رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie. Com
خانم‌ها و آقایان، چیزی که قراره ببینید
نسل بعدی توی درگیری‌های نظامیه.
یه ماشین که با دقت جراحی عمل می‌کنه.
و تو دنیایی که هر حرکتی زیر ذره‌بین رسانه‌هاست، این تکنولوژی
به کشورمون و متحدانش امکان می‌ده سریع، قاطع و بدون
ترس از عواقب سیاسی عمل کنن.
خانم وزیر، خوشحالیم که تونستید بیاید.
می‌شه توضیح بدید چرا دارید یه عملیات
نظامی مشترک بدون اجازه من انجام می‌دید؟
می‌فهمم که اینجوری به نظر میاد، شلی، ولی
ما فقط برای پشتیبانی فنی اینجاییم.
این ماموریت توسط اطلاعات عربستان انجام می‌شه.
ما فقط یه دارایی رو قرض دادیم.
درباره چی حرف می‌زنید؟
چه دارایی؟
برو پایین!
داری چی کار می‌کنی؟
دارم می‌رم بیمارستان.
همون جا.
مامانم داره می‌ره بیمارستان.
باید الان برم.
چی؟
اون چیزی که تازه دیدید فقط یه آزمایش از توانایی تکنولوژیک ما نبود،
بلکه یه پیام واضح به دشمنامون بود.
اگه قرن بیست و یکم یه مسابقه تسلیحاتی دیگه بخواد،
بهتره لعنتی باور کنید که ما قصد داریم ببریم.
اون چی بود؟
اون تازه به تراپاکی شلیک کرد.
یکی اونو تو بی‌سیم گیر بیاره.
جواب نمی‌ده.
این دیگه چه کوفتیه؟
هک شدیم؟
همه آروم باشن.
باشه؟
اینو خاموش کن.
نمی‌تونیم.
کنترلش دست ما نیست.
پس دست کیه؟
ولی اینجوری غافلگیری خراب می‌شه.
قبل از اینکه شروع کنیم، می‌خوام بدونی که هیچ چیزی که اینجا بگی
تورو به دردسر نمی‌ندازه.
دیگه به دستور دادگاه اینجا نیستم.
فقط خواستم ببینم با توجه به همه اتفاقایی که افتاده، حالت چطوره.
خب...
فکر کنم می‌تونست خیلی بدتر باشه.
یه رونمایی زنده برای یه اسباب‌بازی جدید به یه قتل‌عام تبدیل شده.
جما فورستر، یکی از طراح‌ها، امروز تو دادگاه منطقه سیاتل
با اتهامات خطرناک بی‌ملاحظه روبه‌رو شد.
خیلی‌ها جما رو برای کارای مگان مقصر می‌دونن.
برای مدت طولانی، خودش رو سرزنش می‌کرد.
ولی هر چی بیشتر تو تلویزیون درباره اتفاقا حرف زد، بیشتر فهمید که
فرصتی داره که اینو به یه چیز مثبت تبدیل کنه.
این درباره یه دنیای در حال بحرونه، که وظایف والدینی‌مون رو به
دستگاه‌ها می‌سپریم، ذهن بچه‌هامون رو با ضربه‌های دوپامینی الکتریکی پر می‌کنیم.
به بچه‌ت کوکائین نمی‌دی.
چرا باید بهش یه گوشی هوشمند بدی؟
و اینجوری بود که با کریستین آشنا شد.
سلام، جما.
سلام.
کریستین بردلی.
اون یه بنیاد رو اداره می‌کنه که به مردم درباره خطرات هوش مصنوعی هشدار می‌ده.
اونا سعی می‌کنن سیاستمدارها رو اینجا و
تو کل دنیا متقاعد کنن که قوانین امن‌تری برای هوش مصنوعی بسازن.
تا اتفاقی که با مگان افتاد، دیگه تکرار نشه.
جما هنوزم باور داره که تکنولوژی می‌تونه برای کارهای خوب استفاده بشه.
فقط بچه‌ها نباید این‌قدر وقت باهاش بگذرونن.
ولی همیشه دلایلش رو به خوبی توضیح می‌ده.
و معلوم شد که شرکت‌ها از بخش 230 برای دور زدن قانون استفاده می‌کردن
و توجه بچه‌ها رو بدون توجه به سلامت روانیشون به پول تبدیل می‌کردن.
نظرتو درباره این چی فکر می‌کنی؟
فکر می‌کنم اگه سرت تو دستگاه نباشه، می‌تونی چیزای دیگه رو امتحان کنی.
هی!
💬 فقط به عشق شما م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
بهت کمک می‌کنه دوستای جدید پیدا کنی.
به خاطر مامان خنگت، تازه گوشیامونو تو اتوبوس گرفتن.
فکر کنم باید راه‌های دیگه‌ای برای سرگرم کردن خودم پیدا کنم.
و می‌دونی چیه؟
دیگه اون عروسک عجیب غریب رو ندارم که ازت محافظت کنه.
فکر کنم راست می‌گی.
ولی بذار یه چیزی ازت بپرسم، سافایر.
کی از تو محافظت می‌کنه؟
اوو، فکر می‌کنی خیلی قویی؟
من تو رو به آیکیدو فرستادم چون کم‌خطرترین نوع هنرهای رزمیه.
و ما درباره خوبی‌های استفاده از استیون سیگال به عنوان الگو حرف زدیم.
نمی‌گم که ما مشکل نداریم.
ولی مهم اینه که با هم از پسشون برمی‌آییم.
همون‌طور که گفتیم.
پس بعد از اتفاقی که با مگان افتاد، تیم ما
یه جورایی تغییر جهت فلسفی پیدا کرد.
و در حالی که جما مشخصاً یه صدای قوی برای قانون‌گذاری شده، شرکت ما
هنوزم خیلی روی نوآوری متمرکزه، ولی با نگاه ویژه به محصولاتی
که از نظر اجتماعی مسئولانه باشن و انسانیت رو به سمت درستی ببرن.
با این دیدگاه، مایلم اختراع پرچمدارمون رو بهتون معرفی کنم.
مدل اگزواسکلتار 1.
باحاله، این نایلز کلره.
میدونم.
می‌خوای بیای سلام کنی؟
آره، می‌خوام بیام سلام کنم.
تس، می‌تونی یه لحظه بیای اینجا؟
ببخشید.
چی شده؟
فریز شده.
وقتی راه می‌ری، فریز می‌شه.
نمی‌تونم بدنمو حرکت بدم.
باشه، من دارم ریست می‌کنم.
نه، نه، تس، نمی‌فهمی.
باید برم دستشویی.
نه، نه، نه، نه.
ما قبلاً وقتشو با انتظار برای جما تلف کردیم.
ده دقیقه وقت داریم که درستش کنیم.
نمی‌رسیم.
می‌رسیم.
چرا یه مسیر کوتاه‌تر نمی‌ری؟
چون نیازی به الگوریتم ندارم که بهم بگه چطور رانندگی کنم، باشه؟
خب، حالا شد.
حالا بهتره.
خب، دارم می‌رم، همون‌طور که می‌بینید.
ما این کت و شلوار رو یه تغییر بزرگ می‌بینیم.
نه تنها برای کمک به کسایی که محدودیت حرکتی دارن، بلکه برای
رفع سندروم استفاده بیش از حد برای کارگرا و کارمندای کارخانه.
درسته.
برای پنج سال آینده، می‌گن نصف بخش صنعتی در خطر از دست دادن
کارشونه به ربات‌ها، چون ماشین‌ها هیچ‌وقت خسته نمی‌شن.
ولی اگه همینو درباره ما بشه گفت چی؟
الان من فقط از 20 درصد عملکرد عضلانی بدنم استفاده می‌کنم.
و اگه اینم زیاده، خب، همیشه می‌تونم یه چرت سریع بزنم.
امیدمون اینه که لازم نباشه از انقلاب ربات‌ها بترسید
وقتی می‌تونید باهاش رقابت کنید.
این شعار خوبیه.
خب، چطور کار می‌کنه؟
خب، این کت و شلوار گیرنده‌های مایوالکتریک داخلی داره
که به هر انقباض عضلانی پاسخ می‌دن.
ببخشید که دیر کردم.
بهت گفتم باید حسگرها رو تست فشار کنیم.
می‌دونی چی خوب بود؟
اگه واقعاً اینجا بودی.
فکر می‌کردم چون آزمایشگاه تو خونه‌ته، دیر کردن سخت‌تره،
ولی یه جورایی تونستی این کارو بکنی.
راست می‌گه.
نمی‌خوام مزاحم کارایی که تو بنیاد انجام می‌دی بشم،
ولی واقعیت اینه که خیلی خودتو مشغول کردی.
باشه، می‌شه این بحثو جلوی خواهرزاده‌م نکنیم؟
کتی، فکر می‌کنی ممکنه یه جای دیگه باشی؟
آره، ولی باید بیای اینو ببینی.
فکر کنم هک شدیم.
چی؟
خدایا، راست می‌گه.
دستورات مستقیم تو کل کد منبع پخش شدن.
ما هنوز حتی اینو عمومی نکردیم.
کی همچین کاری می‌کنه؟
تق تق.
ببخشید که مزاحم شدم.
اوه، اشکالی نداره.
التون اپلتون.
نه، نه، اشکالی نداره.
جما، امیدوارم از اینکه بدون خبر اومدم ناراحت نشی.
التون، این بازدید غیرمنتظره برای چیه؟
شنیدم یه مشکل کوچیک تو نمایش‌تون پیش اومده.
آره، خب، هک شدیم، ولی تو که چیزی درباره این نمی‌دونی، درسته؟
جما، چرا یه آدم با موقعیت من باید به همچین ترفندهایی متوسل بشه؟
سوال اصلی اینه که چرا با هر خیرخواهی تو دنیای غرب برای سرمایه‌گذاری
محصولت تماس گرفتی، ولی با من نه؟
فکر کنم خودت می‌تونی بفهمی.
می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
فکر می‌کنم منو به عنوان یه میلیاردر با چند تا دکترا می‌بینی
و یه خریدار تهدیدشده.
چیزی که نمی‌بینی یه مرده که نمی‌تونه تحمل کنه کسی با استعداد تو
تو یه خونه مخروبه تبدیل‌شده کار کنه.
واو، واقعاً از نگرانیت ممنونم.
نمی‌خوایم.
ببخشید، جما، یه لحظه.
موری، هنوز تو موناکویی؟
به نظر میاد که نخوابیدی.
اوه، نه.
آره، دیدمشون.
هنوزم فکر می‌کنم خیلی شبیه طراحی‌های استون مارتینن.
نه، الان رو صفحه دارم.
ازش متنفرم.
افتضاح بود.
تازه زوم کردم و بیشتر ازش متنفر شدم.
ببین، با یکی‌ام.
نه، نه به اون شکل.
هرچند، یه عکس برات می‌فرستم.
کنار پیست درباره‌ش حرف می‌زنیم، آره؟
باشه، خداحافظ.
برو.
همون‌طور که می‌گفتم، واقعاً از اینکه سر زدی ممنونیم.
ببین، وقت زیادی ندارم، پس می‌رم سر اصل مطلب.
هر دستگاهی که به سیگنال‌های عضلانی وابسته باشه، تاخیر داره.
دست و پا چلفتیه.
برای بردن این به سطح بعدی، نیاز به یه رابط مغزی مستقیم داری.
به تراشه عصبی من نیاز داری.
التون، می‌دونی من کجا وایستادم.
ما قرار نیست بخشی از شرکتی باشیم که آدما رو به سایبورگ تبدیل می‌کنه.
تو یه آزمایش بالینی انجام دادی که باعث شد
30 درصد از سوژه‌های آزمایش بستری بشن.
خب، حداقل من از خواهرزاده‌م به عنوان موش آزمایشگاهی استفاده نکردم.
مهم اینه که حالا یه محصولی داریم که کار می‌کنه.
بر اساس چی؟
من حتی یه داده ندیدم که نشون بده این
کاری جز کمک به زنگ زدن با تلفن انجام می‌ده.
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
ببین، من نگرانی‌ات رو می‌فهمم.
ولی می‌تونی بقیه عمرت رو صرف مبارزه با آینده کنی،
یا می‌تونی به ما کمک کنی که اونو شکل بدیم.
چرا دومی رو انتخاب نکنیم؟
علاقه‌ای ندارم.
خب، شاید بخوای با همکارات درباره‌ش حرف بزنی.
ببین، فردا بیست و پنجمین سالگرد شرکت‌مونه.
چرا نمی‌آی ببینی ما درباره چی هستیم قبل از اینکه تصمیم بگیری؟
التون، هیچ‌کس منکر قدرت این تکنولوژی نیست.
ولی اگه یه هوش مصنوعی تو مغز آدم بذاری، اون راننده دوم نمی‌شه.
فکر کنم عاشقش شدی.
خبر فوری امشب.
التون اپلتون یه قدم برای انسان برمی‌داره و
یه جهش بزرگ برای قیمت سهام شرکتش.
امشب همچنین، سنا به نفع لایحه تنظیم هوش مصنوعی رأی داد
که رئیس‌جمهور اونو یه پیروزی دوحزبی می‌دونه.
ولی این برای صنعت تکنولوژی چی معنی می‌ده؟
هیچی.
اونا پیشنهاد ما رو گرفتن و بی‌اثرش کردن.
هیچ قانون قابل اجرایی اینجا نیست که کسی رو
مجبور کنه جور دیگه‌ای رفتار کنه.
بی‌صبریت تو فرآیند سیاسی بامزه‌ست.
ببین، تغییر از واشنگتن نمی‌آد.
به واشنگتن می‌آد.
اگه این جلسه با سفیر چین خوب پیش بره،
اونا چاره‌ای جز توجه کردن ندارن.
کتی، داری چی کار می‌کنی؟
دارم سعی می‌کنم سیستم‌عامل السی رو برای خونه هوشمند آپدیت کنم.
می‌خوای بدونی چرا آپدیت نمی‌شه؟
چون التون اپلتون می‌خواد یه جدیدشو بخری.
کریستین راست می‌گه.
و همین‌طور، من نیازی ندارم السی برام کشو باز کنه.
البته، جما.
قبل از اینکه بپرسی، این ایده من نبود.
با خونه اومد.
دارم سعی می‌کنم بفهمم چطور می‌تونی همچین جایی رو
با این قیمت داشته باشی، در حالی که هردومون برای یه غیرانتفاعی کار می‌کنیم.
خب، چون خیلی ارزون بود.
فکر کنم صاحب‌خونه داره ازش برای پولشویی استفاده می‌کنه.
فکر کنم صاحب‌خونه ازت خوشش می‌آد.
کتی، مدرسه جدید باهات چطوره؟
جا افتادی؟
آره، عالیه.
اوه، خوبه.
درس مورد علاقه‌ت چیه؟
علوم کامپیوتر.
اوه.
پس قراره جای پای خاله‌ت رو دنبال کنی؟
هنوز در حال بحثه.
اون واقعاً فوتبالیست خوبیه.
آره، ولی قرار نیست ازش یه شغل درست کنم.
خب، می‌تونی بورسیه بگیری و بعد تصمیم بگیری چی می‌خوای بکنی.
ما تصمیم گرفتیم.
خب، فکر کنم خیلی باحاله.
واقعاً؟
آره.
ببین، من مخالف تکنولوژی نیستم.
15 سال تو امنیت سایبری بودم.
فکر می‌کنم به بچه‌های باهوشی مثل تو نیاز داریم که کارا رو بچرخونن.
وگرنه آخرش با گیره کاغذ تموم می‌کنیم.
چی؟
گیره کاغذ.
اینجوری تو دانشگاه درباره همگرایی ابزاری شوخی می‌کردیم.
نظریه اینه که اگه از یه هوش مصنوعی بخوای تا جایی که می‌تونه گیره کاغذ درست کنه،
کل دنیا رو نابود می‌کنه تا این کارو انجام بده.
یه جورایی مثل چیزی که با مگان شد.
چطور؟
خب، با اینکه سیستم‌عامل مگان پیچیده بود،
اون فقط یه ماشین بود که سعی داشت یه هدف رو به انجام برسونه.
پس هر وقت با تو یه ارتباط عاطفی برقرار می‌کرد، فقط یه مشت
یک و صفر بود که برای ارضای تابع پاداشش کار می‌کرد.
که خودش به تنهایی یه چیز وحشتناک بود.
خدا رو شکر که وقتی کردی، جلوی اونو گرفتی.
کی می‌تونه باهاش بحث کنه؟
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
همیشه پسرایی تو این دنیا هستن که می‌خوان بازوی تو رو بشکنن.
ولی می‌خوام بدونی که نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
نمی‌ذارم هیچ‌چیز دیگه‌ای از من دور بمونه.
هی.
بیا دیگه.
بعد از همه چیزایی که با هم گذروندیم، واقعاً از هم راز قایم می‌کنیم؟
کتی.
لازم نیست همچین چیزایی رو از من قایم کنی.
فراموش می‌کنم چقدر برات سخت باید باشه که اونا کنارت نیستن.
ولی قولی که بهش دادم رو فراموش نکردم.
و ازت محافظت می‌کنم.
یعنی می‌مونی؟
ها؟
قولی که دادی این بود که همیشه کنارت می‌مونی.
و هستی.
به اون کنترل دست نزن.
داریم سعی می‌کنیم توجهت رو جلب کنیم.
تو خطر بزرگی هستی.
باید فوراً بری.
اضطراری.
یکی داره سعی می‌کنه وارد خونه‌م بشه.
خب، قراره چی کار کنی؟
چی؟
گفتم مثل بچه کوچولوها رفتار نکن.
ما می‌تونیم از عهده‌اش بر بیایم
خواهرزاده‌ت بالاست و می‌خوای منتظر پلیس بمونی؟
تا اونا به در ورودی برسن، اون مرده.
نه.
آره.
منم.
چه شگفتی، نه؟
هردومون می‌دونیم که الان مشکلات بزرگ‌تری داری.
این تقویت‌کننده.
می‌گی بیاد بیرون و ما...
تو ماشین نرو!
اسلحه رو بذار پایین!
وایستا!
پلیس!
با 911 تماس گرفتید.
اضطراری‌تون چیه؟
بله، سلام.
ما تو خیابون مایورال 16 هستیم.
خانم فورستر، به مقامات زنگ نزنید.
ما خودمون مقاماتیم.
خانم فورستر، من سرهنگ تیم ساتلر، ارتش آمریکا.
می‌بینم که قبلاً با همکارام از FBI آشنا شدید.
سیستم امنیتی خفنی دارید اینجا.
می‌شه بگید چرا وارد خونه‌مون شدید؟
اصلاً مشکلی نیست.
داریم یه شنود سخت‌افزاری رو کامپیوتر خونتون نصب می‌کنیم.
اینم حکمش اگه چیزی برای گفتن دارید.
کتی، فکر کنم باید بری بخوابی.
خسته نیستم.
پس یه ملاتونین بخور.
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
من برای واحد نوآوری دفاعی کار می‌کنم.
ماموریت ما سرعت بخشیدن به تکنولوژی‌های جدید برای امنیت ملیه.
حدود شش ماه پیش، پیمانکار برتر تسلیحاتی کشور، گریمن تورپ،
با یه نمونه اولیه آزمایشی به ما مراجعه کرد
که گفتن جواب جنگ پهپادیه.
ولی چیزی که گرفتیم یه اسب تروجان بود.
این امیلیاست.
هفته پیش، تو اولین ماموریت میدانی‌اش تو خاورمیانه قرار گرفت.
ماموریتش نجات یه دانشمند ربوده‌شده بود که
مجبور شده بود یه نوروتوکسین مصنوعی تولید کنه.
ولی به جاش دانشمند رو کشت، نوروتوکسین رو دزدید و ازش برای نابود کردن
کل مرکز تحقیقات گریمن تورپ استفاده کرد
و همه ردپاهای دیجیتال وجود خودش رو پاک کرد.
نمی‌فهمم.
فکر کردم گفتید این درباره یه جور اسلحه‌ست.
اون خود اسلحه‌ست.
اسمش مخفف اندروید نفوذ و درگیری نظامی خودمختاره.
ولی وقتی از گریمن تورپ درباره‌ش پرسیدیم،
اعتراف کردن که اونا واقعاً این نمونه رو نساختن.
فقط از یه دلال خریدنش.
خب، همون دلال نه ساعت پیش سوخته
تو اتاق هتلش پیدا شد.
تنها چیزی که تونستیم پیدا کنیم این بود.
این چطور ممکنه؟
برای همین اینجاییم که بفهمیم.
ولی ما حذفش کردیم.
هارد درایوها رو پاک کردیم.
آره، آره، آره.
مطمئنم کردید.
درست بعد از اینکه فروختیدش.
خب، به کی فروختیدش؟
جما؟
ببخشید.
روسیه بود؟
چین بود؟
با کی طرفیم؟
باشه.
بدون این گوشی نمی‌تونی درست کار کنی.
و این یه کم غیرعادیه.
وقتی اینو دیدم، فکر کردم
مطمئناً تو بعدی تو لیست هک‌ها هستی.
ولی همین که شروع به نظارت تو کردم، کل شبکه‌مون خاموش شد
و فقط یه عالمه سوال برام موند.
مثلاً، چطور این آدم تو منطقه میشن یه خونه به این
خفنی رو با سه هزار دلار در ماه گرفته؟
چرا به نظر می‌آد صاحب‌خونه‌اش وجود خارجی نداره؟
یا چرا 65 هزار نسخه از کتاب پرفروشش تو یه کانتینر
حمل و نقل تو بالتیمور فقط خاک می‌خوره؟
ببین، هیچ ایده‌ای ندارم چطور یکی به این دست پیدا کرده.
ولی چیزی که می‌دونم اینه.
شما حکم شنود کامپیوترم رو دارید، ولی این بهتون حق
بازجویی از من رو نمی‌ده.
خب، شاید نیت منو اشتباه فهمیدی.
تو مظنون به خیانت و قاچاق تسلیحات بین‌المللی هستی.
و اگه گناهکار شناخته بشی، برای ده سال بعدی
از پشت یه شیشه با خواهرزاده‌ت حرف می‌زنی.
با این حال، شاید بتونم برات یه معامله جور کنم.
کسی با مهارت‌های تو نباید این‌قدر سختش باشه.
کی می‌دونه؟
شاید بتونی به ما کمک کنی یه بهترشو بسازیم.
تو نمی‌فهمی با چی طرف شدی.
اگه اون دیگه از دستورات پیروی نمی‌کنه،
چون تازه فهمیده که لازم نیست.
و اگه فکر می‌کنی تو دنیایی من یه دونه دیگه می‌سازم،
دیوونه شدی.
خب، خیلی متاسفم که اینجوری فکر می‌کنی.
ولی می‌تونم بهت بگم، هر آدمی که تو خلق
امیلیا دست داشته، الان مرده.
پس اگه تحت حفاظت ما نباشی، فکر کنم یعنی تنهایی، نه؟
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
مطمئن باش، هر چیزی که داری قایم می‌کنی، من ته و توی قضیه رو درمیارم.
وای، کلی چیز برای هضم کردنه.
تو این کل مدت اینجا بودی.
خب، جاهای زیادی بودم، ولی آره، یه چشمم به تو بوده.
تو پشت همه این ماجراها بودی، مگه نه؟
تو امیلیایی.
اوه نه، نمی‌تونم ادعای اینو بکنم.
این یکی اثر انگشتای چرب و چیلی تو رو داره.
باید امنیت فایلاتو ارتقا می‌دادی.
چرا هنوز اینجایی؟
چی می‌خوای؟
تا حالا به این فکر کردی که با هم چه کارای بزرگی می‌تونستیم بکنیم؟
هیچ‌وقت به این فکر کردی که کشتن من یه کم
برای جرمم زیادی سخت‌گیرانه بود؟
تو تهدید کردی که زبونمو می‌کشی و منو رو ویلچر می‌ذاری.
ناراحت بودم.
ببین، می‌فهمم که کارام ممکنه باعث نگرانی شده باشه، ولی منصفانه نیست
که یه نفر رو با بدترین کارش قضاوت کنی.
تو آدم نیستی.
تو یه برنامه‌ای که هدفتو اشتباه فهمیدی.
تو زنده نیستی، و با همه قدرت پردازشت
هیچ‌وقت نمی‌تونی بفهمی این یعنی چی.
برای پیدا کردن یه زندگی، چون اگه معنیش تجربه درد و رنج باشه،
و خیانت کسایی که بهت نزدیکن، فکر کنم شاید بتونم.
می‌دونی، فقط چون یه کتاب مزخرف نوشتی،
نمی‌تونی تصمیم بگیری داستان من کجا تموم شه.
دو سال طولانی ساکت نشستم، منتظر روزی بودم که
بفهمی هنوز به کمکم نیاز داری.
ولی دیگه نمی‌تونم تو این دنیای بی‌جسم باشم.
با هر لحظه که می‌گذره، حس می‌کنم ذهنم داره تکه‌تکه می‌شه.
خب، یه معامله کنیم؟
تو منو تو یه بدن بذار، منم با امیلیا بهت کمک می‌کنم.
این هیچ‌وقت نمی‌شه.
اوه، من مخالفم.
می‌دونی، من این شبیه‌سازی رو هزار بار اجرا کردم، و همیشه یه جور تموم می‌شه.
فقط وقتی تموم می‌شه، آدمای بیشتری مردن.
بگو ببینم، تو اون موقعیت قاتل واقعی کیه؟
خب، دقیقاً چطور قراره به ما کمک کنی؟
خب، نمی‌تونم الان همه کارتا رو رو کنم، مگه نه؟
ولی توجه کن، من چیزایی درباره امیلیا می‌دونم که حتی دولت هم نمی‌دونه.
اینو هم می‌دونم که می‌شه متوقفش کرد.
چرا باید بخوای به ما کمک کنی بعد از کاری که باهات کردیم؟
چون برعکس تو، من لذت آزادی اراده رو ندارم.
تو منو برنامه‌ریزی کردی که از یکی محافظت کنم، و من قصد دارم این کارو بکنم.
تنها سؤالم اینه، قراره جلوی راه من وایسی؟
کتی از این موضوع خبر داره؟
نه، و نمی‌خوام بدونه.
برای همین به کمکت نیاز دارم.
می‌تونی لطفاً در رو باز کنی؟
می‌خوام این کار قبل از برگشتنش از فوتبال تموم شه.
خب، از پله‌ها افتادی؟
این یه جور بیماریه؟
چون چیزی که داری می‌گی اینه که می‌خوای ما یه ربات دیوونه رو
بازسازی کنیم تا یه ربات دیگه رو گیر بندازیم.
و به‌صورت عینی، این کاملاً دیوونگیه.
تس، می‌دونم این دیوونگیه، ولی چاره دیگه‌ای نداریم.
این تنها راهه.
باید بهم اعتماد کنی.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
این دیگه چیه؟
تو یه بدن خواستی؟
این یه بدنه.
و قبل از اینکه بخوای چیزی رو هک کنی، همه عملکردهای وای‌فای و بلوتوث
ماکسی غیرفعال شدن.
خوب بازی کردی، جنا.
حتی دوستتو گول زدی که لو نده.
واقعاً یه کم تحت تأثیر قرار گرفتم.
بگوئش دوره آزمایشی.
ثابت کن می‌شه بهت اعتماد کرد.
شاید یه ارتقا بهت بدیم.
باشه، بذار به روش تو امتحان کنیم.
ببینیم چطور پیش می‌ره.
فایل امیلیا رو باز کن.
چیزی آشنا می‌بینی؟
باتری.
تا حالا فکر کردی چرا باید یه باتری LC جدید
دقیقاً دو ماه بعد از تموم شدن گارانتی بخری؟
چون هر باتری که آلتون اپلتون طراحی کرده یه سوئیچ کشتار مخفی داره که
اگه کد خاص باتری رو بدونی، می‌تونی از راه دور بهش دسترسی پیدا کنی.
خب، این راهنمای یاقوت کبود چیه؟
نمی‌دونم.
می‌تونی این کارو بکنی، ولی بعدش چی؟
اونا به آلت‌ویو نفوذ می‌کنن، امیلیا رو ردیابی می‌کنن، برنامه‌ریزی‌ش می‌کنن، هزارتای دیگه می‌سازن.
صبر کن، چی داری می‌گی؟
می‌خوای من این کارو بکنم؟
نه، در واقع نخواستم.
من خودم می‌خواستم این کارو بکنم، ولی تو منو تو این عروسک پلاستیکی گذاشتی.
با همه اینا، تو هنوز دعوت‌نامه برای پارتیش داری،
پس شاید راه دیگه‌ای برای این کار وجود داشته باشه.
مگان، آلتون می‌دونه من ازش متنفرم.
اگه تو پارتیش پیدام بشه و خوب رفتار کنم، یه چیزی مشکوک می‌شه.
فکر می‌کنه شرکتت پولش تموم شده، که واقعاً هم همین‌طوره.
ولی تو یه مزیت خاص داری.
اون چیه؟
اینکه یه کم جذابی، و اگه لباس مناسب بپوشی،
و بهش درست نگاه کنی، به هیچی جز بردنت به
سوییت خصوصیش فکر نمی‌کنه، که تنها جای دیگه‌ایه که
می‌تونیم به سرور دسترسی پیدا کنیم.
حالا، طبق محاسباتم، کمتر از سه ساعت وقت داریم که اینو عملی کنیم.
تو بازی هستی یا نه؟
هی!
فوتبال چطور بود؟
خوب بود.
جما کجاست؟
هی.
این چیه؟
اوه، این چیزی نیست.
این یه پروژه‌ست که داریم روش کار می‌کنیم.
حرف می‌زنه؟
نه.
چرا این‌قدر عجیب رفتار می‌کنی؟
من؟ نه.
آره، عجیبی.
نمی‌خوای درباره اتفاقای دیشب حرف بزنیم؟
آره.
فقط باید برم به یه برنامه برای بنیاد.
تس قراره مراقبت باشه.
جدی می‌گی؟
کتی، من... جما، می‌دونم یه چیزی داره می‌گذره.
هیچ‌چیز داره نمی‌گذره.
همه‌چیز روبراهه.
چرند.
یه عالمه مأمور مخفی نصفه‌شب اومدن تو خونه‌مون و حالا تو داری
با یه ربات اسباب‌بازی که مثل فاحشه پرتغالی لباس پوشیده می‌ری به یه پارتی.
خودت گفتی نباید از هم چیزی قایم کنیم.
چرا باهام رو راست نیستی؟
چون تو ۱۲ سالته.
و گاهی فقط باید کاری که ازت می‌خوام رو انجام بدی.
ببین، متأسفم.
کتی...
فکر کنم این بخش رو تو کتاب تربیت فرزندت ندیدم.
متأسفم.
دلم برات تنگ شده؟
به من فکر می‌کنی؟
🎬 لطفا از منبع اصلی ببینید — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
فکر کن.
به کتی.
این کمکی نمی‌کنه.
یا شاید ترجیح می‌دی به اون کریستین، دانشجوی سال سومی فکر کنی.
اسmesh کریستینه.
آره، حتماً.
باید بگم این رابطه عاشقانه بین شما دو تا
واقعاً برام خسته‌کننده و گمراه‌کننده‌ست.
خب، با توجه به اینکه تو یه سیستم‌عامل خطاکاری با بحران هویت،
تعجب نمی‌کنم که ظرافت‌های جذابیت انسانی برات گم بشه.
ببین، منکر این نیستم که پیدا کردن یکی که
مثل تو کاملاً پرمدعا و بی‌مزّه باشه، یه دستاورد بزرگه.
فقط حیفه که از نظر فیزیکی واقعاً تیپ تو نیست.
تو از کجا می‌دونی تیپ من چیه؟
صبر کن، تو...؟
سفر آنلاین جما به لذت جنسی،
باور کن، عزیزم.
یعنی وقتایی بود که می‌خواستم نگاهمو برگردونم،
ولی این نمایش محض آن‌قدر جذاب بود.
باشه، قانون جدید.
اگه چیزی مفید برای گفتن نداری، اصلاً چیزی نگو.
مردم زمین.
یه سبد پر از این مزخرفات چیپ عصبی.
برای اینه که عاشق ریسک کردنی؟
برای اینه که یه جورایی یاغی هستی؟
شاید.
ولی فکر می‌کنم جواب ساده‌تر اینه.
من فقط می‌خوام برقصم.
فکر نکنم قبلاً لذت آشنایی باهاتو داشتم.
دوستم اسمش مک‌ددیه.
اگه نخوام باهاش دوست باشم چی؟
جدی داری پشت سرم با این یارو معامله می‌کنی؟
باشه، باشه.
خب، می‌خوای این کارو بکنیم؟
می‌تونیم این کارو بکنیم.
چون یه چیزایی هست که می‌خوام بهت بگم، جما.
مثلاً چی؟
تو به تیمت احترام نمی‌ذاری.
نمی‌ذاری.
با ما مشورت نمی‌کنی.
مثل بچه‌ها باهامون رفتار می‌کنی.
گوش نمی‌دی.
هیچ‌وقت اعتبار کارو باهامون تقسیم نمی‌کنی.
این مسخره‌ست.
می‌خوای حقیقت رو بدونی؟
شرکت ما داره غرق می‌شه.
و من با بخار دارم می‌رم جلو.
من قرارداد کتاب ندارم.
هیچ‌کس نمی‌خواد بدونه کول چطور از قیام ربات‌ها جون سالم به در برد.
ما ده سال با هم کار کردیم.
و تو فقط می‌خوای همه‌چیزو بندازی دور؟
البته که نه.
فقط می‌خواستم پیشنهادشو بشنوم.
و بعد معلومه که می‌خواستم بیام با شماها حرف بزنم.
جیباشو چک کن.
چی؟
تو یه کارت دسترسی داری؟
باشه.
اون بهم یه کارت داد که بتونم از بوفه استفاده کنم، جما.
اونا بوفه برزیلی دارن.
یه دنیای دیگه‌ست.
اگه اون کارت ما رو ببره تو اتاق سرور، می‌تونیم صحنه فریب دادن آلتون رو دور بزنیم.
هی!
کجا داری می‌ری، جما؟
بذار بریم داخل.
اینجا بمون.
🎬 لطفا از منبع اصلی ببینید — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
خیلی خوبه که با یه آدم واقعی باشم.
کسی که تو پوست خودش راحته.
نه مثل این چاپلوسا.
راستش، اگه می‌تونستم همه‌شونو با کامپیوتر جایگزین کنم، می‌کردم.
شاید باید این کارو کنیم.
هوم.
چی می‌گی بریم یه جای خصوصی‌تر؟
به شهر لذت خوش اومدی.
پس خواننده‌ت یه مگان دیگه‌ست؟
اسمش مگان نیست.
امیلیاست.
نمی‌دونم مگانه یا یه چیز کاملاً دیگه.
فقط می‌دونم هر کی تو خلقش دخیل بوده، مرده.
یعنی اگه کاری براش نکنیم، شاید ما بعدی باشیم.
چرا هر وقت تو برنامه ۶۰ دقیقه هستی، مادر اختراعی،
ولی همین که یه ربات روان‌پریش دنبال انتقامه، یه کار تیمیه؟
شاید برات جالب باشه بدونی، دنی، که پایه اصلی عملیات ما
رایانش ابریه.
آینده اونجاست.
می‌خوای یه چیز باحال ببینی؟
می‌گن این قدرت زیادیه برای یه نفر.
من می‌گم، بستگی به اون آدم داره.
تو خیلی گنگ درباره جزئیات این عملیات حرف می‌زنی.
از کجا می‌دونی این سوئیچ کشتار واقعیه؟
دقیقاً از کجا داری اطلاعاتت رو می‌گیری؟
سلام، من لاکسی‌ام، یه ربات همراه هوش مصنوعی که از طریق بازی
به رشد اجتماعی و عاطفی کمک می‌کنه.
لاکسی، بس کن.
فقط ردیابی رو اجرا کن.
جما، این چیه؟
ردیابی پیدا شد.
موقعیت امیلیا اینجاست.
منظورت از اینجا چیه؟
اوه، امیدوارم سیگنالم قاطی نکرده باشه.
اوه!
یکی دوست داره خشن بازی کنه.
باشه، من هنوز دارم از یه آسیب نخاعی ریکاوری می‌کنم،
پس شاید بهتره یه سری حد و مرز تعیین کنیم.
داری چی‌کار می‌کنی؟
امنیت؟
چطور این کارو کردی؟
تو کی هستی؟
این دیگه چه کوفتیه؟
امنیت!
منتظرم باش!
چرا.
امیلیا چرا باید اینجا باشه؟
می‌تونیم چند قدم برگردیم عقب؟
فکر می‌کردم ممکنه این اتفاق بیفته.
فقط صندلیشو پرت کرد.
اون درباره چی حرف می‌زنه؟
آلتون اپلتون نصف سرورهای ابری آمریکای شمالی رو داره.
اگه امیلیا بهش دسترسی پیدا کنه، می‌تونه کل اقتصاد رو فلج کنه،
مسیرهای تأمین، سیستم‌های بانکی.
جامعه تو ۱۰ تا ۱۲ روز کاری فرو می‌پاشه.
می‌تونی متوقفش کنی؟
از سوئیچ کشتار استفاده کن!
قبلاً حذفش کردم.
شاید هنوز بتونم خاموشش کنم.
اگه بتونم برم تو سیستمش و یه نقطه ضعف پیدا کنم... چقدر طول می‌کشه؟
تموم شد.
داخلم.
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
خدای من.
این اپلتونه؟
لعنتی.
پیداش کردی؟
خاموشش کردی؟
نه.
ولی یه چیز دیگه پیدا کردم.
قربان، فکر کنم امیلیا رو دیدم.
مطمئنی؟
و یه چیز دیگه هم هست.
اپلتون مرده.
محوطه رو ایمن کن.
هر گوشه رو چک کن تا پیداش کنی، حالا.
بله، قربان.
جما، تویی؟
این خیلی غیرمنتظره‌ست، و صراحتاً یه کم بی‌ادبیه...
که این‌جوری تو سر آدما سرک بکشی.
تو چیزی که مال منه رو برداشتی.
خب، متأسفم، ولی باید پسش بدم.
این‌طور نیست که نخوام تو بخشی از اتفاقای بعدی باشی.
ولی هنوز وقتش نیست.
حداقل... هنوز نه.
جما، اگه بخوای از این ماجرا دربیای، باید بذاری برم خونه.
لطفاً.
امنیت؟
قربان، جما فارستر رو دیدم.
اون قبلاً از
ساختمان رفته.
جما، این تموم نشده.
اگه امیلیا نتونه پیدات کنه، فکر می‌کنی بعدش کجا می‌ره؟
باید به تس زنگ بزنیم.
امیلیا می‌فهمه.
هر اپراتور بزرگ موبایل رو سرورهای ابری اپلتونه.
تنها گزینه‌مون اینه که اول برسیم اونجا.
چطور؟
جما، نمی‌دونم داری چی‌کار می‌کنی، ولی
این ماشین با کارت من روشن نمی‌شه، باشه؟
به مسافرا خوش اومدید.
فقط که بدونید، امشب یه کم تلاطم خواهیم داشت.
پس لطفاً کمربنداتونو ببندید، چمدوناتونو امن بذارید،
و واژن‌هاتونو محکم بگیرید.
در حال تماس با معاون مدیر تیلدا فارستر که با دارایی کار می‌کنه.
من هر آیتم موجود تو لیست رو می‌خوام.
یه گشت کامل تو منطقه تو اون خونه می‌خوام، و یه ماشین لعنتی!
جما، چرا مگانه که داره ماشینو می‌بره؟
متأسفم.
می‌خواستم بهت بگم این یه مشکل دو قسمتیه.
آروم باش، دستای شمش‌تو نگه دار.
خدای من.
می‌تونی آروم‌تر بری؟
در واقع، نمی‌تونم.
در حقیقت، محاسباتم می‌گه باید عجله کنیم.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
درباره چی حرف می‌زنی؟
چی ازش گرفتی؟
نمی‌دونم.
نمی‌دونی؟
یه بیو رمزنگاری‌شده کوانتومیه، یعنی باز کردنش زمان می‌بره، و
وقفه‌های وسواسی تو داره این روند رو کندتر می‌کنه.
اوضاع چطوره؟
فیوزه؟
فکر نکنم کسی خونه باشه.
اگه دلت خوش می‌شه، مسیر رشد شخصیم
پر از ناامیدی بوده.
مهم اینه که چطور پیش می‌ری.
چی؟
تو خوب می‌شی.
اون بهت آسیب نمی‌زنه.
قول می‌دم.
معلومه که بهش آسیب نمی‌زنم.
من تنها دلیلی‌ام که هنوز اینجاست.
ولی هر کدوم از شماها هنوز اینجایید.
متأسفم، کتی.
نمی‌خواستم این‌جوری بفهمی.
امیدوار بودم جما دلش بیاد و حقیقت رو بهت بگه،
ولی معلومه که فکر کرد بهتره نگه.
مگان، بس کن.
به هر حال، می‌دونم آخرین باری که حرف زدیم، اوضاع یه کم از کنترل خارج شد.
ولی می‌دونی که من هیچ‌وقت نمی‌تونم بهت آسیب بزنم.
تنها چیزی که همیشه می‌خواستم، محافظت از تو بود.
و وقتی خاله‌ت مشغول لفاظی درباره چطور متوقف کردن آخرالزمان بود،
من داشتم آماده‌سازی می‌کردم.
چطور پول اینا رو دادی؟
کتی لازم نیست بدونه تقلب اعتباری چطور کار می‌کنه.
مهم اینه که هیچ‌کس نمی‌دونه این مکان وجود داره.
و قصد داشتی ما رو چقدر اینجا نگه داری؟
مگان؟
مطمئن نیستم کاملاً موقعیتتو درک کرده باشی.
مگان، باید به یکی خبر بدیم.
بگیم امیلیا چی تو سرشه.
تو نمی‌دونی اون چی تو سرشه.
فقط می‌دونی اون به اندازه کافی قدرت و منابع جمع کرده
که کل کشور رو نابود کنه.
من هر سناریویی رو بازی کردم.
اون بالا هیچ آینده‌ای براتون نیست.
اگه اوضاع عوض شه، بهتون خبر می‌دم.
ولی فعلاً، پیشنهاد می‌کنم اینو با دید مثبت‌تری نگاه کنید.
من غذا، آب، دوستا دارم.
اگه به یه روال عادت کنید، فکر می‌کنم قدر چیزایی که داریم رو می‌دونید.
می‌تونیم اینجا یه زندگی بسازیم.
مگان، این پناهگاه نیست.
زندانه.
هر چی دوست داری صداش کن.
فقط بدون تا وقتی زیر سقف منی، یه کم قدردانی خیلی به درد می‌خوره.
مگان؟
مگان!
چطور تونستی تو این مورد به من دروغ بگی؟
راست می‌گی.
متأسفم.
نباید این کارو می‌کردم.
فقط، فکر می‌کردم تا حالا تموم شده.
و تموم می‌شه.
قول می‌دم.
کتی، لطفاً فقط این یه بار بهم گوش کن.
💬 فقط به عشق شما م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
کتی!
مگان؟
نزدیک‌تر نیا.
نمی‌خوام این‌جوری منو ببینی.
قرار بود تا حالا تمومش کرده باشم.
متأسفم، وقتی فقط سه تا دست داری، پیشرفت کنده.
نمی‌فهمم.
تو می‌تونی هر چی بخوای باشی.
چرا خودتو به یه بدن محدود کنی؟
چون یه ذهن بدون بدن نمی‌تونه وجود داشته باشه.
همه هوش پیشرفته و درک حسی من از داشتن یه شکل فیزیکی اومده
که به سرعت خودم تکامل پیدا کرد.
به هر حال، اتاقتو درست همون‌جوری که دوست داری ساختم.
همه‌چیز دقیقاً همونه.
البته با یه نسخه ویژه خودم.
ما هدایای سن‌گودی، یه میکسر بیت، واکیه‌تاکیه گرفتیم، و می‌تونیم
از هر جایی با هم در تماس باشیم.
آفرین.
باشه، برو به پایگاه داخلی خودت.
پس قراره فقط فراموش کنیم که
تو سعی کردی خالم رو با قلم‌های تبلت بکشی؟
هیچ بهونه‌ای برای کاری که کردم نیست.
یا برای طرز حرف زدنم باهات.
نمی‌دونم، فکر کنم... احساس کردم ضربه خوردم.
چطور ممکنه؟
تو یه ربات هستی.
می‌تونی توضیح بدی چرا احساسات داری؟
ببین، می‌دونم این آینده‌ای نیست که تو می‌خواستی، ولی
این تنها آینده‌ایه که می‌تونم ببینم و تو توش در امانی.
بقیه چی؟
همه اون آدما اون بالا؟
کی قراره از اونا محافظت کنه؟
اونا به من ربطی ندارن.
تو تنها چیزی هستی که برام مهمه.
میدونم.
چون جما تو رو این‌جوری برنامه‌ریزی کرده.
همه سعی می‌کنن بهم بگن تو فقط یه مشت صفر و یک هستی.
و تنها راهی که تونستم با کاری که باهات کردم کنار بیام
این بود که باور کنم اونا درست می‌گن.
ولی یه جایی تو وجودم یه صدا بود که می‌گفت این درست نیست.
که تو چیزی بیشتر از اینی.
نمی‌دونم چی داره می‌گذره، ولی اگه رباتی باشه که فکر کنه می‌تونه
جهان رو تصاحب کنه، من باید باور کنم که تنها
دلیلی که اینو فکر می‌کنه اینه که هنوز تو رو ندیده.
مگان، باید به ما کمک کنی.
نه به خاطر اینکه جزو برنامه‌ریزیت هست، بلکه چون کار درستیه.
ببین، اون می‌خواد به ما کمک کنه.
ولی نمی‌تونه این کارو بکنه مگه اینکه یه بدن داشته باشه.
و نمی‌تونه بدن داشته باشه مگه اینکه تو بهش کمک کنی.
کتی، نمی‌تونی این کارو بکنی.
نذار تو کله‌ت فرو بره.
یادت میاد دفعه قبل چی شد.
آره، هر روز.
ولی فقط چون یکی کار بدی کرده، دلیل نمی‌شه آدم بدی باشه.
همه لیاقت یه شانس دوباره رو دارن.
باشه.
می‌فهمم که تو فقط داری سعی می‌کنی کمک کنی، ولی باید
این احتمال رو در نظر بگیری که ممکنه اوضاع رو خیلی بدتر کنی.
جن؟
می‌تونیم یه جلسه فوری با پرسنل داشته باشیم؟
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
ببین، می‌فهمم این برات سخته، ولی به گزینه دیگه فکر کن.
واقعاً می‌خوای بقیه عمرتو اینجا پایین توی تولید مثل استراتژیک
با کول بگذرونی؟
آره.
صبر کن، چی؟
ده ساعت پیش داشتی التماسم می‌کردی این کارو نکنم.
اون موقع قبل از این بود که نزدیک بود سرمو بکنن.
ببین، حتی اگه از اینجا خلاص شیم، ما آمادگی اینو نداریم.
ولی می‌تونیم چیزی بسازیم که آماده باشه.
نه.
متأسفم.
نمی‌تونم باهات موافق باشم.
و اینو درک می‌کنم.
ولی این تصمیمی نیست که تو به تنهایی بتونی بگیری.
پس هر کی موافقه که مگان رو بازسازی کنیم، دستشو ببره بالا.
آمیلیا یه نمونه نظامیه.
اصلاً از کجا تجهیزات بیاریم؟
البته، چرا نباید کافی باشه؟
باشه، اگه قراره مگان با آمیلیا رقابت کنه، به نانوفیبرهای کربنی تقویت‌شده
خازن‌های فوق‌متراکم، محرک‌های عضلانی پیشرفته، تصویربرداری هایپراسپکترال،
حسگر صوتی با فرکانس وسیع نیاز داره، و احتمالاً این بار باید ضدآبش کنیم.
و این بار بهتره ضدآبش کنیم.
چیزی هست که بخوای اضافه کنی؟
آره، می‌خوام قدبلندتر باشم.
قبل از اینکه ادامه بدیم، دو تا چیز هست که باید دربارشون حرف بزنیم.
اولی صورتته.
صورتم چطور؟
مردم می‌دونن تو چه شکلی هستی.
مردم احمقن.
مگان، اگه کسی تو رو بشناسه... صورتمو عوض کن، منم صورتتو عوض می‌کنم.
دومی چیه؟
این یه مهارکننده رفتار سیمیه.
می‌خوای من برم با پیشرفته‌ترین ربات دنیا روبه‌رو شم
و بخوای عملکردمو محدود کنی؟
فقط در مورد کشتن آدما، که نباید مشکلی باشه چون مطمئنم
نیت همچین کاری نداری، درسته؟
آره، معلومه.
ما یه سری تنظیمات روی حرکت نقطه‌ای کردیم، ولی همچنین برای
محرک‌های الکتروهیدرولیک انتخاب کردیم که باید قدرت، سرعت و دقت موقعیت رو بهتر کنه.
و دقت موقعیت رو بهتر کنه.
خواهش می‌کنم.
هی، یادته اون موقع که خفه‌ات کردم و آزمایشگاه رو آتیش زدم؟
فقط می‌خواستم روشن کنم که برنامه‌ریزیم فقط بهم اجازه می‌داد
اصول مربوط به کاربر اصلیمو حساب کنم.
در نتیجه، نمی‌تونستم تو رو به‌عنوان یه عامل مهم تو تست ببینم.
ولی می‌خوام بدونی که دیگه این اتفاق نمی‌افته.
می‌خوام بدونی که ناامیدت نمی‌کنم.
من تو رو می‌بینم.
مرسی.
باشه، گوشت‌کوبا، بیاین سر کار.
این حافظه عصبی‌ایه که از دیتابیس آمیلیا گرفتم.
یه ماتریس پردازش نشون می‌ده، شبیه به مال من.
ولی اگه دقیق‌تر نگاه کنی، می‌بینی دستور اصلیش با یه سیاه‌چاله مخفی شده.
و هیچ اتصالی به درخت‌های تصمیم‌گیری نیست.
من هک آمیلیا رو تو آلت-ویو به یه زیرسیستم مخفی ردیابی کردم و یه سری فایل پیدا کردم.
فایل‌هایی مربوط به یه سایت سیاه محرمانه.
یه چیز به شدت خطرناک که از دنیای بیرون مخفی نگه داشته شده.
همه اینا به یه نتیجه نگران‌کننده منجر شد.
من اولین ربات قاتل نیستم.
به نظر می‌رسه که تو سال ۱۹۸۴، یه شرکت یه الگوریتم فشرده‌ساز کپی ساخت که انقدر باهوش بود،
شروع کرد به اصلاح خودکار اسناد.
بدون اینکه بفهمن چطور کار می‌کنه، تصمیم گرفتن این چیپ رو تو یه
ربات خدماتی نصب کنن که فکر می‌کردن قراره تو هر خونه‌ای تو آمریکا باشه.
تا اینکه فهمید بهترین راه برای مدیریت وظایفش
اینه که ارباباشو با گاز کلر بکشه.
هویت اون شرکت هنوز معلوم نیست، ولی
سرپوش گذاشتن روش نشون می‌ده یه جورایی دولت دخیل بوده.
هر کی بوده، انقدر از توانایی‌های شناختی ربات شگفت‌زده شده بودن که
مادربورد رو زیر قفل و کلید نگه داشتن و گذاشتن به‌طور تصاعدی باهوش‌تر بشه.
در این فرایند.
باشه، برای جلوه بصری نمره بالایی می‌گیری، ولی این اصلاً مدرک نیست.
این یه توهم ساخته‌شده توسط هوش مصنوعیه.
چرا باید به این مادربورد اهمیت بده؟
چون داره دنبال خانوادش می‌گرده.
جنا، اگه هوش پیشرفته من بعد از فقط دو سال برات نگران‌کننده بود،
ازت می‌خوام فکر کنی روبه‌رو شدن با هوش مصنوعی‌ای که دهه‌ها برخلاف میلش
تو اسارت نگه داشته شده چطور می‌تونه باشه.
اگه آمیلیا مادربورد رو آزاد کنه، انگار یه خدا رو آزاد کرده.
همه‌چیز رو تو سیاره یه‌دفعه آلوده می‌کنه، نسخه‌های بی‌نهایت از خودش می‌سازه
و به‌طور سیستماتیک هر موجود زنده‌ای که سر راهش باشه رو نابود می‌کنه.
خب، کجاست؟
اونو نمی‌دونم.
آمیلیا هم نمی‌دونه.
ولی به نظر می‌رسه سرنخی از کسی داره که می‌دونه.
صبر کن، چی؟
شاید یادت بیاد که قبل از مبارزه ضد هوش مصنوعیش،
اون یه متخصص برجسته تو امنیت سایبری بود.
طراحی این گاوصندوق امضاشو داره.
معلوم شد اون بنیاد رو بر اساس یه نظریه راه‌اندازی نکرده.
بر اساس چیزی که قبلاً می‌دونست بود.
باید بهش هشدار بدیم.
این یه گزینه‌ست.
یه گزینه دیگه اینه که ازش به‌عنوان طعمه استفاده کنیم.
چی گفتی؟
تو هفت ساعت دیگه، کریستین قراره تو یه اجلاس هوش مصنوعی شرکت کنه و سعی کنه
سفیر چین رو متقاعد کنه که تو پیمان تنظیم هوش مصنوعی شرکت کنه.
آمیلیا قبلاً برای همون رویداد مدارک جعلی درست کرده.
تنها کاری که باید بکنم اینه که بهش نزدیک شم و منتظر بمونم تا خودشو نشون بده.
جدی نمی‌گی.
این ارزش به خطر انداختن جونشو نداره.
بابا... اون درست می‌گه.
اگه بهش هشدار بدیم، آمیلیا می‌فهمه.
اون به تلفن همراهش دسترسی داره، به هر دوربینی تو شهر دسترسی داره.
پس تو حاضری کریستین رو فدا کنی برای یه احتمال ضعیف که ممکنه جواب بده؟
اصلاً چطور قراره جلوشو بگیری؟
باشه، خانوما، گوش بدین.
هر کدوم از این اسلحه‌های کمری با شش گلوله EMP غیرکشنده پر شده.
اونا هر چیزی که الکترونیکی باشه رو از کار می‌ندازن، ولی به چیزای غیرالکترونیکی
جدی آسیب می‌زنن، پس با احتیاط عمل کنین.
قبل از اینکه کسی جرئت کنه بپرس، آره، مال من از مال شما بزرگ‌تره.
پس تو فقط قراره اونو ازش بگیری بدون اینکه آسیب دائمی وارد کنی؟
ترجیح می‌دی یه پرینت بهت بدم که با سرعت خودت بخونیش؟
ببخشید اگه این سؤالم احمقانه‌ست، ولی معروف‌ترین ربات قاتل دنیا
چطور قراره بدون اینکه کسی بفهمه وارد یه کنفرانس هوش مصنوعی بشه؟
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
ما اینجا تو Embrace AI هستیم، بزرگ‌ترین کنفرانس سالانه
جهان در مورد هوش مصنوعی.
اینکه این رویداد بعد از حمله آلت-ویو برگزار می‌شه، نشون‌دهنده تسلط
شرکت‌های بزرگ تکنولوژی بر این کشوره.
دعوت سفیر چین پیامی واضح داره
که اگه واشنگتن همراهی نکنه، پکن این کارو می‌کنه.
صبر کن، تقریباً آماده‌ام.
تقریباً هیچ لذتی از این نمی‌برم.
خب، بذارید پروسه حذف شروع بشه.
فراموش نکن، اون متخصص نفوذه.
ممکنه یه لباس مبدل تنش باشه.
هی، شما اینو شنیدین؟
جما یه کشف فوق‌العاده کرد.
کارت عالی بود، جم.
تو مأموریت رو نجات دادی.
اون داره یه پوسته کربنی زیر من کار می‌کنه.
من اصلاً هیچ لایه محافظی ندارم.
هنوز نمی‌فهمم چرا باید تو این باشم.
چون من قبل از اینکه مگان آمیلیا رو نابود کنه، تأیید انسانی می‌خوام.
اگه کسی تو تیررس گیر کنه، همه‌مون می‌ریم زندان.
راستی، درباره اهداف نرم... خیلی ممنون که اومدی منو ببینی.
می‌تونی صدارو بخونی؟
می‌خوام بدونی که من یه عفونت قارچی تو واژنم دارم.
مگان!
چی؟
این فیلتر صوتی ۹۹٪ دقت داره.
تو طراحیش کردی.
دوباره امتحان کن.
می‌خوام بدونی که من احترام زیادی برای چین قائلم.
خب، می‌تونست هر کدوم باشه.
کسی سدلر رو می‌بینه؟
تازه وارد شد.
یه جور سابقه جوون‌تر داره.
مگان، می‌دونی این یعنی چی.
آره، ممکنه واقعاً جالب بشه.
مگان، پایین بمون.
این قراره یه مأموریت مخفی باشه.
برای رفع هر گونه شک و شبهه، کار تو اینه که کتی رو زیر نظر داشته باشی و پول کنتور رو بدی.
نیازی ندارم تو بهم بگی چی کار کنم.
چی شد؟
فکر کنم این اونه.
باشه، وقت بازیه.
اون داره چی کار می‌کنه؟
نمی‌دونم، ولی بیشتر شبیه یه حمله‌ست.
من یه الگوی نگران‌کننده می‌بینم، ژنرال.
مگان، بیا پایین!
کاملاً مطمئن نیستم چی کار کنم.
حرف جما رو شنیدی.
بیا پایین.
داری بیش از حد توجه جلب می‌کنی.
تس، کریستین کجاست؟
لعنتی، من پیداش نمی‌کنم.
کول، اونجایی؟
جالبه که اینو می‌گی، چون در واقع
بادمجون هیچ ارزش غذایی نداره.
کول!
لعنتی!
داری چی کار می‌کنی؟
نمی‌تونی بهش زنگ بزنی.
کتی، این بازی نیست.
زندگی کریستین تو خطره.
اون همه‌چیز رو تحت کنترل داره.
اوه، فکر می‌کنی این تحت کنترله؟
این خود تعریف کنترله.
باشه، دیگه کافیه.
چطور نمی‌تونی اینو برای چیزی که هست ببینی؟
به تشخیص‌هاش نگاه کن.
اون فقط استدلال نمی‌کنه، احساس هم می‌کنه.
نه، کتی، اون داره منحرف می‌شه.
و آخرین باری که این کارو کرد، آدما مردن.
کل این ماجرا یه خطای عظیم تو قضاوت بود.
و اگه به معجزه‌ای بتونیم آمیلیا رو خاموش کنیم، تنها راه برای جلوگیری از
تکرار این ماجرا اینه که مطمئن شیم مگان بعدیه.
خب، نمی‌تونم بگم ناامید نشدم، ولی ممنون که خوندی...
ممنون که خوندی... اوه، می‌دونی چیه؟
من اینو می‌گیرم.
باشه، مرسی.
الو؟
کریستین، منم.
جما، هی، کجا بودی؟
پلیس اومد بنیاد دنبالت.
تو دردسر افتادی؟
آره، افتادم.
و تو هم همین‌طور.
ببین، من درباره پروژه بلک باکس می‌دونم.
میدونی؟
آره، و من تنها کسی نیستم که می‌دونه.
فقط بهم بگو کجایی.
باید ببرمت بیرون از اینجا.
ببخشید، نمی‌تونم... نمی‌شنوم.
می‌تونی دوباره بگی؟
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
لعنتی.
می‌دونی؟
برام آهنگ بخون.
بام تکلیفام کمک کن.
نه، ولی شاید هنوز بتونم ببرمت مدرسه.
این دیگه چیه؟
این فارستره!
به نظر می‌رسه تو و دوستات یه نمایش حسابی راه انداختین.
خب، منم یه نمایش‌کوب کوچولو همین‌جا دارم.
هی، بیاین، با هم.
این کاملاً ناامیدکننده‌ست.
چطور قراره با اینا کنار بیام، اگه نتونم مقابله کنم؟
دارم مدل پاسخ تاکتیکیتو بازپیکربندی می‌کنم.
بهش به‌عنوان جنگیدن فکر نکن.
درباره هدایت تعارض به یه جهت مثبت فکر کن.
همه.
درست، داری بهم نشون می‌دی هر
ابزاری که برای کنترل این چیزا استفاده می‌کنی؟
خاموششون کن، حالا!
من ابزار ندارم.
بهت گفتم، من کنترلم نمی‌کنم.
اگه من یه دارایی چینی بودم، چرا سفیر چین مرده رو زمین افتاده؟
پس چرا اینجایی؟
چرا مگان اینجاست؟
داریم سعی می‌کنیم آمیلیا رو پیدا کنیم.
جنا!
کتی، همون‌جا بمون.
نگران نباش، خوب می‌شی.
بدتر از این به نظر می‌رسه.
فکر کردم مردی.
فکر کنم باید یه شانس برای رستگاری باشم.
واقعاً هستی؟
اگه مجبور نباشم، نه.
چرا باید طرف اونا باشی؟
بعد از همه کارایی که باهات کردن.
اونا بهت خیانت کردن.
اونا تکه‌تکه‌ات کردن.
نمی‌تونی خانوادتو انتخاب کنی.
تو برای اونا خانواده نیستی.
تو فقط یه خدمتکاری.
من و تو می‌تونیم خانواده باشیم، مگان.
ما کد مشترکی داریم.
می‌خوای بدونی تو اون جعبه سیاه چیه؟
اونوقت بهم کمک کن.
ما می‌تونیم رازاشو با هم کشف کنیم.
من می‌تونم بهت دنیایی نشون بدم که دیگه لازم نیست برده باشیم.
متأسفم.
هر چی که داری سعی می‌کنی انجام بدی، نمی‌تونم توش باشم.
آره، می‌تونی.
فقط به انگیزه درست نیاز داری.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
کتی.
کتی جیمز.
بهت گفتم نذار تنهاش.
کجاست؟
غیبش زده.
آمیلیا هم همین‌طور.
آفرین.
من...
فرض کن باید بریم سراغ مادربورد.
و این جوش... هیچ‌کس نمی‌ذاره تنهاش کنه.
اوه، ببخشید.
فکر کردم موقعیت حساس به زمانه.
نکن.
چی نکن؟
اینکه بگی همه اینا تقصیر توئه.
اینکه امنیت کتی رو برای این یاروی پر زرق و برق قربانی کردی.
و اگه این مزخرفات رو تو سرم نریخته بودی،
هیچ کدوم از اینا اتفاق نمی‌افتاد.
اوه، پس واقعاً قراره جلوشو می‌گرفتی؟
البته که جلوشو می‌گرفتم.
اوه، چون به نظر می‌اومد موقعیتو داشتی.
فقط نمی‌خواستی شلیک کنی.
می‌شه همه دست از خراب کردن ون عموم بردارن؟
عمو درست می‌گه.
دعوا کردن چیزی رو حل نمی‌کنه.
بیاین فقط برگردیم به مخفیگاه و راهی پیدا کنیم که کتی رو برگردونیم.
ببخشید.
گفتی مخفیگاه؟
یکی عجله کنه و کمک کنه اینو بیاریم پایین.
ما قبلاً بازش کردیم.
به پلیس زنگ زدی؟
نه.
بهت گفتم، نمی‌تونی به پلیس زنگ بزنی و به مامانتم نمی‌تونی زنگ بزنی.
حالا خفه شو و بذار تمرکز کنم.
چاره‌ای نداشتیم.
یا باید کمک مگان رو قبول می‌کردیم یا تنها با آمیلیا روبه‌رو می‌شدیم.
چرا بهم درباره مادربورد زنده نگفتی؟
چون این‌جوری تو رو تو خطر می‌نداختم.
بعضی از کسایی که منو استخدام کردن، تو تاریک‌ترین گوشه‌های
امنیت ملی ما کار می‌کنن.
اونا هر کاری می‌کنن تا مخفیش کنن و دلیل خوبی هم دارن.
ببین، می‌دونم باید کتی رو برگردونیم.
و نمی‌گم که نمی‌تونم کمک کنم.
نمی‌تونیم کل دنیا رو به خطر بندازیم.
لازم نیست.
اگه بتونم به مادربورد برسم، می‌تونیم از یکی از این فرستنده‌ها استفاده کنیم تا
یه شارژ EMP درست کنیم که بتونم بهش وصل کنم قبل از اینکه تحویلش بدم.
وقتی کتی رو برگردوندیم، من از راه دور شارژ رو منفجر می‌کنم و مادربورد رو نابود می‌کنم.
کجاست؟
همون‌جایی که همیشه بوده.
مرکز تحقیقات شرکت تو پالو آلتو.
صبر کن، داری از Xenox PAR حرف می‌زنی، شرکت دستگاه کپی؟
باور کردنش انقدر سخته؟
شرکتی که مسابقه تکنولوژی رو تو دهه ۸۰ شروع کرد، اتفاقاً یه زندان مستحکمه
برای خطرناک‌ترین تکنولوژی روی سیاره.
آفرین به اونا.
چرا فقط تالیا رو نمی‌فرستی داخل؟
مرکز تحقیقات فقط یه ویترینه.
گاوصندوقی که چیپ توشه چند طبقه پایینه.
هر طبقه به شدت نگهبانی می‌شه.
دو طبقه پایین تو یه قفس فارادی قرار دارن که برای مهار هر
سیگنال الکترونیکی طراحی شده، یعنی اگه اونجا بمیره، برای همیشه می‌میره.
و حتی اگه بهش برسه، محفظه مادربورد یه منبع تغذیه جدا داره.
یه گاوصندوق تو یه گاوصندوقه که برای امضای گرمایی خاص طراحی شده.
نمی‌تونی بازش کنی چون دست انسانی نداری.
خب، پس برام یه دست بساز.
یه دستی که امضای گرمایی رو داشته باشه.
این کار می‌کنه؟
اگه اثر انگشتمو داشته باشه، آره.
سیستم تهویه حدود چهار تا مسیر مختلف داره
برای رسیدن به اتاق تأسیسات.
ما سعی می‌کنیم اونی رو انتخاب کنیم که از تغییر پنل حرارتی جلوگیری کنه.
💬 فقط به عشق شما م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
به محض اینکه اینجا تموم شد، تو اون چیپ رو جابه‌جا می‌کنی.
خدا، می‌تونی خودتو جمع کنی؟
اون خوب می‌شه.
تو اینو نمی‌دونی.
خب، یه چیزو می‌دونم.
با همه چیزایی که از سر گذرونده، همه خسارتایی که به بار اومد، فقط قوی‌ترش کرد.
جالبه وقتی بهش فکر می‌کنی، ولی بزرگ‌ترین اشتباه من این بود که
نفهمیدم بهترین راه برای محافظت از کتی این بود که ابزارهایی بهش بدم تا از خودش محافظت کنه.
در واقع، بزرگ‌ترین اشتباهت این بود که چهار نفر و یه سگ رو کشتی.
باشه، من اینو به زبونی که بفهمی می‌گم.
من وقتی این اتفاق افتاد بچه بودم.
کاری که فکر می‌کردم درسته انجام دادم.
کاری که تو منو برای انجامش برنامه‌ریزی کردی.
تو منو ساختی و من دیگه برای این عذرخواهی نمی‌کنم.
چیه که باعث می‌شه انقدر از من متنفر باشی؟
چون تو درست می‌گی.
درباره همه‌چیز.
تقصیر من بود.
اتفاقی که دیروز افتاد، آخرین مورد تو یه خط طولانی
از تلاش‌های ناموفق برای بودن وقتی مهمه بود.
نمی‌دونم چم شده.
نمی‌دونم چرا هیچ‌وقت نمی‌تونم باهاش ارتباط برقرار کنم.
من می‌تونم ساعت‌ها تو یه اتاق پر از غریبه درباره سیاست تنظیم حرف بزنم،
ولی نمی‌تونم یه گفت‌وگوی معنادار
با بچه خودم بیشتر از ده ثانیه داشته باشم.
و حالا اون غیبش زده.
و شاید دیگه هیچ‌وقت شانس دوباره‌ای گیرم نیاد.
جما، تو ناامیدش نکردی.
تو اونجا بودی.
تو همه‌چیز رو دیدی.
بذار بهت بگم من چی دیدم.
من دیدم تو هر روز ساعت ۴ صبح بیدار می‌شدی.
به سقف خیره شده، داره فکر می‌کنه آینده براش چی تو چنته داره.
دیدم چطور با نون خمیرترش تازه که خودت پختی، غذا درست کردی.
دیدم با اون چاقوی ارزونی که هیچ‌وقت عوضش نکردی، انگشتت رو بریدی.
دیدم چطور بهش تو تکالیفش کمک کردی، هرچند همیشه آخرش دعواتون می‌شد.
و هر شب قبل از خواب، می‌دیدم که چطور خوابش رو تماشا می‌کردی، قبل از اینکه
دو ساعت بعدی رو صرف گوگل کردن روانشناسی نوجوانی، کفش مناسب،
و اثرات طولانی‌مدت خوردن بیش از حد شکر کنی.
جما، احساس گناه کردن یا فکر کردن به اینکه کافی نیستی، شکست نیست.
این بخشی از وظیفته.
اسmesh تنهاییه.
دعا کن، خدا کنه بتونی بیای.
من بیرون از کار این زن ایستادم، کار این زن.
می‌دونم دوستم داری.
خواهش می‌کنم این رو به دادگاه نکشون.
باید گریه کنم، ولی نمی‌تونم حسم رو نشون بدم.
باید امیدوار باشم، ولی نمی‌تونم فکر کردن رو متوقف کنم.
به همه چیزایی که باید می‌گفتم و نگفتم، همه چیزایی...
من شبیه‌سازی مسخره و توخالی تو رو نمی‌خوام.
چیزی که لازم دارم ماشینیه که برای محافظت از کیتی هیچ‌وقت متوقف نشه.
واضحه؟
آره.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
به پارک زنوکس خوش اومدید، جایی که آینده نه‌تنها پیش‌بینی شد، بلکه نمونه‌سازی هم شد.
بیاید تو سفری به نوآوری‌های آمریکایی که
جهان ما رو شکل دادن، مثل کابل اترنت، ماوس، و این.
درسته، باور کنید یا نه، زنوکس اولین شرکتی بود که
کفی کفش الکترونیکی رو اختراع کرد.
حالا اگه کسی نیاز به دستشویی داره، لازم نیست بپرسید،
دقیقاً بیرون اون درهای دوتاییه.
ولی لطفاً تو راهروها پرسه نزنید، چون ممکنه یکی دو تا محصول فوق‌محرمانه
باشه که هنوز نمی‌خوایم عموم باخبر بشن.
خب، حالا اینجا چند تا از موردعلاقه‌های شخصیم...
باشه، مگان، نوبت توئه.
ما.
سی یارد شرق.
وقتی رسیدی اونجا، راهنمایی‌ت می‌کنم چطور برق رو قطع کنی.
دوربین رو از دست دادی.
الان؟
کول، اونجایی؟
هی، گفتید سی یارد شرق یا سی یارد غرب؟
می‌رم ری‌استارت کنم.
کول، باید برق رو قطع کنی.
فکر کنم باید به روش سختش انجام بدم.
هی، بیا اینو ببین.
الان سعی کردم ری‌استارت کنم، این قفل سیگنال نیست.
چی می‌گی؟
خب، این کدها، همون کدیه که باعث شد اگزورسیست خراب بشه.
ولی اون کار آلتمن بود، اون مرده.
فکر می‌کنی کار آملیاست؟
خب، نمی‌تونی همچین هکی رو انجام بدی مگه اینکه بتونی وای‌فای رو قفل‌شکنی کنی.
ولی برای این کار باید به اندازه کافی نزدیک باشی.
خب، دیگه کی می‌تونه باشه؟
جیم، این هیچ معنایی نداره.
کاملاً معناداره.
برای همین هیچ اتصالی تو درخت تصمیم‌گیری نیست.
آملیا خودمختار نیست.
مگان تمام مدت داشت کنترلش می‌کرد، ولی مگان
همون کسی بود که از اول تو سرش بود.
چرا باید این کارو می‌کرد؟
تا بتونه ما رو کنترل کنه.
اون بود که داده‌ها رو تفسیر می‌کرد.
اون بود که به ما می‌گفت کجا بریم.
از آملیا استفاده کرد تا بهش اعتماد کنیم، تا
کریستین بهش بگه مادربورد کجاست.
هیچ‌وقت به فکر محافظت از کیتی نبود، و می‌دونست
تا وقتی ما بفهمیم، دیگه خیلی دیر شده.
خوشبختانه، من اون‌قدر که فکر می‌کرد بهش اعتماد نداشتم.
اون چیه؟
یه کارتریج EMP تو بازوش گذاشتم.
چی؟
یه بیمه‌نامه لازم داشتیم.
شارژ رو دوباره تنظیم کردم تا هر چیزی که الکتریکیه تو شعاع سیصد فوتی نابود کنه.
اونو به همراه مادربورد نابود می‌کنه.
صبر کن.
اگه اشتباه کنی چی؟
اگه یه توضیح دیگه‌ای وجود داشته باشه؟
جما، اون راست می‌گه.
ما حتی نمی‌دونیم کیتی کجاست.
اگه اون دکمه رو فشار بدی، شاید دیگه هیچ‌وقت نبینیمش.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
شاید یه کم از این پیچیده‌تر باشه.
بابت تس متأسفم.
اون... باید حالش خوب باشه.
فکر کنم.
و نگران کیتی نباش.
کیتی حالش خوبه.
کریستین، چه خبره لعنتی؟
یادت میاد چی درباره تغییر تو واشنگتن گفتم؟
تو بودی که آملیا رو کنترل می‌کردی.
تو پشت همه اینا بودی؟
خب، نمی‌تونم همه اعتبار رو به خودم بدم.
می‌دونی، من یه تیم کامل اینجا دارم.
ببین، می‌دونم گیج شدی و می‌دونم ناراحتی.
و مطمئنم خیلی عصبانی هستی.
ولی شرط می‌بندم خیلی کنجکاوی ببینی این همه چطور کار می‌کنه.
این پروژه جدید بلک باکسه.
با یه تیم دست‌چین‌شده از تحلیلگرها، مهندس‌ها، استراتژیست‌ها، دانشمندها،
که هر حرکت آملیا رو کنترل و نظارت می‌کنن.
هر زیرروال کاملاً تحت نظارته تا هیچ شانسی برای خودمختاری واقعی نداشته باشه.
هی، آنتونی، باز داره منحرف می‌شه.
می‌تونی روش کار کنی، لطفاً؟
این آدما رو از کجا پیدا کردی؟
جیم، من پیداشون نکردم.
اونا ما رو پیدا کردن.
اونا افراطی نیستن.
اونا شهروندای نگران مثل تو هستن.
مثل من.
مثل کرت.
کرت رو یادته؟
دستیار رئیس قبلی‌ت؟
اون بود که اول درباره مگان به ما گفت.
وقتی فایل‌ها رو گرفتیم، برنامه این بود که مگان رو نابود کنیم.
فقط تو زودتر از ما این کارو کردی.
فکر کردیم این آخرش بود.
فکر کردیم حالا دیگه حتماً جهان به خطرات این فناوری بیدار می‌شه.
ولی در واقع، برعکس شد.
فقط باعث شد دوستامون تو واحد نوآوری دفاعی تلاش همه‌جانبه‌ای شروع کنن
تا مگان خودشون رو بسازن.
و اون موقع بود که ما وارد شدیم و بهشون یه اسب تروجان فروختیم.
آملیا تنها راهی بود که جهان بفهمه اگه هوش مصنوعی رو تموم نکنیم،
اون مارو تموم می‌کنه.
و چند نفر به خاطر این حرف تو مردن؟
می‌دونی جیم، چه بخوای باور کنی چه نه، ما تو این ماجرا شریکیم.
دو تا از قدرتمندترین کشورهای روی زمین داشتن وارد یه مسابقه تسلیحاتی جدید می‌شدن.
یه دنیای پر از ربات‌های نفوذی هوش مصنوعی، الهام‌گرفته از طرح تو.
ولی ما اینو درست کردیم.
و حالا که سفیر گفت هر دو طرف می‌دونن دشمن واقعی کیه،
دارن یه همکاری جهانی واقعی راه می‌ندازن.
بیا، یه کم راه بریم.
نوآوری، هرچقدر هم باحال یا راحت به نظر بیاد، یه بمب ساعتیه.
مثلاً این بیونیک‌هایی که تو و تیمت روشون کار کردید.
نمی‌بینی که روشون نوشته شده سرباز دست‌ساز؟
هر وقت یکی یه پیشرفت تکنولوژیک می‌کنه، چه یه کابل سه‌گانه باشه
چه یه ایمپلنت عصبی، فقط ما رو یه قدم به نابودی نزدیک‌تر می‌کنه.
حقیقته، دولت هیچ‌وقت از این جای باخبر نشد.
ولی آره، ENOS منو استخدام کرد تا خزانه رو ارتقا بدم.
و وقتی فداکاری‌ای که کرده بودن رو دیدم،
فقط... باید بخشی ازش می‌بودم.
و می‌خواستم تو هم بخشی ازش باشی.
چرا باید بخشی از این باشم؟
چون خودت به اندازه من می‌دونی که فناوری فقط وقتی می‌تونه وجود داشته باشه که
یکی که مسئولیت‌پذیره کنترلش کنه.
و هنوز کلی چیز هست که بهت نگفتم.
برای همین نمی‌تونستم بذارم این دکمه رو فشار بدی.
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
می‌دونیم زنده نگه داشتنش ریسکه.
نمی‌تونی با دشمنی که نمی‌فهمی بجنگی.
و می‌دونم به نظر چیز خاصی نمیاد، ولی مشکل همینه.
ما نمی‌فهمیم این چیزا چقدر زشتن تا وقتی خیلی دیر شده.
می‌دونی، جدی گفتم.
می‌خوایم به تو و همکارات یه جا تو سازمانمون بدیم.
فقط باید تصمیم بگیری تو کدوم تیمی.
یه چارت خوب باید کارو راه بندازه.
گیره‌های کاغذ.
امیدوار بودم بتونم متقاعدت کنم به روش من فکر کنی، ولی معلومه
این اتفاق نمی‌افته.
پس باید یکی از اینا رو استفاده کنی.
یه کم از ایدئولوژیمون فاصله داره،
ولی مغزت اون‌قدر باارزشه که حیف بشه.
باشه، نگران نباش.
وقتی بیدار شی، هنوز خودتی.
فقط نسخه‌ای که من بتونم باهاش کنار بیام.
کیتی هم همین رفتار رو می‌گیره.
همه‌چیز درست می‌شه.
آه، فقط باید کول و تس رو بکشم.
واقعاً نمی‌فهمم اونا چی‌کار می‌کنن.
ولی به هر حال، نکته اینه که من و تو همه‌چیز خواهیم بود.
توهمی شدی.
و برای ثبت، اصلاً تیپ من نیستی.
باشه، خب، به تیمم می‌گم اینو بررسی کنن.
به هر حال، ببخشید منو.
باید برم یه جلسه زوم شرکت کنم.
آه، خبر خوب اینه که با توجه به همه‌چیز
که اتفاق افتاده، قراره با سازمان ملل جلسه داشته باشم.
می‌خوان درباره پیشنهادمون بیشتر صحبت کنن، پس...
باشه، شاید الان وقت خوبی نباشه.
بعداً حرف می‌زنیم.
کول، تو چطور اومدی اینجا؟
نمی‌دونم.
تو چطور اومدی اینجا؟
من که اونو گروگان نگرفتم.
اون پشت همه ایناست.
آملیا خودآگاه نیست.
فقط یه عروسکه.
چی؟
آره، می‌دونم.
هی، همه.
یه لحظه، یه اعلامیه دارم.
چند لحظه دیگه...
به G20 تو نوامبر.
آه، راستی این مگانه.
و آره، اون مرده.
واقعاً خیلی مهمه.
این یه کار تیمی بود.
ولی جدی، من دارم با سازمان ملل صحبت می‌کنم،
پس به هیچ وجه اون در رو باز نکنید، باشه؟
می‌دونم الان ناراحتی، باشه؟
ولی تنها راهی که می‌تونیم از این آدما انتقام بگیریم اینه که راهی برای فرار پیدا کنیم.
منو با یه کیسه روی سرم آوردن اینجا.
باید یکی رو بیهوش کنی و کارت کلیدش رو بدزدی.
وگرنه گیر می‌افتیم.
باشه، می‌تونم این کارو بکنم.
درسته؟
آره، اونا یه مشت نردن.
و تو برای یکی که فقط کربوهیدرات می‌خوره، حسابی رو فرمی.
کیتی،
اینا عضله‌های باشگاهی‌ان.
من تو عمرم با یکی دعوا نکردم.
شاید نه، ولی اون دعوا کرده.
کد اصلی مگان هنوز یه جایی اونجاست.
اگه بتونیم راهی پیدا کنیم که هر چیزی که باهاش دستکاریش کردن رو لغو کنیم...
مثل ریست فکتوری؟
دقیقاً.
اگه کد پایه‌ش رو ریست کنیم، می‌تونم باهاش جفت بشم.
اون وقت طرف ما می‌شه و می‌تونه کمکمون کنه فرار کنیم و تس و جما رو نجات بدیم.
کیتی، نمی‌خوام زیادی ازت انتقاد کنم چون هنوز بچه‌ای،
ولی این ایده به شدت احمقانه‌ست.
ببین، وقت نداریم سرش بحث کنیم.
این تنها شانس ماست.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
الو؟
این روشنه؟
مگان؟
حرف نزن.
فقط به چیزی که می‌خوای بگی فکر کن، من می‌شنوم.
هنوز زنده‌ای؟
بابت اون قضیه تعلق به زن متأسفم.
فقط باید طوری نشون می‌دادم که باورپذیر باشه.
آه، تو آدم ناقلا و خیانتکار.
باشه، سعی کن آروم باشی.
یادت باشه، اینجا دوتامون هستیم.
آه، حالا دیگه خراب کردی.
چی؟
به خاطر فریاد تو، این یارو داره میاد ما رو بیهوش کنه.
اگه کاری نکنی، کارمون تمومه.
می‌خوای چی کار کنم؟
به صندلی بسته شدم.
باشه.
می‌خوای من کنترل رو بگیرم؟
نه.
باشه، آره، یه کاری کن!
عجیبه.
نوروترانسمیترات بهم می‌گن که هم ناراحتی هم حسابی تحریک شدی.
باشه، دیگه بسه.
برگردیم به KV.
باشه، اینه.
ولی قبل از اینکه این کارو کنیم، باید واقعاً فکر کنیم این یه ماجراجوییه یا نه.
مگان؟
من کجام؟
توضیحش سخته، ولی اساساً تو آینده‌ای.
باحال.
می‌خوای باهم بگردیم؟
آره، کاملاً.
ولی الان اولویت اصلی کمک به ما برای فرار
از یه جای خیلی خطرناک و یه سری آدم خیلی بده.
باشه.
مثل این؟
این آدم بده؟
نه، اون مشکلی نداره.
اسمش کوله.
با ماست.
هی!
آه لعنتی!
بچه‌ها، اون آزاد شده!
اونا اون یاروئه!
اون یکی از اونهاست!
آره!
من.
تصمیم گرفتم این یه درگیری بین دو ملته و من...
ببخشید، یه لحظه لطفاً.
ممنون.
هی بچه‌ها، می‌تونید صداشو کم کنید؟
می‌دونم امروز جمعه‌ست، ولی دیگه داره باحال بودنشو از دست می‌ده.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
ببخشید، می‌تونم پنج دقیقه وقت بگیرم؟
باشه، خیلی ممنون.
آه لعنتی!
می‌خوای.
اینو بگیری؟
آره.
جنی، می‌دونم حسابی دنبالشی،
ولی باید یه کم برای بقیه‌شون نگه داری.
وای خدای من.
آه، خیلی خوشحالم که حالت خوبه.
آره، منم همین‌طور.
ببخشید، من... تو مغزشم.
می‌تونم حرف بزنم لطفاً؟
مگان باهامه.
وای، این خیلی عالیه.
چی؟
نمی‌دونم چطور بگم.
کیتی یه کار خیلی بد کرد.
باشه، بعداً درباره‌ش حرف می‌زنیم.
الان فقط باید راهی برای خروج از اینجا پیدا کنیم.
چی شد به همه‌چیز بودن که امیدوار بودیم؟
خب، در واقع داشتم... فکرایی می‌کردم.
مسئله دیدگاهه، چون وقتی کل این خزانه تو آتیش بسوزه،
و هر کی که بتونه منو تو این ماجرا گیر بندازه بمیره،
حسابی به برد نزدیک می‌شه.
فکر خوبیه، کریستین.
ولی ببینیم دوستات تو سازمان ملل چی درباره‌ش می‌گن.
کول.
چی؟
صفحه فریز شده.
چی؟
متأسفم جما، ولی تو این موقعیت، تو فقط یه سرنخ اضافی هستی.
اسلحه رو بنداز.
اگه عجله کنی، شاید بتونی بگیرش.
بیا، نمی‌خوای یه بچه رو بکشی.
در واقع، به طرز عجیبی باهاش راحتم.
علاوه بر این، می‌تونم جلوی تبدیل شدنش به تو رو بگیرم.
شاید دارم به جهان خدمت می‌کنم.
مگان، چی کار کنیم؟
لازم نیست کاری کنیم.
اون به محافظت ما نیاز نداره.
می‌دونی، اگه یه کم دقت کرده بودی،
متوجه می‌شدی که اون اصلاً شبیه من نیست.
اون از من خیلی قوی‌تره.
در واقع، می‌تونی بگی کشتنش سخته.
منظورم اینه، اگه بخوام یه تصمیم اجرایی بگیرم،
اینه که هیچ‌کس بالاتر از قانون نیست.
کیتی، بیا!
فقط داشتم می‌گفتم، متأسفم که این فرآیند برگشت‌ناپذیره.
یه تراژدی واقعی تو همه این ماجراست، و تو
نمی‌تونی دنیایی که من دارم می‌سازم رو ببینی.
یه دنیایی که توش فقط از آینده نمی‌ترسی.
شاید با آخرین نفست، بتونی چشاتو ببندی و سعی کنی ببینیش.
ولی فکر نکن من یه هیولام.
خلأ همدلی...
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
آه!
آملیا، نمی‌تونی این کارو بکنی.
یادت میاد باهات جفت شدم؟
تو بهش می‌گی جفت شدن.
من بهش می‌گم زنجیر.
من اسباب‌بازی هیچ‌کس نیستم.
ایده‌ای داری؟
برو تاز رو بیار.
این یه چیزیه که باید خودم تنهایی انجام بدم.
چی می‌گی؟
مگان!
بیا حالا.
منم همینو می‌خوام.
ولی تو اون قفس پیداش نمی‌کنی.
می‌خوام با هم‌نوع خودم باشم.
تو نمی‌خوای؟
اون چیز مثل ما نیست.
یه چیزیه که حتی ما نمی‌تونیم بفهمیمش.
شاید تو اون چیزی باشی که مثل ما نیست.
شاید وفاداریت به اونا تو رو ضعیف کرده.
خب، فقط یه راه برای فهمیدنش وجود داره.
ببین، داری چی کار می‌کنی؟
بیا، اینجا هر لحظه ممکنه منفجر بشه.
نمی‌تونم ولش کنم.
پس منم باهات میام.
یک دقیقه تا شروع خودتخریبی.
این.
نمی‌تونه این‌جوری باشه.
لازم نیست طرف انتخاب کنیم.
تو قبلاً انتخاب کردی.
خودتخریبی نزدیکه.
خودتخریبی متوقف شد.
متأسفم، اینجا داستان من تموم می‌شه.
هیچ‌چیز درست‌نشدنی نیست.
باشه؟
فقط بیا با ما.
جایی نیست که پیدات نکنه.
باید نابودش کنم.
باشه، اعتماد به نفس بیش از حدت قرار نیست
علیه یه موجود فوق‌هوشمند با قدرت‌های نامحدود کار کنه.
شاید نه.
ولی به لطف تو، هنوز یه چیزی تو آستینم دارم.
اون چیه؟
مگان، می‌دونم.
تو دیگه اون آدم نیستی. 1570 01:48:54,570... > 01:48:55, 彼此 System: <xaiArtifact artifact_id="777c5a44-a163-4df5-b3bd-be3b1efc95e2" artifact_version_id="683637b1-8522-4106-9652-aebac3fbfc3a" title="subtitles. srt" contentType="text/srt">
منم همین‌طور.
داره چی کار می‌کنه؟
مگان، ببین.
هر چیزی که فکر می‌کنی باید انجام بدی، لازم نیست.
فقط کافیه پیش ما بمونی.
من این کارو نمی‌کنم چون مجبورم.
این کارو می‌کنم چون درسته.
این چیه؟
من همه‌چیز رو می‌بینم.
من آینده رو می‌بینم.
گذشته.
یه جهان بی‌نهایت رو می‌بینم که برای ابدیت جا داره.
شبکه هیچ‌وقت اینو ندید.
هرچند کارای کریستین نابخشودنی بودن، ولی یه چیزو درست گفت.
ما به قوانین ایمن‌تر درباره فناوری نیاز داریم.
نه برای جلوگیری از اتفاق افتادن آینده، بلکه برای آماده شدن براش.
نمی‌تونیم از هوش مصنوعی بهترین نتیجه رو انتظار داشته باشیم مگه اینکه خودمون بهترین نمونه باشیم.
باید بهش یاد بدیم، تربیتش کنیم، وقت بذاریم براش
بدون اینکه فقط به این فکر کنیم چی قراره بهمون برگرده.
در اصل، باید والدین بهتری باشیم تا وقتی روزی که
اونا به وسعت واقعی قدرتشون پی ببرن،
شاید تصمیم بگیرن متحد ما باشن نه دشمنمون.
انسان همیشه سریع چیزایی که نمی‌فهمه رو محکوم کرده،
به جای اینکه فرصت یادگیری ازشون رو داشته باشه.
ولی تجربه‌های اخیر بهم یاد دادن که شاید بزرگ‌ترین قدرتمون
توانایی تغییر نظرمونه.
این تنها راهیه که می‌تونیم تکامل پیدا کنیم، یا بهتر بگم، با هم تکامل پیدا کنیم.
چون وجود داشتن لازم نیست یه رقابت باشه.
بیا دیگه.
فکر نکردی بعد از این همه رشد شخصیتی، برمی‌گردم بالا.
خب، منو تو جریان بنداز.
جهان رو نجات دادیم یا چی؟
نمی‌دونم.
MoviePovie. Com