫خیلی عالی.
‫ببخشید.
‫آخه آنتن نداشتم.
‫تقصیر من نیست، ‫اونقدرها هم بد نیست.
‫لعنتی.
‫کل راه رو الکی رفتیم واسه ‫یه مشت گیج و منگ.
‫چی؟
‫اصطلاح درستیه. گی.
‫معلومه که درسته، ولی لازم نیست اینقدر ‫مزخرف بگی، مرد، چه بی‌خود.
‫اصلاً از کجا می‌دونی ‫که مواد مصرف می‌کنن؟
‫چهل سال تجربه کاری.
‫اوم.
‫می‌شه واسه پنج دقیقه ‫دست از این...
‫پیرمرد بداخلاق بودن برداری؟
‫باز که شروع کردی.
‫تنها چیزی که تو... تو من دیدی،
‫از وقتی که اولین بار سوار... ‫ماشین من شدی،
‫هیچی ندیدی ‫جز یه پیرمرد سفیدپوست،
‫که چیزی واسه ارائه نداره.
‫من هیچ‌وقت بهت نگفتم پیر و سفید.
‫تو از من چی می‌دونی؟
‫جز اینکه من یه پیرمرد ‫سفیدپوستم؟ ها؟
‫کجا زندگی می‌کنم؟ گربه دارم؟ ‫خواهر و برادر دارم؟
‫چه جور آهنگی گوش می‌دم؟
‫تو حتی یه بار هم ‫ازم یه چیز شخصی نپرسیدی.
‫- این درست نیست. من سعی کردم... ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫تو اصلاً هیچ تلاشی نکردی.
‫تو... و کل نسل شما، ‫اینقدر از پذیرش حرف می‌زنین...
‫و اینکه باید همه آدم‌ها رو ‫همون‌جوری که هستن بذارین.
‫پس من چی؟
‫داری از چه نسلی حرف می‌زنی؟
‫مگه من مهم نیستم؟
‫من اینقدر سعی کردم باهات حرف بزنم!
‫شماها همه‌تون خیلی خودخواهین. ‫نه، نکردی.
‫تو همیشه فقط با من حرف زدی ‫و بهم گفتی که اشتباه می‌کنم،
‫که هیچی نمی‌دونم...
‫- که من هیچی نمی‌دونم. خسته شدم. ‫- این درست نیست. بذار برم.
‫تو با من مثل یه بچه آشغال رفتار می‌کنی.
‫من واقعاً سعی کردم ‫یه چیزایی بهت یاد بدم.
‫ولی تجربه‌های من برات مهم نیست! ‫تو اصلاً نمی‌خوای چیزی یاد بگیری!
‫من سه برابر تو ‫تو این واقعیت سخت زندگی کردم.
‫و من بهت می‌گم: زندگی ‫پر هرج و مرج، پیچیده و ناعادلانه است!
‫چه خبرته؟
‫می‌تونم یه نصیحت خوب بهت بکنم؟
‫نه.
‫استعفا بده!
‫یا آدم استعداد دکتر شدن رو داره ‫یا نداره.
‫و تو نداری!
‫تو از کجا می‌دونی؟ ‫تو که اصلاً دکتر نیستی!
‫من ترجیح می‌دم استعفا بدم ‫تا اینکه مثل تو بشم.
‫اُلاف؟
‫اُلاف.
‫اُلاف، اُلاف!
‫کمک! کمک!
‫باشه. آ: راه هوایی.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج...
‫اُلاف. اُلاف.
‫باشه. بالاتنه لخت.
‫الکترودها.
‫دستگاه داره شارژ می‌شه.
‫شوک وارد می‌شه. ‫به بیمار دست نزنین.
‫احیا رو ادامه بدین.
‫احیا رو متوقف کنین.
‫الان برمی‌گردم، باشه؟ کمک!
‫کمک!
‫اُلاف از حال رفته، کمک لازم دارم.
‫پلیکان ۲۶۱۱، لطفاً تکرار کنین.
‫مرد، ایست قلبی،
‫دفیبریلاتور استفاده شد، ‫به نیروی کمکی فوری نیاز دارم.
‫مرکز دریافت کرد، پلیکان ۲۶۱۱. ‫نیروها در راه رسیدن به موقعیت هستن.
‫اُلاف!
‫ریتم قلب قابل اندازه‌گیریه. ‫به بیمار تنفس مصنوعی بدین.
‫ریتم قلب قابل اندازه‌گیریه. ‫ به بیمار تنفس مصنوعی بدین.
‫باشه.
‫ریتم قلب قابل اندازه‌گیریه. ‫به بیمار تنفس مصنوعی بدین.
‫دکتر بِک؟ یه لحظه وقت دارین؟
‫اوم. بفرمایین بشینین.
‫من... دوست دارم یه بار دیگه ‫در مورد این باهاتون حرف بزنم،
‫که ما از طریق اورژانس ‫بیمارای بیشتری رو به بخش‌ها منتقل کنیم
‫و همینطور اینکه خیلی بیشتر عمل کنیم.
‫خب، همه چی که داره عالی پیش می‌ره.
‫شما از طرف من ‫تجهیزات جدید رو گرفتین،
‫و هفته دیگه پرستار جدید میاد.
‫آره. این، اِه‌، اصل مطلب نیست.
‫الان...
‫در پی یه عمل روتین ‫عفونت خون پیش اومده.
‫استافیلوکوک.
‫و پای بیمار، آقای نویمان، ‫باید از زیر زانو قطع می‌شد.
‫نگران شکایت نباشین، دکتر پارکر.
‫بیمارا هیچ‌وقت با این چیزا ‫به جایی نمی‌رسن. هوم؟
‫ما تعیین می‌کنیم که اونا کی بتونن ‫مدارک رو ببینن.
‫و اینکه اصلاً می‌تونن ‫باهاشون کاری بکنن یا نه.
‫من آقای نویمان رو ‫به این عمل توصیه کردم،
‫با اینکه هیچ دلیلی وجود نداشت.
‫هوم. بیخیال این قضیه بشین.
‫همین‌طوری ادامه بدین. ‫که داره کار می‌کنه.
‫خوشحالم که شما رو استخدام کردم.
‫عصرتون خوش.
‫یکشنبه‌ست، برلین. ‫بهترین روز واسه موندن تو تخت.
‫و ما دقیقاً آهنگ مناسب رو ‫واسه شما داریم.
‫تو جون منو نجات دادی.
‫من فقط کارمو انجام دادم.
‫ممنون.
‫یه دکتر خوب می‌شی.
‫یه روزی.
‫اونجا آتیش گرفته.
‫.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @NestedSub
moviepovie.com