رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال
[ مَـرد شـنـی ]
[ قسمت نوزدهم: «مهربانان» ]
‫این هم از این,
‫ممنونـم، سرورم,
‫ولی من کی‌ام؟
‫تو کورینتیان‌ـی,
‫کورینتیان,
‫ولی اولین کورینتیان نیستم، درستـه؟
‫دومی‌ش هستی,
‫اولی چی شد؟
‫من رو ناامید کرد,
‫ولی تو نمی‌کنی,
‫از کجا مطمئنـین، سرورم؟
‫شما لوسین هستی, یادم می‌آد,
‫- چشم‌های زیبایی داری, ‫- رئیس!
‫و تو هم مَتیو هستی,
‫جناب,
‫حرف اشتباهی زدم؟
‫کلاً اشتباه بود,
‫کورینتیان جدید اصلاً شبیه قبلی نیست,
‫پس چطوری ما رو یادشـه؟
‫چون بخشی از ذات ‫کورینتیان قبلی توی وجودشـه,
‫خودم خواستم باشه,
‫پس خوبی‌هایی هم داشته,
‫اون بهترین مخلوقم بود,
‫ولی پیش می‌آد که رؤیاها بَد تموم بشن,
‫پس چرا برش‌گردوندین؟
‫تا کاری که نمی‌تونم رو انجام بده,
‫اگه از سرزمین رؤیاها برم، ‫همه‌چی به خطر می‌افته,
‫تو باید دَنیل هال رو توی ‫دنیای بیداری پیدا کنی و بیاریش اینجا,
‫ممنون که بهم اعتماد دارین، سرورم، ‫ولی,,,
‫تنها نمی‌ری,
‫حقیقتاً دوست ندارم پرستار ایشون بشم,
‫- تو نه, ‫- آها, پس لوسین؟
‫- نه، ممنون, ‫- نه,
‫پس کی؟
‫بره گم شه,
‫من با یه قاتل سریالی هم‌گروه نمی‌شم,
‫من قاتلـم؟
‫نه، نیستی,
‫این یه کورینتیان دیگه‌ست,
‫یعنی کسی رو نمی‌کُشه ‫و تخم چشم‌شون رو نمی‌خوره؟
‫من این‌طوری بودم؟
‫من که نگفتم کورینتیان ‫قراره یه رؤیای دل‌گرم‌کننده باشه,
‫پس متوجهـی که چرا دل‌گرم نشدم؟
‫ولی قدرتمنده,
‫و شجاع,
‫- و مبتکر, ‫- پس به من نیازی نیست,
‫و البته هنوز یه نوزاده,
‫یکی باید مراقبش باشه,
‫یکی که ازش چیزی یاد بگیره,
‫به نظرت من الگوی خوبی‌ام؟
‫شاید این بهت دل‌گرمی بده,
‫این یه سنگ عقاب‌ـه,
‫یکی از ۱۲ سنگی که قدرتم رو بهش دادم,
‫اگه تهدیدت کرد,,,
‫که نمی‌کنم,
‫می‌تونی با این سنگ ‫از خلقت حذفش کنی,
‫ببین، اودین بود که لوکی رو حبس کرد,
‫چرا به اودین نمی‌گی پیداش کنه؟
‫چون اون هنوز ‫فکر می‌کنه لوکی توی زندانـه,
‫ترجیح می‌دم ‫از باورش سوءاستفاده نکنم,
‫چرا؟
‫تو که لوکی رو آزاد نکردی,
‫نکنه تو بودی؟
‫این به کار تو مربوط نمی‌شه,
‫این دیگه کار من نیست,
‫چون کورینتیان رو آوردی توی قضیه,
‫پس می‌خوام از این ‫کابوس بیدار بشم, ممنون,
‫فکر کنم آشنایی من‌وتو بَد شروع شد,
‫هنوز هم بَده,
‫همین‌جا پیاده می‌شم,
‫دنبالم نیا,
‫اگه به حرف ارباب مورفیوس گوش ندم
‫هیچ فرقی با کورینتیان ‫قبلی ندارم, درستـه؟
‫می‌فهمم که بهم اعتماد نداری, ‫من هم باشم، بهم اعتماد نمی‌کنم,
‫پس اگه جای تو بودم، ‫همه‌ش کنار خودم نگهم می‌داشتم,
‫از کجا بدونم من رو نمی‌کُشی؟
‫بهت قول مَردونه می‌دم,
‫و چون هنوز داریم با هم آشنا می‌شیم
‫پیشنهاد می‌کنم این رو بگیری,
‫هروقت چیزی گفتم یا کاری کردم ‫که خوشت نیومد، من رو حذف کن,
‫پس ول‌کن نیستی، نه؟
‫تا دَنیل رو پیدا نکنیم، خیر,
‫اصلاً برای همین دوباره برگشتم,
‫که دَنیل رو پیدا کنم,
‫و مراقب تو باشم,
‫و البته خونواده‌ت,
‫خونواده‌م؟
‫رؤیا چیزی از من بهت نگفته، مگه نه؟
‫نه زیاد, ‫ولی فکر کنم حداقل شوهر داری، درستـه؟
‫دوست‌پسر؟
‫دوست‌دختر؟
‫اون رو بده من,
‫بشین اون‌طرف,
‫چَشم,
‫شرمنده‌ام که مجبور شدین ‫عکس رو ببینین، خانم هال,
‫مطمئن باشین هرکی ‫این کار رو با پسرتون کرده
‫تقاص پس می‌ده,
‫ببخشین، ولی از کجا ‫مطمئنـین این دَنیل‌ـه؟
‫یکی از کفش‌هاش رو پیدا کردیم,
‫همونی که توی این عکسـه,
‫این عکس کجا گرفته شده؟ ‫دَنیل رو کجا پیدا کردین؟
‫توی یه اردوگاه همون حوالی,
‫نزدیک آسایشگاه؟
‫اونجا اردوگاهی نمی‌شناسم, ‫کجاست؟
‫متأسفانه اجازه ندارم از جزئیات بگم,
‫هنوز داریم تحقیق می‌کنیم,
‫به مادرش هم نمی‌تونین بگین؟
‫نیازی نیست,
‫ممنون، کارآگاه, ‫شما تشریف ببرین,
‫بسیار خوب,
‫شما هم برین، خانم شُر,
‫خانوم,
‫خودم می‌رم خونه,
‫تسلیت می‌گم، خانم,
‫متأسفـم، ولی این قضیه مشکوکـه,
‫اونجا اردوگاهی نیست,
‫نگران نباشین، خانم شُر,
‫بسیار خوب, ‫اگه فرمایشی بود، تماس بگیرین,
‫می‌خوام تنها باشم,
‫باشه,
‫خونه می‌بینمت,
‫سرورم,
‫چیزی لازم دارین؟
‫می‌خوام مطالعه کنم,
‫آخه اینجا گیر افتادم و بیکارم,
‫اتفاقاً کار زیاد داریم,
‫مثلاً چی؟
‫مشاجره‌ای بین شوالیه‌ی ابرها ‫و نهاد سیاسی در جریانـه
‫که نیاز به مداخله داره,,,
‫چند جزیره‌ی سنگی باید بررسی بشه,,,
‫و تحقیقات مرزی کامل
‫از ساحل دریای شب ‫تا دریاچه‌ی سپیده‌دم لازمـه,
‫این شروعش بود,
‫می‌دونم براتون خسته‌کننده‌ست,
‫که نمی‌تونم برم؟
‫که روی هیچی کنترل ندارین,
‫ولی مهم اینـه که الان برگشتین ‫خونه‌تون و در امنیت هستین,
‫اینجا امنیت ندارم,
‫فقط قایم شدم,
‫این مسیری که پیش گرفتم، ‫به مرگم ختم می‌شه,
‫چیزی نمونده,
‫طوری می‌گین انگار راه چاره‌ای ندارین,
‫خب ندارم,
‫دارین,
‫همون چاره‌ای که ‫امثال مایی که از بی‌پایان‌ها نیستیم
‫هرروز بهش بسنده می‌کنیم,
‫و اون چیـه؟
‫شاید زمان کمی ‫براتون باقی مونده باشه
‫ولی می‌تونین ‫تصمیم بگیرین که چطور بگذره,
‫چندتا دفتر حساب رؤیا دارم ‫که لازمـه بهش رسیدگی کنین,
‫و همچنین چندتا قرارداد ‫و صلح‌نامه که نیاز به امضاتون داره,
‫باشه بعداً,
‫کجا می‌رین؟
‫می‌خوام مشاجره‌ی بین ‫شوالیه‌ی ابرها و نهاد سیاسی رو حل کنم,
‫این شروعشـه,
‫کلورکن!
‫کلو,,,
‫کلورکن!
‫سلام، آبجی,
‫ترسیدم خواب باشی,
‫خواب کجا بود؟ وقت چایی‌خوریـه, ‫نباید ملکه رو منتظر بذاریم,
‫بعدش می‌شه چهره‌ی خودم رو برگردونی؟
‫عزیزم, درستـه که فِری یه مکانـه، ‫ولی نوعی رفتار هم هست
‫که لازمه‌ش ادب و پرستیژ
‫و لباس مناسبـه,
‫و رسم اینـه که همه توی دربار ملکه
‫ظاهر آراسته‌ای داشته باشن,
‫من رو که همیشه همین‌شکلی دیدی,
‫واقعاً؟ حتی وقتی بچه بودیم؟
‫من هیچ‌وقت بچه نبودم,
‫بهتره ملکه رو منتظر نذاریم,
‫امیدوارم منظورش از «چایی» ‫همون «شراب» باشه,
‫به نظرت فرمانده‌ی ‫محافظ‌های اوبران هم می‌آد؟
‫مِنتون رو می‌گی؟ ازش خوشت می‌آد؟ ‫من تجربه‌ش کردم و عالی بود,
‫نه، ولی می‌خوام وقتی لازم شد، ‫به سرزمین رؤیاها ارتش بفرسته,
‫داستان تو با ارباب رؤیا چیـه؟
‫خبریـه؟
‫- نه, ‫- مطمئنـی؟
‫بله,
‫البته این گردن‌بند رو بهت داده ‫و تیتانیا داره از حسادت می‌میره,
‫اگه باهوش باشی، باید این رو بهش بدی,
‫نمی‌تونم,
‫فقط یه گردن‌بند نیست, ‫یه هدیه‌ست,
‫قشنگـه، ولی شبیه هدیه نیست,
‫اگه توی دستم بگیرمش و اسم ‫ارباب مورفیوس رو صدا بزنم، می‌آد پیشم,
‫بعدش بهم یه هدیه می‌ده,
‫پس تا مهربون‌ها نرفتن سراغش، ‫بهتره دست بجنبونی,
‫حالا بریم سراغ مِنتون ‫و از ظاهر زیبامون سوءاستفاده کنیم,
‫سلام، خانم شُر,
‫من رو تعقیب می‌کنین,
‫آخه ماجرای دَنیل گردن من هم هست,
‫خودم رو مقصر می‌دونم,
‫عجب,
‫بریم یه جا صحبت کنیم؟
‫خصوصی,
‫دنبال دردسر نیستم,
‫پس تفنگت رو بذار کنار,
‫من که تفنگ ندارم,
‫تو کی هستی؟
‫شما مذهبی هستی، خانم شُر؟
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫- معلومـه, ‫- به خدایان جی؟
‫به چندگانگی قدرت و قلمروها؟
‫این چه ربطی به دَنیل داره؟
‫خیلی مربوطـه,
‫می‌دونی چی آدم‌ها رو ‫به مذهب می‌کِشونه؟
‫میلِ انسان به دونستن پایان ماجرا,
‫و پایان غم‌انگیز شما هم، ‫علی‌رغم نیت خیری که داشتین
‫اینـه که بی‌خبر از همه‌چی می‌میری,
‫تو بچه رو بردی، مگه نه؟
‫بله,
‫آخه چرا؟
‫حداقل دلیلش رو بگو,
‫چون من لوکی‌ام,
‫خدای آتش و حیله‌گری,
‫و نفرت,
‫و قرار نیست از کسی دستور بگیرم,
‫یه هاپو داشتم,
‫خیلی باهوش بود,
‫حرف‌های جالبی می‌زد,
‫مثلاً,,,
‫«اگه بتونی جاذبه رو ‫نه به‌عنوان یه فرضیه
‫بلکه به‌عنوان قانون طبیعت قبول کنی، ‫کنارت آرامش بیشتری دارم,»
‫توصیه‌ی هوشمندانه‌ای کرده,
‫کلاً هوشمنده, ‫خیلی شبیه توئـه,
‫البته موهاش بیشتره، ‫ولی عین خودت باهوشـه,
‫حالا گم شده,
‫نمی‌دونم کجاست,
‫پس یه ماجراجویی دیگه بده,
‫دفعه‌ی قبل هم تو بهمون آدرس درست ‫دادی و گفتم دوباره از خودت بپرسم,
‫البته دفعه‌ی قبل ازت عصبانی بودم,
‫امیدوارم اون قضیه رو ‫مثل من فراموش کرده باشی,
‫من کینه به دل نمی‌گیرم,
‫هرچیزی رو طوری می‌بینم که هست,
‫پس کینه‌داشتن معنایی نداره,
‫قبلاً هم این‌قدر مهربون بودی؟
‫ولی به یه‌چیز دقت کن، خواهر جان,
‫همه‌ی اتفاقات درهم‌تنیده‌ان,
‫و هر ماجراجویی‌ای,,, ‫بهای خودش رو داره,
‫اگه هاپو اینجا بود
‫همین حرفت رو ‫یه‌جوری می‌گفت که بفهمم,
‫به نظرت کجا رفته؟
‫اومدی ازم راهنمایی بگیری ‫و من هم راهنماییت می‌کنم، خواهر جان,
‫خوبـه, بده بیاد,
‫اگه دنبال سگت بگردی، پیداش می‌کنی,
‫وای، چه خوب, ‫ممنون، سرنوشت,
‫ولی وقتی سگت رو پیدا کنی، ‫چیزهای دیگه‌ای هم پیدا می‌شن,
‫تصمیم با خودتـه,
‫متوجه شدی؟
‫به نظرت رؤیا رو با خودم ببرم؟ ‫دفعه‌ی قبلی هم بردمش,
‫ازش بپرسم؟ ‫از زمان مرگ اورفیوس ناراحتـه,
‫یا می‌تونم برم پیشش
‫و خوش‌حالش کنم تا حواسش ‫از مهربون‌ها پرت بشه,
‫گفتم که تصمیم با خودتـه,
‫- پیشنهاد می‌کنم تنهاش بذاری ‫- می‌تونی بری کمکش
‫- تا خودش به مشکلاتش رسیدگی کنه, ‫- چون می‌تونه مؤثر باشه,
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫می‌شه بهم یاد بدی؟
‫من هم دوست دارم ‫هم‌زمان دوتا چیز بگم,
‫عع، شمایـین,
‫امیدوار بودم بیاین,
‫حال‌تون خوبـه، قربان؟
‫مثل همیشه‌ام,
‫می‌دونم الکی می‌گین,
‫لوسین ماجرای دَنیل رو گفت
‫ و این‌که خودتون رو اینجا حبس کردین,
‫جداً؟
‫غیبت نکرد,
‫فقط نگران‌تونـه,
‫آسمون سرزمین رؤیا ‫خاکستری و غم‌آلوده,
‫حتی اینجا، درون من,
‫از وقتی پسرتون مُرده
‫آفتاب هم به‌زور می‌تابه,
‫نمی‌خوام درباره‌ی پسرم صحبت کنم,
‫درستـه,
‫بله, ‫شما قرن‌ها
‫از اورفیوس حرف نزدین,
‫یا از ملکه نادا,
‫و یا از ویرانی,
‫الان هم نمی‌خوام حرف بزنم,
‫بله، متوجهـم,
‫ولی باز هم خیلی عوض شدین,
‫به‌خاطر نادا به جهنم رفتین,
‫به‌خاطر برادرتون ‫به دنیای بیداری رفتین,
‫با پسرتون آشتی کردین,
‫من پسرم رو کُشتم,
‫شما زندگی‌تون رو,,,
‫یا حداقل آزادی‌تون رو ‫فدای پسرتون کردین,
‫این آخرین درجه از عشقـه,
‫تا قبلش,,,
‫همیشه درگیر وظایف‌تون بودین,
‫می‌تونستین به همون مسیر ادامه بدین,
‫انگارنه‌انگار که چیزی شده,
‫ولی,,,
‫تغییر کردین,
‫و وقتی یکی از بی‌پایان‌ها عوض می‌شه
‫خب,,,
‫همه‌چی تغییر می‌کنه,
‫چه گوش‌های بامزه‌ای داری,
‫ازت خوشم می‌آد,
‫آفرین,
‫خب,,, چی گرفتی؟
‫- پیشکشی, ‫- آها,
‫این رو نگه دار,
‫سیگار؟
‫برای لوکی‌ـه؛ خدای آتش,
‫از اساطیر نورس یادمـه که
‫اودین مشروب دوست داره,
‫ولی ارباب مورفیوس ‫گفت پیش اودین نریم,
‫اگه بخوایم لوکی رو پیدا کنیم
‫اودین رو لازم داریم,
‫- ای حاکم بزرگ, ای خدای آسیر, ‫- چی؟
‫- تو را با این پیشکشی ناقابل فرا می‌خوانیم, ‫- نکن,
‫- با توام, ‫- چیـه؟
‫این چه کاری بود؟
‫رؤیا گفت این کار رو نکنیم,
‫هیچی‌ت شبیه کورینتیان قبلی نیست, ‫این‌بار شدی مظهر اخلاق,
‫کورینتیان قبلی ‫خودش رو از روزگار حذف کرد,
‫و اگه لوکی رو پیدا نکنیم، ‫رؤیا از روزگار حذف می‌شه,
‫پس لوکی رو احضار کن، نه اودین,
‫- می‌تونم با طلسم مکان‌یاب پیداش کنم, ‫- خوبـه,
‫ولی چون خدای آتیشـه، ‫پیداکردنش غیرممکنـه,
‫البته خاکستر ‫قربانی‌هاش به جا می‌مونه,
‫ای کسانی که لوکی شما را فریب داده
‫آسیب زده، دزدیده، دروغ گفته ‫و یا سوزانده، ما را به او برسانید,
‫مسیر را روشن کنید,
‫برای همین به اودین نیاز داریم,
‫دیدی گفتم؟ ‫اودین لازم نیست,
‫ما تو رو داریم,
‫تا خاموش نشده، بیا بریم,
‫بابت پسرت متأسفـم,
‫اون سه‌نفر من رو فرستادن,
‫همون سه‌تا خانوم: مهربانان,
‫دیشب اومدن دیدنت,
‫نمی‌تونن پسرت رو برگردونن,
‫ولی می‌تونن انتقامش رو برات بگیرن,
‫بیا تا ببرمت پیش اون‌ها,
‫اون,,,
‫اون دَنیل‌ـه؟
‫دَنیل بود,
‫چی‌کار کردی؟
‫توی یونان باستان,,,
‫الهه دِمِتر,,,
‫شاهزاده دِموفون رو سوزوند ‫تا انسانیت‌ش رو از بین ببره
‫و به یه خدا تبدیلش کنه,
‫دَنیل‌کوچولو هم الان یه ارباب رؤیاست,
‫و درست اندازه‌ی مورفیوس قدرتمنده,
‫تازه اگه قدرتمندتر نباشه,
‫پس نمی‌خواستی بُکشیش؟
‫خب اگه آتیش ‫جواب نمی‌داد، مُرده بود,
‫چرا بهم نگفتی؟
‫اگه می‌گفتم می‌خوام ‫بچه رو بسوزونم، می‌ذاشتی؟
‫نمی‌دونم، آخه هم بهم دروغ گفتی ‫و هم چیزخورم کردی,
‫ازم ناراحت نباش، عزیزم,
‫یه چُرت زدی دیگه, ‫دَنیل هم خوبـه,
‫و به‌لطف اجرای خوبی ‫که در نقش کارآگاه داشتم
‫مامان دَنیل فکر می‌کنه ‫رؤیا قاتل بچه‌شـه,
‫چیزی نمونده تا لطف‌مون رو جبران کنه
‫و من آزاد بشم,
‫پس ادامه بده,
‫نرو، پاک,
‫بذار حرف بزنیم,
‫بیا نوشیدنی بخوریم,
‫برمی‌گرده,
‫یعنی کار لوکی بوده؟
‫فقط یه‌جور می‌شه فهمید,
‫چجوری؟
‫از جسد می‌پرسیم,
‫یه طلسم دارم که ‫مُرده‌ها رو به حرف می‌آره,
‫نمی‌خواد, ‫می‌دونم چی‌کار کنم,
‫هوی! رؤیا گفت شبیه ‫کورینتیان قبلی نیستی که,
‫اولین کورینتیان آدم‌ها رو می‌کُشت ‫و چشم‌شون رو می‌خورد,
‫ولی این از قبل مُرده,
‫تو واقعاً یه کابوسـی,
‫و بینش خوبی دارم,
‫سلام، خانم شُر, ‫من رو تعقیب می‌کردی,
‫خوبـی؟
‫فهمیدم لوکی کجاست,
‫خانم شُر تا اینجا رسیده,
‫بیچاره,
‫هم زنده‌زنده سوخت ‫و هم چشم‌هاش خورده شد,
‫اتفاقاً زندگی خوبی داشته,
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- از چشم‌هاش,
‫چشم‌ها دروغ نمی‌گن,
‫- مثلاً چشم‌های تو,,, ‫- مال خودمـه, ممنون,
‫باید شماره اتاق‌شون رو بفهمیم,
‫آره، باید یه اتاق بگیریم ‫و الکی بگیم زن‌وشوهریـم,
‫تو لابی رو بگرد,
‫کافه‌ش چطور؟
‫یه نوشیدنی بزنیم؟
‫اگه جدا بگردیم، بهتره,
‫- برای من بهتر نیست‌ها, ‫- به‌خاطر دَنیل می‌گم,
‫- آها, ‫- این‌طوری سریع‌تر پیدا می‌شن,
‫آها,
‫زود باشین,
‫خب دیگه,
‫برین استراحت کنین,
‫کتری بذارم؟
‫نه، ممنون,
‫بشین روی تخت,
‫تمیزه, ‫نمی‌ذارم سگ‌ها برن روی تخت,
‫یه وسیله‌ی شخصی ازت می‌خوام,
‫اوه، چه قشنگـه,
‫چی‌کار می‌کنین؟
‫این حلقه‌ی محافظـه,
‫محافظت از چی؟
‫هرکی که می‌خواد بهت آسیب بزنه,
‫کی می‌خواد بهم آسیب بزنه؟
‫هیشکی,
‫حلقه رو که بسازم، هیشکی,
‫اینجا جای کسیـه؟
‫- برای کسی جا گرفتی؟ ‫- گرفته بودم,,,
‫ولی اگه می‌خواست، تا الان اومده بود,
‫- ویسکی، لطفاً, ‫- چَشم,
‫اگه اومد، می‌رم یه جای دیگه,
‫لطفاً نرو, ‫مطمئنـم از حضور تو بیشتر لذت می‌برم,
‫شرمنده می‌کنی,
‫شکست‌نفسی می‌کنه,
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫نه زیاد,
‫تازه ازدواج کردیم,
‫زیاد با هم آشنا نیستیم,
‫مثلاً، من بچه می‌خوام,
‫فکر نکنم من بخوابم, ‫تو چی؟ بچه داری؟
‫خب، داشتم,
‫مدت کوتاهی,
‫ولی الان دست همسر سابقمـه,
‫- الان کجائـن؟ ‫- طبقه‌ی بالا,
‫همین‌الان از هم جدا شدیم,
‫ای وای,
‫- ناراحت شدم, ‫- ناراحت نباش,
‫عشقی در کار نبود, ‫نمی‌دونم اصلاً عشق وجود داره یا نه,
‫عشق که قطعاً وجود داره,
‫این مَرد حسابی عاشقـه,
‫تبریک می‌گم,
‫- تازه داریم آشنا می‌شیم, ‫- دلیل نمی‌شه عشقی در کار نباشه,
‫به نظرم برای آدم راحت‌تره ‫که عاشق غریبه‌ها بشه,
‫اون می‌شه علاقه‌ی سطحی,
‫پس اگه فقط ابدی باشه، می‌شه عشق؟
‫ابدیت وجود نداره, ‫فقط مایـیم و نوای بی‌نوایی,
‫اون‌وقت این‌ها رو ‫فقط با خوردن چشم فهمیدی؟
‫همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫شرمنده, حتماً کورینتیان قبلی رو ‫می‌شناختی, من جدیدم,
‫بعضی خاطراتش رو دارم، ‫ولی نه همه‌شون,
‫چه حیف,
‫تو زن خوش‌شانسی هستی,
‫اسمت هرچی که هست,
‫جوهانا کُنستانتین,
‫اسمت آشناست,
‫همون ساحره,
‫«ساحره» یه‌کم اغراق‌آمیزه,
‫نه، نیست, ‫این زن فوق‌العاده‌ست,
‫رؤیا فرستادتون؟
‫- آره, ‫- عجب,
‫یعنی الان من رو توی ‫یه پنتاگرام نمکی گیر انداختین؟
‫نه,
‫پس می‌خواین چی‌کار کنین؟
‫لوکی و دَنیل کجائـن؟
‫اتاق ۴۰۵۹,
‫- چه راحت لو دادی, ‫- لوکی حقشـه,
‫- من با اجازه‌تون می‌رم, ‫- کجا می‌ری؟
‫برمی‌گردم فِری,
‫اگه رابطه‌تون جواب نداد، ‫بیا پیش خودم,
‫واقعاً زن خوش‌شانسی هستی,
‫سلام,
‫سرت شلوغـه؟ ‫آره، شلوغـه,
‫بعداً برمی‌گردم,
‫خواهر جان,
‫آفتاب از کدوم طرف دراومده؟
‫دنبال هاپوم می‌گردم,
‫یادتـه؟ همونی که ‫روز رفتن داداش‌مون پیداش کردم,
‫کمکم می‌کنی باز پیداش کنم؟
‫دفعه‌ی قبل که با هم رفتیم، ‫خیلی خوش گذشت,
‫جداً؟
‫خوش نگذشت؟
‫فعلاً نمی‌تونم از سرزمین رؤیاها برم,
‫مسئولیت دارم,
‫خیلی از اون کلمه استفاده می‌کنی,
‫«مسئولیت» برات چه معنایی داره؟
‫یعنی اون منطقه‌ی مادی‌ای
‫که بنده روی اون کنترل دارم,
‫بهش می‌گن «سرزمین رؤیاها»,
‫معناش عمیق‌تر از این‌هاست,
‫هر کاری که می‌کنیم، عواقبی داره,
‫فرض کن من و تو ‫سر نبش یه خیابون وایستادیم
‫و داریم صاعقه‌ی ‫توی آسمون رو تماشا می‌کنیم,
‫سال‌ها بعدش,,,
‫آدم‌ها و موجودات دیگه روی همون ‫نقطه وایمی‌ستن و آسمون رو نگاه می‌کنن,
‫ولی حتی نمی‌دونن دنبال چی می‌گردن,
‫بعضی‌ها شاید یه نیمچه‌صاعقه ببینن,
‫بعضی‌ها هم شاید صاعقه بخورن و بمیرن,
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫حقیقتاً، نه,
‫وجود ما هستی رو مختل می‌کنه,
‫این یعنی مسئولیت,
‫- منظورت «شکل می‌ده» بود؟ ‫- نه‌خیرم,
‫همه فکر می‌کنن هیچی ‫حالی‌م نیست، ولی من می‌فهمم,
‫بیشتر از همه‌مون درباره‌ی ‫خودمون می‌دونم، ولی,,,
‫الان نمی‌دونم هاپوم کجاست,
‫با سرنوشت حرف زدم,
‫گفت ضرر نداره بیام دیدنت,
‫و هم‌زمان گفت بهتره نیام پیشِت,
‫هر دو رو گفت, ‫دوتا بودن,
‫دوتا سرنوشت بود؟
‫وقتی از اونجا رفتم، ‫رسید به دَه‌دوازده‌تا,
‫هرکی به مسیر خودش می‌رفت ‫و با خودش حرف می‌زد,
‫من هم حوصله‌م سر رفت و اومدم اینجا,
‫- حالت خوبـه، رؤیا؟ ‫- آره,
‫چطور مگه؟
‫ظاهراً,,, خوش‌حالـی,
‫آره,,, فکر کنم خوش‌حالـم,
‫ببین، اگه,,,
‫چندتا سرنوشت بودن
‫یعنی عواقب مختلفی هم وجود داره,
‫باز داره حوصله‌م سر می‌ره,
‫خواهر جان,
‫تو بهم امید دادی,
‫من هم بهت یه هدیه می‌دم,
‫جنون,
‫این طلایی‌ـه,
‫سلام، طلایی,
‫می‌شه لطفاً خواهرم رو ‫توی ماجراجویی‌ش همراهی کنی؟
‫می‌خواد سگش رو پیدا کنه,
‫به قابیل و هابیل ‫خبر می‌دم که کجا می‌ری,
‫صبر کن، طلایی,
‫منتظرم باش,
‫مطمئنـی نمی‌خوای باهام بیای؟
‫آره,
‫ولی ممنون که بهم سر زدی,
‫قابلی نداشت,
‫پس,,,
‫خدافظ، رؤیا,
‫امیدوارم زود ببینمت,
‫شاید دیدی,
‫تموم شد,
‫هر کار ازم برمی‌اومد، کردم,
‫امیدوارم تریویا، ‫الهه‌ی گذرگاه‌ها، همراهت باشه، دختر,
‫صبر کن, شاید تله باشه,
‫- یعنی نگرانم شدی؟ ‫- نه‌خیر,
‫- فقط نمی‌خوام خودم آسیب ببینم, ‫- من هم نمی‌خوام چیزیت بشه,
‫می‌خوای اول من برم؟ ‫نمی‌تونه بهم آسیب بزنه,
‫البته فکر کنم,
‫باشه,
‫حواسش رو پرت کن تا بچه رو ببرم,
‫چیـه؟
‫ما با هم تیم خوبی هستیم، نه؟
‫برو,
‫- کورینتیان, ‫- سرورم,
‫آفرین به تو,
‫از همه‌ی آزمون‌ها ‫سربلند بیرون اومدی,
‫برگرد به سرزمین رؤیاها
‫و پاداش وفاداری‌ت رو تحویل بگیر,
‫اون نیست,
‫یادت نره لوکی یه دگرپیکره,
‫خیلی نادونـین ‫که فکر می‌کنین من خودم نیستم,
‫عین خودشـه‌ها,
‫اگه خودش باشه
‫مطمئنـم ارباب مورفیوس ‫براش مهم نیست که بچه رو ببرم,
‫برو برش‌دار,
‫راست می‌گی! ‫اون نبود!
‫نکن، کورینتیان,
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫- از کجا مطمئنـی؟ ‫- از چشم‌هاش,
‫چشم‌ها دروغ نمی‌گن,
‫کورینتیان,
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫پشمام,
‫دیدی گفتم؟ ‫هیچ‌وقت به خودت شک نکن,
‫دلت می‌آد با خودت این کار رو بکنی؟
‫بیخیال, فکر کردی نمی‌فهمم ‫کدوم یکی‌مون منـم؟
‫اگه من رو بُکشی و چشم‌هام رو بخوری، ‫نفرینت می‌کنم,
‫کافیـه!
‫اودین! بردار عزیزم!
‫این خدمتکارهای رؤیا من رو
‫از زیر زمین دزدیدن ‫تا رازهای شما رو بفهمن
‫ولی هیچی بهشون نگفتم,
‫همین‌ها بودن ‫که من رو احضار کردن، لوکی,
‫اون هم با بَدمزه‌ترین ‫شرابی که تا حالا خوردم,
‫شرمنده‌ام,
‫می‌شه بُکشمش؟
‫زندانی که زیر زمین داره، ‫براش از مرگ بَدتره,
‫می‌دونستی زن تور ‫روی رون پاش یه ماه‌گرفتگی
‫شبیه یه سندان داره؟
‫نمی‌دونستم,
‫از کجا می‌دونی؟
‫خودش گذاشت بلیسمش,
‫به پادشاه رؤیا بگین ‫بااین‌که لوکی رو آزاد کرد
‫ولی کینه‌ای بین‌مون نیست,
‫بذارین با آرامش,,, بمیره,
‫آهای!
‫بیا، خواهر,
‫بیا، قربونت برم,
‫گفتیم که دوباره می‌بینیمت,
‫زودتر از این‌ها منتظرت بودیم,
‫شما الهه‌های انتقامـین؟
‫الهه‌های انتقام؟
‫اسم زشتیـه,
‫از اون اسم‌هاست که به زن‌ها می‌دن ‫تا جایگاه‌شون رو پایین بیارن,
‫به قیافه‌مون می‌خوره ‫انتقام‌جو باشیم؟
‫ما به کسی کاری نداریم,
‫اصلاً دوست نداریم مزاحم کسی بشیم,
‫مگه این‌که دلیل ‫خوبی براش داشته باشیم,
‫پادشاه رؤیا پسرم رو کُشته,
‫این دلیل کافیـه؟
‫نه، متأسفانه,
‫ما فقط انتقام ‫خون ریخته‌شده رو می‌گیریم,
‫این چه فرقی داره؟
‫خون خودت، نه اون,
‫حتی اگه پسرت رو کُشته بود
‫کاری از ما برنمی‌اومد,
‫اگه پسر خودش رو می‌کُشت، ‫قضیه فرق می‌کرد,
‫فهمیدم,
‫دخترم,
‫اون واقعاً پسر خودش رو کُشت,
‫پس به‌خاطر من می‌کُشینش؟
‫نه,
‫ولی اگه اجازه بدی، ‫می‌تونیم راهنماییت کنیم,
‫انتقالت بدیم,
‫تبدیلت کنیم,
‫تا خودت بتونی ‫پادشاه رؤیا رو به مرگش برسونی,
‫نظرت چیـه؟
‫آماده‌ای، پسر؟
‫می‌خوایم بریم سرزمین رؤیاها,
‫به مامانش قول دادم ‫که بچه‌ش رو بهش برگردونم,
‫ولی رؤیا گفت,,,
‫می‌دونم چی گفت,
‫ولی این دیگه دَنیل نیست,
‫این کوچولو دیگه انسان نیست,
‫یه رؤیاست,
‫خود رؤیاست,
‫یا حداقل یه‌روزی می‌شه,
‫دَنیل,,, دیگه با ما نیست,
‫به مامانش چی بگم؟
‫باشه, پس به مادرش تحویلش می‌دیم,
‫مامانش*
‫از دستور رؤیا سرپیچی می‌کنی؟
‫اگه به نظر تو کار درستیـه، آره,
‫بهتره برش‌گردونی به سرزمین رؤیاها,
‫دَنیل,
‫کورینتیان قراره خوب ازت مراقبت کنه,
‫اصلاً مثل قبلیه نیست,
‫تو هم بیا,
‫به نفع هر دومونـه که نیام,
‫این می‌تونه پیشِت باشه,
‫می‌دونم,
‫ولی اون‌وقت همیشه ازطرف من در خطری,
‫هرکی بهم نزدیک می‌شه، ‫همیشه آسیب می‌بینه,
‫من هرکی نیستم ‫و تو هم نمی‌تونی بهم آسیب بزنی,
‫به نظرم رؤیا ما رو ‫به یه دلیلی با هم جور کرد,
‫باز هم می‌بینمت؟
‫بهتره دیگه همدیگه رو نبینیم,
‫حتی توی خواب؟
‫خواب که دیگه ضرر نداره,
‫ولی اون‌طوری دیگه ‫دوست نداری بیدار بشی,
‫کلورکن!
‫بیا، آبجی,
‫خیلی بَدجنسـی که ‫من رو با مِنتون تنها گذاشتی,
‫می‌گه نمی‌خواد ‫به سرزمین رؤیاها لشکرکشی کنه
‫ولی خاله‌زنک قهاریـه,
‫باورت نمی‌شه کی ‫بعداز ۳۰۰ سال برگشته به فِری,
‫خودم می‌دونم,
‫خودم به مِنتون گفتم,
‫چقدر زیبا شدی، بانو نوالا,
‫سلام، رابین گودفلو, ‫این به‌لطف برادرمـه,
‫ظاهراً ارباب مورفیوس ظاهر ‫واقعی خواهرم رو ترجیح می‌ده,
‫اتفاقاً برادرت داشت بهم می‌گفت
‫توی سرزمین رؤیاها چی‌کار کردی,
‫چطوری ارباب مورفیوس فقید رو پیدا کردی؟
‫منظورت از «فقید» چیـه؟
‫آخه تازگی از سرزمین فانی‌ها اومدم
‫و اونجا یکی از همکارهام ‫الهه‌های انتقام رو فرستاده سراغش,
‫چی؟
‫البته همه‌ش تقصیر خود پادشاه رؤیاست,
‫ارباب مورفیوس خبر داره؟
‫اگه ندونه هم به‌زودی می‌فهمه,
‫- باید بهش بگم, ‫- چطوری؟
‫گردن‌بندم,
‫آها,
‫شرمنده‌ام، آبجی,
‫توی مراسم چایی‌خوری، به ملکه گفتم ‫که اون هدیه‌ای ازطرف پادشاه رؤیاست,
‫از کجا معلوم که اون دزدیده؟
‫به‌محض این‌که گفتی ‫مال ارباب مورفیوس‌ـه، ازم دزدیدش,
‫مطمئنـم خودت هم شاهد بودی,
‫- من داشتم دنبال پاک می‌گشتم, ‫- پس قبول داری که دزدیده؟
‫اگه خودت بهش ‫داده بودی، ازت نمی‌دزدید,
‫سروکله‌زدن با اشرافی‌ها همین‌طوریـه,
‫وقتی ازشون چیزی می‌خوای، ‫باید اول یه چیزی بدی,
‫کلورکن؟
‫بانوی من,
‫اتفاقاً می‌خواستم صدات بزنم، نوالا,
‫فکر کنم این رو ‫توی پذیرایی‌م جا گذاشتی,
‫مال توئـه، درستـه؟
‫ظاهراً مال توئـه,
‫دیدی گفتم؟
‫بله، بانوی من,
‫مال من بود,
‫حالا به شما تقدیمش می‌کنم,
‫ممنونـم، نوالا,
‫در عوض ازتون می‌خوام ‫اجازه بدین فوراً به سرزمین رؤیا برم,
‫آبجی,
‫متوجه نمی‌شم,
‫پاک خبر آورده که مهربانان قراره
‫به سرزمین رؤیاها حمله کنن,
‫می‌خوام به ارباب مورفیوس هشدار بدم,
‫نیازی نیست از اینجا بری,
‫کلورکن گفت می‌تونیم ‫با این به اینجا احضارش کنیم,
‫- مگه نه، کلورکن؟ ‫- این‌طوری ارباب به خطر می‌افته,,,
‫ای شکل‌دهنده‌ی بزرگ، ‫تو را فرا می‌خوانیم,
‫آیا به درخواست ما,,,
‫ازم سرپیچی کردی، نوالا,
‫من احضارت کردم، رؤیا,
‫عذر می‌خوام، سرورم,
‫من دیگه سرور تو نیستم,
‫درست می‌فرمایید,
‫ولی پاک برگشته و بهمون گفت
‫که مهربانان می‌خوان به شما حمله کنن,
‫باید فوراً از اینجا برم,
‫اگه بری، نابودت می‌کنن,
‫اگه توی سرزمین رؤیاها ‫بمونم، چیزیم نمی‌شه,
‫ولی دیگه توی ‫سرزمین رؤیاها نیستین، سرورم,
‫درستـه,
‫نیستم,
‫اتفاقات همان‌طور که باید، رخ می‌دهند,
‫علت و معلول به جان هم می‌افتند,
‫هم‌زمان با رخداد اتفاقات، ‫سرنوشت‌های متناقض,,,
‫از بین می‌روند,,,
‫سرنوشت‌ها از بین می روند,,,
‫از بین می‌روند,,,
‫بسیار خوب,
‫اتفاقات همان‌طور که باید، رخ می‌دهند,
‫به‌به,
‫روز به‌خیر,
‫خیلی خوش اومدین به سبزآرام,,,
‫شما لایتا هال هستی؟
‫ببخشین که اول نشناختم,
‫منـم؛ گیلبرت,
‫لایتا هال دیگه نیست,
‫می‌دونی ما کی هستیم، سبزآرام؟
‫می‌دونی کارمون چیـه؟
‫فکر کنم شما خانم‌های ‫مهربان رو بشناسم,
‫و شنیدم که چی‌کار می‌کنین,
‫و چه کارهایی نمی‌کنین,
‫وقتی اربابم توی این سرزمین ‫حضور داره، نمی‌تونین وارد بشین,
‫توصیه می‌کنم فوراً از اینجا برین
‫و لایتا هال رو ‫از طلسم‌تون آزاد کنین,
‫ما به درخواست لایتا هال اینجایـیم,
‫داریم کار همیشگی‌مون رو انجام می‌دیم,
‫و اربابت,,,
‫دیگه اینجا نیست,
رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال