رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie. Com
یه روزی روزگاری،
تو سرزمین جادویی دورافتاده جنوب لندن،
تو یه دوره ساده، وقتی خروس خوان یه مرد بود
و چیزمال زنی بود که ازدواج کرده بود
و تمام روز تو کافه می‌نشست و چرت و پرت می‌گفت،
یه پسر کوچولو بود به اسم جک.
اولین کلمه‌ای که جک گفت...
ک‌ک‌کو‌کائین.
یه بچه جاه‌طلب،
جک از قبل می‌دونست از زندگی چی می‌خواد.
دیوید، وقتی بزرگ شدی دوست داری چی کار کنی؟
قحطی جهانی رو متوقف کنم، آقا.
تو چی، سارا؟
یه چیز شگفت‌انگیز اختراع کنم، آقا.
- تو چی، جک؟ - مواد، آقا. و گور بابای سارا.
جک می‌دونست که درس و مشق
تقریباً به اندازه دیلدو تو صومعه بی‌فایده‌ست.
تو آپارتمانا، یه نوع دیگه از آموزش مهم بود.
داری به چی زل زدی، جیلز؟
اینجا دانشگاه جک بود.
با خوشحالی از اونجا فارغ‌التحصیل شد با بیماری مقاربتی
و یه سابقه کیفری.
و اینجا بود که با دنی، عشق زندگیش آشنا شد.
جک و دنی، باید قبول کنی که به هم میان.
عشقشون چنان شعله‌ور بود
که دنی حتی از رویای دانشگاه هنر دست کشید
و به یه زندگی خانگی پر از خوشبختی رضایت داد.
قلم‌موی نقاشیش رو گذاشت کنار و لباسشویی رو برداشت.
و روزی که پسرشون جی‌جی به دنیا اومد،
دنی تو یه بازی موبایلی معمولی بیش از ۱۰۰,۰۰۰ امتیاز گرفت
وقتی جک داشت در پشتیش رو می‌زد.
برای یه مدت، اونا مثل هر خانواده معمولی دیگه بودن،
ولی جک یه مشکل کوچیک و آزاردهنده داشت.
با ۶۰ پوند می‌تونی یه کتری برقی از آرگوس بخری،
یا یه قلاده درخشان برای یه سگ گنده.
ولی با ۵۰ پوند، می‌تونی یه گرم کوکائین بخری.
اون زن و پسرش رو دوست داشت،
ولی بو کشیدن و کثافت‌بازی خیلی باحال‌تر بود.
وقتی بیشتر مردا پسراشون رو می‌بردن فوتبال،
پای گینسترز می‌خوردن و از کنسرتای کُلدپلی خاطره تعریف می‌کردن،
جک با رفیقای قدیمیش،
وینی، راجر و دینو،
می‌رفتن و مقادیر عجیب غریبی کوکائین می‌کشیدن
و از سرگرمی مورد علاقه‌شون، دعوا کردن، لذت می‌بردن.
بیاین دیگه، کثافتای دو پوندی،
همتون رو حریفم.
ولی سرنوشت جک چی شد؟
بعد از سال‌ها بو کشیدن و خشونت بی‌قاعده،
با اخلاق یه کولی،
حتماً خودش رو نجات می‌داد
و جای واقعیش رو تو جامعه پیدا می‌کرد؟
بیاین این کثافتا رو نابود کنیم.
بیا دیگه!
هی!
فکر کردم مردی، لعنتی.
زن وینی اونو از خونه انداخت بیرون
وقتی تو ویت‌استابل با یه ترنس برزیلی گیرش آورد.
فقط از طریق مرکز تماس بچه‌هاش رو می‌بینه،
ولی خجالت می‌کشه اعتراف کنه، پس دروغ می‌گه
و می‌گه زنش بچه‌ها رو برده سنتر پارکس.
بیا، تو از وقتی لندن رو ترک کردیم بی‌هوش بودی
از وقتی لندن رو ترک کردیم.
دینو اولین بار زندان رفت
وقتی حسابی کتامین زده بود.
هزار جفت دستکش لورو پیانا دزدید
و سعی کرد اونا رو تو مرکز تالیدومید محلی بفروشه.
خودتو جمع و جور کن، احمق،
داریم می‌رسیم گریمسبی.
شاید خیلی باهوش نبود،
راجر فکر می‌کرد جزیره کنوی تو باهاماسه،
و از ایزی‌جت حسابی کف کرده بود.
یه بار رفت هلسینکی، بعد مستقیم برگشت خونه
فقط برای اینکه سوار شدن سریع رو تجربه کنه.
حالا بهتر شد. انگار نو شدم.
اگه می‌خوای از این کثافتای تقلبی با کاپشنای مونکلر فیک دوری کنی
که فکر می‌کنن اوباش فوتبالی‌ان،
استادیومای پر از پلیس،
و بلیطایی که گرون‌تر از یه گرم کوکائینن...
اون وقت لیگای پایین مال توئن.
ولی هشدار، این ورزش فقط برای کساییه که واقعاً پای کارن.
لعنتی، اونا خیلی پرتعدادن.
بیاین! بیاین!
کسی فرار نکنه. با هم بمونین. بیاین این کثافتا رو نابود کنیم.
فرار نکنین.
بزن بریم! گریمسبی، بیاین!
خب، امروز یه چیز باحال داریم.
دو گروه قوی، رقیبای سرسخت و دشمنای قسم‌خورده
تو خیابونای بمباران‌شده گریمسبی با هم روبه‌رو می‌شن.
و وقتی گروه‌ها به سمت همدیگه پیش می‌رن،
عالیه که گریمسبی یه گروه حسابی و مرتب داره.
این کثافتای لندنی پرافاده
نمی‌دونن چی بهشون خورده.
اووه، این حرکت از گریمسبی عالی بود.
دینو مثل یه مادربزرگ رو یخ وا رفت.
اینجا به نظر نمی‌رسه نیاز به VAR باشه.
اووه، این حرکت از راجرِ دغل‌باز فوق‌العاده بود.
یه بطری آبجو راست تو سرش کوبید.
فکر کنم چندتا بخیه لازم داره.
اووه، این نمایش افتضاح از وینی پرحرفه،
با پالتوی سی‌پی.
از کی تا حالا اسپری فلفل تو قانونای بازی جوانمردانه‌ست؟
لعنتی، بازم داره می‌ره.
عیسی مسیح، این لندنی‌های کثافت واقعاً بی‌رحمن.
چه ضربه‌ای از جک جونز!
اینو باید از یه زاویه دیگه دید.
و ایناهاش، یه ضربه بی‌نظیر.
با اینکه داره موهای سرش می‌ریزه،
و مشکل نعوظ داره.
وای خدای من! بازم به کله اون کثافت زد.
و این چیزیه که من بهش می‌گم سرگرمی.
همه‌اش تفریح و بازیه. لذت خالصشه.
خوردن و آشامیدن و دعوا و گاییدن.
تا یه روز بیدار می‌شی و می‌فهمی
با زندگیت هیچ کاری نکردی.
هر چیزی که داشتی، همه امیدها و رویاهات
همه به هیچی ختم شدن.
دعوا تو فوتبال. حمل کوکائین.
تو این سن؟
حتی یه ذره احساس خجالت نمی‌کنی؟
خیلی خجالت می‌کشم، رفیق.
- جناب قاضی. - جناب قاضی.
قسم می‌خورم اگه منو نفرسته زندان،
براش ساک می‌زنم.
بهت یه فرصت می‌دم، جونز.
حرفمو پس می‌گیرم. عمل بینی.
ولی باید به من ثابت کنی
چرا نباید بفرستمت زندان،
و باید منو متقاعد کنی
که آزادی تو ارزش مبارزه کردن داره.
برای شش هفته تحت نظر می‌مونی.
حالا، تو گفتی دلیل فعالیت خشونت‌آمیزت
و مصرف مواد، مشکلات مالی و زناشوییه.
خب، من اینو یه الزام قانونی می‌کنم
که تو باید تو جلسات زوج‌درمانی شرکت کنی.
و همین‌طور باید یه کار درست حسابی پیدا کنی.
آزادیت بستگی داره به توانایی تو
برای اینکه خودتو تو شش هفته آینده جمع و جور کنی.
افسر آزمایشت به من گزارش می‌ده.
اگه بپیچونیش، زندان منتظرته.
همدیگه رو خوب می‌فهمیم؟
بله.
ترس از صحنه؟
منظورت اینه که دیسلکسی داری؟
چیز مهمی نیست. فقط بپرس.
ممنون.
اگه به من کمک کنی، منم بهت کمک می‌کنم.
- سعی می‌کنم. - خوبه.
- سعی می‌کنم. - ارزششو داره جدی بگیریش
چون زندگی فقط به جوونا ترحم می‌کنه.
برای آدمای میانسال خرابکار زیاد مهربون نیست.
رابطه‌ت با مواد چطوره؟
قوی‌تر از ازدواجمه.
چند وقت یه بار می‌زنی؟
کریسمس که می‌شه یه جق گاه‌گداری می‌زنم.
منظورم مواد بود.
اوه.
ما هنوز عاشق همیم.
فکر می‌کنی شوخیه؟
یه تمرین تیک زدنه؟ ۴۵ سالته.
وقت نداری پنج سال بعدی رو تو زندان بگذرونی.
فکر می‌کنی زنت برات صبر می‌کنه؟
من که روش شرط نمی‌بندم.
شش هفته وقت داری زندگیتو درست کنی.
حالا، می‌خوای بدونی نظارت مشروط چطور کار می‌کنه؟
شانس آوردی کثافت! فکر کردم پنج سال بهت می‌دن. باحاله؟
قرار بود با زنت یه معامله‌ای بکنم.
- گمشو. - چطور تونستی
تحت نظارت دربیای، خودمم نمی‌فهمم. چه شانسی.
- من یه دور می‌دم. دینو؟ - آبجو.
- راج؟ - آبجو، وین.
جک کوچولو؟
فکر کنم فقط یه آب گلابی می‌خوام.
نه، نمی‌خوای. یه آبجو لعنتی می‌خوری، عجیب غریب.
افسر نظارتت چی گفت؟
- باید برم مشاوره. - برای چی؟
مهارتای رانندگیمو تقویت کنم.
بزن روش.
- خب، بزن بریم. - بیارش.
می‌دونی که یه زمانی همدیگه رو دوست داشتین.
یه وقتی بود که به هر چیزی که می‌گفتی می‌خندید،
هر چقدرم که احمقانه بود.
و تو پاهاشو مثل شال دور صورتت می‌پیچیدی.
ولی این مال سال‌ها پیشه.
و بالاخره، حتی کسایی که بیشترین دوستت دارن
از اینکه مثل یه کثافت عقب‌مونده رفتار کنی خسته می‌شن.
خب، خدا رو شکر نرفتی زندان.
مامان گفت اگه بری زندان با یکی دیگه می‌ره
که پول و حس شوخ‌طبعی داره.
راست می‌گه، اگه خودتو جمع و جور نکنی، می‌رم.
دن، چه خبره، عزیزم؟ چی می‌خوری؟
وینی، هنوز روزه. یه چای می‌خوام.
بی‌خیال، عزیزم، ادا درنیار. ما روش هستیم!
نباید خونه پیش لوسی و بچه‌ها باشی؟
نه، اون بچه‌ها رو برده سنتر پارکس
برای آخر هفته. به هر حال، گور باباش!
- داریم جشن می‌گیریم. - جشن چی؟
بهش شش هفته وقت دادن تا زندگی کثافتشو درست کنه.
تو فقط یه کثافت احمقی!
هی، احمق. بیا اینجا.
- ترسوندیم. - میدونم، عزیزم. منم همینطور.
گور بابای زندان.
- بگو دیگه تمومش کردی. - آره، معلومه که تمومش کردم.
بریم با بابات یه کباب بخوریم.
نه. گفتم، بگو دیگه تمومش کردی.
همه‌چیز. بو کشیدن. فوتبال.
باشه. از خالی کردن جیبات شروع کن.
چی، مگه من پلیسم؟
- بهم اعتماد نداری؟ - یه حدس وحشیانه بزن.
باشه.
بیا، بگیر. بیا.
میدونی که غر نمی‌زنم، جک.
ولی تحملتم نمی‌کنم.
اگه کوکائین داشتم،
تو جیبام نبود.
قاضی چی گفت؟
فقط باید خودمو تمیز نگه دارم.
داشت شوخی می‌کرد یا چی؟ تو؟
نه، ولی جدی، بچه،
باید خودتو درست کنی، میدونی که، مگه نه؟
یعنی، نگاهت کن. وقتی با دخترم ازدواج کردی،
قول دادی که مواظبش باشی.
ولی حالا نگاه کن، تو یکی از خونه‌های من مفت زندگی می‌کنی،
و دنی کوچولوم نمی‌دونه شوهرش تو چند هفته بعدی
میاد خونه یا نه.
اگه اون ترکت کنه، جک، خیرات منم تموم می‌شه.
و تا کی
قراره هزینه تحصیل پسرت رو من بدم، هان؟
خب، ایده من نبود که جی‌جی رو بفرستیم مدرسه خصوصی.
اون خون منه، جک. منو ببخش که بهش اهمیت می‌دم.
سعی می‌کنم یه شانس بهش بدم، یه شروع تو زندگی.
میدونم. قدردانم.
رون، می‌تونی منو تو یکی از تیم‌های داربستت راه بدی؟
چون باید ثابت کنم دارم کار می‌کنم.
این کار جووناست.
برای آدمای بی‌مسئولیت جا ندارم.
باید آماده باشی.
فقط به یه کار نیاز دارم. هر کاری می‌کنم.
آره؟
خب، برای شروع این پرنده لعنتی رو تکه کن.
من باید کله‌پاچه درست کنم.
موفقیت پدرزنم رو خراب نکرد.
اون همیشه یه کثافت بوده.
ببین، بابابزرگ. کیرم شق شده.
عزیزم، نمی‌تونی سر میز اینو بگی. باشه؟
یه کلمه باید باهات حرف بزنم. حالا.
می‌بینی؟ مدرسه خصوصی حسابی بهش حال داده.
گوش کن.
شاید یه کار برات داشته باشم.
کنی بوی من داره میاد خونه. یکی باید مواظبش باشه.
من مواظب کنی بوی باشم؟
تو یه مرکز درمانی بوده.
رون، کلی کار رو سرم ریخته.
اون برادر زنتونه، جک.
نابرادری.
چه فرقی می‌کنه، هان؟
خودت گفتی کار می‌خوای، مگه نه؟
ببین، می‌دونم داری تقلا می‌کنی، آره؟ فقط می‌خوام کمک کنم.
اینم یه کم پول نقد.
بگیر اینو، شروع کن.
یه کار خوب بکن. ببرش شهربازی یا یه همچین جایی.
شهربازی؟
رون، اون بیست و پنج سالشه.
مثل دوتا بیکن می‌مونیم.
بیا دیگه.
کی میاد خونه؟
کنی بوی با یه رژیم سالم از پورن،
خشونت یوتیوب، و بی‌توجهی والدین بزرگ شده.
یه آدم روانی استروئیدی،
با یه مدل موی کاسه‌ای خشن
و یه کیر همیشه نیمه‌شق،
از نسلی که فکر می‌کنه خفه کردن یه دختر
وقتی داره در پشتیش رو می‌زنه مثل کد مورس برای گفتن
«دوستت دارم»ه، و دزدیدن خونه بابات
فقط راهیه برای دسترسی زودتر به ارثت.
قرص، دعوا، جق، تکرار. قرص، دعوا، جق، تکرار.
اصلاً اون مرکز درمانی‌ای نبود که رون تو ذهنش داشت.
اون به حمام یخ و ریکی فکر می‌کرد.
روش این گَف تورازینه
و تکرار برنامه «فرار به روستا»ست.
با این حال، تا وقتی ولتاژشو گرفته، آماده‌ست بره.
کنی بوی. چطوري، رفیق؟
باحالم، رفیق. فکر نمی‌کردم دربیام.
اونجا پر از دیوونه‌ست. ولی خدا خیر بده به NHS.
یه دکتر جوون منو مثل تسلا شارژ کرد.
تشخیص چیه؟
اختلال دوقطبی، اضطراب عمومی، وسواس،
استرس پس از سانحه، افسردگی فصلی و اختلال شخصیت وابسته.
جز اینا، حالم خوبه.
هه‌هه. شوخی کردم. فقط دوقطبی‌ام.
-بیا اینجا، جک، دلم برات تنگ شده.
داری چی کار می‌کنی؟ این که سالم نیست.
باحاله، رفیق، ارگانیکن.
فقط می‌گم، یواش‌تر. دیوونه می‌شی.
نگران نباش. من از قبل دیوونه‌ام.
شوخی کردم.
حالم خیلی خوبه.
ولی باید یه توقف کوتاه داشته باشم.
نمی‌تونم، باید با دنی برم مشاوره.
مشاوره با خواهرم؟ لعنتی.
همه می‌دونن ازدواجت از قبل گه‌بارونه، رفیق.
قبولش کن و بزن کنار.
این دستور دادگاهه، کنی بوی.
باحاله، رفیق. فقط یه دقیقه طول می‌کشه.
کیف رو می‌ذاره،
و دوتا آهوی جوون رو می‌ذاره که پخش کنن.
همزمان، اونا رو آسیب‌پذیر می‌کنه
برای حمله پلنگ.
داری درباره چی حرف می‌زنی، لعنتی؟
کرنک.
با کلوزاپین و آسنپین بی‌حس شده،
کنی بوی تقریباً به اندازه محافظه‌کارا از احساساتش بی‌خبر بود،
پس برگشت به این که حالشو از...
نکته خوب درباره دزدیدن از قاچاقچیای مواد،
اگه جراتشو داشته باشی، اینه که نمی‌تونن برن پیش پلیس گریه کنن.
نکته بد درباره دزدیدن از قاچاقچیای مواد
اینه که هر کاری می‌کنن،
و منظورم هر کاریه، تا آبروشونو حفظ کنن.
نگو بهت نگفتم، کنی بوی.
خوشحال می‌شم اگه بخوای جلسه رو برای خودت بگیری، دنی.
نه، نمی‌خوام اینجا بشینم
و یه ساعت درباره اون کثافت غر بزنم.
چرا نه؟
می‌دونی چی منو دیوونه می‌کنه؟
اون کلی پتانسیل لعنتی داشت.
تو چی؟
اشکالی نداره.
اگه آماده نیستی، لازم نیست چیزی بهم بگی.
می‌خواستم برم دانشگاه هنر.
اون گفت من نقاشی می‌کشم تقریباً به خوبی
استیون هاوکینگ، کثافت پررو.
تا حالا به این فکر کردی که دوباره امتحان کنی؟
منظورم دانشگاه هنره؟
فکر می‌کنی چه حسی داشته باشه که یه کاری برای خودت بکنی؟
فقط یه چیزی برای فکر کردن.
نظارت مشروط کارگاه‌های زوج‌درمانی پیشنهاد کرده؟
فکر کنم ترجیح بده کوکائینشو به بی‌خانمانا بده.
خب، اونا واقعاً می‌تونن تحول‌آفرین باشن.
و یادت باشه، اگه اون شرکت نکنه،
دادگاه ازش خبر دار می‌شه.
اون یه کثافته، ولی داره سعی می‌کنه.
اووه، اژدهای کومودو، مورد علاقه‌م.
بیا، بگیر، ای دوتا کثافت.
اژدهای کومودوتو بگیر.
بیا، اینم چهار تا زرافه.
مرکز درمانی حسابی بهش حال داده، پس!
دیوونه‌ست، راج.
باید مطمئن شم دردسر درست نمی‌کنه.
جای عجیبی برای آوردنش، جک.
همه دست از سرش کشیدن. بچه بیچاره.
اینجوری می‌تونم چشمم بهش باشه.
مگه قرار نبود بری مشاوره؟
من حالم خوبه، رفیق.
یه هفته‌ست که نه مشروب زدم نه بو کشیدم.
بهت افتخار می‌کنم، رفیق.
داری به چی زل می‌زنی؟
دارم پشتتو نگاه می‌کنم، جیلز کوچولو.
مثل یه بیکن می‌مونی که بیرون مدرسه ابتدایی پرسه می‌زنه.
بیکن لعنتی!
آروم باش، تو.
خب، من می‌رم دستشویی. از سر راه برو کنار.
- چقدر می‌خوای بخری؟ - صبر کن.
فکر نکنم ایده خوبی باشه، کن.
گور باباش، اون یه کثافت خسته‌کننده‌ست به هر حال.
گور باباش، اون یه جیلزه.
میدونم. میدونم. نباید اینجا باشم.
ولی حداقل رفیقام پشتمن.
اوضاع با زنت چطوره؟
داره دیوونم می‌کنه، رفیق.
بهش گفتم، «بچه‌ها رو ببر سنتر پارکس برای آخر هفته،
من می‌رم ترنمیر.» اون گفت، «ترنمیر؟»
«مثل یه پارچه به شدت قابل اشتعال می‌مونه.»
گفتم، «عشقم، برام مهم نیست. من می‌رم بیرون.»
و وقتی می‌گم بیرون، یعنی کاملاً بیرون.
اون گفت، «داستان قبل خواب بچه‌ها چی؟»
من گفتم، «اگه شانس بیارم صبح یه داستان خوب می‌شه.»
«می‌خوام حسابی مست کنم.»
حالت خوبه، جک؟
انگار وحشت کردی.
آب پرتقال لعنتی، کن. کثافت.
ترنمیر، تنها جای بریتانیا
که هنوز شبیه یه کشور بلوک شرقی دهه ۸۰ه.
فامیلای فقیر لیورپول، اگه بتونی همچین جایی رو تصور کنی.
جمعیت حدود ۲۰۰,۰۰۰ نفر،
که بیشترشون یا معتادن یا روی ویلچرای برقی‌ان.
ولی با این حال، یه گروه خوب دارن،
همون‌طور که وینی داره می‌فهمه.
می‌تونی وانمود کنی ما وجود نداریم،
ما رو بندازی تو سطل آشغالای انگلیس،
ولی مثل یه تصادف مرگبار، نمی‌تونی جلوی نگاه کردن به ما رو بگیری
از امنیت ماشینای خودتون.
بزن روش.
وین!
- بیا دیگه. - بیا دیگه!
-این لعنتی رو می‌خوای یا نه؟
این لعنتی‌ها رو بگیر! یالا!
می‌خوام لعنتی بکشمت، ای عوضی!
تو لعنتی مردی!
لعنتی دیوونه.
به سرویس بهداشتی لندن خوش اومدید.
لطفاً مطمئن بشید که همیشه اینجا رو تمیز نگه می‌دارید.
و از همه مهم‌تر،
از اقامتتون لذت ببرید.
لذت ببرید از اقامتتون؟
این خراب‌شده حتی برای معتادای بی‌خانمانم مناسب نیست.
جک، اون کثافتو بو کن.
و معلوم نیست کجا سر از پا دربیاری.
نگران نباش. می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم.
واقعاً می‌دونی؟
این قوطی پر از دردسر رو باز کن شاید دیگه هیچ‌وقت برنگردی.
- ببین عزیزم، من خوبم. - واقعاً؟
چهل و خرده‌ای سالته با یه شکم که از شلوارت آویزونه،
یه چیز کوچولو و شش هفته وقت که زندگی‌تو درست کنی؟
آره؟ حداقل من اون نیستم که تو یه توالت لعنتی گیر کرده.
نیستی؟
آره، باشه.
اوضاعم این روزا خیلی خوب پیش نمی‌ره.
برای منم همین‌طور.
قبلاً یه چیزی تو وجودم بود.
قبلاً تو آسانسور هتل هیلتون پارک لین کار می‌کردم.
حالا فقط یه لکه‌ام تو جامعه.
دیگه هیچ‌کس مثل منو دور و برش نمی‌خواد.
ظاهرم کلاً به‌هم‌ریخته‌ست.
و هیچ‌کس براش مهم نیست اگه من غیبم بزنه.
لعنتی بهش. شاید راست می‌گی.
یعنی، نگاه کن به حال و روزت، ای عوضی دو پاپاسی.
فکر می‌کنی حالش خوبه؟
مرده به نظر می‌رسه.
کاشکی این‌جوری بود.
می‌شناسیش؟
لعنتی. متأسفم. کاری از دستم برمیاد؟
هوم. بکشش و با من ازدواج کن.
شوخی کردم، رفیق.
یه جورایی.
-هی! هی!
- دیوانه، خوبی؟ - ساعت چنده، عزیزم؟
صبح بخیر، عزیزم، الان حدوداً...
ساعتِ تو یه عوضی مطلقی شده.
لعنتی.
اه لعنتی.
امروز اداره آزادی مشروط برام یه مصاحبه کاری جور کرده.
نمی‌خوام بهت بگم عوض شی، جک،
چون نمی‌تونم ناامیدی رو تحمل کنم.
ولی می‌تونم بهت بگم
دیگه زیاد نمی‌تونی به یه تخت گرم برگردی خونه.
برام آرزوی موفقیت کن.
ترجیح می‌دم هاروی واینستین بخواد منو بکنه.
می‌خوام باعث افتخارش بشم.
دیگه نه مواد، نه مشروب، نه دعوا.
همه‌ش تموم شد.
می‌دونم می‌تونم یه عضو مفید برای جامعه باشم.
فقط ببین چطور پیش می‌رم.
چی برات بیارم؟
خب، قبل این چی‌کارا می‌کردی، رفیق؟
یه کم مواد، چندتا قرص، یه ذره کتامین،
والیوم با آبجو قاطی.
ولی هروئین نه.
خب، چرا مجله لج، جیس؟
جک.
ببخشید، رفیق، دیشب حسابی گند زدم.
فقط یه کار می‌خوام، برام مهم نیست چی باشه.
می‌خوای وانمود کنی به کارای خیر علاقه داری،
زندگی‌تو تو اینستاگرام بیش از حد به اشتراک بذاری
و آدمای پولدار رو مسخره کنی؟
شوخی می‌کنم.
نه، یه موقعیت عالی برات دارم.
مثل این کفش،
هرکدوم از شماها جهان رو به یه شکل...
خاص می‌بینید و حس می‌کنید.
تفسیر خودتون.
و این چیزیه که من دنبالشم.
و فقط یه یادآوری درباره نمایش آینده‌مون
که توش از دوستا و خانواده دعوت می‌کنیم کارامونو نقد کنن.
شرط می‌بندم فکر قضاوت شدن همتونو می‌ترسونه.
خب، بهتره بهش عادت کنید.
حالا، می‌خوام یه موضوع انتخاب کنید.
حرکت یا عشق.
هرجور دوست دارید تفسیرش کنید.
و یادتون باشه، سخت‌ترین چیز تو هنر،
مثل زندگی،
اینه که خودِ واقعی‌تون باشید.
صداتونو پیدا کنید.
خب، یه استراحت ده دقیقه‌ای برای اونایی که سیگار می‌کشن.
هرچند مطمئن نیستم دیگه کسی سیگار بکشه.
من یه روحم. اونا حتی نمی‌دونن من اینجام.
چرا باید بدونن؟
من فقط یه عوضی چاقم که مافین سرو می‌کنه
و چیزی برای فخرفروشی ندارم جز اگزما
و چندتا سابقه.
باید خجالت بکشم، ولی احساس برتری می‌کنم،
انگار از این میلی‌نیال‌های کوچولو...
-هی، یه پین اُ شوکولا، داداش.
- یه "لطفاً" چی؟ داداش؟ - یه پین اُ شوکولا چی؟
اوه، انبر.
همینه.
ممنون، داداش.
این پیرمرد این‌جا یهو صداش دراومد.
واقعاً؟
آره، یه کم پرروئه، می‌دونی؟
حسابی کفری‌ام کرده
که باید دنبال این عوضی‌های نازنازی جارو بکشم.
بعدی که لیمو بخواد، حسابی حالشو می‌گیرم.
حستو می‌فهمم، رفیق.
خب چی باعث شد بیای اینجا، جک؟
همیشه آرزوم بود به بچه‌های پررو سرویس بدم.
واقعاً؟
- ناامیدی. - هوم!
شش ماه تو این خراب‌شده باش.
مخمو داره سوراخ می‌کنه، رفیق.
چرا حس می‌کنم کاملاً بی‌ربط شدم؟
چون هستی. هر دومون هستیم.
یه دنیای جدید داره از کنارمون رد می‌شه
و ما فقط تماشاگریم.
تو لیست آدمای غیرمطلوب دولتیم.
فقط سفیدپوستا نیستن، می‌دونی؟
بیا اینم.
چه خبر، رفیق سیاه من؟
می‌دونی چیه؟
من سیاه هیچ‌کسی نیستم.
مو-وی پو-وی
بفرما، ببین کی اینجاست.
-من سیاه هیچ‌کس نیستم!
یالا!
بس کن! ولش کن!
به هر حال می‌خواستم استعفا بدم.
ولی از کمکت ممنونم.
اوه! رفیق سیاه من.
دارم از اینجا می‌رم. قبل اینکه پلیسا پیداشون بشه.
یه کم پول خرد داری، رفیق؟
قسم می‌خورم مواد نزدم.
مطمئنی؟
خب، شاید یه کم یه چیزایی زده باشم.
بزن به بدن.
اوه، لعنتی عاشقتم!
فکر کنم عشق رو انتخاب می‌کنم،
چون ذهنم وقتی به حرکت فکر می‌کنم خالی می‌شه.
نمی‌خواد حتماً واقعی باشه. می‌تونه روح یا حس باشه.
می‌تونه مهاجرت باشه. حرکت آدما.
راستشو بخوای، وان، این یه کم واضحه.
فقط چون از عشق موضوع داغ‌تریه.
یه گروه واتساپ برای کلاس داریم
اگه بخوای می‌تونی خودتو اد کنی.
فقط برای اینکه در ارتباط باشیم.
بعضی وقتا همه جمع می‌شیم، می‌ریم گالری.
فقط چرت و پرت می‌گیم.
فکر نکنم بتونید منو بکشید گالری
ولی تو چرت و پرت گفتن حرف ندارم.
خب...
بهتره برگردیم داخل.
جوونا شروع می‌کنن به غیبت.
خوبی، جک؟
وای، لعنتی. انگار یه دعوای حسابی کردی، رفیق.
چی می‌خوری؟ آبجو؟
مشروب قوی؟
یا یه چیزی با یه کم حال و هوای بیشتر؟
بیا اینم.
اوه.
بزن بره.
این‌قدر توش هست
که کیت ریچاردز رو می‌تونه بندازه وسط پیست رقص.
یالا، انتخاب کن.
-اوه.
برای سی‌پی کمپانی یه کم پیر نیستی، پسر؟
اوه، این؟ کادو بود.
خودم اینو نمی‌خریدم، رفیق. تو چهلمم.
طرفدار کدوم تیمی؟
فوتبال دوس ندارم. تو چی؟
ترانمیر.
دور از خونه.
دنبال یه نفرم. بهم گفتن شاید اینجا پیداش کنم.
چشم در برابر چشم، همینه، مگه نه؟
اینجا پاتوقته، پسر؟
نه، فقط این‌ دور و بر کار می‌کنم.
-من اهل ووکینگم.
وکینگ لعنتی، پسر؟ همون‌جا که همه آدمای روشنفکر ازش میان؟
این خیلی باحاله.
به هر حال، مرسی بابت قیمت، رفیق.
اگه بشکه جدید بخوایم، باهات تماس می‌گیرم.
عالیه.
- خب، چی می‌خورید؟ - پنج تا آبجو، لطفاً، رفیق.
کنی بوی، نزدیک فاکس نرو.
دارم میام پیشت ببینمت
کنی بوی، لعنتی گوشی رو جواب بده، لعنتی.
کنی بوی!
کنی بوی؟
چی شده؟ چی‌کار کردی؟ ها؟
کنی و باز، کنی و باز...
لعنتی چی‌کار کردی؟ لعنتی!
باز آلدرین روی ماه.
باید کاری کنی که کنی بره روی ماه.
-سلام، من جک جونزم.
از طرف کنت میسون تماس می‌گیرم.
این بشر کاملاً دیوونه شده.
دیگه از این اصطلاح استفاده نمی‌کنیم.
اوه، معذرت می‌خوام.
یه حمله روانی داره.
- داروهاش کجاست پیدا کن. - بله.
قرصای آبی، کلرپرومازین،
سه‌تا از اونا بهش بده.
خوبی، پسر؟ ها؟
بیا اینجا. بیا.
بیا، بیا اینجا. اینه... بیا، اینه، رفیق.
بفرما، اینا رو بخور.
بیا، بیا اینجا. اینه.
اینه، بخورشون. بخور.
اینا حسابی حالتو جا میارن،
نگران نباش، من اینجام. اینه، بفرما.
اینه.
جک، چی داره برام اتفاق می‌افته؟
اوکیه، من اینجام. مهم نیست.
دوباره قاط زدم؟
کنی و باز. کنی و باز. کنی و باز.
نگران نباش. من پیشتم.
نمی‌ذارم تنهات کنم.
-نفس بکش. نفس بکش.
جک، دوستت دارم،
ولی لعنتی هیچی از حرفات نمی‌فهمم، رفیق.
وقتی رسیدم اونجا، رو زمین غشش برده بود،
بیچاره بدجور قاط زده بود.
- واقعاً حالش بده. - کی؟
- کنی بوی. - آره؟ یه کم پول داری؟
فقط چون بچه‌های ترانمیر تو فاکس دنبالش بودن،
فوری خودمو رسوندم اونجا.
یه جوری یکی از اونا رو زده که حسابی گند زده، رفیق.
لعنتی، دهنم خشک‌تر از یه راهبه‌ست.
صبر کن، می‌رم دستشویی.
دینو، بیا یه خط بزن، رفیق.
تو؟ مواد؟
نه، من خوبم، بچه‌ها. من... می‌رم.
می‌دونی، به زنم قول دادم.
فردا صبح گروه خودیاری زوج‌ها داریم.
آره؟ دینو داره می‌ره به جلسات ترک اعتیاد،
مگه نه، رفیق؟
آره.
حسابی حالشو جا آورده، مگه نه؟
اون پتیاره رو اون‌جا می‌بینی؟
یهو خواست منو بندازه. لعنتی پررو.
صاف! اهل کجان؟
شبیه سربازای لعنتی‌ان.
حالشونو بگیر، وین. نمی‌خوام گیر بیفتم.
وین، من قبلاً حکم قضاییمو نقض کردم.
مستقیم می‌رم زندان، رفیق.
- لعنتی بوم، وین. - لعنتی بهش.
لعنتی، بابا، بیدار شو!
قراره منو ببری خونه بابابزرگ
تا بتونم مک‌دونالد بخورم و جن‌گیر رو ببینم
وقتی تو می‌ری کارگاه زوج‌ها و زندگی زناشوییتو نجات می‌دی.
- ساکتی. - هوم.
فکرشم نمی‌کردم کار به اینجا بکشه.
تصورم این بود که آخر هفته‌هامونو
-تو ایکیا به خودکشی فکر کنیم.
اوه، لعنتی.
الان مثل سوراخ تو سر بهش نیاز دارم.
نذار بفهمه پیش توام، دور من حسابی قاطی می‌کنه.
کنی بوی. چطوره، رفیق؟
حالا خوبم، رفیق. دارم کلیسامو تموم می‌کنم.
ببین، می‌دونم حالم خوب نیست
و همه ترجیح می‌دن از دستم خلاص شن،
ولی برام خیلی مهمه که تو پیشمی.
لعنتی جدی می‌گم.
تو این دنیا هیچ‌کسو جز تو ندارم، جک.
لعنتی هیچ‌کس.
پس مرسی، رفیق.
دوستت دارم، مرد.
آره، منم دوستت دارم، رفیق. منم دوستت دارم.
بهت افتخار می‌کنم، جک.
تو تنها کسی بودی که پاش وایستاد.
بابام سال‌ها پیش ولش کرد، و...
خب، من که نمی‌تونم چیزی بگم، مگه نه؟ چون...
ولی تو...
هرچند تعجب می‌کنم چرا به خودت کمک نمی‌کنی.
بیا.
عزیزم، یادم رفت بپرسم، مصاحبه کاریت چطور بود؟
-لعنتی عاشقم شدن.
روز تو چطور بود؟
آره. برگشتم به یوگا.
حرکت درختم افتضاحه،
و کمرم گندش دراومده.
دیگه انگار نمی‌تونم پامو بندازم اون‌ور.
مثل باباییه.
کرفس، ران.
پیشنهاد دادن که کم‌کم غذاهای فوق فرآوری‌شده رو حذف کنیم.
الان دیلیورو داره با چندتا بیگ‌مک می‌رسه.
نه، مک‌دونالد خوبه.
بقیه آشغالا رو باید بندازی دور.
می‌دونی منظورم چیه؟
خب، تو این کارگاه چی به چیه؟
حتماً پر از آدمای عجیب‌غریبه، مگه نه؟
فقط دارم سرمو پایین نگه می‌دارم، ران.
باید برم، دیرمون می‌شه.
آره، آره، خوبه.
خب، قضیه کنی بویم چیه؟
مثل طلا خوبه.
آره؟ خب، پس تو چی‌کار کردی؟
بهش نمی‌گم قاط زده
چون می‌دونم اصلاً براش مهم نیست.
فقط ریلکس بودم.
فکر نکن مهربونیم از ضعفمه، شنیدی؟
می‌تونم تو یه چشم به‌هم‌زدن سقف بالای سرتو بندازم دور
لعنتی.
اگه چیزی برای کنی بویم بشه... تو حسابی دردسر داری.
فهمیدم. پیش من امنه، ران.
ریلکس کردن، ای عوضی پررو.
فکر کنم من... هالک باشم،
چون واقعاً با ابراز عصبانیتم مشکل دارم،
و... وقتی بالاخره میاد بیرون، مثلاً لعنتی سبز می‌شم
و حس می‌کنم کاملاً از کنترل خارج شدم.
براش دست بزنیم؟
این توصیف فوق‌العاده‌ای از عصبانیتت بود، لایل.
آفرین. از صداقتت استقبال می‌کنیم.
و فی، دوست داری چیزی به لایل بگی،
با روحیه باز بودن و سخاوت؟
ام... می‌بینمت، شوهرم.
و اشکالی نداره که عصبانیتتو نشون بدی.
می‌ترسم... ولی تو این لحظه نگه داشته شدم.
حالا، به‌عنوان یه گروه، این فضا رو نگه می‌داریم...
وقتی چشمامونو می‌بندیم و نفس می‌کشیم.
گرت.
گرت، به این فکر کردی که ابرقهرمانت کیه؟
هوم-هوم.
حس می‌کنم مرد نامرئی‌ام.
ده سال زندان
با پرنس هری همین حسو داره.
برای ارشد رفتم ادینبورگ،
چون علوم اجتماعی تو بریستول بیش از حد سیاسی بود
- اگه بخوام صادق باشم. - می‌دونم، مگه نه؟
من ادبیات انگلیسی می‌خوندم، سال دوم،
برنامه درسی روی خوانش پسااستعماری بود،
منم گفتم، من اومدم شکسپیر یاد بگیرم، داداش.
-و البته دنبال دخترا بگردم.
تو چی، جک؟
- چی بود، رفیق؟ - کجا درس خوندی؟
شماها که دنبال دانشگاه نمی‌رید، مگه نه، جک؟
مدرسه زندگی، رفیق.
به هر حال...
دانی، می‌خوام به جک بگی ازش چی می‌خوای.
- نخندون منو. - نمی‌خوام، قسم می‌خورم. باشه؟
- بگو. - گمشو.
هر وقت آماده بودی، دانی.
می‌خوام بچه رو نگه داری.
یعنی، برای چیز دیگه‌ای زحمت نمی‌کشم بخوام،
چون فقط وقتم تلف می‌شه.
فایده نداره ازت بخوام بیشتر حواست به من باشه،
یا... لعنتی این‌قدر دفاعی نباشی.
دیگه بهم نگو چطور زندگیمو بهتر کنم، یا...
وقتی حالم بده یه ذره همدردی نشون بده.
یه لعنتی بهم اهمیت بده
وقتی پریودم یا مریضم یا هر چی.
نه، دیگه هیچ‌کدوم اینا رو انتظار ندارم.
فقط می‌خوام بچه رو نگه داری تا یه شب استراحت کنم.
آره.
و جک، تو چی می‌خوای به دانی بگی؟
کدوم شب؟
کدوم شب، چی؟
کدوم شب می‌خوای بچه رو نگه دارم؟
چون بازی یوویل داریم، پس...
فکر کنم دانی منظورش به‌طور کلی بود، جک. مگه اشتباه فهمیدم؟
این چه حسی بهت می‌ده، دانی؟
عوضی بودن یه حسه؟
یه چیز دیگه هم باید بهت بگم.
یوگا نرفتم.
برگشتم کالج هنر.
خب، منم یه چیزی باید بهت بگم.
بهت افتخار می‌کنم.
اگه نخوای دیگه نمی‌رم فوتبال.
لعنتی بهش. دیگه باهاش تموم کردم.
می‌خوام یه چالش براتون بذارم.
می‌خوام فکر کنید برگردید به جایی
که اولین قرارتون بود.
حالا، بعیده همون حسایی رو داشته باشید
که وقتی اولین بار همدیگه رو دیدید داشتید،
ولی فقط به این پروسه اعتماد کنید، و...
شاید غافلگیر بشید.
-حالا می‌تونی بیای داخل.
فکر کردم شاید بذارم یه حال حسابی بهم بدی.
منم فکر می‌کردم فقط به خاطر رخت‌شستن
باهات ازدواج کردم.
بیا منو بکن، ای عوضی چاق و پیر.
- خسته شدی؟ - له‌له‌ام.
- بغل؟ - دوست دارم.
باید برم یه رفیق از محل کار ببینم.
خب، فکر کنم اگه مهمه.
نمی‌تونم که تا آخر عمرم از بابات پول بگیرم، مگه نه؟
ها؟
- دوستت دارم. - هوم.
عوضی.
فکر می‌کردم بچه‌ها مثل قهرمان ازم استقبال کنن
چون پاک موندم، ولی یه اشتباه گنده بود.
در عوض، حس کردم به اندازه اندرو تیت تو ناهار وگن
لسباین‌های ایپسویچ ازم استقبال شد.
کنی بوی نیست؟
یه چیزی گفت درباره سوشی خوردن با باز آلدرین.
- آبجو برای وینی. - مرسی، رفیق.
- آبجو برای دینو. - مرسی، رفیق.
آبجو برای راجر. این مال منه.
- آب گلابی برای جک. - عالیه، راج.
تو، اِ... میای فوتبال؟ با یوویل بازی داریم.
می‌رم یه آبجو بزنم.
لعنتی، این یارو کاملاً قاطی کرده.
- از چیزی که فکر می‌کردم بدتره. - کاملاً داغونه.
- کاملاً له‌لورده. - یه عوضی به‌تمام‌معنا.
واقعاً خجالت‌آوره. حالا چی‌کار کنیم؟
نگران نباشید.
یه چیزی تو دستشویی براش گذاشتم که حالشو جا بیاره.
جدی؟ چی بهش دادی؟
یه بسته چسبوندم
با چندتا قرص به دیوار توالت.
این حسابی حال جیلزو جا میاره.
اینم از رفاقت.
فکر می‌کنن دارن بهت لطف می‌کنن،
ولی یادشون می‌ره که تو
نزدیک بود برای پول نقد با کشیشای کج‌ومعوج حال کنی،
یا هدیه‌های غسل تعمید پسرت رو برای یه کم مواد بفروشی.
اونا نیستن که حکم زندان بالای سرشونه،
مگه نه؟
اون چیه؟
نمی‌دونم.
بوی آب گلابی می‌ده.
بابا، مامان داره خیانت می‌کنه؟
امیدوارم نه. چرا اینو می‌گی؟
گفت اگه تو یه روز منو از مدرسه برداری،
یعنی یا مرده یا با یکی دیگه دررفته.
- عمو کنی! - هی.
کنی بوی، کجا بودی؟
رو خودم کار می‌کردم.
این کنی بوی خوبه یا کنی بوی بد؟
همیشه کنی بوی خوبه.
امیدوارم همین باشه.
♪ روز اول کریسمس، عشقم به من داد
♪ یه کبک تو درخت گلابی
♪ دو، چهار، شش، هشت، نمی‌خوایم بمب بندازیم
♪ سه، پنج، هفت، نه
♪ بمبو متوقف کن تا هنوز وقت داریم
خیلی خوشحال شدم که دیدمت، عمو کنی.
مامان گفت تو یه فروپاشی روانی داشتی
و دوباره کاملاً لعنتی خل شدی.
این خط هوایی مورد علاقه‌ته، خطوط هوایی کلمبیا،
چون فقط اینو سفارش می‌دی،
"یه کم مواد می‌خوام با یه کم مواد دیگه،
و می‌خوام باهاش یه کم مواد دیگه مزه‌دارش کنم."
داری چی‌کار می‌کنی؟ گفتم می‌ذارم تو مارو برسونی خونه.
-محکم بگیر.
باید برم یکیو ببینم.
کجا داره می‌ره؟
داره لعنتی دیوونه می‌شه، اینه که کجا داره می‌ره.
خوبی، رفیق؟
چه خبره، پسرعمو؟ چیزی برای خوردن داری؟
- چی می‌خوای، رفیق؟ - همه‌چیو، عوضی.
لعنتی، اینا دوتا دست دارن.
تو همین‌جا بمون. فهمیدی؟
تکون نخور.
بابا؟
گمشو!
- عوضی! بازم می‌خوای؟ - اوه، رفیق. رفیق.
بیا اینجا.
یه لعنتی تفنگ داره!
جی‌جی!
لعنتی بدو، پسر! بدو!
ببخشید. باشه؟ ببخشید که مجبور شدی اینو ببینی.
ولی باید بفهمی که عمو کنی بویت،
این یارو لعنتی دیوونه‌ست.
نباید به مامانت چیزی بگی.
چون اگه به مامانت بگی، من گیر می‌افتم.
می‌دونیم چی می‌شه، مگه نه؟
-آره، یه بابای جدید پیدا می‌کنم.
دقیقاً، یه روزی به این می‌خندیم. باشه؟
یه کلمه به مامانت نگو. یه کلمه هم نگو، باشه؟
- یه بیگ‌مک برات می‌گیرم. - لعنتی بیگ‌مک؟ همین؟
باشه، یه چندتا خوراکی، یه کد برای آی‌پد،
گاز خنده.
شاید حتی یه فاحشه برات گیر بیارم.
-شوخی کردم.
پسر خوب.
توموندی از دردسر دور بمونی؟
پنج دقیقه هم تو کار نبودی...
که دعوا راه افتاد.
من شروعش نکردم.
۴۵ سالته، نه ۱۱.
و دلیل اینکه سر تراپی پیدات نشد چی بود؟
درگیری با ترانمیر.
باید مراقب شوهرخواهرم می‌بودم.
مشکلات روانی داره.
به این می‌گن دستور قضایی برای یه دلیل.
دو هفته تا صدور حکمت وقت داری.
یه چیزی بهم نشون بده، جک،
هر چیزی که باعث بشه باور کنم.
هیچ‌وقت نفهمیدی چقدر خیره‌کننده‌ست.
یا شاید اصلاً هیچ‌چیزو ندیدی.
اون کلی ویژگی داشت که تو بهشون بی‌توجه بودی،
ولی از همه مهم‌تر، مهربونی تو وجودش بود.
که عجیب بود چون باباش یه عوضی گنده‌بک بود
و داداشش یه دیوونه‌ی کامل لعنتی.
عزیزم، اینا رو برام نگه دار.
سال‌ها بی‌توجهی بهش اون اشتیاق رو نابود کرد
که یه روزی خیلی پررنگ بود.
تنها چیزی که موند یه مثلث عشقی بین من،
دانی و مواد بود.
ولی فکر از دست دادنش و تنهایی زندگی کردن
تو یه آپارتمان تک‌خوابه تو پنگ
با فقط پورن‌هاب و ناندوز برای هم‌صحبتی
تقریباً به اندازه نشستن رو پای گری گلیتر جذاب بود.
بفرما.
نمی‌تونه از چشمم دور بمونه، داری چی‌کار می‌کنی.
- چرا، من چی‌کار می‌کنم؟ - نکنه دنبال تعریف می‌گردی.
- خودت می‌دونی. - یعنی تو خونه موندن،
مراقبت از بچه، نرفتن به فوتبال
وقتی تو با دوستات می‌ری نمایشگاه هنری؟
وقتی این‌جوری می‌گی دیگه خاص به نظر نمی‌رسه.
شوخی می‌کنم.
چرا مثل جرمی کوربین لباس پوشیدی؟
نمی‌خوام غریبه به نظر بیام.
من وقتی تو نیستی چی‌کار کنم؟
همون کاری که همیشه می‌کنی، خودارضایی و فیفا بازی کردن.
آه، لعنتی. دیرم شد.
باشه، لطفاً مطمئن شو اون از صفحه‌نمایش دور بمونه.
شنیدی؟ بدون صفحه‌نمایش.
آره.
ببینمت، رفیق.
-ای آشغال!
عوضی!
بهتر نشانه بگیر، ای صورت شاشیده.
خفه شو.
- ای احمق. - ای احمق باکلاس.
- من باکلاس نیستم. - احمق مدرسه خصوصی.
آره!
لعنتی!
- هی. - ها؟
- هی، ول کن، ای منحرف. - منحرف؟
احمق. هیچ‌وقت... چشماتو از هم‌تیمی‌ت برندار.
- آره، واقعاً؟ - ها؟
- این چیه؟ - یه جویدنه.
خفه شو وگرنه می‌ذارمت تو منطقه خون‌دماغ.
دو پنی. عوضی گنده و کچل.
عوضی حریص.
آره، مراقب باش قبل اینکه بازوهای نازکت بشکنه.
یه روزی یه عوضی قابل‌حال بودی، حالا یه عوضی گنده و کچل.
لعنتی از خودت خجالت بکش.
تقصیر خود لعنتیته.
آه، آره.
دوستت دارم، پسر. دوستت دارم.
سختی‌ها نیستن که تو رو نابود می‌کنن.
درد و تقلا نیست.
و مشکلات هم نیست.
زندگی عادیه که تو رو می‌شکنه.
دانی، مواد. مواد، دانی.
- سلام. - خیلی.
می‌خواستیم ببینیم علاقه داری به پارتیمون ملحق شی.
لعنتی، آره.
عالیه. ما خیلی به رأیت نیاز داریم، و پیشنهادمون
یه چیز کاملاً متفاوت با بقیه‌ست،
مخصوصاً تو زمینه مسکن مقرون‌به‌صرفه و فضاهای سبز.
خوبه. حالا پارتی کجاست؟
اوه، ببخشید، تو عضو حزب کارگری؟
- نه، من از این چیزا دورم. - فوق‌العاده.
شانسی هست بتونیم تو رو به تغییر رأی متقاعد کنیم؟
تا وقتی بیماری نداشته باشید.
عالیه. ما خیلی به رأیت نیاز داریم و پیشنهادمون
یه چیز کاملاً متفاوت با بقیه‌ست،
مخصوصاً تو زمینه مسکن مقرون‌به‌صرفه و فضاهای سبز.
فوق‌العاده.
حالا اون عوضی توریتو دربیار.
فکر کنم قراره یه چیزی بهم پیشنهاد بدی
که کاملاً با بقیه فرق داره،
مخصوصاً تو زمینه مسکن مقرون‌به‌صرفه و فضاهای سبز.
نه، اِ، ما داریم کاغذ توالت بازیافتی پیشنهاد می‌دیم.
اوه.
بابا، می‌تونم لطفاً یه پورن پانسکشوال ببینم؟
داری لعنتی شوخی می‌کنی، نه؟ با این سنت؟
یا پورن معمولی ببین یا هیچی.
خانم‌ها و آقایان، لطفاً توجه کنید.
حالا نوبت لیبیه که کارشو بهتون نشون بده.
من حرکت رو انتخاب کردم
چون مهاجرت چیزیه که واقعاً به قلبم نزدیکه.
من کاملاً فکر می‌کنم تو این دنیا هیچ مرزی نیست
و آدما باید بتونن آزادانه جابه‌جا بشن.
و این که آدما از مناطق جنگی به بریتانیا فرار می‌کنن
و باعث می‌شن حس کنن شهروندای درجه دومن
واقعاً اذیتم می‌کنه.
لیبی، می‌تونی لطفاً دیگه به من نگاه نکنی؟
من لعنتی از داگنهامم.
لطفاً توجه کنید، همه.
حالا نوبت دانیه که کارشو بهتون نشون بده.
خب... من عشق رو انتخاب کردم، چون...
-چون...
حالت خوبه؟
- این وان لعنتی کیه؟ ها؟ - لعنتی.
ببخشید.
-عوضی!
عوضی! عوضی! عوضی!
عوضی!
حالا گمشو از اینجا.
راجر، پسر قدیمی من، من دیوونه شدم.
نیاز دارم یه کم مواد برام جور کنی،
یه چندتا الماس آبی،
یه چندتا قرص محرک،
یه چیزی که کمکم کنه از این سرازیری بیام پایین.
فکر کنم اشتباه گرفتی با یکی دیگه.
- این راجر نیست. - آه، لعنتی!
- ببخشید، ران. - نگران نباش، کوچولو.
همه‌مون اشتباه می‌کنیم، نه؟
یعنی، منو و کنی بویمو نگاه کن.
من دقیقاً یه راهنمای خوب براش نبودم، مگه نه؟
نه، نه، نه، ران، فکر می‌کنم تو بهترین کاری که می‌تونستی کردی،
با توجه به شرایط.
حقیقت اینه، جک، من خیلی وقته از عمق وجودم گم شدم
از وقتی زنم منو برای یه مرد جوون‌تر ول کرد.
قصاب ارگانیک، اتفاقاً.
من فقط رفتم و سرمو تو شن‌ها فرو کردم.
زیر همه اینا، حسابی احساس شرم می‌کنم.
یعنی، می‌دونم که من کنی بویمو با...
پول و... چیزای مادی خراب کردم.
من فقط به اون پسر اون یه چیزی که نیاز داشت رو ندادم، جک.
تنها چیزی که می‌خواست... عشق من بود.
تنها چیزی که می‌خواست.
فکر کنم اشتباه گرفتی با یکی دیگه. این راجر نیست.
آه، لعنتی! ببخشید، ران.
ای عوضی مریض!
روت می‌شه به من زنگ بزنی و یه کم مواد بخوای؟
لعنتی ازت متنفرم!
و اگه فکر می‌کنی قراره بهت بگم خودتو سرحال کن،
خب، حسابی اشتباه کردی!
چون می‌خوام زندگیتو لعنتی گند بزنی.
می‌خوام بندازیش تو چاه توالت!
می‌خوام دانی لعنتیم
ببینه تو چه آدم بی‌عرضه‌ای هستی!
می‌خوام لعنتی بفهمه با یه آدم ناامید ازدواج کرده،
یه عوضی بی‌کلاس، یه جکیل لعنتی،
یه گندزن لعنتی!
حالا بهت گندزن نشون می‌دم، ای عوضی زنجبیلی.
♪ تازه شروع کردیم
- هی، هی، چه خبره، پسر؟ - ♪ برای زندگی
- ♪ تور سفید... - بیا تو، پسر!
لعنتی، رفیق.
یه کم از این بزن، رفیق. آره؟
باشه، گوش کن، یوویلا دارن میان،
و فکر می‌کنن قراره بارمونو به هم بریزن.
- لعنتی آماده‌ای یا نه؟ - یوویل؟ این عوضی‌ها رو نابود می‌کنم.
- لعنتی این عوضی‌ها رو نابود می‌کنم. - آره؟
لعنتی آماده‌ام، آره؟ آره؟
تو فقط یه عوضی احمقی!
دانی!
- دانی، بیا. - نه.
دانی، بیا. بیا یه کم برقص.
- لطفاً. - آه، لعنتی بهش.
آره!
♪ و وقتی شب می‌رسه
♪ ما لبخند می‌زنیم
♪ کلی زندگی پیش رومونه
♪ جایی پیدا می‌کنیم که جا برای رشد باشه
♪ و آره، تازه شروع کردیم...
آره، پس چشماتونو باز نگه دارید، بچه‌ها.
- شما یوویلی‌ها هستید؟ - آره!
همتونو لعنتی نابود می‌کنم.
مخصوصاً تو، ای عوضی زشت و گنده.
لعنتی! جی‌جی!
جی‌جی؟
آه، لعنتی!
لعنتی.
لعنتی اینجا چی‌کار می‌کنی، کنی بوی؟
شنیدم حسابی گیر افتادی.
می‌خواستم مطمئن شم حالت خوبه.
همون‌طور که تو برای من بودی.
می‌دونم یه بار سنگینم، جک.
تو به‌اندازه کافی گرفتاری داری بدون اینکه بخوای مراقب من باشی.
حقیقت اینه، تو باعث می‌شی من عاقل به نظر بیام.
من یه لکه‌ام تو خانواده. همه می‌دونن.
هیچ‌کس نمی‌خواد من دورش باشم.
آدما وقتی می‌رسم ساکت می‌شن.
شاید دیوونه باشم،
ولی هنوزم می‌تونم نجواها رو بشنوم که،
"لعنتی از من دورش کن،" پشت سرم می‌گن.
حقیقت اینه... خودمم نمی‌خوام دور خودم باشم.
بذار یه چیزی بهت بگم، کنی بوی.
شاید فکر کنی من تنها چیزی‌ام که داری...
ولی حقیقت اینه، تو تنها چیزی هستی که من دارم.
پس هیچ‌جا نمی‌ری، چون بدون تو، من گندم.
نه، جک، تو هنوز یه شانس داری.
فقط باید بری خونه و درستش کنی.
اگه دارم از یه اسکیزوفرنیک نصیحت می‌گیرم، حتماً گندم.
مو-وی پو-وی
هوم. باکلاس.
- اینا لباسای منه؟ - و مجموعه پورنت.
می‌دونم کدومش برات مهم‌تره.
رستورانی که اولین قرارمون تو اونجا بود رو برای امشب رزرو کردم.
لطفاً؟
من قبلاً برنامه‌های دیگه‌ای ریختم، جک.
خب، کنسلش کن.
یه معذرت‌خواهی چی؟
اصلاً کجا داری میری؟
کارای هنری.
تو رستوران ببینمت.
چی، برای یه شب دیگه تحقیر شدن؟
نه. برای پاستا.
نمی‌خوام پسرم مثل تو بزرگ شه، جک.
واقعاً خیلی معذرت می‌خوام بخاطر کارایی که کردم.
اگه تو دلت بتونی منو ببخشی،
ساعت شیش تو رستوران می‌بینمت.
چی شده؟
از کجا می‌دونستی من اینجام؟
وین، همه می‌دونن زنت چند سال پیش ولت کرده.
دارم مهمونی می‌گیرم.
- میای داخل؟ - نه، تو خوبی.
اینو برام نگه دار.
جک، یه لطفی بهمون بکن.
به بقیه چیزی نگو، باشه؟
خواهشاً نگو موادت رو پس می‌خوای.
خدا رو شکر.
نه رفیق، من گند زدم.
زنم می‌خواد ول کنه بره.
پسرَمو دیوونه کردم.
دوستام فکر می‌کنن آدم کسل‌کننده‌ام.
و پدرزنم می‌خواد منو بکشه.
خب، حداقل آزادیتو داری.
اگه می‌تونستم کمکت می‌کردم، رفیق،
ولی من فقط یه آدم ناامید، دیسلکسیک و مستِ
هستم که دنبال مواد می‌گرده. چه فایده‌ای برات دارم؟
اشکالی نداره یه کم درستت کنم؟
اینا برای توئه، دانی.
آره، من دانی نیستم.
لعنتی. حتی اینم درست از آب درنمیاد.
اون ازم خواست بهت بگم دوستت داره. بیشتر از یوویل.
همین‌جا می‌ذارمشون، باشه؟
قبل از اینکه بشینی.
خیلی به این فکر کردم.
یه چیزی هست که باید بگم، پس...
من یه آدم عوضیم.
می‌دونی این معمولاً فقط اولشه؟
حتی نمی‌خوای قول بدی یه کم بیشتر تلاش کنی؟
و بعد تعجب می‌کنی چرا برگشتم کالج هنر.
با وان.
اون منو دید، جک.
واقعاً منو دید.
تو پونزده سال ازم فرار کردی.
ترسیدی بهم بخوری.
از اینکه باهام تنها باشی وحشت داشتی.
ولی نگران نباش، فقط تو نیستی.
منم همین حسو دارم.
منم می‌خوام ازت فرار کنم.
فکر نکن فقط توئه که از رابطه جنسی دوری می‌کنی.
فکر می‌کنی من ذوق دارم
که تو نود ثانیه رو من بخوابی
و مثل یه سگ تازی تند تند باهام باشی؟
بعضی وقتا... منم ترجیح می‌دم فقط خودمو ارضا کنم.
می‌دونم چی حس می‌کنی، عشقم.
و می‌دونم دیگه سایز هشت نیستم،
و سینه‌هام مثل لاستیک پنچر شدن،
و تفریح من شده وردل و فکر می‌کنم اوگ‌ها سکسی‌ان.
ولی توام دیگه اون آدمی که قبلاً بودی نیستی.
منظورم اینه، آره، تو دهه بیست یه کم تحت تأثیرت بودم
ولی فکر نمی‌کنی حالا دیگه از اون سن رد شدی
که چون یه کم مواد مصرف می‌کنی قهرمان باشی
و تو چشم دوستای احمقت یه آدم باحال؟
ولی می‌دونی چیه؟
با وجود همه‌چیز... من هنوزم دوستت دارم.
واقعاً.
منظورم اینه، آره، وان منو وسوسه کرد،
فقط برای اینکه یادم بیاد شور و شوق چه حسی داره.
ولی نمی‌تونستم تحمل کنم ناراحتی رو تو صورت کوچولوت ببینم.
پس، آره... کاملاً درست می‌گی.
تو یه آدم عوضی هستی.
ولی عوضی منی.
و این برام مهمه.
- کاربونارا، لطفاً. - اسپاگتی یا ریگاتونی؟
غافلگیرم کن.
ببینتت.
من هیچ‌وقت با آدمای درست حرف نزدم مگر اینکه داشتم مواد بهشون می‌فروختم.
هیچ‌وقت کتابی نخوندم، جز روزنامه سان.
هیچ‌وقت نرفتم نمایشگاه. نمایشگاه تو رو حساب نمی‌کنم.
حتی هیچ‌وقت یه گفت‌وگوی درست
نداشتم مگر درباره مواد یا فوتبال.
به آدمای غریبه تحقیرآمیز نگاه می‌کنم.
از قاطی شدن با آدمای خارج از دنیام می‌ترسم.
به حرف کسی گوش نمی‌دم مگر اینکه چیزی گیرم بیاد.
آدما رو از روی قیافه‌شون قضاوت می‌کنم.
برای هیچ کار خاصی دنبال جایزه‌ام.
از هر کی باهام مخالف باشه متنفرم.
و عاشق صدای...
خودمم.
لعنتی، حتماً حسابی حوصله‌تو سر می‌برم.
نمی‌گم قراره تبدیل به آلبرت اینشتین بشم.
اینشتین. اپشتین اون آدم کثافت بود.
چیزی که می‌گم...
اینه که اگه بتونم از زندان دور بمونم، می‌دونم می‌تونم عوض شم.
همم!
یه لحظه تقریباً حرفتو باور کردم.
تقریباً برام کافیه.
جک. جک، منم کنی بوی.
باید بیای کمکم کنی، جک.
داری به چی زل زدی؟
اون موادفروشایی که کتکشون زدیم تو بار دنبالمن.
اونا خیلی قوین.
آروم باش. دارم میام. الان میام. لعنتی.
من نزدیک دستشویی‌ام.
در پشتیه لعنتی قفله. باید بیای کمکم کنی.
- تو چی، هان؟ - من اونور خیابونم.
مو کاسه‌ای، قدش اینقده؟
باید بیای کمکم کنی.
- زود بیا پشت در. - کنی بوی!
چشماش دیوونه‌ست. دیدیش؟
باید بیای کمکم کنی. اونا می‌خوان منو گیر بندازن.
مو کاسه‌ای. مثل کفتار می‌خنده. دیدیش؟
نه، رفیق.
- مطمئنی؟ - ببخشید.
زود باش، جک.
زود بیا پشت در!
بیا پشت در و بازش کن.
کنی بوی! فشار بده، من سعی می‌کنم بازش کنم.
- بذار برم بیرون! - باشه.
جک، در رو باز کن!
عجله کن! باید از اینجا در بریم!
این خنده‌دار نیست.
چند ثانیه مونده بود گیرم بندازن.
اونا اسلحه داشتن.
قرار بود یه گلوله تو سرم بخوره!
من اینو لازم ندارم، کنی بوی!
دارم سعی می‌کنم زندگیمو درست کنم!
منو یادته، رفیق؟
این عوضی منو چاقو زد.
باشه. باشه، باشه، باشه.
آمبولانس لازم دارم.
یکی چاقو خورده. من جلوی فاکسم.
زود باشین، داره می‌میره.
بیا. نمیر، عوضی.
جرأت کنی بمیری، عوضی. نمیر.
باشه، باشه، باشه.
متهم در اولین جلسه تراپیش شرکت نکرد،
قربان،
و همین‌طور به خاطر درگیری با همکاراش کارشو از دست داد.
با این حال، دلیلی برای خوش‌بینی هست.
اول اینکه، به کمک یه مرد زخمی اومد،
آمبولانس خبر کرد. و طبق گزارش اونا،
قطعاً به نجات جون اون جوون کمک کرد.
و علاوه بر این، به نظر میاد تلاش کرده
کار دیگه‌ای پیدا کنه،
و با تیم داربست آقای ران میسون قرارداد بسته.
خلاصه، پیشنهاد می‌کنم متهم
دوره آزمایشی‌شو ادامه بده
تا بتونه تو تیم داربست کارشو ادامه بده،
و البته... روی خودش هم.
اینکه این دادگاه یه داستان خوب بشنوه کم پیش میاد.
تحت تأثیر قرار گرفتم.
به نظر میاد آزادی‌ات ارزش مبارزه کردنو داشته باشه، جونز.
آفرین.
نمی‌خوام تو کار اشتغال تو دخالت کنم،
پس می‌سپارمت به دستای قابل اعتماد آقای فیشر
و خدمات آزمایشی،
جایی که امیدوارم بتونی یه کم از خرد جدیدت...
رو به مجرمای جوون‌تر
که احتمالاً تو مسیرت باهاشون روبه‌رو می‌شی منتقل کنی.
خوبه. جلسه دادگاه تعطیل.
حیف شد. امیدوار بودم پنج سال بگیری.
خب دیگه، احمق.
برو با دوستای بی‌ارزشت جشن بگیر.
تو چی کار می‌کنی؟
نقاشی از بدن برهنه.
نگران نباش، جک، فقط برای تفریح اذیتت نمی‌کنم.
زندگی چیز عجیبیه.
هیچ‌وقت نمی‌دونی چطور قراره پیش بره.
منظورم اینه، کی فکرشو می‌کرد اون دو نفری
که تو این دنیا بیشتر از همه اذیتم کردن
همونایی باشن که وقتی بیشتر از همه بهشون نیاز داشتم
اومدن نجاتم دادن؟
- هی. - پس به سلامتی کنی بوی و ران.
کنی بوی، امیدوارم زخمات زود خوب شن.
ران، امیدوارم مال تو تا ابد بمونه.
در مورد خودم، منتظر یه آینده روشنم.
دارم به کاهش اثر کربنی‌ام فکر می‌کنم،
کار ثابت، یه تویوتا پریوس،
داوطلب شدن تو جشن مدرسه، یه ماشین چمن‌زنی فلایمو،
پادکست "بقیه‌اش سیاسته" ، کلاه بافتنی،
و تعطیلات پیاده‌روی تو پمبروکشایر با خانم جونز.
پخت نون خمیرترش، فستیوال ویلدرنس،
کتابای آشپزی جیمی اولیور، صندل‌های بازیافتی بیرکنشتاک،
وقت برای خودم، واژگان بهتر، ویم هوف،
کمپین‌های مردمی، به اشتراک گذاشتن پیشرفت خانوادگی تو شبکه‌های اجتماعی،
پنیر وگان، شاید حتی یه ریش.
توقف نفت، کیفای پارچه‌ای،
اشتراک گاردین، حمام گونگ،
درک بهتر از جوامع مختلف، کیمچی،
و به طور کلی یه کم عشق و تحمل بیشتر
نسبت به آدمای دوروبرم.
به هر حال، تا دوشنبه صبر می‌کنه.
بیا دیگه، حال کن، ای جیلای لعنتی.
ببینید بچه‌ها. اونا اینجان، ببین.
بیاین.
اینجا چی کار می‌کنی؟!
بیا! بیا!
بیا دیگه!
بیا! بیا!
ای احمق لعنتی!
MoviePovie. Com