پروردگارم!
عثمانی‌ها انقدر بی‌رحم هستن که عشق ما رو به هم بزنن؟
تاوانش رو می‌دن، معشوقم.
بیا.
این یکی لازمه؟
نمی‌تونیم همه با خدا و مرگ در صلح زندگی کنیم؟
تو دلیل وجود منی، الیزابت.
مواظب خودت باش، پادشاهم، عمرم.
چون بدون تو نمی‌تونم زنده بمونم.
بسه، اربابم.
چهار تا فراخوان.
پیروزی مال توئه.
مردام تو رو به قلعه ویلنا می‌برن.
برای هدفمون، اینجا در امانی.
این جنگ خون روی دستات می‌ذاره.
مرده‌ها به هزاران می‌رسن.
مطمئنی خدا اینو می‌خواد؟
پادشاهی ما بیشترین سرمایه‌گذاری رو علیه مسلمونا داره.
ما به پروردگارمون ایمان داریم.
منم همین‌طور.
آماده‌ام برات بمیرم.
پس کمک کن تا به آخرین اسم پایدار بمونه.
به اسمش می‌جنگم، ولی ازش یه لطف می‌خوام.
دلم برای پسرم تنگ شده.
می‌خوام زوجه‌ام رو نجات بده.
اگه اون زنده نمونه، من نمی‌تونم ادامه بدم.
همه‌چیزی که تو زندگی لازم بود، غیرقابل تحمل می‌شه.
خودت بیا، تو جاش برام هستی.
پروردگار، اگه بخوای، باید بهش احترام بذاری و خدمت کنی.
پروردگار، اون به من عشق هم داد.
نمی‌تونه منو سرزنش کنه که بدون عشق نمی‌تونم زندگی کنم.
اگه جونش رو بگیره، جون منم می‌تونه بگیره.
بهترین دعا رو برات می‌کنم.
نه، دعا نکن.
بهش بگو.
چه شاهزاده‌ای!
اونا تو جنگلن.
برنامت چیه، قربان؟
بگیرش، قربان!
حرف بزن.
کمین شده بود.
اون تونست فرار کنه.
کجا رفت؟
به جنگل اورک‌ها.
از وقتی رفتی، براش دعا می‌کنه.
پس خدا مرده؟
یا تو به اندازه کافی دعا نکردی؟
شاهزاده‌ام، خدا دلایل خودش رو داره.
ما نباید ازش سوال کنیم.
شاید اون سرنوشت دیگه‌ای داشت.
اون هیچ سرنوشت دیگه‌ای نداره.
اون مرده!
و حتی به من اجازه نداد باهاش خداحافظی کنم.
بذار اون یا اونا برن و اونو به من برگردونن.
غیرممکنه.
چرا؟
این خدا نیست که تمایلش رو انجام می‌ده.
ولی می‌تونه معجزه کنه.
نمی‌تونه؟
اگه به اندازه کافی دعا کنی، بهت گوش می‌ده.
لطفاً، بهش بگو.
بهش بگو!
اون آدم خوبی بود و روح پاکی داشت.
مطمئنم خدا ازش مراقبت می‌کنه.
باید به من رای بدی.
من هر کاری که ازم خواسته رو انجام دادم.
روحم با خون دشمنامون که به اسمش کشتم، لکه‌دار شده.
جوابی ندارم، شاهزاده‌ام.
من فقط پیام‌رسان فروتنشم.
خوبه.
یه پیامی دارم که می‌خوام بهش برسونم.
به خدات بگو تا وقتی زوجه‌ام رو به من برنگردونه، زندگیم دیگه مال اون نیست.
اون خیلی مناسبه؟
پدر؟
دکتر دیمون؟
فکر کنم.
بله.
شما آقایی خیلی خوش‌تیپ هستین.
بله، راسته.
ممنون که این سفر رو کردین، پدر.
حتماً سفر طولانی و سختی بوده.
خسته‌کننده.
باید اعتراف کنم.
برای همین یه کم خوراکی سبک اینجا پیدا کردم و دارم می‌خورم.
امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
اصلاً.
شما خیلی مهربونین.
مطمئنم مزش خیلی بهتر از آبجوی سرزمینم، باواریاست.
ببخشید که این‌جوری بی‌ادبانه ازتون استقبال می‌کنم، ولی می‌ترسم...
مدیریت بیمارستان و اسقف‌نشین از حضورتون اینجا حمایت نکنن.
عادت دارم.
کلیسا و آکادمی‌های علمی خیلی با هم خوب نیستن.
برای همین واتیکان قرن‌هاست...
عادت داره حساس‌ترین پرونده‌هاش رو به ما واگذار کنه.
این پرونده خیلی حساسه.
خود ملکه ایناندر نگرانه.
ملکه... هیجان‌انگیز.
این مراسم صدمین سالگرد انقلاب فرانسه‌ست.
چند روز دیگه، همه‌جا پر از هیجانه.
تغییرات زیادی نبود.
دوستم باید پرواز کنه بره.
وقتی کتکش کردیم، خیلی پرخاشگر بود.
یه هیولای واقعی.
حتی حیوانات هم قربانی انسانیت کم ما می‌شن.
درباره‌ش چی می‌دونیم؟
آریا د مونتبلو، ۲۵ ساله، از بولونیا، ایتالیا، نامزد مری هنری، ویلیام...
اسپنسر، اینجا تو پاریس، و نتیجه‌ی بزرگ ازدواج خود ملکه.
برای همین این پرونده خیلی حساسه، بیشتر از حساس، ظریفه.
چیز دیگه‌ای باید بدونم؟
تا جایی که به من گفتن، تو مراسم عروسی که...
تو املاک خانوادگی برگزار شد، ماریا به کلیسا اعتراض داشت.
ولی داماد اسقف وست‌مینستر رو دعوت کرده بود تا ازدواجشون رو تبرک کنه،
و وقتی عروس روحانی رو دید، دچار هیستری شد...
و یه اشتهای جنسی غیرقابل درک پیدا کرد.
اینا نمی‌تونن نشانه سلامتی خیلی خوب باشن، می‌تونن، دکتر؟
خب، محدودیت‌های آب‌وهوای زحل.
می‌تونم؟
بله.
مورخ ۱۸ مارس ۱۷۵۹.
حتماً اشتباه تایپیه، وگرنه یعنی اون...
۱۳۰ سالشه، دقیقاً.
واقعاً نمی‌دونم.
پس باور داری این زن یه موجود مرگ‌باوره؟
خب، این نتیجه‌ست، دکتر.
خیلی وقتا وقتی یه موقعیت از...
درک ما خارج می‌شه، توش کار شیطان رو می‌بینیم.
خب، این که پیر باشه و به نماینده‌های خدا حساسیت داشته باشه...
فقط یه علامته، نه خود بیماری.
تو اینجور موارد خیلی مهمه که بدون تعصب مطالعه کنیم، مشاهده کنیم.
باید قوانین و اصول طبیعت، علم...
ریاضیات رو دنبال کنیم، نه خرافات و کلیسا.
که باید اعتراف کنم گاهی یه کم مبهمه.
می‌بینی، دکتر، باید مثل یه تحقیق جنایی به این نزدیک بشیم.
اول حقیقت رو مشخص کنیم.
از اونجا انگیزه‌ها، شرایط، مکان رو استنتاج می‌کنیم.
اینو می‌تونی نگه داری، لطفاً؟
و قتل از این راه انجام شد.
گروه من بیش از ۴۰۰ سال این پدیده رو مطالعه کرده.
من شخصاً بیش از ۳۰ سال.
و می‌تونم رسماً بگم، دکتر، تو...
اولین کسی هستی که یه نمونه رو زنده گرفتی.
تبریک می‌گم.
مرسی، دکتر.
دقیقاً چی گرفتم؟
یه خون‌آشام.
بهش گوش نده، دکتر.
کمکم کن.
هر چی بخوای باهات می‌کنم.
اینو بو کن، لطفاً.
دندونای نیش بزرگش می‌تونه یه سرنخ باشه، ولی ممکنه توضیح طبیعی هم داشته باشه.
پس باید جای دیگه‌ای رو نگاه کنیم.
حالا، این موجود، مثل هر موجود دیگه‌ای، قطعاً کار پروردگارمونه.
ولی به یه دلیل مرموز، انگار خدا برنامه‌های دیگه‌ای باهاش داره.
برخلاف باور عمومی، خون‌آشاما عموماً با نور خیلی خوب کنار می‌آن.
ولی پرتوهای مستقیم رو نمی‌تونن تحمل کنن.
این دیوونگیه.
اصلاً منطقی نیست.
باز هم ممکنه درست بگی.
این می‌تونه فقط یه ناهنجاری طبیعی دیگه باشه، پس...
باید ادامه بدیم تا یه مدرک غیرقابل‌انکار پیدا کنیم.
خب، فکر کنم همه مدارک لازم رو داریم، نه، دکتر؟
این فراتر از علم و درکه.
برای همین من اینجام.
عزیزم، می‌تونم ماریا صدات کنم؟
اینجا، با پروردگارت صدام کن، پدر.
پروردگارت رو می‌خوام.
ماریا، اگه قشنگ به سوالم جواب بدی، چیزی که می‌خوای بهت می‌دم.
خواسته‌ام رو می‌دونی.
نیازت رو می‌دونم.
بذار من.
یه کم نزدیک‌تر بیا، همین.
علم فداکاری می‌خواد.
آماده‌ای یه فداکاری کنی؟
فکر کنم آره.
چی کار می‌کنی؟
یه کم خون رو روم ریختی، مشارکتت تو علم.
و با این سوپ ذهنی‌ات، حس می‌کنی احمقی.
مرسی.
ماریا، گردنت رو نشونم بده، لطفاً.
می‌بینی، اون خون‌آشام نسل اول نیست.
یعنی ممکنه تعداد بیشتری از اونا باشه.
بدون شک.
۴۰۰ سال که دنبال منشأ هستیم.
منشأ؟
آره.
چپم.
اون کیه؟
اسمش چیه؟
کجا می‌تونیم پیداش کنیم؟
نه، زحمت نکش.
خودش پیداتون می‌کنه.
تو پاریسه؟
نه، خیلی زود.
ماریا.
اون کیه؟
یه شاهزاده‌ست.
شاهزاده؟
برای جشن اومده.
اومده پرنسسش رو پیدا کنه.
پرنسسش؟
اون کیه؟
قد و بالاش چطوره؟
خیلی خوشگله.
خون بیشتر، لطفاً.
جوانا، بیشتر از این زیاده‌رویه.
خب، نتیجه‌ت چیه؟
حالا می‌تونیم پرنسسی پیدا کنیم که ما رو به شاهزاده‌ش برسونه.
موفق باشی.
مرسی.
این جاده رو برو.
آخرشه.
می‌تونی با بارم کمکم کنی؟
اسبامو تنها می‌ذارم.
گرگای زیادی این‌وراون.
به اون نه.
صلیب همراهته؟
نه.
همیشه باید یه صلیب همراهت باشه.
مرسی، ولی به خدا اعتقاد ندارم.
پس دعا کن خدا به تو اعتقاد داشته باشه.
سلام؟
کسی اینجاست؟
ببخشید.
من... غافلگیرم کردی.
می‌خوام بابت...
یه جورایی...
ورود دراماتیکم عذرخواهی کنم.
اینو بده من.
ببخشید، قربان.
خودمو معرفی نکردم.
جاناتان هارکر، وکیل.
برای یه وکیل خیلی جوونی.
بله، تو دفتر جردن فیلیپو تو پاریس کار می‌کنم، قربان.
تبریک.
مرسی.
و شما کی هستین؟
ولاد دوم.
شاهزاده والاچیا.
خوند.
راکون.
اوه، عالی‌جناب، بابت دست‌وپاچلفتی‌ام عذرخواهی می‌کنم.
آره، هیچ توضیح ظاهری ازتون به من ندادن.
پرتره‌ام زیاد شناخته‌شده نیست، جز روی این دیوارا.
اوه.
وای خدای من.
این گراموفونه؟
آره، هست.
تا حالا ندیده بودم.
خیلی کنجکاوم که... شاید بعداً.
بذار شام بخوریم.
باشه.
دیدن اشتها لذت‌بخشه، جوون.
همه‌چیز خیلی خوشمزه‌ست، و راستش داشتم از گشنگی می‌مردم.
اینجا قطعاً این‌جوری نمی‌شه.
نگهداری همچین جایی حتماً کلی خدمه می‌خواد.
خیلی زیاد.
ولی تعجبم که هیچ‌کدوم رو ندیدم.
اونا خیلی محتاطن.
غذا نمی‌خوری؟
بعداً.
اینا رو امتحان کن.
حقه‌ی باحالیه.
طعم فوق‌العاده‌ایه.
یکی از دستورای غذاییه که از هند آوردم.
زیاد سفر می‌کنی؟
دیگه نه، ولی...
یه زمانی، آره.
هر قاره‌ای رو دیدم و از همه اقیانوسا رد شدم.
خب، حتماً کلی داستان باحال برای تعریف کردن داری.
دارم.
سفرات برای چی بودن؟
چی؟
لذت.
بعضی کارا رو مدیریت می‌کردم، درسته.
ولی حالا بازنشسته شدم.
می‌ذارم همکارام به جاي من دور دنیا بگردن.
و به‌عنوان همکارم، آقای جنکینز، تو ترتیب سفر منو اینجا دادی.
و بازم ازت تشکر می‌کنم که یه لحظه از وقتت رو به من دادی.
من کلی وقت دارم.
خب، چی تو رو اینجا آورده، جوون؟
خب، بین کلی املاکی که تو اروپا داری، یکی به‌خصوصه.
یه صومعه قدیمی تو قلب پاریس.
شهرستانی که ما نمایندگی‌ش رو داریم.
با توجه به حالت خراب ملک، فکر کردیم شاید بخوای بفروشیش.
فکر کنم اینه.
نه، این نیست.
ببخشید.
باید اعتراف کنم، راه رسیدن اینجا خیلی شلوغ بود.
همه وسایلم قاطی‌پاتی شده.
اونا می‌خوان باهاش چی کار کنن؟
بیمارستان، فکر کنم، نمایشگاه بزرگ پاریس...
به‌زودی برگزار می‌شه و شهر میلیون‌ها بازدیدکننده داره.
و این یکی.
نزدیک سن‌ژرمن‌ده‌پره‌ست.
زیاد از رود سِن دور نیست.
نشونت می‌دم.
باور می‌کنی.
ببخشید؟
نگفتم.
به خدا اعتقاد داری؟
نه واقعاً.
کالسکه‌چی بهم دادش.
فکر کنم همه‌چیز غرق شهوت می‌شه.
برای امشب دیگه بسشه.
این قلعه خوب محافظت می‌شه، ولی ترجیح می‌دم...
به هیچ‌وجه از اتاقت بیرون نری.
ببخشید، ولی دقیقاً از چی می‌ترسی؟
قلعه‌های قدیمی مثل این پر از خاطراتی‌ان که ممکنه تو رو تسخیر کنن.
اوه، خرافاتی نیست.
چه حیف.
مواظب باش.
یه کم...
شب بخیر.
چطور می‌تونم بهتون کمک کنم، پدر؟
می‌خوام با آقای هنری ویلیام اسپنسر صحبت کنم، لطفاً.
بله؟
ببخشید که این‌قدر دیروقت مزاحمتون شدم.
دوستم، دکتر دومون، از بیمارستان وودد یو منو فرستاده.
خدایا، بیمارستان ماریا.
دقیقاً.
یه چیزی برای خارجیا خرابه.
آره، نه، اون زنده‌ست، از نظر بالینی.
خدا رو شکر.
بیا تو.
بشین.
همه‌چیز رو بهم بگو، پدر.
و کجاش مریضه، حالش حداقل چطوره؟
زیاد غذا نمی‌خوره، معقول می‌نوشه، ولی پر از انرژیه.
حالش خوب نیست، نه.
خوب نیست.
بسیار خب.
ولی، بیشتر درباره این چیز شری که داره می‌خوردش می‌دونیم؟
داریم پیشرفت می‌کنیم، ولی همون‌طور که می‌دونی، علم یه جاده طولانی...
و پرپیچ‌وخمه که فقط می‌تونیم قدم‌به‌قدم پیش بریم.
جای خیلی قشنگی داری اینجا.
مال تاج‌وتخته انگلیسه.
آره، تاج‌وتخت همیشه بلد بوده خوب سرمایه‌گذاری کنه.
چی کار می‌تونم براتون بکنم، پدر؟
می‌خوام اتاقش رو ببینم.
می‌تونم بپرسم دنبال چی می‌گردی؟
چیز خاصی نه.
فقط مهمه که هیچ سنگی رو نگشته نذاریم.
یه جورایی مثل بازرس تو تحقیق پلیسی هستی.
دقیقاً، فقط من سعی می‌کنم قبل از قتل پرونده رو حل کنم.
می‌سپارمت به خودش.
و اگه یه وقت به هر کمکی نیاز داشتی، من پسرت هستم.
مرسی.
قسم می‌خورم مثل خودت مهربونم.
باید...
نباید اتاق دیگه رو ترک می‌کردی.
خدای من.
اون...
اینجا خوش‌اومده نیست.
نیاز به دمو دارم.
خدا، شیطان.
دو موجود تقریباً شبیه به هم.
دو ذهن که بدون نشون دادن خودشون با هم می‌جنگن.
و ما اسباب‌بازیاشونیم.
ما عروسکایی هستیم که فقط به دستور اونا حرکت می‌کنیم.
نه!
قصد داری منو بکشی؟
آره.
ولی نه همین حالا.
مهمه که صبر کنیم تا خون و سر پر از هیجان بشه.
تو واقعاً کی هستی؟
من فقط یه روح بدبختم که خدا محکومش کرده.
و نفرین شده که تا ابد تو سایه مرگ راه بره.
و با دنیای تازه خودش رو سیر کنه.
حتی خون توصیه می‌شه.
چرا خدا همچین کاری کرده؟
اون فقط رحم داره.
اوه، فکر کردم تو به خدا اعتقاد نداری.
حالا دارم.
مرسی.
آخرین آرزوت چیه؟
داستانتو بهم بگو.
داستانم؟
آره.
لطفاً.
می‌خوام همه‌چیز رو درباره‌ت بدونم.
این آخرین آرزوته.
گوش دادن به داستان یه پیرمرده.
منم دارم می‌میرم.
تو داری می‌میری.
خیلی بامزه‌ست.
باشه، پس برآورده‌ش می‌کنیم.
بیارش پایین.
نه!
زندگی چیزی جز یه جاده طولانی و سخت نیست، دوست من.
مرگ یه امتیازه که خدا بهت می‌ده.
و به من نمی‌ده.
و با این حال، من یکی از وفادارترین خدمتکاراش بودم.
چی شد؟
اون زنمو گرفت.
پرنسسم.
عشق زندگیم.
از اون موقع، من زنده موندم و هر بار منتظرشم.
چقدر طول کشیده؟
این دیگه چیه؟
۴۰۰ سال.
خیلی زیاده.
ولی از کجا مطمئنی که برمی‌گرده؟
بعضی وقتا روح‌های پاک می‌تونن دوباره متولد بشن.
و عشق من کنجکاوترینشون بود.
ببخشید، ولی فکر کنم نمی‌دونی کی.
این معامله زیاد خوب به نظر نمی‌رسه.
و من اینو می‌دونستم.
زود عصبانی شدم از کاری که آتیش با وکیلم کرد.
این بار منتظرش بودی.
این کار اصلاً راحت نبوده.
خرس‌های سیاه قرن‌ها تو اروپا پخش شدن.
نزدیک ۲۰۰ میلیون روح نابود شدن.
نصفشون زن بودن.
این کار تحقیق منو سخت‌تر کرد چون همه زنای باقی‌مونده
تو مکان‌های مقدس جمع شده بودن که من اونجا راهم نمی‌دادن.
اون‌قدر تنها بودم که شروع کردم به حسادت به بدبختایی که مرگ اونا رو برد.
زندگی بدون عشق بدترین بیماریه، رفیق.
مثل یه بارون ریز و مداومه که کم‌کم استخوناتو می‌خوره و
تو رو به یه اسفنج بی‌شکل تبدیل می‌کنه که نمی‌تونه صاف وایسه.
اعتقادت رو از دست می‌دی.
ولی می‌گن امید چاشنی زندگیه.
تو مورد من، ترجیح می‌دادم امید منو بکشه.
خدا این حق رو ازم گرفت.
با گذشت زمان، همه آرزوها غیبشون می‌زنه.
حتی آرزوی تموم کردن زندگی خودت.
تنها چیزی که برات می‌مونه
یه چیز بی‌بو و بی‌جذابیت
یه روز پیداش می‌کنم.
ولی نمی‌تونستم از هر قلعه و خونه تو هلموت دیدن کنم.
پس اگه نمی‌تونستم برم پیشش، باید راهی پیدا می‌کردم که اون بیاد پیش من.
چطور؟
چی بود؟
حالا این احمقو نگاه کن که داره ادای دراماتیک درمیاره.
این یه عطره که من تو یه قرن ساختم.
رفتم شهر بزرگ بغداد که به خاطر
باغ‌های جادوییش با هزاران گل معروفه.
بعد سفرمو ادامه دادم به کاناچ تو لیبی، جایی که
یاد گرفتم روح حساس‌ترین گل‌ها رو به دام بندازم.
ولی فقط وقتی برگشتم اروپا بود که تحقیقاتم نتیجه داد.
اول به دشت‌های رنگارنگ چمن تو فرانسه، جایی که بعضی
گل‌ها قرن‌هاست تخیلاتمون رو مست کردن.
و بعد بالاخره تو قلب ایتالیا، شهر باشکوه فلورانس که
اون موقع پایتخت همه پارسی‌ها بود.
خب، پس اینه.
رنگش خیلی قشنگه.
آه، شراب، رنگ، شهر عالیه و اثرش تضمین‌شده‌ست.
ببینیم.
شاید بهتر باشه بیرون امتحانش کنیم.
نه، اینجا جای ایده‌آلی به نظر می‌رسه.
آه، پولم.
عطر خیلی موثر بود، قوی‌تر از چیزی که می‌تونستم تصور کنم.
این
این دوره زیاد ناخوشایند نبود.
واقعاً.
و بعد، بعد از سر زدن به هر دربار تو اروپا، سفرم
با دربار معروف فرانسه تو ورسای تموم شد.
شمارشو گم کردم.
فراموش کردم.
این گل کوچولو ایده بدی داشت که همه نجیب‌زاده‌ها و هنرمنداشو تو
قلمروی خودش جمع کنه تا روشون چشم داشته باشه.
هیچ
آرامشی نیست، الیزابت، من برگشتم.
اون اینجا می‌بود.
هیچ‌وقت انقدر به پیدا کردنش نزدیک نبودم.
الیزابت؟
نه، من نیستم.
الیزابت.
الیزابت، اگه اصرار کنی اسممو عوض می‌کنم.
و تو این روز، امید منو ترک کرد.
زمانه سختی،
مشت‌هایی که جایی برای عشق نذاشتن.
من
همدستام به اندازه من بدشانس بودن.
پس برگشتم پیش الیزابتم.
و از اون موقع، به‌ندرت این قلعه رو ترک کردم با امید زخمی
که یه روز شاگردام بالاخره عشقمو پیدا کنن.
و تو باید منو از این عذاب نجات بدی.
من یه معشوق دارم و تو بازمانده جدایی.
به اسم کی؟
خدا.
به اسم عشق.
تو مری هستی؟
البته که درست قبل از رفتنم بود.
و اون قبول کرد.
آره، کرد.
زود خوب می‌شیم وقتی برگردم.
این بدشانسیه.
اگه منو بکشی، اگه بدونم باید موافقت کنم؟
اون چه شکلیه؟
یه خرس تو گردنبندش یه عکس داره.
اون خرس.
ولم کن.
این زن، تو جوون منی.
ولی می‌خوام جونتو ببخشم که برام پیداش کنی.
زندونتو نگه دار.
مثل یه ورق به نظر می‌رسه.
و اسبام!
من باید
یه کم خون تازه برم!
اون یه مرده.
حالا یه زن، یه شاهزاده، دنبال شهر بزرگ جدید پاریس می‌گرده.
بیشتر از ۴۰۰ سال دنبال معشوقش بوده.
ما هم همون‌قدر دنبالش بودیم.
ولی پایان انتظار بی‌پایانش داره همین حالا اتفاق می‌افته.
حالا، درست اینجا تو قلب پاریس.
اون چپ‌دسته.
آره، مشاهده خوبی بود.
این کتاب شامل همه مشاهداتیه که جماعتمون تو قرن‌ها جمع کرده.
آلمانی بلدی؟
نه.
خب، بذار یه تیکه برات بخونم.
به احتمال زیاد این موجودات
به خاطر نفرین الهی این‌جوری شدن.
اگه خدا می‌تونه زندگی بده، پس می‌تونه مرگ هم بده.
ولی می‌تونه تو موارد توهین بزرگ یا کفرگویی拒绝 کنه.
اون موقع گناهکار محکومه تا ابد رو زمین سرگردون بمونه.
ولی جالب‌تر، خدا می‌تونه گناهکارو ببخشه.
با این حال، تو صورت توبه واقعی، مرگ
اعطا می‌شه و نفرین برداشته می‌شه.
این یعنی اگه موفق بشیم این شیطانو نابود کنیم، همه
کسایی که گازشون گرفته از نفرین آزاد می‌شن.
فرض کن بتونیم این شیطانو پیدا کنیم؟
چطور می‌خوای از شرش خلاص شی؟
اون قسمتش راحته.
یه میخ تو قلبش فرو می‌کنی، با چکش می‌کوبیش و سرشو می‌بری.
عالیه.
آره، تو یه کتاب دیگه نوشته که سیر باعث می‌شه فرار کنه.
شک دارم این روش جواب بده.
ولی بیشتر تو دسترسمه.
عجله نکنیم.
اول باید این زنو پیدا کنیم.
چون فقط اونه که می‌تونه ما رو بهش برسونه.
عجیبه.
چی؟
اون جوون تو پرتره.
آره، چی بهش؟
شباهت عجیبی به اون جوون داره.
آره، تو اتاق بعدی منتظر می‌مونیم.
بعدش چی؟
شما دکتر دومون هستید؟
بله.
چطور می‌تونم بهتون کمک کنم؟
من دوست ماری دو مونتبلو هستم.
شنیدم که تحت مراقبت شماست و اومدم حالشو بپرسم.
البته.
دو تا اتاق؟
افتخار دارید؟
منم نه.
منم نه، ماری.
تو عروسی ماریا بودم که فاجعه اتفاق افتاد.
خوب می‌شناختیش.
می‌شناختی؟
اوه.
نه، نه، لطفاً.
معذرت می‌خوام.
نه، نه، اون ازدواج کرده.
از حالش متأسفم.
لطفاً به خدا باش.
تو بودی، بچه‌م.
اشکالی نداره اگه چند تا سؤال بپرسیم که به بهبودش کمک کنه؟
بله، البته.
فامیل هستید؟
نه، اصلاً.
من از اینجا نیستم.
می‌تونی درباره رفتار رابطه‌تون بگی؟
خب، چند روز پیش ماریا رو تو یه مهمونی چای که شوهر آینده‌ش ترتیب داده بود ملاقات کردم،
هنری.
و اون منو دید.
منو زیر بال و پرش گرفت.
واقعاً هیچ‌وقت ولم نکرد.
انگار حس کرد که من واقعاً به اینجا تعلق ندارم.
منو برد تو اتاقش و کلی حرف زدیم.
خیلی خندیدیم.
خیلی خوب بود.
درباره چی حرف زدید؟
اون درباره هر چیزی می‌تونست حرف بزنه.
مخصوصاً عاشق حرف زدن درباره عشق بود، تا جایی که منو معذب می‌کرد.
خیلی هیجان‌زده بود.
دقیقاً درباره چی؟
درباره همه‌چیز.
و بعد یهو فقط...
خودشو تیکه‌پاره کرد.
چرا تو اون عروسی شرکت کردی؟
با نامزدم رفتم که انگار همه رو می‌شناسه.
از یه خانواده خیلی محترم میاد، فکر کنم.
فکر کنی؟
آره، همین‌طوره.
نمی‌دونم.
یه لیوان آب بیار، لطفاً.
بچه عزیزم، جلوت یه دکتر و یه کشیش داری، هر دو موظف به
رعایت سخت‌ترین رازداری.
می‌تونی بدون ترس حرفاتو بزنی.
راستشو بخواین، این عروسی منو ناراحت کرد.
مثل یه حس بد.
نامزدیم انقدر سریع اتفاق افتاد، نمی‌دونم.
نمی‌دونم.
دوستش داری؟
البته که دارم.
اون فوق‌العاده‌ست.
هر دختر جوونی از همچین ازدواجی خوشحال می‌شه.
ولی تو هر دختر جوونی نیستی.
نمی‌تونم جلوی این حسو بگیرم که انگار... انگار من...
انگار چی؟
انگار به این زمان تعلق ندارم.
معذرت می‌خوام.
من تا صبح بیدار بودم و فکر می‌کردم، حتی.
با مشکلاتم داره حوصله‌تونو سر می‌برم، من... اصلاً.
برعکس.
می‌تونی آدرستو بنویسی، لطفاً؟
البته.
تا وقتی جاناتان برگرده، تو یه پانسیون می‌مونم.
تو چپ‌دستی.
آره.
اغلب بهم گفتن که راست‌دست بشم.
هیچ‌چیزو عوض نکن.
خیلی جذابه.
ممنون از دیدار.
ممنون که منو دیدی.
حالا می‌رم به کلیسای بیمارستان و براش دعا می‌کنم.
ایده عالیه، بچه‌م.
روز خوبی داشته باشی.
چیه، پسرم؟
من نه سرپناهی دارم و نه قرن‌هاست چیزی خوردم.
سردمم هست.
می‌برمش به کلیسا.
لطفاً، بیا تو.
بیا تو.
ممنون از دعوت.
تکون نخور.
برات یه کاسه سوپ می‌گیرم.
لطف بزرگی می‌کنی.
نگران نباش.
آتیش نمی‌گیری.
ارواح پلیدت تو قلب خدا اثری ندارن.
نه واقعاً.
تو
به نام پدر، پسر، و روح پلید تو هوا.
بیاین خواهرام، ببینین خدا چی فراتر از این زندان ساخته.
عصر بخیر.
می‌تونم این لباسا رو بندازم دور؟
پیداشون کردم.
کارت خیلی خوب بود.
چی؟
لایق جایزه‌ای.
نمی‌تونم برم.
چقدر نزدیک؟
ببخشید بابت رنج، پدر.
لحظه سوم همین‌جاست، فوری.
دارم میام.
اگه غیبت این مریض بتونه برام یه شاهد مخفی بیاره
حداقل برای یه مدت، می‌تونی بیای کمکم کنی.
آره.
مال توئه.
کلی خون از دست داده.
فکر می‌کردم انتقال خون بدم.
مطمئنم عاشقش می‌شد.
آره، آره، البته.
ببخشید.
عطر خوبی زده.
من نفهمیدم.
چطور با اون همه زنجیر فرار کردی؟
اگه مسابقه غریبه‌ها بود.
یه مرد.
تو بیمارستان دیده شده که ول می‌گرده.
توصیفش چیه؟
حدود ۳۰ سال، شیک و باوقار، چشم‌های آبی، قدبلند و صاف، چشم‌های خطرناک.
باید بهش هشدار بدی.
حالا زنگ بزن، بچه‌م.
آره.
من همیشه عاشق عینک بودم، من...
مهمون انتظار داری؟
نه.
می‌رم ببینم چی به چیه.
ببخشید.
ولی داری خمیازه می‌کشی، دیان عزیز.
آه، یه معجزه‌ست و یه کم... خیلی لازمش دارم.
نگران نباش.
شر به همون سرعت که اومد، رفت.
دیگه درباره‌ش حرف نزنیم.
حستو گرفتم.
تو تو بهترین حالتی.
و آماده جشن گرفتن برای بازگشت نوه‌م.
باهات حرف می‌زنم، مونتی.
ولت می‌کنم بری.
امروز کلی انرژی دارم.
فکر نکنم می‌تونست جلومو بگیره.
و نامزدت؟
تو اسکاتلنده.
اوه، نگاه کن چی دارم.
ولی کمکت می‌کنیم باهم بریم.
کجا؟
سه تا بلیط ردیف اول برای جشن امروز.
خواهش می‌کنم.
سه تا.
آه، آره، دوستم.
همونی که بهت گفتم، تو شهره.
و داره می‌میره که باهات آشنا بشه.
زود باش، برو عوض کن.
برو عوض کن!
اینا شکلات داغ فوق‌العاده‌ست.
باید امتحانش کنی.
من
می‌دونم دوستم خیلی قشنگه، ولی یه کم ناراحت شدم.
ببخشید.
زیباییت به این جای پر از کت و شلوار تیره و کلاه بلند نور می‌ده.
خیلی درسته.
خانم، افتخار و لذته که دوباره ببینمت.
قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
شاید تو یه خواب.
یه حس عجیب دارم که انگار مدت زیادیه همدیگه رو می‌شناسیم.
خیلی رمانتیکه.
خیلی.
ببخشید، انگار عقل و ادبمو گم کردم.
بذار شاهزاده دوم نور به خونه برگرده.
از آشنایی باهات خوشحال شدم.
ماریا، قول شکلات داغ بهم دادی.
آره.
ولی اول، قراره یه کم خوش بگذرونیم.
ببخشید.
خانم‌ها و آقایان، قراره هیولا رو سیر کنیم.
خودمو کشتم که نوشیدنی‌ها رو آماده کنم تا بریم نمایش نور.
عالیه.
ماریا، درست نیست بریم اتاق یه مردی که تازه باهاش آشنا شدیم.
نگران نباش.
نظرت چیه؟
فوق‌العاده‌ست.
نمی‌دونم تو چطور، ولی من گشنمه.
خسته‌م.
باشه، باشه.
آه، تو اینجا بشین، پرنسس، برات شکلات داغ میارم.
ممنون
ممنون که دعوتمو قبول کردی.
آپارتمانت انگار برای یه پادشاهه.
من فقط یه شاهزاده‌م.
ببخشید.
تو پاریس زندگی می‌کنی؟
نه.
شمال، تو روستا، جایی که زندگی آروم‌تره.
آرامش دوست داری؟
اصلاً.
عاشق طبیعتم.
پرنده‌ها، درختا، بادی که باعث می‌شه آواز بخونن.
می‌تونم بپرسم کجا زندگی می‌کنی؟
خونه خانوادگیم یه قلعه قدیمی تو دامنه کوه‌های کارپات تو رومانی‌ست.
اونجا فقط زمستون و تنهایی می‌شناسم.
من عاشق زمستونم، ولی منظره‌هاش خشنن.
پدر و مادرم آرزوی اندلس دارن.
شاید خاطره یه زندگی قدیمی‌تر.
فکر کنم همین‌طوره.
می‌تونم یه چیزی بهت نشون بدم؟
آره.
خیلی قشنگه.
چیه؟
یه جعبه موسیقیه.
خیلیا فکر می‌کنن تو قرن هجدهم توسط سوئیسی‌ها اختراع شده، ولی من
اینو تو بازار اضطراری قسطنطنیه پیدا کردم.
مربوط به قرن پونزدهمه.
عجب.
اینو به عنوان هدیه به زنم دادم.
ازدواج کردی؟
نه.
ببخشید.
بخشیدی.
هنوز کار می‌کنه؟
البته.
این واقعیت رو دوست داری؟
انگار خیلی آشناست.
حافظه‌مو ردیابی کردم.
نمی‌دونم از کجا، کی.
دارم می‌گردم.
هیچ‌کدوم از اینا رو درباره ما حس می‌کنی؟
دیگه نمی‌تونم هیچ‌کدومشو رد کنم.
عشق من، عشق.
من فقط با خاطره زنم، تنها عشقم، تسخیر شدم.
و تو خیلی شبیه اونی.
این منو اذیت می‌کنه.
اسمش الیزابتا بود.
و وقتی می‌خواست، این آهنگ کوچولو رو می‌زد که تو قلعه می‌پیچید.
این علامتم بود که بدوم پیشش.
همه اینا خیلی تأثیرگذاره.
من مینام.
مینا موری.
و چند هفته دیگه ازدواج می‌کنم.
بله، البته.
ببخشید که با داستانام اذیتت کردم.
اینا همه دردایی‌ان که حضور تو دوباره زنده‌شون کرد.
صمیمانه معذرت می‌خوام بابت این.
لطفاً.
نمی‌تونم اینو قبول کنم.
خیلی ارزشمنده.
هدیه تو هیچ‌وقت رد نمی‌شه.
و شاید این ملودی یه کم خاطره برگردونه.
مینا!
بیا!
ده ثانیه دیگه شروع می‌کنیم.
اینجاست.
ممنون بابت یه شب فوق‌العاده.
قرن‌هاست که همچین... شادی‌ای رو حس نکردم.
این کلمه برات غریبه به نظر میاد.
زنم اونو با خودش برد.
شب بخیر.
اوه.
شب بخیر.
خفه شو.
چی به سرت اومده؟
اون پنجره‌های قدیمی.
بفرما.
لطفاً.
بهتره استراحت کنیم.
خاموش شد.
چی به سرش اومده؟
مینا، می‌دونی کجا رفت؟
نه، دقیقاً نه.
به یه قلعه که توش زندانی بود و از اونجا
به‌طور معجزه‌آسایی تونست با خطر جونش فرار کنه.
می‌دونی صاحب اون قلعه کی بود؟
نه.
دوست صمیمی ماریا، کنت دراکولا،
همونی که اونو و خیلیای دیگه رو آلوده کرد.
نه، حتماً اشتباه می‌کنی.
کنت خیلی جذابه.
باهاش ملاقات کردی.
اون همون کنته.
یه جنتلمن کامل.
حتی تا دم در همراهیم کرد.
اون...
نمی‌فهمم.
چطور پیدات کرد؟
نمی‌دونم.
چطور انقدر سریع شد؟
ماریا اینجا اومد.
وقتی بهم گفت تو آزادش کردی.
ماریا سه تا نگهبان رو تو راه ناک‌اوت کرد
و بیشتر خون ساعت منو خالی کرد.
مایک، مایک، ولش نکن.
بشین.
خودتو آروم کن، چون چیزی که می‌خوام بهت بگم
شنیدنش سخته و فهمیدنش حتی سخت‌تر.
اون مرد خون‌خواره.
فقط از خون تازه تغذیه می‌کنه، بیشتر خون انسان.
یه خون‌آشامه.
آره، همونه.
قربانیاشو معمولاً از گردن گاز می‌گیره و خونشونو تا وقتی بمیرن می‌مکه.
بعضیاشون، به‌اصطلاح، زنده می‌مونن، ولی خودشون خون‌آشام می‌شن.
خدای من.
ماریا یکی از اونهاست.
باید مطمئن شم تو یکی از اونا نیستی.
معلومه که نه.
اون هیچ‌وقت بهم دست نزد یا بی‌احترامی نکرد.
مثل یه جنتلمن کامل رفتار کرد.
از یه عطر برای فریب قربانیاش استفاده می‌کنه، یه جور اکسیر
که اراده رو نابود می‌کنه و همه موانع رو برمی‌داره.
پس ممکنه تحت تاثیرش باشی و خودتم ندونی.
واقعاً.
ولی بررسیش ساده‌ست.
می‌تونم گردنت رو ببینم، لطفاً؟
نمی‌خوام جلوتو بگیرم.
همه‌چیز روبراهه.
واقعاً معجزه‌ست.
لطفاً، لطفاً.
این‌طرف.
باید یه چیزی درست کنیم.
آروم، لطفاً.
مهمون داریم.
داریم می‌خوابیم.
آره، آره.
ببخشید.
مواظب باش، آره.
بله؟
خانم، انگار یادم میاد کاملاً درباره دیوارهای خونه مطمئن بودم.
نمی‌دونیم تو درباره ABM چی فکر می‌کنی، یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.
ببخشید، من متوجه گذر زمان نشدم.
خوبه.
حالا، آقا.
اگه جنتلمنی که ادعا می‌کنی هستی، فوراً از این اتاق میری.
می‌فهمم.
با احترام.
نه، نه، اون‌طرف.
از همون راه که اومدی برو.
داری چی‌کار می‌کنی؟
نمی‌تونی بپری، خیلی بالاست.
یعنی، تقریباً چهارصد سال صبر کردم تا دوباره ببینمت.
پس اگه بخوای برم، می‌تونم.
آره، نه، برو.
نه، نمی‌تونم شکستت بدم.
دارم خودمو زیر پنجره‌ات می‌کشم.
پس دوست داری دورتر بمیرم.
آره، نه، آره.
فقط فوراً بهم پسش بده.
راست می‌گی.
تو اون یکی نیستی.
داری سعی می‌کنی مثل همه قربانیات فریبم بدی.
راست می‌گی.
یه عطره، ولی هیچ‌وقت با تو ازش استفاده نکردم.
شنیدم خون قربانیاتو می‌خوری.
درسته.
اگه قربانیم نباشی، می‌تونی عاشقم باشی.
آروم.
تنها کسی که واقعاً عاشقمه.
تو کی باشی که این‌جوری باهام حرف بزنی؟
مرد خودم، می‌دونی.
من یه مرد مُردم که به خواست خدا محکوم به زندگیه.
چرا خدا از همچین مردی استفاده کنه؟
چون اونو ازم گرفت.
پس نفرینش کردم و ولش کردم.
اون منو به باور عامه کشوند که از خون خوشم نمیاد.
حتی اگه خون تو طعم دلچسبی داشته باشه.
بدون وقت تو، تکانشی نمی‌شی
از اون مرد و به زور بهش نگاه می‌کنی.
اینا فقط حرفن.
حرفای جذاب برای گول زدن من.
راست می‌گی.
بعضی وقتا حرفا نمی‌تونن گولت بزنن.
دستمو بگیر.
و هیچ‌وقت دروغ نگو.
هیچ‌وقت حقیقت درباره خودم و فکرایی که درباره تو دارم بهت نگم.
یا درباره اینکه واقعاً کی هستی.
هیچ‌وقت بهت نگم چقدر از آرایش کردن
صورتت و گردنت و لبهات لذت بردم.
آخرین چیزی که بهم گفت یادته؟
گفت، مواظب خودت باش، شاهزاده من.
پادشاهم.
زندگیم.
چون بدون تو نمی‌تونم زنده بمونم.
من
می‌خوام منو بگیری.
الان.
تو کل زندگیتو اونجا داری.
می‌خوام دوستت باشم.
و عروست.
لطفاً، شوهرم.
لطفاً.
نه؟
آره.
خیلی خوبه.
مثل همون تو بیمارستانه.
بهش فکر کن.
اینجاست.
خدای من.
فقط یه جا هست.
انگار مینا غیبش زده.
با اون؟
نه، متأسفانه آره.
این مرد شیطانه.
باید هرچه زودتر متوقفش کنیم.
قدردانم.
ولی فکر می‌کنی بتونی مارو به اون قلعه تو رومانی راهنمایی کنی؟
بله، پدر.
نمی‌تونیم همین‌جوری بدون آمادگی و بدون کمک بریم.
فکر کنم یکی رو می‌شناسم که بتونه کمکمون کنه.
تا-دا!
بفرما.
مادرتون.
پس دلت برام تنگ شده.
معلومه.
عزیزم، هر روز برات دعا می‌کنم.
چیزی که پیش اومده یه آینه‌ست.
هست.
خدا، دعاهاتو نگه دار.
و حالا من کاملاً خوب شدم و آماده‌ام تا آخر عمر عاشقت باشم.
هنری، بدون تو داشتم دیوونه می‌شدم.
خب، از بیمارستان مرخص شدی.
بهت گفتم بهم خبر بدی.
می‌دونم، می‌دونم.
یه ساعت پیش بتی رو ول کردم و مستقیم اومدم اینجا.
و تو کاملاً نابودم کردی.
معلومه.
با سؤالاتت حوصلمو سر نبر.
برای دیدن من هیجان‌زده نیستی؟
معلومه.
هنری، دلم برای آغوشت تنگ شده.
و برای اینکه لباتو بکشم بیرون.
مخصوصاً گردنت.
چطور جرئت کردی!
کجا داری میری؟
یه توضیحی هست.
می‌تونیم اینجا توضیح بدیم.
خدای من، تو چی‌کار کردی؟
تو چی‌کار کردی؟
دوستانم.
از وقتی الیزابت بازنشسته شده بودم.
استاد.
اونا همین حالا دنبالتن.
و ما به‌زودی ازت دفاع می‌کنیم.
فکر کنم وقتشه که بری.
ممنون بابت نگرانیت.
ولی ما بالاخره خونه‌ایم.
جای دیگه‌ای برای بودن نیست.
اینو بگیر.
فکر نکنم دیگه به خدماتت نیاز داشته باشم.
حالا با آرامش برو.
فکر می‌کنی خدا ما رو به‌خاطر این‌همه عشق به هم ببخشه؟
خدا عشقه.
اون می‌فهمه.
و اگه نفهمه، می‌تونه بره جهنم.
می‌تونم اینجا بمونم.
اونجا تو تابوتش می‌خوابه.
تابوت آخرین جاییه که دوست دارم بخوابم.
همه‌مون یه روزی می‌ریم.
پس این...
اون همونه.
توئه.
پس این...
موقعیت بزرگ‌تره.
آرمادا.
نمی‌خوام جونتو ببخشم.
منو مجبور نکن از دلم برگردم.
من همیشه قوممو این‌همه سال دنبال کردم.
آره.
ولی مطمئن باش نیومدم باهات بجنگم.
نه، من... با خدا می‌جنگم.
به سطحش علاقه‌ای ندارم.
تو با خدا نمی‌جنگی، پسرم.
با خودت می‌جنگی.
نه؟
نه، نه، من جنگیدم.
و به نامش کشتم.
ما به نامش زندگی می‌کنیم و غصه می‌خوریم.
چرا باید بخواد مخلوقشو نابود کنیم؟
انسان به نام خودش می‌کشه.
ولی تو دوباره داری این کارو می‌کنی.
همه‌چیز واقعاً خوبه.
چرا خدا تو رو اینجا فرستاده تا منو بکشی؟
خدا منو اینجا فرستاد تا نجاتت بدم.
پس حالا خدا می‌خواد منو نجات بده.
بعد از اینکه قرن‌ها حق مرگ رو ازم گرفت.
ولی این تنبیه نیست.
این یه فرصته.
توبه کن و راه نجاتتو پیدا کن.
اون نجات منه.
ولی تو لعنت اون هستی.
یه کم دیگه وقت لازم دارم.
الیزابت، اگه من بمیرم نفرین غیبش می‌زنه.
تو دوباره آزاد می‌شی.
ولی تو آزادی منی.
تو آزادی منی، منم.
داری می‌میری؟
دراکولا؟
فکر می‌کنی عاشقشی یا انتظار داری جونشو برات فدا کنه؟
روحت هنوز مال خداست.
اگه واقعاً عاشقشی، بذار به زندگی برگرده و تو به خدا برگرد.
دراکولا!
در رو باز کن!
چهارصد سال پیش
از کشیش خواستم خدا زنمو نجات بده.
نداد.
این‌بار می‌تونی دعامو بشنوی؟
چه بشنوه چه نشنوه،
فقط تو می‌تونی سرنوشتو عوض کنی، پسرم.
اگه نجاتش بدی، تا ابد در آرامش خواهی بود.
چطور کمکم کرد فکر کنم نظرمو عوض کردم؟
چون عاشقتم.
منم عاشقتم.
مینا!
این نفس شکسته‌ست.
حالا همه‌چیز خوبه.
خوبه.
ممنون.
خداحافظ