رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie. Com
واقعاً دیر وقته، آلیس.
نباید اینجوری یهو غیبت می‌زد.
بابا ماشینشو می‌خواد برگردونی.
آلیس، نمی‌دونم چی باید بگم.
کجاست؟ داره میاد خونه؟
آلی...
آخ، لعنتی.
ساعت از دو صبح گذشته.
- برگشت به آپارتمان؟ - نمی‌دونم.
چی... چی... خب، پس کجاست؟ مدز، ماشین من کجاست؟
نمی‌دونم، فرانک. فردا ماشین منو بردار.
مسئله ماشین نیست، مگه نه، مدز؟
دوباره شیفت نداری؟
نه.
فکر می‌کردم ایستگاه انقدر کمبود نیرو داره که دیگه مرخصی نمی‌دن.
- همینطوره. - درسته.
این فقط یه اشتباهه، مدز.
ببین، چرا بهش زنگ نمی‌زنم؟ مطمئن شم که سالم برگشته؟
بابا فقط می‌خواد بدونه تو آپارتمان برگشتی یا نه.
ببین، اگه نمی‌خوای باهامون حرف بزنی، می‌تونی یه پیام بده یا هر چی.
فقط...
- کی؟ همین حالا شد؟ - چی شده؟
- آلیس، تو آسیب دیدی؟ - چی؟ چی؟
اون یکی آدم چی، اونا آسیب دیدن؟
مدی، مدی، چی شده؟
آلیس؟ اونا چی؟
- می‌تونی ببینی آسیب دیدن؟ - خب، یکی بهش زده؟
فرانک، بذار گوش بدم!
باشه، حالا کجان؟
تو چی؟ هنوز تو ماشینی؟
باشه. کسی اون دور و بر هست که بتونه کمک کنه؟
خونه‌ای هست؟ ماشینی هست؟
- کسی هست که بتونه کمک کنه؟ - مدز، بذار صداشو بلند کنه.
- چرا نه؟ کجایی؟ - باید صداشو بشنوم! مدز.
چی؟ چرا تو شهر نیستی؟ با ۹۹۹ تماس گرفتی؟
نه، نه! اول بذار باهاش حرف بزنم.
آمبولانس داره میاد؟
نه، آلیس، این خیلی مهمه. باید با ۹۹۹ تماس بگیری.
باید بهشون دقیق بگی کجایی
و دقیقاً چی شده، باشه؟
یه اپراتور بهت کمک می‌کنه، باشه؟
من قبلاً بهشون زنگ زدم.
باشه، پس آمبولانس داره میاد.
باشه. پس چرا با اپراتور تلفنی صحبت نمی‌کنی؟
- باید باهاشون حرف بزنی! - من قطع کردم!
اوه. نباید این کارو می‌کردی.
چی کار کرد؟ می‌تونی لعنتی بگی چی شده؟
هیس! اونا دارن سعی می‌کنن دوباره بهت زنگ بزنن.
- نه، باید بهشون زنگ بزنی، آلیس. - بذار باهاش حرف بزنم، مدز!
یه اپراتور می‌تونه راهنمایی‌ات کنه
که دقیقاً آمبولانس کجاست...
باشه؟ اونا می‌تونن بهت بگن دقیقاً چی باید بکنی، من نمی‌تونم.
چی؟ معلومه که می‌تونی!
نه، با ۹۹۹ تماس بگیر، آلیس. دوباره بهشون زنگ بزن. فرانک! اوه!
آلیس؟ ببخشید، چی شده؟
خدایا.
لعنتی. باشه. باشه، باشه، گوش کن، ام...
من میام پیشت. من و مامان داریم میایم پیشت، باشه؟
- پس تو خط بمون. - باید با اپراتور تو خط باشه.
نه، با تو! با تو، مدز، نه یه امدادگر دیگه.
تو خط بمون تا آمبولانس برسه.
آلیس، آمبولانس چقدر طول می‌کشه؟ گفتن چقدر؟
- سی... بیست دقیقه! - خدایا.
- داری میای دنبالم؟ - کجایی؟
تو جنگل اشفولکم، تو جاده هالو.
باشه، دارم میام.
آلیس، من اینجام تو خط.
بهت می‌گم دقیقاً چی باید بکنی.
ولی باید بری سراغ اون آدم تو جاده.
اول باید بدونیم وضعیتشون چطوره، آلیس.
- باشه؟ از ماشین پیاده شدی؟ - چرا هنوز اینجوریه؟ نبردیش تعمیر؟
نه، فقط باید یه کم فشارش بدی و تکونش بدی. بالاخره کار می‌کنه.
آلیس، نمی‌تونم به کسی کمک کنم اگه بهم جواب ندی یا کاری که می‌گم رو نکنی.
- خدا، مدز، ماشینتو درست کن. - آلیس، باهام حرف بزن!
- کجا باید برم؟ - جاده هالو. جنگل اشفولک.
اشفولک؟
عزیزم، اگه قراره این کارو بکنیم، باید الان بکنیم.
آلیس، اگه اونا رو تو جاده ول کنی، ممکنه بمیرن.
نمی‌خوای این اتفاق بیفته.
پس از ماشین پیاده شو.
الان صداشو بلند می‌کنی؟
آلیس، حالشون چطوره؟
یه دختره.
خدا، تقریباً هم‌سن منه. مامان...
چی کار کنم؟ مامان؟
- نفس می‌کشه؟ - تکون نمی‌خوره.
باشه، برو پیشش. واکنش نشون می‌ده؟
نمی‌تونم. چشماش بازه.
- اوه، خدا. - برو کنارش زانو بزن و...
- نه، آلیس... - داره خونریزی می‌کنه.
آره، آلیس، دیگه نمی‌تونیم صبر کنیم. باشه؟ باید الان این کارو بکنی.
- من باهاتم. - تو این‌جا نیستی. هیچ‌کس این‌جا نیست.
عزیزم، من دارم تا جایی که می‌تونم تند میام. زود می‌رسم.
الان باید به حرفای مامان گوش کنی، باشه؟
اون می‌دونه چطور آدما رو نجات بده. این کارشه.
یهو از هیچ‌جا پرید بیرون...
می‌دونم. و هیچ‌کس تو رو مقصر نمی‌دونه.
فکر نمی‌کنم نفس بکشه.
باشه، آلیس. اول باید راه تنفسشو چک کنیم، باشه؟
می‌خوام یه دستتو آروم بذاری رو پیشونیش
و با دست دیگه‌ات نوک چونه‌شو بلند کنی تا راه تنفسش باز شه.
- گرفتی؟ - باید گوشیمو بذارم زمین.
آره. ما رو بذار رو اسپیکر تا بدونی این‌جاییم.
باشه. راه... راه تنفسش بازه.
باشه، حالا می‌خوام نفس کشیدنشو چک کنی.
یه دستتو کف دست به پایین بذار رو سینش
ببین بالا و پایین میره،
و همزمان گوشتو
ببر نزدیک دهن و بینیش، خیلی نزدیک.
می‌خوام گوش کنی و نفسشو حس کنی، باشه؟
مامان، فکر نمی‌کنم...
باشه. آموزش CPR که بهت دادم یادت هست؟
- یادت هست چطوره؟ - نمی‌تونم...
می‌تونی، می‌تونی. فشار دادن سینه رو یادت بیار.
قراره یه دوره ۳۰ تایی بکنیم
و بعدش دو تا تنفس مصنوعی بینشون.
یادت نره بینیشو محکم ببندی، باشه؟
آلیس، نمی‌خوام مجبور باشی این کارو بکنی، عزیزم،
ولی اگه اصلاً تلاش نکنی، بعداً برات خیلی سخت‌تر میشه.
آلیس، فشار دادنو شروع کن.
- باشه، باشه. - آفرین، دختر خوب.
- ریتمش یادت هست؟ - فکر کنم آره.
- باشه، معطل نکن. - باشه! می‌شمرم، می‌شمرم.
باشه، من باهاتم.
یک، دو، سه، چهار، پنج،
شش، هفت، هشت، نه، ده.
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت...
- دستاتو صاف نگه دار. - نه، ده.
یک، دو، سه، چهار، پنج،
شش، هفت، هشت، نه، ده.
- سی تا. - آره، و دو تا تنفس مصنوعی.
و دو تا تنفس مصنوعی.
عالیه، خیلی خوب، آلیس. حالا دوره رو تکرار کن.
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه، ده.
- یک، دو، سه، چهار... - انگشتاتو قفل کن تو هم.
- از پاشنه دستت استفاده کن. - پنج، شش، هفت، هشت، نه، ده.
یک، دو، سه، چهار، پنج،
- شش، هفت، هشت، نه، ده. - دستاتو صاف نگه دار.
و دوباره. داری عالی کار می‌کنی، آلیس.
- چی؟ - نمی‌تونه این کارو بکنه.
- باید بکنه. - مدز، اگه اون دختر مرده باشه؟
- به یکی زده، فرانک. - آره، می‌دونم.
چرا اینو می‌پرسی؟
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه، ده.
- باشه، و دوباره، آلیس. - مامان، هیچی نمیشه.
باشه، آلیس. فقط باید قلبشو به کار بندازی تا آمبولانس برسه.
- دوره‌ها رو تکرار کن. - اگه به موقع نرسن چی؟
ببین، عزیزم، می‌دونم این آسون نیست،
ولی جونش تو دستای ماست.
حالا تو دستای منم هست، مثل تو، باشه؟ پس ادامه بده.
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه، ده.
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش...
نه، آروم نکن، عزیزم. آروم نکن.
آهنگو یادت میاد؟ ♪ نلی فیل چمدونشو بست ♪
♪ و با سیرک خداحافظی کرد ♪
♪ با یه صدای ترومپتی-ترومپ، ترومپ... ♪
- خوبه. آره. - ♪ رئیس گله داشت صداش می‌کرد ♪
♪ دور، خیلی دور ♪
انگشتاتو قفل کن. فشارو نگه دار.
- اون... نفس نمی‌کشه... - باشه، دو تا تنفس مصنوعی.
- باشه، نبضشو حس می‌کنی؟ - نه. نه، هیچی نمیشه!
- کار نمی‌کنه! - باشه، پیدا کردن نبض می‌تونه سخت باشه.
یه دوره دیگه برو. فقط تا وقتی امدادگر بیاد و تحویل بگیره.
- مامان، نمی‌تونم... - نذار بمیره، آلیس.
- لعنتی، مدی! - لطفاً، دوباره فشار دادنو شروع کن!
- این کار نمی‌کنه! - ما نمی‌دونیم.
عزیزم، می‌تونی وایسی. اشکالی نداره وایسی. این تقصیر تو نیست.
- نمی‌تونه همین‌جوری وایسه! آلیس؟ - تو هیچی از وضعیت اون دختر نمی‌دونی.
آلیس ممکنه داره بیخودی این کارو می‌کنه. داری لعنتی بهش آسیب می‌زنی.
این کار منه، فرانک. تو منو تو این موقعیت گذاشتی، تو کنترل.
- اگه وایسه، نمی‌تونم بهش کمک کنم. - مامان؟
- باشه. می‌تونم چند تا دیگه بکنم. - آره، دخترم. می‌دونم می‌تونی.
♪ نلی فیل چمدونشو بست و با سیرک خداحافظی کرد ♪
♪ با یه صدای ترومپتی-ترومپ، ترومپ، ترومپ، ترومپ ♪
♪ رئیس گله داشت از دور، خیلی دور صداش می‌کرد ♪
♪ یه شب زیر نور نقره‌ای تو جاده مندلی همدیگه رو دیدن ♪
- و دوباره، آلیس. - باید وایسه.
نه، و دوباره، آلیس.
♪ نلی فیل چمدونشو بست و با سیرک خداحافظی کرد ♪
♪ با یه صدای ترومپتی-ترومپ ♪
چی بود... چی بود اون؟
- چیه؟ چی شده؟ - مامان، سینش!
عزیزم، اشکالی نداره. این ممکنه پیش بیاد، باشه؟ هنوز می‌تونی ادامه بدی.
لعنتی، مدز. چی کار کرده؟
احتمالاً یه دنده شکسته یا جناغش ترک برداشته.
این اتفاق می‌افته، باشه؟
داری شوخی می‌کنی؟ آلیس، برگرد تو ماشین.
نه، این به این معنی نیست که از دستش دادیم، فرانک.
مامان، سینش، فرو رفته.
باشه، باشه. آلیس، برو تو ماشین.
نه، فرانک، نمی‌تونه. نمی‌تونه.
لعنتی، بس کن! تموم شد! آلیس، دختره رو ول کن.
تو ماشین منتظر آمبولانس باش.
🅳🅾🆆🅽🅻🅾🅰🅳 🅵🆁🅾🅼 🅼🅾🆅🅸🅴🅿🅾🆅🅸🅴
آره، آره.
فرانک، تو هیچی از این نمی‌دونی که این چه بلایی سرش میاره.
اون قبلاً مرده بود، مدز.
هیچ کاری نمی‌تونی بکنی که اینو برگردونی. دختره مرده.
متأسفم.
آلیس؟ آلیس؟ لعنتی!
بیا دیگه.
بیا، بیا، بیا.
به آلیس فینچ رسیدید.
الان خیلی سرم شلوغه.
اگه مهمه، پیام بذارید. خداحافظ!
آلیس، لطفاً، گوشی رو بردار.
من و مامان باید بدونیم آمبولانس رسیده.
و اینکه تو خوبی، باشه؟ ما دیگه نزدیکیم، پس بهمون زنگ بزن.
فکر می‌کنی تنهاست؟
آمبولانس تا حالا باید رسیده باشه، نه؟
زمان پاسخ برای یه تماس دسته یک کمتر از ۱۵ دقیقه‌ست.
این یعنی آره؟
ببخشید، شنیدن اینکه داره اینو تحمل می‌کنه، مجبور شدم بهش بگم وایسه.
هر دومون می‌دونیم اون دختر...
مدز، من فقط به فکر حال آلیس بودم.
فکر می‌کردم تو هم باشی. این یه مورد ناامیدکننده بود.
داری چی کار می‌کنی؟
- مدی؟ - این ماشین منه، فرانک.
- کی دوباره شروع کردی؟ - نکردم.
ببین، می‌دونم نمی‌تونم بفهمم از دست دادن یه... یه بیمار چه حسی داره.
اون دختر معلوم بود مرده.
من باید آلیس رو... باید دخترمون رو در اولویت می‌ذاشتم.
- اونا یکی بودن. - نه، نیستن.
- تو منو راضی کردی. - این یعنی چی؟
اون باید با یه پاسخ‌دهنده کنترل‌شده تو خط بود، نه من.
می‌تونی خاموشش کنی؟
بیا دیگه، بیا، بیا، بیا.
به آلیس فینچ رسیدید. الان خیلی سرم شلوغه.
اگه مهمه، پیام بذارید. خداحافظ!
آلیس، لطفاً، لطفاً، گوشی رو بردار.
باید بدونم چی شده. باشه؟ این تقصیر تو نبود.
پلیس می‌فهمه. همه‌چیز درست میشه، آل.
یه دختر مرده، فرانک.
اون وسط یه جاده تاریک تو ناکجا پرید بیرون.
پلیس همه‌چیز رو در نظر می‌گیره.
و... و اصلاً چرا اون دختر این موقع شب تو اشفولک ول می‌گشت؟
- جدی؟ - ساعت تقریباً سه صبحه.
حتی نمی‌دونیم چرا آلیس اونجا بود.
مدز، می‌دونی اون کلی دلیل داشت.
- اشفولک تو مسیر برگشته. - خدا. داشت از ما فرار می‌کرد، فرانک.
فرار نمی‌کرد. چرا... چرا اینجوری حرف می‌زنی؟
این فقط... یه دعوا بود، مدز.
این فقط یه اشتباه تو قضاوت بود.
اون بچه خوبیه. شاید نمی‌دونی تو دانشگاه چقدر خوب عمل کرده.
استاداش پیشنهاد دادن یه سال بره استرالیا درس بخونه.
ما خوب بزرگش کردیم، مدز.
- فرانک. - چی؟
به خاطر شما مووی پووی
دلم برای والدینش می‌سوزه. اون دختر.
این موقع شب چرا تو جنگل می‌دوید؟
نمی‌دونم. شاید یه کمپ باشه.
بسته‌ست. یادت نمیاد ما آلیس رو اونجا می‌بردیم؟
آخرین هفته هر سپتامبر آخر فصل؟
شاید یه پارتی بود.
آلیس!
آلیس، نمی‌تونی دوباره اینجوری قطع کنی.
آمبولانس رسیده؟
- آلیس، باهامون حرف بزن! - کسی اونجا باهاته؟
- برگشتم تو ماشین. - باشه، باشه. خوبه. باشه، خوبه.
- فقط همون‌جا بمون. ما نزدیکیم. - گیر کرده تو گودال.
سعی کردم، ولی نتونستم درش بیارم.
غصه اونو نخور، الان نه.
به هر حال نباید رانندگی کنه. آلیس، می‌دونی نمی‌تونی محل رو ترک کنی.
مدز، داره همون‌جا می‌مونه، باشه؟
- آمبولانس چی؟ - هنوز نرسیدن.
کسی بهت زنگ زده؟ یه پاسخ‌دهنده باهات تماس گرفته؟
- باهاشون تلفنی بودی؟ - نه.
نمی‌فهمم. تا حالا باید یکی اونجا می‌بود.
احتمالاً تأخیر دارن. همون‌طور که گفتی، کمبود نیرو دارن.
- چرا تو جنگل اشفولکی؟ - مدز، می‌تونیم وقتی رسیدیم اینو حل کنیم.
نمی‌خوای اول بشنوی قبل از اینکه پلیس برسه؟
آلیس، بگو چی شده.
داشتم رانندگی می‌کردم. از تو جنگل یهو پرید جلوی ماشین.
با چه سرعتی می‌رفتی؟
- نتونستم از جلوش برم کنار. - با چه سرعتی؟
- نمی‌دونم. از جاده لیز خوردم. - چرا از اشفولک راندى؟
داشتم می‌رفتم سمت آپارتمان، ولی بعد فکر کردم این سریع‌تره.
- سریع‌تر از بزرگراه؟ - نمی‌تونستم تو جاده اصلی بمونم.
- چی؟ چرا؟ - مدز، آروم بگیر.
آلیس، پلیس همه این سؤالا رو ازت می‌پرسه.
نمی‌تونستم نفس بکشم، یا... یا تمرکز کنم. دستام می‌لرزید.
هی به همه‌چیزایی که گفتی فکر می‌کردم.
نمی‌تونستم برگردم آپارتمان چون اون اونجا بود!
نمی‌تونستم بیام خونه چون شما اونجا بودین.
فقط می‌خواستم تنها باشم!
برای همین راندم تو اشفولک.
من و دوستام قبلاً شبا می‌اومدیم اینجا وقتی هیچ‌کس نبود.
اینجا بود که اولین بار یاکوب رو دیدم.
اگه یاکوب رو تو آپارتمان می‌دیدم،
اون‌وقت باید بهش می‌گفتم،
ولی نمی‌دونستم چی باید بگم.
آلیس. آلیس، الان نگران اون نباش.
اگه اول به اون گفته بودم به‌جای شما، الان اینجا نبودم!
آلیس، کی اونجا رسیدی؟
مطمئن نیستم. شاید حدود ساعت ده.
ده؟ اون بیش از چهار ساعت پیش بود.
- خسته بودم. خوابم برد. - خدا، آلیس! نمی‌تونی این کارو بکنی!
جایی نداشتم برم! و خیلی خسته بودم.
بیدار شدم و نتونستم دوباره جاده اصلی رو پیدا کنم.
گم شدم. اینجا مثل یه مارپیچه.
- باورت نمی‌کنم. - چی؟
باورم نمیشه که اونجا روندى که چرت بزنی.
پلیس هم نمی‌تونه کاری کنه.
- آلیس، تو نشئه‌ای؟ - چی؟ اینقدر مسخره نباش!
- آلیس، بهم بگو. - معلومه که نیست!
فرانک، پارسال سپتامبر آلیس خیلی ناراحت بهم زنگ زد
چون با چند تا از دوستاش ام‌دی‌ام‌ای مصرف کرده بود،
و فکر می‌کرد داره اوردوز می‌کنه.
خیلی ترسیده بود که بره بیمارستان، برای همین به من زنگ زد.
آخرش معلوم شد فقط یه حمله پانیک داشته. درست نمی‌گم، آلیس؟
من... صبر کردم تا حالم برای رانندگی خوب بشه.
- خدایا. - من چیزی حس نکردم.
- آلیس، چی مصرف کردی؟ - زیاد نبود...
- نمی‌فهمم. - همه تو دانشگاه این کارو می‌کردن. من...
- فقط می‌خواستم حالم بهتر بشه. - آلیس. می‌فهمی این یعنی چی؟
یعنی تو تحت تأثیر بودی.
اینجوری نبود.
اون فقط دوید وسط جاده.
آلیس، حتی نمی‌دونی با چه سرعتی می‌رفتی.
پلیس... چرا آمبولانس هنوز نرسیده؟
بگو بهشون زنگ زدی. لطفاً!
- فکر کردم تو می‌تونی نجاتش بدی. - آلیس.
ببخشید. ببخشید.
- آلیس، چرا به ۹۹۹ زنگ نزدی؟ - نمی‌دونم.
چرا، می‌دونی. به ما زنگ زدی چون همیشه به ما زنگ می‌زنی.
چون ما بهت یه راه آسون می‌دیم.
نیاز داشتم بهم بگین چیکار کنم.
آلیس، اگه آمبولانس هیچ‌وقت قرار نبود بیاد،
اون‌وقت سی‌پی‌آر کاملاً بی‌فایده بود!
چطور نمی‌فهمیدی؟
- نتونستم نجاتش بدم! - ببخشید!
آمبولانس، اونا شاید می‌تونستن نجاتش بدن!
همه‌چیز خیلی سریع اتفاق افتاد!
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
خدایا، باید به یکی زنگ بزنیم.
چند تا افسر پلیس می‌شناسم. سوفیا گرنت چطوره؟
- اون با ملایمت برخورد می‌کنه. - نه، مامان، داری به پلیس زنگ می‌زنی؟
- باید این کارو کنیم، آلیس. - اونا منو دستگیر می‌کنن؟
نمی‌دونم، آلیس! نمی‌دونم چی بگم!
- نمی‌دونم چطور درستش کنم! - قراره برم زندان؟
نمی‌تونم درستش کنم.
می‌تونم با سوفیا حرف بزنم و اون می‌دونه چطور موضوع رو مدیریت کنه.
ولی... ولی اون فقط پرید بیرون. من... نمی‌تونستم بپیچم. قسم می‌خورم.
بابا...
لطفاً، قسم می‌خورم. نمی‌تونستم.
آلیس، دیگه کاری از دستمون برنمیاد!
نباید به من زنگ می‌زدی!
نمی‌خوام برم زندان!
من تقصیر رو به عهده می‌گیرم.
من... من... تقصیر رو به عهده می‌گیرم.
- نمی‌تونی این کارو کنی. - چرا، می‌تونم. من باباشم.
این ماشین منه. فقط بگو من رانندگی می‌کردم.
- فرانک، نه. - فقط باید زودتر بهش برسیم.
پلیس می‌فهمه. من می‌تونم با سوفیا حرف بزنم.
- اون موضوع رو مدیریت می‌کنه. - و بعد آلیس دستگیر می‌شه.
اگه اول به جاده هالو برسیم، تو می‌تونی ببرش خونه.
من با ماشین می‌مونم. و... و با جسد.
به پلیس زنگ می‌زنم و دقیقاً همون چیزی که آلیس بهمون گفت رو می‌گم،
که اون دوید وسط جاده، جلوی ماشین،
و هیچ کاری... هیچ کاری از دستم برنمی‌اومد.
من هوشیارم، مدز. الکل مصرف نکردم.
مواد مخدر هم نه.
شاید یه کم تند می‌رفتم.
ولی پلیس می‌فهمه. ساعت سه صبحه.
جاده تاریک، بدون چراغ خیابون، و اون از توی جنگل دوید بیرون.
- اونا می‌فهمن. - فرانک.
هیچ کاری نمی‌تونستم بکنم که جلوی این اتفاق رو بگیرم.
اگه آلیس رو از معادله حذف کنیم،
اون اصلاً... اصلاً اونجا نبوده.
درست نمی‌گم، آلیس؟
من اینجام نیستم.
خوبه. پس تمومه.
آلیس، باید یه لحظه با بابات حرف بزنم. گوشی رو میوت می‌کنم.
- نه، نمی‌خوام تنها باشم. - فقط یه لحظه‌ست، باشه؟
- نمی‌تونی اینو بپوشونی. - نمی‌پوشونم.
پلیس می‌فهمه.
پلیس هر چی بهشون بگم باور می‌کنن
چون دلیلی ندارن که نکنن.
ببین، یکی کشته شده، فرانک.
دیگه چی می‌تونی بگی، مدز؟ لعنتی!
دیگه چیکار می‌تونیم بکنیم؟ هیچی!
اگه بگن مرگ به خاطر رانندگی خطرناک بوده، تو می‌ری زندان.
- ممکنه همه‌چیزتو از دست بدی. - اگه آلیس بره زندان، من همه‌چیزمو از دست می‌دم.
نمی‌تونیم به خاطر یه اشتباه احمقانه تنبیهش کنیم.
این یه تصادف بود. نمی‌تونیم آینده‌شو خراب کنیم.
⒨⒪⒱⒤⒠⒫⒪⒱⒤⒠
داری دقیقاً همون چیزی که فکر می‌کنه می‌خواد بهش می‌دی. یه راه آسون.
ولی هیچ‌وقت چهره‌شو فراموش نمی‌کنه، فرانک.
این روی هر تصمیم کوچیکی که تا آخر عمرش می‌گیره تأثیر می‌ذاره.
می‌دونم.
و هر کاری کنیم، هر چقدرم سعی کنه نادیده‌ش بگیره،
عذاب وجدان ناب Mubarak خوردش می‌کنه.
پس همین‌جوریه؟ همه‌چیز ناامیده؟
نمی‌تونم قبول کنم، و... و نمی‌کنم.
ولی اگه اینقدر مشتاقی که... تسلیم بشی، پس باشه،
برو به دوست پلیست زنگ بزن
و بعد می‌تونی برای دخترمون توضیح بدی چرا کمکش نمی‌کنی.
می‌تونی توضیح بدی چرا همه‌چیز از دست رفت.
هنوز اونجایی؟
تو می‌تونی این کارو کنی. چون من نمی‌کنم. و... و نمی‌تونم.
تو زنگ بزن.
مامان.
- بابا؟ - من اینجام.
اوه! چی داره می‌شه؟
دیگه نزدیکیم. زود پیشت می‌رسیم.
- همه‌چیز درست می‌شه، آلیس. - مرسی.
می‌دونم. فقط... فقط تو خط بمون.
چی به سرش میاد؟
آلیس، لازم نیست الان درباره‌ش حرف بزنیم.
مامان؟ می‌خوام بدونم.
یه مأمور تحقیقات میاد و می‌برتش.
- خانوادش نه؟ - نه، اونا بعداً می‌بیننش.
- ولش کردم تو جاده. - فقط تو ماشین بمون، آلیس.
چطور می‌تونی تحمل کنی، مامان؟
- منظورت چیه؟ - وقتی سر کاری.
حتماً آدمای مثل منو می‌بینی که این کارو کردن.
چطور می‌تونی تحمل کنی نگاشون کنی؟
آلیس، تو هیچ کار غلطی نکردی.
- تصادف هر روز اتفاق می‌افته، آلیس. - این تصادف نبود.
آلیس، گفتم لازم نیست الان درباره‌ش حرف بزنیم، باشه؟
بیا... بیایم به دانشگاه فکر کنیم.
احتمالاً به‌زودی امتحان داری، نه؟
- نمی‌تونم... - و... و کارآموزیت.
یه سال... یه سال درس خوندن تو استرالیا.
من تو سن تو... هر کاری می‌کردم
تا همچین فرصتی گیرم بیاد.
آلیس، حالا فقط روبه‌رو رو نگاه می‌کنیم، باشه؟
فقط... فقط روبه‌رو. پشت سرمونو نگاه نمی‌کنیم، فقط روبه‌رو.
و تو قبل از اینکه بفهمی از این ماجرا دور می‌شی.
- نمی‌تونم دانشگاهو تموم کنم. - می‌تونی. و می‌کنی.
چون نمی‌ذاری امشب زندگیتو خراب کنه.
- ولی یاکوب چی؟ - آلیس، نه.
- اون باید بدونه! - نه، آلیس!
هر تصمیمی درباره‌ش، بعداً می‌تونیم حرف بزنیم.
الان تو حالت خوبی نیستی، باشه؟
و من می‌دونم چی به صلاحته.
من و مامان می‌دونیم چی برای تو درسته.
- اگه یاکوب بخواد ادامه بده... - گور بابای یاکوب! باشه؟
می‌دونم اون چه جور آدمیه. اینجور آدما رو می‌شناسم! اون...
آلیس، اون نمی‌خواد باهات کاری داشته باشه!
- ولی باید بهش بگم. - لعنتی، آلیس!
من اینجام که کنترل اوضاع رو دست بگیرم، باشه؟
منم که دارم این افتضاحو حل می‌کنم!
فکر کنم حق دارم از حالا به بعد تصمیم بگیرم،
و ول کردن دانشگاه برای تشکیل خانواده
با یه لهستانی لعنتی تو هجده سالگی اصلاً گزینه نیست!
یاکوب چکه.
باشه. ببین، آلیس. آلیس، نگاه کن.
تو ماشینمونو دزدیدی که از یه دعوا فرار کنی،
رفتی تو جنگل که نشئه کنی،
وقتی تازه فهمیدی بارداری،
به جای اینکه تو خونه با دوست‌پسرت روبه‌رو شی.
این...
من و بابات تو سن کم تو رو داشتیم، درسته،
و معلومه که هر کاری برات می‌کنیم.
ولی من پای حرفم وایمیستم.
تو آماده‌ی این مسئولیت نیستی، عزیزم.
تماشا کن و حالشو ببر — مووی پووی
وقتی بهمون گفتی، ببخشید اگه واکنش من
اون چیزی که امیدشو داشتی نبود.
ولی اون موقع گفتم و حالا هم می‌گم،
تو نمی‌خوای والد باشی، آلیس.
تو خواستی؟
- چی؟ - می‌خواستی والد باشی؟
اوه، آلیس، مسخره نباش. معلومه که می‌خواستیم.
تنها چیزی که می‌خوایم اینه که ازت در برابر همه‌چیز محافظت کنیم.
و این تصادفات،
مثل مواد و یاکوب، همه‌شون درست می‌شن،
و من هر کاری لازم باشه می‌کنم تا تورو به مسیر برگردونم، و...
آلیس، همیشه کنارت می‌مونم که راهنماییت کنم.
و این چیزا همیشه به بهترین شکل درست می‌شن...
- لعنتی. - پیچو رد کردیم؟
خب، می‌گه یه پیچ به چپ بوده. من ندیدم.
- مطمئنی؟ - آره، مطمئنم پیچ چپ نبود.
جی‌پی‌اس قاطی کرده مثل همه‌چیز تو این ماشین لعنتی.
- باید برگردیم؟ - نه، می‌دونم این مسیر درسته.
- مدز، برات وقت سرویس گرفتم. - فکر کنم باید برگردیم.
- فکر کنم باید ماشینتو می‌بردی سرویس. - فرانک.
- می‌دونم کجا دارم می‌رم! - داره می‌گه برگردیم!
این مسیر می‌برتت به پشت قله‌ها نزدیک جنگل اشفولک.
تو که یادت نیست، یا انگار این روزا اصلاً برات مهم نیست.
قدیما هر سال خانوادگی می‌اومدیم اینجا.
- چی؟ این یعنی چی؟ - خودت می‌دونی یعنی چی.
- می‌دونم؟ - آره!
این شش هفت ماهه، تو اینجا نیستی.
- نیستی. - بابا، فکر کنم...
حتماً بهم نمی‌گی چی تو سرته.
اگه بهت می‌گفتم آلیس مواد مصرف می‌کنه باور نمی‌کردی.
مسئله این نیست.
تو غایبی. حتی دیگه سر کار نمی‌ری...
چیزایی که این روزا می‌گی اینجوری به نظر میاد که تو اصلاً...
اصلاً برات مهم نیست، و هیچ‌وقت نبوده.
کاش اون ماشین لعنتیتو درست کرده بودی.
- داره می‌گه برگردیم، فرانک. - جایی برای پیچیدن نمونده.
- بابا، می‌بینمتون. - چی بود؟
می‌بینمتون. نور چراغای ماشینتونو از بین درختا می‌بینم.
چی... چی می‌گی؟
برو جلو. جاده طولانیه. دور جنگل می‌پیچه.
ولی نزدیکین.
چراغای ماشینمو روشن می‌کنم که ببینینم.
- نه، نه، نه! خاموششون کن! - چی؟
چراغاتو خاموش کن! اونا ما نیستیم!
ماشین یکی دیگه‌ست!
- دیدنت؟ - هنوز دارن این‌طرف میان.
- اونا منو می‌بینن. اونو! - نه، نمی‌بینن. باشه، گوش کن.
بابا، چیکار کنم؟ چی...
اونا... اونا نمی‌بیننش و نمی‌فهمن اونجاست،
چون تو قراره جسدشو از جاده بکشی کنار، باشه، آلیس؟
همین حالا برو و جسدشو ببر تو جنگل
و جایی قایمش کن که دیده نشه.
- نه، فرانک، نمی‌تونه این کارو کنه. - جسدشو از جاده ببر، آلیس.
- نه، فرانک، نه. فرانک. - فقط لعنتی این کارو کن!
- نه، بابا، نمی‌خوام. - باید این کارو کنی وگرنه تمومه!
- فرانک، به من گوش کن. - به خاطر خدا!
- قبل از اینکه برسن! - این فقط اوضاعو بدتر می‌کنه.
همه‌چیز تحت کنترله.
باشه، آلیس،
جسدشو از جاده ببر.
باشه.
- فرانک. - نگو. نگو، مدی، نگو.
- روش تمرکز نکن، آلیس. - نمی‌تونم این کارو کنم.
چرا می‌تونی. از لباسش بگیرش. ببرش از جاده!
لطفاً، سریع!
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
قایمش کردی؟ در امانه؟
کفشش تو جاده جا موند.
خب، برگرد و برش دار! زود باش!
باشه.
صورتش داره عوض می‌شه!
- چی... چی می‌گی؟ - داره یه نفر دیگه می‌شه!
- آلیس، حرفات بی‌معنین! - نه، نمی‌تونم! نه، نمی‌تونم!
آلیس، هنوز نشئه‌ای؟
نه، آلیس، فرار نکن. فرار نکن! فرار نکن!
سلام.
حالت خوبه؟ عزیزم، چراغا رو خاموش کن.
داری این کوچولو رو کور می‌کنی. قصدمون ترسوندنت نبود.
با ماشینت کمکی لازم داری؟
- تنهایی اینجایی؟ - آلیس، باهاش حرف بزن، بگو بره.
اگه تصادفی چیزی شده، من و شوهرم می‌تونیم کمک کنیم...
دارم با تلفن حرف می‌زنم. یعنی، خوبم. صدمه ندیدم.
- ولی اینجا چی شده؟ - من... فقط مجبور شدم وایستم.
تو جوب؟ اشکالی نداره اگه از ماشینم پیاده شم؟
- نه، آلیس، بگو بره. نه، لطفاً، واقعاً. من خوبم.
اوه، لازم نیست هول کنی.
لازم بود یه کم خون تو پاهام جریان پیدا کنه.
راه زیادیه تا اینجا بیای.
روزا خیلی منظره‌ش قشنگه.
می‌گن اینجا جادوییه.
پر از رمز و رازه،
مخصوصاً تو تاریکی شب.
آره.
- خیلی استرسی هستی. - چی؟
خیلی استرسی هستی. مثل یه روح.
نه، یه حیوون، شاید یه گوزن، پرید جلوی...
من... و لیز خوردم تو جوب و...
عزیزم، اینجا گوزن داریم؟
- نه. - شاید یه سگ فراری بوده.
- اینا چشونه؟ - نمی‌دونم.
دیدیم چراغاتو بالای جاده روشن خاموش کردی.
فکر کردیم یکی گیرش اومده.
نه. ببخشید. من خوبم.
هوم.
آلیس، بگو داری با والدینت حرف می‌زنی، ما داریم می‌رسیم.
والدینم، اونا تو تلفنین. دارن میان که ماشینو دربیارن.
اوه! خب، ما می‌تونیم کمک کنیم.
نه، اشکالی نداره. خوبم.
بی‌خیال. عزیزم، طنابا رو از صندوق بیار!
می‌تونیم بکشیمت بیرون.
چرا کلیدای ماشینتو به من نمی‌دی؟ شاید بتونم دنده عقب بکشم.
نه. ترجیح می‌دم فقط برید.
وای! سرده.
خیلی کم میان اشفولک وقتی اینقدر سرده.
مخصوصاً شب.
جایی که هستیم تقریباً عمیق‌ترین نقطه جنگله با ماشین.
می‌دونی چرا اسمش جاده هالوئه؟
چون اینجا زمین مقدسه، پر از افسانه و داستان.
قدیما، مشرکا تو این جنگل به پریا احترام می‌ذاشتن.
حالا همه افسانه‌ها شده قصه‌های دور آتیش
برای جوونا که میان اینجا مست کنن.
خب تو چطور پیدات شد اینجا؟
- واقعاً تنهایی؟ - چی؟
می‌گم «ببخشید»، نه «چی».
و پرسیدم کسی تورو آورده اینجا؟
نمی‌فهمی.
از چشات معلومه که نشئه‌ای.
اگه فکر کردی می‌تونی با دوستات بیای اشفولک،
هر جور دلت خواست،
و جایی کمپ بزنی که هیچ‌کس پیدات نکنه،
و مست کنی، یا نشئه شی، یا هر چی،
باید یادت بیارم که داری قانونو می‌شکنی
و من حق دارم به پلیس زنگ بزنم.
- نه، نه. - می‌فهمی؟
نه، نیستم. اینجا هیچ‌کس نیست.
فقط گم شدم. لطفاً، من...
چی نشدی؟
- برای همین تصادف کردی؟ - فقط تنهام بذارید.
- برای همین تصادف کردی؟ - تنهام بذارید.
لازم باشه به پلیس زنگ می‌زنم؟
واقعاً متأسفم.
برای چی متأسفی؟ خانوم؟
- چی می‌خوای بهم بگی؟ - قصدم...
آلیس، آلیس. گوشی رو بده بهشون.
بذار من براشون توضیح بدم چی شده، باشه؟
- مامانم، اون می‌تونه باهاتون حرف بزنه. - چی قراره بگی؟
- باشه، گوشیتو بده به من. - نه، نگهش دار. نگهش دار.
از بلندگو استفاده کن.
- این مامانمه که داره حرف می‌زنه. - سلام؟
سلام. می‌تونی صدامو بشنوی؟
- تو مادر این دختری؟ - آره، من مادر آلیسم.
من اینجام با شوهرم.
و ما داشتیم گوش می‌دادیم
و نگرانیت رو درک می‌کنیم.
آلیس دیشب یه شب سخت داشت.
اون... داشت برمی‌گشت دانشگاه
و گم شد چون یه میان‌بر گرفت و آخرش از جاده خارج شد.
من و شوهرم داریم می‌ریم به سمت اشفولک.
واقعاً ازت ممنونیم که وایستادی و حال آلیس رو چک کردی.
ولی ما الان خیلی دور نیستیم. فقط چند... چند...
فقط چند دقیقه دیگه می‌رسیم.
⒨⒪⒱⒤⒠⒫⒪⒱⒤⒠
یعنی از اینجا به بعد ما می‌تونیم از آلیس مراقبت کنیم.
یعنی... می‌تونی بری.
می‌خوای ما دخترت رو توی جنگل تنها بذاریم؟
توی جنگل؟ تو تاریکی؟
خب، همون‌طور که گفتم، ما فقط چند دقیقه دیگه می‌رسیم.
تو جنگل چی کار می‌کردی؟
- چی؟ - تو جنگل؟
تو از اونجا با عجله و آشفتگی اومدی بیرون.
- چی کار می‌کردی؟ - ببخشید، لطفاً!
ببین، متأسفم، ولی می‌تونم بشنوم
که داری آلیس رو خیلی معذب می‌کنی.
نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، ولی اینکه شما غریبه‌اید
و نصفه‌شب تو جنگل می‌چرخید، منو نگران می‌کنه، باشه؟
این خیلی عجیبه، باشه؟
برای همین من و شوهرم خیلی خوشحال می‌شیم
اگه تو و شوهرت راهتونو بگیرین و برین
و برگردین تو ماشینتون و دخترمون رو تنها بذارین.
دارم تو رو معذب می‌کنم؟
آره.
خب، باشه.
حواست باشه زخمتو تمیز کنی.
- روی پیراهنت خون ریخته. - از تو ماشین ریخته.
- بعد از تصادفت؟ - آره، دستم برید.
هوم.
شب خوبی داشته باش.
- دارن می‌رن. - باشه. آلیس، برگرد تو ماشین.
- و در رو قفل کن. - ممنون که چیزی نگفتی.
- دیده شده، فرانک. - می‌دونم، می‌دونم، ولی هنوز اوضاع روبراهه.
- نه، این دروغ فقط بزرگ‌تر می‌شه. - بذار برسیم اونجا و ببینیم.
- برگشتم تو ماشین. - خوبه، در رو قفل کن، آلیس.
- چقدر دیگه راه دارید؟ - ما...
- آلیس؟ آلیس، چی شده؟ - نه، نه، نه، نه، نه.
- دارن چی کار می‌کنن؟ - نه، وایستادن. کنار جنگل.
- دارن دنبالش می‌گردن. خدای من. - باشه، باشه.
- فرانک. - چی کار کنم... چی کار کنم؟
- شاید پیداش نکنن. - فرانک، باید به پلیس زنگ بزنیم.
- قبل از اینکه اوضاع بدتر بشه. - نه، نه.
- فرانک، نمی‌تونیم جلوی چیزی که داره میاد رو بگیریم. - مامان، داری چی می‌گی؟
آلیس. آلیس. می‌خوام تو ماشین بمونی.
از ماشین بیرون نیا. بهشون بگو پلیس داره میاد.
و من الان به پلیس زنگ می‌زنم. همون کاری که باید خیلی وقت پیش می‌کردم.
- نه! - آلیس، لطفاً، متأسفم.
ولی قول می‌دم، این تنها راهه حالا.
نه!
آلیس، داری چی کار می‌کنی؟
آلیس، وایستا، لطفاً. آلیس، نمی‌تونی فرار کنی.
فرانک، بهش بگو وایسته!
آلیس، لطفاً! لطفاً!
قول می‌دم، پلیس کمکت می‌کنه اینو رد کنی.
نمی‌تونی از این فرار کنی.
آلیس، آلیس، نمی‌تونی.
دیگه جایی برای رفتن نداری!
خانم؟ وایستا! از ماشین بیا بیرون.
هی. هی! گیر کردی. فقط داری بیشتر تو گودال فرو می‌ری.
برو کنار! ما دختره رو پیدا کردیم. حالا می‌دونیم.
می‌دونیم تصادف بود، ولی باید وایستی.
قبل از اینکه به یکی دیگه آسیب بزنی! خانم، موتور رو خاموش کن.
- لطفاً، لطفاً، تنهام بذارید! - نمی‌تونیم.
آلیس، به من گوش کن. من و بابات اینجاییم برات.
ما با هم باهاش روبه‌رو می‌شیم. ولی باید وایستی.
پنجره، عزیزم.
نه!
نه، به من دست نزن! نه!
لعنتی تنهاش بذارید! تنهاش بذارید!
- به دخترم دست نزنید! - نه!
- خدایا. - مدی، چی شد؟
چی شد؟
⒨⒪⒱⒤⒠⒫⒪⒱⒤⒠
خدای من.
فرانک، یواش‌تر.
شاید فقط می‌خواستن جلوی فرارشو بگیرن.
اونا می‌دونن، مدی. می‌دونن، می‌دونن.
- باید به پلیس زنگ بزنیم. - نه، نه، دوباره به آلیس زنگ بزن.
- نه. - دوباره به آلیس زنگ بزن.
- باید مطمئن بشیم حالش خوبه. بعد به پلیس زنگ بزن! - نه، فرانک.
- مدی، داریم می‌رسیم! - نه!
- این خیلی دوروییه! - چی؟
تو به آلیس گفتی که نمی‌خواد مسئولیت والد بودن رو قبول کنه.
ولی انگار خودت فقط می‌خوای ازش شونه خالی کنی!
- داری چی می‌گی؟ - ما باید کسایی باشیم که اینو درست می‌کنن!
آلیس، آلیس؟ آلیس؟
فکر کنم می‌دونستید درباره اون دختر.
- آلیس کجاست؟ - تو حتماً باباشی.
- آلیس کجاست؟ - تو ماشینه، داره آروم می‌شه.
مجبور شدیم بشکنیم تو ماشین تا کلیداشو بگیریم. ممکن بود به خودش آسیب بزنه.
- بذارش پای تلفن. - تو شوکه و نمی‌خواست به تلفنت جواب بده.
عذاب وجدان یه جور عجیبی آدمو از کار می‌ندازه.
تصادف بود.
- مطمئن نیستم این‌طور ببینمش. - این یعنی چی؟
تصادف حتماً تو جاده اتفاق افتاده.
ولی دختره رو کشیدن جایی که دیده نشه، تو جنگل.
و هیچ اثری از پلیس یا آمبولانس نیست.
نه آمبولانس، نه پلیس. فقط دو تا والدین پشت تلفن.
و این تصادفی نیست، مگه نه؟
این دوراهی تو دوراهیه.
منطقی عمل کنیم یا احساسی؟
می‌تونم ببینم انتخابایی که اینجا کردید
از روی احساس برای دخترتون بود، نه منطق
برای اون بچه بدبختی که تو سرما ولش کردید.
گفتنش براتون خیلی راحته.
من امدادگرم. برای همین آلیس به ما زنگ زد.
فکر کردم می‌تونم از پشت تلفن اون دختره رو نجات بدم،
و وقتی فهمیدم نمی‌تونم، دیگه دیر شده بود.
دیر شده؟ چرا دیر شده؟
لطفاً فقط بذارید با آلیس حرف بزنم.
- نه. شما ولش کردید بمیره. - نه، نکردیم. ما... سعی کردیم احیاش کنیم.
آلیس کرد. ولی... ولی دختره احیا نشد.
دختره وقتی شوهرم بردش، خیلی سرحال به نظر می‌اومد.
- چی... چی گفتی؟ - دختره زنده‌ست.
خدای من.
- نمی‌فهمم. - خدا رو شکر.
زیاد ذوق‌زده نباش.
- چی... ولی... ولی زنده‌ست؟ - همینو گفتم.
- به پلیس زنگ زدید؟ - نه.
چرا؟
آلیس؟ اون... اون آلیسه؟
- آروم باش. - لطفاً، لطفاً بذارش پای تلفن!
- هیس. تو ماشین بمون. تو ماشین بمون. - بهش آسیب نزنید!
تخیلت حسابی کار می‌کنه.
- ولی فکر کنم همه‌مون داستان می‌سازیم. - داستانی وجود نداره.
دختره تو تاریکی جلوی ماشین پرید.
این تقصیر آلیس نبود. هر کاری که می‌تونست کرد تا نجاتش بده.
- این... این... حقیقت داره. - این توضیح نمی‌ده چرا اینجاست.
مست رانندگی کرد.
- چی می‌خوای؟ - یه داستان بهتر.
تماشا کن و حالشو ببر — مووی پووی
تو... تو والدینی؟
آره.
پس می‌فهمی تا کجا حاضری بری...
برای محافظت از بچه خودت.
می‌فهمی؟
همه کاری که آلیس کرد، فقط... فقط راندن به سمت جنگل بود
برای فرار از یه موقعیت استرس‌زا.
من بودم... من بودم که
بهش گفتم جنازه رو قایم کنه
چون نمی‌خواستم کسی بفهمه تا وقتی ما برسیم.
زنم قراره بود ببرتش خونه و من قراره بود بمونم و تقصیر رو گردن بگیرم.
ولی قسم می‌خورم ما... قصد فرار نداشتیم.
من... من مسئولم، نه آلیس.
من... من مقصرم. و این داستانه.
لطفاً...
هیچ والدینی نمی‌خواد هیولای بچه‌ش باشه.
هیچ‌کس نمی‌خواد بهش نه بگه.
و بعد بزرگ می‌شن و دیگه دیر شده.
من و شوهرم اینو به سختی یاد گرفتیم.
مثل چیزی که شما حالا دارید تجربه می‌کنید.
و از اون موقع داریم تاوان پس می‌دیم.
خب، تصمیم گرفته شد. باید با دخترت حرف بزنی.
ممنون.
آلیسه، درسته؟ بیا.
دهیدراته شدی و ضعف کردی. یه کم آب بخور. بنوش.
خوبه. حالا، با والدینت حرف بزن.
سلام.
حالت خوبه؟
نمی‌فهمم. چطور هنوز می‌تونه زنده باشه؟
آلیس، تو انقدر ترسیده بودی که فکر کردی کشتیش،
خودتو متقاعد کردی که حقیقت داره.
ولی مهم‌ترین چیز اینه که اون... اون... حالش خوب می‌شه.
مامان؟
نمی‌دونم. شاید... شاید ضربان قلبشو نشنیدیم.
ولی حس کردم سینه‌ش فرو رفت.
- آلیس، تو جونشو نجات دادی. - اگه آمبولانس خبر کرده بودم...
حالش خوب می‌شه. و... و تو هم خوب می‌شی.
و اون خانم هنوز بهمون اجازه می‌ده طبق نقشه پیش بریم
که بگیم من راننده بودم، باشه؟
هیچ‌چیز عوض نمی‌شه. باشه؟
باید تصمیم خودت باشه، آلیس.
- نه، تصمیم گرفته شده. - نه. فرانک، نمی‌تونیم براش تصمیم بگیریم.
چرا... چرا نمی‌ذاری این درست بشه؟
چون می‌دونم چی می‌شه اگه با چیزی که کردی روبه‌رو نشی.
این تو رو نابود می‌کنه. همه‌چیزتو.
مجبور شدم کار امدادگری رو ول کنم.
منظورت چیه؟
مدتی بود که داشتم علامت‌های هشداردهنده رو نادیده می‌گرفتم.
می‌دونی، زنگ‌های خطری که بهم می‌گفتن دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
بعدش به یه زنی هم‌سن خودم تو یه مرکز خرید فراخونده شدم.
وقتی رسیدیم صحنه، دیدم داره حمله پانیک می‌گذرونه.
و دقیقاً همون‌طور بود که انتظار داشتم.
تنفس سخت، انگشتای منقبض، چشم‌های از حدقه دراومده.
ما همیشه اینجور موارد رو داریم. من توشون خوبم.
همیشه می‌تونم یکی رو از حمله پانیک رد کنم.
همکارم گفت: «فکر کنم باید ببریمش بیمارستان.»
من گفتم: «نه، یه دقیقه دیگه حالش خوب می‌شه.»
ولی نشد، و نتونستم تنفسشو تنظیم کنم،
برای همین مجبور شدیم حرکت کنیم، و تو آمبولانس ایست قلبی کرد.
و من CPR کردم، ولی نتونستم برگردونمش.
وقتی رسیدیم بیمارستان، دکتر اورژانس مسئول
بهم گفت که یه آمبولی ریه بزرگ داشته.
چندتا لخته تو ریه‌هاش بود.
و من ندیدمش. سؤالای اشتباه پرسیدم.
و من... انقدر مطمئن بودم که دارم چی رو می‌بینم،
انقدر مطمئن بودم که حمله پانیکه که ندیدمش.
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
و... و هیچ‌کس منو مقصر ندونست.
فکر کردن یه اشتباه قابل درکه.
برای همین استعفا دادم.
پس، آلیس، باید تصمیم خودت باشه، عزیزم.
نمی‌تونه... من و بابات نمی‌تونیم برات تصمیم بگیریم، باشه؟
من ولش کردم اونجا.
اون دختر، درست مثل من.
صورتمو روی بدنش دیدم.
آره...
اگه زنده بمونه، می‌خوام بگم متأسفم.
می‌خوام کار درست رو انجام بدم.
باشه.
می‌رم به اون خانم بگم قبل از اینکه دیر بشه.
- چقدر دیگه راه دارید؟ - نزدیکیم. دو دقیقه دیگه.
باشه. پس یه کم دیگه می‌بینمت.
یادم رفته بود این چقدر عمیقه.
چرا یکی باید شب تنهایی بیاد اینجا؟
بفرما.
یه چیزی درست نیست.
آلیس؟ آلیس؟ آلی؟
این دیگه چیه؟ کجان؟ پلیس فقط می‌برتشون و می‌ره؟
- نه، نه، نه، این کارو نمی‌کنن. - مدی، هیچ‌کس اینجا نیست!
آلیس؟ آلی؟
فرانک. فرانک.
اون دختره‌ست!
خدایا. خدایا. خدایا.
خدای من. خدای من! مدی، اونا دروغ گفتن!
خدمات اورژانس.
- کدوم سرویس رو لازم دارید؟ - به پلیس نیاز دارم.
- در حال اتصالم. - بفرمایید، تماس‌گیرنده.
به پلیس وصل شدید. آدرس محلتون چیه؟
جنگل اشفولک... جاده هالو، جنگل اشفولک، پارک ملی.
- بله، می‌تونم اسمتونو داشته باشم؟ - مدلین فینچه.
- و ماهیت اضطراری چیه؟ - درباره یه تصادف ماشینه.
دخترم اینجا رانندگی می‌کرد و با ماشینش به یکی زد و کشتش.
باشه، باشه. آمبولانس و پلیس به محل اعزام شدن.
- شما شاهد تصادف بودید؟ - نه، نه، من و شوهرم تازه رسیدیم به صحنه.
پس الان با دخترتون و قربانی اونجایید؟
نه، فقط قربانی.
- و دخترქ
- و دخترتون؟ - اون... خب... اون...
سلام؟
مدی، آلیسه.
- خانم فینچ... - مدی، آلیسه. آلیسه.
- مدی، آلیسه. - خانم فینچ؟
آلیسه.
خانم فینچ، سلام؟ هنوز اونجایید؟
سلام؟ خانم فینچ، باهام حرف بزنید.
لطفاً یه چیزی بگید.
خانم فینچ، سلام؟ هنوز اونجایید؟ خانم فینچ، حالتون خوبه؟
سلام؟
نه، نمی‌تونه اون باشه. نمی‌تونه اون باشه، فرانک.
این اون نیست. یادته؟ یه چیزی گفت و ما صداشو شنیدیم.
یادته؟ نمی‌تونه اون باشه، فرانک. این اون نیست.
- خانم فینچ؟ - این آلیس نیست. این اون نیست.
- می‌شنوید منو؟ - مدی، این اونه.
- باید بفهمم چی داره می‌گذره. - فرانک، اون...
- سلام؟ - نه، فرانک. این آلیس نیست.
وایستا. وایستا.
- این آلیس نیست. - این آلیسه.
- یادت نیست... - سلام؟
اون... بهمون گفت که صورتش عوض شد
و ما یه چیزی شنیدیم.
- ما صداشو شنیدیم. - داری چی می‌گی؟
- می‌شنوید منو؟ - داری چی می‌گی؟
- این آلیسه. - سلام؟ خانم فینچ، باهام حرف بزنید. سلام؟
- نه، فرانک. نه، چون اون... - مدی، داری چی می‌گی؟
- داری چی می‌گی؟ - نه، فرانک.
- چون ما یه چیزی شنیدیم... - مدی.
و اون بهمون گفت که صورتش عوض شد.
- داری چی می‌گی؟ - و ما یه صدای وحشتناک شنیدیم.
- داری چی می‌گی؟ - و اون...
- این آلیسه. - خفه شو، فرانک! خفه شو!
خانم فینچ، باید یه چیزی بگید...
ⓜⓞⓥⓘⓔⓟⓞⓥⓘⓔ
آلیس؟
گوش کن.
- اینو گوش کن. - این چیه؟
آلیس؟
- مامان؟ - آلیس، من اینجام. من اینجام.
- حالم بده. - مطمئنم.
ما اینجاییم که کمک کنیم.
- آلیس، کجایی؟ - مامان، هنوز تو جنگلیم.
نمی‌تونن دور باشن.
چرا هنوز اینجاییم؟ داریم می‌ریم بیمارستان؟
پلیس؟ حال دختره خوبه؟
نه. اون مرده، آلیس.
تو کشتیش.
تو جنگل تو جاده هالو ولش کردی یخ بزنه.
نمی... نمی‌فهمم. - آره، می‌فهمی.
وقتی زیرش کردی می‌دونستی مرده.
و می‌دونستی که این پایان زندگی خودته،
آینده درخشانت، که دیگه هیچ‌چیز مثل قبل نمی‌شه.
- می‌دونستی چی کار کردی. - نه.
- مامان و بابامو می‌خوام. کجان؟ - ما اینجاییم، آلیس.
نه! شما مامان و بابام نیستید!
اوه، ولی حالا هستیم.
کسایی که بهشون می‌گی والدینت دیگه کنترلی ندارن.
خدای من!
اونا اون چیزی که لازمه برای آزاد کردنت
از این کار وحشتناک و شیطانی که کردی رو ندارن.
- این چیه؟ - عیسی مسیح.
هیچ والدینی نمی‌خواد هیولای بچه‌ش باشه، آلیس.
اونا نمی‌تونن با چیزی که باید انجام بشه روبه‌رو بشن. ولی ما می‌تونیم، آلیس.
و حالا برای تو اینجاییم.
همون‌طور که برای بچه قبل از تو بودیم.
و بچه قبل از اون.
لطفاً، ولم کنید!
کدوم طرف؟ کدوم طرف؟ کدوم طرف؟
لطفاً، نمی‌خوام اینجا باشم!
نه، ولی لیاقتت اینجاست. همتون اینو خواستید.
مامان!
غریزه اصلی یه والدین اینه که باور کنه
می‌تونه بچه‌شو از عواقب زندگی نجات بده.
که می‌تونه نجاتت بده، هر قیمتی که باشه.
- برای همین داستان می‌سازن. - اونا هستن؟
برای همین تو این مسیر هستی.
نمی‌خوام اینجا باشم! این چیه؟ من کجام، لطفاً؟
فکر می‌کنی اونا تا کجا برات می‌رن، آلیس؟
فکر می‌کنی تا کی دنبالت می‌گردن؟
نه، نه، نه. لطفاً، دارید چی کار می‌کنید؟
اونا نمی‌دونن که داستانشون پایانی نداره؟
لطفاً. کجا دارید منو می‌برید؟
با یه جاده بی‌پایان بعد از یه جاده دیگه...
- لطفاً. - که فقط ادامه داره و ادامه داره.
نه، نه، نه، نه! باید حرکت کنید!
باید حرکت کنید! حرکت کنید! باید حرکت کنید!
- دخترمون اونجاست! نه! - کجا دارید منو می‌برید؟
- نه، نه، نه! نه! - لطفاً، گوشیمو بدید!
نه، باید اینو درست کنم. لطفاً، یه شانس دیگه بهم بدید!
- لطفاً! - دیگه دیر شده.
لطفاً. لطفاً، لطفاً.
یه شانس دیگه بهم بدید! یه شانس دیگه بهم بدید!
مدی، اونا تکون نمی‌خورن! تکون نمی‌خورن!
نمی‌فهمید. من باردارم!
خب، بچه‌تو هم درست می‌کنیم.
نه!
به آلیس فینچ رسیدید. الان خیلی مشغولم.
اگه مهمه، پیغام بذارید. خداحافظ!
به آلیس فینچ رسیدید. الان خیلی مشغولم.
اگه مهمه، پیغام بذارید. خداحافظ!
بررسی اولیه، دختره مست بود. ماشینشو کوبید تو گودال.
اومد وسط جاده، کاملاً گیج و منگ،
یکی تو تاریکی زیرش کرد.
راننده ترسید، جنازه رو قایم کرد، از صحنه فرار کرد.
این چیزی نیست که والدینش می‌گن.
اونا جنازه رو شناسایی کردن.
مطمئنن که این جنازه دختر واقعیشون نیست.
گفتن وقتی همه‌چیز اتفاق افتاد، داشتن با دخترشون تلفنی حرف می‌زدن.
حتماً ضربه روحیه.
احتمالاً نمی‌تونن با همه‌چیز کنار بیان.
می‌تونی سرزنششون کنی؟
MoviePovie. Com