رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie. Com
- خوبی؟ - عالی به نظر میای.
ممنون، حس خوبی دارم. اوضاع چطوره؟
از نظر زمان چطوریم؟
خوبه؟
- آره، به نظر میاد سر وقتیم. - خوبه، عالیه.
خوبه. لطفاً، شروع کنیم.
- فقط بگو کی آماده‌ای. - و... نورها.
آره، همین‌جوری دوستت دارم.
اینو دوست داری؟ خوبه، عالیه.
باید مطمئن بشیم
- که بتونیم برای برنامه بفروشیمش. - اوه، آره، قطعاً می‌فروشیمش.
در واقع، حتی اگه این دوربین‌ها روشن نبودن، حسش می‌کردن.
عالیه، آره.
ترجیح می‌دی با عینک فیلم‌برداری بشه یا بدون عینک؟
البته بدون عینک. باید چشمهامو ببینن.
من در این مورد صادقم. لطفاً، می‌تونیم؟
لعنتی! فقط فیلم‌برداری کنیم!
این همه بحث و جدل. من کار دارم.
- برد، خوبیم؟ - آره. عالیه.
خب، عینک بزنم یا نه؟ نه، درسته؟
باید چشمهامو ببینن.
الان داره میاد.
خب، خب.
دروازه‌ها رو باز کنید.
بوکوشی، سر وقتن.
بچه‌ها رو از طریق پروتکل فالکون بیار.
خب، شینجاها، همون‌طور که تمرین کردیم. بیاین، زود باشید. بیاین.
زود باش.
خب.
هی، چه خبر؟ مرد، زود اومدی. آدمای من تا 9:30 نمی‌رسن.
آه، خودت منو می‌شناسی، عزیزم.
من همیشه کار رو تموم می‌کنم.
طوفان لعنتی، مرد.
توی توئین فالز نزدیک بود منو نابود کنه.
تگرگ به اندازه‌ی تخمام، کل کامیون رو تکون می‌داد.
درسته، بیاین. عجله کنید.
برام چندتا کار دیگه جور کن، مرد.
سلام؟
سفارشمو کنسل کن. اون می‌دونه.
سلام؟
صدامو می‌شنوی؟
لعنتی.
خدای من. این دیگه چیه؟
آماده باش.
هوشیار باش.
لعنتی!
آمریکا به مردان و زنان جوان آموزش می‌ده که چطور به غریبه‌ها نشانه بگیرن و بکشن.
شدید به نظر میاد، ولی حقیقته.
ما فقط این جنگجویای شکسته رو به خونه می‌فرستیم.
یه برچسب روشون می‌زنیم، PTSD،
و پشت بهشون می‌کنیم.
ولی اونا آدمای شکسته‌ای هستن که ما بهشون خیانت کردیم.
- -
تا حالا. تا برنامه.
می‌بینی، من شکسته بودم.
بدترین چیزای آدما رو دیده بودم، ولی خسته شدم.
از قرص خوردن خسته شدم. از خوابیدن با تفنگم خسته شدم.
از فکر کردن به اینکه اون تفنگو تو دهنم بذارم خسته شدم.
می‌بینی، من اثباتشم که می‌تونیم دوباره زندگی کنیم
و برنامه جواب می‌ده.
تنها متغیر...
تویی.
- -
آه، لعنتی.
بعضی روزا...
نمی‌دونم چطور ادامه می‌دم.
ذهنم پر از چیزاییه که...
نمی‌خوام به خاطر بیارم.
تروما مثل یه بیماری ازت تغذیه می‌کنه
مثل یه بیماری.
و بعد...
حتی اگه فقط برای یه لحظه باشه...
زندگی غیرقابل تحمله.
ولی این من نبودم که گذشته‌مو رها نمی‌کردم.
این گذشته‌م بود که منو رها نمی‌کرد.
مامورای فدرال در حال رویارویی فعالن
با گروه مسلحی که به اسم برنامه شناخته می‌شه.
نانسی گلس گزارش ما رو شروع می‌کنه.
عصر بخیر، چند لحظه دیگه،
انتظار داریم FBI یه کنفرانس مطبوعاتی برگزار کنه.
این بعد از اینه که یه تیم HRT، برای اجرای حکم بازداشت
یه افسر ارشد سابق نیروی دریایی،
با نیروی مرگبار مواجه شدن.
و برای کسایی که با برنامه آشنا نیستن،
ما یه ویدیوی تبلیغاتی به دست آوردیم که به اعضای جدید موقع پیوستن نشون داده می‌شه.
آمریکا به مردان و زنان جوان آموزش می‌ده
که به غریبه‌ها نشانه بگیرن و بکشن.
باید سال‌ها پیش از شرش خلاص می‌شدیم.
و حالا اینجاییم، 48 ساعت و دوباره مثل واکو شده.
یه خط باریک بین نبوغ و دیوانگی وجود داره.
اسمش امانوئل اشبورنه.
هوم، خیلی اهل معاشرت نیستی، نه؟
تو دوستم نیستی.
خب، من فقط دارم گپ می‌زنم، گروهبان کاوانا.
یا باید ناش صدات کنم؟
فقط می‌خواستم یه کم درباره دوست قدیمیت بوکوشی حرف بزنیم.
اینه ماجرا؟
معمولاً اینجوری پیش می‌ره.
من یه چیزی می‌گم، تو یه چیزی می‌گی.
می‌ریم و میایم تا وقتی چیزی برای گفتن نمونده، آره.
هوم.
اوه. رسیدیم.
FBI خیلی واضح گفته
که بوکوشی 48 ساعت فرصت داره تا به‌صورت مسالمت‌آمیز تسلیم بشه،
وگرنه مأمورای فدرال دیوارای محوطه رو می‌شکنن.
خب، بچه‌ها.
می‌خوام با مادرتون آشنا بشید
وقتی جوون بود.
یه چیزی به بچه‌هامون بگو.
بچه‌هامون؟
خب، ما همدیگه رو مثلاً سه هفته‌ست می‌شناسیم؟
بهترین سه هفته‌ی عمرم.
خب، می‌خوام ثبت بشه که من اول گفتم.
نه، غیررسمی.
دوستت دارم.
دوباره داری می‌خوری؟
فقط با نگاه به چشمهام می‌تونی بفهمی؟
از پوستت بوش میاد.
نگرانم.
برای تو.
من خوبم. به خودم آسیب نمی‌زنم.
چرا امروز نوبت گرفتی؟
از کارافتادگی اداره کهنه‌سربازان.
آره، و، اوم، نمی‌تونم بدون معاینه سالانه‌م بگیرمش.
تو توی جنگ با کلی تروما دست و پنجه نرم کردی،
و بعد دوباره وقتی زنت رو از دست دادی.
ولی مرگ اِوُلی یه تصادف بود.
که من باعثش شدم.
باید خودتو ببخشی، وگرنه هیچ‌وقت خوب نمی‌شی.
- -
اوه، تو این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
اوه، بی‌خیال. اینجوری با یه دوست قدیمی احوال‌پرسی می‌کنن؟
این مزخرفات رو به من نگو. می‌دونم با اون اشبورن هستی.
- درسته. - چرا؟
چرا؟ چون من یه سربازم.
جوابم منفیه.
ببین، به اشبورن گفتم، گفتم دقیقاً اینو می‌گی.
اوه، واقعاً؟ خوبه، خب، به اشبورن بگو، تو هیچی از چیزی که باهاش روبه‌رویی نمی‌دونی.
نه، من یه ایده‌ی خوب دارم، باشه؟
چون ما یه خبرچین توی سازمان داشتیم که بهمون کمک می‌کرد.
کارم این بود که بچه‌های HRT رو ببرم تو و اون زن بدبخت رو بیارم بیرون،
و همه‌چیز خراب شد، باشه؟
بوکوشی اونو مثل یه پینیاتا آویزون کرد.
من هیچ نقشی تو این ماجرا نمی‌خوام، می‌شنوی؟
ناش، ببین، دیگه لازم نیست از من دستور بگیری،
ولی یه چیزی هست که باید ببینی.
به اِوُلی ربط داره.
اون روان‌پریش اونا رو توی یه کامیون گاو، با موتور روشن، ول کرد،
قبل از اینکه شش تا مامور FBI رو بکشه
و نزدیک بود منو تکه‌تکه کنه.
و بعد اونا رو ول کرد، با این علم که جنگ داره به خونه می‌رسه.
و این براش چی خرید؟ چهل و هشت ساعت؟
و تازه یه تبلیغات خوب هم بهش داد.
و این دختر، این دختر بین بچه‌ها بود.
گفت یه پیغام برای شینجا ناش داره.
برای من پرسیده؟
مطمئنی؟
آره. آره.
چرا، می‌شناسیش؟
نه.
وقتی من تو برنامه بودم اون هنوز به دنیا نیومده بود.
گفتن تو دنبال من بودی.
تو شینجا ناشی؟
آره. آره، من ناشم.
تو شینجا بودی؟
یه مرید بوکوشی؟
آره.
باید پیدات می‌کردم...
و اینو بهت بدم.
ماما سوکی گفت این از کسیه که برات مهمه.
"می‌گن فقط کسایی که از نظر ذهنی و روحی کاملن
می‌تونن یه انسوی واقعی بکشن."
"این مال ماست، ناکامل، منتظر تو."
"این نماد نهایی عشقمونه."
"تو باید دایره رو ببندی، عشقم."
"اون‌وقت بیان واقعی قلب‌هامونو پیدا می‌کنی...
- چون من و تو یه انسو هستیم." - "یه انسو."
ماما سوکی بهت گفت اینو به من بدی؟
گفت تو می‌فهمی.
فقط احتمال وجودش یه چیزی تو من بیدار کرد.
مثل اولین باری که تو زندگیم پیداش شد،
قبل از اینکه تعالیم بوکوشی تاریک بشه.
وقتی احتمال رستگاری هنوز دست‌یافتنی به نظر می‌رسید.
شینجاهای من!
حالتون چطوره، هان؟
♪ خواهرا ♪
♪ برادرا و سفیدپوستا ♪
♪ سیاه‌پوستا و کرکرا ♪
♪ اوه ♪
♪ پلیسا و حامیاشون ♪
♪ حالا کشتن شده تیتر اول ♪
♪ هیچ‌کس برای صلح آماده نیست ♪
♪ هاه ♪
♪ همه دودن ♪
♪ ولی نمی‌دونن ♪
♪ نمایشی در کار نیست ♪
♪ اگه جهنم اون پایین باشه ♪
♪ همه‌مون می‌ریم ♪
- -
- حس می‌کنم بخوام پول پخش کنم. - آره!
هان؟ می‌تونم یه کم پول بدم؟ 50 دلار دارم، کی می‌خواد؟
پنجاه دلار.
حالا اگه بندازمش زمین، پامو بذارم روش، بی‌احترامی کنم،
روش ادرار کنم، مدفوع کنم،
باز هم می‌خوایش؟
آره.
چرا؟
چون هر کاری باهاش بکنی،
باز هم ارزششو داره.
تو شکسته شدی.
تو کتک خوردی. بارها و بارها له شدی.
ولی می‌دونی چیه، لعنتی؟ تو هنوز ذره‌ای از ارزشت رو از دست ندادی!
ببخشید.
برای اولین بار بعد از مدت‌ها،
می‌تونستم امید رو حس کنم.
حتی اگه فقط یه ضربان دور بود که تو تاریکی می‌پیچید.
چی؟
اون تنها کسیه که می‌تونست اون نامه رو نوشته باشه.
انسو مال ما بود.
خب. خب، پس داری چی می‌گی؟
نمی‌دونم، مرد.
بعد از اون تصادف دو روز بی‌هوش بودم، مرد.
به زور حتی اون تصادف رو یادم میاد.
بعد یه کلانتر بهم گفت که اون تو رودخونه غرق شده.
گفتن جسمشو به برنامه برگردوندن.
چرا؟ چرا همچین کاری کردن؟
می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
یه راه مطمئن برای فهمیدن اینکه هنوز زنده‌ست یا نه وجود داره.
و اون برگشتن به محوطه‌ست.
بیا، مرد، باید بهمون کمک کنی، هان؟
تو تنها کسی هستی که اون‌جا رو می‌شناسی.
مرد، باهامون بیا.
هان؟ چی می‌گی؟
چرا نمی‌شینی.
تیمت کیه؟
من طرفدار فیلیزم.
می‌تونم تا صبح درباره مایک اشمیت حرف بزنم،
پیت رز، استیو کارلتون.
ولی می‌دونی کی واقعاً احترام منو داره،
ضربه‌زن ذخیره.
اون یه آدمه که کاری رو می‌گیره که هیچ‌کس نمی‌خواد.
هیچ‌کس.
فکرشو بکن.
اون‌جا نشستی...
داری خیال‌پردازی می‌کنی که برای سرویس اتاق چی سفارش بدی،
یا دختری که امشب می‌خوای بیاری خونه.
و بعد، بوم، یهو، یه توپ بیس‌بال با سرعت 92 مایل بر ساعت
مستقیم میاد سمت سرت، و تو یه لحظه وقت داری تصمیم بگیری
که می‌چرخه یا نه.
موفق باشی.
هیچ‌کس با شانس کمتری روبه‌رو نیست از مردی که رو نیمکت بی‌کار نشسته،
و یهو صداش می‌زنن که برای تیمش ضربه بزنه.
اِوُلی.
اون زنت بود، درسته؟
اگه بزرگ‌ترین آرزوت درست باشه چی؟
اگه اون هنوز اون‌جا زنده باشه چی؟
چه حیف می‌شه اگه اون یه قربانی دیگه بشه.
این حمله‌ها می‌تونن خیلی زشت بشن.
این گروهبان ارشد کولوکه.
اون مسئول این واحده.
اون جکسونه. یه ستوان فرمانده نیروی SEAL.
شماها نمی‌فهمید، نه؟
اون همه‌چیز رو می‌دونه که قراره بکنید
قبل از اینکه حتی تصمیم بگیرید که قراره لعنتی چی‌کار کنید.
هر دومون یه چیزی این‌جا لازم داریم.
این آخرین شانس توئه برای نجات جونش
قبل از اینکه همه‌چیز به هم بریزه.
ما قبل از اینکه FBI همه‌چیز رو خراب کنه حرکت می‌کنیم.
سر رو قطع کن، بدن می‌میره.
ما یواشکی می‌ریم تو و بوکوشی رو می‌کشیم.
حتی احتمال اینکه اِوُلی هنوز زنده باشه
کافی بود تا صدایی رو که
بهم می‌گفت هیچ حد و مرزی نیست که برای همکاری من نرن
غرق کنه.
ولی، لعنتی، حداقل دوباره یه هدف داشتم.
دلیل اینکه الان جلوی منی اینه که سیستم بهت خیانت کرده.
بهت خیانت کرده.
وقتی راه‌حل‌های معمولی جواب نمی‌دن، ما از راه‌حل‌های غیرمعمولی استفاده می‌کنیم.
من راه‌حل غیرمعمولی‌ام.
PTSD یه انتخابه.
می‌دونم، می‌دونم.
می‌دونم، این قرص سختیه برای قورت دادن.
هضمش سخته.
ولی اگه فقط برای یه ثانیه باور کنی چی رو از دست می‌دی،
که همه قدرتی که برای تغییر لازم داری توی خودته،
و کل این مدت اون‌جا بوده؟
کی الان به اندازه کافی جرأت داره؟
من حاضرم زندگیمو بدم برای زندگی تو.
- نه. - اوه، اشکالی نداره. اشکالی نداره.
خوبی؟
- -
اسمم اِوُلیه.
همه‌چیز درست می‌شه.
یه تهدید شدید نیاز به اقدامات شدید داره.
پس اونا یه دیوونه رو فرستادن تا یه دیوونه رو متوقف کنه.
ولی جایی که یه روز یه جنگجو بود،
حالا فقط پوسته‌ی یه سرباز بود...
با زخمای نادیدنی عمیق‌تر از هر زخمی که خونریزی می‌کنه.
مردم من، تو این لحظه،
ازتون می‌خوام قلبتون و ذهنتون رو باز کنید.
چون گاهی اوقات، عمل زندگی کردن می‌تونه خفه‌کننده باشه!
می‌دونم. می‌دونم.
می‌دونم.
چون ترومایی که بهمون دادن، ما رو با چیزی جز ذهن‌های شکسته باقی نمی‌ذاره
که به میلیون‌ها تکه خرد شدن.
ولی اگه قلب منو می‌شنوی،
بدون که امید...
بازخرید می‌شه.
امید بازخرید می‌شه.
می‌دونم که بدنت درد می‌کنه.
هر قدمی که برمی‌داری حس می‌کنی استخونات چی؟
مثل اینه که دارن می‌شکنن!
ولی با این حال...
ما چی‌کار می‌کنیم، هان؟
ما چی‌کار می‌کنیم؟
ما ادامه می‌دیم.
- ما چی‌کار می‌کنیم؟ بگو. - ما ادامه می‌دیم!
ادامه بدید.
اونا بهت احترام می‌ذارن؟
گفتم، اونا بهت احترام می‌ذارن؟
الان، تنها چیزی که یه یونیفرم نظامی برات میاره
"ممنون برای خدمتت" و اولویت تو هواپیماست.
شینجا ناش...
بهم حمله کن.
چی؟
فکر کردن یعنی باختن، شینجاها.
فکر کردن یعنی باختن.
شینجا اِوُلی، لطفاً جای من رو بگیر.
حمله.
- لعنتی. - گه
هی، با من امتحان کن.
بیا اینجا، بیا اینجا.
نافرمانی
بدتر از...
خود مرگه.
اونا فکر کردن من می‌دونم اون چطور فکر می‌کنه.
ولی هیچ‌کس نمی‌دونه اون چطور فکر می‌کنه.
چطور می‌تونستن؟
اون تجسم قدرت فاسد بود،
یه تهدید داخلی،
یه مسیح خودخوانده که آماده بود جهنم رو به راه کنه
برای رسیدن به یه آرمان‌شهر تحریف‌شده.
هی، ناش، می‌دونی هیچ تضمینی نیست که اون هنوز زنده باشه، درسته؟
باید باورم کنی،
اتفاقی که توی اون رودخونه افتاد تقصیر تو نیست.
مواجهه FBI باید موقع غروب تموم می‌شد.
ما باید قبل از حمله اونا وارد می‌شدیم.
فدرال‌ها باید طبق قوانین عمل می‌کردن.
ولی این چیزی نبود که از ما خواسته شده بود.
کاری که ما اونجا برای انجامش بودیم توسط هیچ سازمانی تأیید نمی‌شد.
و گرفتن بوکوشی به‌عنوان اسیر،
دیگه یه گزینه نبود.
من محوطه رو می‌شناختم،
تونل‌ها، سایه‌ها رو می‌شناختم.
یه راهنمای بی‌میل برای برگشتن به جایی که یه روز خونه‌م بود.
من داشتم به جهنمی برمی‌گشتم که فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمش.
ولی وقتی سعی می‌کنی یه ذهن شکسته رو درمان کنی...
قطعاتی از خودتو پیدا می‌کنی...
که فراموش کرده بودی وجود دارن.
می‌خوام باهات ازدواج کنم.
می‌خوای باهام ازدواج کنی؟
آره. هیچ‌کس لازم نیست بدونه جز ما.
مطمئنم. چرا که نه؟
آیا تو، اِوُلی کارمایکل،
قول می‌دی که عاشق باشی، احترام بذاری و اطاعت کنی...
- می‌خنده؟ اطاعت؟ - اطاعت...
ناش کاوانا، در بیماری و سلامت،
تا وقتی مرگ ما رو از هم جدا کنه؟
آره، قول می‌دم.
- آره؟ - خیلی زیاد.
و آیا من، ناش کاوانا، قول می‌دم که عاشق باشم،
احترام بذارم و اطاعت کنم از تو...
اِوُلی کارمایکل؟
قول می‌دم. خیلی خیلی قول می‌دم.
حالا.
حالا می‌تونم عروس رو ببوسم.
بو!
آروم باش، مرد، ریلکس کن.
ریلکس کن، فقط شوخیه.
می‌تونی یونیفرم بپوشی و به پرچممون سلام بدی،
ولی من می‌دونم تو چی هستی.
تو یه دیوونه‌ی فرقه‌ای لعنتی هستی.
مذاکره‌کننده‌ها به بن‌بست رسیدن،
و موقعیت الان خیلی پرتنشه.
گزارش‌های تأییدنشده‌ای اومده که FBI
قصد داره امشب محوطه رو با زور بگیره.
حالا به تالیا فیلدز خودمون وصل می‌شیم
که این داستان رو از نزدیک پوشش داده.
سه روز گذشته، و هیچ نشانه‌ای از کاهش تنش‌ها نیست
داخل این دیوارهای بتنی.
FBI تحویل غذا و آب رو متوقف کرده
در تلاشی آشکار برای تحت فشار قرار دادن محوطه.
- چی به سر همه اومده، هان؟ - می‌تونی بگی یتس کجاست؟
کی مسئول مختل کردن پهپادهای RFه؟
- دارم روش کار می‌کنم. - بیشتر تلاش کن!
- تو یتسی؟ - آره.
گروهبان ارشد کولوک،
واحد عملیات ویژه دلتا.
- اشبورن گفت بهت درباره تیمم توضیح داده؟ - بهم کمک کن بلند شم.
آره، با اشبورن حرف زدم. دیوونه‌ست، باشه؟
نمی‌دونه سرش کجاست. قبلاً باهاش حرف زدم.
و اشبورن چی‌کار کرد که 48 ساعت براش خرید؟
می‌تونی بگی؟
چون حس می‌کنم باید بذاریم این دیوونه‌های جونزتاون
خودشون کول‌ایدشونو بخورن.
اونا کهنه‌سربازن،
مثل ما.
یه دیوونه اینجاست.
چرا هیچ‌کس بهم نگفت تو تیمت یه دیوونه داری؟
چون حتی نمی‌دونم تو این‌جا چی‌کار می‌کنی، باشه؟
ما برای هم غریبه‌ایم، فهمیدی؟
تو هیچ‌وقت منو ندیدی. من هیچ‌وقت تو رو ندیدم.
پس هر کاری که باید بکنی بکن، ولی ما موقع غروب می‌ریم تو، باشه؟
ناش!
سوار شو.
پروتکل، مرد.
ببین، من باید هر رابطه‌ای تو این برنامه رو تأیید کنم.
من، اوم...
بله، قربان.
لازم نیست بهم بگی قربان. ما مثل همیم، عزیزم.
می‌دونی؟
هیچ‌کس بهتر نیست.
مثل تو خونریزی می‌کنم، مثل تو گند می‌زنم.
مثل تو از دخترا خوشم میاد.
نه، لازم نیست بهم بگی قربان.
اون برای ماشین سبز قدیمی بود، می‌دونی؟
حالا اون پشت سرته.
اونجا رو می‌بینی؟
اون گذشته‌ته.
حالا داریم می‌ریم به جاده باز آینده‌ت.
تو حق...
تو حق صمیمیت رو به دست آوردی.
زمان نشون می‌ده که آیا شینجا اِوُلی همونه یا نه.
ولی منم که این تصمیم رو می‌گیرم.
هزاران نفر دنبال توجه منن، ولی من کجام؟
اینجام، دارم با ناش کاوانا حرف می‌زنم. چرا؟
چون
انعکاس خودمو تو تو می‌بینم.
تو عظمت داری، ناش. من می‌بینمش.
پس می‌خوای تو برنامه باشی.
آه، فکر کردی قبلاً تو برنامه بودی، هان؟
نه خیر.
مدال‌های مشارکت، تو رو مرد نمی‌کنن.
انتخاب‌های سخت...
زندگی آسون.
انتخاب‌های آسون،
زندگی سخت.
انتخاب‌های خوب کن.
خودشکوفایی یه انتخابه.
- اوه! - می‌خوای تو باشی، درسته؟
- آره. - هان، می‌خوای تو باشی؟
- آره. - پس می‌خوای تو باشی؟
آره!
اون ترس بود.
ولی ترس...
یه انتخاب نیست.
اون می‌تونه پشت این دیوارها زنده باشه.
یا شاید سال‌ها پیش مرده.
شاید همه اینا فقط...
قربانی کردن یه پیاده
برای سرنگون کردن پادشاه بود.
نفوذ در حریم شناسایی شد،
حیاط جنوبی.
امروز...
شما آزمایش می‌شید
چون اونا اومدن.
خالق سعی کرد مخلوقش رو نابود کنه.
ما نمی‌تونیم خودمون رو تسلیم اراده
و هوس کسایی کنیم که به خونه‌مون هجوم میارن،
هر چی می‌خوان می‌گیرن، هر وقت دلشون خواست می‌رن.
ما امروز فداکاری می‌کنیم تا از حقوقمون،
خونه‌مون محافظت کنیم.
تا مرگ بجنگ یا ایستاده بمیر!
خب، ورودی 20 یارد سمت چپته.
از این طرف. برو.
حرکت کن. راه‌پله جلوئه.
پوششش بده. پوششش بده.
برای یه روان آسیب‌دیده،
کنترل یه آرامشه.
حالا آدما نمی‌فهمن این چقدر می‌تونه ظریف باشه.
و وقتی ذهن یکی رو گرفتی...
دیگه به هیچ‌چیز دیگه نیاز نداری.
اینجا چه جاییه؟
اونا بهش می‌گن جوجه‌کشی.
تو شش ماهگی، والدین بچه‌هاشونو می‌دن
تا برنامه بزرگشون کنه.
عیسی مسیح.
خدای من! خدای من! لطفاً.
لطفاً به ما شلیک نکنید، لطفاً.
- لطفاً. - تنهایی؟
آره، فقط ما دوتاییم. فقط ما دوتا.
فقط ما دوتاییم.
بوک-، بوکوشی بچه‌ها رو فرستاد بیرون، ولی اون اومد و منو پیدا کرد،
و تا اون موقع دیگه دیر شده بود.
نمی‌دونستم قراره باهاشون چی‌کار کنه.
باید اونو از محوطه ببرم بیرون.
- می‌خوام پیش تو بمونم، مامان. - باشه. می‌دونم.
چطور می‌دونه تو کی هستی؟
تو شینجا نیستی.
شنیدم داشتی حرف می‌زدی.
من قبلاً اینجا زندگی می‌کردم.
هی، جکسون، یه نگاه به این بنداز.
دارم دنبال زَنم می‌گردم.
اسمش چیه؟
اِو-
شکاف تو حصار کنار رودخونه رو می‌شناسی؟
- آره. - اون بهترین شانس تو برای خروج از اینجاست.
FBI داره میاد.
تفنگو بده به من!
بوکوشی کجاست؟
هیچ‌وقت اون صدا رو یادم نمی‌ره.
کجاست؟
اِوُلی کجاست؟
گور بابات.
لعنتی!
آه!
کجاست؟
بیا! کجاست؟ هان؟!
تو لعنتی قراره بهم بگی چی می‌خوام بدونم.
کجاست؟
- بیا! بگو! - لعنتی.
چه بلایی سرش اومد؟
اون همیشه می‌گفت تو برمی‌گردی.
جواب می‌خوام. جواب می‌خوام.
بوکوشی، FBI دروازه جلویی رو شکسته.
وقتشه.
برو! بیا! حرکت کن! حرکت کن!
تا مرگ با افتخار!
- آدم زخمی! به پزشک نیاز دارم! - اونو از اینجا ببر بیرون!
مواظب پشتتون باشید!
لعنتی. خدا...
نباید اینجا باشی.
می‌دونی اون رابطه‌مون رو تأیید نکرده.
خب، این رنگ رویاهاته، هان؟
خب، پیش‌بینی برای طلوع‌های صورتیه.
دیگه نمی‌تونم ازت دور باشم.
- نمی‌تونم. - هیس.
نمی‌دونم چه بلایی داره سرم میاد.
حس می‌کنم از احساسی که بهت دارم می‌ترسم.
یعنی، این‌جا داره مثل یه زندان به نظر میاد.
چرا باید تو تنها جایی که نمی‌تونیم با هم باشیم عاشق بشیم؟
برو، برو، برو، بیا!
بیا، سرباز، برو!
صبر کن! صبر کن!
نزدیک بود برای پیدا کردنت کشته بشم.
این دیگه چیه؟
می‌خوای چی‌کار کنی؟ هیچی، می‌خوای بدونی چرا؟
چون تو یه شینجای ترسوی لعنتی هستی که داره برای دختر مرده‌ش زار می‌زنه.
تو لعنتی!
آروم باش، مرد! آروم باش.
- تموم شد. - باشه.
بدون حمله. پاکه.
پاکه.
همه‌چیز پاکه. اتاق‌های دیگه رو چک کن.
لعنتی.
خوش اومدی، ناش.
خیلی ناراحت‌کننده‌ست که چه‌طور برای تو تموم شد.
ترس و پشیمونی تو رو زنده‌زنده خوردن.
کجاست، هان؟ کجاست؟
کجاست؟
اون جاییه که تو باید باشی.
جایی که مقدر شده بود باشی.
بیا، ترسو. چه بلایی سرش اومد؟
اون انتخاب درستی کرد که تو رو فرستاد اینجا.
اون تو تو چیزی رو دید که من تو تو دیدم.
یه رهبر ذاتی.
- فداکار. - کی؟
هنوز نفهمیدی؟
هنوز نمی‌تونی فراتر از توهم ببینی، می‌تونی؟
سخنرانی اشبورن درباره بازی برای تیمت رو دوست داشتی، هان؟
می‌دونی اون لعنتی اونو از من دزدید.
فکر می‌کنی کی بودجه برنامه رو داد؟ پول سلاح‌هامو داد؟
این شروع پایانه.
اگه جهنمی اون پایین باشه، همتون قراره برید اونجا.
تو لعنتی.
وقتت تقریباً تمومه، شینجا.
چرا لعنتی اشبورن باید با بوکوشی کار کنه؟
یا اینم یکی دیگه از دستکاری‌های روان‌شناختی اونه؟
یه جور انتقام سادیستی برای خیانتم.
اونجا بمون! گفتم! بهت گفتم لعنتی وایسی!
- لعنتی وایسا! - تفنگاتونو بذارید پایین!
- تفنگتو بذار پایین، لعنتی. - این یه بازی جمع صفره.
تو شینجا نیستی. عقب برو، لعنتی عقب برو!
- سلاح‌هاتونو پایین بیارید. - تو سلاح‌هاتو پایین بیار.
حالا سلاح‌هاتونو پایین بیارید.
- تفنگاتونو بذارید پایین. - حالا سلاح‌هاتونو پایین بیارید.
- حالا! - بیا. ما نمی‌خوایم شما رو بکشیم.
فقط ریلکس کن.
ریلکس کن... هی، هی.
من این تفنگو می‌ذارم زمین.
- داری چی‌کار می‌کنی؟ - دارم تفنگمو می‌ذارم زمین.
هی، داری چی‌کار می‌کنی؟ این دیوونگیه.
- لوک، لطفاً! - ناش، داری لعنتی چی‌کار می‌کنی؟
من تو رو می‌شناسم، باشه؟
دردتو می‌شناسم.
تو منو نمی‌شناسی. هیچ‌چیز درباره من نمی‌دونی.
تو! شماها مرگ رو آوردید اینجا. تو، تو لعنتی مرگ رو آوردی!
گردن بگیر! گردن بگیر! شماها بودید!
اینجا رو نگاه کن. همه‌مون قراره بسوزیم.
همه‌مون قراره تو جهنم لعنتی بسوزیم!
- بنزینه. - ناش، باید لعنتی از اینجا بریم بیرون.
نگاهم کن!
بلند شو!
کولوک، این داره از هم می‌پاشه. نقشه لعنتی چیه؟
- صبر کن! - لعنتی عقب برو! ازم دور شو!
بوکوشی قراره کل این‌جا رو با خاک یکسان کنه.
- تا مرگ با افتخار! - تا مرگ با افتخار!
- خفه شو! - من ناش کاوانام.
بلوک یک، رتبه طلایی.
باشه؟
اومدم اینجا تا زنمو پیدا کنم، اِوُلی.
تنها چیزی که برش گشتم زن لعنتیمه!
من اِوُلی رو می‌شناختم.
لطفاً بگو زنده‌ست.
آره. آره.
زنده‌ست. بوکوشی، اِ و برد با همه اونایی که برای زنده موندن انتخاب شدن،
اونایی که قراره ماموریت رو انجام بدن.
آروم، آروم.
اسمت چیه، داداش؟ اسمت چیه؟
داری درباره یوتی‌یرا حرف می‌زنی؟
من لیدو رُسی بودم.
بلوک سه،
رتبه قرمز.
نه! نه، نه!
آتش بس! لعنتی آتش بس! کل این‌جا منفجر می‌شه!
حرکت! حرکت! برو! برو!
رفته، مرد.
باید بریم.
تا مرگ با افتخار.
این. این به رودخونه می‌رسه.
بیا! بریم!
- لعنتی! - بپر!
یوتی‌یرا!
پیشوند "یو" ، E-U،
از کلمه ریشه‌ای یوفوروس، به چه معناست؟
خوب!
کلمه ریشه‌ای تیرا،
به معنای خاک یا...؟
زمین!
ما به دنبال یوتی‌یرا هستیم.
آنجا پاسخ‌ها را خواهید یافت،
چون شما با وظیفه‌ای مقدس برکت یافته‌اید
تا عصری جدید از پاکی را آغاز کنید
در جهانی که به شما این‌همه درد داده است.
ما حاملان این نجات هستیم.
این...
شینجاها،
آزادی واقعی است!
ما به دنبال تخریب نیستیم، بلکه تحول.
یوتی‌یرا جایی است که ما موضع عادلانه خود را می‌گیریم.
فصل نهایی.
شینجا نش!
خودت را غرق کن.
غسل تعمید، خلاص شدن از خود قدیمی،
رسیدن به خود جدید.
وای، لعنتی.
این مجموعه‌ای بسیار دراماتیک از رویدادها بوده است.
نمی‌دانیم دقیقاً کی یا چگونه اتفاق افتاد،
چون خیلی آشوب بوده است.
اما شنیده‌ایم که دولت به اعضای ارشد کنگره می‌گوید
که معتقد است بوکوشی کشته شده است.
ما خسته نمی‌شویم، تسلیم نمی‌شویم...
- و در تلاشمان شکست نمی‌خوریم
برای شکست دادن کسانی که قصد آسیب زدن به ما دارند...
-
از طریق اعمال تروریستی.
ما رو تو تاریکی نگه داشتن نتیجه معکوس داد، نه؟
گمشو.
چی؟
با بوکوشی چیکار می‌کردی؟
می‌خواستم همینو از تو بپرسم. گمشو.
اوه! گمشم؟
تو گمشو.
آه! تو گمشو!
نگران نباش، اگه جهانی زیرین وجود داشته باشه،
همه‌مون می‌ریم اونجا!
اینو دوست داری، نه؟
هو!
بگیر!
شنیدی، اشبورن؟ ها؟
جهان زیرین! همه‌مون می‌ریم اونجا!
- - بگو، پیرمرد. 874 00:55805
لازم نیست... لازم نیست منو تحقیر کنی.
من عاشق آمریکام.
زندگیمو براش به خطر انداختم.
این برای هر دومون صدق می‌کنه.
چرا؟
من لئون، بوکوشی تو، رو از وقتی بچه‌ای از تگزاس بود می‌شناختم.
اون هیچی نبود.
دیدم که مثل تو به سربازها اهمیت می‌داد.
برای همین از دولت آمریکا براش بودجه گرفتم
چون باور داشتم واقعاً داره کمک می‌کنه.
فکر می‌کردم با هم می‌تونیم منابع از رده خارج شده رو...
کهنه‌سربازها!
کهنه‌سربازها.
انسان‌ها.
سربازهای انسانی. بگو.
سربازهای انسانی برای استفاده حداکثری. درستشون کن، بفرستشون برگردن.
اما بوکوشی ایده جسورانه‌تری داشت.
یاغی شد،
به دنبال انتقام از دولت به خاطر ضربه‌ای که به سربازها زده بود.
دستگیر کردنش فقط بهش قدرت بیشتری می‌داد.
نمی‌تونی همچین پرنده‌ای رو قفس کنی.
و حالا من اینجام، توی باد بال‌بال می‌زنم، چون این دیوونه رو تأمین مالی کردم.
برام تمومه.
اما تو یه شانس آخر داری،
چون بوکوشی به هیچ وجه اونجا نبود، بچه.
- از کجا می‌دونی؟ - چون من اون حرامزاده رو آموزش دادم.
برنامه آینده بود.
اون خلقش کرد. من پرورشش دادم.
و اون فکر کرد می‌تونه فقط بره.
اگه می‌خواست فقط فرار کنه...
چرا باید همه‌چیزو نابود کنه؟
اون به چیزی نیاز داشت که خیلی وحشتناک باشه،
خیلی بزرگ، خیلی باورپذیر...
که هیچ‌کس دنبالش نره.
برات متأسفم، بچه.
تا وقتی نفهمن اون زیر آوار نیست، هیچی نمی‌تونه تأیید بشه.
اما اگه بدونی کجا رفته، به احتمال زیاد اونم اونجاست.
بوکوشی استاد توهمه.
و اگه همه به توهم باور داشته باشن، تبدیل به واقعیت می‌شه.
بوکوشی فکر می‌کنه بازی رو برده.
اما روی ضربه‌زن ذخیره حساب نکرده بود.
می‌دونی، فقط به صورتت نگاه می‌کنم...
حس خوش‌شانسی می‌کنم.
به صورتم نگاه می‌کنی و حس خوش‌شانسی می‌کنی؟
آره.
- هی. - چی؟
چیه؟
من حامله‌ام.
نمی‌خوام اینو خراب کنم، نش.
اون می‌فهمه مال توئه. مارو از هم جدا می‌کنه، و...
و این عذاب‌آوره.
من حتی...
- حامله؟ - می‌خوام بچمون رو با هم بزرگ کنیم
تو محیطی امن،
نه با ماما سوکی‌ها و داستان‌های سربازیشون.
- باشه. - می‌خوام بچمون آزاد باشه.
تو چی می‌خوای بکنی؟
اینجا می‌مونیم.
باهاش می‌جنگیم. همه‌چیزو تغییر می‌دیم.
- چی؟ - آره. تو جای اونو می‌گیری.
- نه، این دیوونگیه. بهم گوش کن. - آره، آزاد می‌شیم.
می‌فهمی؟
می‌فهمم، ولی شاید وقتشه که بریم.
یه فصل دیگه هم هست، می‌دونی؟
- کجا؟ - هر جا.
ما نمی‌دونیم چطور بیرون برنامه کار کنیم.
اون مال قبل بود، باشه؟
قبل از ما.
ولی اینجا خونه‌مونه.
نه.
این، این خونه منه.
تو خونه منی.
باشه؟
حالمون خوبه.
- آره.
درسته؟
خدایا.
آره.
هی.
موفق شدیم.
- چیه؟
-
این دیگه چیه...
نش!
-
اگه همه‌چیز یه پرده دود بود،
اگه بوکوشی واقعاً از دستمون فرار کرده بود...
خب، پس فقط یه جا بود
که می‌تونستم پیداش کنم.
اگه اِوُلی اونجا بود...
من باهاش می‌اومدم بیرون.
یا اصلاً نمی‌اومدم.
یوتی‌یرا.
اون بالاخره معبدش رو ساخته بود.
خونه جدیدی برای پیروان افراطیش
که شایسته می‌دونست.
جایی برای کار کردن تو سایه‌ها.
آماده کردن خودشون برای اجرای انتقامش
علیه دولتی که ما رو مثل زباله‌های دیروز دور انداخته بود.
نیت‌هاش تاریک به نظر می‌اومد،
مثل طوفانی که تو افق جمع می‌شه.
مسئول روبه‌رو شدن با عواقب اعمالشون.
تو روزهای آینده، هر کدوم از شما تو عملیات ما ثبت‌نام کردید
.
عز مون تسلیم‌ناپذیره.
بعضی از شما،
جمع‌کننده‌های اطلاعاتید.
اگه کمک بخواید،
به ما اعتماد کنید تا فساد رو افشا کنیم.
بقیه شانسشونو امتحان می‌کنن...
دست‌ها.
بذار ببینمشون.
نمی‌خوای بهم شلیک کنی.
نه، اون اینو برای خودش نگه داشته.
اون نسخه‌ای از تو می‌سازه که می‌خواد اونا ببینن.
آه!
پروانه به سمت شعله.
به یوتی‌یرا خوش اومدی!
فقط اِوُلی رو بهم بده و من از اینجا می‌رم.
حتماً یه چیزی رو از قلم انداختم.
چیزی رو از قلم انداختیم؟
اون واقعاً فکر می‌کنه تو موقعیت مذاکره‌ست.
لطفاً.
چی؟
می‌خوای من شرور باشم.
آدم بد.
مختل‌کننده.
چون این راحت‌تره
تا اینکه تو آینه به خودت نگاه کنی.
من اونو از تصادف، از غرق شدن تو رودخونه نجات دادم.
من این کارو کردم، نش.
من این کارو کردم چون تو یا نمی‌تونستی، یا نمی‌خواستی.
می‌دونی چرا؟
چون همه اون تردیدهایی که درباره خودت داری،
همه اون شیاطینی که تو گوشت زمزمه می‌کنن...
همه‌شون درستن.
همه‌ش درسته.
ما برای کمک لعنتی اومدیم پیش تو.
و تو کمک گرفتی!
و من چی گیرم اومد، ها؟
یه مشت بی‌وفایی لعنتی.
درستم می‌گم؟
هم.
اگه همین حالا اونو بهم ندی،
یکی از ما از اینجا نمی‌ره.
حالا این همون نشی‌یه که من می‌شناسم.
این حرامزاده رو ببرید به میدون.
تو اجازه دادی عشق کورت کنه!
فکر کردی می‌تونی زیر سقف من خوشبخت باشی تا ابد؟
می‌خوام دندوناتو از دهنت بپروندم.
- این دیوونگیه. - داری درباره چی حرف می‌زنی؟
من اون احمقی نیستم که بره تو شکم نهنگ لعنتی!
اینجا وایستادم!
بیا شجاعت این مرد رو امتحان کنیم.
بیا!
بچه‌ای که مال من بود رو پس گرفتم.
تو لیاقت یه مرگ باشکوه داری، نش!
- یا بهتر بگم، اونا لیاقت یه مرگ باشکوه دارن.
- بیا، نش!
بیا!
حالا هیچی نداری!
شاگرد...
توسط معلم تحقیر شد.
آره، اینو دوست دارم، نش.
اون توهمه!
اون به تو نیاز داره!
تو به اون نیاز نداری!
آره. این چیزیه که دارم درباره‌ش حرف می‌زنم.
- بیا. بیا.
سرباز قلعی، این تویی.
وقتی قلع کم بود، ریخته شدی.
تو به اندازه کافی شجاعت نداری که کامل باشی.
بمون پایین!
لعنتی بمون پایین!
- بیا. - چی می‌خوای، نش؟
از کتک خوردن خسته نشدی؟
همه‌چیز که می‌بینی اونه.
این چیزیه که می‌خوای، نه؟ همه‌چیز که می‌بینی اونه.
بیا.
لعنتی بمون پایین.
بیا.
اِوُلی!
نش!
اِوُلی!
نش!
نش.
نش!
دوباره از دست دادنش،
دیدن اینکه از بین انگشت‌هام سُر می‌خوره و می‌ره تو اون رودخونه...
چیزی بود که می‌دونستم نمی‌تونم دوباره تحملش کنم.
چطور ممکنه یه کابوس دوبار تکرار بشه؟
اِوُلی!
این بار امیدوار بودم منو هم با خودش ببره.
انتخاب‌های سخت،
زندگی آسون.
انتخاب‌های آسون،
زندگی سخت.
این...
این برای همیشه تو ذهنم حک شده.
ولی زندگی، می‌دونی، نمی‌دونم،
همیشه این‌قدر سرراست نیست، درسته؟
منظورم اینه، حتی تو بهترین حالت، این...
به‌ندرت آسونه.
و، اوم...
فقط هر روز بیدار می‌شی...
هر روز.
سعی کن دایره رو کامل کنی، می‌دونی؟
سعی کن شفا پیدا کنی.
و، اوم...
بعضی روزها، به میل تو پیش نمی‌ره.
ولی بعضی روزها، می‌ره.
بعضی روزها، به میل تو پیش می‌ره.
و...
بعد باید فقط به جنگیدن ادامه بدی.
و تو برای پیدا کردن اون تیکه‌های کوچیکی که تو رو کامل می‌کنن می‌جنگی.
و هیچ‌وقت دست از جنگیدن نمی‌کشی.
چون...
چون هر از گاهی، می‌فهمی که یه لحظه هست...
که زندگی واقعاً بی‌نقصه.
MoviePovie. Com