رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال
‫ببخشین, ‫می‌شه کات بدیم؟
‫کات بدیم؟
‫کات!
‫چی شده؟ ‫چی شده، پِیج؟
‫حالت خوبـه؟ ‫- آره,
‫وای، فکر کردم زیاده‌روی کردیم,
‫اگه می‌خوای استراحت کنی، لب تر کن,,,
‫نه، چیزی نیست, ‫خوبـم,
‫- مطمئنـی؟ ‫- آره بابا, الان نه, ممنون,
‫پس چی شده؟ ‫هرچی هست، بگو,
‫فقط نمی‌فهمم چرا
‫کِیتلین اینجا وایمی‌سته تا بمیره,
‫باشه، ولی اون که نمی‌میره,
‫یادت رفته؟
‫توی آخرین لحظه، اِما می‌رسه
‫و حواس بافومه رو پرت می‌کنه,,, ‫- من هم همین رو می‌گم,
‫پس خودش، خودش رو نجات نمی‌ده,
‫ولی همیشه باید ناجی خودش باشه,
‫و با توجه به سختی‌هایی که کشیدم
‫این‌که منتظر باشم یکی من رو نجات بده
‫زیاد منطقی نیست,
‫یکی نویسنده‌ها رو خبر کنه ‫تا این فاجعه رو درست کنن!
‫راست می‌گی, ‫خودش باید خودش رو نجات بده,
‫ازت ممنونـم, ‫الکی بهت نمی‌گن «ملکه»,
‫- لطف داری, ‫- فدات,
‫چیـه؟
‫این نسخه‌ی بازسازیـه, ‫قانون خاصی نداره,
‫و فقط تو ستاره‌ی فیلم نیستی,
‫مطمئنـی؟
‫این که مشکلی نداره, ‫اینجا دیالوگ داره,
‫این رو حذف کن, ‫این بهتره,
‫درضمن یه لطفی بکن,
‫سر فیلم‌برداری بعدی، درست وایستا,
‫جوری نگهش دار
‫که انگار یه عمره این‌کاره‌ای,
‫ممنون, ‫بی‌صبرانه منتظرم,
[ مسافرخانه‌ی جهنمی ]
‫[ قسمت هشتم (پایانی): «تئاتر وحشت» ]
رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال
‫- «جلو نیا، اِما!» ‫- «می‌تونم بزنمش، کِیتلین!»
‫«اون‌وقت تو رو با خودش می‌بره,»
‫«من زیادی باهاش رقصیدم ‫و تجربه دارم,»
‫ببخشین, ‫نمی‌خوام نویسنده‌ها رو قهوه‌ای کنم,
‫اتفاقاً بکن, ‫همه‌شون آشغالـن,
‫استودیو رفته یه‌مشت نخاله پیدا کرده,
‫آخه «من زیادی باهاش رقصیدم»؟
‫کی توی اون وضعیت ‫این‌طوری حرف می‌زنه؟
‫یه مَرد سفیدپوست خز ‫که بالای ۵۰ سالشـه,
‫همین دیگه, ‫می‌شه ساده‌ترش کرد,
‫- مثلاً چی؟ ‫- مثلاً,,,
‫به‌جاش بگه
‫«اون‌وقت تو رو با خودش می‌بره,»
‫«بهم اعتماد کن، اِما, ‫می‌دونم چی‌کار کنم,»
‫- آره, ‫- بهتر نیست؟
‫آره، هزار برابر بهتره,
‫- اصل مطلب رو رسوندی, ‫- دقیقاً,
‫آخه وقتی آدم زندگی‌ش توی خطره
‫همین‌طوری حرف می‌زنه,
‫ببخشین اگه زیادی سخت می‌گیرم و,,,
‫- نه بابا, این چه حرفیـه, ‫- نمی‌خوام دردسر درست کنم,
‫- به هیچ وجه, ‫- باشه,
‫اتفاقاً خوش‌حالـیم که پیش مایـی,
‫فقط چیزی نپرسیدم
‫چون نمی‌خواستم فضولی کنم,
‫ولی می‌تونیم ‫چیز خوبی از این دربیاریم,
‫چون تو واقعاً تجربه‌ش کردی
‫و خوب می‌دونی ترس و اضطراب چجوریـه,
‫تو می‌تونی جهنم ‫واقعی رو به تصویر بِکشی
‫ولی بقیه‌ی فیلم‌های ‫اِسلشر اداش رو درمی‌آرن,
‫پس هر ایده‌ای داری، سراپا گوشـم,
‫شرمنده, نباید به اون ‫ماجرا اشاره می‌کردم,
‫نه بابا, قضیه اون نیست,,,
‫آخه هیچ‌وقت کارگردانی نداشتم
‫که باهام مثل یه آدم رفتار کنه,,, ‫- آها,
‫و,,,
‫و براش فقط یه چهره‌ی جذاب
‫و یه‌جفت سینه نباشم,
‫اون که اشتباه محضـه, ‫من همیشه طرف‌دارت بودم,
‫انتخاب من برای بازسازی، فقط تو بودی,
‫متوجهـی؟ ‫- عجب, پس,,,
‫پس باید حتماً توی ‫واقعیت تجربه‌ش می‌کردم
‫تا تهیه‌کننده‌ها من رو قبول کنن,
‫این برای تو اومد، پِیج,
‫- وای! ‫- خیلی ممنون!
‫چه خوشگلـن,
‫- آره, ‫- تو فرستادی؟
‫نه,
‫«از اخبار شنیدم, موفق باشی,»
‫«به‌اندازه‌ی کافی سختی کشیدی, ‫ازطرف اَندی,»
‫همون اَندی که,,,؟
‫باریکلا به اَندی!
‫- خیلی مهربونـه, ‫- خیلی!
‫شباهت زیادی بین
‫کمدی‌های اوریپید
‫و اسلپ‌استیک‌های چاپلین، ‫کیتون و آرباکل وجود داره,
‫ولی الان کمدی چی شده؟
‫ژانرش گسترده‌تر شده,
‫مثلاً فیلم‌های اکشن هم کمدی دارن,
‫باریکلا, ‫ادامه بده,
‫همه‌چی خشونت داره، درستـه؟
‫حتی کمدین‌ها همدیگه رو ‫کتک می‌زنن تا مخاطب بخنده,
‫آره, حتی توی فیلم‌های صامت,,,
‫شدیدتر می‌شه,
‫چاپلین آدم‌ها رو با داس می‌زنه
‫و یه جمله‌ی تأثیرگذار هم بهشون می‌گه,
‫عین قهرمان‌های اکشن,
‫آفرین, ‫به این می‌گن تفکر جانبی,
‫و بعد می‌رسیم به ژانر وحشت,
‫باز شروع شد,
‫آخه دخترهایی که قاتل رو می‌کُشن
‫یا در کل وقتی اون عوضی می‌میره
‫با من هم‌نظرن,
‫بله، این‌ها رو قبلاً هم گفتی
‫ولی الان موضوع بحث‌مون کمدیـه,
‫ما برای دانشی که از ژانر وحشت ‫دارین، اینجا جمع شدیم، استاد,
‫اگه ناامیدتون کردم
‫می‌تونین کلاس‌تون رو عوض کنین,
‫شما هم به‌لحاظ آکادمیک ‫و هم توی زندگی واقعی
‫متخصص ژانر وحشتـین,
‫ولی جوری رفتار می‌کنین ‫انگار غیر از اینـه,
‫چی از جونم می‌خوای؟ ها؟
‫- منظورتون چیـه؟ ‫- منظور تو چیـه؟
‫احمق عقده‌ای,
‫ازم امضا می‌خوای؟
‫دنبال یه داستان وحشتناکـی
‫که فتیش خودت رو ارضا کنی؟
‫مرگ انسان تو رو به هیجان می‌آره؟
‫همین رو می‌خوای؟
‫گوشی‌م رو بدین!
‫خب دیگه, ‫برین بیرون,
‫برای امروز کافیـه,
‫این رفتار رو ‫به مدیر گروه گزارش می‌دم,
‫لاشی,
‫سلام، اَندی, ‫بیا داخل,
‫- تقدیم به شما, ‫- مرسی,
‫کُت رو بده من,
‫باشه, ممنون,
‫- ببین، شرمنده,,, ‫- خب، ببین,,,
‫- فرستادن گُل‌ها کار عجیبی بود, ‫- باید زودتر از این‌ها بهت پیام می‌دادم,
‫ببخشین, می‌شه من شروع کنم؟
‫حتماً,
‫من عوضی‌بازی درآوردم,
‫تو هم کار عجیبی نکردی,
‫و عوضی نیستی,
‫کار خوبی کردی که گُل فرستادی
‫می‌تونم بهونه بیارم ‫و بگم سرم شلوغ بوده
‫و یادم رفته ازت تشکر کنم,,,
‫نه، درک می‌کنم, ‫می‌خواستی همه‌چی رو فراموش کنی,
‫این حرفت درصورتی درستـه
‫که دوباره نقش ‫کِیتلین رو بهم نداده باشن,
‫شغلت همینـه دیگه, ‫قضاوت نمی‌کنم,
‫حالا یه‌ذره قضاوت جای دوری نمی‌ره,
‫نگران نباش, ‫طبیعیـه,
‫همه‌مون باید خرج زندگی رو دربیاریم,
‫آره,
‫بگذریم, ‫چند ماه پیش فیلم‌برداری تموم شد
‫و فردا شب یه نمایش خصوصی داریم,
‫عجب,
‫و به‌جای این‌که ازت دوری کنم
‫می‌خواستم به‌خاطر گُل‌ها ازت تشکر کنم
‫و برات شام بپزم، ولی این هم می‌دونم
‫که تریلر فیلم رو دیدی
‫و می‌دونی داستانش چیـه,
‫مگه خاطرات می‌ذارن که ندونم؟
‫آره خب, اخبار رو دنبال کنی، ‫همین می‌شه دیگه,
‫راه فراری ازش نیست,
‫حالا گفتم شاید
‫بخوای به‌عنوان دوست‌پسرم ‫بیای که بریم نمایش رو ببینیم,
‫بهت قول می‌دم جای شلوغ‌پلوغی نیست,
‫خبری از فرش قرمز نیست, ‫فقط چندتا منتقدن
‫که توی یه سالن ‫کوچیک فیلم رو می‌بینن,
‫خیلی دوست دارم با هم ببینیمش,
‫مطمئنـم خوشت می‌آد ‫که ببینی تیم سازنده چه زحمتی کشیده,
‫جدی می‌گم,
‫آره، کارگردان از ایده‌های ‫من هم استفاده کرده
‫و بهت قول می‌دم ‫یه فیلم اِسلشر معمولی نیست,
‫خیلی,,, ‫می‌شه,,,
‫می‌شه بهش فکر کنم؟ ‫- حتماً,
‫اگه بگی «نه»، درکت می‌کنم,
‫ای وای, ‫از فر یادم رفت,
‫عع,,,
‫کمک لازم نداری؟
‫نه بابا, ‫البته,,,
‫بی‌زحمت شراب رو باز کن, ‫لیوان‌ها و دَربازکن روی کنسولـه,
‫آره, محصولات فیلم «نابودگر نسل‌ها»
‫همیشه توچشمـه,
‫آدم می‌تونه با این یکی رو بُکشه,
‫اتفاقاً کِیتلین توی ‫«نابودگر نسل‌ها: چشمیِ دَر» این کار رو کرد,
‫می‌خواستم خورش گوشت بشه، ‫ولی همه‌چی قاطی شد,
‫خیلی دیر شروع کردم
‫و ازطرفی نمی‌خواستم ‫بهت گوشت نپخته بدم,
‫خب یه چیزی از بیرون سفارش می‌دادیم,
‫اگه می‌خوای، الان سفارش بدیم, ‫- نه,
‫من‌وتو الان به یه‌چیز ‫خیلی معمولی نیاز داریم,
‫تازه آشپزی حالم رو خوب می‌کنه,
‫- سلامتی, ‫- سلامتی,
‫وقتی از «نابودگر نسل‌ها» ‫صحبت می‌کردی
‫حقیقتش,,,
‫انتظار همچین چیزی نداشتم,
‫اون فیلم‌ها ‫از دوران نوجَوونی باهامـن,
‫و باز هم برگشتن,
‫که واقعاً,,,
‫غافل‌گیرکننده‌ست,
‫موافقـم,
‫همه‌ش درخواست‌شون رو رد می‌کردم,
‫ولی بار سوم که ‫گفتم «نه»، بهم قول دادن
‫بخشی از یه مجموعه‌ی سه‌گانه بشم,
‫- پیشنهادی که نتونستی رد کنی, ‫- آره,
‫من بازیگری دوست دارم ‫و اگه می‌خوان بهم
‫حق تصمیم‌گیری توی نویسندگی رو هم بدن
‫پس بهتره قبولش کنم، نه؟
‫این‌قدر نگران نباش,
‫نگران چی نباشم؟
‫یادت رفته چی بهمون گذشت؟
‫البته اگه دوباره ‫بیل دستت بگیری، نگران می‌شم,
‫وان حموم رو یادت نره, ‫اون هم بود,
‫مگه می‌شه یادم بره؟
‫خودت چطوری؟ ‫این چند ماه چطوری گذشت؟
‫باز هم عذر می‌خوام ‫که ازت خبر نگرفتم,
‫لطفاً این‌قدر عذرخواهی نکن,
‫حقیقتش نمی‌دونم ‫بعداز گذروندن شرایط بحرانی
‫آدم چطور می‌تونه ‫دوستی‌ش با دیگران رو حفظ کنه,
‫«شرایط بحرانی»,
‫باز فاز استادی گرفتی,
‫امیدوارم استاد تمام شده باشی,
‫باید قبلش مدرک دکترا بگیرم,
‫تو که توی جرایم واقعی تخصص داری
‫یا هر اسم دیگه‌ای که داره,,,
‫و بازمونده‌ی فجیع‌ترین ‫کشتار جمعی تاریخ
‫بعداز خونواده‌ی مَنسون‌ـی,
‫یعنی باید حداقل ‫بهت یه دکترای افتخاری بدن
‫یا جایگاهت رو بالاتر ببرن,
‫- بله, ‫- درست می‌گم؟
‫زندگی بعداز کُلد ریور، ‫برای من همچین سازنده نبوده,
‫هرچند به تو خوش گذشته,
‫قصدم این نبود که خجالتت بدم,
‫اتفاقاً خوش‌حالـم که خوش‌حالـی,,,
‫بعداز اون ماجرا، لیاقت‌مون ‫اینـه که کمی خوش‌حال باشیم,
‫فقط,,, ‫- چی شده؟
‫بهم بگو,
‫تنها کسی که ما رو ‫درک می‌کنه، خودمونـیم,
‫بعضی‌وقت‌ها حس می‌کنم هنوز اونجائـم,
‫انگار هنوز تموم نشده,
‫تو هم این‌طوری‌ای؟
‫نه,
‫اگه چیزی از قلم انداخته باشیم چی؟
‫مثلاً چی؟
‫چه‌می‌دونم,,, مثلاً فلوید و شِرلی,
‫از کجا معلوم واقعاً کار اون‌ها بود؟
‫چون ۳۰ سال پیش
‫همون‌جا همه رو کُشتن,
‫آره، ۳۰ سال پیش
‫که جَوون‌تر و قوی‌تر بودن, ‫تازه کوایِن,,,
‫اون مبارزه بلد بود,
‫از پس خودش برمی‌اومد,
‫به نظرت منطقیـه که فلوید بزنش؟
‫شاید کار فلوید نبوده,
‫یعنی شِرلی بوده؟ ‫اون‌که احتمالش کمتره,
‫اگه غافل‌گیرش کرده باشن
‫احتمالش زیاد بوده,
‫شِرلی ادای آدم‌های ‫مهربون رو درمی‌آورد,
‫اون‌قدر بهم نزدیک شد
‫که فقط کافی بود ‫یه چاقو به گردنم فرو کنه,
‫ببین، حتی اگه چیزی ‫از قلم انداخته بودیم
‫پلیس تا الان پیداش می‌کرد,
‫مگه این‌که خوب نگشته باشن,
‫اصلاً چرا خوب بگردن؟
‫از دید اون‌ها، ‫فلوید و شِرلی قاتل بودن,
‫پرونده بسته شد و رفت,
‫اون‌ها قاتل شناخته شدن، ‫چون گناهکار بودن,
‫نه من و نه تو, ‫و نه یه غریبه که توی جنگلـه,
‫اصلاً می‌دونی چیـه؟
‫بیا همه‌ی قتل‌ها رو مرور کنیم,
‫اول هِمینگوی,
‫قشنگ مشخصـه که اون‌ها
‫طرف رو توی سونا کُشتن,
‫مطمئنـی؟ ‫اون‌موقع تازه رسیدن,
‫یه ساعتی بود که رسیده بودن
‫و تازه با محیط مسافرخونه آشنا بودن,
‫قاتل پورشیا و کرو ‫هرکسی می‌تونست باشه,
‫فلوید,,,
‫توی کُشتن روبی ‫دست داشت و ازش لذت برد,
‫کوایِن رو مطمئنـم شِرلی کُشت
‫چون زنیکه همه‌ش ‫قربون‌صدقه‌ش می‌رفت,
‫موقع قتل آدریانا هم ‫همه توی اتاق خودشون بودن
‫پس حتماً یواشکی از اتاق دراومدن,
‫قتل بلِیک هم همین‌طور,
‫این هم بگم که ‫فردا صبحش فلوید و شِرلی
‫بالای سر بقایای ‫بنده‌خدا وایستاده بودن,
‫تازه بعدش می‌خواستن ‫تو رو قاتل نشون بدن,
‫برای من که نقشه‌ی تمیزی کشیدن,
‫ببین، اَندی,,,
‫تو مشکوک نشدی، فقط هنوز توی شوکـی,
‫ما چند روز با ترس ‫و اضطراب زندگی کردیم,
‫گیر افتاده بودیم ‫و شاهد مرگ وحشتناک بقیه بودیم,
‫- حداقل تو حالت خوبـه, ‫- ظاهرم رو نبین,
‫همه‌ش خودم رو مشغول نگه می‌دارم,
‫فعلاً درگیر فیلم هستم ‫تا وقتی که اکران بشه,
‫شاید بعدش من هم از هم بپاشم,
‫شاید هم نه, ‫کسی چه می‌دونه؟
‫ولی نسبت به اون دوتا قاتل ‫احساس پیروزی می‌کنم,
‫حتی اگه قاتل اصلی فرار کرده بود,,,
‫من هم از همین نگرانـم,
‫پس باید همیشه ‫از پنجره‌ی خونه بیرون رو نگاه کنیم,
‫ولی,,, ولی ما موفق شدیم، اَندی,
‫اون دوتا آشغال رو کُشتیم,
‫پس لطفاً سعی کن خوش‌حال باشی,
‫قدر زندگی رو بدون,
‫زندگی‌ای که شاید الان نداشتیم,
‫این رو به بقیه‌شون مدیونـیم,
‫درست می‌گم؟
‫آره, حق با توئـه,
‫ولی هنوز فکرت مشغولـه,
‫گفتم که رازی بین ما نیست,
‫اونجا همیشه هوای من رو داشتی، ‫بااین‌که مجبور نبودی,
‫پس بذار من هم کمکت کنم,
‫اول می‌خوام این رو بگم که,,,
‫می‌دونم آدم‌ها گاهی ‫کارهای عجیب می‌کنن,
‫آره خب, من هم نزدیک بود
‫با یه زن دیوونه حموم کنم,,,
‫حالا سؤال اصلی چیـه؟
‫باشه، می‌گم,
‫روی سقف اتاقت توی مسافرخونه,,,
‫بعداز مرگ فلوید و شِرلی ‫و قبل‌از رسیدن پلیس,,,
‫یه لکه‌ی خون دیدم,
‫خب؟
‫بالای سقف رو که نگاه کردم
‫دیدم یه قلب اونجاست,
‫- چی؟ ‫- فکر کنم قلب پورشیا بود,
‫انگار به‌عنوان جایزه‌ای چیزی ‫قایمش کرده بودی,
‫اصلاً نمی‌فهمم داری چی می‌گی,
‫با چشم‌های خودم دیدم، پِیج,
‫نمی‌تونی انکارش کنی، چون قشنگ دیدمش,
‫والا خودم خوب می‌دونم ‫که توی سقف اتاقم چیزی نذاشتم,
‫بیخیال,
‫شاید کار آدریانا بوده,
‫یا شاید,,,
‫کرو به‌عنوان طلسم اونجا گذاشته,
‫ولی من؟ خدایی؟ ‫- پس چرا اونجا بود؟
‫اصلاً چطوری رفته اونجا؟ ‫من که نذاشتمش,
‫پورشیا هم قطعاً نذاشتش,
‫شاید کار فلوید و شِرلی باشه,
‫حتماً بخشی از مراسم‌شون بوده,,,
‫شاید هم مثل کتابی ‫که توی اتاق تو جاساز کردن
‫قلب پورشیا رو اونجا گذاشتن ‫که برای من پاپوش بدوزن,
‫فکر کردن شاید پاپوش تو جواب نده,
‫آها,
‫راست می‌گی, آره,
‫منطقیـه که من قاتل باشم, آره,
‫وای، من,,,
‫حق با توئـه, معذرت می‌خوام,
‫یعنی فکر کردی من مثل یه قاتل سریالی
‫اندام بقیه رو جمع می‌کنم,,,
‫و بعدش اومدی اینجا باهام شام بخوری؟
‫حقیقتاً فکرم درست کار نمی‌کنه,
‫خب چرا به پلیس نگفتی؟
‫- نمی‌تونستم, ‫- اگه فکر کردی
‫یه مریض روانی بودم,,, ‫- آخه,,,
‫- بگو چرا؟ ‫- نمی‌خواستم چیزیت بشه,
‫حتی اگه کار من باشه؟
‫حتی اگه قاتل واقعی من باشم؟
‫حتی اگه تو باشی,
‫لیموزین رو یادتـه؟
‫نعش‌کش رو می‌گی؟ ‫هیچ‌وقت فراموش نمی‌شه,
‫خیلی اغراق‌آمیز بود,
‫با اون رسیدیم ‫به مسافرخونه‌ی مسخره,,,
‫چقدر بَد بود,
‫از خودم بَدم اومد ‫که به‌خاطر پول رفتم اونجا,
‫راستی چقدر بهت پول دادن؟
‫- خیلی کم, ‫- آها,
‫ولی واقعاً لازم داشتم,
‫بقیه‌ی بچه‌ها هم ‫عجیب و باحال بودن,,,
‫و خودمحور,,, ‫- و دنبال فرصت,
‫ما هم بودیم دیگه,
‫ولی با اون‌ها فرق داشتیم,
‫من برای تحقیق اومده بودم ‫و تو هم به‌جز حقوقی که گرفتی,,,
‫یه‌جورهایی برای توبه‌ی ‫کارهای گذشته‌ت اومده بودی,
‫شاید بشه این‌جوری گفت,
‫آخرش هدفم همین شد,
‫شاید برای همین زنده موندیم,
‫چون حقمون نبود که کُشته بشیم,
‫فکر نکنم مسئله اخلاق باشه,
‫ما زنده موندیم، چون کنار هم بودیم
‫و از پس اون روانی‌ها براومدیم,
‫اگه می‌کُشتنت، نمی‌دونم ‫بدون تو چی‌کار می‌کردم,
‫مطمئنـم حداقل الان ‫با من روی تخت نبودی,
‫آره,
‫قدیمی‌ها یه اصطلاحی داشتن
‫که می‌گفت بین سکس و مرگ ارتباطی هست, ‫- نه، این فرق داره,
‫خوش‌حالـم که توی زندگی‌مـی,
‫من هم خوش‌حالـم که هستی,
‫خب، درباره‌ی امشب,,,
‫جواب قطعی ندادی‌ها,
‫حقیقتش,,, من آدم کمال‌گرایی‌ام
‫و همه‌ی فیلم‌های مجموعه رو دیدم,
‫آخ‌جون! چه عالی!
‫پس اگه موقع تماشا ترسیدی
‫فقط کافیـه با خودت تکرار کنی
‫که خون‌ها از عصاره‌ی ذرت ساخته شدن,
‫چاقوها هم پلاستیکی‌ان,
‫حداقل بگو قراره داستان چی باشه,
‫فکر کنم قراره
‫فلوید و شِرلی هم باشن، درستـه؟
‫و اگه تو هنوز زنده‌ای، پس,,,
‫بعداز این‌که توی ‫آخرین فیلم کُشته شدی
‫کِیتلین با یه‌جور طلسم ‫دوباره زنده می‌شه,
‫و حالا قدرت ماورایی داره,
‫یه رقیب عالی برای بافومه,
‫و چون یه سه‌گانه‌ست,,,
‫آخر فیلم، بافومه رو شکست می‌ده
‫ولی باز زنده می‌شه ‫و توی فیلم بعدی برمی‌گرده,
‫درست گفتم؟
‫نه‌خیر، اصلاً,
‫می‌خوای داستان رو لو بدم؟ ‫- بله,
‫باشه, اول این‌که ‫فقط نسخه‌ی اول و دوم فیلم
‫جزو داستان این یکی هستن,
‫اتفاقات نسخه‌های ‫بعدی هیچ‌وقت نیُفتاده,
‫یعنی این «نابودگر نسل‌ها ۳» حساب می‌شه
‫و کِیتلین هنوز زنده‌ست,
‫خوشم نیومد, ‫این‌طوری,,,
‫این یه بی‌احترامی ‫به مجموعه‌ی معروفـه,
‫والا خودت می‌گی ‫مجموعه‌ی مزخرفیـه که,
‫نه، فقط خوشم نیومد ‫که چطور جنبه‌های واقعی زندگی رو
‫تغییر دادن,
‫خود فیلم‌هاش سرگرم‌کننده‌ست,
‫اوه اوه، باید این حرفت رو ضبط کنم,
‫هدف‌شون همینـه که ‫سرگرم‌کننده باشن دیگه,
‫ولی مطمئنـم اون‌همه ‫دنباله که ساخته شد
‫همچین آثار فاخری نبودن,
‫نه، ولی در نوع خودشون جذابـن,
‫پس داستان این فیلم ‫چند سال بعده، درستـه؟
‫آره و چون دنباله نیست,,,
‫همینش برام جذاب بود,,,
‫این‌بار می‌فهمیم ‫که کِیتلین یه دختر داشته,
‫یه دختر جَوون و جذاب ‫که مخاطب‌های پسر باهاش حال کنن,
‫کِیتلین واقعی که دختر نداشت,
‫نه، ولی همه دوست دارن ‫یه دختری تهش زنده بمونه,
‫حالا دوتا دختر زنده می‌مونن,
‫تازه بعدش می‌فهمیم که بافومه
‫در واقع شوهر سابق کِیتلین‌ـه,
‫وقتی به‌خاطر جویی ولش کرد، ‫دل یارو رو شکست,
‫خب شوهر سابقش توی واقعیت تبرئه شد,
‫البته قبلش حسابی اذیتش کردن,
‫این فیلمـه دیگه,
‫و برگشته که انتقام بگیره,
‫واقعاً دم تیم سازنده گرم,
‫هیجان‌انگیزش کردن,
‫چون دنبال سودن,
‫باورم نمی‌شه دارن دوباره ‫این داستان غم‌انگیز رو می‌سازن,
‫بیا امشب ببینش دیگه,
‫ببین نظرت چیـه,
‫اگه خوب فروش بره
‫و منتقدها هم ازش تعریف کنن
‫زندگی‌م زیرورو می‌شه,
‫بعدش نقش‌های بهتری گیرم می‌آد ‫و کِیتلین رو پشت‌سر می‌ذارم,
‫اون‌وقت هرچی که از سر گذروندیم,,,
‫ارزشش رو داشته؟
‫دیگه بخوابیم,
‫قراره شب طولانی‌ای باشه,
‫از نیک و سَم در استودیو شادر گرفته ‫تا دیوید در هالیوود سوییت,,,
‫همه‌مون می‌دونستیم ‫که برای زنده نگه‌داشتن
‫حال‌وهوای مجموعه‌ی «نابودگر نسل‌ها»
‫باید به تاریخچه‌ش ‫و قتل‌های خونینش وفادار بمونیم,
‫تاریخچه‌ای که مجموعه رو ‫به این نقطه رسوند,
‫فیلم‌هایی پُر از خون‌وخون‌ریزی
‫و وحشتی برهنه ‫که از ذهن‌تون پاک نمی‌شه!
‫آره!
‫هنوز هم دنبال خون‌وخون‌ریزی,,,
‫اون خشونت دیوانه‌وار ‫و حس قلقلک توی شکم‌تون هستین؟
‫می‌دونم, می‌دونم,
‫پس باید براش کسی رو انتخاب کنیم ‫که همچنان جذاب باشه
‫و بااعتمادبه‌نفس بدن‌نمایی کنه,
‫دارم درباره‌ی دختری حرف می‌زنم ‫که همیشه برای مُردن زیادی جذابـه,
‫ملکه‌ی ژانر وحشت توی دنیا,,,
‫پِیج هارپر,
‫- ممنونـم, ‫- دوستت دارم!
‫من هم دوستت دارم!
‫ممنون که تشریف آوردین,
‫- خیلی ممنون، آرون, ‫- فدات!
‫خدا رو شکر مامانم اینجا نیست
‫که ببینه چطوری ازم تعریف کردی,
‫همه‌تون می‌دونین که ‫باید یه‌مدت استراحت می‌کردم,
‫باید «نابودگر نسل‌ها» رو کنار می‌ذاشتم,
‫دیگه طاقت نداشتم ‫خون بیشتری روم ریخته بشه,
‫ولی بعداز تجربه‌ی واقعی کُلد ریور
‫یه‌چیزی فهمیدم,
‫من خود کِیتلین‌ـم,
‫نه، ازش بهترم,
‫چون من زنده موندم,
‫آره!
‫و با تجربه‌ای که کسب کردم
‫از ته دل می‌دونستم
‫که باید برگردم پیش ‫خونواده‌م توی «نابودگر نسل‌ها»
‫و دهن بافومه رو سرویس کنم! ‫چون کِیتلین,,,
‫همه با من بگین، لطفاً,
‫- چون کِیتلین,,, ‫- برای مُردن زیادی جذابـه!
‫- آره, ‫- یه‌چیز دیگه بگم,,,
‫- باشه, ‫- سریع می‌گم,
‫فکر کنم بهتره اول از خودم بشنوین,
‫نه‌تنها کِیتلین برگشته
‫بلکه قراره برای
‫سه‌تا فیلم خونین همراهتون باشه!
‫- ممنون, ‫- آره, ممنون,
‫درستـه, ‫داریم یه سه‌گانه می‌سازیم,
‫- آره! ‫- ولی,,,
‫ولی چیزی که هیچ‌کدوم نمی‌دونین، ‫اینـه که کِیتلین یه دختر داره,
‫بله,
‫می‌خواستیم موقع ‫نمایش غافل‌گیرتون کنیم
‫ولی حالا دیگه گفتیم,,,
‫لطفاً به افتخار پائولا لیند دست بزنین!
‫نقش اصلی بعدی‌مون رو معرفی می‌کنم,,,
‫دختر گمشده‌ی کِیتلین، اِما,
‫وای,
‫باید اعتراف کنم,,,
‫این‌که غرق در محبت شما هستم
‫این‌قدر خوبـه که انگار غرق در خونـم,
‫داره می‌آد!
‫اونجا نرو، کِیتلین!
‫من اینجائـم، بافومه!
‫آره، من برگشتم!
‫و متأسفانه تو یکی ‫واسه مُردن جذاب نیستی!
‫به‌عنوان یه شیطون که از جهنم اومده
‫زیادی احمقـی,
‫آخه قمه‌م رو پیدا کردم
‫و الان حسابی تشنه‌ی خون شیاطینـه!
‫این جزو فیلم‌برداری نبود,
‫گفتن توی هر سه فیلم هستم
‫ولی کله‌م رو کندن,
‫اون با یه بازیگر بدل,,, ‫- پِیج,
‫حتی جرئت نکردن
‫برای فیلم‌برداریِ مجدد زنگ بزنن,
‫همین نشون می‌ده چقدر کلاهبردارن,
‫می‌دونم چیزی که می‌خواستی، نشد
‫ولی قرار بود کِیتلین رو فراموش کنی,
‫بعداز سه‌تا فیلم، آره,
‫این چه وضعشـه؟
‫می‌فهمی چقدر تحقیر شدم؟
‫نقش من قراره این‌قدر کوتاه باشه؟
‫- بهم دروغ گفتی! ‫- نه، نگفتم,
‫- قشنگ دروغ گفتی, ‫- دروغ نگفتم,,,
‫قول دادی، ولی دروغ گفتی,
‫بهت قول دادم ‫هر کاری ازم بربیاد، بکنم,
‫وقتی فیلم‌برداری رو ‫بررسی کردیم، فهمیدیم پائولا لیند,,,
‫اون خیلی خوبـه,
‫این‌قدر جلوی جمعیت سخنرانی کردم,
‫آره، تو تماشاچی‌ها رو برگردوندی
‫ولی اون قراره نگهشون داره,
‫اون ستاره‌ی فیلمـه,
‫شرمنده‌ام,
‫همه‌تون قراره شرمنده بشین,
‫منتظر باشین وکیل‌هام
‫باهاتون تماس بگیرن,
‫باشه, موفق باشی,
‫هر کار دوست داری، بکن,
‫وای، اَندی, ‫باعث افتخاره,,,
‫گورت رو گم کن، آشغال,
‫بیا از اینجا بریم,
‫کجا بریم؟ چی‌کار کنیم؟
‫برگردم خونه
‫و به تلفن خیره بشم ‫تا شاید زنگ بخوره؟
‫تو برای این آشغال زیادی خوبـی,
‫نه، نیستم,
‫نیستم، اَندی,
‫تو هم برای دانشگاه مناسب نیستی,
‫اگه کِیتلین نباشم، پس کی‌ام؟
‫اگه دختر بازمونده نباشم,,,؟
‫بهت قول می‌دم، مامان,
‫شاید بافومه فرار کرده باشه
‫ولی انتقام مرگت رو می‌گیرم,
‫حالت خوبـه؟
‫می‌خوام ببینم قراره
‫با کله‌م چی‌کار کنن,
‫شاید تازه پیدات کرده باشم
‫ولی فراموشت نمی‌کنم,
‫هیشکی فراموشت نمی‌کنه,
‫دالی!
‫این کِیتلین واقعیـه,
‫آوردنش توی فیلم؟
‫نمی‌دونم,
‫باورم نمی‌شه این‌قدر خوشبختـم,
‫باز تویـی که! ‫- اون کیـه؟
‫می‌خوای لحظات شادی‌م رو ضبط کنی؟
‫زیباترین زن دنیا,
‫خجالتم می‌دین، جناب,
‫این حقیقتـه، ملت,
‫این‌ها عکس‌های واقعی‌ان,
‫این عکس‌ها,,, ‫حقیقتاً,,,
‫فکر کنم عکاس صحنه‌ی جُرم یه جادوگره,
‫واقعاً هنرمنده, ‫باورتون می‌شه؟
‫- اون بلِیک‌ـه, ‫- خدایا,
‫اون آدریاناست,
‫خدای من, ‫- اینجا چه خبره؟
‫حروم‌زاده,
‫کدوم گوریـه؟ ‫باید خاموشش کنه,
‫اتاق پروژکتور کجاست؟
‫عکس‌های صحنه‌ی جُرم رو برداشتی
‫و گذاشتی توی فیلم؟
‫همچین مزخرفی توی فیلمم نمی‌ذارم,
‫اتاق پروژکتور کجاست؟
‫نباید اونجا باشه؟
‫من می‌رم چراغ‌ها رو وصل کنم, ‫- باشه,
‫آهای! دَر رو باز کن!
‫کورم کردی!
‫آخ,,,
‫چرا این‌ها رو نشون می‌دین؟
‫جذابیت اصلی هنر قتل اینـه که,,,
‫می‌تونی هیجان لحظه‌ی مرگ حس کنی,
‫ولی خودمونـیم,,,
‫همه‌مون یه قاتل درون‌مون داریم، نه؟
‫کمک,,,
‫وای خدا,
‫تو اون پشت بودی, ‫پیش آرون بودی,
‫خودت هم بودی,
‫عقب وایستا, جلو نیا!
‫- من این کار رو نکردم، پِیج, ‫- پس کی کرده؟
‫از اول نقشه‌ت همین بود، مگه نه؟
‫ما رو ببری اونجا ‫و دونه‌دونه بُکشیمون,
‫که بعدش بیُفتم زندان؟
‫نه، آخه فلوید و شِرلی ‫اومدن و غافل‌گیر شدی,
‫هیچ ربطی به من نداره,
‫همه‌چی رو انداختی گردن اون‌ها,
‫درباره‌ی قلب توی سقف اتاقم هم پرسیدی
‫تا من رو قاتل کنی,
‫چون قاتلـی,
‫همه رو کُشتی ‫تا بتونی دوباره محبوب بشی,
‫ولی بعدش فهمیدی کلاه سرت رفته
‫و خوشت نیومد ‫و روی واقعی‌ت رو نشون دادی,
‫من قاتل نیستم,
‫نه، تو بازیگری!
‫چی‌کار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام ببینم حالش خوبـه,
‫با قمه یارو رو نصف کردی, ‫به نظرت خوبـه؟
‫می‌خوای چی رو ثابت کنی؟
‫اون‌ها رو به فیلم ‫اضافه کردی که چی بشه؟
‫آخه چطوری تونستم به فیلم اضافه کنم؟
‫تو با همه‌ی اعضای ‫تیم سازنده مصاحبه کردی,
‫شاید با تدوین‌گر رفیق شدی,
‫اون رو هم کُشتی؟
‫بهت اجازه نمی‌دم
‫من هم به یکی از ‫داستان‌هات تبدیل کنی,
‫هر مقاله‌ای که
‫درباره‌ی فیلم‌ها ‫و قتل‌ها نوشتی رو خوندم,
‫چون کنجکاو بودم
‫بدونم کسی که زندگی‌م رو ‫نجات داد، چه آدمیـه,
‫نوشته‌هات نشون می‌داد ‫عقده‌ی عجیبی داری، اَندی,
‫این رو زنی می‌گه
‫که کل زندگی‌ش داشته ‫فقط یه نقش بازی می‌کرده؟
‫اون‌قدر گیر بوده که رفته ‫یه کشتار واقعی راه انداخته؟
‫هر بازیگر باتجربه‌ای
‫راحت می‌فهمه حس بازیگر مقابلش چیـه,
‫و تو,,,
‫هربار کِیتلین روی صفحه اومد، ‫نفست رو حبس کردی,
‫هربار,
‫چون تا حالا اون فیلم‌ها رو ندیدم,
‫حرف مفت نزن,
‫این فیلم‌ها مال کلکسیون کثیف خودتـه
‫مگه نه؟
‫عاشق کِیتلین‌ـی؟
‫آره؟
‫با شرابت اومدی خونه‌م
‫و باهام گرم گرفتی
‫تا بتونی کِیتلین قلابی رو بُکنی؟
‫دهن کثیفت رو ببند!
‫زدم تو خال,
‫کِیتلین واقعی
‫اصلاً شبیه تو نیست,
‫تو اون رو به یه هرزه‌ی ‫کثیف تبدیل کردی,
‫کِیتلین زن خاصی بود,
‫از همون فیلم‌ها مشخصـه,
‫اون فیلم‌ها نشون دادن
‫که به چجور زنی بی‌احترامی کردی,
‫تو اون رو یه زن هوس‌باز ‫و بی‌ارزش نشون دادی,,,
‫وای خدا,,, ‫وای,,,
‫پس واقعاً عاشقش بودی,
‫آره, ‫عاشقش بودم,
‫اون مادرت بود,
‫وای,,,
‫برای همین همه رو کُشتی,
‫تو همه رو کُشتی,
‫نه، نکُشتم,
‫همون‌طور که شِرلی رو غرق کردی
‫و کله‌ی فلوید رو با بیل زدی,
‫کار تو بود,
‫هرکی از تو خوشش نیومد
‫کُشتی!
‫تو,,,
‫وای خدا! ‫اَندی!
‫معذرت می‌خوام,,, ‫من رو ببخش,,,
‫تو رو خدا من رو ببخش,,,
‫معذرت می‌خوام, ‫چاره‌ای برام نذاشتی,
‫حتماً خیلی ازم متنفر بودی,
‫متنفر بودی که ‫نقش اون رو بازی می‌کردم,
‫خوشم نمی‌اومد
‫که همه فکر کنن ‫کِیتلین همچین آدمیـه,
‫می‌فهمم,
‫ولی تو,,,
‫بهم ثابت کردی چه آدمی هستی,
‫من رو ببخش, ‫فکرش رو نمی‌کردم
‫اون فیلم‌ها این‌طوری به کسایی که
‫کِیتلین رو می‌شناختن، آسیب بزنه,
‫واقعاً ازت عذر می‌خوام,
‫به خدا جدی می‌گم,
‫تکون نخورین!
‫باور کن راست می‌گم,
‫به خدا قصدم این نبود,
‫من رو ببخش, ‫- تکون نخور!
‫دست‌ها بالا!
‫- کمک کنین!
‫- اَندی! ‫- می‌خواد من رو بُکشه!
‫- اون رو هم کُشت! ‫- نه!
‫قتل‌های کُلد ریور هم کار اون بود!
‫چرا راستش رو نمی‌گی، اَندی؟
‫بندازش!
‫چاقو رو بنداز!
‫دیگه تموم شد,
‫دختر بازمونده,
‫توی جهنم می‌بینمت,
‫سلام، کِیتی,
‫خوش‌حالـیم که برای آزمون بازیگری
‫فیلم «نابودگر نسل‌ها: ‫مسافرخانه‌ی جهنمی» شرکت کردی,
‫بفرما بشین, ‫چند برداشت ازت می‌گیریم,
‫ضبط رو شروع می‌کنیم, ‫آماده,,,
‫و اَکشن,
‫اگه آروم‌تر بچرخی، بهتره,
‫یه‌کم نزدیک‌تر شو، کانِر,
‫- چَشم, ‫- نزدیک‌تر,
‫خیلی نزدیک بشه, ‫خوبـه, زیباست,
‫توی جهنم می‌بینمت,
‫یکی دیگه بگیریم؟
‫می‌خوام چشم‌هات بی‌احساس باشه,
‫- حلـه, ‫- خب، عجله نکن,
‫عالیـه, ‫اَکشن,
‫توی جهنم می‌بینمت,
‫تمام, ‫عالی بود، کِیتلین,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫امیدوارم,
‫حاضرم برای این نقش آدم بُکشم,
رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال