عزیزم، وقتی گفتی آلیس یه خونه خوب این‌جا خریده،
فکرشم نمی‌کردم همچین چیزی باشه.
مطمئنم خونه قدیمی‌مون تو این پذیرایی جا میشه.
مگه نه؟
این خونه نیست، یه قصر چوبیه.
- سلام، آلیس. - سلام، آیزاک.
فقط خواستم چک کنم ببینم شما سالم و سلامت رسیدید.
- آره، ما این‌جاییم. - خونه چطوره؟
وای خدایا، باورنکردنیه.
فقط قرض دادن ماشین، این خونه.
تو خیلی بیش از حد مهربونی، نونا.
اوه، بی‌خیال. من فقط شش ماه ازت بزرگ‌ترم.
بهم نگو "نونا".
ببخشید.
واقعاً مطمئنی می‌خوای ما این‌جا بمونیم؟
منظورم اینه که همیشه می‌تونیم بريم هتل.
نه، نه، لذتش رو ببرید.
راستی، براتون یه
دسته‌گل "خوش اومدی به وایومینگ" سفارش دادم.
هزینش رو کارتمه، پس نگرانش نباشید.
و خیلی خوشحالم که تونستیم شما رو بیاریم تو تیم.
میدونی که تو نفر اول منی.
واو، اوم... نمی‌دونم چی بگم.
من فقط، اوم...
راستش رو بخوای، ما واقعاً به یه تغییر نیاز داشتیم.
این‌جا، شاید بنجامین
وقت و فضا داشته باشه تا فکرش رو جمع و جور کنه.
خب، عالیه.
و ما هر کاری بتونیم می‌کنیم
تا اون رو بفرستیم دبیرستان ریورتون.
خب، اگه اصلاً درخواستش رو تموم کنه.
هنوز داره روی انشاش کار می‌کنه.
ولی منظورم اینه، همه‌چیز...
اسمم بنجامین لیه.
۱۵ سالمه و اهل کالیفرنیام.
به مناظره و شطرنج علاقه دارم.
رسانه مو-وی پو-وی
نه.
اسمم بنجامین لیه.
من کره‌ای‌ام.
مادربزرگم از کره به آمریکا مهاجرت کرد
وقتی مامانم فقط یه بچه بود.
این فقط یه انشاست که باید برای ورود به مدرسه جدیدم بنویسم.
اونا می‌خوان ببینن ما به دردشون می‌خوریم یا نه،
که احتمالاً نمی‌خوریم.
دوستت دارم، هالمونی.
حالا، سنت اینجا تو دبیرستان ریورتون برای ما خیلی مهمه.
پس کد افتخار یه چیزیه که
باید یادت بمونه، چون مهمه.
اوه، افتخار، اوم، شاید معنای متفاوتی داشته باشه
تو جایی که قبلاً بودی، تو مدرسه قبلیت.
اون‌جا کد افتخار داشتید؟
- اوه! - هی، خانم جکسون.
اینا تی‌شرت‌های باقی‌مونده از جمع‌آوری کمک برای تیم اسکیه.
ممنون. اوه، قبل از اینکه بری، هانتر،
به بنجامین سلام کن.
این بنجامینه.
داره فکر می‌کنه امسال به ما ملحق بشه.
هی، بنجامین فرست.
راستی، درباره المپین‌های آینده، این هانتره.
هم‌کلاسی توئه. آره.
اون توی مسابقات کشوری جوانان جایگاه خوبی به‌دست آورده.
اسلالوم و جاینت اسلالوم.
امیدهای زیادی بهش داریم.
متأسفم.
الی فرود اومد.
باشه. خب، اینجا برنامه‌ات رو دارم
به همراه کد افتخار.
و یه کم اطلاعات بیشتر درباره شهریه و هزینه‌ها.
ولی حدسم اینه چون تو منطقه کِرِست زندگی می‌کنید،
نیازی نیست به این چیزا توجه کنید.
اوه، همون‌طور که تلفنی گفتم،
همه متقاضی‌ها باید اون انشای تکمیلی
درباره خانوادشون رو برامون بفرستن.
هرچه زودتر بتونه اون رو تحویل بده،
زودتر می‌تونیم ارزیابی‌تون رو شروع کنیم.
البته.
خیلی خوشحال شدم که باهاتون آشنا شدم.
اوه، الی عاشق این تی‌شرت می‌شه.
آره؟ ۱۵ دلاره.
اوه، فکر کنم یه ۲۰ دلاری جایی این‌جا دارم.
می‌دونی چیه؟ به‌عنوان هدیه حسابش کن.
خب...
ممنون، خانم جکسون. زنده باد اُتِرز!
آه، باشه.
ممکنه ازتون خواسته بشه جابه‌جا شید
و خودروهای بدون سرنشین ممکنه جریمه یا یدک‌کش بشن.
باید با بابات درباره انشات حرف بزنی.
مطمئنم یه سری داستان برای تعریف کردن داره.
- می‌دونی، وقتی شروع کنه. - اوه، من خوبم.
مادربزرگم یه جعبه پر از عکس بهم داده.
پر از داستانه.
بنـج، عزیزم.
اوه، اوه! اون این‌جاست.
هی. بنـج!
هی، سلام.
- اوه، بیا یه سلفی بگیریم. - اوه، باشه.
خیلی خوشحال شدم که دوباره دیدمت، الی.
اوه، یکی دیگه برای کلکسیون‌ت.
اوه، عاشقشم.
دوستای صمیمی دوباره کنار هم.
یادت میاد؟
- نمی‌دونم. - بیا دیگه.
باشه، یواش، یواش.
ببخشید، پای اشتباه.
باشه، باید قبل از رفتنم اینو درست کنیم.
- باشه. - قول؟
- آره. - اوکی!
خوبه که پدر و مادرت می‌ذارن تنها پرواز کنی، الی.
آره. وقتی ۱۱ سالم بود، منو گذاشتن تو هواپیما به برلین
تا برم به مادربزرگم سر بزنم.
پدر و مادرت باحال‌ترینن.
خب، اونا تو اروپا خیلی روشن‌فکرن.
هم‌اتاقیم تو کالج اهل فرانسه بود
و خانوادش براش بطری‌های شراب می‌فرستادن.
می‌دونی، تو کره، نمی‌تونی تو خیابون بوس کنی.
باشه، مامان.
واو!
عاشق این شومینه‌ام.
۵۷۵ دلار.
۷۵ دلار برای تحویل؟
اوه، می‌تونم اتاقت رو بهت نشون بدم.
آره، خیلی خوب می‌شه.
چرا اصلاً تحویل رو قبول کردی؟
می‌تونستی بگی اشتباه آدرس دادن.
جنا، بی‌خیال، موضوع رو گنده نکن.
"کسی خونه نیست." گفتنش چقدر سخته؟
باشه، جنا. ما تازه اومدیم اینجا.
نباید موج درست کنیم.
اُتِرز، یادته؟
اُتِرز می‌تونن برن به جهنم.
خب، ما همیشه درباره اهمیت صداقت حرف زدیم.
آره، وقتی داری با من حرف می‌زنی!
خب، تا حالا وایومینگ رو چطور دیدی؟
اوم، خب، فرودگاه و این خونه خیلی خوبن.
ببخشید، مامانمه.
این اتاقته.
- اُتِرز؟ - چی؟
اُتِرهای عصبانی رو دوست نداری؟
نه.
منظورم اینه، "نمی‌خوایم موج درست کنیم؟"
"ما تازه اومدیم اینجا؟"
بنـج، فکر می‌کردم فقط برای تابستون اینجایی.
آره، شاید یه کم بیشتر از اون بمونه.
چی؟
صبر کن، چرا بهم نگفتی؟
نمی‌دونستم چطور به کسی بگم.
می‌تونستی به من بگی.
مخصوصاً به تو.
به هر حال. خب...
مردم اینجا تو وایومینگ چی کار می‌کنن؟
کوهنوردی، دوچرخه‌سواری.
اینجا کلی گاومیش و گوزن داره.
صبر کن، واقعاً؟
من تا حالا گوزن یا گاومیش ندیدم. نشونم بده.
اوه، باید برم انشام رو بنویسم.
بعداً می‌تونی روش کار کنی.
و...
بابام گفت حتماً به چکمه نیاز دارم، برای همین اینا رو آوردم.
بیا دیگه!
باشه.
امیدوارم چکمه‌هام کثیف نشن.
می‌دونی که کری و جنت با همن؟
صبر کن، واقعاً؟
آره. دیدمشون که همدیگه رو بوسیدن.
- جدی؟ - جدی.
تا حالا یه پسر دیگه رو بوسیدی؟
می‌کنی؟
ها... تو کردی؟
دختر یا پسر؟
هر کدوم؟
من آرنولد چن رو بوسیدم.
منظورم اینه، اون خواست که ببوسمش.
ولی باهاش قرار نمی‌ذارم.
چرا نه؟
بنـج؟
اینجا چی کار می‌کنی؟
کی داره می‌پرسه و چرا باید جواب بدیم؟
اوه، اون هانتره.
اون... شاید هم‌کلاسیم بشه.
چی، خونه بزرگ و قشنگتون
زمین کافی نداره؟
اوه، این خونه ما نیست.
و...
تو صاحب جنگل نیستی
یا هر چیزی که داری سعی می‌کنی بگیریش.
همه فکر می‌کنن بامزه‌ست تا وقتی مار زنگی نیششون بزنه.
یه دونه نزدیک دریاچه نادین گرفتم.
داری مار می‌گیری؟
صبر کن، می‌خوام یه دونه ببینم.
اگه اولین ویدیویی که می‌ذارم یه مار باشه،
کری کاملاً شوکه می‌شه.
یه مار گرفتی؟
آره، یه عالمه گرفتم.
ولی این منطقه امن نیست.
چرا جنگل رو به ما واگذار نمی‌کنید؟
ما این‌جاییم.
باشه. می‌دونی چیه؟
خیلی خوشحال نشدم که باهات آشنا شدم، هانتر.
بیا، بنـج، بریم.
بیا، قول دادی یه گاومیش نشونم بدی.
آره، باشه.
- واو. - این دیوونه‌کننده‌ست.
مثل یه مزرعه ذرته.
آره، واقعاً یه مزرعه ذرته.
ولی یه درخت بزرگه.
- آره. - مواظب باش.
واو.
هیس!
اونا فقط...
ال، خیلی نزدیکیم.
واو.
وای، خدای من...
اون... اون خیلی گنده‌ست. وای خدایا.
سلام.
هی!
از حیوانات دور بشید.
نباید گونه‌های بومی رو اذیت کنید.
ازشون دور شید.
به حیوانات نزدیک نشید.
می‌...فهمید... چی دارم می‌گم؟
ها؟ نه... دست نزن!
- آره، ببخشید، آقا. - متأسفم.
آره، همین‌جوری خوبه. همین‌جوری.
یه کم احترام نشون بدید، باشه؟
چون شماها، کاری که می‌کنید
اینه که فکر می‌کنید می‌تونید بیاید اینجا
و با پولتون وارد این کشور بشید.
ولی می‌دونید چیه؟ همه این...
مال شما نیست.
برای فروش نیست.
باشه؟
پس حیات وحش رو به حال خودش بذارید،
و برید بیرون.
حالا.
باشه.
برو.
برو، برو، برو، برو، برو.
می‌دونی، این شهر واقعاً بلده چطور
یه زیرپایی "خوش نیومدی" بندازه.
من و الی رفته بودیم گاومیش ببینیم،
و این یارو شروع کرد به سرمون داد زدن.
هالمونی، این عکس، تو بودی وقتی بچه بودی؟
کجا گرفته شده؟
بنجامین؟
احتمالاً داره روی انشاش کار می‌کنه. بنـج!
اوما صدام می‌کنه. مهمون داریم.
خیلی خوش گذشت.
ممنون بابت همه‌چیز.
نه، نه، اصلاً.
هی، بنـج، به دوستام سلام کن.
همه‌مون با هم تو میشیگان بودیم.
زنده باد آبی‌ها!
سلام.
خوشحال شدم باهات آشنا شدم، جوون.
اگه یه روزی خواستی از بابات اخاذی کنی...
- آه! آه! - آه!
می‌دونم، می‌دونم. می‌دونم...
بیاید بریم داخل، باشه؟
- سلام. - سلام!
اوه، من عاشق بغلم. بیا اینجا.
- باشه! - من کندرام. چطوري؟
باشه، عالیه. آبی پوشیده!
وای خدایا!
می‌دونی چیه؟ دوست دارم
یه لیوان بلند کنم...
به سلامتی دوستم و رئیس جدیدم، آلیس سونگ.
و اگه اون اینجا بود، این شراب
خیلی گرون‌تر می‌بود.
- فقط بهترین‌ها برای آلیس. - آره، به‌به.
- آره. - آره، مگه نه؟
این خونه رو نگاه کن!
منظورم اینه، کی فکرشو می‌کرد این‌قدر پول
تو فروش کمدهای مدولار باشه؟
در واقع، اگه اهل جزیره ججو باشی، منطقی به نظر می‌رسه.
و در واقع، من و آلیس هر دو از ججو هستیم.
خب، ججو یه جزیره تو کره‌ست.
بهترین میوه‌های مرکبات کل آسیا رو تولید می‌کنه.
خب، تو سنت ججو،
چیلسونگسین الهه ثروته.
- چیل‌چی؟ - چیل‌سامسونگ، عزیزم.
- آه... - به‌هرحال.
خب، بچه‌ها تا حالا اینجا رو چطور دیدید؟
اوه، یه گاومیش دیدیم.
ولی یارو بغل‌دستی، بهش داد زد،
برای همین فرار کرد.
بعد به ما داد زد.
- یه کم عجیب بود. - آره.
حتماً داری درباره جورج مک‌ناتر حرف می‌زنی.
خانوادش این شهر رو از دل جنگل ساختن.
هنوز نصف زمین‌ها و بیشتر کسب‌وکارها مال اونه.
یه کم تند و تیز و خشنه،
ولی اگه اون نبود،
این شهر فقط پر از مت و گوزن بود.
مت و گوزن.
ها؟
راستی که از گوزن گفتی،
اون به‌تنهایی هزینه حفاظت از محیط‌زیست این منطقه رو می‌ده.
فدرال‌ها بودجه پارک رو قطع کردن،
که به نظرم چیز خوبیه، اشتباه نگیرید.
من کاملاً طرفدار دولت کوچیک‌ترم.
ولی بعد از اون،
مک‌ناتر از جیب خودش هزینه ایستگاه محیط‌بان‌ها رو داد.
آره، فکر نکنم آقای مک‌ناتر از بودن ما اینجا خوشش بیاد.
چون آسیایی هستیم؟
شاید چون بچه‌ایم؟
خب، من باور ندارم
که مردم اینجا حتی یه ذره نژادپرست باشن.
نه، واقعاً نیستن.
باشه، خب این. منظورم اینه، اینا دنده‌ست؟
می‌بینم، پس این چیزی که وسطه،
اینو درمی‌آری؟
آره، اون استخون نژادپرستیه.
اوه...
باشه.
لزومی نداره موضوع رو سیاسی کنیم، عزیزم.
این کمکی نمی‌کنه.
می‌دونی، بعضی از دوستامون تو کالیفرنیا
حتی از خونه‌هاشون بیرون نمیان.
عمو و زن‌عموم حتی نامه‌های توهین‌آمیز گرفتن.
"آسیایی‌های لعنتی دارن آمریکا رو می‌گیرن.
برید به همون کشوری که ازش اومدید."
اوه.
خب، من یکی فکر می‌کنم عالیه
وقتی آسیایی‌ها به این کشور میان.
منظورم اینه،
همه دوست دارن بخشی از رویای آمریکایی باشن.
اوم، تا وقتی قانونی اینجا باشید،
فکر نمی‌کنم از کجا اومده باشید مهم باشه.
همون‌طور که همیشه به آلیس می‌گم،
من شخصاً فقط یه نژاد می‌بینم.
نژاد بشر.
من حتی رنگ هم نمی‌بینم.
هی، اوم، شراب دیگه‌ای می‌خوای، کنت؟
اوه، هیچ‌وقت نه نگو.
اوه، اوه، اوه، اوه. این... اوم، این سفیده.
من... من قرمز می‌خوردم، پس.
اوم، فکر کردم گفتی رنگ نمی‌بینی.
این خوب بود.
- اوه. خب، الی. - آره.
وای خدای من.
آلیس رو نگاه کن.
معلومه که آسیایی‌ها سخت‌تر کار می‌کنن و موفق‌ترن.
و باور می‌کنی این روزا برای ورود به کالج
چه چیزایی لازمه؟
منظورم اینه، آسیایی‌ها باید نمره کامل بگیرن،
و ما فقط چک می‌نویسیم.
صبر کن، من... نمی‌فهمم.
بذار این‌جوری بگم، تو تورنمنت ورود به کالج‌ها،
آسیایی‌ها سخت‌ترین جدول رو دارن.
چرا فکر می‌کنی تصمیم گرفتیم بیایم اینجا؟
چون می‌ذارن هر جمعه اسکی کنی؟
خب، باشه.
اینجا، نصف بچه‌های دبیرستان می‌رن کالج،
و نصفشون می‌رن دانشگاه وایومینگ.
دانشگاه‌های برتر از هر ایالت دانشجو می‌خوان،
پس یه بازی عددیه.
تو خونه، هزار تا بنجامین لی هست.
اینجا، فقط یکی.
بنـج انگار باهوش‌ترین پسریه که می‌شناسم.
صبر کن، شاید دومین باهوش.
چی؟ اون آرنولد چنه؟
آره، بنـج اینجا خوب عمل می‌کنه.
فقط باید اول تو یه مدرسه خوب اینجا قبول بشه.
آره.
اوه، کسی کالبی بیشتر می‌خواد؟
من گناهکارم.
منظورم اینه، آره، لطفاً. عالی می‌شه.
لطفاً، همه بجز آیزاک به خوردن ادامه بدید.
من همه کالبی‌ها رو می‌خوام.
نه، اونا همه مارهای گاوی‌ان.
نمی‌دونم چرا،
ولی امسال پارک پر از ایناست.
یه کم نیششون می‌گیره، ولی سمی نیستن.
- همشون عین همن. - آره، می‌دونم.
ولی اونا اون مارهایی نیستن که دنبالشونیم.
خب، نگران نباش، کوچولو.
من... اوم، اونا رو همون‌جایی که پیداشون کردی می‌ریزم.
دریک.
چقدر باید به این سازمان داغون کمک کنم؟
به این توالت کاسه‌ای چقدر بدم؟
عصر بخیر، آقای مک‌ناتر.
رئیست کجاست؟
اوه، اون... خب، توی دستشوییِ کاسه توالتِ، قربان.
جورج، چه کمکی می‌تونیم بهت بکنیم؟
اونا رو دیدی؟
- کی؟ - اون چینی‌های لعنتی.
میدونی، اونا روی زمین ما چمباتمه زدن.
و بچه‌هاشون؟
بچه‌هاشون حیات وحش رو می‌ترسونن.
میدونی، اونا منظره‌مو خراب می‌کنن.
چون دارن تو زمین‌های عمومی حفاظت‌شده همه‌جا می‌دون.
مثل اینکه صاحب اینجا باشن.
نه، نه، نه، نه، همه ما این دور و اطراف می‌دونیم
که تو صاحب همه
زمین‌های عمومی حفاظت‌شده هستی، جورج.
دریک، با من گستاخی نکن.
حقوقت از جیب من میاد،
تازه نصف کسب‌وکارهای
این شهر لعنتی.
اوه، بس کن، آقای مک‌نادر.
رنجر تامی قصد بی‌احترامی نداشت.
هی، دهنت رو ببند، شلنگ.
میدونی، وقتشه که شما دوتا
بی‌حالِ تنبل حقوقتون رو دربیارید.
پس زنگ بزنید.
به اداره مهاجرت زنگ بزنید، به کنترل بیماری زنگ بزنید.
فقط این آدما رو از شهر من بندازید بیرون.
برام مهم نیست چطور این کارو می‌کنید،
- باشه. - تو هیچی حالیت نیست، شلنگ.
تو چیزایی که من دیدم رو ندیدی.
این آدما،
اونا یواشکی میان تو این کشور،
و پولشون رو میارن،
و میکروباشون رو میارن.
و میدونی چی برای ما می‌ذارن؟
ویرانی.
هانتر، اونجا داری چی‌کار می‌کنی؟
نمی‌دونم تنبل‌تر از احمقی
یا احمق‌تر از تنبلی،
ولی اگه می‌خوای با دوچرخه بری تو مسیر،
بهتره اون دوچرخه‌های لعنتی رو تو وانت لعنتی بار کنی.
تو وانت لعنتی.
نذار کمربندمو دربیارم.
مثل خودته، نه؟
خوبه.
وای خدای من.
سلام، اسم من وایات شلنگه،
و من دستیار رنجر پارکم.
ممنونم.
اوه، یه کمک مالی همیشه خوشحالمون می‌کنه.
اوه، آره، ام...
آره.
دوست دارم بیام داخل
و یه سری از مطالب‌مون رو بهتون نشون بدم.
باید یه درک بهتری از این منطقه بهتون بدیم.
ممنونم، ولی لازم نیست.
واقعاً ممنون که سر زدی.
ام...
میدونی، همسایه‌مون اینجا، آقای مک‌نادر،
یه خونه داره اون پایین کنار زمین باز.
درباره بچه‌هاتون به ما گفت،
یه اتفاقی درباره نزدیک شدن به حیات وحش.
نمی‌خواد شکایت کنه یا چیزی،
ولی ما یه برنامه آموزشی داریم.
می‌تونه خیلی مفید باشه.
یه جورایی یه سرویس برای تازه‌واردها به این منطقه.
حالا، می‌تونید بیاید دفتر رنجرها
امروز بعدازظهر.
یه سفر به یلوستون رزرو کردیم.
ناهار دارم آماده می‌کنم، می‌تونیم بریم.
یا می‌تونم همین حالا با بچه‌هاتون صحبت کنم.
بیشتر از ۱۵ دقیقه طول نمی‌کشه.
ام، باشه. بیا داخل.
بنجامین، برو الی رو بیار.
- من می‌رم بیارمش. تو برو. - بیا داخل.
آره.
جای قشنگیه.
همیشه کنجکاو بودم کی این خونه رو خریده.
کی اومدید اینجا؟
ما... تازه اومدیم.
شما اهل چینید؟
خب، درواقع، ما اهل کره‌ایم.
مثل... مثل بی‌تی‌اس.
میدونی، مثل...
♪ چون تو منو یه پسر عاشق کردی ♪
♪ اوه، مای، مای، مای ♪
♪ مای، مای، مای، مای، مای، مای ♪
نه؟
خیلی قشنگه، قربان.
من جزو ارتش بی‌تی‌اس‌ام.
مثل اینکه سرهنگم
تو ارتش.
باشه، خیلی معذرت می‌خوام.
باید... یه تماس تلفنی دارم.
یه... تماس غیر بی‌تی‌اسیه.
هر کاری لازم داری بکن.
- آره، می‌تونیم بریم بالا. - آره.
- ببخشید بابت بابام. - آره.
واو.
خب...
واو. باشه.
بچه‌ها، بشینید.
چندتا شکایت داشتیم، پس...
می‌خوام چندتا قانون اصلی برای ایالت قشنگمون بذارم.
ما خیلی به حیواناتمون احترام می‌ذاریم.
باشه؟ اینا رو ببینید.
اینا مارن.
ما مارای خوب داریم و مارای بد.
مارای خوب جمعیت موش‌ها رو کم می‌کنن.
مارای بد،
خب، سه نوع مار زنگی داریم.
اگه یه مار بد نیشت بزنه،
باید بدونی کدوم نوعه، باشه؟
اینجا یه تله بطری داریم، باشه؟
برو جلو، دست کوچولوتو بذار توش، کوچولو.
رسانه مو-وی پو-وی
مشکلی نیست.
شوخی کردم.
چی... اوه، اشکالی نداره، اشکالی نداره.
چی پیدا کردی؟
ام...
نمی‌دونم... نمی‌دونم.
خب، باید دستتو بکشی بیرون
تا ببینی چیه، مگه نه؟
برو جلو.
اوه. اون چی بود؟ نمی‌دونم.
دوباره امتحان کن. اوه. اوه، نه.
اوه، بدشانسی.
ببین.
ها؟ چی شد؟
ام، نتونستم بیام بیرون مگه اینکه ولش کنم.
دقیقاً.
می‌خوام این یه درس زندگی برات باشه، پسر.
باشه؟
بفرما.
بعضی وقتا وقتی میری یه جایی
که یه چیزی برداری که مال تو نیست،
شاید سخت باشه که دوباره بیای بیرون.
باشه. پس وقتی تو جنگل هستی،
می‌خوام مراقب مارها باشی،
تله‌ها، گوزن‌ها، و هر چیز دیگه‌ای.
سؤالی داری؟
ام، یه جورایی... خب، یه کم بی‌ربطه.
تو کی هستی؟
می‌تونی منو وایات صدا کنی.
اسمت چیه؟
ال کافیه.
باشه.
خداحافظ، النور.
ام، در واقع الیاست.
باشه.
حتماً.
♪ فکر می‌کنم چشمم به توئه ♪
♪ نمی‌خوام بذارم بمونه ♪
- واو، این موزیک خیلی خوبه. - می‌دونم، مگه نه؟
اوه، و ترک هفتم درباره یه پسره
که از یه دختر خوشش میاد و دختره هم ازش خوشش میاد،
ولی نمی‌تونه
چون قبلاً با یه پسر دیگه‌ست
که فقط یه کم ازش خوشش میاد.
واو.
درام.
کی‌پاپ...
شما چطور می‌گید؟ می‌ترکونه.
دی‌جی ال انگار مهر تأیید بابا رو گرفته.
هی عزیزم، اینو گوش کن.
درباره یه مهاجر تو اوایل قرن نوزدهم بود.
مهاجر از کجا؟
نمی‌دونم. مهم نیست.
خب، چطور ممکنه مهم نباشه؟
از اروپاست، اگه آره، کدوم کشور؟
آسیایی یا آفریقایی نیست، معلومه.
هی، فقط گوش کن. باشه؟ بفرما.
این نامه اولشه به خونه.
«خب، اومدم آمریکا
چون شنیده بودم خیابونا با طلا سنگ‌فرش شدن.
و وقتی رسیدم، سه تا چیز فهمیدم.
اول، خیابونا با طلا سنگ‌فرش نبودن.
دوم، اصلاً سنگ‌فرش نبودن.
و سوم، من باید اونا رو سنگ‌فرش می‌کردم.»
واو.
مثل آمریکان.
اینم همین‌طوره. زوینگ!
♪ بیا داستان عاشقانه عجیبتو بگیر ♪
♪ عاشقشم وقتی آسمونا نمی‌خوابن ♪
♪ یه پیام گذاشتم تو خودم محصورش کردم ♪
♪ پس خداحافظ ♪ ♪ پس خداحافظ ♪
♪ یه پایان بی‌نقص ♪
♪ خیلی قشنگه ♪
صدا خیلی خوبه، بابا.
- آفرین. - خیلی قشنگه.
صدا رو بلند کن، ال.
چی؟
♪ بیا بریم یه سفر به یه جای تاریک عزیزم ♪
♪ حالا دنبالم بگرد من اون‌قدرا دیوونه نیستم ♪
♪ بیا حرف بزنیم درباره چیزی که خوشحالت می‌کنه ♪
♪ چون می‌دونم ♪ ♪ می‌دونم ♪
♪ دارم صدات می‌کنم ♪
♪ بیا عجیب غریبتو بگیر... ♪
می‌ریم بیرون.
باشه.
♪ عاشقشم وقتی آسمونا نمی‌خوابن ♪
نمی‌دونم، فقط...
- آرنولد چن؟ - می‌دونم، مثل اینکه...
الان آرنولد چن رو نگو.
- شاید باید ازش بپرسم. - نه. نه.
این مسخره‌ست. داری بهش پیام می‌دی؟
- نه، آنتن ندارم. - خوبه.
الان داریم وایستادیم
تو بزرگ‌ترین دهانه آتشفشان روی زمین.
واو.
واقعاً می‌تونی لبه دهانه رو ببینی
اونجا روی لبه کوه.
و درواقع، کل این منطقه با یه انفجار بزرگ به وجود اومده.
آره، ۵.۶ میلیون سال پیش. میدونی؟
در واقع ۶۴۰,۰۰۰ سال پیش بود.
- بابا. بابا. - ولی نمی‌خوام...
- نمی‌خوام خجالت بکشم... - نذار خجالتم بدی.
جلوی دوست‌دخترش که نیست.
- می‌شنوه. - ساده‌لوح.
- خیلی ساده‌ست. - بابا، این خیلی باحال نیست.
♪ یه پیام گذاشتم تو خودم محصورش کردم ♪
♪ پس خداحافظ ♪ ♪ پس خداحافظ ♪
♪ یه پایان بی‌نقص ♪
♪ خیلی قشنگه ♪
چی می‌خواین؟
یه‌هو!
ام، دلم یه چیز خاص می‌خواد.
چی... چی دارید... ام، چی دارید...
چه... چه... چه چیزای خاصی دارید؟
همه‌چیز تو منوی ما خاصه.
ما ساندویچ استیک می‌خوایم.
دیگه نداریمشون.
مگه اونا ساندویچ استیک نمی‌خورن؟
اونایی که داشتیم تموم شدن.
ام...
باشه، ام...
اوه، می‌دونی چیه؟
در واقع، برگرهای بوفالو هم به نظر خاص میان،
پس ما چهار تا از اونا می‌خوایم.
عالیه. می‌شه ۴۹.۸۸ دلار.
می‌خواین رندش کنیم برای جورج؟
هنوز داریم درباره غذا حرف می‌زنیم؟
اگه ۵۰ دلار کنید، پول اضافی می‌ره
برای صندوق مک‌نادر برای حفاظت محلی.
خب...
رندش کن، خانم.
عالیه.
من تخصصم کابویه.
تو ماشین می‌بینمت.
خانم لی.
ام...
خانم لی؟
بله، الی.
نمی‌خوام بی‌ادبی کنم یا چیزی،
ولی واقعاً فکر می‌کنی اونا اونجا نژادپرستن؟
می‌دونی، خیلی سرشون شلوغه. من فقط...
بیا، بریم بابامو پیدا کنیم.
نه، نه، صبر کن، یه لحظه.
صبر کن.
می‌تونم یه چیزی باهات درمیون بذارم، الی؟
وقتی کلاس سوم بودم، تو یه مدرسه جدید شروع کردم.
و تنها دختر آسیایی تو کل کلاس بودم.
یه دختری بود اسمش لی‌ان بود.
موهای بلوند عالی داشت
و چشم‌های سبز.
و قشنگ‌ترین لباس‌ها رو می‌پوشید...
که پدر و مادرم نمی‌تونستن بخرن.
اون موقع...
بعد از مدرسه می‌رفتم خشک‌شویی پدر و مادرم
تا کمک کنم، و فقط...
ازش متنفر بودم.
متنفر بودم.
ولی می‌تونستم کارتون ببینم.
مورد علاقه‌م سیندرلا بود...
چون فکر می‌کردم...
می‌تونستم پرنسس باشم...
اگه لباس مناسب داشته باشم.
یه روز، یه خانمی اومد،
و... و یه لباس...
آبی روشن آورد...
مثل لباس سیندرلا.
پس وقتی بابام حواسش نبود،
من... قرضش کردم.
لُپش کردم و تو کوله‌م گذاشتم،
و... تصمیم گرفتم
بپوشمش برم مدرسه.
تصور می‌کردم وقتی پیدام بشه...
لی‌ان بهم نگاه می‌کنه مثل من که بهش نگاه می‌کردم.
ولی وقتی منو دید، گفت...
«چرا لباس منو پوشیدی؟»
و گفت که...
چون یه...
چون یه دختر چینی زشت پوشیدتش،
دیگه نمی‌تونه بپوشدش.
و بعد همه بچه‌ها دورم کردن...
بهم گفتن دزد کثیف...
و گفتن برگرد به جایی که ازش اومدی.
و بعد من فقط...
من، ام...
خودمو جمع کردم.
و... و... و بعد معلمم،
خانم مکسول، اومد...
تا منو ببره، و بعد به مامانم زنگ زد.
میدونی هالمونی چی کار کرد، بنجامین؟
گفت: «نمی‌رم دنبالش.
اون یه دزده.»
پس خانم مکسول منو برد خونه.
یه ساعت طول کشید، و من فقط تو صندلی عقب
گریه می‌کردم.
نه به خاطر اینکه خجالت کشیدم
یا... ام،
یا به خاطر اینکه مامانم
نیومد دنبالم.
به خاطر این بود که
نمی‌تونستم سیندرلا باشم.
می‌دونی، حتی نمی‌تونستم لی‌ان باشم.
مامان‌بزرگ، پشیمون نیستی که اومدی آمریکا؟
مامان می‌گه خیلی اذیت شدی اینجا.
اوه، بوسان؟
مامان گفت تو اهل بوسانی.
آه.
مطمئنی بذاریم اون رانندگی کنه؟
خب، اون گواهینامه موقت داره.
اینجا تا ۱۵ سالگی، بچه‌ها تفنگ اولشونو دارن.
روز دوم
رئیس کمد بودن چطوره؟
خوبه.
آره، نه، ام...
آره، خوبه...
باشه، لازم نیست نگرانش باشی.
خوبه.
باشه، سه تای اول رو گرفتی، درسته؟
- آره. - باشه.
سعی کن. خب، سعی کن.
- باشه. باشه. باشه. - آماده‌ای؟
♪ به گروگان آزاد نیاز دارم ♪
♪ به یه سفینه نیاز دارم ♪
♪ باید فرار کنم از ♪
♪ تو کیک بستنیم زغال‌اخته دوست ندارم ♪
♪ با اون نوار چسب هوا برای نفس کشیدن نیست ♪
دیگه چیزی نمی‌دونم.
- نه. - شرط می‌بندم.
- وای خدای من. - اوه!
بنجامین، نزدیک بود بزنی بهش.
آره، ببخشید. اوه، لعنتی.
- ببخشید. ام... - ام...
- چرا داره میره بالا؟ - بزن به جاده!
- داره چی‌کار می‌کنه؟ صبر کن. - چه غلطی می‌کنه؟
ام...
وای خدای من.
جلوی جاده رو نبندید، لعنتی‌ها.
دوباره ماشینو روشن کن.
بن، دوباره سعی کن برونی.
رانندگی یاد بگیر.
برو توکیو.
درستش کن.
اون کره‌ایه و... من چینیم،
و ژاپن یه جزیره‌ست، نمی‌تونی بری اونجا،
احمق.
فکر کردی نمی‌دونم کجا زندگی می‌کنی؟
ببخشید.
ال، ال.
- می‌خوای بریم خونه؟ - نه، نه،
اون...
واقعاً ترسناک بود.
چرا می‌خوای اینجا بمونی؟
- ببخشید. - آره.
هی، صبر کن، صبر کن. کلاه ایمنی‌ت کجاست؟
یادم رفت.
فکر کردی می‌ذارم قوانین پارک رو ندید بگیری؟
اگه می‌خوای اینجا دوچرخه‌سواری کنی،
کلاه ایمنی بذار یا عقب بمون.
باشه؟
باشه. جیک، می‌ریم.
می‌ره فکر کنه چی کار کرده.
نوجوونا، درسته؟
خدای من. باشه.
صبر کن، چی شده؟
هانتره.
عالیه.
اوه.
هی، هانتر.
بفرما.
این دیگه چیه؟
می‌دونم، مامانم رنگشو انتخاب کرد، ولی،
میدونی، بهتر از تنها نشستن اینجاست.
گوش گربه‌ای. جدی؟
بی‌خیال.
- می‌تونم درستش کنم. - تو درستش کن.
میدونی چیه؟
باید اینو برای یادگار ثبت کنیم.
ال.
هی، بیا سلفی بگیریم.
باشه. ام...
بفرما. ام...
اوه، صبر کن. افتضاح به نظر میام.
باشه.
هی، اوم، اینستاگرامت چیه، تا عکسا رو برات بفرستم؟
اوه، اوم...
باشه، چرا که نه؟
- یه اسم عجیب دارم. - مرسی.
باشه. فرستادم.
باحال. آره.
- دوچرخه‌سواری خوش بگذره. - آره.
بعداً می‌بینمتون.
می‌دونی، خیلی وقته که می‌شناسمت.
تا حالا این کلاه ایمنی رو ندیده بودم.
هی، خیلی هم بد نیست.
وای.
اوه، نگاه کن. صندلی‌های ردیف اول.
زمین کلی چاله داره.
آره.
وای.
- واقعاً قشنگه. - فوق‌العاده‌ست.
هی، اونجا انگار یه مسیر کوچیک هست.
- می‌بینیش؟ - آره.
اوم، اشکالی نداره اگه بریم یه کم پیاده‌روی کنیم؟
حتماً. بریم.
بنجامین، راستش فکر نمی‌کنم
تا حالا چیزی مثل نژادپرستی رو تجربه کرده باشم.
وقتی با پدر و مادرمم، همه خیلی باهام خوبن.
اگه چیزی باشه، دلشون برام می‌سوزه که بچه‌ی سرپرستیم.
ولی...
اینجا با خانوادت بودن،
فکر کنم یه جورایی منو به فکر واداشته
که آیا این یه مشکله.
این اصلاً منطقی نیست.
نه، نه، اِلی. اِلی.
می‌فهمم.
- قشنگه. - آره.
هی.
می‌خوای این کارو بکنیم؟
بیا دیگه.
یه لحظه‌ی کاملاً کی‌درامایی.
می‌دونی، تا وقتی از مادرم که زیادی سخت‌گیره جون سالم به در ببرم،
آماده‌م که...
ببوسمت؟
آره.
- ولی وقتی 18 سالمونه. - معلومه.
تو قشنگی.
می‌دونی این یعنی باید برات یکی پیدا کنیم؟
اوه، موفق باشی. من بهترینشو انتخاب کردم.
خب، می‌تونی بری دنبالش بگردی.
این منظره‌ی فوق‌العاده رو نگاه کن.
باشه؟ تو کار خودتو بکن.
بنجامین...
فکر کنم یه چیزی منو گزید.
- چی؟ - نه، نه، جدی می‌گم.
نگاه کن.
وای خدای من، اِل، این شبیه نیش ماره.
مار دیدی؟
نه، نه.
نمی‌دونم، نمی‌دونم.
- اشکالی نداره. باشه، اوم... - باشه.
داره قرمز می‌شه. بنجی.
باشه. باشه، بیا.
بیا.
- باید برسیم به ماشین. - باشه.
- دارم سعی می‌کنم.
- آره. باشه. - بن، نمی‌تونم.
نمی‌تونم.
بنجی، انگار این یه نیشه.
این یه... یه نیش تو بازومه.
هی، قراره همه‌چیز درست بشه.
- باشه؟ - باشه.
هی! کمک!
نمی‌شنون. نمی‌شنون.
به من نگاه کن. زود برمی‌گردم.
باشه.
خدایا.
هی!
کمک!
صبر کن.
هی.
نیش مار. یک مایلی دریاچه نادین.
- چقدر دیگه مونده؟ - نمی‌دونم.
فکر کنم از این‌جا اومده بود.
شاید اون‌جا.
اِلی.
اِلی!
صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، وایستا.
همین‌جا.
باشه. باشه.
همین‌جا. باشه.
اِل. اوه، هی.
هی، حالت چطوره؟
می‌خوام برم خونه، بنجی.
بذار ببینم.
وای خدای من. بدتر شده.
- بنجامین، می‌خوام برم خونه. - قراره حالت خوب بشه.
چند وقت پیش این اتفاق افتاد، بچه؟
یه کم پیش. نمی‌دونم.
باشه، برو سمت وانت.
بیلچه، چوب و سطل فلزی رو بیار.
چی... چه سطلی؟
صبر کن... باید ببرمش بیمارستان.
همون کاری که گفتم بکن، بچه.
بیمارستان باید بدونه چه نوع ماریه.
- برو. - باشه.
خدایا.
باشه.
خب، اِلی. بذار ببینم.
قراره حالت خوب بشه. باشه، باشه، باشه.
باشه.
باشه. باشه.
سطل رو گرفتم.
باشه. گرفتمش.
باشه.
کجا بود وقتی گزیده شد؟
اون بوته اون‌جا.
عالیه. مال ماست.
هانتر، بیا ببرش به سمت وانت.
نشونم بده.
خب، بیا.
بیا.
بذار ببینم. کجایی تو؟
بیا دیگه.
آره، همین‌جاست.
گرفتیمش. هانتر، بیا اینجا!
بچه، نور رو بنداز روش.
آره، همین‌جا.
نور رو نگه دار.
باشه.
خب.
خب. گرفتمش!
هانتر!
نظرت چیه، بچه، ها؟
بیا یه عکس بگیریم و برای بیمارستان بفرستیم.
گرفتمش.
عالیه.
بچه، می‌خوام بیلچه رو بگیری،
و سرشو قطع کنی.
چی؟
می‌خوام بکشیش. بیا دیگه.
چرا فقط نذاریمش تو سطل؟
مگه کوری؟ یه دندونشو از دست داده.
با این چشم‌های تنگت نمی‌تونی ببینی؟
دیگه تمومه. می‌خوای عذاب بکشه؟
من... من می‌خوام اِل رو ببرم بیمارستان.
منم می‌خوام برم بیمارستان.
الان باید مرد باشی،
و مارو بکشی.
باشه. باشه. باشه.
نمی‌تونم! باشه؟
نمی‌تونم!
یا ماره یا دوست‌دخترت، بچه.
چی می‌خوای؟
باشه. باشه.
اِل. اِل.
آفرین.
بريم.
رسانه مو-وی پو-وی
سطل رو بردار.
بريم. بريم از اینجا.
بیا.
هی.
هی، رفیق.
حالش خوبه؟
اِلی حالش خوبه.
دکتر بانداژش کرد و آنتی‌بیوتیک بهش داد.
مار از نوع گاوی بود، پس سمی نبود.
آره، امسال کلی از اینا داشتیم.
همه قورباغه‌های دور دریاچه نادین رو خوردن.
می‌دونی، یه جورایی دلم برای قورقور کردنشون تنگ شده،
ولی بهترین فصل ماهیگیری‌مونه.
تشخیصشون از مار زنگی یه کم سخته.
آره.
بعضی وقتا مارهای خوب
و مارهای بد دقیقاً شبیه همن.
وای...
امشب آسمون کاملاً صافه.
اون ستاره رو اون بالا می‌بینی؟
اون ریجله.
ستاره‌شناسی دوست داری؟
آره.
ریجل روشن‌ترین ستاره‌ست
تو صورت فلکی شکارچی، که همون...
شکارچیه.
مامانم اسمشو از روش گذاشت.
به خاطر همینه که عاشق چیزای علمی‌تخیلیم.
یه کم خز نیست؟
نه، خیلی باحاله.
وای، بعضی وقتا نگاه می‌کنم بالا...
و فکر می‌کنم آیا کسی دیگه اون بالاست...
یا ما تنهاییم.
فکر می‌کنم اونا درباره ما چی فکر می‌کنن.
شاید اصلاً نمی‌تونن ما رو از هم تشخیص بدن.
یعنی هیولاهای دودی از ریجل پنجم
فکر می‌کنن همه‌مون دقیقاً شبیه همیم.
مثل مارهای خوب و بد.
آره.
به هر حال، پدر و مادرم دارن میان.
باید بریم اِلی رو ببینیم. حالت خوبه؟
آره. خونه‌م همین بالای جاده‌ست.
اوم، به اِلی بگو خوشحالم که حالش خوبه.
آره.
و...
متاسفم.
برای چی؟ تو امروز خیلی کمک کردی.
آره. فکر کنم.
بعداً می‌بینمت، رفیق.
بدرود.
آقای لی!
واقعاً ممنون که تشریف آوردین.
خب...
یکی از داوطلب‌هامون گزارش داد
یه اتفاقی تو دریاچه نادین افتاده.
شاید برای غریبه‌ها یه کم سخت باشه که بفهمن،
ولی دریاچه نادین یه منطقه عمومی حفاظت‌شده‌ست.
ما بهش می‌گیم منطقه حفاظت‌شده محلی.
قوانین شهر کاملاً آسیب زدن
یا شکار حیات وحش درون مرزهای پارک رو ممنوع کرده.
حالا، با توجه به شواهد...
متاسفم که باید بگم
مجبوریم علیه پسرتون به خاطر کشتن یه حیوان وحشی
تو منطقه حفاظت‌شده اتهام وارد کنیم.
- چی؟ - ظاهراً وایات حتی باهاتون صحبت کرده،
یه معرفی اولیه بهتون داده،
و شما رو با قوانین منطقه آشنا کرده.
آره، اومد، ولی فقط یه بروشور گذاشت.
دارم بهتون می‌گم که جریمه‌هایی وجود داره
برای تهدید یا نابود کردن حیوانات محلی‌مون.
- من... - این موضوع جدیه.
به اندازه یه سال زندان جدیه.
جریمه 50,000 دلاری، به علاوه جریمه‌های مدنی.
چی؟ ما نمی‌تونیم از پسش بربیایم.
و این تو سابقه‌تون ثبت می‌شه.
نه، نه، تقصیر من نبود. نمی‌خواستم مارو بکشم.
نه، نه، بابا، قسم می‌خورم.
- آروم باش. - لطفاً باورم کن.
باشه، بنجامین، بذار بابات اینو درست کنه.
باشه، فکر کنم،
باید بریم یه مشاوره حقوقی بگیریم.
اوهوم.
آره، اوم، می‌تونید با وکیلتون صحبت کنید، حتماً.
ولی وقتی رسانه‌ها از این موضوع باخبر بشن،
همه‌چیز از کنترل خارج می‌شه.
آره. خودم یه پسر دارم.
دوست ندارم چیزی
آینده پسرتون رو به خطر بندازه.
دانشگاه همین نزدیکیه.
حالا، بین خودمون باشه،
اگه یه کمک داوطلبانه به اندازه جریمه به پارک بدید،
احتمالاً بتونیم از این موضوع بگذریم.
نمی‌تونم. و...
اوم، ما... ما نمی‌تونیم از پسش بربیایم.
اینجا چین نیست، آقا.
اینجا کالیفرنیا نیست. اینجا آمریکاست.
و تو آمریکا، می‌تونیم کارها رو به روش ساده یا سخت انجام بدیم.
روش ساده، همه‌چیز رو درست می‌کنه.
روش سخت اینه که با وکیلتون صحبت کنید،
و خبر پخش بشه،
و شانس پاک کردن همه‌چیز پوف، غیبش بزنه.
انتخاب با شماست.
تا فردا باید ازتون خبر داشته باشم.
50,000 دلار برای کشتن یه مار؟ این... این دیوونگیه.
مارها معمولاً دندوناشونو موقع کشتی گرفتن با طعمه از دست می‌دن
و این براشون مشکلی نیست،
چون می‌تونن دندونای از دست‌رفته رو
در طول عمرشون دوباره دربیارن.
"حقایق جالب طبیعت برای بچه‌ها."
باشه، مامان.
نمی‌تونیم بذاریم باج‌خواهی کنه.
جنا، بس کن.
بنجی.
می‌تونیم هنوز درباره این صحبت کنیم؟
نه. برو بخواب، بنجامین.
فقط باید مامان بهم بگه...
چرا داره باهاش می‌جنگه.
برای کیه؟
من؟
- یا تو؟ - برای تو دارم این کارو می‌کنم،
برای من، برای بابات، و هر کس دیگه‌ای که شبیه ماست.
باید کار درست رو انجام بدیم.
خسته شدم از اینکه بذارم فکر کنن می‌تونن از رو ما رد بشن.
تو خسته شدی؟
مامان، من یه مار کشتم چون یه احمقم
که زحمت خوندن اون بروشورو به خودش نداد.
این چیزیه که اتفاق افتاده.
این چیزیه که اونا می‌خوان تو فکر کنی.
که علیه خودت بشی، خودتو زیر سوال ببری.
می‌دونی چیه؟ می‌رم به مامان اِلی زنگ بزنم.
ملانی تو تلویزین کار می‌کنه. اینو گنده می‌کنه.
این یه تله بطریه.
چی منظورته، بنجی؟
دلیل اینکه نمی‌تونیم ازش خلاص بشیم
اینه که نمی‌ذاریم بره.
اوم...
شاید چون دیر وقته،
ولی هیچ کدوم از اینا برام معنی نداره، پسرم.
نه، مثلاً همون چیزیه که هالمونی می‌گه، درسته؟
ما دستمونو می‌کنیم تو چیزی و می‌قاپیمش،
و حالا که گرفتیمش،
نمی‌ذاره آزاد بشیم.
چی؟ هالمونی؟
مسخره نباش.
ملانی، سلام.
می‌خوای من برم یه دانشگاه خوب، درسته؟
ساکت باش.
ببخشید. اوم، آره، نه، اِلی حالش خوبه.
- دلیل اینکه زنگ زدم اینه که... - مامان!
گوش بده به من!
باشه، ملانی، باید بعداً بهت زنگ بزنم.
نیازی ندارم تو این همه کار کنی.
برای چی؟ تا برم هاروارد؟
همه چیزی که لازم دارم تو، بابا،
- اِلی، هالمونی. - هالمونی؟
هالمونی عزیزت
حتی یه بارم برای من کاری نکرده.
من مجبور بودم همه‌چیزو خودم انجام بدم.
و این اشکالی نداره. من جون سالم به در بردم چون جنگیدم.
مثل چی جنگیدم، تا تو مجبور نباشی.
اگه ما سفیدپوست بودیم نمی‌تونستن این کارو بکنن.
به پلیس گزارششون می‌کنیم.
پلیس؟
واقعاً فکر می‌کنی پلیس حرف ما رو باور می‌کنه
به جای همسایه بغلیشون؟
یه وکیل بگیر.
نمی‌تونیم وکیل بگیریم.
باشه، پس به آلیس زنگ بزن.
اون قبلاً برامون خودشو به خطر انداخت.
ببین، نمی‌تونیم... نه، من فقط...
ببین، اون به من کار داد، این خونه رو بهمون قرض داد.
نه، ما اینو آروم حل می‌کنیم و اونو بیرون می‌ذاریم.
شاید بتونیم یه چیزی مثل یه توافق یا یه...
مثل یه برنامه پرداخت یا چیزی پیدا کنیم.
پرداخت؟
اونا دارن پسرمون رو پاپوش درست می‌کنن،
و تو می‌خوای بذاری قسر در برن؟
ببین، چطور انتظار داری ما بیایم اینجا و مثل...
اوه، می‌دونی چیه؟
بی‌خیال، باشه؟ تو نمی‌فهمی.
بابات دیپلمات بود، و تو اومدی آمریکا
تا با دوستای پولدارت مثل کنت و آلیس بری دانشگاه.
این یعنی چی؟
یعنی تو هیچ‌وقت
با نژادپرستی مثل من روبه‌رو نشدی.
تو... وای.
واقعاً فکر می‌کنی
من هیچ‌وقت با نژادپرستی مثل تو روبه‌رو نشدم؟
باشه، بذار یه داستان از قبل ازدواجمون برات بگم.
باشه، واقعاً وقت اینو داریم؟
در واقع، 15 ساله منتظر بودم این داستانو بهت بگم،
پس حداقل کاری که می‌تونی بکنی اینه که 15 دقیقه لعنتی بهم بدی.
وقتی بعد از دانشگاه اولین بار به غرب رفتم...
یه کار تو مورگان لینچ گرفتم.
یه موقعیت سطح پایین تو کالاهای بازارهای نوظهور
برای یه بانک سرمایه‌گذاری غول‌پیکر.
و من تنها آدم غیرسفیدپوست تو اون بخش بودم.
مثلاً هر معامله‌گر دیگه‌ای،
یه بازیکن سابق فوتبال غول‌پیکر بود.
یعنی من عملاً تا شونه رئیسم بودم، باشه؟
و من... و به من آسیا رو دادن که پوشش بدم
به خاطر این قیافه.
ولی من یه برگ برنده داشتم.
من پرتقال رو می‌شناسم، چون از ججو میام.
جزیره پرتقال‌ها.
خب، من اونجا بودم، یه معامله‌گر تازه‌کار، یه تازه‌وارد،
که میلیون‌ها برای بخش سود می‌داد.
حتی بهم لقب OJ دادن
چون تو معاملات آتی مرکبات ترکوندم.
حرفم اینه که من وقتمو کشیدم.
سرمو انداختم پایین و پول درآوردم.
و وقتی رئیس میز مرکبات بازنشستگیشو اعلام کرد،
من دستمو بلند کردم و خواستم برای اداره میز در نظر گرفته بشم.
هیچ‌کس دیگه‌ای حتی نزدیک به صلاحیت من نبود
پس رئیسم تصمیم گرفت
منو سرپرست...
سرپرست معاملات آتی مرکبات کنه. سرپرست.
باشه، خوبه.
بعد از اینکه، نمی‌دونم، شش ماه صرف کردن
برای پیدا کردن یه جانشین دائمی،
بالاخره رفتم پیش رئیسم و بهش گفتم
می‌خوام این کارو واقعاً بهم بدن.
می‌خواستم اسمم رو اون کارت باشه.
و رئیسم بهم نگاه کرد و با دست گنده و پرموش
زد رو شونه‌م.
گفت: "ایزاک، تو از معامله کردن پول خوبی درمیاری.
چرا می‌خوای مدیر بشی؟"
نه، بهش گفتم موضوع پول نیست،
موضوع احترامه.
احترامی که من به دست آوردم.
و به هر حال، اونا بهم می‌گن OJ. من پادشاه مرکباتم.
و می‌دونی چی شد؟
رئیسم مثل خر بلند خندید.
و گفت: "ایزاک، دلیل اینکه بهت می‌گن OJ
اینه که وقتی اولین بار اومدی اینجا،
گفتن شبیه یه سوارکار شرقی هستی.
یه سوارکار شرقی.
این چیزی بود که OJ براشون معنی می‌داد.
نه میوه، حتی نه بازیکن فوتبال.
اونا نژاد و قدمو مسخره می‌کردن.
و می‌دونی من چی کار کردم؟
اونجا به کار کردن ادامه دادم
به عنوان سرپرست معاملات آتی مرکبات برای پنج سال دیگه.
می‌دونی چرا؟ چون من و تو داشتیم با هم قرار می‌ذاشتیم.
تو باردار شدی و من می‌خواستم پول داشته باشم تا بتونم باهات ازدواج کنم،
یه خونه بخرم و از خانوادمون مراقبت کنم.
و هر روز به مدت پنج سال لعنتی،
وقتی بهم می‌گفتن او‌جی، لبخند می‌زدم و دست تکون می‌دادم
و کاملاً مودب بودم.
این بزدلی نبود. این شجاعت بود.
چون این کارو واسه تو و بنجامین کردم.
و اگه آلیس، آره، آلیس،
تو زندگیم پیداش نشده بود
و منو از یه زندگی پر از تحقیر نجات نداده بود...
هنوزم داشتم همون کارو می‌کردم.
چرا بهم نگفتی؟
می‌تونستم یه کاریش کنم.
می‌دونم، ببخشید. فقط...
اشکالی نداره.
جنا، من فقط...
حالا اینجاییم.
و ارزششو داشت.
و...
راستش، دوباره همه‌شو انجام می‌دادم.
دوباره همه اینا رو انجام می‌دادم چون عاشقتم.
من فقط...
ببخشید.
همه‌چیز درست می‌شه.
یه راهی پیدا می‌کنیم.
همه‌چیز درست می‌شه.
حالم بهم می‌خوره، هالمونی.
♪
بنجامین.
سلام، مامان.
الی می‌خواست قبل از رفتن به فروشگاه سر بزنه.
فقط می‌خواستم بگم بابت دیشب متأسفم.
حقم بود.
منظورم اینه، به اندازه کافی به این فکر نمی‌کنم که
تو و بابا چقدر زحمت کشیدید تا من زندگی خوبی داشته باشم.
همه‌مون گاهی یادمون می‌ره.
می‌دونستی مادربزرگ تو دانشگاه اِوها درس خونده،
معتبرترین دانشگاه زنونه توی کره؟
و پدربزرگت تو دانشگاه ملی سئول درس خونده،
که انگار هاروارد کره‌ست.
اومدنشون به آمریکا واسه تحصیلات تکمیلی
کار خیلی مهمی بود.
و اونا مجبور شدن همه اینا رو به خاطر من ول کنن.
می‌دونی، خیلی وقت بود فکر می‌کردم تنها راهی که می‌تونم مادربزرگ رو خوشحال کنم
اینه که برم یه دانشگاه خوب.
و وقتی نشد، این فشار رو رو تو انداختم.
راستش فکر می‌کنم چیزی که هالمونی رو خوشحال می‌کنه اینه که...
همه‌مون خوشحال باشیم.
می‌دونی، بابات می‌گه تو حتماً تو میشیگان قبول می‌شی.
برو آبی‌ها.
هر جا که برم، خودم بهش می‌رسم.
نه چون شما یه جنگلبان رو واسه اشتباه احمقانه من خریده باشید.
یه راهی پیدا می‌کنیم، بنجامین.
هی، دیشب شنیدم تو و بابا داشتید حرف می‌زدید.
شماها منو قبل از ازدواجتون به دنیا آوردید؟
اوه، نگاه کن... نگاه کن به ساعت.
امم، داره... داره می‌سوزه.
باید برم اون پای رو از فر دربیارم.
- خداحافظ. - ما... مامان؟
- هی. - هی.
کلاه ایمنی رو تو آشپزخونه گذاشتم. بیا تو.
ببخشید بابت اون. تو اون شلوغی،
یادم رفت هنوز تو وانتمه.
اوه، مشکلی نیست.
آره. بیا بگیر.
نگهش دار. به هر حال رو تو بهتره.
خب، چرا اومدی؟ الی حالش خوبه؟
آره، الی حالش خوبه.
منم که حالم خوب نیست.
و می‌دونی چرا.
ببین، تو اونجا بودی، هانتر.
همه‌چیزو که اتفاق افتاد دیدی.
می‌دونم تو با وایات خیلی صمیمی هستی،
ولی این موضوع واقعاً می‌تونه خانوادمو بهم بریزه.
می‌خوای در موردش چی کار کنم؟
فقط صادق باش.
تصمیم بگیر که می‌خوای یه مار خوب باشی...
یا یه مار بد.
باید برم، ولی...
تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که حقیقت رو بگی.
خیلی خوشحالم که بهم زنگ زدی.
همه‌مون واسه بچه‌هامون فداکاری می‌کنیم، مگه نه؟
یه کم پول در مقابل یه آینده کامل چی حسابه؟
می‌تونم با یه داستان شروع کنم؟
- چه داستانی؟ - اون داستانا رو دوست داره.
گودزیلا رو دوست داری؟
آره.
کیم جونگ ایل، دیکتاتور کره شمالی،
یه طرفدار دوآتیشه گودزیلا بود.
و تو سال 1985،
یکی از معروف‌ترین کارگردانای کره جنوبی رو دزدید
و یه فیلم گودزیلا به اسم پولگاساری ساخت.
و تو اون فیلم، پولگاساری یه موجوده
که وقتی فلز می‌خوره بزرگ‌تر می‌شه.
و پولگاساری از قلمروش محافظت می‌کنه
با خوردن سلاح‌های آهنی و زره‌های
سربازای دشمن که سعی کردن حمله کنن.
ببخشید، ولی این...
داستان مسخره‌تون چه ربطی به پسرتون داره
که عمداً یه حیوان وحشی در معرض خطر رو کشته؟
داستانای شوهرم می‌تونه طولانی و حوصله‌سربر باشه،
ولی همیشه یه نکته‌ای داره.
و خیلی زود بعدش، پولگاساری یه تهدید بدتر
از سربازای دشمن می‌شه.
و من می‌گم اگه به هیولاها تکیه کنی
برای محافظت از خودت...
فقط هیولاهای بزرگ‌تر گیرت میاد.
چقدر وقته اینجاست؟
نمی‌دونم. شاید 15 دقیقه.
فکر کنم کارمون اینجا تمومه.
صبر کن، صبر کن. سلام. سلام. ببخشید.
آره، اِم...
آقا، من نبودم که می‌خواستم مارو بکشم.
وایات، آدم شما، بهم گفت این کارو کنم.
خب، حرف تو در مقابل حرفه اونه.
و وایات، خب، اون از وقتی همین سن تو بود با ماست.
واقعاً فکر می‌کنی جامعه ما قراره
حرف تو رو به حرف اون ترجیح بده؟
می‌خوام بکشیش. بجنب.
چرا نذاریمش تو سطل؟
مگه کوری؟ یه دندونشو از دست داده.
با اون چشمای تنگ نمی‌تونی ببینی؟
دیگه تمومه. می‌خوای زجر بکشه؟
می‌خوام اِل رو ببرم بیمارستان.
یعنی، یا ماره، یا دوست‌دخترت، بچه.
بنجامین، دوست‌دختر، هان؟
خیلی ممنون که اومدی، الی.
- وقتی رسیدی خونه بهمون پیام بده. - حتماً.
مرسی، اِل. تو کالیفرنیا می‌بینمت.
باشه. مرسی.
یه بار دیگه؟
- اوه. - باشه.
عجب لحظه کی‌درامایی.
باشه.
خداحافظ.
ماشینایی که کنار جدولن باید همراه راننده باشن
- یا در حال بارگیری... - بارگیری و تخلیه.
- آره، بله، بله. - آره.
- آره، آره. - داریم میایم، آقا.
وای، خدایا.
اوه.
هی. هی.
مامان، بابا.
نگاه کنید.
واو.
- هیش. - ببخشید.
هیش.
آره، اگه هانتر اونو برامون نفرستاده بود...
آره، تمومش کردم.
«مادربزرگم تو یه سرزمین که با خودش تو جنگ بود بزرگ شد.
بعضی وقتا حس می‌کنم سرزمین ما هم داره همین راهو می‌ره.
وقتی دنیا دندوناشو بهمون نشون می‌ده،
بابام شاید بگه، «باید لبخند بزنیم
و برای خاطر عزیزامون قوی باشیم.»
مامانم شاید بگه، «باید دست از جمع شدن تو خودمون برداریم
و گازشون بگیریم.»
من خودم، خوش‌بینم.
فکر می‌کنم یه روزی دیگه روبه‌روی هم وای نستیم
و مارهای خیالی به سمت هم پرت نمی‌کنیم.
و یه روز، فرصت اینو داشته باشم
که زیبایی شهر محل بزرگ شدن مادربزرگمو ببینم.
شاید دیگه نتونی خودت شخصاً بهم نشون بدی، هالمونی،
ولی همیشه باهام هستی.
همیشه باهام می‌مونی.»