‫به دلیل تصاویر و موضوعات مطرح‌شده ‫این برنامه برای مخاطبان بزرگسال توصیه می‌شود
‫آنچه گذشت...
moviepovie.com
‫« هـنـر خـوشـی »
moviepovie.com
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
‫بیدار بشید، خانم
‫شاهدخت گفتن این رو بپوشید. ‫لباس عروسی خودشون بوده
‫فوق‌العاده نیست؟
‫بجنبید، باید عجله کنیم
‫دست‌هاتون رو ببرید بالا
‫- ساعت چنده؟ ‫- مدتی از ۳ صبح گذشته
‫خیلی خوشگل شدید
‫این‌که اون موجود می‌تونه با شما ‫ازدواج بکنه، یه هدیه‌ی بهشتیه
‫اون شاهزاده ایپولیتوئه. ‫اسم داره، یه موجود نیست
‫درست می‌گید. حماقت من رو ببخشید. ‫بعضی‌وقت‌ها بدون فکر کردن حرف می‌زنم
‫من برم تور رو بیارم. ‫تازه مرتبش کردیم
‫می‌بینم که ناراحتی، منا
‫به‌خاطر روکو ناراحتی؟
‫آره، متاسفم
‫بهش علاقه داشتم
‫یه بار مخفیانه بهم گفت ‫که اون هم به تو علاقه داشته
‫و اگه شوهرت از جنگ برنگشته بود،
‫بهت پیشنهاد می‌داد
‫خودش این رو گفت؟
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫زندگی عجیبه، خانم مودستا
‫خیلی عشق به سرانجام نرسیده ‫وجود داره...
‫آماده‌اید؟
‫بی‌سروصدا
‫تبریک میگم، شاهدخت
‫مودستا اِسپاتارو،
‫آیا قبول می‌کنید که مطابق ‫با آیین کلیسای مادر مقدس
‫شاهزاده ایپولیتو کوستانتینو برندیفورتی،
‫بارونِ باسلو، مارکیِ بیانکاویلا را
‫به عنوان همسر خود برگزینید؟
‫بله
‫و شما، شاهزاده ایپولیتو ‫کوستانتینو برندیفورتی،
‫بارونِ باسلو، مارکیِ بیانکاویلا،
‫آیا قبول می‌کنید که مطابق ‫با آیین کلیسای مادر مقدس
‫- بله. بله ‫- مودستا اِسپاتارو را به همسری برگزینید؟
‫- بله ‫- پس شما را زن و شوهر اعلام می‌کنم
‫بفرمایید
‫گفتم دو تا تخت مجزا ‫براتون بذارن، شاهدخت
‫یه زنگ اونجا هست
‫هر وقت خواستید، صدام کنید. ‫هر موقع از شبانه‌روز
‫ممنون
‫خوب بخوابید، شاهدخت
‫برو کنار
‫مودی...
‫صبح بخیر، شاهدخت
‫خیلی خوشگلی...
‫مثل یه بچه گربه...
‫خطرناکی
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫نه، خودم. ‫دستت رو ببر کنار
‫داری دیوونه‌م می‌کنی
‫صبح بخیر
‫اینا والدین روکو هستن
‫از سن ویتو اومدن وسایلش رو ببرن
‫ممنون که این همه راه رو اومدید
‫تسلیت میگم
‫وقتی اون اتفاق افتاد ‫شما هم پیشش بودید، درسته؟
‫آره
‫این از طرف شاهدخت گایا ‫و بقیه‌ی اعضای ویلاست
‫امیداوریم یه‌کم دردتون رو تسکین بده
‫این کار نیازی نبود. ممنون
‫برامون یه نامه فرستاده بود، ‫نوشته بود عاشق یه دختر شده
‫می‌خواست باهاش ازدواج کنه
‫- اما موانعی سر راهش بوده ‫- واقعاً؟
‫کدوم دختر؟
‫فکر کنم عاشق دختر ‫یکی از کشاورزهامون شده
‫این رو آوردم...
‫تا یه چیزی برای به یاد داشتن ‫روکو داشته باشه
‫می‌تونید بدیدش به من. ‫خودم شخصاً می‌دمش به دختره
‫همونطور که برنامه ریخته بودم، ‫داشتم به یه آدم سلطنتی خوب تبدیل می‌شدم
‫با همه مهربون بودم
‫برای آروم کردن منا ‫بهش دروغ می‌گفتم
‫هدایای سخاوتمندانه می‌دادم
‫متکبرانه و لبخند به لب قدم می‌زدم
‫و همه عقب می‌رفتن
‫و به احترام بانوی بزرگوار ‫سرشون رو خم می‌کردن
‫چون منم آدم سلطنتی‌ای بودم
‫اما هنوم دست‌نیافتنی بودم
‫- صبح بخیر، علیاحضرت ‫- صبح بخیر، تریسا
‫- صبح بخیر، علیاحضرت ‫- صبح بخیر، سالوو
‫- علیاحضرت ‫- بئاتریچ رو ندیدی؟
‫یک ساعت پیش داشتن از پله‌ها پایین می‌رفتن، ‫اما بعد از اون دیگه ندیدمشون
‫شاهدخت بئاتریچ رو ندیدی؟
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم
‫هنوز روی تختی؟
‫- داشتم یه‌کم استراحت می‌کردم ‫- اما وقت ناهاره
‫دیروز اومدم توی اتاقت، ‫اما اونجا نبودی
‫نمی‌تونم ایپولیتو رو تنها بذارم
‫الان که ازدواج کردیم ‫باید کنارش بخوابم
‫خودمون چی پس؟ ‫دیگه اصلاً همدیگه رو نمی‌بینیم
‫- اونطور نگو، دیوونه ‫- بهم نگو دیوونه
‫- چی می‌خونی؟ ‫- هیچی
‫- بده ببینمش ‫- چیزی نیست
‫بذار ببینمش
‫این عکس‌ها مال کی‌ان؟
‫دایی جاکوبو. ‫از توی اتاقش این رو دزدیدم
‫با ایپولیتو اون کار رو می‌کنی؟
‫مجبور نیستم هیچکدوم ‫از این کارها رو بکنم
‫فقط ازش مراقبت می‌کنم، ‫مثل یه برادر
‫قسم بخور
‫معلومه که قسم می‌خورم
‫حتی بهم دست هم نمی‌زنه
‫و نمی‌دونی خوابیدن ‫با یه مرد چطوره؟
‫نه، نمی‌دونم
‫منم نمی‌دونم، و هیچوقت هم نمی‌فهمم
‫و به‌خاطر پاهام هیچوقت نمی‌تونم ‫ازدواج بکنم، قبلاً بهت گفتم
‫مامان هم هیچ نوه‌ای نمی‌خواد
‫نمی‌خواد توی خانواده بیش‌تر از این ‫فلج و هیولا وجود داشته باشه
‫- تا ابد عاشق هم می‌مونیم، درسته؟ ‫- اما تو اصلاً پیش من نیستی
‫به قصری که توی کاتانیا داریم فکر می‌کنم...
‫هر روز آدم‌های زیادی رو می‌دیدیم
‫و عصرها بیرون می‌رفتیم
‫از توی کاخ میشه دریا رو دید؟
‫معلومه که میشه
‫از توی همه‌ی اتاق‌ها معلومه
‫نور قشنگی داره
‫جنگ تموم شد!
‫چه خبره؟
‫جنگ تموم شد!
‫- خدایا، امکان نداره ‫- جنگ تموم شد!
‫جنگ تموم شد!
‫واقعاً؟
‫بالاخره برمی‌گردیم به کاتانیا!
‫جنگ تموم شد!
‫چه خبره؟
‫- جنگ تموم شد! ‫- برای ما تموم نشده!
‫می‌فهمید؟
‫برای ما تموم نشده
‫مگه خود شما جنگ رو نمی‌خواستید؟
‫مگه چی هستید؟ ‫چند تا توله سگ خنگ؟
‫بذارید واضح براتون توضیح بدم
‫جنگ هرگز برای ما تموم نمیشه
‫چیزی برای جشن گرفتن وجود نداره
‫برگزاری هر گونه جشنی اکیداً ممنوعه
‫- برگردید سر کارتون. ممنون ‫- منصفانه نیست!
‫شما دو نفر اونجا چیکار می‌کنید؟ ‫بیاید بالا
‫مامان...
‫اصلاً چطور می‌تونید با اونطور ‫آدم‌هایی قاطی بشید؟
‫اما مامان جنگ بالاخره تموم شد!
‫ببینیدش
‫عشقی که بین ما بود ‫حتی قابل توصیف هم نیست
‫هر روز در این کمد رو باز می‌کنم ‫تا بوی لباس‌هاش رو حس کنم
‫اون تنها بچه‌ایه ‫که دوستش داشتم
‫و اون توی جنگ مُرد
‫چه جنگ تموم بشه، چه نشه،
‫جنگ برای ما برندیفورتی‌ها تموم نمیشه
‫به کاتانیا برنمی‌گردیم. هرگز
‫کاتانیا بخشی از یه زندگی دیگه‌ست
‫زندگی‌ای که توش پسر من زنده، ‫سالم، قوی و خوش‌تیپ بود
‫الان دیگه خوراک کرم‌ها شده
‫وقتی من بمیرم، ‫تو توی همین ویلا می‌مونی
‫باید مراقب اتاقم باشی،
‫همونطوری که من از اتاق‌های ‫آشناهای مُرده مراقبت کردم
‫این سرنوشت توئه
‫منصفانه نیست، مامان. من دوست دارم ‫برم به کاتانیا، می‌خوام زندگی کنم
‫می‌خوای زندگی کنی؟
‫تو فقط یه فلج بیچاره‌ای، ‫فایده‌ی زندگی چیه؟
‫به هر حال، بحث کردن فایده‌ای نداره. ‫من تصمیمم رو گرفتم
‫به چی فکر می‌کنی؟ ‫اینکه من دیوونه‌ام؟
‫نه
‫فکر می‌کنی من خودخواهم؟
‫معلومه که اونطور فکری می‌کنم
‫آخه من هیچوقت نگفتم ‫که آدم خیرخواهی‌ام
‫آدم خیرخواه بودن کاملاً...
‫حقه‌بازیه
‫ساختگیه
‫ریاکاریه
‫«جلب حسن توجه مخاطب»
‫اصلاً خیرخواهی بقیه‌ی مردم ‫برام مهم نیست
‫اگه من رو ببخشید...
‫کافیه
‫دیگه خسته شده بودم ‫از اینکه وانمود می‌کردم
‫از کسی اطاعت می‌کنم که ‫برای زندگی ما تصمیم می‌گیره،
‫از اعمال قدرتش خسته شده بودم
‫شاهدخت برای شام نمیاد پایین، ‫می‌خواد توی اتاقش گوشتابه بخوره
‫الان آماده می‌کنم
‫صلح بالاخره آزادمون کرده بود
‫خیلی وقت بود منتظر این لحظه بودیم
‫تمام مردم ایتالیا ریخته بودن بیرون. ‫در حالی که ما...
‫من هیچوقت تجربه‌ش نکرده بودم، ‫حتی قبل از جنگ هم تجربه‌ش نکردم
‫نمی‌دونم صلح چیه
‫من بهتون اجازه‌ی جشن گرفتن میدم
‫من مجوز میدم
‫اما باید خارج از اینجا جشن بگیرید. ‫توی ملک باشه، اما دور از ویلا
‫اما بعد از اینکه شاهدخت گایا خوابید
‫ممنون
‫نگران نباشید، هر چی شما بگید
‫اما می‌دونم خوشی چیه
‫می‌تونم توی وجود دیگران حسش کنم
‫یهویی توی خون‌شون، ‫توی چشم‌های درخشان‌شون منفجر میشه
‫و من می‌خواستم همه‌ش مال خودم باشه
‫از این طرف
‫چرا دیگه نمی‌رقصید؟
‫ادامه بدید، ما هم اومدیم جشن بگیریم!
‫یالا، آهنگ رو ادامه بدید!
‫شاهدخت!
‫- شاهدخت ‫- چی شده؟
‫- چه خبره؟ ‫- یه خبر خوب دارم
‫- چی؟ ‫- شوهرم داره برمی‌گرده
‫زنده مونده، شاهدخت
‫خیلی برات خوشحالم. ‫باید کنارش باشی
‫نمی‌تونم. به شاهدخت گایا چی بگم؟
‫نگران شاهدخت نباش، ‫خودم باهاش حرف می‌زنم
‫- واقعاً؟ ‫- برو
‫ممنون، شاهدخت!
‫کنار همدیگه خیلی خوشگل بودید
‫حتی به چشم‌های دخترت ‫نگاه هم نکردی
‫اون شاهدخت برندیفورتیه
‫من کارمینِ کشاورزم. ‫چرا اون کار رو کردی؟
‫فقط یه رقص ساده بود
‫خیلی خوشگلی
‫♪ اگه به ارابه‌چی بدمت ♪
‫♪ مدام در حال رفت و آمده ♪
‫بیا اینجا
‫چه بلایی سرت آوردن؟
‫- چی؟ ‫- چی شده؟
‫هیچی...
‫بیا بریم
‫چرا؟ می‌خوام برقصم
‫- من می‌خوام برم ‫- چرا؟
‫تو اگه می‌خوای بمونی، بمون
‫بس کن
‫علیاحضرت، ببخشید که مزاحم شدم
‫یه نامه از کاتانیا اومده
‫یعنی از طرف کیه؟
‫بدن دردت چطوره، آنتونیو؟
‫از طرف دوکِ تارگاجیه. ‫می‌خواد دوباره به دیدنمون بیاد
‫دیگه اصلاً آرامش نداریم
‫مردم دوباره اون دورهمی‌های شب‌هنگام ‫برای رقصیدن رو شروع می‌کنن
‫«در راه بازگشت از کاتانیا، ‫فردا از کنار کاخ شما عبور خواهم کرد
‫باید با شما صحبت کنم»
‫حتماً کار مهمی داره، مامان. ‫شاید می‌خواد یه عروسی رو اطلاع بده
‫اوه، چقدر حوصله سر بر
‫- بی‌حوصلگی خیلی شیطانیه ‫- شاید می‌خواد از من خواستگاری کنه
‫باید ببینی چقدر خوش‌تیپه، مودستا
‫حرف‌های مسخره نزن، بئاتریچ
‫بگو ببینم، کِی ظاهراً عاشقت شده؟
‫آنتونیو، فردا خونه باید بدرخشه
‫آره، و تمام تلاشت رو بکن ‫که حالت بهتر بشه، آنتونیو
‫بهتر شدن هم ‫به اراده‌ی آدم بستگی داره
‫نه، ببخشید، بازش کن
‫لباسم خیلی تنگه
‫آخرین بار ۳ سال پیش پوشیدمش، ‫شاید چاق شدم
‫- برم عوضش کنم؟ ‫- خیلی هم بهت میاد
‫خوشگل شدی
‫رسیدن
‫درست راه برو، بئاتریچ
‫بشین
‫زود باش
‫شاهدخت، باید بیاید پایین. ‫دوک می‌خواد باهاتون صحبت کنه
‫خب، باید می‌گفتی بیاد داخل
‫لوئیجی
‫نزدیک‌تر نیاید، شاهدخت
‫قضیه‌ی اون شال چیه؟ ‫شبیه یه راهزن شدی
‫ممکنه مسری باشه
‫مسری باشه؟ منظورت چیه؟
‫- مادرم تب داره و ۲ روزه حالت تهوع داره ‫- ویتوریا؟
‫حتی خواهر کوچیک‌ترم هم ‫صبح ناخوش احوال بود
‫خودم فعلاً خوبم
‫دارم از کاتانیا برمی‌گردم
‫اونجا یه‌کم دارو گرفتم ‫و این دو تا پرستار رو پیدا کردم
‫- متوجه نمیشم، چه خبره؟ ‫- می‌خواستم شخصاً بهتون هشدار بدم
‫می‌دونم خیلی وقته ‫به کاتانیا نرفتید، اما...
‫یه بیماری بد توی شهر وجود داره، ‫یه طاعون وحشتناک
‫اگه کسی از شما تب داشت، ‫باید فوراً طبیب خبر کنید
‫نونزیا تب داره
‫- نزدیکش نشید. از بقیه جداش کنید ‫- باشه...
‫- دیگه باید برم ‫- نه، ما...
‫ناهار آماده کردیم
‫ببخشید
‫لوئیجی. لوئیجی
‫لوئیجی
‫سلام من رو به ویتوریا برسون
‫سلامم رو به ویتوریا برسون
‫خب؟ حال نونزیا چطوره؟
‫متاسفانه حالش خوب نیست، شاهدخت
‫براش دعا کنید
‫به همه بگید ازش دوری کنن
‫غذا و دارو رو بذارید جلوی در اتاقش
‫دقیقاً چه بیماری‌ای داره؟
‫- یه آنفلوانزا. بهش میگن آنفلوانزای اسپانیایی ‫- اوه، آنفلوانزا، چقدر بزرگش کردن...
‫خیلی واگیردار و احتمالاً کشنده‌ست
‫کل قاره درگیر این بیماری شده
‫ظاهراً سربازهای جبهه ‫این بیماری رو با خودشون آوردن
‫باید فاصله‌تون رو حفظ کنید ‫و برای یه قرنطینه آماده بشد
‫باید ارتباطات به کم‌ترین حد برسن
‫حتی توی ویلا هم باید ‫از هم فاصله داشته باشید
‫حتی خیلی خوب میشه ‫اگه همه تا جایی که ممکنه
‫توی اتاق خودشون بمونن
‫- چقدر حوصله سر بر... ‫- می‌دونم، شاهدخت
‫تعداد دهقان‌های بیمار ‫از دهقان‌های سالم بیش‌تر شده
‫- شرایط به شدت وخیمه ‫- باید چیکار کنیم؟
‫باید دستکش بپوشید ‫و از ماسک استفاده کنید
‫می‌تونید ملحفه‌ها رو قیچی کنید ‫و خودتون باهاش ماسک درست کنید
‫ضدعفونی‌کننده بگیرید، ‫همه چیز باید ضدعفونی بشه
‫ملحفه‌ها، رومیزی‌ها و ظرف‌ها رو بشورید
‫دست به دهنتون نزنید ‫و مدام دست‌هاتون رو بشورید
‫به جاهایی که بقیه دست زدن ‫به هیچ وجه دست نزنید
‫اما مهم‌تر از همه،
‫وضعیت سلامت کسایی که نزدیک‌تون ‫زندگی می‌کنن رو زیر نظر داشته باشید
‫انباری رو پر کردم از نعمت‌های خدا: ‫پنیر، گوشت، حبوبات
‫شاهدخت گفت شراب مالوازیا ‫و زیبیبو هم بگیرم
‫به اندازه‌ی یه سال غذا دارید و مجبور نیستید ‫گرسنگی و تشنگی رو تحمل کنید
‫می‌تونی بری، ممنون
‫«نیستید»؟ منظورت چیه؟
‫تا یه مدت دیگه به ویلا برنمی‌گردم
‫تا وقتی این طاعون تموم بشه ‫می‌خوام توی خونه‌م بمونم
‫کدوم خونه؟
‫مودستا...
‫واقعاً فکر کردی اون آلونک ‫خونه‌ی واقعی منه؟
‫همه‌مون یه خونه داریم
‫یه خونه واقعی
‫بیرون از ویلا همه دارن ‫بیمار میشن، کارمین
‫اگه بری، ممکنه هیچوقت برنگردی
‫خطرناکه
‫خانم گایا، اینجا چیکار می‌کنید؟
‫توی خونه چرخیدن خطرناکه
‫باید همیشه ماسک بزنید، ‫خودتون می‌دونید
‫- داره فرا می‌رسه، مودی ‫- دماغ و دهنتون رو بپوشونید
‫حواسم بهت بوده
‫سکان کشتی رو به دست گرفتی
‫کارها رو مدیریت می‌کنی، ‫دستور میدی...
‫داری تمام تلاشت رو می‌کنی
‫اما این همه سخت‌کوشی فایده‌ای نداره
‫پایان داره فرا می‌رسه، مودی
‫داره توی خونه پرسه می‌زنه، ‫از کنار همه رد میشه
‫نباید از جنگ می‌ترسیدیم...
‫باید از این صلح می‌ترسیدیم
‫- لطفاً بذار موسیقی پخش بشه ‫- چی؟
‫بذار موسیقی پخش بشه
‫آنتونیو، چیکار می‌کنی؟
‫یکی باید همیشه اینجا باشه...
‫تا از مهمون‌ها استقبال کنه
‫اما قرار نیست مهمون داشته باشیم، ‫کسی نمیاد اینجا
‫پس میشه برم چند ساعت ‫استراحت کنم، علیاحضرت؟
‫البته
‫فکر کنم تب دارم
‫برو یه‌کم استراحت کن
‫میگم شامت رو بذارن دم در اتاقت
‫بز!
‫بز...
‫کارمین...
‫«منا»ست...
‫- من میرم، شاهدخت ‫- نه
‫خودم میرم
‫- شاهدخت، حالتون چطوره؟ ‫- منا، بمون همون‌جا
‫نمی‌تونم بذارم بیایی داخل، شرمنده. ‫باید بری
‫ممکنه آنفلوانزای اسپانیایی داشته باشی، ‫حتی اگه علامتی نداشته باشی
‫ندارم، شاهدخت، قسم می‌خورم
‫اگه حالم خوب نبود، ‫به نظرتون می‌تونستم تا اینجا بیام؟
‫این بیماری خیلی موذیه. ‫آنتونیو از دیروز تبش شروع شده
‫- من با کسی در ارتباط نبودم ‫- منم ممکنه بیمار باشم
‫دیشب بالا آوردم
‫شوهرم توی جنگ معلول شده
‫- دیگه کسی بهش شغلی نمیده ‫- نشنیدی الان چی گفتم؟
‫- خواهش می‌کنم ‫- باید بری
‫نمی‌تونم به‌خاطر تو ‫جون خانواده‌م رو در خطر بندازم
‫خانواده‌ت؟
‫برو پی کارت!
‫از کِی تا حالا اینقدر...
‫خبیث شدی؟
‫قبلاً آدم دیگه‌ای بودی
‫الان شبیه شاهدخت گایا شدی
‫صبح بخیر
‫پستچی از اینجا رد میشد ‫و چند تا روزنامه برامون گذاشت
‫نمی‌فهمم چی میگی. ‫ماسکت رو دربیار، خیلی فاصله داریم
‫پستچی امروز صبح ‫چند تا روزنامه هم برامون گذاشته
‫ده روزی یک بار میاد، ‫امیدوارم روزنامه‌ها برای امروز باشن
‫نه، مال دو روز پیشن
‫حداقل تیترها رو بخون. ‫خودت هم کنجکاو نیستی؟
‫«آنفلوانزا در حال بدتر شدن است...»
‫هنوزم درمورد اون خبر می‌نویسن...
‫یالا، یه چیز دیگه بخون
‫«یک متمم جدید در قانون ‫اساسی آمریکا به تایید رسید
‫- از این پس اکیداً ممنوع است که...» ‫- نه، حوصله سر بره. یکی دیگه
‫«جنگ داخلی در روسیه ادامه دارد
‫ارتش سفید جلوی پیشروی ‫ارتش سرخ را نمی‌گیرد»
‫اینم از لطافت و زیبایی...
‫همه چیز روزبه‌روز ناراحت‌کننده‌تر ‫و فلاکت‌بارتر میشه
‫روستاها و کاخ‌ها رو ‫مصادره می‌کنن... چرا؟
‫بعدش یه عالمه خونه‌ی کوچیک ‫و زشت می‌سازن که شبیه به همن،
‫همه‌شون خیلی ضایعن
‫به نظرت...
‫از وقتی این همه‌گیری شروع شده ‫زیادی غذا درست نمی‌کنن؟
‫دیگه حال به هم زن شده
‫هیچوقت اینقدر غذا درست نکردیم، ‫حتی وقتی هر روز مهمون داشتیم
‫و...
‫تو هم همینطور، مودی...
‫باید کم‌تر غذا بخوری، چاق شدی
‫خوش‌اندامیت رو از دست میدی...
‫اینطوری مشخص میشه ‫که یه دهقانی...
‫مخصوصاً با اون لپ‌های تپلت، ببخشید...
‫خیلی خجالت‌آوره
‫به هر حال...
‫من دارم محو میشم...
‫و تو داری شکوفا میشی
‫به نظرت مزخرف نیست؟
‫فکر کن یه بچه این داخل می‌بود...
‫آره، یه بچه...
‫همه‌ش ورجه ورجه می‌کرد
‫از یه اتاق به اتاق دیگه می‌رفت...
‫یه زندگی جدید توی خونه می‌بود
‫خوشت میاد؟
‫آره، خیلی زیاد. ‫اسمش رو چی بذاریم؟
‫نمی‌دونم
‫صدا از اتاق عمه آدلاید اومد
‫خب؟
‫شاهدخت خیلی بد زمین خوردن. ‫چند تا از دنده‌هاشون شکستن
‫چی شده؟ چرا زمین خورده؟
‫نمی‌دونم. حتماً از هوش رفتن
‫متاسفانه قلبشون خیلی ضعیفه
‫اگه خیلی درد داشتن...
‫این رو بدید بهشون بخورن
‫مخلوط افیونه
‫به‌خاطر آنفلوانزای اسپانیایی فقط ‫یک نفر باید ازشون مراقبت کنه
‫- هر چقدر ارتباطات کم‌تر باشه، بهتره ‫- البته
‫خداحافظ
‫- کیه؟ ‫- منم مودستا، ناهارتون رو آوردم
‫بیا داخل
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خیلی خرابم
‫مرگ خیلی راحت‌تره
‫- نه، گرسنه‌م نیست ‫- باید غذا بخورید که قوی بشید
‫مثل یه بچه بهم غذا میدی
‫بسه. غیر قابل تحمله
‫- دردتون رو می‌گید؟ ‫- نه، شرایطی که دارم رو میگم
‫نمی‌خوام به جز تو ‫کسی من رو اینطور ببینه
‫- «نباید به هیچ وجه وسوسه شوم...» ‫- «که از آن سوسک جدا شوم
‫با لحنی نگران‌کننده و ‫غم‌انگیز پرسیدم: «به چه صورت؟»
‫«با فرض بر اینکه طلای ناب است»
‫با جدیت عمیقی این حرف را زد، ‫و من به طرز وصف‌ناپذیری شوکه شدم
‫با لبخند پیرزمندانه‌ای ادامه داد:
‫«این حشره قرار است ‫بخت مرا دگرگون کند
‫و دوباره دارایی‌های خانواده‌م را ‫به من برگرداند
‫پس اینکه برایم ارزشمند است ‫جای شگفتی دارد؟
‫چون بخت صلاح دیده ‫که آن را به من اعطا کند،
‫من فقط می‌توانم ‫درست از آن استفاده کنم
‫تا به طلایی که این حشره ‫نشانه‌ی آن است، دست یابم»
‫ژوپیتر، آن سوسک را برایم بیاور!»
‫وقتی این همه‌گیری تموم بشه...
‫خودم شخصاً به خانواده‌ی آنتونیو ‫رسیدگی می‌کنم
‫تمام عمرش رو اینجا کار کرد
‫خب، وقتی زنده بود، ‫همیشه بهش می‌گفتید «آنتونیوی بیچاره»
‫و حالا که مُرده، فقط می‌گید آنتونیو
‫آره، چون...
‫ما زنده‌ها بیچاره‌ایم
‫چطور اینقدر چاق شدی؟
‫- داری یه شوخی کثیف با من می‌کنی؟ ‫- نه
‫می‌بینم که سریع متوجه شدی ‫منظور من چی بوده
‫لباس‌هات رو دربیار
‫- چی؟ ‫- لخت شو
‫نه
‫لباس‌هات رو دربیار
‫خجالت می‌کشم
‫- من جای مادرت رو دارم. بجنب ‫- نمی‌تونم
‫نمی‌تونی؟
‫دامنت رو دربیار
‫اون یکی رو هم دربیار
‫لباس زیرت رو هم دربیار
‫پایین. پایین‌تر
‫لباست رو بگیر بالا
‫باورم نمیشه...
‫چقدر احمقی که گذاشتی ‫اون موجود حامله‌ت کنه
‫قبل از اینکه عروسی کنید ‫بهت هشدار دادم که بچه‌دار نشو
‫دوران مادری یه‌جور ‫غیبت احمقانه ایجاد می‌کنه،
‫از زندگی دورت می‌کنه
‫وقتی مثل هر زن دیگه‌ای باردار بشی
‫ممکنه هوش و قدرتت رو ‫از دست بدی، چقدر حیف
‫ببخشید
‫اسم خانواده‌ی برندیفورتی ‫باید با من دفن بشه
‫خیلی‌خب؟
‫و اجازه نمیدم هیچکس...
‫و تکرار می‌کنم، هیچکس،
‫برخلاف اراده‌ی من عمل کنه
‫بعد از تولد اون موجود، ‫دوبار دیگه حامله شدم
‫و خودم بهش رسیدگی کردم، ‫با اینکه احساس خوبی نداشتم
‫اما کاری که نیاز بود رو انجام دادم!
‫- شما بچه‌های دیگه‌ای داشتید ‫- گوش کن، فقط یه بار میگم
‫اگه بچه می‌خوای، ‫باید از اینجا بری!
‫اما...
‫از ارث محروم میشی
‫هر کس ویلا رو ترک کنه، خب...
‫تمام دارایی من به کسی می‌رسه ‫که توی ویلا باشه
‫به هر حال، هنوزم میشه ‫اوضاع رو مرتب کرد
‫اونطور بهم نگاه نکن
‫نمیگم باید کاری رو انجام بدی ‫که مادرت انجام داده
‫اینکه از گیاهان دارویی، پمادهای سمی ‫یا میل‌های بافتنی استفاده کنی، مثل خودم
‫میگم با خبر کردن یه طبیب ‫می‌تونی اوضاع رو مرتب کنی
‫اما باید عجله کنی،
‫چون اگه بیش‌تر صبر کنیم، ‫ممکنه خطرناک باشه
‫و نمی‌خوام خودت رو هم از دست بدم
‫حرف خنده‌داری نزدم
‫باید ساکت باشی و خجالت بکشی
‫خودت رو...
‫خوش‌شانس بدون
‫دیگه بذار استراحت کنم. ‫برو بیرون
‫برو
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
moviepovie.com
‫[ آنچه در قسمت آینده خواهید دید ]
moviepovie.com