رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie. Com
رفیق!
لعنتی. لعنت بهش. لعنت.
بچه‌ها، شنبه شب هم این روند رو ادامه بدید!
آماده می‌شه که از الکو، نوادا پرتاب بشه.
اون اسبی رو انتخاب کرده که هر کابویی آرزوش رو داره.
اون به اسم گوشت خام شناخته میشه.
گوشت یه سوپراستاره تو میدون...
در ابتدا، اون باید تو این رودئو مسلط بشه.
آماده شید
تا یه کم سروصدا
برای آقای ترو برندیواین راه بندازیم!
برو جلو و همین الان باهاش حرف بزن.
اینم قهرمان شما. ترو برندیواین.
سوارکاری خوبی بود، پسر. خیلی خوب بود.
به نظر میاد یه فراری داریم!
هی، رفیق. حالت خوبه؟
در خروجی از این طرفه. از این طرف برگرد.
عیبی نداره، مردم. عیبی نداره.
معلوم شد که جی‌پی‌اس‌ش فقط خراب بوده.
همیشه سه کلمه رو یادت باشه.
"هیچ وقت به سیری اعتماد نکن."
خوبی؟
هی، رفیق، سیگار داری؟
بله قربان، دارم.
چه ماشین باحالی داری، کابوی.
دنبال مهمونی میگردی؟
نه بابا، فقط میخوام یه کم نورها رو کم کنم.
می دونی منظورم چیه؟
یه کم زنگتو امشب زیادی محکم زدن، ها؟
میدونی واسه چی اینجام، پس بزن بریم.
- آروم باش. - آره.
بفرمایید. ۸۰ دلار.
رفیق، چی؟
همینه که هست. میخوای بردار، میخوای نَبر.
یا میتونی بیشتر بدی، اگه دلت میخواد.
هفتاد.
ممنون.
مراقب خودت باش.
هی.
هی، تو هم طاقت بیار.
شنیدی؟
نذار کسی از اسب بندازتت پایین.
- دیدی؟ - آره.
نمیشه هشت ثانیه رو الکی نشون داد.
واقعی‌ترین چیزیه که تو زندگیت تجربه میکنی.
مگه نه؟ - آره.
سعی میکنن زمینت بزنن، ولی میدونی من چی میگم؟
به تخمم. شما نمیتونین منو زمین بزنید.
نه قربان. صبر کن.
میتونم یه کم پول تو جیبم داشته باشم.
اوم-هوم.
زینمو پس میگیرم.
شلوار چرمی. همه‌ی وسایلامو پس میگیرم.
میبینی. اون بیرون میبینمت.
باشه رفیق.
هی، درست بتاز و پول پارو کن، عزیزم. بجنب!
قربان. رمزتون.
وقتی دوشتون آماده شد به شماره‌ی پایین صفحه
زنگ میزنن.
چی شده؟
"من فکر میکنم صاحب این جنگل کیست
"خانه‌اش در دهکده است اگرچه
"او نمیبیند که من اینجا ایستاده‌ام تا جنگلش را تماشا کنم..."
لعنت. لعنت. لعنت. لعنت.
لعنتی.
آخ!
اوه، لعنت.
اوه، گند زدم. اوه، گند زدم.
لطفا آنتن پیدا کنید.
لطفاً یه کوفتی آنتن بده.
لعنتی. لعنتی.
بفرمایید دوستان. هیجان داره بالا می‌ره.
می‌خوایم داغش کنیم...
می‌خوایم بریم سراغ محوطه شماره چهار اینجا.
قهرمان سابق از الکو، نوادا داره میاد.
داره سعی می‌کنه بالاترین امتیاز امشب رو بگیره،
اما کار سختی پیش رو داره.
امشب با اسنیک‌بایت (Snakebite) مسابقه می‌ده، اسب رام‌نشده.
می‌خوام شما هم باهاش همراه بشید.
می‌خوام همه انرژی رو همین الان حس کنن.
اینم ترو برندی‌واین (True Brandywine).
این ترو برندی‌واینه.
هنوزم تو فرمه.
کابوی بعدی
از قطار حامل سس گوشت با چرخ‌های بیسکویتی هم داغ‌تره.
ترو برندی‌واین.
می‌دونم کی هستی، عزیزم.
این بار نه، اما بین من و تو،
بهترین استفاده رو از قرعه‌ات کردی.
اوه، ممنونم.
اوه، نه. نمی‌تونم قبول کنم.
یه صف هست.
خیلی ممنونم.
- میتونم سینی‌تون رو ببرم؟ - اوه، آره.
بفرمایید. ممنون. خیلی ممنون.
این رو نمیخواید؟
نه، میتونی بندازیش دور. مشکلی نیست. ممنون.
میتونم برش دارم؟
آره. اگه بخوای میتونی برش داری.
ممنون.
اوه...
نه، نه، نه. لعنتی.
لعنتی. لعنتی.
۲۴ و ۳۰...
۳۷ به اضافه ۲۴... ۲۴ به اضافه ۶...
وای خدای من.
وای خدای من. ۳۰ مایل.
هی. هی، ببخشید.
اوه، اشکالی نداره.
شوخی میکنی دیگه؟
هی، ترو.
صاحب.
اسبت یه کم گرفته به نظر میاد.
آره، من از لارامی خیلی بهش فشار آوردم،
ولی حالش خوب میشه.
کامیون چطوره؟
خوبه. همون مشکل دینام رو هنوز داره،
ولی خوبه.
بهتره درستش کنی. - آره.
اگه اینکارو نکنی جاده تموم میشه.
آره، می‌دونم.
واسه همینه فردا میبرمش شهر.
خب، برو دست و صورتت رو بشور. مامانت طاقت نداره تورو ببینه.
باشه.
اوه!
سلام، مامان.
- وای عزیزم. - سلام، مامان.
- خیلی خوشحالم که اومدی خونه. - منم همینطور.
- بذار من برات لباساتو بشورم. - نه، خودم میشورم مامان. خودم میشورم.
- باشه. - کالب اینجاست؟ کالب!
تو خونه داد نزن!
بچه ها، تو خونه داد نزنید.
و از روی تختم بیاین پایین. همین الان اینو گفتم.
چیزی برای یخچال داری؟
اوه.
متاسفم.
- باشه. - فقط یادم رفت. واقعا.
- میدونم که معمولا... - اشکالی نداره.
- ولی، خب... - وای خدا.
- معلومه که یادم نرفته. - هربار منو غافلگیر میکنی.
فقط... وای، چه عالی.
میدونی... زود تموم میشه. هرچی.
بازسازی نیست، نگران نباش.
میدونی، من، اِ، چهارم شدم.
- آخر هفته. - عجب.
- آره. یه رتبه یک گرفتم. - باشه. آه... نه.
غذاتو خراب می‌کنه. برو دست و صورتت رو بشور.
- این نونه، مامان. - برو دست و صورتت رو بشور.
- غذامو خراب نمیکنه. - برو. قانون رو میدونی.
- دوستت دارم. - دوستت دارم.
بهت نگاه کن. ببین کی اومده خونه.
- پیو، پیو، پیو! - هی، وایسا، وایسا، وایسا.
- اوه، چه بد. - دارم تکالیفمو انجام میدم، مرد.
- بازی تموم شد. تکلیف؟ - آره، دارم انجام میدم. اسمش زلداست.
زلدا؟ عجب. یه اوسکول درجه یک و عالی.
هی، اوسکول، آره.
از بهترین یاد گرفتم، یعنی از خودت.
هی، چند نفر تو رو انداختن؟ از دستت در رفته؟
شش ثانیه است اومدم خونه و تو داری منو عصبی میکنی.
این، یه جورایی، یه رکورد محسوب میشه، رفیق.
- تبریک میگم. - این برای تو خیلی معمولیه.
معمولاً چقدر میتونی دووم بیاری، درسته؟ شش ثانیه؟
همین الان میبرمت بیرون از خونه.
آره، نه، نه. اون...
البته، با اینکه خیلی دلم میخواد،
ولی الان خیلی سرم شلوغه،
- یعنی، نمیتونم. - خفه شو.
تو خفه شو.
چطوری رفیق؟ خوبی؟
خوبم. همون آش و همون کاسه.
بابا یکم عصبی شده. داره اون نوارای PTSD رو گوش میده.
"این جنگل از آن کیست من گمانم دانم..."
خوشحالم که برگشتی.
آره، حس خوبی داره برگشتن.
البته تو تختت جیش کردم.
تقویم میگه تابستون سرخپوستی در راهه.
اوم-هوم.
برداشت سوم خیلی ساقه ای میشه.
آره.
تولدت نزدیکه.
میدونم چی میخوای بگی.
اگه میخوای بری
- تو نیروی دریایی ثبت نام کنی، آخرین سالته. - آره.
میخوای تا آخر عمرت واسه من کار کنی؟
فکر نکنم.
تو نیروی دریایی میتونی یه حرفه حسابی یاد بگیری.
مکانیکی، جوشکاری، تجهیزات سنگین.
بهت یاد میدن. پولشم میدن.
م... میدونم،
ولی من فقط دارم سعی می‌کنم فصل رو درست تموم کنم.
خوبه. می‌دونی، من فرصت این رو دارم که به فینال برسم.
خوبه. خیلی خوبه.
آره. فقط باید چند بار دیگه دوام بیارم.
خوبه، ولی باید به فکر آینده باشی.
اسب‌سواری پول پیش اینجا رو جور نکرد.
اگه یکم بیشتر دووم آورده بودی، شاید جور می‌کرد.
- اگه بزرگيه. - بله قربان.
خیلی خب. یک، دو، سه، چهار.
لعنتی. لعنتی. لعنتی. لعنتی.
آه، لعنتی.
آخ!
لعنتی!
آخ!
اوه، لعنتی.
اوم... باید یه چیزی بردارم.
اوه. لعنتی.
اوه!
آه!
- کمک لازم داری؟ - نه، خودم انجامش میدم. ممنونم.
مطمئنی؟
آره. گرفتمش. خیلی ممنونم. آخ!
خیلی خب. خب، من پرستارم، پس می‌تونم... در واقع می‌تونم کمک کنم.
تو پرستاری؟ آره.
به کمک احتیاج دارم. به کمک احتیاج دارم.
- باشه. درسته. مهم نیست. - نه، نه، نه. صبر کن، صبر کن، صبر کن.
فکر کنم خودت از پسش برمیای، رفیق. بیخیال شو.
نه. مگه شماها از نظر قانونی موظف نیستید کمک کنید؟
جدی میگی؟
ام...
باشه. آره. بذار ببینم.
خیلی بده.
فکر میکنی شانس من برای بردن یه دادخواست چقدره؟
بیا. آره.
باشه. پس این. گاز...
- تو ماشینم چسب دارم. - اوه، باشه.
- آره. - هی، بهش دست نزن.
آره.
- خیلی میسوزه. - آره.
- خب. - خب. خیلی ممنونم.
- آره. - آره.
خب، حداقل مجبور نشدی بری بیمارستان.
- وگرنه گانگرن میگرفت. - وای. گانگرن.
به نظر، خیلی شدید میاد.
- حس میکنم الکی گفتی. - الکی نگفتم. خیلی جدیه.
- به دروغ میمونه. - دروغ نیست.
واقعاً دروغ نیست.
واقعاً خوبه. خیلی حرفه ایه.
- ممنون، آره. - آره. آره.
تازه فهمیدم.
می‌خوای اولین نفری باشی که امضا می‌کنه؟
- بزن قدش. آره؟ - حتماً.
یه خودکار دارم. بفرمایید.
- بفرمایید. - همین‌جا؟
یه کم بزرگ بنویس. آره، که بتونم بخونم.
باشه. معمولاً سن کسایی
که ازم می‌خوان امضا کنم، حدوداً پنج تا هشت ساله.
سعی می‌کنم آروم این کارو بکنم که دردت نیاد.
- ممنون. - می‌دونی؟
- آره. - باشه.
- علی. - آره.
اسم قشنگیه. من ترو هستم.
- از دیدنت خوشحالم، ترو. - منم همینطور.
ام، هی، خیلی حس بدی دارم به خاطر رفتاری که
اون پشت سرت داشتم، می‌دونی؟
حس می‌کنم شاید بتونم، مثلاً،
یه نوشیدنی برات بگیرم یا یه همچین چیزی.
اوم...
نمی‌دونم. ام...
فکر کنم شاید فقط می‌خوام پول نقد رو بگیرم.
لعنتی.
من و دوستام الان می‌خوایم بریم یه چیزی بخوریم،
راستش رو بخوای، اگه میخوای بیای؟
- الان؟ - اوهوم.
اوه.
خب، من لباس تمیز یا چیزی ندارم.
- یه جورایی خیلی بهم ریخته‌ام. - خوبی.
- واقعا؟ - آره.
خیلی خب. یه دستشویی پیدا می‌کنم.
علی.
بله. اهل کجایی؟
- هی. انگار... - وایسا.
همونطور که به همه‌ی مریض‌هام میگم، میدونی، بهترین زمان
برای جرمگیری ساعت "دندون درده".
اوه، من از جوک‌هات متنفرم. اوه، بیا دیگه.
دوست داری ازشون متنفر باشی.
شاید. من دندونپزشکتم.
باید کمکم کنی.
باشه. برای عوض کردن بحث،
درسته، تو چیکار میکنی، رفیق؟
من سوارکاری با اسب‌های وحشی می‌کنم.
واقعا؟ نمیدونستم.
- باحاله. ترسناکه؟ - نه.
به نظر خیلی خطرناک میاد.
امیدوارم بیمه درمانی داشته باشی.
آره. راستش، من تازه بیمه درمانی گرفتم، پس...
پوشونده. اسمش عالیه.
- آره. - این کار دست توئه؟
- اوم-هوم. - خیلی خوب
پانسمان می‌کنه.
ممنون. من می تونم شهادت بدم.
شنیدم بیمه سلامت خوبیه.
هی.
می‌خوای بریم بیرون از اینجا؟
- واقعا؟ - آره.
- هی، صدامو شنیدی؟ - نه. ببخشید.
اشکالی نداره. می‌خوای بریم بیرون از اینجا؟
نمی‌خوام برم اگه بهت خوش می‌گذره.
نه، اشکالی نداره. بریم.
ببخشید. نمی‌خواستم تو رو از دوستات جدا کنم.
تو منو دعوت می‌کنی بیرون، و من ضد حال می‌زنم.
نه، نه. اصلا. نه، من آماده رفتن بودم.
- ولی خوش گذشت. - آره.
- ممنون که اومدی. - آره، دوستات خوبن.
اوم-هوم.
می‌دونی، یه جورایی باورم نمیشه
که با اسب سواری شروع نکردی.
- حقیقتش رو بگم؟ - آره.
فکر کنم بین سوزوندن دست خودم
و شوخی‌های باحال دوستت،
وقت نداشتم.
باشه، منطقیه.
به نظر میاد یه چیزیه که آدم ممکنه اون وسطا یه کم بکشه، ولی...
چرا می‌خواستی پرستار بشی؟
ام...
به نظر کار خیلی خوبی میومد و خرج زندگی رو درمیاره.
- خوبه. آره. - هوم.
وقتی آقای رودئو نیستی، دوست داری چیکار کنی؟
ام...
- با پدرم کشاورزی می‌کنم. - هوم.
آره. این کارو می‌کنم. خیلی این کارو می‌کنم.
- سرگرمی چی؟ - سرگرمی؟
اوم-هوم.
یکم دوست دارم نقاشی بکشم.
- دوست داری نقاشی بکشی؟ - آره.
چی دوست داری بکشی؟
منظره یا آدم یا حیوون یا... می‌دونی.
میشه یه چیزی برام بکشی؟
می‌خوای یه چیزی برات بکشم؟ همین الان؟
اوم-هوم.
خب... چی می‌خوای بکشم؟
نمیدونم. هرچی خودت میخوای.
خیلی خب. تورو می‌کشم.
- باشه. - باشه.
بیا.
خیلی خب. من این کار رو اغلب برای کسی انجام نمیدم.
- باشه؟ - آره، حتماً.
پس نباید مسخره‌ام کنی، باشه؟
- چرا باید مسخره‌ات کنم؟ - باشه.
میشه سرتو یه کوچولو اون طرف بگردونی؟
باشه.
آره، بالا رو نگاه کن. به یه نقطه دور خیره شو، این‌جوری.
آره. خوبه.
- اوم. - آره. عالیه.
آره. اوهوم.
خیلی خوب داری کار میکنی.
باشه.
وای.
- چی؟ - تو دروغگوی بدی هستی.
- چی؟ - آره. خیلی بده.
تو منو گول زدی.
خدای من.
باشه. بیا. صبر کن.
این فوق‌العاده‌ست.
فقط... این یه خط‌خطیه. این... نیست...
این یه خط‌خطی نیست. میتونی اینو بفروشی.
- تو دروغگوی بدی هستی. - جدی میگم.
میخوای یه چیز دیگه بدونی؟ راستش، خیلی مهمه.
بستنی، با اینکه خیلی خوشمزه‌ست، معلومه که خب...
برای سردرد خوبه.
آه...
آخ!
لعنتی.
امیدوارم ایده‌ی خوبی باشه.
اوه!
وای خدای من.
درسته.
- درسته. - چی؟
چیه، کیلب؟
میتونی یه نفر رو بکشی؟
- چی؟ - مثلا، میتونی یه آدم رو بکشی؟
چه مرگته داری چی میگی، رفیق؟
از اونجایی که قراره تفنگدار دریایی نشی،
من قطعا باید این کارو بکنم.
- کی گفته نمیشم؟ - نمیدونم.
فقط فکر کردم چون هنوز داری اسب‌سواری میکنی و اینا.
داداش، نه... فقط نگرانش نباش.
به تو و بابا نگاه میکنم.
شماها تو کارای مثل اسب‌سواری و کابویی خوبین
و شکار و کلا تو کارای مردونه خفن.
- من نیستم. - کیلب، گفتم که میخوام برم عضو بشم.
قراره عضو بشم. برو بخواب.
نگران چیزای احمقانه نباش، باشه؟
خوبه. خیلی خب، فشار بده. ادامه بده.
خفه شو.
آره، دارم سعی می‌کنم. دارم انجام میدم
- عقب برو، و بیشتر این‌وری برو. - فقط بذار انجامش بدم.
- خواهش می‌کنم. می‌تونم انجامش بدم. - مثلاً اینقدر.
می‌تونی. می‌تونی.
من از تو توش بهتریم.
- چی می‌خوری؟ - همبرگر.
واقعاً؟
نمی‌دونم. هنوز تصمیم نگرفتم.
نظرت بیشتر رو چیه؟
- فکر کنم تاکو. - "فکر کنم تاکو"؟
مرد بودن یعنی گرفتن تصمیم‌های سخت، ترو.
خب چی می‌خوری؟
- تاکو. - تاکو.
- مرغ یا گوشت؟
مرغ.
تو همونی هستی که می‌خوری.
فهمیدی؟
فهمیدم. چه جوک باحالی.
منظورم اینه، تو شاپس‌های زرد می‌پوشی.
خب، من هنوزم می‌خوام مرغ بخورم، پس باهاش کنار بیا.
تا حالا براتون از سالیناس ۸۳ گفتم؟
- اِ... - اِ-اِ.
من بزرگ‌ترین، بدترین و خشن‌ترین اسب وحشی رو سوار شدم.
یه اسب بزرگ کهر بود. یه جور نشونه هم پشتش داشت.
و هیچوقت اون رو فراموش نمی‌کنم،
چون درست چسبوندش به صورتم
اولین پرش از گیت.
وای.
تک تک جهش‌هایی که اون اسب زد رو یادمه.
- یه چیز دیگه بود. - تونستی زنگ رو بزنی روش؟
نه.
احمق.
من به سمت چپ رفتم در حالی که باید به راست می‌رفتم.
می‌دونی، این سواری‌های تقریبا عالی هستن،
همونان که یادت میمونه، درسته؟
- درسته. - تلخ و شیرین.
یه مزه‌ای تو دهنت میذاره که اصلا شسته نمیشه.
آره.
"به گمانم صاحب این جنگل را می‌شناسم..."
"صاحب این جنگل را..."
"خانه‌اش در دهکده است با این حال...
"او مرا نخواهد دید که اینجا ایستاده‌ام
"تا تماشای جنگلش کنم که پر از برف می‌شود"
- ایناهاش. - سلام.
عجب!
اون خوشگله.
خیلی خب، پس این رقیب منه؟
خیلی خب، یارو.
باورم نمیشه اسب‌تو گذاشتی یارو.
اسمش رو از روی یه لبوفسکی خاص گذاشته.
تو چقدر خنگی.
هی.
وای. باشه. شاید واقعا یه یاروئه.
از دیدنت خوشبختم. سلام. من علی‌ام. از دیدنت خوشبختم.
تقریباً مطمئنم خونه جن زده‌ست.
- خراش‌های کوچیکی می‌بینی. - داری می‌ترسونیش.
- واقعا؟ - ممنونم.
- ممنون، مامان. - جینگ. بهم بدهکاری.
بله، خیلی ممنون بابت شام، خانم برندیواین.
خیلی خوشمزه بود.
- خیلی خوش اومدید. - عالی بود.
- برای مرغ. - اوه...
تمومش کنید. جورج یه مدت نمیتونه گوشت قرمز بخوره.
انگار تبعید شدی به گولاگ.
یه لحظه صبر کن. اونجا چه جور غذایی دارن؟
دیدی؟ دیدی من با چی سروکله می‌زنم؟
فقط دارم باهات شوخی می‌کنم، عزیزم. خیلی عالی بود.
دینامتو درست کردی بالاخره؟
اا... قطعاتشو گرفتم.
هوم.
اول تست افت ولتاژ روش انجام دادی؟
آره، درسته، تو تست افت ولتاژ انجام دادی؟
اول تست افت ولتاژ انجام دادی؟
این جوابشه. آره، نه، انجام دادم. مشکل از اون نیست.
به یه رگولاتور و جاروبک جدید نیاز داره.
هنوز با اون داری دوست دخترتو میگردونی.
یه جایی وسط راه میمونی.
همین الان بهت گفتم که میخوام درستش کنم، پس...
میدونی چیه، آقای برندیواین؟ تقصیر من بود.
حواسشو پرت کردم وقتی داشت درستش میکرد.
شاید باید بگم حواسمو پرت کرد، ولی...
اوه.
فکر کنم این کاری بود که تو توی NAPA میکردی.
- آره. - اوهوم.
همین کارو میکردم.
کی بود؟
ام...
- دو ماه و نیم پیش؟ - آره.
و هنوز درست نشده. این...
میخوای چیکار کنی وقتی که اون...
- سرفه کنه تا دم مرگ تو ۱۱۸؟ - میخوای چیکار کنی؟
اون یه مورد رو که قبلاً فهمیدیم، یادت نیست؟
قراره من پیاده شم و هل بدم.
خیلی داری هواشو داری.
- حتماً جدیه. - آره. هوم.
پس بذار یه سؤال جدی ازت بپرسم.
باشه.
ام...
تو چی تو این می‌بینی؟
- جورج... - بذار خودش بگه.
ام...
من می‌بینم...
یه آدم خیلی پرشور...
اوم-هوم.
- که خانوادشو دوست داره. - آره.
دوست پسر بدی نیست. داره روش کار میکنه.
- یه روزی. - و یه برادر عالی.
- بد نیست. - همش درسته.
ولی تو چی تو آینده می‌بینی؟
شور و شوق قرار نیست پیاده شه و بهت کمک کنه کامیونو هل بدی.
- باشه بابا. این... - دارم با آلی حرف می‌زنم.
اون سرسخته. می‌تونم بفهمم.
اون سرسخته. اون یه پرستاره. درسته؟
- بله قربان، هستم. - آره.
آره.
چی باعث شد بخوای پرستار بشی؟
ام، خب...
مادربزرگم وقتی دبیرستانی بودم مریض شد،
و من رفتم پیشش. ازش مراقبت کردم.
بعد از فوتش، من فقط...
فهمیدم که این همون چیزیه که می‌خوام انجام بدم.
یه جورایی حس می‌کنم اون کمکم کرد هدفمو پیدا کنم.
حالا یکی هست که می‌دونه چی می‌خواد.
اون می‌دونه چی می‌خواد.
من آثار هنریشو دیدم.
- همه‌مون دیدیم. خیلی... - علی، نه. علی.
خیلی فوق‌العادست.
تو... خیلی با استعدادی. هستی. هستی.
منظورم چیه؟ مگه من دیوونم؟
آره. ولی می‌تونی اونا رو چند بفروشی؟
من نمی‌فروشمشون.
هنوز نه.
مطمئنی با پدرت زیادی زیاده روی نکردم؟
نه. زیاده روی نکردی.
باید یه چیزی می‌گفتم، می‌دونی.
اینجوری انگار از یه جای جدید میاد.
دوستت دارم.
چیه؟
دوستت دارم.
بزن کنار.
منم دوستت دارم.
چرا داری وایمیستی؟
می‌ترسم که ناامیدت کنم.
چرا اینو میگی؟
چون نمیتونی روم حساب کنی.
چرا، میتونم.
ولی در واقع یه چیزی هست که واقعاً باید بدونی.
- چی؟ - و جدیه.
باشه.
من واقعاً بیمه درمانی ندارم.
تو یه رذلی.
آه!
آره. زود باش.
بی خیال.
جاده کو؟
زود باش. جاده کو؟
این جاده‌ی لعنتی کجاست؟
لعنت بهش، جاده رو نشون بده.
آه!
درختای کی مال کیه؟ فکر کنم می‌دونم.
خونش توی دهکده‌س، با این حال
"او مرا نخواهد دید که اینجا ایستاده‌ام
که تماشا کنه درختاشو پر از برف شن
اسب کوچولوی من باید فکر کنه عجیبه
که وایسیم بدون اینکه نزدیک مزرعه‌ای باشیم...
هی. هی.
هی، اون لامصبو خاموش کن، باشه؟
- آبجو می‌خوری؟ - آره.
چرا نمی‌ذاری گرت نعلشو بزنه؟
هیچ‌کس نمی‌تونه مثل من نرها رو سالم نگه داره.
- آره. - خب، برنامه‌ت چیه؟
اوم...
من و کیلب می‌خوایم بریم احتمالا چند تا تیر بزنیم.
- می‌خوای بیای؟ - نه.
منظورم بعد از اونه.
اوم...
خب، چند تا سواری دیگه دارم. می‌دونی...
نه، نمی‌دونم.
شاید تو بدونی، ولی من نمی‌دونم.
چرا ولش کردی؟
- چی رو ول کردم؟ - برانکو سواری رو.
ما تو رو داشتیم.
اوه، من اینو نمی دونستم.
خب، برنامه‌ات چیه؟
برم پایین به دفتر استخدامی.
فکر می‌کنی؟
میدونم.
- چی؟ - چی؟ لعنتی.
وای.
- این اسلحه یه آشغاله. - آره. حتی یه سنجاب هم نه، ها؟
من فقط...
تمام این مدت فکر می‌کردم تو تیرانداز خیلی بدی هستی، ولی...
من فقط... نمی‌تونم... این...
آخه یه سنجاب کوفتیه، مرد. من فایده‌اش رو نمی‌فهمم.
تو آدم خیلی مهربونی هستی.
منظورت چیه، فایده‌اش رو نمی‌فهمی؟
پس اون همه کتاب بقا چی،
و مزخرفات زامبی؟ پس اونا چی؟
- داداش، اون فرق داره. - چه فرقی داره؟
خب، چون اگه مجبور باشم زنده بمونم، می‌تونم.
به علاوه، مثلاً، تو یه موقعیت بقا،
احتمالاً اسلحه نداری.
قطعاً مهمات نامحدود نداری، پس...
باشه. پس اگه اسلحه نداشته باشی،
مهمات نامحدود نداری، که منصفانه است،
پس چیکار میخوای بکنی برای غذا؟
چی میخوری؟ مثلا توت یا یه همچین کوفتی؟
آره، بزن بریم.
یه چیز خوردنی رو اشتباه تشخیص میدی و یه مرگ وحشتناک میری.
باشه.
نه، میتونی یه تله درست کنی
با مثلا بند کفش و یه نهال.
بند کفش و یه...
باشه. خب چطوری میخوای بپزیش؟
میپزمش با آتیش، احمق.
تو که فندک لعنتی نیاوردی.
کبریت نداری.
- چطوری میخوای آتیش درست کنی؟ - سنگ چخماق و فولاد.
مثل وقتی میریم بیرون تو اون مزرعه های یونجه.
- سر پیکان هایی که پیدا میکنیم. - اون جواب نمیده.
- یعنی چی... - جواب نمیده.
نه، فقط به یه چیزی نیاز داری که بتونه جرقه بزنه.
مثل وقتی داری نعل اسب رو تیز میکنی.
- باهوشی. - هوم.
- فقط یه صورت قشنگ نیستی. - نوبت منه.
خیلی خب. بیا. اینو بگیر.
- باشه؟ - آره، حتماً.
خب، من دارم خودمو میبرم تو یه موقعیت بقا.
- بزن بریم خونه. - تو دنیای قوطی ها.
چندتا از اونا میخوری؟
هرچقدر لازم باشه.
خنده دار نیست.
کیلب، نگرانش نباش، باشه؟
نگران نباش.
مثل ادویل میمونن، داداش.
بدترین اتفاقی که ممکنه بیفته
اینه که مثلاً دل درد بگیرم،
پس منو نمیکشن.
- بزن بریم. - باشه.
من نگران تو نیستم.
خب، طرفدارای رودئو.
ازتون میخوام الان برید به سمت جایگاه شماره سه.
قراره یه اتفاق مهیج بیفته.
یه قهرمان واقعی تو این ورزش،
ولی باید از اسبی به اسم سایکوپث رد شه.
این نباید مشکلی باشه
برای تک و تنها ترو برندیواین.
اون رزومه سایکوپث رو میدونه.
اگه الان نتونین ازش جداش کنین، دوستا،
یه پیاده روی طولانی در انتظارشه تا وانتش.
من عاشق این انرژیم. من عاشق این شور و شوقم.
درسته، تقریباً آماده‌ایم برای تو.
تماشاگرا، محکم بشینید. قراره خیلی خوب بشه.
- قول میدم. - جواب میده.
محکم بچسب. داریم تنظیمات نهایی رو انجام میدیم.
- میبینید داره آماده میشه. - چه حسی داری؟
پشتش به اسبه.
قراره با سرعت از اونجا بپرن بیرون...
امتیازی نگرفت.
درسته.
هی. هی، ترو.
- هی. علی. - هی، حالت خوبه؟
- آره. - هی، باید بشینی.
آره، بشین. بشین.
- باید یه لحظه بشینم. - آره، باشه.
اینجا چیکار میکنی؟
داری چی میگی؟ تو ازم خواستی بیام.
هی، داری میسوزی.
- فقط تحمل کن. تکون نخور. - اوم-هوم.
باشه. هی، به من نگاه کن، باشه؟
از این همه راه اومدی اوکلاهما تا سوارکاریمو ببینی.
حتماً خیلی دوستم داری.
ما تو اوکلاهما نیستیم، ترو. ما تو نوادا هستیم.
- نه، نه، نه. - باید تکون نخوری، باشه؟
میرم یکی رو بیارم. فقط همینجا بمون.
- یه لحظه وایمیستم. - نه. وایسا عزیزم...
زنگ بزن آمبولانس.
- تکون نخور. - باید یارو رو پیدا کنم.
باشه. فقط همونجا بمون.
پیشم بمون. پیشم بمون.
به من نگاه کن، من همینجام. فقط بیدار بمون.
باشه. فقط یه لحظه.
هی. هی. هی. به من نگاه کن.
یارو. یارو کجاست؟
- چطوری؟ - چطوری؟
- حالت چطوره؟ - عالی‌ام.
- عالی به نظر میای. - ممنون رفیق.
منم عضو شدم.
من و پدر رفتیم
دفتر استخدام اون روز.
کدوم یگان عضو شدی؟
تفنگداران دریایی.
خب، من تا چند هفته دیگه راهی سن دیگو میشم.
- هی، ترو؟ - بله.
اون چیزایی که میگفتن تو بیمارستان مصرف میکردی...
میدونی که اون چیزا واقعا برات ضرر داره، درسته؟
آره میدونم. میدونم.
هنوز داری ازش استفاده می‌کنی، نه؟
نه. تو اونجا بودی.
دکتر گفت دیگه حتی نمی‌تونم سوار اسب هم بشم.
باشه. من دیگه سوارکاری نمی‌کنم، دیگه رام کردن اسب وحشی نمی‌کنم،
دیگه سرم رو به دیوار آجری نمی‌کوبم،
پس دیگه ازش استفاده نمی‌کنم.
چه مدت ازش استفاده می‌کردی؟
فکر کردم قرار بود بهمون خوش بگذره.
می‌خوای بهت خوش بگذره؟ بیا فقط خوش بگذرونیم.
- باشه؟ - باشه. آره.
- فقط در موردش حرف نزنیم. - باشه.
- متاسفم. - اشکالی نداره.
خیلی خب. پس کجا میریم؟
بهت گفتم. سورپرایزه.
خب، کنسرتِ؟
کنسرتِ؟ نه.
- واقعا می‌خوای بدونی؟ - آره، می‌خوام بدونم.
یه...
سورپرایزه.
باشه.
دو تا قانون.
نمی‌تونی بگی، "نمی‌فهمم"،
یا "یه بچه مهدکودکی هم می‌تونه این کارو بکنه."
- باشه. خیلی خب. - باشه.
- بزن بریم. - اوهوم.
وای.
- هی. - هی.
- دارن زود میبندن. - آره. باشه.
نظرت چیه؟
خوبه. من خوبم.
من خوبم.
هی.
ببخشید که گمت کردم.
نمیتونم یه [چیز دیگه] رو از دست بدم...
نمیتونم.
من سیم رو میگیرم. تو برانکارد رو بگیر.
حالا، مواظب باش. این سیم کوچولو ممکنه راحت پاره شه.
خب، بعدش چی؟
خب، من فکر میکنم این رشته رو درست میکنیم
و بعد رشته بعدی،
و بعد رشته بعدی و بعد رشته بعدی.
منظورم این نبود.
مامانت گفت ممکنه داری پایین توی بوت بارن کار میکنی.
درسته؟
اگه درست باشه، خوبه.
هی، ترو.
- هی، ترو. - چی؟
نقشه من! نقشه لعنتی من! نقشه من!
تو مثل یه صفحه شکسته لعنتی میمونی!
نمیتونم غذای کوفتی‌مو بجوم بدون اینکه نظرتو بشنوم!
دینام. سیم. کار. نقشه لعنتی.
همه چیز لعنتی!
نقشه اینه که نمیدونم نقشه کوفتی چیه!
فقط میخواستم بهت هشدار بدم
که الان سیم رو قطع میکنی.
لعنتی!
انبردست رو کجا گذاشتی؟
میخوام شبیه یه دختر گاوچران واقعی به نظر بیام.
میخوام دوستامون فکر کنن که من واقعاً یه دختر گاوچرانم.
باشه. اینا چطورن؟
فکر میکنی باعث میشن بلندتر به نظر بیام؟
آره. اینا، ام...
اینا کوتاه هستن،
پس اگه دنبال قد و اینا هستی،
اونا بیشتر قدتو بلندتر نشون میدن.
و همینطور، ولی، آره، میدونی، هردو انتخابای خوبی هستن.
باشه. آره.
من واقعاً از رنگ اینا خوشم میاد، فکر کنم.
- میتونم اینارو امتحان کنم؟ - آره.
- یه ۶ و نیم؟ - آره، قطعا.
آره، اونا رنگ بیشتری دارن، حتما.
شاید یه جفت از اینا رو امتحان کنم.
- باشه. - سایز ۱۱؟
سایز ۱۱. اینا، اِ... آره. باشه.
خب، من میرم دنبالشون تهِ مغازه بگردم.
- سلام خوشگل. سلام. - سلام.
سلام.
تو چطوری؟
عالیه. این واسه چیه؟
همینجوری یهویی.
- آره. - روز کاریت چطور بود؟
بد نبود.
- آره. - خب، من یه روز دیوونه وار داشتم.
آره، شرط میبندم. وای.
دوباره به فکر درخواست دادن به دانشگاه‌ها افتادی؟
میدونستم که میخوای این بحث رو پیش بکشی.
علی، چند بار میخوایم در این مورد صحبت کنیم؟
من الان نمیتونم از پسِ هزینه های پزشکی بر بیام.
چطوری میتونم توجیه کنم
که برم دانشگاه تا عکس بکشم؟ چجوری...
باشه، اونا بورس میدن، باشه؟
و اون پیمانکار سهام که بهت گفتم
دوباره ازم پرسیدن اگه می‌شه یه گوفاندی برات درست کنن.
- نه، نه، نه. - چرا نه؟
نمی‌خوام صدقه مردم رو بگیرم.
- نمی‌خوام دلسوزی مردم رو ببینم. - این دلسوزی یا صدقه نیست، ترو.
- این عشقه. مردم دوست دارن. - این... این مزخرفه.
نه، اینطور نیست.
- چی لازم داری؟ - چی لازم دارم...
- تو دقیقاً می‌دونی چی لازم دارم. - نه، نمی‌دونم.
- آره، می‌دونی. - نمی‌دونم چی لازم داری.
باید دوباره برگردم به مسابقه.
باید دوباره سوار شم. باید دوباره سواری کنم.
چی؟ چرا داری درباره این حرف می‌زنی؟
می‌دونی که این یه گزینه نیست. یه خیاله.
مهم نیست. این یه خیال نیست.
- آره، هست. - نه، نیست.
باید اونو پشت سر بذاری. نمی‌تونم...
تو اصلا نمی‌فهمی.
- چرا، می‌فهمم. - تو نمی‌فهمی.
چرا، می‌فهمم. به من گوش کن. سوارکاری یه کاریه که تو انجام می‌دادی.
- این چیزی نیست که تو هستی. - لعنتی.
و بهت آسیب زد.
و تو به قرص‌ها معتادی،
و تو داری همش دروغ می‌گی، و...
هی، هی، هی.
تو فقط باید بیخیالش بشی و رو به جلو حرکت کنی.
- می‌دونم الان خیلی بده. - علی، رو به جلو به چی؟
هان؟
- زندگی. - هیچی.
هیچی؟ این حسیه که داری؟ هیچی؟
می‌خوای حقیقت رو بدونی؟
آره.
هیچی و هیچ‌کس
نمی‌تونه منو به اندازه وقتی که
هشت ثانیه سوار اون اسبم، زنده کنه.
حقیقت اینه.
باشه.
گورتو گم کن. این خیلی حرف بدی بود که بهم زدی.
و میدونی چی غم انگیزه؟ اینه که حقیقت نداره.
ولی من نمیتونم حست رو تغییر بدم، پس...
ببین. فقط باید وسایلامو پس بگیرم.
می‌دونی، دنیا دور
تو سوار بر اسب نمی‌گرده، باشه؟
برام مهم نیست هیچ‌کدوم از این مزخرفات.
لعنتی. مامانم هی داره زنگ میزنه.
تا حالا سه بار زنگ زده.
- فقط جواب تلفنت رو بده. - همینجا بمون.
باید یه چیزی بنویسم برای روزنامه.
برای کیلب.
ماشینت رو درست کردی هنوز یا نه؟
- آره. - خوبه.
مثل نو کار میکنه.
خوبه.
یه چیزی جا گذاشتم توی ماشینت.
نوار کاست.
بهش گوش کن.
خیلی کمکم کرد با یه سری چیزا.
تمام چیزی که همیشه میخواستم
اینه که به شما پسرا یه جور هدفی بدم.
باید برم یکم یخ بگیرم. میخوای بیای؟
بهتره نیام.
کجا داری میری؟
برای یه گشت زدن.
- با "دود" ؟ - آره.
- پس منم باهات میام. - نه، نه، نه.
نه.
تو آدم فوق‌العاده‌ای هستی.
و من یه دروغگوام.
و دیگه نمیتونم بهت دروغ بگم.
اوم...
ببخشید آقا.
شما... شما صاحبش هستید؟
میتونم کمکتون کنم؟
اسم من ترو برندیواینه. دنبال کار می گردم.
خب، الان نمی تونم استخدامت کنم.
اوه.
مشکلی نیست. ببخشید مزاحم شدم. ممنون.
صبر کن یه لحظه، خوشتیپ.
راه زیادی مونده از اینجا تا هر جایی.
کجا کار کردی؟
اوم...
خب، یه مدتی رو تو "لیزی جی" بودم،
و بعدش اسب های جوان رو رام می کردم
با پیدرو بلانکو یه مدت، و...
داری خیلی سخت کار میکنی. به خودت آسیب میزنی.
- اسب داری اون تو؟ - بله آقا، بله.
خب، چرا اون اسبت رو نمیاری بذاری اینجا؟
بیا تو خونه. یه چیزی بهت بدم بخوری.
باشه. ممنون.
چی باعث شد تا این سر دنیا بیای؟
واقعا برنامه ای ندارم، فکر کنم.
فقط از یه مزرعه به یه مزرعه دیگه میرم دنبال کار.
به آخر جاده رسیدم.
این بازی جوون‌هاست.
اوم-هوم.
می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم.
شاید یه مدت بمونی اینجا
و کمکم کنی از پس کارها بربیام.
البته پول زیادی در نمیاری، ولی...
خیلی لطف دارید.
ممنون. این خوبه.
آره، خب، همینه که هست.
یه کم کچاپ بریزی توش، یه کم طعم بهتری پیدا می‌کنه.
آره.
می‌دونی چی میگن.
آتیش نیست که گرمت می‌کنه.
تلاشیه که برای روشن کردنش می‌کنی.
اگه اشکالی نداره، می‌خوام...
فردا صبح به چراگاه بهاری سر بزنم.
هر حیوونی که مریض به نظر میاد رو درمان کن.
زود پاشو. راه طولانیه.
خانواده داری؟
بله آقا.
زن چی؟
به هم زدیم.
به هم زدین؟
آره، پیش میاد.
یه زمانی یه زن خوب داشتم.
معلوم شد که نمی‌خواست تو سیبری زندگی کنه
با یه گاوچران پیر بداخلاق.
هیچ وقت نتونستم این یه مورد رو بفهمم.
اولین زمستون اینجا، پسر، یه چیزی بود.
رفتم بیرون تا به گاوهای مادر سر بزنم،
و یه گوساله روی زمین بود.
یخ زده مثل یه قالب یخ سفت.
طفلکی.
خب، من هر شب میرفتم بیرون تا بچه‌های تازه به دنیا اومده رو خشک کنم
تا اینکه یخ نزنن و بمیرن.
لازم به ذکره، گذاشتم تختمون سرد بشه.
و ما از هم جدا شدیم.
همون‌طور که تو بهش میگی.
و دنیا همینه دیگه.
فقط... میدونی، خراب میشه.
و شاید ما اینجاییم که درستش کنیم.
یا خراب بذاریمش.
خیلی خب. بیا درستت کنم.
تو خوب میشی، رفیق.
نه، نه، نه.
فکر کن، فکر کن، فکر کن. خیلی خب. خیلی خب.
کالب چیکار می‌کرد؟
کالب چیکار می‌کرد؟ فکر کن.
جرقه. جرقه.
هوم.
درختای کی مال کیه؟ فکر کنم می‌دونم.
خونش توی دهکده‌س، با این حال
"او مرا نخواهد دید که اینجا ایستاده‌ام
"تا تماشای جنگلش کنم که پر از برف می‌شود"
اسب کوچولوی من باید فکر کنه عجیبه
"ایستادن بدون یک مزرعه نزدیک"
"بین جنگل و دریاچه یخ‌زده"
"تاریک‌ترین عصر سال"
"او تکانی به زنگوله‌های افسارش می‌دهد"
"تا بپرسد آیا اشتباهی رخ داده؟"
"تنها صدای دیگر وزش"
"باد آرام و دانه‌های نرم برف است"
"جنگل‌ها زیبا، تاریک و عمیق هستند"
"اما من قول‌هایی دارم که باید به آنها عمل کنم"
"و مایل‌ها راه دارم تا بخوابم"
لعنتی مقدس، مرد.
محکم بشینید. ما قراره همه‌چیتونو درست کنیم. صبر کنید.
MoviePovie. Com