رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie.Com
اوه نه.
لعنتی!
ولی تو بالا رفتنو ادامه دادی ؟
بدون طناب ایمنی.
درسته. آره.
مایک، چیزی در این مورد می‌دونی؟
- شنیدم... شنیدم در موردش. - خودش به خودش توضیح می‌ده.
برادرت مُرد.
عمیقاً تو دلت، جایی که نمی‌تونی در موردش حرف بزنی، آرزو می‌کنی که تو بودی، نه اون.
و این باعث می‌شه...
رفتارایی بکنی.
مثل بالا رفتن از نیدلز بدون طناب.
آره، این یه نمونه‌شه.
باید روی این موضوع یه پایان‌بندی پیدا کنی.
برات دو تا نسخه می‌نویسم،
یکی برای اضطراب و یکی برای کمک به خوابت اگه لازم داشتی.
آره به اطلاعات، نه به داروها.
در موردش مطالعه می‌کنم.
ممنون، دکتر.
- تموم شد، آقای مک‌کن. - ممنون بچه‌ها.
بزن بریم.
کایلی.
من، جان مک‌کن از مینوت، داکوتای شمالی
این رو به‌عنوان آخرین وصیت‌نامه‌م اعلام می‌کنم.
در صورت مرگ، بدین وسیله دستور می‌دم که بدنم سوزانده بشه،
و خاکسترم روی قله اورست پخش بشه.
اگه تو زندگی نتونم به اونجا برسم، تو مرگ می‌رسم.
اشتباه نکن.
نیروی برق‌آبی...
راه پیشرفته.
راه آینده‌ست.
و با موافقت شما...
این سد ۴۰۰۰ مگاوات برق‌آبی برای صنعت تولید می‌کنه.
و با صنعت...
شغل میاد.
و بعد همه دوباره اسکان داده می‌شن.
آه، درست می‌گی، قربان! تو زاغه‌ها!
برای کار تو کارگاه‌های عرق‌ریزان که آیفون برای اروپایی‌ها می‌سازن.
بذارید از خانوادگی که اولین جاده و نصفه شهر رو ساختن بشنویم.
بذارید از یکی از خانواده رای بشنویم.
البته.
آقای رای، لطفاً بیاید بالا.
آره، آره.
پدرمه که از طرف خانواده حرف می‌زنه، اینو می‌دونی.
فقط یه کم دیرش شده.
برای ساخت سدش، یاش قربان یه پیشنهاد...
خیلی سخاوتمندانه برای املاک زندگی که...
به خانوادم طبق قانون زمین سال ۱۹۹۴ داده شده بود، کرده.
و این شامل پسرم هم می‌شه که اونم دیرش شده.
امیدوارم برای مراسم تشییع خودش دیر نکنه.
خب...
سد...
یا رودخونه، نه؟
سؤالم خیلی ساده‌ست، نه؟
ما آدمای ساده‌ای هستیم.
بعضی‌ها سد رو می‌خوان. آره.
ولی ما...
همه‌مون.
ما به رودخونه‌مون نیاز داریم، نه؟
برای... برای درست کردن چای و... و حمام کردن...
و برای آبیاری محصولاتمون.
اگه الان ازش دست بکشیم...
بیشتر از رودخونه‌مون رو از دست می‌دیم.
ارتباطمون با اجدادمون رو قطع می‌کنیم.
دیگه با این سرزمین یکی نمی‌شیم،
و هیچ‌وقت دیگه طعم آب مقدس‌مون رو نمی‌چشیم.
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
ویجای، کجا بودی؟
- اینو بگیر. اینو گوش کن! - پدربزرگ مُرد.
اتوبوسش از مسیر شرقی منحرف شده.
پلیسا گفتن تصادف بوده.
- کی از این خبر داره؟ - مردم تازه دارن می‌فهمن.
ما بعدی هستیم، بابا. رودرا یاش تو رو می‌کشه.
بعد منو.
ما... ما نمی‌ذاریم این کارو بکنه.
باشه. بیا.
فقط همون‌جا نگهش دار، ممنون.
باشه، بیا جلو.
بیا جلو.
این چیه؟
برادر مُرده‌م.
بقایای انسانی باید تو یه ظرف مورد تأیید TSA حمل بشه.
عصر بخیر، مسافران.
لطفاً توجه کنید که پرواز...
- لعنتی. - پرواز AB304 به کاتماندو
- الان در حال سوار شدن برای حرکت است. - ببخشید، داداش.
هی، هی.
اونجاست.
- شیک و پیک شدی. - آره، شرط می‌بندم اینو به همه پسرا می‌گی.
مدارکت رو آوردی؟
آره.
ماه اول، یه جایی تو شمال به اسم فلوجه.
شمال عراق جایی نیست که همه درگیری‌ها اونجاست؟
من مکانیکم، داداش.
تنها جنگ من با منیفولدهای زنگ‌زده هامره.
هی، تو برادر کوچیکمی. نگرانتم.
- بیا، بریم. - نمی‌خوام دیرم بشه.
وقتی برگشتم، می‌ریم اورست رو فتح کنیم.
بعدش با یه دکل خودمون می‌ریم تو کار.
دوستت دارم، مایک.
اونجا مراقب خودت باش.
آره.
اوه.
بگیر، مجبورمون کردن اینو بدیم، ولی وقتی برگشتم پاره‌ش می‌کنم.
خانم‌ها و آقایان، اینجا کاپیتان شماست که صحبت می‌کنه.
حدود ۳۰ دقیقه دیگه تو فرودگاه کاتماندو فرود می‌آییم.
اگه دوست دارید از پنجره سمت چپ نگاه کنید،
می‌تونید یه نگاه به اورست بندازید، بلندترین کوه دنیا.
هوا تو کاتماندو خوبه و آسمون صافه.
باز هم از طرف کادر پرواز و خدمه،
ازتون برای پرواز با ما امروز تشکر می‌کنیم.
امیدواریم لذت برده باشید. ممنون.
سلام، آره.
استار!
به کاتماندو خوش اومدی.
- بابا. - بریم.
🎬 لطفا از منبع اصلی ببینید — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
مسیر درست به مرکز شهر کدومه؟
خیلی دوره برای پیاده‌روی. خیلی دور.
- چقدر دور؟ - خیلی دور. خیلی دور.
ممنون بچه‌ها.
الان می‌برمتون به شهر.
- آه! - خوب خوابیدی، آقای مک‌کن؟ - هی.
- خیلی خوب. ممنون. - چی براتون می‌تونم بکنم؟
یه راهنما برای کمپ پایه اورست هماهنگ کردم.
یه نفر به اسم دانی یانگ‌چن.
من دانیم.
دانی. گرفتم.
معذرت می‌خوام.
کوزه رو داری؟
آره.
بفرما.
- اولین بارته تو کاتماندو؟ - آره، اولین بار.
آمریکایی‌ها یا عاشقش می‌شن یا ازش متنفر.
من عاشقشم.
منم همین‌طور.
هندو هستی؟
نه.
بودایی.
- تو چی؟ - کاتولیک از کار افتاده.
امیدی برام هست؟
همه‌مون بچه‌های خدا هستیم، آقای مک‌کن.
مایک...
اصرار دارم.
مایک. باشه.
سرویس راهنما گفت تو شرپا هستی.
نصفه.
نصفه دیگه مالزیایی.
چند بار صعود کردی؟
- قله اورست؟ - آره.
ده بار.
ده تا. وای.
عجب.
فکر می‌کنی بتونم؟
اگه تمرین کنی.
و من اکسیژنت رو حمل کنم.
باشه.
تو خدمت بودی؟
نه، نه، برادرم بود.
- هوم. - تو چی؟
آره.
و حالا با اخبار فوری از عراق
جایی که درگیری‌ها بعد از یه سری حملات تو منطقه شدت گرفته.
یه پایگاه نظامی آمریکا دیروز بعدازظهر مورد حمله قرار گرفت.
کیتلین دکس اطلاعات بیشتری داره.
این هشتمین روز متوالیه
درگیری‌های شدید بیرون فلوجه.
گروهبان، این لعنتی رو از اینجا ببر!
دارم روش کار می‌کنم، کاپیتان!
💬 فقط به عشق شما م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
چی شد؟
با یه گلوله پرسرعت به سرش اصابت کرده.
مایک.
هی، مایک.
رسیدیم.
هی، خیلی سریع بود.
خوشت اومد؟
آره، خانم.
آره.
بریم.
- سلام، اسپایک. - اوه، دانی، عشق زندگیم.
دوباره داری می‌ری به حماقت سر ادموند؟
- دیگه کجا؟ - آره، خب بشین.
زود پر می‌شن.
- هی، مایک. - اسپایک. خوشبختم، رفیق.
- خوشبختم. - سوار شو.
اوه، شروع شد.
- کمپ پایه اورست ۱۷۰۰۰ تاست. - سلام.
عجب جای باحالیه.
وای.
می‌کشتت که امتحان کنی؟
- آره. - روز خوش. چطورین؟
خوب، خوب، خوب. آره، حالم عالیه. خیلی ممنون.
باشه. کیا اورا، واناو. خوش اومدید.
خوش اومدید. می‌ریم، نه؟
دختر جوون.
ام...
کیفتشو زدی رو زمین.
شاید خودش افتاده.
بذار برات بردارم.
ببخشید. معمولاً این‌جوری نیست.
- فقط ناراحته چون... - بابا.
باشه. صبح بخیر، ماجراجوها!
قله اورست، می‌رسیم.
سه ساعت و بیست دقیقه.
حالا، هوا تو کمپ پایه شمالی صافه.
خوشحال می‌شید بدونید.
بیشینه ۱۶ درجه‌ست. یعنی حدود ۶۲ فارنهایت برای یانکی‌های تو اتوبوس.
ما اوان مایرز و دخترش استار رو داریم
- از ایالت بزرگ کنتیکت. - خوشبختم که همه‌تون رو می‌بینم.
حالا یه سری کمدین هم تو اتوبوس داریم. اوه، آره.
که قراره از بلندترین قله دنیا با
چوب‌های بستنی پنج فوتی فیلم بگیرن.
موفق باشید، بچه‌ها.
بیشتر جربزه دارن تا مغز. بهشون نیاز دارید.
و البته، همسر آینده سابقم، دانی یانگ‌چن. عاشقتم، عزیزم.
اوه، اون داره با یه یاروی آمریکایی خیلی خوش‌تیپ بهم خیانت می‌کنه.
ولی به هر حال، ما خوبیم. همه‌چیز روبراهه.
می‌ریم.
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
خانم‌ها و آقایان، حالا تو بزرگراه آرانیکو هستیم.
"دروازه هیمالیا".
ایستگاه بعدی، ایستگاه آرانیکو. بعدش به سمت اورست.
ببخشید.
من هیچ‌کدوم از اینا رو نمی‌دونستم
دیزل‌های فشار بالا هنوز تو جاده‌ن.
اوه، آره. مثل مردی که می‌دونه حرف زدی.
آره، نه. خودم بازسازیش کردم.
تو راننده آسفالتی، مایک؟
- ۳۲ سال. - اوه، آفرین.
چی تورو به کاتماندو کشوند؟
فکر می‌کنی چی، مایک؟ موج‌سواری.
بهم گفتن... موج‌ها فوق‌العاده‌ن.
موج‌سواری؟ ما تو بلندترین رشته‌کوه دنیا هستیم.
خب، اشتباه بهم گفتن.
باشه.
الو؟
- الو، بابا؟ - ویجای؟
تو بازارم.
بازار؟ برای یه ماه غذا دارم. فقط هرچه سریع‌تر بیا به کلبه.
از حالا به بعد...
فقط با گوشی یک‌بارمصرف پیام بده، باشه؟ دیگه زنگ نزن.
و ویجای، همیشه، همیشه از کد استفاده کن، آره؟
فهمیدم. به‌زودی می‌بینمت.
مواظب خودت باش، پسرم.
بیا.
بیا از این‌طرف بریم.
خوش اومدی، جوون. بشین.
هی، برنامه تو اینترنت گذاشته شده، درسته؟
دفعه بعد، وای نمی‌ستم، باشه؟
بشین. بیا. سریع باش.
نه، سیگار نمی‌کشم.
بشین!
- برون. - آره، آره.
سلام.
گوشی‌ها رو بذارید بالای سرتون.
تو کیسه.
فهمیدید؟
هر چی اون می‌گه انجام بدید.
برو سمت چپ.
ببین عزیزم، خیلی دوست دارم،
ولی اونجا جاده‌هاییه که من براشون مجوز ندارم.
اوف، خدایا.
- برو چپ. - شیب اونجا
بیشتر از ده درجه‌ست.
باشه.
می‌رم چپ. می‌رم چپ.
- بابا؟ - اشکال نداره، عزیزم.
من هیچ‌وقت این ماشین رو اون بالا نبردم.
دارن در مورد یه قرار ملاقات حرف می‌زنن.
ما چی؟
آدم‌رباها تو نپال...
شاهد باقی نمی‌ذارن.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
ما پسره رو گرفتیم.
بله، زنده‌ست. جلو.
بی‌هوشه.
باشه.
- دختره رو بگیر. - با کمال میل.
چی کار کردی؟
خدای من.
لعنتی.
باشه، همه پیاده شید، الان پیاده شید.
- استار؟ آروم، آروم. - آره.
- پیاده شید! - بیا دیگه، مرد.
کار خوبی بود، کار خوبی بود. بیا، بریم.
مایک! مایک!
برو! برو!
بیا، بیا. پیاده شو، پیاده شو.
باشه، فکر کنم امنیم.
داری چی کار می‌کنی؟ پیاده شو.
پیاده شو از اتوبوس.
گورتی، بیا. بیا. بیا پیش من. بیا پیش من.
داری چی کار می‌کنی؟ بیا دیگه مرد.
پیاده شو از اتوبوس.
گرفتمت، رفیق.
خب، حالا با اون چی کار کنیم؟
دیگه مشکل ما نیست.
دیر اومدن بهتر از نیومدنه.
هی.
کاپیتان شانکار، پلیس استانی.
اینجا چی شده؟
تلاش برای آدم‌ربایی.
تفنگش.
آه، لعنتی.
ناجور.
خب، اون نمی‌تونه بره اورست.
حداقل امروز نه. ولی...
فکر کنم یه جوش نقطه‌ای بتونه تا بزرگراه آرانیکو ببرتش.
من با مشعل جوشکاری خوبم، اگه یه دونه داشته باشی.
اوه، آره؟
لعنتی، دارم.
تو یه نعمت لعنتی هستی، رفیق.
می‌برمش دور.
آروم باش.
خوب می‌جنگی.
خودت هم برای یه بودایی بد نیستی.
نشون می‌ده چقدر از بودایی‌ها می‌دونی.
باید اون ضربه چرخشی رو بهم یاد بدی.
تو خیلی پیری.
من پرنای جوون دارم.
پرنا؟
پرنا هندوییه.
نیروی زندگی، درسته؟
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
جوان.
افسر.
یه اطلاعاتی لازم دارم.
- اوه. - اون انگلیسی بلد نیست.
باید وضعیت اون جوونی که
تو و آقای مک‌کن از آدم‌رباها نجات دادید رو بدونم.
- بیداره. نگران نباشید. - می‌خوام اسمشو بدونم.
هی!
ویجای رای.
اون گفت ویجای رای؟
ما تو کوداری نیستیم، هستیم؟
آره.
اینجا کوداریه.
ما هنوز رسماً آشنا نشدیم.
- من دانی یانگ‌چنم. - ببخشید، اوان مایرز.
پارسال تو پوخارا سخنرانیتون رو دیدم، پروفسور.
- افتخار منه. - اوه، ممنون.
بابا!
بابا، باید این قالی‌ها رو ببینی.
فکر کنم با دخترم آشنا شدی. استار، این دانی یانگ‌چنه.
سلام.
سلیقه خوبی داری.
قالی‌های کوداری تو کل دنیا محبوبن.
مردم کجان؟
غیبشون زده.
اینجا دردسر بوده.
هوم.
چه جور دردسری؟
بابا؟
یه اختلاف ملکیه.
یه مردی به اسم رودرا یاش می‌خواد بزرگ‌ترین سد هیمالیا رو بسازه.
- یکی از خانواده‌ها زمینش رو نمی‌فروشه. - زمین تنها چیزیه که این مردم دارن.
دقیقاً.
- ببخشید، دانی. اینجا اوکی هستی؟ - آره.
ام، کاری که تو اتوبوس کردی... اون...
باورنکردنی بود.
تو هم کمک کردی.
بهم بگو دانی.
می‌تونی بهم یاد بدی مثل تو بجنگم؟
اگه قول بدی یادت بمونه...
موضوع معلم نیست، همیشه شاگرده.
آره.
بچه‌ها، اتوبوس رسید!
عالیه. اتوبوس رسید.
کاپیتان.
کاپیتان شانکار.
ببخشید، کاپیتان. چند تا سؤالم هست.
خانم‌ها.
از طرف کشورم برای سختی‌ای که کشیدید عذرخواهی می‌کنم.
اگه لطفاً دنبالم بیاید.
کاپیتان، جوونی که تحت مراقبت شماست، ویجای رای.
چی در موردش؟
- این‌طرف. - می‌تونم ببینمش؟
اتوبوست رو از دست می‌دی.
می‌تونم یه سرویس ماشین هماهنگ کنم.
و دلیلش، اگه اجازه بدید بپرسم.
همه‌مون صبح یه سختی کشیدیم.
دوست دارم بدونم برای کی.
هوم، می‌فهمم.
متأسفانه، آقای رای هنوز بی‌هوشه.
- ستوانتون چیز دیگه‌ای گفت. - ستوانم اشتباه کرد.
بگو ببینم، پلیس استانی چند وقت یه بار اینجا گشت می‌زنه؟
سؤالتون رو نمی‌فهمم.
نمی‌تونه بیشتر از روزی یه بار باشه.
یعنی، چه شانسی.
که درست وقتی رسیدی که لازم بود.
درسته.
می‌تونم ایمیلش رو بگیرم.
براش یه یادداشت بهبودی بفرستم.
با یه ایموجی خنده.
بریم.
بیا، بابا.
یه لحظه، عزیزم.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
من ده میلیون دلار برای هزینه‌ها و مطالعات مهندسی سرمایه‌گذاری کردم.
منتظر یه خانواده احمقم که کار درست رو انجام بدن.
"به‌زودی می‌بینمت".
یعنی...
چند ساعت سفر.
حداکثر یه روز.
الان اینجاست.
یه جایی تو کوه‌ها.
کجا؟
بابات کجاست، ویجای؟
به تو نمی‌فروشه.
پس تو می‌فروشی.
هیچ‌وقت.
پس وقتی همتون مُردید، دولت می‌فروشه.
چطور نمی‌تونی اینو ببینی، مرد؟
کل روز رو نگیر.
باشه، آره، تمومه.
تموم شد؟
تقریباً.
همه‌چیز روبراهه؟
مطمئن نیستم.
یه چیزی درست نیست.
- مشکل چیه؟ - ما رسماً آشنا نشدیم.
- مایک. - اوان مایرز.
- بذار کمکت کنم. - آره. ممنون.
من نماینده چند گروه دیده‌بان حقوق بشرم.
یه مردی به اسم رودرا یاش می‌خواد اون بالا رودخونه رو سد کنه.
یه خانواده محلی، رای‌ها، زمینشون رو بهش نمی‌فروشن.
پدربزرگ، راج رای، تازه تو یه تصادف وحشتناک اتوبوس مُرد.
تو... تو کاتماندو پست بود.
مقاله‌ش رو خوندم. اتوبوسش از مسیر شرقی منحرف شده.
که من می‌گم، مزخرفه.
چرا، اسپایک؟
خب، تو فصل خشک هیچ‌وقت یه اتوبوس از مسیر شرقی منحرف نشده.
- حتی یه دونه. - درسته.
حالا اینو بگیر.
پسر راج رای، گانش، ظاهراً گم و گورشه.
و نوه‌ش، ویجای...
همون جوونی که تو از آدم‌رباها نجاتش دادی.
الو؟
داری میای؟
بهشون بگو برن جلو، دانی. لطفاً.
بگو، پروفسور. توجهم رو داری.
آدم‌رباها قرار بود اینجا با یکی ملاقات کنن.
با کی؟
کی یهو پیداش شد؟
- اوه، تو... نمی‌گی که؟ - پلیس، آره.
لعنتی.
دانی، اینو گرفتی؟
ممکنه.
رودرا یاش مافیای کاتماندوعه.
اراذل و انگل‌ها. قاضی‌ها و پلیس رو می‌خرن.
پروفسور، پیشنهاد می‌کنی چی کار کنیم؟
درخواست دیدار با ویجای رای.
داری با یه اژدها دربیفتی.
- قبلاً یکی دو تا اژدها رو دستمالی کردم، بهم اعتماد کن. - جواب می‌خوام.
شاید لازم باشه یه مترجم داشته باشی. دهانی، می‌تونی؟
آره.
اینجا بمون، باشه؟
آره، پسرم. من مراقبش می‌مونم.
- نگران نباش، حالش خوب می‌شه. - مرسی.
بابا!
مواظب باش.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
امم، بهش بگو می‌خوایم ویجای رای رو ببینیم.
نه.
بیا دیگه.
این قضیه تمومی نداره.
ما تا صبح اینجاییم.
بابات کجاست؟
سفارت آمریکا رو خبر می‌کنم.
گوشی‌هامون رو گرفتن.
توی دهکده یه گوشی پیدا می‌کنیم.
من دنبال گوشی نمی‌گردم وقتی اون بچه داره شکنجه می‌شه.
پروفسور، اینجا منتظر باش. دهانی، بیا.
گوشی تو داریم، ویجای.
پیامکی که به بابات فرستادی می‌گفت قراره ملاقات کنی.
حالا بهم بگو کجا.
کجا قراره باهاش ملاقات کنی؟
ویجای، بابات کجاست؟
بندازش پایین.
- نمی‌دونی با کی طرفی. - معلومه که می‌دونم.
تو کاپیتان پلیس، شانکار، هستی.
فکر می‌کردم پلیس‌ها باید به قربانی کمک کنن.
همه، لطفاً آروم باشین.
به کارخانه قالی کداری خوش اومدین.
حداقل اسمتون رو بهم بگین.
اگه قراره با اسلحه اینو حل کنیم.
حداقل باید اسم کسایی که ماشه رو می‌کشن بدونیم.
اسم من اِوَن مایرزه.
نماینده وزارت امور خارجه آمریکا هستم.
عجب گروهی شدیم یهو.
تا ۲۴ ساعت دیگه، هر سازمان حقوق بشری
توی دنیا از این موضوع خبر داره.
تو باید کلی توضیح بدی.
واقعاً؟
بیست دقیقه پیش با سفارت آمریکا تماس گرفتم.
- دو تا هلیکوپتر بلک‌هاوک می‌رسه. - نه، تو تماس نگرفتی.
با هیچ‌کس تماس نگرفتی.
بدو!
حالا، بدو!
برو.
اسپایک، اتوبوس رو روشن کن.
- چی به چیه؟ - اتوبوس رو روشن کن.
ابزارها رو بیار. ابزارای لعنتی. بندازشون توی اتوبوس.
- عجله کن! - بابام کجاست؟
سوار شو! سریع!
بابام کجاست؟
نرسید.
منظورت چیه نرسید؟
مرده.
به پسره شلیک نکن.
✨ حتما به ما سر بزنید م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
آه، لعنتی!
لعنتی!
همه برین پایین!
صبر کن.
یه چاقو، یه کارد، هر چیزی بده!
حالش چطوره؟
داره می‌میره.
ویجای.
پیچ راست، برمی‌گردیم به دهکده.
پیچ چپ، مرز چین. اونجا امنه.
کارگرای ساخت‌وساز برای طرح کمربند و جاده.
سربازا. غذای گرم.
بابات کدوم طرفه؟
چپ. از بلندی‌های آناپورنا.
ولی این راه طولانیه.
با قاطر خیلی سریع‌تره.
عالیه. بیا اون تیم عقبی رو آماده کنیم.
- طعنه آمریکایی‌ت رو می‌بخشم. - طعنه ایرلندیه.
با چی طرفیم؟
خیلی شیب‌دار و خیلی یخ‌زده.
دقیقاً جای منه.
اس مش راه به آسمونه.
می‌گن سیدهارتا از این راه اومده برای پیدا کردن روشنگری.
خب، من سیدهارتا نیستم.
هر چی روشنگری داشتم، گرفتم. بذار پیاده شم. اینجا نمی‌میرم.
بذار برم بیرون.
پیاده‌م کن.
آره.
آره، همینه.
- می‌رسونمت. خوب می‌شی. - آره، همین‌جا.
- همین‌جاست. - گرفتمت. آخ.
نگران نباش.
توی رودخونه می‌بینمت.
آره، اسپایک.
توی رودخونه.
هوم.
چهار تا گلوله. باشه.
فکر کنم بهتر از یکی باشه.
مطمئنی؟ بگو، برت می‌گردونیم.
توی اتوبوس خودم نمی‌میرم.
ترجیح می‌دم اینجا بمیرم.
توی رودخونه، دهانی.
توی رودخونه.
خداحافظ، اسپایک.
آره.
می‌دونی...
برادر مرحومم می‌گفت...
«زندگی مال زنده‌هاست».
باید ادامه بدیم.
همه‌مون.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
شیب چهل درصد. یخ‌زده.
پیچ تند پایین.
خودکشیه.
خودکشی نیست، مایک. از این استفاده می‌کنیم.
چینی؟
طرح کمربند و جاده. برای تجهیزات ساخت‌وسازشون.
بذار حدس بزنم.
- ماشین رو سمت شیب بگیر. - اوکی.
- وینچ رو به سپر وصل کن. - اوکی.
سرعت فرود رو تنظیم کن. سوار شو.
- ترمز رو آزاد کن. - اوکی. مثل آب خوردنه.
کیک، ویجای. مثل آب خوردنه.
یک، دو، سه.
یک، دو، سه. یک، دو، سه.
صبر کن.
همه آماده‌ان؟
- دهانی؟ - بزن بریم!
بزن! بیا!
مامان نگاه، بدون دست.
مثل آب خوردنه.
- چی به... - چی شده؟
چی شده؟
موتور قفل کرده.
- حالا چیکار کنیم؟ - نمی‌دونم.
از من نپرس.
ولی نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
- ویجای. - بله؟
ترمز رو بگیر.
کجاست... کجاست؟
سمت راست صندلی راننده.
باشه.
- داری چیکار می‌کنی؟ - کابل رو آزاد می‌کنم.
- اگه این کارو کنیم، می‌میریم. - اگه نکنیم، می‌میریم.
می‌تونی اون پیچ رو رد کنی؟
شانسش پنجاه‌پنجاهه.
باشه.
خوبه. بده به من.
همه آماده‌ان؟
آره، آماده!
اتوبوس داره می‌ره پایین.
مایک، نمی‌رسیم.
محکم بگیر!
وای!
خدای من.
- خدای من، مایک! - محکم بگیر. محکم بگیر.
همه حالشون خوبه؟ حرف بزنین!
- آره. - آره.
لعنتی.
بدون اکسل، کیوی اکسپرس...
رسماً مرده.
ما هم اگه پیاده بریم، مردیم.
سعی‌مون رو کردیم. متأسفم.
متأسفم.
تو جونمون رو نجات دادی.
اگه تو نبودی...
ته اون پرتگاه بودیم.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
کسی دوربین دوچشمی داره؟
کارمون راه افتاد، بچه‌ها.
بلندش می‌کنیم.
- و ویجای؟ - بله؟
می‌خوام لاستیک‌ها رو از رینگ‌ها دربیاری.
به مقداری از اون گاردریل شکسته نیاز داریم.
امم، چرا؟
چرا، مایک؟
کیوی اکسپرس داره دوباره متولد می‌شه. بیا.
باشه.
شکنجه بچه‌های بی‌دفاع.
کارمای خیلی بدیه، رفیق.
زندگی بعدی می‌بینمت.
من خداناباورم.
زندگی به‌عنوان خداناباور آسونه.
مردن به‌عنوان خداناباور سخت‌تره.
خودت می‌بینی.
- ویجای؟ دو تا دیگه از اینا لازم داریم. - آره؟ گرفتم.
- اینا رو بگیر. - آره.
دهانی؟
این لاستیک‌های نظامی پنچرنمی‌شه به کارمون می‌آن.
دهانی؟
کلاچ سوخته.
چقدر طول می‌کشه درستش کنیم؟
حداقل دو ساعت.
بلدی از اینا استفاده کنی؟
آره، عملاً دوازده‌تاست.
آره، چهار، چهار، چهار.
این اون سفر هیمالیایی که انتظارشو داشتی نیست.
جزر و مد می‌آد، جزر و مد می‌ره.
نمی‌تونی جلوی اونا رو بگیری. باید با جریان بری.
- اوپانیشادها؟ - آره، اوپانیشادها.
مثل یه کاتولیک واقعی حرف زدی.
- اینو بکش. - باشه.
از خانوادت بگو؟
مامانت؟
پدربزرگ و مادربزرگت؟
امم...
خب، پدربزرگ و مادربزرگم مردن.
مامانم یه کم بهم ریخته‌ست.
بابام...
خب، خودت می‌دونی.
طلاق گرفته بودن.
ناراحتت می‌کنه.
معلومه که ناراحتم.
دوباره باباتو می‌بینی.
تا حالا ازدواج کردی؟
یه بار.
اشتباه جوونی.
من از این اشتباها چیزی نمی‌دونم.
🎬 ببین و لذت ببر — م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
نگران نباش.
احتمالاً اونا رو توی یه دره مرده پیدا می‌کنیم.
تو می‌تونی نگران نباشی. من نمی‌تونم.
رودرا، ما ویجای و گانش رای رو می‌گیریم.
آره، تو کداری هم همینو گفتی.
برو!
یک، دو، سه، برو!
ایستگاه بعدی، کلبه بابام.
خوبه.
حالت خوبه؟
آره، همه‌چیز روبراهه.
ماشین آماده‌ست، قربان.
بگو آره.
اموجی بذار. طبیعی‌تر به نظر می‌رسه.
پیرمرد گولشو خورد. جواب بده.
می‌دونی کجاست؟
پیرمرد اونجاست. ببرش بیرون و جنازه رو غیبش بزن.
به بلندی‌ها خوش اومدی.
- مال باباته؟ - نه، نه.
بابام یه مایل جلوتره.
پس این مال کیه؟
مال همسایمون بود.
پسرم!
چطور فهمیدی رودرا یاش داره پیام می‌ده، نه من؟
دو تا اموجی می‌فرستم، یکی برمی‌گردونه.
یه اموجی می‌فرستم، هیچی برنمی‌گردونه.
یادته؟ یه دونه فرستادم و یه دونه برگشت.
برای همین فهمیدم گوشیت دست اونه.
- جواب داد. - جواب داد، جواب داد.
اوه، پسرم.
- اینا دوستاتن؟ - آره، بابا.
این دهانیه.
- هی. - خیلی ممنون.
- دهانی. - و این استاره.
- ممنون. - سلام.
- خوش اومدی، خوش اومدی. - ممنون.
- و این مایکه. - آقای مایک.
خیلی ممنون.
مایک؟
چراغا رو خاموش کن. دنبالمون می‌گردن.
ویجای، ژنراتور رو قطع کن و پرده‌ها رو بکش.
نه، صبر کن. صبر کن.
- وقت نیست. - آروم.
یه جعبه کمک‌های اولیه زیر صندلی راننده‌ست.
- صندلی راننده. - آره.
ویجای، برو. برو.
امم، من... یه کیت جراحی دارم.
- بیارش. - آره.
بگیر.
چنگال خوبیه. برای گوسفنده.
💬 فقط به عشق شما م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
امشب خوابی در کار نیست.
تا وقتی پیداشون نکنیم، هر وجب بلندی‌ها رو می‌گردیم.
هر چی لازم نیست، می‌ره.
این اتوبوس رو تا جایی که می‌شه سبک می‌کنیم، باشه؟
چرا، بابا؟
خب، اینجوری برای جرثقیل راحت‌تره، چون...
اوه، بهت نگفتم.
پل هنوز ساخته نشده.
صبر کن. قراره با جرثقیل از دره رد بشیم؟
مثل قدیما. با یه جرثقیل خیلی قدیمی‌تر.
کاش قدیما رو دیده بودم.
چی؟ تو روزای جدید رو می‌بینی.
ببین...
من پیرم.
- آماده‌م برم. - اینو نگو.
بابا.
بابابزرگ نزدیک یه قرن زندگی کرد.
ولی بابابزرگ ما قویه.
من؟ نه. نه خیلی.
تو قهرمانی.
من همچین چیزی نیستم.
می‌دونی...
من توی عمرم یه کار قهرمانانه نکردم.
تو برای من قهرمانی، بابا.
اوه، پسرم. مرسی.
یه شب کامل کار داریم، ببین.
هوم.
زنده می‌مونه؟
آقای مک‌کان.
یعنی
سخت‌جان.
استار، به کمکت نیاز دارم.
آره، بگو چیکار کنم.
برو دریاچه اینو پر کن.
- باشه. - مواظب باش.
اونا اینجان. ویجای، اتوبوس رو حرکت بده.
- باشه، بابا. - سریع.
شش. شش. شش. شش.
خدای من.
اسلحه‌هاشو بگیر.
بهشون نیاز داریم.
برو.
- ویجای. - آره.
دریاچه. پاهاشو بگیر.
ما که راه رو دنبال می‌کنیم...
اجازه داریم از بی‌گناها دفاع کنیم.
بهت یاد می‌دم.
بیا.
نمی‌تونم توی یه شب زیاد بهت یاد بدم.
تمام سعیمو می‌کنی؟
آره.
حتماً.
آره کافیه.
گوش کن. دشمنامون جنگجویای خیابونی‌ان.
سخت‌جونن، اما بی‌انضباط.
اونا اعلام می‌کنن...
کی قراره ضربه بزنن.
این علامتشونه.
باشه.
وقتی علامت رو دیدی...
برو تو این حالت.
دفاع.
بعد ضربه بزن.
- دفاع. - هوم.
ضربه.
آره.
فهمیدی؟
- فکر کنم آره. - هوم.
یه بار دیگه.
باشه.
دفاع. ضربه.
- ضربه. - آره.
یه بار دیگه. سریع.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
چی؟
احمق بودی که بهم نگفتی.
ممکن بود هممونو بکشن.
- فکر نمی‌کردم انقدر بد باشه... - ولش کن.
- می‌تونی راه بری؟ - معلومه که می‌تونم.
لباس تمیز.
ده دقیقه دیگه می‌ریم.
قراره از اون رد بشیم؟
آره.
چطور؟
از اون جرثقیل استفاده می‌کنیم.
اجاق هنوز گرمه.
اگه به جنوب رفته باشن...
می‌دیدیمشون.
اینجا رفتن.
نمی‌تونیم بذاریم برن چین.
من اونجا اختیاری ندارم.
برای این کار به یه پل نیاز دارن.
- باید این اتوبوس رو حرکت بدیم. - باشه.
تو برون. من کمکت می‌کنم.
اونو از کجا آوردی؟
نپرس.
باشه. باشه. باشه. گرفتی.
اینو بلدی. اینو بلدی. اینو بلدی.
آه.
قدرت.
آه.
باتری.
ترمز رو آزاد کن.
و استارت.
کارم تمومه، بابا. سوار شو.
تو برو جلو، ویجای. من... باهاتم.
همیشه.
هی!
چی شده؟
ویجای!
بابا، داری چیکار می‌کنی؟ سوار شو.
خدای من.
بابا، داری چیکار می‌کنی؟ می‌کشنت.
من بهتر از تو، پسرم.
- نه، نه! - ویجای، مراقب زمینامون باش، آره؟
بیا.
دهانی؟
بابا! بابا، نه!
بابا!
لعنتی.
پسرشو بکش.
همه‌شونو بکش.
ویجای!
باشه. داریم حرکت می‌کنیم. حرکت می‌کنیم.
حله. بیا.
⏳ فقط یه لحظه... م​و​و​ی​ ​پ​و​و​ی
هی.
بیا اینجا.
ویجای چطوره؟
بهتر از تو.
نگران این نباش.
دوباره دارن میان.
لعنتی.
ویجای، بیا بالا.
- آره، مایک. - تا چین چقدر راهه؟
از تونل، از پاسیو، پنجاه کیلومتر، رسیدیم.
- چه اسلحه‌هایی داریم؟ - این.
و اون شاتگان.
جلوی اونا رو بگیر.
بزن بریم.
- بذار کمکت کنم. - نه.
بابات مرده. حالا تو طعمه‌ای.
استار.
قنداق رو...
بذار رو شونت.
نشونه بگیر و بکش.
حرکت کن.
باشه...
بگو کی.
آرپی‌جی!
کجاست؟
- اونجاست. - داره چیکار می‌کنه؟
دینامیت.
- می‌تونی ازش فرار کنی؟ - چاره دیگه‌ای داریم؟
دهانی، بیدار شو.
لعنتی. برگشتن.
خدا بهمون رحم کنه. خودمون باید این کارو بکنیم.
ویجای، ازش استفاده کن.
- شاتگان رو بگیر. - باشه.
ویجای، تموم کردم.
فرمون رو بگیر.
مرسی، رفیق.
تموم شد.
همه‌شون مردن.
یه دونه مونده.
ویجای.
هر کی موافقه، بگه آره.
آره.
آره‌ها بردن.
با این سد جدید...
کوچیک‌تر ولی برای نیازای ما کافیه...
هم رودخونه‌مون رو داریم هم برق.
خداحافظ، دهانی.
خداحافظ، استار زیبای من.
- مرسی، مایک. - خداحافظ، استار.
- مراقب باش. - خداحافظ.
قرار داریم، قربان. - حتماً.
درباره قله حرف زدیم، داداش.
ولی با توجه به سنم...
همین باید بس باشه.
دوستت دارم، گرتی.
صبح بخیر، مسافرا.
می‌خوایم بهتون اطلاع بدیم که گیت‌های ۳۵ و ۳۷ حالا بازن.
نمی‌دونم چی بگم.
منم همین‌طور.
شاید...
شاید بعداً همه‌چیزو بفهمیم.
شاید.
هوم.
باشه.
صبح بخیر، مسافرا.
امروز حجم مسافرا بیشتر شده.
لطفاً وقت اضافی برای بازرسی امنیتی در نظر بگیرین.
ممنون.
ممنون...
مایک.
خداحافظ.
عالی بود، داداش.
مرسی که منو از اون جهنم کشیدی بیرون.
بدون تو چیکار می‌کردم؟
ساده‌ست. زنده می‌موندی.
مثل من بدون تو.
منظورت چیه؟
وقت زیادی نداریم، مایک.
زندگی مال زنده‌هاست.
MoviePovie.Com