رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال
‫- اِیتل ‫- گادوین
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هی، صبر کن! نه, بس کن!
‫حالت خوبه، پدر؟
‫اومدی چه چیزی ازم بپرسی؟
‫شنیدم که اِدوارد قبول کرده ‫باهات صحبت کنه
‫- فردا یه جلسه‌ی خصوصی داریم ‫- می‌تونی بهش اعتماد کنی؟
‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارم
‫یا باید قبول کنیم، یا وارد جنگ بشیم
‫و الان نمی‌تونیم وارد جنگ بشیم
‫پس فقط باید باهاش صحبت کنم
‫این وضعیت رو درست کنم
‫پس میرم اونجا زانو می‌زنم,,,
‫و تعظیم می‌کنم, ‫کاری می‌کنم فکر کنه همه چیز تحت کنترلشه
‫و می‌فهمیم خواسته‌ی واقعیش چیه
‫به اون هدفمون هم می‌رسیم، هارولد
‫تونستم با حرف زدن ‫از شرایط خیلی دشوارتری خلاص بشم
‫از من چی می‌خوای؟ ‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫ازت می‌خوام خوب استراحت کنی ‫و آماده باشی
‫یه‌کم بخواب
‫- شب بخیر، مادر ‫- شب بخیر
‫هارولد تنها کسیه که میاد پیشت ‫و ازت این سوال رو می‌پرسه
‫اینکه چه چیزی نیاز داری
‫برای اینکه سووِین فکر می‌کنه ‫نیازی به سوال پرسیدن نیست
‫و توستیگ، خب,,,
‫- اون بلد نیست ‫- اما هارولد اومد
‫چه نتیجه‌ای از این شرایط می‌گیری؟
‫« پـادشـاه و فـاتـح »
‫به نظرم مگنوس داره بزرگ‌تر میشه
‫داره چاق‌تر میشه
‫یه جور می‌خوره ‫انگار از پایین وصله به یه زباله‌دونی
‫اگه من درمورد ایسترید چنین چیزی می‌گفتم، ‫تا یه هفته باهام حرف نمی‌زدی
‫احتمال نداره چنین حرفی بزنی،
‫چون ایسترید جلوی خودش رو می‌گیره
‫اون مثل پدرش,,,
‫یه بشکه نیست
‫الان بهم گفتی بشکه؟
‫خب هستی
‫چیه؟
‫قراره از هم جدا بشیم؟
‫ایدت
‫این خانواده از هم جدا نمیشه
‫پادشاه می‌خواد صحبت کنه, ‫نشونه‌ی خوبیه
‫بچه‌هام حتی این رو یادشون نمی‌مونه
‫میگن می‌خوان خانواده رو از هم جدا کنن،
‫و بعضی‌هامون رو ببرن به ساحل
‫فکر می‌کردم اونقدر باهوش هستی ‫که به شایعات توجه نکنی
‫اون کار رو نکن
‫یه جور حرف نزن انگار توهم زدم
‫تو هم دقیقاً همین حرف‌ها رو شنیدی
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره
‫اسب تو امروز کنار من قدم برمی‌داره، هارولد
‫سووِین چی؟
‫نه، امروز نه
‫و اگه پادشاه به حرف‌هات گوش نده،
‫چه برنامه‌ای برای آینده داریم؟
‫خب، آینده باید فعلاً صبر کنه
‫اما امروز تو کنار منی
‫فقط نمی‌تونم بفهمم ‫اون کار از چه لحاظ برامون مفیده
‫چون همیشه همینطوری بوده، هارولد
‫قدرت بین سه اِرل تقسیم شده، ‫و قدرت سلطنتی بین همه در تعادله
‫- اما ببین چه نتیجه‌ای برامون داشته ‫- باید قدرت دست اِرل‌ها باشه
‫ما باید اون تعادل رو دوباره برقرار کنیم
‫به حرف‌های خودت گوش کن
‫می‌دونیم جواب نمیده
‫قدرت فقط باید دست یه نفر باشه
‫مثل یه پادشاه؟
‫آره
‫آره، اما یه پادشاه عادل, کسی که ‫تصمیم درستی به نفع همه‌ی مردم می‌گیره،
‫نه فقط برای پادشاهی
‫خب، جلوی پادشاه چنین حرفی نزن
‫کاری می‌کنی دوباره با انگشتی که توی ‫اون جعبه کوچیکه نگه می‌داره، حرف بزنه
‫برای امروز همین کافیه
‫تا حالا کون اسب هارولد رو دیده بودی؟
‫خیلی خوش‌ساخته
‫حتی با این فاصله همه کاملاً مشخصه،
‫حیوون تنومندیه
‫از جلو و وسط هم هیکل خوبی داره
‫- ولی کون اسب تو,,, ‫- خفه شو، توستیگ!
‫تو و کون استخونی خودت ‫می‌تونید خفه‌خون بگیرید
‫چند وقته؟
‫چی؟
‫دختری که ملحفه‌ها رو می‌شوره ‫بهم گفت چند هفته‌ایه که خون ندیده
‫نمی‌دونم درمورد چی حرف می‌زنی
‫یه زن همیشه می‌دونه، ایدت
‫چند وقته؟
‫شاید ۲ ماه, مطمئن نیستم
‫پس بهتره به کسی چیزی نگی
‫- گیتا، باید به هارولد بگم ‫- نه، نیاز نیست
‫فعلاً نه
‫هارولد باید تمرکز کنه
‫متوجهم
‫وقتی گادوین توی جنگ بود، ‫بهش نگفتم توستیگ توی شکممه
‫چون می‌دونستم کمکی بهش نمی‌کرد
‫پس میگی باید به هارولد دروغ بگم؟
‫میگم کلاً چیزی نگو
‫این کار به صلاح همه‌ست، ایدت
‫بهم اعتماد کن
‫مردها مسئولیت‌های خودشون رو دارن،
‫و اینا,,,
‫مسئولیت‌های ما هستن
‫[ لندن ]
‫مورکار اینجاست, پدر، گفتی ‫این یه جلسه‌ی خصوصیه
‫- گفتی پادشاه برای صحبت کردن آماده‌ست ‫- فکر نکنم برای صحبت کردن اینجا باشیم
‫چیزی نگو
‫من به مردم انگلیس قول دادم ‫که یه حکومت عادلانه و الهی داشته باشم
‫و تو، گادوین، اِرل وسکس,,,
‫امروز گناهکار اعلام میشی
‫چون عامدانه توافق صلح رو نقض کردی
‫پس قراره در برابر چشم همگان تازیانه بخورم؟
‫هر کی صلح رو بشکنه، همه چیزش رو ‫به قدرت سلطنتی واگذار می‌کنه
‫اینا شرایط توافق بودن
‫توافق خودت بود، اِرل گادوین
‫درسته
‫ولی این ما نبودیم ‫که توافق صلح رو نقض کردیم
‫اما خودتون می‌دونید
‫تنبیه خودت و خانواده‌ت اینه ‫که همه چیز رو تحویل می‌دید و تبعید می‌شید
‫وگرنه باید با پادشاهی،
‫و هر دو اِرل مرسیا و نورتامبریا وارد جنگ بشید
‫تبعید رو بپذیرید، ‫وگرنه مردم‌تون نابود میشن
‫- انتخاب کنید ‫- پدر
‫اگه تسلیم بشم,,,
‫به مردمم کاری ندارید؟
‫به شرطی که سوگند یاد کنی که هیچوقت برنمی‌گردی ‫و زمین‌هات رو مطالبه نمی‌کنی
‫قول بده، اِرل گادوین
‫سوگند یاد کن
‫پس به عنوان اِرل،
‫- تبعید رو می‌پذیرم ‫- پدر!
‫هرگز برنخواهم گشت ‫و بهتون قول میدم
‫می‌شنوید؟ ‫اِرل گادوین قول داده
‫- وسکس صلح رو به هم نزد! ‫- هارولد!
‫- مرسیا قوانین صلح رو نقض کرد ‫- هارولد!
‫مرسیا که نماینده‌هاش اونجان!
‫- چه دروغ‌های رقت‌انگیزی ‫- و به دستور پادشاه بوده!
‫دیگه حرفی نمونده
‫پدر، چرا ما باید تسلیم بشیم؟
‫- هارولد! ‫- تمامی دارایی‌هاتون الان به پادشاهی تعلق دارن
‫وسکس به پادشاهی تعلق داره
‫به لطف خدا,,,
‫یک هفته فرصت دارید ‫انگلیس رو ترک کنید، گادوین
‫برید
‫یه لحظه
‫همه چیز رو می‌گیرم، گادوین, ‫زمین‌ها، عنوان،
‫تمام بخش‌های میراث ارزشمند پادشاه آلفرد ‫برای وسکس از دست میره
‫اما به یه شرط ‫همه چیز رو بهت پس میدم
‫پسرم، اِیتل
‫می‌تونی همه چیز رو پس بگیری
‫لحظه‌ای که اِیتل من رو زنده بهم برگردونی
‫خیلی نزدیک شدیم، اِما
‫می‌تونستیم صلح رو برقرار کنیم
‫[ نورماندی ]
‫یه راه برای عبور هست
‫اما خیلی در معرض دید هستیم ‫و سربازهای هنری همه‌جا هستن
‫بهتره بمونیم هوا تاریک بشه
‫حالش چطوره؟
‫وقت زایمانش نزدیکه, این بچه ‫تا فلاندرز توی شکمش نمی‌مونه
‫- حرومزاده هنوز شکست نخورده؟ ‫- تموم شد، اعلی‌حضرت
‫- مُرده؟ ‫- نه، اعلی‌حضرت
‫نورماندی رو تصاحب کردیم،
‫اما دوک ویلیام فرار کرد
‫که اینطور, پس میره به سمت شمال، ‫تا به خاندان همسرش توی فلاندرز پناه ببره
‫پیداش کنید
‫تمام تلاشتون رو بکنید
‫اعلی‌حضرت، نورماندی متعلق به شماست
‫تا وقتی ویلیام اونجا خاک نشده باشه، ‫مال من نیست
‫و اگه به فلاندرز برسه، ‫دیگه نمی‌تونیم بلایی سرش بیاریم
‫پس پیداش کنید
‫اعلی‌حضرت
‫به نظرت تا خود صبح می‌خواد جیغ بزنه؟
‫چرا نمیری ازش بپرسی؟
‫- خب، زن من که نیست ‫- نه، نیست
‫- می‌خوایم چیکار کنیم، ویلیام؟ ‫- از من می‌پرسی؟
‫آره
‫تو همیشه جواب داری
‫داره میاد بیرون
‫پسره؟
‫بیا بگیرش بغل
‫ویلیام، بیا پسرت رو بگیر بغل
‫ویلیام
‫دختره یا پسر؟
‫پسره
‫یه نفر باید باهاش حرف بزنه
‫- من باهاش حرف می‌زنم ‫- خوبه، آفرین
‫اصلاً احساساتش رو بروز نمیده
‫درسته، بانوی من
‫شما بخوابید
‫- می‌دونم قضیه چیه ‫- نه، نمی‌دونی
‫منم یادمه
‫با وحشت توی تاریکی دویدن
‫همه‌جا با شمشیر کمین کرده بودن
‫تصمیم‌هایی که حین فرار گرفته میشن ‫اصلاً عاقبت خوبی ندارن
‫هر دومون می‌دونیم
‫می‌دونی هنری چه برداشتی می‌کنه
‫اگه دختر می‌بود می‌تونست آروم فرار کنه، ‫اما یه پسر نمی‌تونه
‫با وجود هنری، نمی‌تونه
‫فکر می‌کردم می‌تونم ازشون مراقبت کنم
‫تقصیر تو نیست
‫تو این بلا رو سر فرزندت نیاوردی
‫تقصیر هنریه
‫صبح زود حرکت می‌کنیم
‫اِرل مورکار، کِی به سمت مرسیا میری؟
‫اعلی‌حضرت
‫مرسیا کار رو به درستی انجام داد
‫ما نقش‌مون رو بازی کردیم, اما ماجرای امروز؟ ‫وسکس متعلق به پادشاهه،
‫- واقعاً؟ ‫- مراقب حرف زدنت باش، اِرل مورکار
‫بانو اِما
‫شما وِسکس رو به ما وعده داده بودید
‫ما با پدرت معامله کردیم،
‫- خداوند رحمتش کنه ‫- خداوند رحمتش کنه
‫اما الان تو لباس‌هاش رو پوشیدی,,,
‫خب
‫به پدرم وعده‌ی عنوان اِرل وسکس رو دادید
‫- معامله‌مون همین بود ‫- واقعاً؟
‫پادشاه به مرسیا ‫سهمی در آینده‌ی انگلیس وعده داده
‫این پاداش شماست، اِرل مورکار
‫نه
‫نه؟
‫نه
‫اعلی‌حضرت، معامله‌مون مشخص بود
‫ما بهتون کمک می‌کنیم ‫خانواده‌ی گادوین تحریک بشن
‫و در عوض، شما وسکس رو به ما می‌دید
‫الان من اِرل مرسیا هستم,,,
‫- و تقاضا دارم بهم احترام بذارید ‫- موفق نشدی
‫بخش مهمی از ماجرا امروز رو ‫درک کنی، اِرل مورکار
‫مهم نیست چه حرفی توی دربار پادشاه ‫زده شده باشه و چه حکمی صادر شده باشه،
‫توی ذهن مردم،
‫گادوین اِرل وسکس باقی می‌مونه،
‫تا زمانی که زنده باشه
‫اِرل مورکار
‫قبل از اینکه بری، باید باهات حرف بزنم
‫جوونی, می‌دونم
‫اما این رو یاد بگیر
‫قدرت، دادنی نیست
‫گرفتنیه
‫و بعضی‌وقت‌ها،
‫باید جون یه نفر گرفته بشه
‫وقتی وظیفه‌ت رو انجام بدی، ‫و هیچ حرفی باقی نمونه,,,
‫می‌تونی هر چیزی توی وسکس ‫پیدا کردی رو ببری برای خودت،
‫هر چیزی که دلت می‌خواد
‫تا جلسه‌ی بعدی‌مون،
‫که مطمئنم
‫احترام تازه‌ای برات قائل می‌شیم,,,
‫خدانگهدار، اِرل مورکار
‫پادشاه اجازه داده ملکه کوچولوش
‫از قفس خارج بشه، ها؟
‫- و تصمیم گرفتی با حضورت به ما افتخار بدی ‫- سووِین
‫- اما خب تاج نداری ‫- معلومه که تاج دارم
‫آره، اما مراسم تاج‌گذاری نداشتی،
‫پس نمی‌تونه تاج رو ‫روی سر یه نفر دیگه بذاره؟
‫- بهش توجه نکن، گون‌هیلد ‫- نه، نه، نه، نه، نه
‫فقط می‌خوام بفهمم
‫کدوم‌مون بیش‌تر توسط اون گاییده میشه,,,
‫گون‌هیلد، یا ما
‫واقعاً انسان خوک‌صفتی هستی
‫- اوه، سووِین ‫- گون‌هیلد، بس کن!
‫کافیه! وقت بازی کردن نیست
‫تصمیم گرفتم به سمت فلاندرز بریم
‫فلاندرز؟ پدر،
‫- چرا باهاشون نمی‌جنگیم؟ ‫- نمی‌جنگیم
‫کنت بالدوین به هر کسی که بتونه ‫هزینه رو پرداخت کنه، پناه میده
‫- پس اونجا در امانیم ‫- قبلاً با بالدوین معامله کردم
‫- سر حرفش می‌مونه ‫- سر حرفش می‌مونه؟
‫از شنیدن این جمله دارم خسته میشم
‫- اوه، واقعاً؟ سووِین؟ ‫- آره
‫خب، من هنوز بزرگ این خانواده‌ام،
‫- پس من تصمیم آخر رو می‌گیرم ‫- خب،
‫شاید وقتش رسیده ‫که تصمیم‌گیری رو به من بسپارید، پدر
‫خب، شاید همینطور باشه، سووِین
‫شاید باید سرنوشت‌مون رو ‫به دست مردی بسپاریم
‫که در حضور پادشاه ‫شمشیر می‌کشه, ها؟
‫فکر می‌کنی خیلی راحت تصمیم گرفتم؟
‫فکر می‌کنی از شکست خوشم میاد؟
‫اگه بجنگیم،
‫تمامی مردها، زن‌ها و کودکان وسکس
‫کشته خواهند شد
‫چرا بانو اِما گفت اگه پسرش اِیتل رو ‫زنده بهش برمی‌گردوندی
‫همه چیز رو بهت پس می‌داد؟
‫چون پدر، اِیتل رو کُشت
‫از زبون بانو اِما شنیدم
‫قسم خوردی که اِیتل رو ‫پادشاه انگلیس بکنی،
‫اما به نفع اِدوارد اون رو کشتی
‫مگه نه، پدر؟
‫قسم خوردم که وارث بر حق رو ‫پادشاه انگلیس بکنم
‫اِما چیزی که دوست داشت بشنوه رو شنید
‫چیزی که تو دوست داشتی بشنوه رو شنید
‫امکان نداشت اِیتل با یکی از دخترها ‫خانواده‌ی گادوین ازدواج کنه
‫اما اِدوارد ضعیفه
‫پس کاری که لازم بود رو انجام دادم
‫و آره، برای نجات وسکس ‫اِیتل رو کشتم
‫همونطور که پادشاه آلفرد نجاتش داد
‫و همونطور که من دوباره ‫همین حالا نجاتش دادم
‫فردا حرکت می‌کنیم
‫آماده باشید
‫چطور اون رو کُشته؟
‫به عنوان یه دوست توی ساحل اِیتل رو دیده
‫و همون‌جا توی ساحل ‫چشم‌هاش رو از حدقه درآورده
‫- چشمت به تاج‌وتخت نباشه ‫- لعنتی
‫این یه حکم مرگه که سال‌هاست ‫ما رو درگیر خودش کرده
‫خدایا، پدرتون واقعاً مثل اونا بی‌رحمه
‫به زنت بگو دخالت نکنه، هارولد
‫جرات نداری با همسر من ‫اونطوری حرف بزنی، سووِین
‫اشکالی نداره، هارولد، دارم میرم
‫نباید اون حرف رو می‌زدی
‫اوه، غر زدن و قهر کردن زن‌ها ‫توی این خونه تمومی نداره؟
‫می‌دونی، یادم رفته بود ‫وقتی از چیزی خبر نداری
‫چقدر آدم عوضی‌ای می‌تونی باشی
‫زنی این حرف رو می‌زنه که حتی نمی‌تونه ‫شوهرش رو راضی کنه باهاش بخوابه
‫کافیه
‫همین الان هم با اِدوارد و اِما ‫به اندازه‌ی کافی دشمن داریم
‫- من اینجا پیش پادشاه می‌مونم ‫- گون‌هیلد، نمی‌تونی اون کار رو بکنی
‫نه، تصمیمم رو گرفتم
‫چقدر وظیفه‌ی سختی داری و باید ازخودگذشتگی بکنی، ‫باید تاجت رو نگه داری
‫اما می‌کُشنت
‫اِدوارد نمی‌ذاره, من همسرشم
‫- خداش اجازه نمیده ‫- و بانو اِما چی؟
‫چند وقت خدا در برابر اون ‫ازت محافظت می‌کنه؟
‫گون‌هیلد، باید همراهمون بیایی
‫اگه بتونم کاری بکنم باهام بخوابه،
‫اونوقت یه وارث داریم
‫هیچکدوم از شما وظیفه‌ای ‫مثل وظیفه‌ی من نداشتید
‫پس درمورد وظیفه برای من ‫سخنرانی نکن، سووِین
‫اگه قرار باشه این خانواده جون سالم به در ببره،
‫اون وظیفه به دوش منه
‫توستیگ، گوش کن
‫هر اتفاقی که بیُفته، ‫هر جایی که بری،
‫توی این زندگی فقط ‫باید یه چیز رو یادت بمونه
‫سووِین یه آدم عوضیه ‫و همیشه همینطور می‌مونه
‫این آخر ماجرا نیست, ‫باشه؟ این آخرش نیست
‫چطور؟
‫چون اینجا انگلیسه،
‫و یه نفر می‌میره و همه چیز عوض میشه
‫شرمنده که سووِین اونطوری باهات حرف زد
‫بعضی‌وقت‌ها یادش میره ‫چه جایگاهی داره
‫اوه، دقیقاً می‌دونه داره چیکار می‌کنه
‫- ایدت، پدرم هر کاری که کرده,,, ‫- مشکلی نیست، هارولد
‫مشکلی نیست
‫توی فلاندرز در امانیم
رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال
‫چه مرگش شده؟
‫به فلاندرز رسیدیم
‫اون رودخونه مرز نورماندی و فلاندرزه
‫[ فلاندرز ]
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫- چه انتظاری داشتی؟ ‫- نمی‌دونم
‫- ساختمون توش باشه؟ ‫- کنت بالدوین دوست داره دربارش در حال حرکت باشه
‫از اینکه هر کسی می‌تونه به فلاندرز بیاد
‫اما خودش می‌تونه یه روح باشه خوشش میاد
‫کنت بالدوین
‫ویلیام, خیلی از دیدنت خوشحالم
‫- این افتخار رو مدیون چه چیزی هستم؟ ‫- پناهگاه می‌خوایم
‫پناهگاه؟ ها؟
‫- دخترم چیکار کرده؟ ‫- بالدوین
‫ماتیلدا
‫- دلم برات تنگ شده بود ‫- اوه!
‫انتظار داری باور کنم؟
‫- نمی‌تونم عشقم به دخترم رو نشون بدم؟ ‫- جلوت رو نگرفتم
‫خوبه
‫یه هدیه برات آوردم
‫چی می‌تونه باشه؟
‫نوه‌ت
‫اوه، بدش بهم
‫بدش بهم, آه!
‫اوه، چقدر خوشگله
‫مگه نه؟ گوگولی مگولی
‫اسم براش انتخاب کردید؟
‫هنوز نه
‫بالدوین، ها؟ بالدوین! ‫اسم خوب و باوقاریه
‫اسمش رو نمی‌ذاریم بالدوین
‫هر جور دوست دارید
‫اوه, یه هدیه‌ی دیگه, ‫بذارش روی میز
‫پناهگاه, می‌تونیم بمونیم؟
‫البته, توی فلاندرز از همه استقبال میشه
‫- اگه هزینه رو پرداخت کنن ‫- بی‌شعور نباش
‫اوه، داشتم شوخی می‌کردم, ‫یه شوخی بود, شوخی می‌کنم
‫معلومه که شوخی می‌کنم
‫هزینه‌ش برای اعضای خانواده ‫اینه که دلیل منطقی‌ای داشته باشن
‫اوه، دلیلی منطقی‌ای داریم
‫خوبه
‫- کل نورماندی؟ ‫- همه چیز رو گرفت
‫اصلاً خبر نداشتی؟
‫می‌دونستم با هم مشکل دارید،
‫اما نمی‌دونستم اینقدر جدی شده
‫- هنری بهت نگفته؟ ‫- نه
‫چندین ماهه هنری رو ندیدم ‫و خبری ازش نشنیدم
‫- اما خداروشکر سالم رسیدید ‫- دلیلش رو نپرسیدی
‫هر اتفاقی که بین شما و هنری افتاده ‫مربوط به گذشته‌ست
‫حتی کنجکاو هم نیستی؟
‫خب، مشخصاً می‌خوای بهم بگی، ویلیام،
‫پس چرا نمیگی؟
‫چرا هنری به نورماندی حمله کرد؟
‫چون فهمیدم که اون پدرم رو کشته
‫و حالا می‌خواد من رو هم بُکُشه
‫خب، الان همه چیز مشخص شد
‫- به نظر نمیاد تعجب کرده باشی ‫- هنری پدرهای زیادی رو کشته
‫مشخصاً بهت تسلیت میگم
‫اما اون پدرها، پسرها،
‫مادرها و همسرهای زیادی رو کشته، ‫هر کسی که فکرش رو بکنی
‫هیچوقت چیز از برنامه‌هاش به تو نگفته؟
‫چرا به من بگه؟
‫من با خواهرش ازدواج کردم
‫به من از همه کم‌تر اعتماد داره
‫می‌خوای کاری بکنی؟
‫- تو باشی کاری نمی‌کنی؟ ‫- انتقام؟
‫نه، نه, من زیاد احساساتی نیستم
‫من باید این منطقه رو مدیریت کنم
‫و هنری هم احمق نیست, ‫این فقط برای اون یه بازی قدرته
‫اگه همه‌ی مهره‌ها رو در تعادل نگه داری
‫هرگز شکست نمی‌خوری
‫و بعداً بچه‌مون باید توی ‫اون بازی شرکت کنه
‫فقط تاریخ تکرار میشه
‫هی
‫هی, سلام
‫سلام!
‫اوه
‫هی
‫چرا بیداری؟
‫نگران نباش، برمی‌گردیم
‫تمام زندگی من همینه؟
‫اونقدر کمه که توی چندتا واگن جمع میشه؟
‫گادوین، احمق نباش
‫آماده بشید, سپرهاتون رو بردارید!
‫مهاجم‌ها از شمال مستقیم به سمت ما میان
‫- چه نشونه‌ای دارم؟ ‫- حتماً اهل مرسیا هستن
‫اون مورکار حرومزاده!
‫- درست پشت سر ما هستن، پدر ‫- باید همین‌الان بریم!
‫همه حرکت کنید!
‫عجله کن، ایدت, ‫مسیر شرق رو از دل جنگل دنبال کن
‫- اونجا قایق‌ها منتظرن ‫- شما چی؟
‫ما می‌ریم به سمت جنوب ‫تا مهاجم‌ها دنبالمون بیان
‫دارن میان!
‫همین‌الان برید!
‫- باید بچه‌ها رو از اینجا خارج کنیم ‫- کمک!
‫نه!
‫ایدت!
‫- به کمک نیاز داره! ‫- برو!
‫صبر کن, چیکار می‌کنی؟
‫ولم کن!
‫- من می‌گیرمش ‫- بله، بانوی من
‫سرورم
‫ویلیام، بیا اینجا
‫- می‌دونم که دلت می‌خواد ‫- از همین‌جا می‌تونم ببینمش
‫بیا اینجا و یه اسم براش انتخاب کن
‫ویلیام، یه اسم می‌خواد
‫کنت بالدوین که از همه‌ی اروپا خبر داره
‫اما نمی‌دونستی که هنری ‫می‌خواد به نورماندی حمله کنه؟
‫شاید برات عجیب باشه، ‫اما همونطور که گفتم،
‫هنری خیلی به من اعتماد نداره
‫باور کردنش خیلی برام سخته
‫ویلیام،
‫- تا حالا بهت دروغ گفتم؟ ‫- اوه، اگه دروغ نگفته باشی تعجب می‌کنم
‫خب، الان که بهت دروغ نمیگم, ‫از برنامه‌های هنری خبر نداشتم
‫اما مجبور بودی دوباره ازم بپرسی, ‫سوال منطقی‌ایه
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- هیچی
‫من بی‌طرف می‌مونم, ‫فلاندرز با این روش سالم می‌مونه
‫- هنری عضوی از خانواده‌ی توئه ‫- شما خانواده‌ی من هستید
‫ماتیلدا و پسرت هم‌خون من هستن
‫با هنری به‌خاطر یه ازدواج فامیل شدم، ‫آینده‌ای اونجا وجود نداره
‫- پسرم برای اون یه فرصته ‫- آره
‫- اما یه بچه‌ست ‫- منم یه زمانی بچه بودم
‫- ببین هنری چه بلایی سرم آورده ‫- پس,,,
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫از پسرم محافظت می‌کنم
‫- این دیگه چه کاریه؟ ‫- میگه یه پیغام برای شما داره
‫درمورد خانواده‌ی گادوین
‫- کجان؟ ‫- دیگه خیلی دیر شده
‫تا الان نصف راه به سمت فلاندرز رو ‫با قایق طی کردن
‫پس هیچ فایده‌ای برام نداری
‫- بُکُشیدش ‫- هارولد گادوینسون
‫وقتی بفهمه همسرش رو کشتی ‫به نظرت چیکار می‌کنه؟
‫باشه, اگه دوست داری کِشِش بده
‫می‌فهمه که تو دستور قتل من رو دادی
‫واقعاً می‌خوای این خطر رو به جون بخری؟
‫پس می‌ذاریم بانو اِما ‫سرنوشتت رو تعیین کنه
‫زندانیش کنید
‫و به جستجو ادامه بدید،
‫هنوز به ساحل نرسیدن
‫برادر، اون زن کیه؟
‫آدم خاصی نیست
‫اون اصلاً اینجا نیست
‫فهمیدی؟
‫خودت حرکت کردن واگن‌ها رو دیدی، هارولد
‫همسرت تا الان به قایق‌ها رسیده
‫- اونا,,, همه‌شون الان اونجان ‫- وقتی ببینم به یه جای امن رسیدن،
‫- اونوقت راضی میشم ‫- مطمئنید آتیش روشن کردن فکر خوبیه؟
‫اگه درست روشن بشه، کسی نمی‌فهمه
‫پدر به گرما نیاز داره، درسته، هارولد؟
‫- کمکش کن، سووِین ‫- من برای خودم آتیش روشن نمی‌کنم
‫بقیه برام روشن می‌کنن
‫چندتا سنگ بیار
‫- حتماً خشک باشن ‫- چه فرقی داره؟
‫- اونطوری منفجر نمیشن ‫- سنگن
‫سووِین، بزرگ شو!
‫با من اونطور حرف نزن
‫فقط براش سنگ پیدا کن
‫پدر
‫قایق‌ها خوب پنهان شدن, ‫منتظرمون می‌مونن
‫- متاسفم، هارولد ‫- بهمون شبیخون زدن
‫چه کاری می‌تونستی انجام بدی؟
‫راست می‌گفتی، هارولد
‫راست می‌گفتی ‫و باید به حرفت گوش می‌دادم
‫اینم از این
‫اودو گفت اومدی اینجا
‫- به چی فکر می‌کنی؟ ‫- هنری هیچوقت دست برنمی‌داره
‫می‌دونی چه جور آدمیه، ‫و چه کارهایی ازش برمیاد
‫آره، می‌دونم
‫این رو هم می‌دونم که دوران کودکی پسرت ‫مثل دوران کودکی خودت نخواهد بود
‫منم می‌خوام مطمئن بشم همینطوره
‫می‌خوای من چیکار کنم؟
‫یه خانواده برام پیدا کن
‫خانواده‌ای که می‌خواد از اینجا بره
‫و تا جایی که ممکنه ‫از اینجا دور بشه
‫و فیتز,,,
‫ماتیلدا نباید بفهمه
‫تا وقتی که کار انجام بشه
‫ممنون
‫گریه می‌کردی؟
‫نه، چشم‌هام می‌خارن, ‫دستم بهشون نمی‌رسه
‫اوه، بذار من کمکت کنم
‫- حامله‌ای؟ ‫- هیس! اونطور نیست
‫همینطوره, همه‌ی زن‌های حامله ‫توی حصار چوبی چشم‌شون قرمز میشه
‫لطفاً چیزی نگو, ‫یه رازیه بین من و تو
‫- مادر؟ ‫- حمله به حصار گادوین
‫حمله؟
‫چی,,, چی شده؟
‫تنهامون بذار
‫تنهامون بذار!
‫مورکار احمق مثل یه گاو وحشی ‫بهشون حمله کرده
‫خانواده‌ی گادوین هم متوجه شدن ‫و قبل از اینکه به حسابشون رسیده بشه,,,
‫- پخش و پلا شدن ‫- خب، شاید لطف خدا شامل حالشون شده
‫لطف خدا شامل حال اِیتل نشد
‫پسر عزیزم، ربطی به لطف خدا نداره,,,
‫این مجازات خداست
‫اشتباه کردیم که یه نفر دیگه ‫رو مسئول اون کار کردیم
‫اِدوارد,,,
‫به من اعتماد داری؟
‫- همیشه توی رو زنده نگه نداشتم؟ ‫- آره، مادر،
‫- همیشه زنده نگهم داشتی ‫- بیا با هم دعا کنیم
‫شاید به جوابی برسیم
‫بیا دعا کنیم
‫- می‌تونی بری ‫- سرورم، دوشس گفتن باید پیشش بمونم تا,,,
‫برو
‫اونا یه اسم برات انتخاب می‌کنن
‫سرورم
‫اون خانواده اومدن
‫خوب ازش مراقبت می‌کنن
‫خب؟
‫خب چی؟
‫خب، گفتی می‌خوای باهام حرف بزنی
‫چنین پیغامی برات نفرستادم
‫پس من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫ویلیام!
‫ویلیام
‫ویلیام، چیکار,,,,
‫چیکار کردی؟
‫رابرت
‫اسمش رابرته
‫این رو بگیر
‫عجله کنید! سربازهای مرسیا پشت سرمونن
‫- ایدت کجاست؟ ‫- متاسفم، هارولد، از هم جدا شدیم
‫مادر، ایدت کجاست؟
‫فکر کنم گرفتنش
‫ولم کنید! ‫اون رو جا نمی‌ذاریم
‫ولم کنید! ‫بهم دست نزنید!
‫- اون رو تنها نمی‌ذاریم ‫- هارولد، آروم باش
‫- نه، ولم کنید! ‫- آروم باش، هارولد!
‫هارولد, اونا بهت نیاز دارن
‫ایدت چی می‌خواد؟ ‫فکر کن, بچه‌هات بهت نیاز دارن
‫سربازهای مرسیا دارن میان!
رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال