رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie. Com
خروج کیسینجر از آرژانتین
مونتونروس در مبارزه علیه حرامزاده‌های فاشیست
ممنون.
هی.
سلام.
وای!
من معلم جدید انگلیسی هستم.
ممنون.
آقای میچل.
چمدان‌هاتون رو بذارید.
ما اونا رو به محل اقامتتون می‌برم.
- آه! میچل. - آقای باکل.
به سنت جورج خوش اومدید.
تیموتی باکل. مدیر مدرسه، معروف به تیمبوک.
- این، اوم، میچله. - بله.
پروازتون چطور بود؟
خوب. بدون اتفاق خاص.
بدون انفجار.
آه، بله، اینو از دفترم شنیدم.
احتمالاً یه بمب دیگه.
- یه بمب دیگه؟ - اوه، بله. آرژانتین در هرج و مرجه.
کودتای نظامی قریبه.
حالا، داریم فکر می‌کنیم شما رو در بال چاسر جا بدیم.
دنبالم بیاید.
سرکوب توسط نظامی‌ها خیلی خوب پیش نرفته
با گروه‌های انقلابی بی‌شمار.
مشکلات خیابانی، اقتصاد در حال سقوط،
دولت داره کنترل رو از دست می‌ده.
یه ماجرای وحشتناکه.
«نذارید حرامزاده‌ها شما رو له کنن».
- چی گفتید؟ - یه گرافیتی دیدم
روی دیوار بیرون. مهم نیست.
خب، ما سعی می‌کنیم از همه اینا دور بمونیم، می‌دونی؟
خیلی با «پ» کوچک
وقتی صحبت از سیاست اینجا در سنت جورج می‌شه.
خانواده‌های پولدار زیادی پسراشون رو اینجا می‌فرستن.
- متوجه شدی؟ - بله.
عالیه.
ممنون که با این اعلان دیرهنگام به ما ملحق شدید.
معلم‌های انگلیسی مثل شما
این روزا اینجا خیلی کم پیدا می‌شن.
به هر حال، فرصت نکردم رزومه‌تون رو بخونم.
اخیراً کجا بودید؟
اوم، توی اکوادور تدریس می‌کردم،
و قبلش ونزوئلا و برزیل،
و قبل از اون شیکاگو،
پس کم‌کم دارم راهم رو به سمت پایین پیدا می‌کنم.
- چی؟ - از نظر جغرافیایی.
اوه. بله، بله.
خب، شما اینجا هستید، اتاق 23.
موسیقی بلند، سیگار کشیدن، حیوان خانگی ممنوع.
- پایان سخنرانی. شنیدید، شنیدید. - هه.
حالا، ساعت 16:30 یه جلسه توی اتاق مشترک داریم.
دیر نکنید. نقطه ضعفمه.
خوش اومدید.
سلام؟
نباید اینجوری یواشکی بهم نزدیک شی.
چند بار گفتم «سلام».
باید بلند بگی تا بشنوم.
قطعاً تقصیر منه.
آره، تقصیر توئه.
خب، اینو خوب شنیدی.
شرط می‌بندم شوهرت هر چی می‌گی گوش می‌ده.
- نه، اون دیگه نیست. - نکشتیش، کردی؟
نه، سرطان.
اوه. خب، متأسفم که اینو شنیدم.
خوش اومدید، خوش اومدید به سنت جورج.
هی. تو میچلی، درسته؟ من تاپیوام.
استاد فیزیک از فنلاند.
این به معنی روز بخیر به فنلاندیه.
پر از علامت‌های اوملاوته.
- ببخشید، ما... هم‌اتاقی هستیم؟ - نه.
فقط چون راست اومدی تو.
فقط داشتم دوستانه رفتار می‌کردم.
اوه. باشه.
- تو تراس داری. - آره.
شاید بتونیم اینجا مهمونی بگیریم.
ودکا داری؟
یه بطری جین توی آشپزخونه روی پیشخوانه.
خودت بردار.
جین.
خب، آره.
خب، پسرای اینجا،
خیلی مرفه و لوسن.
و آقای تیمبوک، مدیر، فکر می‌کنه ناپلئونه.
هوم.
با من خیلی مهربون بود.
بعضی آدما دو رو دارن.
هوم. حتی یوزف منگله برای بعضی‌ها دکتر خوبی بود.
در واقع، مگه اون این اطراف زندگی نمی‌کنه؟
آره، کلی نازی
به این منطقه از دنیا مهاجرت کردن
بعد از جنگ جهانی دوم.
خیلی خنده‌دار نیست.
ولی خنده‌دار هم هست.
ماهیگیرای ایسلندی، شکار تجاری نهنگ،
بمب هیدروژنی،
وضعیت سیاسی اینجا توی آرژانتین.
هر نظر قوی‌ای که ممکنه داشته باشید،
شدیداً توصیه می‌کنم برای خودتون نگه دارید
و بقیه‌مون رو با اونا خسته نکنید. هوم؟
- شنیدید، شنیدید. - شنیدید، شنیدید.
حالا، این ترم آقای تام میچل به ما ملحق شده.
سلام.
میچل قراره انگلیسی تدریس کنه.
سلام.
حالا، من شما رو به خونه وولزی اختصاص دادم،
جایی که مسئول کلاس چهارم پایین خواهید بود.
اوه. و همچنین شما رو
به‌عنوان مربی کمکی راگبی برای تیم دوم زیر 14 سال گذاشتم.
این ممکنه مشکل‌ساز باشه، مدیر.
چرا؟
چون من هیچی درباره راگبی نمی‌دونم.
در واقع، من... ازش بدم میاد.
چرا؟
من توپ‌های گرد رو دوست دارم.
عالیه. بله.
صبح بخیر.
اسم من آقای میچله،
و من اینجام تا بهتون انگلیسی یاد بدم.
پس، از حالا به بعد، فقط انگلیسی حرف می‌زنم.
لطفاً بشینید.
خب، از حالا به بعد انگلیسی.
بیاید با این شروع کنیم که اسمتون رو بهم بگید.
اوه، تو.
اسمت چیه؟
اسمت رو بهش بگو، بچه تخس.
ارنستو کاستیو.
ارنستو.
اهمیت ارنستو بودن.
اسکار وایلد.
خب، اوم...
تو.
اسمت چیه؟
پسر مامانی.
لطفاً ساکت.
- دیه‌گو. - دیه‌گو.
و آخر هفته چی کار کردی، دیه‌گو؟
رفتی پارک؟
رفتی خرید؟
لباس فضانوردی پوشیدی و رفتی ماه؟
نه.
نه چی؟
من به ماه نرفتم.
این من بودم که داشتم طعنه می‌زدم.
اون...
اشکال مختلف طعنه وجود داره.
برای طعنه زدن، می‌تونید یکی از موارد زیر رو استفاده کنید.
استعاره، باثوس، بازی با کلمات، پارودی، اغراق، کم‌گویی و هجو.
پس دوست دارم یه جمله طعنه‌آمیز به انگلیسی بنویسید،
که از یکی از این اشکال طنز استفاده کرده باشه.
و من توی این روزنامه انگلیسی دنبال طعنه می‌گردم
تا همه بتونیم درباره‌ش بحث کنیم.
برای بحث همه‌مون.
باشه. اسکرام کنید.
- نه! - چی، آقا؟ چرا؟
اسکرام؟ برای چی؟
- پاس رو به جلو. - برای کی؟
- ارنستو. - چی؟
- نه، نکرد. - نه، نکردم.
- نکرد. - نکرد؟
نه!
باشه، فکر کردم کرد. اوم...
ببینید، چرا 15 دقیقه دیگه خودتون بازی نمی‌کنید
بعد گروه‌های
سه یا چهار نفره بشید و بحث کنید
چرا توی راگبی مهمه که از توپ بیضی‌شکل
استفاده بشه و نه کروی.
باشه؟
من می‌رم قوانین پاس رو به جلو رو چک کنم.
- این همه‌چیز بود. - ممنون.
تحویل ماهی!
سوفیا، حرفم باهات تموم نشده.
همیشه همینو می‌گی.
مونتونروس به افراد بیشتری برای مبارزه برای کارگرا نیاز داره،
برای فقرا.
سوفیا: من با خشونت موافق نیستم.
ما باید از خودمون در برابر نظامی‌ها دفاع کنیم.
سوفیا: وقتی بمب استفاده می‌کنید، وقتی آدم‌ربایی می‌کنید،
از اونا بهتر نیستید.
من باید برم کار کنم.
ببخشید، آقا.
صحبتم با ماهی‌فروش شما رو اذیت کرد؟
صحبت؟ چه صحبتی؟
میچل؟ آره.
اونجایی؟ بیا تو.
درباره این روز دیوونه‌کننده ولی جدی چه احساسی داری؟
اوه، آره.
امروز صبح با موسیقی متن
سیرک پرنده مونتی پایتون بیدار شدم
و حالا این همه موسیقی گروه رژه.
این موسیقی نظامیه،
مثل همه موسیقی‌هایی که امروز توی هر کانال پخش می‌شه.
کودتا شده.
پسرها دارن به خونه فرستاده می‌شن.
- کالج یه هفته تعطیله. - خب، این خبر خوبیه.
وضعیت خیلی جدیه.
گزارش‌هایی از تیراندازی اومده.
ژنرال‌ها کنترل رو به دست گرفتن.
ارتش داره با چریک‌های مونتونروس می‌جنگه.
بعد، همه چپ‌گراها، اتحادیه‌ای‌ها، فعال‌ها، روشنفکرها رو جمع می‌کنن.
اتحادیه‌ای‌ها، فعال‌ها، روشنفکرها.
یه هفته تعطیل شدیم؟
تا وقتی این وضعیت روشن‌تر بشه.
با آزادی و دموکراسی خداحافظی کن.
یه هفته.
به ترس، ارعاب سلام کن...
- شاید برم اروگوئه. - و وحشی‌گری.
- به اروگوئه؟ - آره، برای چند روز.
چرا می‌خوای بری اروگوئه؟
اوم، می‌دونی، معماری، تاریخ.
- واقعاً؟ - آره.
در واقع، این ایده خوبیه.
چون اینجا عملاً کار زیادی نمی‌تونیم بکنیم،
و اروگوئه منو خیلی مجذوب خودش کرده.
توی سال 1811 از اسپانیا مستقل شد،
ولی یه سوءتفاهم رایجه.
یه ملت مستقل شد
- توی این لحظه... - اوم...
چون بلافاصله توسط برزیل تا سال 1825 ضمیمه شد.
من فقط تا حدی به تاریخ
و معماری اروگوئه علاقه‌مندم.
بیشتر می‌خوام از این مکان فرار کنم،
برم رقص، مشروب بخورم، شاید با چندتا خانم آشنا بشم.
این احتمالاً مورد علاقه تو نیست.
اوم، من هنوز دوست دارم باهات بیام.
جالب نیست؟
همه این آدما توی سفرهاشون.
همه با داستان‌هایی برای گفتن.
من فقط شرایط شخصی آدما رو خیلی جالب می‌بینم.
تو نمی‌بینی؟
اوم...
نه.
من می‌بینم.
حتی مثلاً، مثلاً،
یه روزی دوست دارم داستان تو رو بدونم.
جالب.
زندگی آدما.
چرا جایی که هستیم تموم می‌شیم.
یه در بسته می‌شه و یه در دیگه بسته می‌شه.
باشه، اسمش چیه؟
کی؟
زنی که اینقدر مشتاقی درباره‌ش بهم بگی.
آنی.
دوست‌دختر؟
زن.
منو ول کرد. به خاطر الکسی.
اون خوش‌تیپ‌تره؟
یه کم، فکر کنم.
پولدارتر؟
آره.
خوش‌مشرب‌تر؟
نمی‌دونم، شاید.
اندام بزرگ‌تر؟
این دیگه خنده‌دار نیست.
من همسرم و بهترین دوستم رو از دست دادم.
ببین، احتمالاً از هم جدا می‌شن.
واقعاً فکر می‌کنی؟
آره، ولی بعدش چی؟
آدما به هر دلیلی از هم جدا می‌شن،
بعد می‌خوان دوباره باهات باشن،
ولی تو می‌گی نه چون هر چیزی که اتفاق افتاده.
و بعد یه روز فکر می‌کنی، خب، شاید دوباره امتحان کنم،
ولی دیگه دیر شده چون اون رفته.
به هر حال...
دیگه هیچی مهم نیست، درسته؟
یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
- من تو رو دوست دارم، میچل. - واقعاً؟
نه.
فکر کنم این مکان شهرت بدی داره.
کثیف و لذت‌جو.
آره، می‌دونم.
ولی هنوز می‌خوای بری تو، درسته؟
- آره، خیلی. - خوبه، خوبه.
آنی واقعاً رقاص خوبی بود.
یه هفته پیش از امروز،
هشت سال می‌شه از اولین رقصمون.
دو تا خانم اون‌طرف راست منن.
ما خیلی با هم خوشحال بودیم.
عاشق پیاده‌روی بودیم.
بعد یه روز، گفت می‌رم نون بخرم.
دیگه خونه نیومد و من دیگه ندیدمش.
یهو تنها شدم.
- و بدون نون. - آره.
غمگین و گرسنه بودم. یادمه.
خب، خوبه که تونستی فراموشش کنی.
حالا، بالای شونه راستم دو تا خانم هستن.
- اونا اونجان؟ - می‌تونستم اشاره کنم.
سعی کردم یواشکی باشم.
دارن به سمت ما میان.
از رقصم تعریف کن.
رقصت خیلی خوبه.
آره، آره، خوب حرکت می‌کنه.
لطفاً. ولی ممنون.
خیلی انعطاف‌پذیره.
فقط سه تا اشتباه دیدم.
- من کارینام. - من تامم.
استقامت، نظم، حرکت لگن.
و این تاپیوئه.
آره، ما معلم‌ایم و برای استراحت اینجاییم،
و برای اینکه منفجر نشیم.
باشه، به اروگوئه خوش اومدید.
فکر کنم این مکان پر از روح‌های گمشده‌ست.
این شامل همه‌مون می‌شه؟
شاید.
فکر کنم هرکی اینجا میاد دنبال یه چیزیه.
تو دنبال چی هستی؟
خب، من مثل ارنست همینگوی‌ام،
ولی بدون پول
و بدون اینکه کتابی نوشته باشم.
پس مردم می‌گن عناصر جدول تناوبی
نمی‌تونن تغییر کنن.
این یه سوءتفاهم رایجه.
اونا در واقع توی شکافت یا همجوشی می‌تونن.
به هر حال، کی اهمیت می‌ده، درسته؟
نه، فکر کنم جالبه.
آره. آره؟
آره.
ممنون.
چرا دوستت یهو رفت؟
با قایق صبح زود رفت چون دلش شکسته.
دوستم واقعاً ازش خوشش اومد.
پس اون کسل‌کننده‌ست.
صبح این موقع خیلی قشنگه.
من میام ساحل وقتی می‌خوام به هیچی فکر نکنم.
آره، من... دوست دارم به هیچی فکر نکنم.
هی، ارنست همینگوی.
هوم؟
پیرمرد و دریا.
خب، من... اونقدرا هم پیر نیستم.
باشه، میانسال؟
آره، مرد میانسال و دریا. آره.
می‌دونی چیه؟ یه حس درباره تو دارم.
همه‌چیز رو دفع می‌کنی.
ولی فکر کنم عمق‌های پنهانی داری.
اوه، نه، من... واقعاً خیلی سطحی‌ام.
اوه، لعنتی.
- این چیه؟ - فکر کنم این نفته.
از یه نشت.
اونا پنگوئنن.
وای، خدایا!
خدای من، این کوچولو هنوز زنده‌ست.
بیچاره.
اوه. این...
اوه، خیلی غم‌انگیزه.
ولی، می‌دونی، ما نمی‌تونیم کاری کنیم.
ناراحت‌کننده‌ست، ولی...
واقعاً نمی‌تونی توی طبیعت دخالت کنی.
این آشغال هیچ‌وقت از کفشم پاک نمی‌شه.
من با کفش‌هام خیلی بدشانسم.
- لکه نفت طبیعت نیست. - چی؟
همه این پنگوئن‌ها توسط ما کشته شدن،
انسان‌ها.
حداقل باید برای این کوچولو کاری کنیم.
نمی‌خوام بگم، ولی فکر کنم اون دیگه عملاً مرده.
می‌دونی، نمی‌تونیم اونو ببریم اتاق هتل.
باشه. بیا تمیزت کنیم.
باشه. اوم...
- تو دوش رو بگیر. - تو صابون رو بیار.
- بشورش. - کف درست کن.
- این باید کار رو راه بندازه. - من آب رو می‌گیرم.
پسر خوب.
از کجا می‌دونی پسره؟ جواب نده.
- بگیر. - گرمش کنم؟
نه، سرد.
- مطمئنی گرم نباشه؟ - ولرمه.
توی پرهاش کار کن.
افتضاحن. نفت.
خب، این خوبه، مگه نه، آقای پنگوئن؟
- حالا یه کم خوشحال‌تر به نظر میاد. - آره.
خدایا!
- اوه! - عیسی!
حرامزاده!
صادقانه فکر می‌کنم مهربون‌تره که غرقش کنیم.
شاید فقط داره سعی می‌کنه محبت نشون بده.
منم همین کار رو می‌کنم.
باشه.
بگیر.
آره.
حالا این ابتکاره.
همه‌چیز تمیز و قشنگ.
بگیر.
این خوبه.
باشه.
حالا یه پنگوئن خوشحالی.
این پرهای سفید قشنگ رو ببین.
زیبا.
اینو دوست داری، مگه نه؟
فکر کنم حالا می‌تونیم منقارش رو باز کنیم.
آره؟
کلمه امن رو گفته؟
اشکال نداره، به من اعتماد داره.
می‌بینی؟
فقط باید یه کم بهش محبت نشون بدی.
- آره؟ - آره.
متاسفم.
الان باید برم.
شوخی می‌کنی؟ چرا؟
چون متاهلم.
متاهلی، باشه.
منظورم...
من تو این جور چیزا خیلی عمل‌گرام.
امشب اومدم که خوش بگذرونم
و فکر می‌کردم می‌تونم این کارو بکنم.
ولی نمی‌تونم.
امیدوارم درکم کنی.
- متاسفم. - عذرخواهی نکن.
خداحافظ.
آدیوس.
هی، پنگوئن چی؟
باشه.
برو.
ممنون بابت یادگاری.
برو پیش دوستای پنگوئنت.
برو.
برو تو دریا آزاد باش.
برو دیگه.
آدیوس.
این از کجا اومد؟ مال شماست؟
ببخشید.
از کجا اومده؟ مال شماست؟ 428 00:30mobilesync.com
ببخشید. کی؟
اون پنگوئن.
پنگوئن؟
اون یکی.
حیون خونگیته؟
اوه!
نه، نمی‌دونم از کجا اومده.
آره، آره، تو کنار دریا باهاش بودی.
واقعا؟
باشه، من کمتر از یه روزه می‌شناسمش.
از یه لکه نفت نجاتش دادم.
از لکه نفت نجاتش دادی؟
- آره. - اون نجاتش داده.
آره، حالا فکر می‌کنه دوستمه،
ولی دوستم نیست.
خب، نمی‌تونی پنگوئنتو اینجا ول کنی.
این پنگوئن من نیست. من پنگوئن دوست ندارم.
پس چرا جونشو نجات دادی؟
چون می‌خواستم یه زنی رو تحت تاثیر قرار بدم
که باهاش بخوابم.
حالا نه سکس کردم، نه از شر این پنگوئن خلاص شدم.
ببخشید که حرفو قطع می‌کنم،
ولی یه کم عجله دارم.
می‌خوام حساب کنم.
زودتر زنگ زدم واسه صورت‌حساب.
یخچالی.
آره، باشه. ممنون. می‌خوام پرداخت کنم.
کیف پولم تو اتاقمه.
به اون نیازی ندارم.
اونجاست.
فکر کردم شاید داشتن پنگوئن غیرقانونیه،
واسه همین تو اتاق گذاشتمش.
آقا، باید پنگوئنو با خودت ببری.
نمی‌خوام پنگوئنو با خودم ببرم.
اگه پنگوئنو نبری، دستگیرت می‌کنم.
آره؟ به چه جرمی؟
همین‌جوری دستگیرت می‌کنم.
خب، می‌برم... معلومه که می‌برمش.
بوئنوس دیاس.
چیزی برای اظهار دارین؟
نه.
گراسیاس.
ایست! آقا، وایستا!
اون چی بود؟
تو کیفت چیه؟ الان نشونم بده.
باشه، می‌خواستم با یکی درباره این صحبت کنم.
خلاصه، می‌خوام براش درخواست پناهندگی بدم.
پناهندگی؟
آره، تو باغ‌وحش.
باشه.
می‌تونی ببرش.
ولی باید هزینه گمرک بدی.
فقط دلار.
- دلار؟ - ۵۰ دلار.
اوه... من...
۵۰ دلار ندارم.
چقدر داری؟
ام...
اوه، آره. هیچی.
پس نمی‌تونی ببرش.
واقعا؟
اوه، این...
خب، من تمام تلاشمو کردم.
فکر کنم اگه نتونم ببرمش، پس...
لعنتی، خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
خب، خوب... ام...
ببخشید، کوچولو. فکر کنم آدیوسه.
هی، اسمش چیه؟
پیتر.
پیتر پنگوئن؟
- آره. - باشه.
- باشه، می‌تونی ببرش. - اشکالی نداره.
می‌دونم تو کارتو باید انجام بدی.
لطفا، پیترو ببر.
نمی‌خوام به دردسر بیفتم، واقعا اشکالی نداره.
- پیترو ببر. - اشکالی نداره.
این پنگوئن لعنتی رو ببر.
من نمی‌خوامش.
دستگیرت می‌کنم.
به چه جرمی... به خاطر خدا!
بیا، پیتر.
بوئناس تاردس.
آه، میشل!
- همونی که دنبالش بودم. - مدیر، امیدوار بودم...
حالا، من به شدت آگاهم
که هنوز درباره اهداف صحبت نکردیم.
می‌دونی کجا می‌خوایم پسرا از نظر عملکرد باشن.
- آره. - خوبی؟
آره، ببخشید، فقط یه پرنده شکاری دیدم.
نمی‌تونم بگم کایتِ یا عقاب.
چیزی نمی‌بینم.
خب، خیلی ساده‌ست.
کار تو اینه که پسرا رو به سطح O برسونی.
و تا جایی که من می‌بینم، هنوز خیلی فاصله دارن.
هوم.
عشق پرنده‌های پردار داری، نه؟
ام...
یه کم. آره.
آه. خوبه. خب، پسرات،
باید خودشونو جمع‌وجور کنن.
و صراحتا، میشل، تو هم همین‌طور.
هوم؟
بلند و واضح.
خوبه. خب، برو.
مرسی.
ها.
مهم نیست از کجا گرفتمش،
مهم اینه که دارم و پیش شما بهتره.
باید بره باغ‌وحش. شما باغ‌وحشید.
نمی‌تونم نگهش دارم،
پس باید از دستم بگیریدش.
نمی‌تونم بگم از کجا زنگ می‌زنم،
خیلی حساسه.
باشه، فقط یه پیام ساده به سرپرست بدید.
بگید من پنگوئنو دارم،
و اگه پنگوئنو نگیره،
می‌کشمش.
بگید این مرد پنگوئنه.
ببخشید، یه چیز دیگه.
پنگوئنا چه نوع ماهی‌ای می‌خورن؟
ساردین آرژانتینی
بیا، اینو بو کن.
اینو بو کن.
فکر کنم نه.
اینجا بخواب.
چی؟
چون بو می‌دی.
شب بخیر.
بیا اینجا.
خب، اینجاست.
این فعلا جای توئه.
شبا تو حموم، روزا تو تراس.
آره.
ام...
نه؟
می‌دونی، کسایی که سخت غذا می‌خورن
آخرش غذای کسایی می‌شن
که کمتر سخت می‌گیرن.
پس اینجا غذا بخور و اینجا گه بزن.
«بودن یا نبودن، مسئله این است.»
به عبارت دیگه، باید اینجا باشم یا نه؟
«آیا شریف‌تر است که در ذهن تحمل کنیم
تیر و کمان‌های بخت ظالم را...»
بگو کجان، چاقالو.
«...یا با گرفتن سلاح در برابر دریایی از مشکلات
با مقابله، پایانشون بدیم.»
دریایی از مشکلات.
موش سوسیالیست!
مثالی از دریایی از مشکلات؟
حرف بزن وگرنه شکنجت می‌کنیم.
باشه، لوپز، دومینگز، چی به سر دیه‌گو آوردین؟
هیچی، قربان.
با دیه‌گو چیکار می‌کنید؟
فقط یه بازیه.
ما سربازیم و اون مونتونروس.
بابام می‌گه ما با خوک‌های سوسیالیست در جنگیم.
ما فقط بازی می‌کنیم.
ما سربازیم و اون مونتونروس.
درسته؟ ها؟
بگو کجان
وگرنه می‌کشیمت.
الان بازش کنید.
باید از تکیه به زمان حال دست بکشیم.
تنبلیِ.
خب، رامیرو، من یه خوک سوسیالیستم.
می‌تونی چند تا زمان گذشته اول شخص
بهم بدی، لطفا؟
بودم...
بوده‌ام، و قبلا خوک سوسیالیست بودم.
خوبه.
حالا، از...
برای این تمرین،
از دیدگاه یه خوک سوسیالیست، البته،
پدر رامیرو می‌تونه، بدون توهین،
یه وحشی فاشیست باشه.
آره، از اون استفاده کنیم.
دیه‌گو، به‌عنوان خوک سوسیالیست انتخاب‌شده،
می‌تونی یه آینده کامل بندازی وسط، لطفا؟
پدر رامیرو بود، بوده،
و خواهد بود یه وحشی فاشیست.
عالیه. آره.
می‌بینی وقتی خودتو به کار بگیری چی می‌شه؟
۴۵۰...
۵۰۰,۰۰۰.
پس حقوق ماه اولت.
دو و نیم میلیون پزو.
آرژانتین، جایی که همه میلیونرن.
پس باید همه‌شو فوری خرج کنی، آره؟
مهمه که کلی چیز بخری،
بعد بیاری پیش من نشونم بدی.
مطمئن باش خوب می‌گردم.
روش حساب می‌کنم.
موچاس گراسیاس.
اوه.
سلام. شما برای سنت جورج ماهی می‌فرستید.
سلام، خوبی؟
خوبم. تو چطور؟
- خوبم. چی لازم داری؟ - یه کیلو ماهی ریز، لطفا.
خرید کردی، آقا؟
آره، چند تا چیز جورواجور.
مطمئن شو حسابی چونه می‌زنی.
تو این زندگی، هیچ‌کس اون چیزی که لیاقتشو داره نمی‌گیره.
فقط اون چیزی رو می‌گیره که مذاکره کرده.
خب، چقدر؟
نه، لطفا. مهمون من.
- گراسیاس. - د نادا.
پنگوئن هنوز زندست.
آره، این مرد پنگوئنه.
نه، نمی‌خوام به پنگوئن آسیب بزنم.
ولی اگه نتونم با سرپرست درباره‌ش صحبت کنم،
ایمنی‌ش تضمین نمی‌شه.
شنبه؟ آره، می‌تونم بیام.
ممنون.
یه بسته کارت بازی.
تخته دارت، سه تا دارت،
که فقط اینا رو داشتن، ولی همین کافیه،
و یه قاشقک کفش بلند، که خیلی پیشنهادش می‌کنم.
قاشقک کفش؟
آره. اگه بالای ۵۰ سالی و کفش راحتی می‌پوشی،
زندگیتو عوض می‌کنه.
دیگه لازم نیست خم شی.
از نظر کفش.
- همین بود؟ - آره.
اون چیه؟
فقط یه جفت کفش و چند تا ماهی ریزه.
ماهی ریز؟
آره، من ماهی ریز دوست دارم.
باید همه‌شو خرج کنی، نمی‌فهمی؟
خب، فکر کردم این ماه یه کم خرج کنم
و بقیشو تا ماه بعد نگه دارم
تا چیزی که واقعا می‌خوام پیدا کنم.
حرفامو گوش نمی‌دی.
تا دوشنبه، پولی که بهت دادم
نصف ارزش الانشو داره.
واقعا؟
باید دوباره بری خرید.
- باشه. - خوبه.
می‌تونم یه جفت جوراب بهت بدم بابتش.
بابت چی؟
قاشقک کفش.
نه.
باشه.
دو جفت جوراب، رنگ نارنجی.
آخرین پیشنهاد.
ببین.
ماریا: سلام!
آه. باشه. باشه. ام...
اونو نگه دار و دهنتو ببند.
گرچه فکر کنم برات فرقی نداره، مگه نه؟
یه لحظه!
- سلام. - ماریا: سلام.
این نوه‌م، سوفیا.
اوه. نوه، وای.
آره. فکر کنم قبلا یه لحظه دیدیمش
وقتی نشنیدم چی می‌گفت.
ولی امروز واقعا نیازی به تمیز کردن ندارم، مرسی.
ماریا: می‌خوای کارمونو از دست بدیم؟
ام، باشه، شاید فقط یه تمیزکاری سریع تو آشپزخونه.
باید پرده رو باز کنی. اینجا خیلی تاریک و غمگینه.
نه، نه، من نور خورشید دوست ندارم.
- اینا مال توئه؟ - آره، چراphysicsync.com
نمی‌دونم، خیلی قدیمی به نظر می‌رسن.
آره، نه، بعضی‌ها مد رو
با استایل اشتباه می‌گیرن...
- که البته همیشگیه. - اون چیه؟
فقط چند تا پسر دارن چیزی پرت می‌کنن.
این چیه؟
یه عالمه سواله.
اون، ام، یه...
- لعنتی. - مال کیه؟
خب، مال من نیست.
اگه این مال من بود، قطعا می‌رفتم دکتر...
فضله پرنده‌ست.
فضله پرنده؟ پرنده گنده‌ایه.
آره، پرنده گنده‌ایه.
ام...
چون پنگوئنه.
فضله پنگوئنه.
اینجا چیکار می‌کنه؟
تو پونتا دل استه پیداش کردم، پر از نفت بود.
تمیزش کردم و آوردمش اینجا.
- ماریا: چرا؟ - که ببرمش باغ‌وحش.
سعی کردم این لعنتی رو تو دریا ول کنم،
ولی نرفت.
اسمی داره؟
خب، با پیتر شوخی کردم،
ولی فقط پنگوئن رو ترجیح می‌دم.
نه، باید اسم داشته باشه.
می‌دونم.
باید صداش کنیم خوان سالوادور گاویوتا.
منو یاد شخصیت اصلی اون کتاب می‌ندازه،
یه مرغ دریایی که باید پرواز یاد بگیره.
سالوادور. یعنی ناجی. اسم خوبیه.
آه. خب، خوان سالوادور گاویوتا باشه.
اگه بتونم زنده نگهش دارم تا ببرمش باغ‌وحش،
فکر کنم کارم تمومه.
- زنده نگه داشتن؟ - آره.
دارم سعی می‌کنم بهش غذا بدم.
از وقتی پیداش کردم چیزی نخورده.
آره، اونو امتحان کردم.
بذار من امتحان کنم.
چرا می‌خوای تو باغ‌وحش حبسش کنی؟
خب، مسئله این نیست که بخوام حبسش کنم، مگه نه؟
فقط...
می‌خوام بذارمش جایی که ازش مراقبت کنن،
و حالا عموما بهش می‌گن باغ‌وحش، پس...
- فقط داری از قوانین پیروی می‌کنی. - و تو همیشه از قوانین پیروی می‌کنی.
یه لحظه صبر کن. من بودم که نجاتش دادم.
پس حالا نسبت بهش مسئولی.
اوه.
واقعا نوه‌ته، نه؟
سوفیا، گاهی تو زندگی،
چیزا اون‌جوری که می‌خوای پیش نمی‌رن،
و باید اقداماتی بکنی که ایده‌آل نیستن.
باید سخنگوی ارتش باشی.
خب، فقط برای ثبت،
فاشیسم یکی از چیزاییه که اصلا دوست ندارم.
واقعا؟ اخیرا تو هیچ راهپیمایی ندیدمت.
چون من معلمم، و این کشور من نیست.
و تو خوشحالی که از این...
یاد گرفتم اونو بیرون نگه دارم، دهنمو ببندم
و این تا حالا خیلی به دردم خورده.
خب، من نظافتچیم و با این حرف می‌زنم
درباره مزخرفاتی که با این بو می‌کشم.
سوفیا: وقتی آدزای بد
کارای بد می‌کنن، انتظارشو دارم.
وقتی آدمای خوب هیچ کاری نمی‌کنن،
فقط دلم می‌خواد مشت بزنم تو صورتشون.
نه، صبر کنید، لطفا. هر دوتون.
بمونید. بمونید و ناهار بخورید.
چرا؟
چون...
مدت زیادیه بحث خوب نکردم، و، ام...
دلم براش تنگ شده.
پس بمونید. براتون سوسیس پوره و سس پیاز درست می‌کنم.
غذای خوب امپریالیستی بریتانیایی،
که بی‌رحمانه به مستعمره‌ها تحمیل شده.
صبر کن، داره می‌خوره.
چطور این کارو کردی؟
حالا نمی‌میره.
خوبه.
- فقط باید باهاش دوست شی. - آه. آره، معلومه.
- باشه. - بیا.
بذار امتحان کنم.
ماریا: خوان سالوادور!
می‌دونی، منم یه زمانی مثل تو جوون و آرمان‌گرا بودم، سوفیا.
ولی، ام... زندگی آدمو عوض می‌کنه.
پس منتظرم پیر و بدبین شم.
هوم.
فیوژن وقتیه که دو اتم به هم برخورد می‌کنن
تا یه اتم سنگین‌تر بسازن.
هولا.
حالا،
«باید دوباره برم به دریا
به دریای تنها و آسمان
و تنها چیزی که می‌خوام یه کشتی بلند و یه ستاره‌ست که هدایتش کنه.»
جان میسفیلد با این چی می‌خواد بگه؟
ایگور.
آقا، یه پنگوئن رو میزتونه.
انگلیسی، لطفا. این پنگوئنه، و اسمش خوان سالوادوره.
چرا یه پنگوئن رو میزت داری؟
که همه‌تون حواستون جمع شه. فکر کنم جواب داد.
بله، والتر.
ولی از کجا پنگوئن آوردی، آقا؟
پیداش کردم. 793 00:53:00 махална линия... > 00:53:02,596 و فعلا اینو بین خودمون نگه داریم.
اگه کسی بفهمه، مصادره‌ش می‌کنن.
ببین، یه معامله باهاتون می‌کنم.
اگه بقیه این درس رو
کمک کنید بفهمم این شعر واقعا چی می‌گه،
اون‌وقت ناهار به همتون اجازه می‌دم بهش ماهی بدید.
معامله‌ست؟
خب، ادامه بدید، سرهاتون رو تکون بدید.
خوان سالوادور، معامله؟
بله، بله، اون با این موافقه.
باشه، پس از حالا به بعد تمرکز کنید، لطفاً.
درسته.
«و ضربه‌ی چرخ و آواز باد
و لرزش بادبان سفید
و مه خاکستری روی چهره‌ی دریا
و سپیده‌دمی خاکستری که می‌شکفد.»
تب دریا، از جان میسفیلد.
یکی از مورد علاقه‌هام.
ولی، اوم، درباره‌ی چیه؟
یه سرنخ بهتون می‌دم. بله، ایگور.
می‌تونیم پنگوئن رو توی جعبه بذاریم؟
- خیر. - می‌تونیم باهاش دوچرخه‌سواری کنیم؟
- خیر. - می‌تونیم بذاریمش توی استخر؟
بله، لطفاً، آقا!
آقا، پنگوئن از دریا اومده.
درست مثل شعر.
شاید دوست داشته باشه توی استخر شنا کنه.
آره، لطفاً.
نه، قرار نیست پنگوئن رو توی استخر بذاریم.
چرا نه؟
چون برخلاف قانونه.
بله، اوم...
رامیرو درست می‌گه.
خب، شعر. یه سرنخ.
فقط درباره‌ی کشتی‌ها نیست، و فقط درباره‌ی دریا هم نیست.
ایده‌ای دارید؟
بیاید، تمرکز کنید.
به خوان سالوادور فکر کنید، اقیانوس وسیع پیش رویش،
فقط می‌ره هرجا که باد ببرتش.
- دیه‌گو. - آقا، استعاره‌ست؟
عالی. استعاره. برای چی؟
برای آزاد بودن.
امم. بله. خیلی خوب. آزادی.
آزادی!
آزادی از چی؟
منظورمون از آزادی چیه؟
آزادی از... احمق‌ها؟
از مدرسه؟
آزادی از ستم؟
از خودت؟
باشه، ماهی‌ها رو بیارید.
یکی یکی.
وای، وای، وای، وای.
نه، نه، هی.
دیه‌گو مسئول غذا دادن به خوان سالوادوره.
آره.
ولی چرا اون رو انتخاب کردی؟
چون من دیکتاتورم.
سطل رو بهش بده.
خوان سالوادور... به نظر گرسنه میاد.
چراغ‌قوه‌ها.
اوه، سلام.
خزانه‌دار یه چیز خاصی درباره‌ی چراغ‌قوه‌ها داره.
بله، بله، همین‌طوره.
حالا هم یه چیز خاصی درباره‌ی کفش‌کش‌ها داره،
اگه بخوایم شایعه‌های خزانه‌دار رو رد و بدل کنیم.
- عجیبه. - می‌دونم.
ترجیح می‌ده ما توی قرون وسطی باشیم
و همه‌چیز رو پایاپای معامله کنیم.
این چیزیه که باید مراقبش باشم؟
چندتا انجیر تازه.
مورد علاقه‌ی مادربزرگم. می‌خوای؟
ممنون.
خوان سالوادور چطوره؟
اون، اوم، خیلی خوبه. بله.
حالا که شروع به غذا خوردن کرده، دیگه متوقف نمی‌شه.
فکر می‌کردم شاید بتونم ازش مراقبت کنم.
و لازم نباشه بره باغ‌وحش.
من مادرش می‌شم.
این، اوم... خیلی مهربونه،
ولی فکر می‌کنم باغ‌وحش بهترین جا براشه.
- بهش فکر می‌کنی؟ - حتماً.
اوه، اوه...
راستی، می‌خواستم بگم اون روز تحسینت کردم
که برای حرفت جنگیدی.
روحیه‌ی عالی نشون دادی.
مادربزرگم می‌گه این کار منو به دردسر می‌ندازه.
باید بهش گوش کنی، زن عاقلیه.
خیلی چیزها کشیده، از دست دادن دختر و شوهرش.
پدربزرگم؟ اون توی کوردوبا زندگی می‌کنه.
به من گفته بود مرده.
امم. آره، اینو می‌گه چون اون به خاطر یه زن چاق ترکش کرد.
به هر حال، باید برگردم سر کار.
- میای؟ - اوه، نه،
باید یه کم دیگه ماهی از ماهی‌فروش بگیرم. ببخشید.
تام!
کمکم کن!
تام!
اونو از خیابون ربودن؟
بله.
ماریا: فریاد زد؟
اوم...
بله.
و من اونجا نبودم که بهش کمک کنم.
ولی، آقا، خواهرم چی گفت؟
فکر کنم برای کمک فریاد زد. اوه...
می‌خواستم از بین جمعیت رد بشم تا بهش کمک کنم، ولی...
جمعیت خیلی زیاد بود و...
همون‌طور که گفتم، همه‌چیز خیلی سریع تموم شد.
متأسفم.
خب، حالا چی می‌شه، آقای تیمبوک؟
قراره به مقامات نامه بنویسید؟
بالاخره اون کارمند کالجه.
ماریا: بله، برای کالج کار می‌کنه، آقا.
در واقع پیمانکاره.
ولی پسرهای اینجا پدرهایی دارن
که می‌تونن با آدم درست توی دولت حرف بزنن تا بهمون کمک کنن.
بله، بله، البته.
ولی کل ماجرا، خب، یه کم پیچیده شده
به خاطر خبری که امروز صبح شنیدم.
در واقع، خبر بد.
مونتونروس پدر ماتئو سیمئونه، یکی از دانش‌آموزای سال ششممون رو ربودن.
فکر کنم یه جور تلافیه
برای بازداشت‌های اخیر دولت.
مثل سوفیا؟ نه، نه.
این دو طرف برابر نیستن.
مونتونروس چند نفر رو هدف قرار می‌دن.
ولی دولت، اونا هزاران نفر رو از خیابون می‌گیرن.
ولی مسئله اینه،
سنور سیمئونه
نماینده‌ی والدین توی هیئت مدیره‌ی مدرسه‌ست،
پس باید با احتیاط عمل کنیم.
چون اون از سوفیا مهم‌تره؟
نه، ماریا، اصلاً این‌طور نیست.
چون مونتونروس
برای آزادی امنش
باج خواستن
و مذاکرات هنوز ادامه داره.
یه کار کثیفه.
مطمئنم که می‌تونید درک کنید.
نه، درک نمی‌کنم، آقا.
برادر سوفیا: بیا، بیا.
حالا بریم. بیا، بریم.
من دخالت نمی‌کنم.
هیچ کاری نکردم چون هیچ کاری نمی‌کنم.
فایده‌ای نداره.
نمی‌تونم جلوی این اتفاقات رو بگیرم.
اگه منم دستگیر شده بودم، کمکی می‌کرد؟
و ترسیده بودم، باشه؟
ترسیده بودم.
میشل؟
اونجایی؟
- هی. - هی.
اونجا پنگوئن داری؟
درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
- پنگوئن. - پنگوئن؟
پنگوئن.
بله.
از کجا فهمیدی؟
رفتم پاتاگونیا.
بتونستم بوی تو رو حس کنم، آقای پنگوئن.
می‌دونی اگه آقای تیمبوک بفهمه،
جهان رو روی سرت خراب می‌کنه.
به ذهنم رسیده بود.
فکر می‌کنی داره بهمون گوش می‌ده؟
نه، اون یه حیوونه.
فقط غذا می‌خواد و یه جایی برای خواب.
نه، نه، نه، نه.
می‌دونی، پنگوئن‌ها، اونا خیلی حساسن.
یه سوءتفاهم رایجه که پنگوئن‌ها همدلی ندارن.
ولی من باور دارم، توی یه سطح خاص،
اون می‌فهمه که زندگیش رو به تو مدیونه.
هوم.
این تخم‌مرغ نیست، احمق گیج.
یه قالب صابونه.
توی برنامه‌مون،
اقتدار واقعی وقتی مؤثرتره
که بر اساس اصل آزادی باشه...
خوان سالوادور؟
همه‌ی این افکار منفی از سرم بیرون کنم.
نمی‌خوام براشون بلا آرزو کنم.
آنی و الکسی هر دو آدمای خوبی‌ان.
ولی در واقع...
من براشون بلا آرزو می‌کنم.
گاهی آرزو می‌کنم الکسی یه تصادف مرگبار داشته باشه
و آنی غمگین بشه و پیش من برگرده.
این منو آدم بدی می‌کنه؟
فکر نمی‌کنم...
اوه...
نمی‌تونستم بخوابم.
فقط لازم بود این بار رو از رو سینه‌ام بردارم.
نباید اینا رو بهش می‌گفتی.
می‌دونی که نمی‌تونه راز نگه داره.
یه شوخی دیگه؟
نه، اون حرف نمی‌زنه.
ماریا: سلام.
ماریا.
چرا امروز کار می‌کنی؟
اوه، ترجیح می‌دم مشغول باشم.
سلام.
سلام. سلام.
- قهوه می‌خوای؟ - بله، ممنون.
بیا.
ماریا: سوفیا،
از پنج سالگی با من زندگی می‌کرد.
مادرش مریض شد، سینه‌اش.
نتونستن درمان کنن، و مرد.
مردم درد اینو درک نمی‌کنن.
نه.
نه، نمی‌کنن.
- بفرما. - ممنون.
برای دوستام، برای همسایه‌هام،
اون دیگه غیبش زده.
باهام حرف نمی‌زنن چون می‌ترسن
به هر نحوی به اون ربط پیدا کنن.
نظامی‌ها، اونا تو رو فقط به خاطر فکر کردن متفاوت می‌گیرن.
نیازی به دلیل ندارن.
نمی‌تونم فکر کردن رو متوقف کنم.
ترسیده؟ سرده؟
گرسنه‌ست؟
امروز روز مورد علاقه‌ی سوفیاست.
می‌ره فوتبال، می‌ره رقص.
حالا فقط میله‌های آهنی می‌بینه.
- صبر کن، امروز شنبه‌ست. - شنبه.
شنبه. باشه، باید خوان سالوادور رو ببرم باغ‌وحش.
قبول کردن ملاقات کنن، پس بهتره عجله کنم.
تو خوان سالوادور رو می‌بری باغ‌وحش؟
آره. بهترین جا براشه، بهم اعتماد کن.
یعنی، آپارتمان رو بو کردی.
فرش رو نگاه کن، این طرحش نیست.
این مدفوعشه، باید بره.
باهات میام.
برای خداحافظی.
واقعاً؟
فکر نمی‌کنم ایده‌ی خوبی باشه.
درباره‌ی شوهرم دروغ گفتم، اون از سرطان نمرد.
می‌دونم.
سوفیا بهم گفت به خاطر یه زن چاق ترکش کرد.
چاق بود.
فکر کنم یه نامه می‌نویسم تا درباره‌ی سوفیا بپرسم،
تا بدونن هیچ‌وقت دست نمی‌کشم.
بله، ایده‌ی خوبیه. باید این کار رو کنی.
تو می‌تونی برام بنویسیش.
- اوه، من... مطمئن نیستم. - اوه، تو با کلمات خوبی.
- فکر نمی‌کنم. - می‌تونی مثل شعر بنویسیش.
فکر نمی‌کنم دیکتاتوری نظامی
با یه شعر متقاعد بشه.
احتمالاً فکر می‌کنن شعر خسته‌کننده‌ست.
باشه، خودم می‌نویسمش.
خب، بدم نمیاد کمک کنم.
هی، تو!
توی کیسه چیه؟
بازش کن.
این پنگوئن کمونیست نیست.
پس تو مرد پنگوئنی هستی؟
بله، بله.
اوه، و می‌تونی منو تام صدا کنی.
و اینم پنگوئنه.
تصمیم گرفتی نکشیش.
آه.
- اون فقط یه تهدید شوخی بود. - از این طرف.
- باشه. - نه، نه، نه.
نمی‌خوام اونو ببرم اونجا.
چند دقیقه وقت داری برای خداحافظی،
ولی برمی‌گردم دنبالش. باید بره.
اینجا جاییه که پنگوئنتون قرنطینه می‌شه
قبل از اینکه با پنگوئن‌های دیگه آشنا بشه.
خدای من، اوم، خیلی کوچیکن، نه، سلول‌ها؟
چقدر اینجا می‌مونه؟
مدتش شش هفته‌ست.
و خبر خوب، یه سلول براش داریم.
درسته.
اوم، شش هفته.
مطمئنم عادت می‌کنه.
آدم به هر چیزی آخرش عادت می‌کنه.
خب، بیا با من فرم واگذاری رو امضا کن، لطفاً.
بله.
آره، آره.
خب، مسئله اینه، اوم،
فعلاً جا ندارن،
برای همین نمی‌تونن قبولش کنن.
تا وقتی یه چیزی درست بشه، اونا گفتن،
«بهتره ببرش خونه.»
ببرش خونه؟
صبر کن، اوم...
اوه...
- خوبی؟ - نه، یه کم آب.
باشه، اوم...
فکر کنم باید ببرمت خونه.
اوه. حالش یه کم به‌هم ریخت. بدترینش تموم شده.
باشه.
فکر کنم غرق احساسات شد.
ماریا: اوه، این زن نوه‌مه، ترزا.
و کوچولوهای من، خورخیتو و کلودیا.
سلام، خورخیتو. سلام، کلودیا.
این سنور تامه، معلم کالجه.
لطفاً، می‌مونی برای غذا؟
اوه...
- ممنون، ولی من... - بمون. شرمندمون نکن.
خب، اینم از این. فکر کنم می‌مونم.
اوه! اوم...
بیا.
بیا سلام کن.
سلام کن. سلام.
بیا.
این خوان سالوادوره.
بیا. گرسنه‌ست.
یه کم غذا می‌خواد.
امم!
و، اوم، این چه جور گوشتیه؟
زبون.
درسته.
برادر سوفیا: اینجا که ما زندگی می‌کنیم بهش می‌گن ال باخو.
پایین، یعنی پایین.
بله، پایین، کنار آب.
یعنی ما آدمای پایینیم
که هیچ‌چیز نداریم.
آره، پدربزرگم این خونه رو ساخت،
ولی هر چیزی که استفاده کرد مجبور بود بدزده.
آجر، چوب...
ولی نه چون دزد بود، چون ال باخو بود.
این خونه رو ساخت،
وگرنه خانوادش توی خیابون می‌خوابیدن.
و این پدربزرگت بود؟
- آره. - و همتون اینجا با هم زندگی می‌کنید؟
آره.
می‌دونم که بچه‌هام هم باید اینجا زندگی کنن.
ماریا: پس ما مثل پولدارا هستیم.
خونمون رو نسل به نسل تو خانوادمون نگه می‌داریم.
بچه داری، سنور تام؟
اوم...
بله.
یه دختر.
ولی، اوم، از دستش دادیم.
جالبه، اوم، که...
چطور، اوم، مردم زبون نمی‌خورن
چون توی دهن یه حیوون بوده،
ولی خیلی راحت تخم‌مرغ می‌خورن،
که، می‌دونی، از...
اوه!
- آره، آره. آره، آره. - از یه مرغ اومده.
- بامزه. - آره.
«به مسئول مربوطه،
درباره‌ی ناآرامی‌های اخیر در کشور،
با احترام درخواست می‌کنم که...
رویکرد جایگزینی پیدا کنید
برای رسیدن به نتیجه‌ای رضایت‌بخش برای همه‌ی طرف‌ها،
در حالت ایده‌آل، اگر ممکن باشه، از
شکنجه و قتل یه دختر ۱۹ ساله‌ی بی‌گناه خودداری کنید.
برای زحمت عذرخواهی می‌کنم.
اوه...
با بهترین آرزوها برای شما و عزیزانتون.
پ.ن. چرا همه‌تون سبیل دارید؟»
نظرت چیه؟
کاترین.
دخترم.
توسط یه راننده‌ی مست زیر گرفته شد و کشته شد
وقتی ۱۳ سالش بود.
و این حتی شوخی هم نیست.
می‌خوام خوان سالوادور
برای یه بار هم که شده بلندقدترین آدم توی اتاق باشه.
می‌بینی، پنگوئن‌ها فقط پاهای آدما رو می‌بینن،
یعنی باید گوش کنن، پس... پس بیایم امتحان کنیم.
«هفده سال پیش تو چیزی گفتی
که انگار خداحافظی بود
و همه فکر می‌کنن تو مردی
ولی من
پس من، که سفت و سرد می‌شم
به این و اون هم خداحافظی می‌گم
و همه می‌تونن ببینن که من پیر شدم
ولی تو
و یه روز خوب توی یه کوچه‌ی آفتابی
یه پسر و دختر همدیگه رو می‌بینن و می‌بوسن و قسم می‌خورن
که هیچ‌کس نمی‌تونه مثل اونا عاشق بشه
اون‌ورتر
تو لبخند زدی
و من موهاتو نوازش کردم.»
درس خوبی بود، آقا.
- خداحافظ. - خیلی ممنون.
خداحافظ، آقا.
خداحافظ.
ببخشید. مرد ماهی‌فروش کجاست؟
دو شب پیش، اومدن و بردندش.
«و این کلمات بعدش می‌شن
مثل عذاب رعدآسا
که توی هر قلب و مغزی طنین می‌ندازه
دوباره، دوباره، دوباره شنیده می‌شه
مثل شیرها بعد از خواب برخیزید
به تعداد شکست‌ناپذیر
زنجیرهاتون رو مثل شبنم به زمین بندازید
که توی خواب روی شما افتاده بود
شما بسیارید، اونا کمن»
اینا فقط کلمات پرطمطراق نیستن.
شلی واقعاً می‌خواست چیزی بگه.
اینجا، شلی می‌گه که اونا خیلی زیادن،
می‌گه اونا اصلاً نمی‌تونن شکست بخورن.
از صفت «شکست‌ناپذیر» استفاده می‌کنه.
تأکیدی داره که نمی‌تونن غلبه بشن یا مطیع بشن.
«شما بسیارید»
پس...
می‌دونی که اونا خیلی زیادن.
والتر، «شما» کیا هستن؟ چه «شما»یی
شلی می‌خواد مثل شیرها بعد از خواب برخیزن؟
همه؟
بله، همه. همه‌ی ما.
شلی منظورش اینه که چیزی که اکثر مردمه.
وقتی او این را نوشت،
مردم در انگلستان شورش می‌کردند
چون گرسنه بودند.
پول‌ها برای جنگ‌ها خرج می‌شد،
نه برای سیر کردن کودکان.
پس رامیرو، آن‌ها، این اقلیت، چه کسانی‌اند؟
ام، رهبران.
بله.
شلی می‌گوید
اگر ما، مثل شیرها علیه آن‌ها برخیزیم
و همگی با هم متحد شویم،
ما...
شکست‌ناپذیریم.
پس جنگجویان شلی
شبیه شیرها هستند.
آن‌ها می‌ایستند و زنجیرهایشان را می‌تکانند،
که به گفته او بر آن‌ها افتاده‌اند.
- آنا. - ببخشید که مزاحم شدم.
آقای باکل می‌خواهد شما را ببیند. حالا.
باشه. همین حالا؟
لطفاً.
باشه.
- آه. - آه.
حالا، فقط این نیست که نمرات آخرین دوره پایین بودند،
بلکه محتوای درس‌های شما دارد،
چطور بگویم،
به‌طور فزاینده‌ای قابل‌تردید می‌شود.
منظورم اینه، «هملت یک احمقه.
دیکنز بیش از حد ستایش شده.
بایرون یک هرزه‌ست؟»
من حق دارم نظر داشته باشم. این یک کشور آزاد است.
اوه، نه، نیست. یادم رفت.
تشویق پسرها به اینکه مثل شیرها برخیزند.
از یادداشت‌های شما می‌بینم که قصد دارید
ویلفرد اوون را بعداً در این ترم تدریس کنید.
بله، شعر با عنوان کنایه‌آمیز «دولسه ات دکوروم است».
بله، خب، به نظر می‌رسد عمداً روی
این نوع شعرهای خصمانه تمرکز کرده‌اید.
ببینید، میشل،
من شما را فردی سربه‌زیر می‌دیدم،
می‌دونید، کسی که برای زندگی آرام هر کاری می‌کنه.
و چی به سرتون اومد؟
هوم؟
من یه پنگوئن دیدم.
چی؟
ببخشید، باید زودتر بهتون می‌گفتم.
خدای من.
و، ام...
اون با من زندگی می‌کنه.
چی؟
ببینید، شما... نمی‌تونید یه پنگوئن رو تو کالج نگه دارید.
من هرگز این رو به‌صورت مکتوب ندیدم.
میشل، آیا دارید یه جور فروپاشی روانی تجربه می‌کنید؟
فکر نمی‌کنم.
خب، این دیوانگیه.
چه برسه به غیربهداشتی بودنش.
براش یه وان خریدم و تو کلاس هم باهام بوده.
پسرها بهش خوب واکنش نشون می‌دن.
نه، نه، نه.
یه خط قرمز رد شده.
یا تو می‌ری یا پنگوئن می‌ره.
منظورت اینه که اگه من برم، پنگوئن می‌تونه بمونه؟
گفتم یا پنگوئن...
یا تو یا...
ببین، تو و پنگوئن هر دو باید برید.
«لطفاً صدای منو بشنوید.
من یه پیرزنم
و سال‌های زیادی برام نمونده.
من عمرم رو زندگی کردم.
خانواده‌ام رو دوست داشتم. کشورم رو دوست داشتم.
شما نوه‌ام، سوفیا آلوارز رو گرفتید.
نوه زیبای من.
نمی‌ذارید ببینمش. نمی‌دونم کجاست.
لطفاً، التماستون می‌کنم، منو به جاش بگیرید.
لطفاً، بذارید اون زندگیش رو بکنه،
و من می‌تونم به زندانی که اون اونجاست برم،
و زندگیم اونجا تموم بشه.»
سلام.
چرا اومدی اینجا، آقای تام؟
اومدیم برات آرزوی موفقیت کنیم.
آه.
گمشده سوفیا آلوارز
ماریا: نامه‌ام؟
- اوه. - همه‌ش رو برام عوض کردی؟
بهترش کردی؟
یه کلمه هم عوض نکردم.
نامه تو بهتره
از هر چیزی که من می‌تونستم بنویسم.
این هیچ فرقی ایجاد نمی‌کنه.
شاید نه،
ولی حداقل حرف‌های تو یه جایی شنیده می‌شه.
شنیدی؟
پدر ماتئو آزاد شده.
شرکتی که توش کار می‌کرد یه باج پرداخت کرد.
حتی اگه برای سوفیا درخواست کنن،
ما پولی نداریم.
ام، ماریا.
اون روزی که دستگیر شد، اسم منو صدا کرد.
و، ام، من به سمتش نرفتم.
شاید نمی‌تونستی بهش برسی؟
نه، می‌تونستم.
اونا تو رو هم دستگیر می‌کردن.
شاید، ولی من تلاش نکردم.
من فقط هیچ کاری نکردم، و متأسفم.
بهتره بری.
- بگو کجان. - بگو کجان.
بابا، یه پنگوئن!
آقا، من عاشق پنگوئن‌تونم.
اسمش چیه؟
ممنون. اسمش خوان سالوادوره.
می‌تونم نوازشش کنم؟ البته.
مال شماست؟
نه. دارم برای یه دوست ازش مراقبت می‌کنم.
اون می‌خواست قبولش کنه،
ولی حالا نمی‌تونه ازش مراقبت کنه.
آه. چه حیف. چرا؟
چون نمی‌دونیم کجاست.
آه.
شما انگلیسی هستید؟
بله، من تو سنت جورج انگلیسی تدریس می‌کنم.
قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
این زن، 1323 seafarer. ir
راستی، اون یه دختر دوست‌داشتنیه از یه خانواده خوب آرژانتینی.
اونا مالیاتشون رو می‌دن،
بچه‌هاشون رو بزرگ می‌کنن، خانواده‌شون رو بزرگ می‌کنن.
خب، درواقع، این بازار آخرین جایی بود که من دیدمش.
اون داشت برای مادربزرگش انجیر می‌خرید،
و بعد...
خب، فکر کنم... فکر کنم تو می‌شناسیش.
هوم.
اسمش سوفیا آلوارزه.
هوم.
البته که می‌شناسیش.
تو و آدمات ربودی‌اش
و وسط روز روشن انداختیش تو یه ماشین،
مگه نه؟
و من ازت می‌خوام،
لطفاً،
بذار بره.
جالب.
چرا باید باهام درباره این دختر حرف بزنی؟
هوم؟
خب، چون حقیقت اینه، و این حقیقته،
من چند سال پیش دخترمو از دست دادم.
خب، دقیقاً ۱۷ سال پیش.
ام...
راننده مست.
مهم نیست.
یه مرگ بی‌معنی بود.
زندگیمو و زندگی مادرشو نابود کرد،
و سوفیا منو یاد اون می‌انداخت.
و به همین دلیل، من...
می‌خواستم سعی کنم بهش کمک کنم.
هوم.
و پنگوئن؟
اون فقط یه...
حیوان خانگی عجیبه.
هوم.
پس فکر کردی...
با داستان غم‌انگیزت و پنگوئن‌ت بیای اینجا
و من همه‌چیزو درست می‌کنم؟
باید از من دور شی.
همین حالا.
این هدر دادن یه زندگیه.
باید بری.
- باشه. - حالا.
پنگوئن‌مو فراموش کردم.
چاو.
لعنتی.
لطفاً مطمئن بشید
که اون به کالج سنت جورج برمی‌گرده؟
- آقای توماس میشل. - باشه.
- شما دستگیرید. - آروم میام.
تا جهنم و برگشت.
باهات چی کار کردن؟
باید اون یکی رو ببینی.
باهاش دعوا کردی؟
نه، فقط یه چیزیه که مردم می‌گن.
نه، اون خوبه.
فکر کنم مشتش موقع زدن من درد گرفت،
که از این بابت خوشحال شدم.
خب، ام، خوان سالوادور خوبه؟
اون برگشته به مدرسه.
راستی، آقای تیمباک می‌دونه تو دستگیر شدی.
اوه. اونم می‌خواد منو بزنه؟
- بشین. - آه.
- یخ داری؟ - آره... بله.
می‌دونی، خیلی خوش‌شانسی که فقط بعد از یه شب آزاد شدی
این کشور با خودش در جنگه،
و همه اینجا از من انتظار دارن که درستش کنم.
می‌دونی، من تصمیم‌های سخت می‌گیرم، تصمیم‌های دشوار.
این با قلمرو میاد.
ولی منظورم اینه،
میشل پنج دقیقه‌ست اینجاست
و همه عاشقشن.
خب، یه بخشیش البته به خاطر توئه.
ولی می‌بینی،
من رفاقت
اتاق عمومی رو ندارم.
و هر وقت می‌رم اونجا، همه ساکت می‌شن.
منظورم اینه، سعی می‌کنم چهره شادی به خودم بگیرم.
هی، رفیق قدیمی، خوشحال از دیدنت و اینا.
حتی سعی می‌کنم بخندونمشون.
زنمو دیدی، «تیمباک دو»؟
هیچی.
اوه، فکر نکنم واقعاً باید گله کنم.
زیاد بد نیست.
سلام.
میشل!
به اسم خدا فکر کردی داشتی چی کار می‌کردی؟
چی به سرت اومده؟
حالت خوبه؟
راستش، من...
مدت زیادیه این‌قدر احساس خوبی نداشتم.
پس من از هیئت مدیره درخواست کردم
که با مقامات
موضوع پرونده سوفیا آلوارز رو مطرح کنن.
به‌طور دقیق کارمند نیست، همون‌طور که قبلاً گفتم،
ولی من استدلال کردم
که اون به‌طور کلی تحت حمایت کالج قرار داره
و به این ترتیب شاید بتونیم کمی قوانین رو خم کنیم.
من شخصاً امید زیادی ندارم،
ولی اونا آماده‌ان هر کاری که می‌تونن بکنن.
اوه. خب، خوبه.
حالا، درباره موضوع اخراج کردن آدما،
تو یا هر کس دیگه، این، ام،
با تأمل،
فکر کنم تغییر حالا ممکنه...
برای پسرها خیلی مختل‌کننده باشه.
و در کل، ام...
خب، این...
شاید بهتر باشه اگه تو بمونی.
هوم.
و این شامل پنگوئن هم می‌شه.
خوان سالوادور؟
خب، با کمک اون، تو پیشرفت کردی.
و نتایج پسرها بهتر شده.
از فاجعه‌بار به کمی پایین‌تر از میانگین.
بله، ولی منحنی رو به بالاست.
چشمام از احساسات خیسه.
لطفاً، با ما بمون، میشل.
آفرین.
می‌بینی؟
دارم کج می‌شم.
هرگز جادوی به این دیوانگی رو حس نکردم
هرگز ماه‌ها رو ندیدم که معنای دریا رو بدونم
هرگز احساسات رو تو کف دستم نگه نداشتم
یا نسیم‌های شیرین رو تو بالای یه درخت حس نکردم
ولی حالا تو اینجایی
آسمون شمالی‌مو روشن کن
مدت زیادیه که منتظرم
پنگوئن!
مدت زیادیه که گم شدم
مدت زیادیه که سرگردونم
بین آدمایی که می‌شناسم
اوه، اگه بخوای و بتونی
چشم ذهن جدیدمو صاف کن
همون‌طور که به پایان یه سال دیگه نزدیک می‌شیم،
به اونایی که تو سال ۱۹۷۶ نقششون رو ایفا کردن درود می‌فرستیم.
و با جایزه برای...
نفر اول، خورخه کالاندو.
نفر دوم، آلوارو دیاز.
و نفر سوم، والتر خیمنز
از کلاس چهارم پایین.
ایگور...
رامیرو لوپز از کلاس چهارم پایین
جایزه نفر سوم رو می‌گیره.
جایزه سالانه ویلیام وردزورث
برای برتری در انگلیسی امسال می‌رسه به...
دیه‌گو کاملیا!
خب، خیلی خوب پیش رفت.
مردم سراغ تو رو گرفتن، جای تو خالی بود.
آخرین نشدیم.
برای اولین بار بعد از مدت‌ها،
کلاس چهارم پایین آخرین نشد.
و این تا حد زیادی به خاطر توئه.
پس...
فکر کنم لیاقت چندتا ماهی داری. 1481 01: nebula://37:54,119... > 01:37:56,120 ببینم اشتهایت برگشته یا نه.
نه.
چرا این کارو کردی؟
می‌خوای کمکت کنم؟
نه.
من، ام، می‌خوام خودم این کارو بکنم.
پنگوئن‌ها فقط یه جفت دارن.
وقتی جفتشون رو از دست می‌دن، دیگه هیچ‌وقت یکی دیگه نمی‌گیرن.
اونا از بقیه پنگوئن‌ها جدا می‌شن،
و می‌میرن.
پس اگه تو خوان سالوادور رو
با خودت به خونه نمی‌آوردی، آقا،
به هر حال می‌مرد.
و زمانی که با ما گذروند،
زمانی بود که نمی‌تونست داشته باشه.
ممنون.
درباره خوان سالوادور چی می‌تونیم بگیم؟
خب، اون خیلی کوتاه بود،
حدود دو فوت قد.
اون، ام، نمی‌تونست حرف بزنه.
بوی بدی می‌داد.
و همه‌جا کثیف‌کاری می‌کرد.
ولی دوستی واقعی
یعنی بتونی
فراتر از این چیزهای ظاهری ببینی.
چون اون... اون دوستم بود.
حتماً سخت بوده وقتی...
وقتی خوان سالوادور اولین بار اومد اینجا.
حتماً فکر می‌کرده، «این آدما کی‌ان؟
اونا اصلاً شبیه من نیستن. من اینجا چی کار می‌کنم؟
فقط می‌خوام تنها باشم.
برام مهم نیست این... این کالج
با نظر بیش از حد متورمش درباره خودش».
ولی بعد احتمالاً شروع کرده به فکر کردن،
«این آدما در واقع بد نیستن. ام...
اونا خیلی مهربونن.
شاید بمونم و خودمو مفید کنم.
شاید بتونم تغییری ایجاد کنم.
مخصوصاً اگه بذارن تو استخرشون شنا کنم».
و، ام... اینه قضیه، می‌بینی.
تو زندگی، گاهی...
باید پنگوئن رو بذاری تو استخر.
و منظورم فقط به معنای واقعی نیست، البته،
چون این یه... کسی؟
یه استعاره‌ست، آقا.
درست.
خیلی خوب نیست.
منظورم اینه، ممکنه هیچ‌کدوم از اینا رو فکر نکرده باشه.
تنها چیزی که مطمئنم اینه که...
خوان سالوادور رفته
و من ناراحتم.
ولی خوشحالم که ناراحتم.
MoviePovie. Com