رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
- این چطوره؟ - نه، اول باید آزمایش بشه.
- چی؟ روی کی؟ - تو زیاد عوض نشدی.
- تو این ۲۰ سال، نه؟ - من خیلی تغییر کردم.
راستی، گردنبند قشنگیه.
یه دوست قدیمی بهم هدیه داده.
تو برنامه‌ت بودم و ازم پرسیدی وقتی بزرگ شدم می‌خوام چیکاره شم.
فضانورد.
فقط می‌خوام بتونم بهت اعتماد کنم.
- منو برای پولم این‌جا آوردی؟ - برای شفا آوردمت این‌جا، دیوید.
من نیازی به شفا ندارم، ماشا.
ببینیم چی میشه.
سال‌ها طول کشید تا با این موضوع کنار بیای
رابطه‌ت با این مرد.
خب، فقط یه کار آخر مونده که تمومش کنم،
بعدش قول میدم در دسترس باشم.
پس برای تنبیه این‌جاست.
تنبیه نه، یه حساب‌کشی.
امشب شبیه که قراره با پدرت ملاقات کنی.
این همون چیزیه که جوونا بهش می‌گن قرار عاشقانه؟
نه، این اون نیست.
دوباره نمی‌خوای منو بکشی، نه؟
می‌خوام ببرمت تو یه سفر روان‌گردان پیشرفته.
اوه، پس به برنامه پیشرفته راه پیدا کردم؟
- آره. - چون تا حالا،
تقریباً همون‌قدر بصیرت پیدا کردم تو این مکان
که تو یه هفته تو فستیوال برنینگ من داشتم.
می‌ترسی عمیق‌تر بری؟
نه.
از من می‌ترسی؟
ببین، می‌فهمم فکر می‌کنی داری منو بازی می‌دی.
- این‌طور فکر نمی‌کنم. - ببین، من از خیلی چیزا نمی‌ترسم.
و قطعاً از چیزی که تو سرمه نمی‌ترسم.
خب، بیا انجامش بدیم.
دراز بکش.
می‌خوام برات یه داستان تعریف کنم.
همه‌چیز از پراگ شروع شد، سال ۲۰۰۱.
آه!
سیگارت سینه‌مو سوزوند.
راه‌های بهتری برای جلب توجهم هست، می‌دونی.
- انگلیسی حرف می‌زنی؟ - آره.
ولی گپ‌های بی‌مزه بهترین راه برای جلب توجهم نیست.
اوه، می‌خوای به‌جاش نقاط صحبتمو تمرین کنم؟
می‌تونم زحمتشو کم کنم.
بازار آزاد، آزادی بیان،
عصر طلایی شراکت بین غرب و اروپای شرقی.
چیزی جا انداختم؟
نه، خیلی خوب بود.
من یه تاجرم که به آزادی مطبوعات اعتقاد دارم،
عدم سانسور،
و افتخار می‌کنم که شراکت شرکت من
می‌تونه نقش کوچیکی تو راه‌اندازی یه اروپای متحد جدید داشته باشه.
چطوره، بد نیست؟ من بدتر از این شنیده ام
- اوه، واقعاً؟ - ما هر هفته یکی مثل تو این‌جا داریم،
تاجرای پولدار غربی که درباره آزادی و حقیقت حرف می‌زنن،
ولی در واقع فقط می‌خوان پرده آهنین رو غارت کنن
و ازش قطعات بردارن، نه؟
ولی همه‌اش فقط بیزینسه، مگه نه؟
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
برات آماده‌ن.
خب، شرکت من خیلی افتخار می‌کنه
که تونسته روابط قوی‌ای تو کل اروپا ایجاد کنه.
با این حال، آخرین چیزی که کسی می‌خواد
یه سرمایه‌گذار پولدار غربیه که بیاد و درباره شراکت حرف بزنه،
در حالی که داره این کشورها رو برای قطعات غارت می‌کنه.
پس شرکت شما چطور
آینده جمهوری چک رو شکل می‌ده؟
خب، من یه تاجرم، پس معلومه دنبال سودم.
ولی، اوم، باور دارم که انجام کار خوب تو جمهوری چک
یا اوکراین، یا هر کشور دیگه‌ای که قبلاً زیر فشار کمونیسم بود،
فقط می‌تونه برای اقتصاد جهانی یه نتیجه مثبت داشته باشه.
منظورم اینه که... باور دارم می‌شه با کار خوب، خوب عمل کرد.
ممنون بابت مصاحبه، دیوید شارپ،
- از سیگنال اوپ. - ممنون.
نفس عمیق بکش.
نفس بکش بیرون.
برگرد پیش من.
نفس‌های عمیق، دیوید.
مم، مقاومت نکن.
فقط باهاش بمون.
نفس بکش و بیرون بده، و تمرکز کن.
نفس بکش، نفس بیرون بده.
خیلی طبیعیه که تو توهم بیای و بری.
علائم حیاتیت نرماله.
دارو رو خیلی خوب تحمل کردی.
اون چی بود... یعنی، چطور تونستم اونو ببینم؟
متخصصای مغز و اعصاب قبلاً فکر می‌کردن خاطرات...
مثل یه دوربینن،
درک‌ها رو بارها و بارها پخش می‌کنن،
دوباره و دوباره، بدون تغییر.
ولی حالا، حالا می‌دونیم که خاطرات
هر بار که به یاد می‌آریمشون نابود می‌شن و دوباره ساخته می‌شن.
و با محرک‌های درست، می‌تونیم دوباره تجربه‌شون کنیم
و یه درک جدید ازشون داشته باشیم.
و دارویی که بهت می‌دم،
بهت اجازه می‌ده انگار برای اولین بار تجربه‌ش کنی.
- این امنه؟ - حالا می‌فهمیم.
منظورم اینه، ما تو چیزی هستیم که تو می‌گفتی نسخه بتاست.
منظورت چیه؟ تو... تو قبلاً این کارو نکردی؟
نه، روی خودم کردم.
فقط با بقیه از روش‌های سنتی‌تر استفاده کردم.
ولی تو...
منتظر تو بودم، دیوید.
می‌دونستم باهام میای تو این راه.
می‌دونستم شجاعی. تو یه لیدری.
خب، من... باعث افتخارمه.
دوست داری یه کم دیگه امتحان کنی؟
حتماً.
باشه. به بالا نگاه کن.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
نفس بکش، نفس بیرون بده.
این حس کاملاً طبیعیه.
- این حس کاملاً طبیعیه. - این حس کاملاً طبیعیه.
آخرین چیزی که کسی می‌خواد...
این حس کاملاً طبیعیه.
غرب بیاد و درباره شراکت حرف بزنه
در حالی که این کشورها رو برای قطعات غارت می‌کنه.
یه نفس عمیق بکش.
- نفس عمیق. - این حس کاملاً طبیعیه.
این حس کاملاً طبیعیه.
- این حس... - کاملاً طبیعیه.
این حس کاملاً طبیعیه.
هر چیزی که حس می‌کنم کاملاً طبیعیه.
هر چیزی که حس می‌کنی کاملاً طبیعیه.
هر چیزی که حس می‌کنم کاملاً طبیعیه.
- ممنون، دیوید شارپ، از سیگنال اوپ. - ممنون.
اسمتو نگرفتم.
- بهت نگفتم. - اوه.
میلا زاروتسکووا. اوم، می‌خوای...
امشب باهام شام بخوری؟
هیچ‌چیز بیشتر از یه زن باهوش و زیبا که بتونه چرت‌وپرتمو ببینه دوست ندارم.
- اوه. - کلی زن باهوش و زیبا هست
که می‌تونن چرت‌وپرتتو ببینن، تو منطقه قرمز.
خیلی هم ارزونه.
منو اشتباه گرفتی.
من...
زیاد سفر می‌کنم. حوصله‌م سر می‌ره. تنها می‌شم.
فقط می‌خوام با یکی شام بخورم که بتونه انگلیسی گپ بزنه.
هر جا دوست داری می‌ریم.
پول مهم نیست. بهترین جای شهر.
- بهترین جای شهر. - آره، بو هم می‌ده.
میلا!
سلام.
آره.
همون چیزی که اون گرفته.
بیا، این‌جا چه‌جور جاییه؟ این یه امتحانه؟
نه، دیوید، این یه باره.
افتضاح. افتضاحه روس.
اینجا درستش می‌کنن؟
آره. کارآفرینای سرمایه‌دار مثل تو.
آها، چرا، تو کمونیستی؟
من روزنامه‌نگارم.
و من چی‌ام، آخرین سوژه‌ت؟
خودتو گنده نکن.
نه، من واقعاً روزنامه‌نگار نیستم.
- دوست دارم باشم. - چرا، TZD 24 روزنامه‌نگاری نیست؟
تبلیغات برای آدمای شرکتیه.
اوه، حالا احساس غرور می‌کنم.
خب، چرا انجامش نمی‌دی؟
- چیو؟ - روزنامه‌نگاری.
یا هر چیزی که بهش می‌گی روزنامه‌نگاری.
فکر کنم خیلی توش خوب باشی.
- از کجا می‌دونی؟ - خب، تو تیزبینی.
حس دردسر داری و چشمات چرت‌وپرت رو می‌بینه.
و فکر کنم یه جورایی علاقه داری
به چیزایی که مردم بهت نمی‌گن.
تو چی بهم نمی‌گی؟
هوم؟
✨ زیرنویس اختصاصی م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
می‌خوای برقصی؟
- برقصیم؟ - می‌خوام ببینم چطور می‌رقصی.
آره، حتماً.
با سیگارت منو سوزوندی.
فکر کنم رو سینه‌م جای سوختگی گذاشتی.
- چرت‌وپرت. - نه، راسته.
بذار ببینم.
این؟
اوه، طفلک.
می‌خوای از اینجا بریم؟
گشنمه.
خوشت میاد؟
برات می‌فرستم بالا.
هوم. نمی‌تونم قبول کنم.
چرا، می‌تونی.
می‌خوای یه دور بزنی؟
آره. جلسه خوبی بود.
نه، الان نمی‌تونم وارد جزئیات بشم ولی همه‌چیز خیلی مثبت بود.
یه نگرانی کوچیک بود، ولی بهش گفتم راه‌هایی برای حلش هست.
برای همه‌چیز راهی هست.
باشه؟ درباره اعداد حرف نزدیم.
اینو می‌سپرم به تو.
فردا حرف می‌زنیم. باید قبل از خوابیدن با پیتر حرف بزنم.
حتماً. باشه.
هی، کوچولو!
مدرسه چطوره؟
نباید زیاد طول بکشه.
اینجا خیلی قشنگه.
آره، الان داره برف میاد.
کلی برف!
خب، به‌زودی می‌ریم اسکی.
شاید این‌بار نه، ولی سفر بعدی.
چند روز دیگه‌ست.
نباید زیاد طول بکشه.
آره.
تقریباً تمومه.
باشه، رفیق. آره.
خوب بخوابی، باشه؟
منم دلم برات تنگ شده.
شب بخیر.
این پسرم، پیتره.
همیشه سعی می‌کنم قبل از خواب بهش زنگ بزنم و شب بخیر بگم.
باید برا یه پسر کوچولو سخت باشه که بدون پدرش باشه.
خب، حالا ۱۱ سالشه، پس...
دیگه خیلی کوچولو نیست.
برف دوست داری؟
آره، قشنگه.
مادرش چی؟
خب، مهم نیست؟
آره، مهمه.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
برگرد پیش من.
حالا برگرد پیش من.
برگرد پیش من.
خدای من.
من خیلی به اون شب فکر کردم.
هیچ‌وقت از ذهنم نرفت.
مثل خودت نیستی، دیوید شارپ.
خودم نیستم.
چون داری از یه دوز بالای داروی روان‌گردان پایین میای.
می‌تونم اینجا بمونم؟
کاملاً خوشم میاد که خودم نیستم.
می‌ذاری ببرمت یه جای دیگه؟
کجا؟
بهم اعتماد داری؟
بیا.
اینجا، دراز بکش.
آفرین، چشاتو ببند.
می‌خوام فقط به صدام گوش بدی.
تو تاریکی هستی.
یه درد تو بدنت حس می‌کنی.
یه فشار عمیق.
خیلی شدیده. عمیق‌تر می‌شه.
دردناک‌تر می‌شه.
شروع به ضربان می‌کنه.
داری بیرون از بدنت شناور می‌شی.
داری به خودت نگاه می‌کنی.
و بعد، نور سفید همه‌جا رو پر می‌کنه، تو رو پر می‌کنه.
اون قشنگ‌ترین چیزیه که تا حالا دیدی.
چشاشو باز می‌کنه، تو چشات نگاه می‌کنه
و از اون لحظه به بعد، فقط قبل و بعد وجود داره.
و تو هر کاری می‌کنی تا از این بچه کوچولو محافظت کنی.
تا فقط یه ذره از شادی خالص
که نگاه خاموشش بهت می‌ده رو بهش بدی.
میلا زاروتسکووا.
اون پدری نداره.
چیه؟ آمریکایی، بریتانیایی، فرانسوی؟
نمی‌خوای پاسپورت داشته باشه؟
یه بلیط برای دنیای بیرون؟
اون مال منه. اون برای منه.
اون دنیا می‌شه.
- پدر ناشناس. - پدر ناشناس.
مال من؟
مال من.
چرا بهم نگفتی؟
چون یه رابطه یه‌شبه با یه زنی
که تو یه برنامه چک میکروفون بهت وصل کرد؟
تو اینو نمی‌خواستی.
به هر حال باورم نمی‌کردی.
- این درست نیست. - نه؟
می‌تونستی بیای پیش من.
هیچ‌وقت فراموشت نکردم. می‌تونستم بهت کمک کنم.
می‌تونستم برات جایی پیدا کنم.
من کمکت رو نمی‌خواستم.
پولت رو نمی‌خواستم.
می‌تونستم از بچم مراقبت کنم.
بهش یاد بدم رو پای خودش وایسه، مستقل باشه،
بدونه کیه، کی قراره بشه.
اسمش چیه؟
تاتیانا.
- خیلی قشنگه. - آره.
درباره من می‌دونه؟
یه جورایی.
می‌تونم... می‌تونم ببینمش؟
دوست دارم بشناسمش.
دوست دارم منو بشناسه. لطفاً این کارو برام می‌کنی؟
الان باید، چی، ۲۴ سالش باشه؟
چیزای دیگه‌ای هست که باید بشنوی.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
سال‌ها بعد فهمیدم دوباره تو پراگ بودی.
بهم نگفتی، ولی فهمیدم.
رفتم هتلت.
نمی‌دونستم چی می‌خوام، قصدم چی بود.
جوون و احمق و ناامید بودم.
تو از کنارم رد شدی.
با یه مرد بودی که نمی‌شناختمش، یه روس.
ولی اون شب چهره‌شو یادم موند،
و تصمیم گرفتم بفهمم کیه.
این داستانیه که ساختی؟
زیاد رمان جاسوسی جنگ سرد خوندی، ماشا.
فکر کنم اینا همش تو ذهنته.
الان تو ذهن منیم.
و این کاملاً واقعیه.
کمی بعد، تو یه روزنامه محلی کار پیدا کردم و شروع به کندوکاو کردم.
فهمیدم اسمش سرگئی ایوانوفه،
یه پیمانکار نظامی که می‌خواست وارد تجارت پهپاد بشه.
هی نوشتم. معتاد حقیقت شده بودم، معتاد افشای اون.
شاید حس می‌کردم این راهی برای تلافی یا نزدیک موندن به توئه.
نمی‌دونم. ولی نمی‌تونستم وایستم.
آه!
و وقتی اون مرد چهره‌مو دید، هدف شدم.
وقتی بزرگ شدی می‌خوای چیکاره شی؟
فضانورد.
می‌دونی می‌گن تو کهکشان راه شیری حدود یه تریلیون ستاره وجود داره؟
و هر کدوم از این ستاره‌هایی که از زمین می‌بینیم
در واقع از خورشید ما بزرگ‌تر و درخشان‌ترن.
وای!
- خیلی باحاله. - آره.
انگلیسی باهام حرف بزن، هان؟
این قسمت مورد علاقه‌مه. با من نگاه کن.
باشه.
خوبه. برای انگلیسیش خوبه.
آره.
هو! مامان گشنشه.
مم. چهار بار نگاهش کردیم.
چهار.
- چهار. - آره، چهار.
منتظر توایم!
پس من بارها و بارها نقل مکان کردم.
کارمو ول کردم، اسممو عوض کردم.
ولی کافی نبود، چون هدف ساکت کردن من نبود.
نه. هدف تنبیه بود.
چطور منو تنبیه می‌کنی؟
میری سراغ دخترم.
پس مجبور شدم غرورمو قورت بدم و باهات تماس بگیرم.
برات نوشتم، اول التماس کردم...
بعد تهدید کردم.
تهدیدم کردی؟
تله‌سینک اسم شرکتی بود تو آسیا و اروپای شرقی.
ولی اسم شرکت تو آمریکا که صاحب تکنولوژی بود سیگنال اوپ بود.
و مردی که اون روز تو ماشین دیدم، تحت تحریم بود.
و اجازه نداشت با اتباع بریتانیا تجارت کنه.
و با این حال، هیچی.
پس تهدیدت کردم که افشات می‌کنم...
با هر حفاظتی که قانونات بهم می‌داد،
ولی بازم هیچی.
ولی من هیچ پیامی نگرفتم.
به من نرسید.
قسم می‌خورم.
باورم کن، اگه می‌دونستم، تو یه ثانیه اونجا بودم.
نیازی به تهدید نبود.
شریکای تجاریم، چیزایی ازم قایم کردن،
چیزایی که باید می‌دونستم.
برای همین همه‌چیزو فروختم. از شر اون بخش تجارت خلاص شدم.
منتظر موندم. منتظر موندم، امیدوار...
برای تو.
تو هیچ‌وقت نیومدی.
یه روز اونا اومدن.
نمی‌تونستم ازش محافظت کنم.
نمی‌تونستم. نمی‌تونستم.
- نمی‌تونستم... - بیا اینجا. بیا، بیا.
نمی‌تونستم.
نه، نه. نه، نه.
نکن. تو...
من بهش خیانت کردم.
باشه، باشه، باشه.
متأسفم.
حالت خوبه؟
تا حالا همچین چیزی تو عمرم تجربه نکردم.
وقتی داشتی گریه می‌کردی...
دردتو مثل درد خودم حس کردم.
- خیلی واقعی بود. - واقعی بود.
منیت، اون توهمه.
چطور این کارو کردی؟
اووه، سال‌ها تمرین و تلاش، شکست.
ولی همیشه می‌ترسیدم این کارو رو کسی جز خودم امتحان کنم.
و حالا می‌دونی که جواب می‌ده، دیوید.
باید آدمای بیشتری اینو تجربه کنن.
چطور می‌تونم کمک کنم؟
نه.
دیوید، من...
نه، من... جدی می‌گم. می‌دونم پول لازم داری.
نمی‌خوام این کارو به‌خاطر عذاب وجدان برای دخترم کنی.
دخترمون.
می‌دونم هیچ‌وقت ندیدمش. حتی نمی‌دونستم وجود داره.
ولی...
اون هنوز دخترمه.
من بهش خیانت کردم. نه تو.
متأسفم که مجبور بودی تنها اینو تحمل کنی.
می‌بخشمت.
- منو می‌بخشی؟ - آره.
چطور ممکنه؟
سال‌ها تمرین.
باید آدمای بیشتری اینو تجربه کنن.
- چطور می‌تونم کمک کنم؟ - نه، دیوید، من...
نه، من... جدی می‌گم. می‌دونم پول لازم داری.
نمی‌خوام این کارو به‌خاطر عذاب وجدان برای دخترم کنی.
دخترمون. می‌دونم هیچ‌وقت ندیدمش.
حتی نمی‌دونستم وجود داره، ولی اون هنوز دخترمه.
MoviePovie. Com