رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال
NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند
‫,:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::, T,me: @NestedSubtitle
‫این دنیا پر از آدمه,
‫بعضیا سالمن، مریض نیستن, ‫بعضیا مَردن، زن نیستن,
‫بعضیا عاقلن، احمق نیستن, ‫خوشگلن، زشت نیستن,
‫و بعضیا هم همه‌ اینا هستن، ‫اونم همزمان,
‫بالدور و آرنی هر دوتاشون سالم، ‫خوشگل و عاقل بودن,
‫پسرای رئیس قبیله,
‫بعد از یه شبیخون، رئیس ‫به هر دوشون یه تبر داد
‫که دسش از صدف بود
‫صدفایی از دریاهای اون سر دنیا,
‫اما یه روز آروم تابستونی، ‫به دهکد‌شون حمله شد
‫و همه فرار کردن که پناه بگیرن,
‫چون بالدور کوچیکتر بود، ‫سنگینی تبر سرعتشو گرفت,
‫بالدور اون روز دست چپشو از دست داد
‫و دنیای واقعیش واسه همیشه عوض شد,
‫حس متفاوت بودن و طردشدگی ‫مثل خوره افتاد به جونش,
‫یهو بالدور یادش رفت کی بوده,
‫دیگه نه حس میکرد سالمه، ‫نه عاقل و نه خوشگل,
‫فکر میکرد ارزشش از بقیه کمتره,
‫رئیس قبیله که همیشه قسم میخورد ‫زیر دست اون همه با هم برابرن
‫طاقت نداشت ببینه ‫پسر کوچیکش داره ذره‌ذره آب میشه,
‫اون تصمیم گرفت که تمام پسرا، مردا، ‫پیرمردها و حتی نوزادان
‫در تمام دهکده‌ های قلمروش
‫اونا هم باید دست چپشونو قربانی کنن,
‫چون میدونست اگه همه ناقص باشن
‫دیگه کسی ناقص نیست,
‫و از اونجایی که واقعیت بالدور ‫تغییرپذیر نبود
‫پس باید واقعیت دنیای اطرافش ‫به جاش عوض میشد,
‫[ آخرین وایکینگ ]
‫سه تا شیش نفر سارق مسلح به زور وارد ‫شرکت حمل پول لومیس شدن,
‫سارقان وحشی، حرفه‌ای و ‫کاملا با نقشه بودن,
‫شاهدها دو ماشین شاسی ‌بلند رو ‫اطراف محل سرقت دیدن,,,
‫- آنکر، میگن یکی مُرده, ‫- ساک و پاسپورتمو آماده کن، فریا, همین الان!
‫نکن، نکن,,, تمومش کن! کمکم کن!
‫- مانفرد,,, ‫- داریم توی بالکن باربیکیو راه میندازیم,
‫از اون همبرگر گنده ‌ها,
‫- کار چطور بود؟ ‫- خوب بود, باید واسه یه مدت برم یه جایی,
‫- ازت میخوام یه کاری بکنی, ‫- کجا داری میری؟
‫- چیزی نیست, فریا اینجاست, ‫- میخوام تو هم اینجا باشی,
‫برمیگردم, این کلید رو میبینی؟
‫میخوام این کلید رو بخوری,
‫بعضی وقتا لازمه به حرفم گوش بدی,
‫وقتی اومد بیرون، دوباره قورتش بده,,, ‫اول بشورش,
‫بعد دوباره بخورش تا وقتی که اوضاع آروم بشه, ‫داری گوش میدی؟
‫ایستگاه مرکزی، صندوق شماره 23, ‫الان کلیدش دست توئه,
‫توی اون صندوق یه ساک هست, ‫ساک رو بردار
‫و ببرش توی جنگل ‫نزدیک خونه‌ مامان، کنار میز بلوط
‫همونجا که همیشه ‫تولدت رو جشن میگرفتیم، خاکش کن,
‫میتونی این کارو برام بکنی؟
‫تو تنها کسی هستی که ‫بهش اعتماد دارم، مانفرد,
‫- نمیشه یه جای دیگه خاکش کنم؟ ‫- فقط همونجوری که نقشه کشیدیم انجامش بده,
‫آنکر، بهتره بیای, آنکر,
‫[ پانزده سال بعد ]
‫تو کی هستی، آنکر؟
‫من آنکرم, من آنکر اندرسنم,
‫آنکری که زندانی نمونه‌ هست ‫و همه فکر میکنن لایق آزادی مشروطه
‫یا آنکری که 31 بار کوبید ‫تو صورت یه زندانی دیگه
‫فقط چون قهوه ریخته بود ‫روی جدول سودوکوت؟
‫یا آنکری که توی سرقت و قتل ‫هربرت نودسن دست داشت؟
‫خیلی چیزا هستم، ولی قاتل نیستم, ‫هیچوقت کسی رو نکشتم,
‫خشم زیادی نسبت به خیلیا داشتم، ‫نسبت به خانوادم,
‫نسبت به پدرم، چون ما رو رها کرد,
‫نسبت به برادرم,,,
‫ولی الان اخلاقمو کنترل میکنم, ‫خودمو جمع و جور کردم,
‫نظری درباره‌ اون41/2 میلیون کرون ‫پول دزدی که غیب شده نداری؟
‫ببین,,,
‫بارها درباره‌ این حرف زدیم, ‫اگه میدونستم اون پول کجاست
‫خیلی وقت پیش بهتون میگفتم,
‫گوش کن,,, من پاکم و ‫11 ساله که به الکل دست نزدم,
‫دیگه اهل دعوا نیستم, ‫نمیدونم دیگه چیکار باید بکنم,
‫فقط میتونم بگم که ‫الان دیگه یه آدم دیگه‌ام,
‫[ آنکر، به خونه خوش اومدی ]
‫- چرا در رو باز نمیکنی؟ ‫- نه، یکم صبر میکنم,
‫میشه,,,؟
‫- سلام، داداش عزیز, ‫- سلام,
‫60 تا از نون ‌های موردعلاقت رو خریده ‫و یه هفته هست نخوابیده
‫چون قراره تو بیای خونه,
‫فکر میکنی نون‌ ها کافی باشن؟
‫هان، مانفرد؟
‫اوه، یادم رفت, اسمش الان جان هست,
‫- صداش کن جان, ‫- چرا؟
‫دوست نداره مانفرد صداش کنن, ‫همه بهش میگن جان,
‫گل‌ ها رو دیدی؟
‫جان اونا رو جمع کرده و خشک کرده ‫و چسبونده به دیوار, قشنگه، نه؟
‫آره، خیلی قشنگه, آخه چرا لعنتی ‫دیگه نمیخوای مانفرد صدات کنن؟
‫- حالا چی شد؟ ‫- نه، جان,,,
‫تمومش کن,
‫نمیتونی بعد از این همه وقت برگردی ‫و توقع داشته باشی همه چی مثل قبل باشه,
‫از وقتی مامان مُرد، همه چی بدتر شد,
‫خیلی دلش برات تنگ شده بود، و الان ‫فکر میکنه دوباره قراره بری,
‫- ازش معذرت بخواه و قول بده که میمونی, ‫- باشه,
‫میخواستم ببرمش مسافرت,
‫- به خونه‌ مامان, ‫- فکر خیلی خوبیه,
‫میتونین چند روز اونجا بمونین,
‫صاحبای جدیدش گذاشتنش ‫واسه اجاره توی ایربی‌ان‌بی,
‫فقط یادت باشه جان صداش کنی, جان؟
‫نه، ببخشید, خیلی اوضاع ‫دراماتیک شد, قصدم این نبود,
‫چه غلطا؟! نیا اینجا, ‫کار ما تمومه، فلمینگ,
‫من همه‌ پولت رو میخوام، آنکر، ‫وگرنه همه چی بد پیش میره,
‫برو بابا, تو که نصفشو گرفتی,
‫خب، همشو سال‌ ها پیش خرج کردم,
‫به خیلیا پول بدهکارم و قول دادم
‫وقتی اومدی بیرون ‫باهاشون تسویه کنم,
‫وای، انقدر دلم میخواد ‫دوباره بزنم تو صورتت,
‫چقدر بدهکاری؟
‫همشو بهم بده, همه‌ 20 میلیون رو,
‫به هر حال، تا دوشنبه وقت داری,
‫ای وای, این چهارچوب در خیلی خطرناکه,
‫ببین,,, درستش میکنم,
‫دوشنبه ابزارم رو میارم,
‫یکی دیگه میخوای؟
‫آره, میتونی یکی دیگه بخوری؟
‫- این سگ رو از کجا آوردی؟ ‫- فریا نباید ببینتش,
‫اگه بمونی، دیگه مال ماست, ‫میمونی؟
‫دلت میخواد با من و سگه بریم شنا؟ ‫دلت میخواد؟
‫خلاصه که، ما الان یه سگ جدید داریم,
‫سگو بده به من, ‫بنته دم در منتظره,
‫- بدش به من, بنته پایین منتظره, ‫- داری درباره کدوم سگ حرف میزنی؟
‫- همون سگه دیگه، ای بابا! ‫- اوه، حتما یواشکی اومده پیشم,
‫فکر کنم دلش میخواد اینجا زندگی کنه, ‫بهتره برم یکم آب بیارم
‫اگه دلش میخواد با ما بمونه ‫نه با اون بنته‌ احمق,
‫سگ اون نیست, یه سگ دیگه هست ‫اصلا, الان دیگه عاشق من و آنکره,
‫بدش به من, ‫بنته الان زنگ میزنه به پلیس,
‫پلیس نه, سگ رو بهش بده، مانفرد!
‫لعنتی، بهش بگو جان,
‫اصلا کی اهمیت میده؟!
‫همینجوری سگ ‌های مردم رو برمیداره, ‫همسایه‌ها از دستش کلافه شدن,
‫باید صداش کنی جان,
‫هفته پیش یادم رفت، با چنگال گوشت ‫زد توی ران خودش,
‫نه، جان,,, جان,
‫اگه روبروی میز بلوط وایسم، ‫رو به خونه
‫ساک رو کجا خاک کردی؟
‫تمومش کن، مانفرد,
‫نمیدونم داری با کی حرف میزنی,
‫تمومش کن, دیگه حالم ‫از این بازی به‌هم میخوره,
‫- چرا میخوای جان باشی؟ ‫- من جان هستم,
‫- ولی چرا؟ ‫- تو چرا آنکر هستی؟
‫واسم مهم نیست چی فکر میکنی, ‫من جان هستم,
‫جان لنون,
‫- جان لنون؟ - جان دبلیو, لنون,
‫اوه، برو گمشده بابا!
‫اینجا چه خبره؟
‫تو حتی شبیهش هم نیستی, ‫عینک‌ هات هم که اصلا درست نیستن,
‫داریم واسه اون مدلش پول جمع میکنیم, ‫باید همین‌جوری قبولش کنی، وگرنه,,,
‫وگرنه چی؟ با چنگال فوندو ‫میزنی تو سر خودت؟
‫میتونم خودمو با چنگال فوندو بکشم, ‫مرگ خیلی تلخیه, خیلیا این کارو کردن,
‫توی این 60 روز گذشته، ‫داشتم واسش نقشه میکشیدم,
‫ولی ما هیچوقت فوندو نمیخوریم,
‫تمومش کن، مانفرد, ‫حالا بهم بگو کجا,,,
‫- حالش خوبه؟ ‫- کی؟
‫برادرم، مانفرد اندرسن, ‫از ماشین پرید بیرون,
‫اندرسن؟ فقط یه سری ‫زخم‌ های سطحی داره,
‫میتونم ببرمش خونه؟ ‫نباید توی بخش روانی باشه,
‫خب، چون یه تلاش واسه خودکشی بوده ‫باید اینجا نگهش داریم
‫ولی یه اسکناس درشت رد کن بیاد، ‫مال خودت,
‫- باید بهت رشوه بدم که ببرمش خونه؟ ‫- ای وای، بهت بر خورد؟
‫شوخی میکنم,
‫برادرت توی اتاق 8 سی‌ هست,
‫حالت خوبه؟
‫میتونی توی ماشین بشینی؟
‫میفهمم,
‫دلت واسم تنگ شده بود,
‫گیج شدی و ناراحتی ‫چون من اونجا نبودم,
‫آره,,, ولی الان دیگه اینجام,
‫بیا دیگه,
‫واقعا ازت میخوام خودتو جمع و جور کنی ‫و جای ساک رو بهم نشون بدی، باشه؟
‫بعدش با هم وقت میگذرونیم, ‫باشه، مانفرد؟
‫حالت خوبه؟
‫میتونم بغلش کنم؟
‫آره، آره, دور از اون خانم احمق,
‫اختلال تجزیه‌ هویت,
‫ما بقیمون فقط یه واقعیت داریم
‫ولی مانفرد بین چندین شخصیت ‫و چندین واقعیت مختلف جابه‌جا میشه,
‫الان توی شخصیت جایگزینش ‫به عنوان جان لنون خواننده گیر کرده,
‫باید با خودم ببرمش, ‫لازمه باهاش حرف بزنم,
‫با مانفرد واقعی,
‫میفهمم، دلت واسش تنگ شده، ‫ولی مانفرد باید اینجا بمونه,
‫چرا؟ اون که به کسی صدمه نزده,
‫اون از ماه اکتبر تا حالا چندین بار
‫سعی کرده خودکشی کنه ‫و 9 تا سگ دزدیده,
‫مانفرد میدونه کیه, اون همیشه ‫یه جورایی متفاوت بوده, اینا همش فیلمشه,
‫رک و راست بخوام بگم،
‫ما داریم به یه پروسه‌ یک ‌ساله
‫از تراپی و دارو نگاه میکنیم,
‫بعضی مریضا تا آخر عمرشون ‫توی همون شخصیت دومشون میمونن,
‫یه چیزی که خوب میدونیم اینه که ‫اختلال تجزیه‌ هویت ریشه داره توی
‫تجربه ‌های تلخ و ضربه‌ های روحی گذشته,
‫ممکنه برای 10، 20 یا 30 سال پیش باشه,
‫مانفرد!
‫داری چه غلطی میکنی؟ ‫اون میخواد ما رو بکشه,
‫تبر همون‌ جا بمونه, کلاه‌ خودت رو ‫در بیار, باید بریم مدرسه,
‫- نه، من دارم میرم شبیخون, ‫- نه, انقدر عجیب ‌غریب نباش,
‫دیگه سنت رفته بالا, ‫همه دارن بهت میخندن,
‫تو وایکینگ نیستی,
‫وایکینگ ها دیگه وجود ندارن,
‫ولی من وجود دارم,
‫آنکر، اونجا هستی؟
‫خب، ببین کی اینجاست، ‫رئیس بخش ضد کلاهبرداری,
‫8 تا نوشیدنی تلخ، بیزحمت,
‫لوتار نیلسن، از بخش روانی, ‫منو یادت هست؟
‫- آره, ‫- داری برادرت رو میبری قایق ‌سواری؟
‫نه، اون توی بخش مراقبت ‌های ویژه‌ هست,
‫خب، شاید اینجوری واسش بهتر باشه,
‫بیماریشو تشخیص دادن؟
‫- تجزیه‌ هویت,,, ‫- اختلال تجزیه‌ هویت,
‫8 تا نوشیدنی واسه خودت گرفتی؟
‫همیشه, بیشتر از این دیگه ‫خیلی زیاده‌روی به نظر میرسه,
‫اختلال تجزیه‌ هویت، ‫تشخیص خیلی بدیه, متأسفم,
‫خیلی دیوونه ‌کننده‌ هست,
‫فکر میکنه جان لنونه,
‫من یه بار یه میکائیل لودروپ رو ‫توی بخش ویژه دیدم,
‫بعضی وقتا عیسی مسیح بود یا جان وین,
‫آشپز هیچ‌وقت نمیدونست ‫چی باید واسش سرو کنه,
‫هنوز یه مریض توی آماگر هست ‫که فکر میکنه رینگو استارئه,
‫فقط یه پل و یه جورج کم داریم ‫تا بتونیم گروه رو دوباره دور هم جمع کنیم,
‫نمیفهمم, چرا الان که من برگشتم ‫این‌جوری زده به سرش؟
‫- قاعدتا باید از دیدنم خوشحال میشد, ‫- دقیقا همینه,
‫اون میتونست با اون یکی هویتش ‫کنار بیاد چون تضادی
‫بین تصوری که از خودش داشت ‫و محیط اطرافش وجود نداشت,
‫نمیفهمم,
‫اگه من راه بیفتم بگم ناپلئون هستم
‫اطرافیانم منو ‫یه آدم احمق فرض میکنن,
‫این موضوع روی تصور من ‫از خودم تأثیر منفی میذاره
‫ولی اگه منو بذارین توی یه کپی
‫از کاخ ورسای و 200 تا خدمه استخدام کنین
‫بهم ارتش و اسب بدین ‫و فرانسوی یادم بدین
‫اونوقت داد زدن اینکه من ‫ناپلئونم دیگه عجیب نیست،
‫و تصورم از خودم هم ‫دست ‌نخورده باقی میمونه,
‫اگه محیط اطرافش قبول کنن ‫که مانفرد، جان لنونه، همه چی ردیفه,
‫همه‌ همسایه ‌ها بهش میگن جان, ‫اونم امضای لعنتیشو میده بهشون,
‫دقیقا!
‫من که نمیتونم الکی تظاهر کنم اون جان لنونه, ‫این کار اشتباه نیست؟
‫تو 20 سال گذشته کجا بودی؟
‫وقتی ایکیا اولین نمایشگاهش رو باز کرد، ‫46 تا محصول داشت,
‫امروز اونا 12 هزار تا محصول ‫واسه انتخاب دارن, هر کسی خاصه,
‫هر کسی حق داره ‫واقعیت خاص خودش رو داشته باشه,
‫واقعا نمیتونی بیخیال بشی و ‫برادرت رو جان لنون صدا کنی؟
‫عالیه، بیدار شدی, ‫بیا، این مال تو,
‫یه پیراهن واست,
‫چقدره که خوابم؟
‫رفتم آمار گرفتم ببینم ‫رینگو هنوز بستری هست یا نه,
‫- رینگو؟ ‫- سعی کن حواست به من باشه,
‫نگاه کن,
‫آنتون ولف اسپرسن، ‫جولای 1996 توی
‫مرکز روان‌پزشکی آماگر بستری شده,
‫اون فکر میکنه رینگو استار درامر، ‫توی گروه بیتلزه,
‫- ایده‌ خودت بود، واسه همین چک کردم,,, ‫- ایده‌ من چی بود؟
‫اینکه بیتلز رو دوباره جمع کنیم ‫تا مانفرد رو توی واقعیت خودش غرق کنیم,
‫ولی پیدا کردن پل مک‌کارتنی و جورج هریسون ‫سخت بود, توی دانمارک اصلا نداریم,
‫داشتم دیگه ناامید میشدم
‫ولی ببین توی سوئد کیو پیدا کردم,
‫اجازه بده معرفی کنم: ‫حمدان فالک شوبرگ
‫بستری در بخش 53 توی ‫بخش روانی شمال استکهلم,
‫حدس بزن بقیه ‫شخصیت‌ های حمدان کی هستن,
‫- پل مک‌کارتنی؟ ‫- سر پل مک‌کارتنی,,,
‫مطمئنم حمدان این‌جوری ترجیح میده,
‫ولی اون بیشتر از ایناست,
‫حمدان بین بیشتر از ‫ 40 تا شخصیت جابه‌جا میشه,
‫مرد آهنی، گوستاو مالر، ‫شوپنهاور
‫دیوی کراکت، هاینریش هیملر
‫و جورج هریسون گیتاریست, ‫نظرت چیه؟
‫- اون هم مک‌کارتنیه و هم هریسون؟ ‫- آره، ولی نه همزمان,
‫فوق‌العاده نیست؟ ‫دوتا بیتلز گیرمون اومده توی یه نفر,
‫و مرد آهنی, خیلی دلم میخواد ‫باهاش یه نوشیدنی بخورم,
‫چرا اینا رو به من میگی؟
‫داریم گروه رو دور مانفرد جمع میکنیم ‫تا واقعیتش رو واقعی جلوه بدیم,
‫یادت هست؟ ناپلئون,
‫وقتی رفتیم سراغ مانفرد، گفتی ‫پیدا کردن یه استودیو به قضیه اعتبار میده,
‫- ما رفتیم سراغ مانفرد؟ ‫- چقدر مست بودی آخه؟!
‫وقتی داشتیم مرخصش میکردیم، چند بار ‫کوبیدی تو صورت نگهبان بیمارستان,
‫- باید به مشکل خشونتت برسیم, ‫- مانفرد الان کجاست؟
‫بهش 60 میلی‌گرم دیازپام دادم,
‫- کِی بیدار میشه؟ ‫- تا 5، 6 ساعت دیگه,
‫بیا بریم آماگر دنبال رینگو ‫بعدش بریم سوئد پل جورج رو برداریم
‫و بعدش بریم خونه مامانت ‫و یه اتاق تمرین بسازیم,
‫منم یه مطالعه‌ بالینی انجام میدم، ‫پروسه رو زیر نظر میگیرم,,,
‫- من درباره‌ خونه‌ مامانم چی گفتم؟ ‫- به نظر واسه تحریک حافظش عالی میرسه,
‫یه سر هم میریم ایکیا واسه خرید ‫وسایل استودیو,
‫از جلو چشمم دور شو, برو گمشو,
‫بیخیال ایکیا میشیم، فقط بریم,
‫گوش کن چی میگم, نزدیکم نیا!
‫وایستا,,, داری زیاده ‌روی میکنی, ‫خیلی بی‌ منطق,
‫هی,
‫رسیدیم,
‫دم خونه‌ مامانیم,
‫امشب رو اینجا میخوابیم
‫و بعدش فردا صبح منو میبری ‫پیش اون ساک, باشه؟
‫خوبه,
برگردان به پارسی: مرتضی راکی T,me: @NestedSubtitle
‫سلام, خوش اومدین, ‫من مارگریته هستم,
‫- سلام, آنکر, ‫- جان,
‫اتاق‌ هاتون رو بهتون نشون میدم,
‫لازم نیست, ‫ما بچگی‌هامون اینجا زندگی کردیم,
‫چه عالی, خب، ‫پس واسه شام بیاین پیش ما,
‫فکر نکنم بشه, ‫مانفرد از شلوغی خوشش نمیاد,
‫مانفرد؟ خودش گفت اسمش جانه,
‫آنکر، من واقعا، واقعا گشنمه,
‫عالیه,
‫اینجا یه عالمه موزه‌ خیلی خوب باز شده,
‫ما فقط میخوایم بریم ‫توی جنگل پیاده‌روی کنیم
‫و,,, واسه ماهیگیری کرم پیدا کنیم,
‫نه,
‫- به جاش یه لیوان آب انگور میخوری؟ ‫- نه,
‫شما دوتا چطور با هم ازدواج کردین، وقتی ‫اون انقدر زشته و تو انقدر خوشگلی؟
‫واسه همینه که بچه ندارین؟ ‫چون اون خیلی زشته؟
‫- الان نه, ‫- این چه سوالیه آخه؟
‫تو پاک خل شدی؟
‫- آنکر، بهش بگو معذرت‌ خواهی کنه, ‫- نه,
‫اون کل روز داره منو اینجوری صدا میکنه, ‫تا سال‌ ها هم ادامه داره,
‫تو باید از من و ورنر معذرت ‌خواهی کنی,
‫چرا؟ من که دروغ نگفتم,
‫ولی من میتونم, ‫من میتونم بهت بگم زشت,
‫آنکر، اون عین برج زهرمار زشت نیست؟
‫برو بیرون, همین الان ‫از خونه‌ ما برو بیرون!
‫آروم باشین, اون مشکل روانی داره,
‫مانفرد از وقتی بچه بود، ‫حس میکرد همه دارن اذیتش میکنن,,,
‫ببخشید, ما خبر نداشتیم ‫که مشکل داری, واقعا معذرت میخوام,
‫باید بهمون میگفتی,
‫تو قبل از اینکه بتونه ‫چیزی بگه، زدی تو گوشش,
‫- خب، اون بوکسوره دیگه, ‫- بوکست رو توی خونه انجام نده!
‫فقط یه تیکه کوچیک انداختم,
‫- حالا اون یه لیوان آب انگور رو میخورم, ‫- باشه، ببخشید,
‫خب، آنکر، تو هم خوره جزی؟
‫شاید بهتر باشه,,, یه توضیح کوتاهی بدی ‫که چه بلایی سر صورتت اومده,
‫- این‌جوری برای بقیه راحتتره که,,, ‫- نیازی نیست,
‫من دلم میخواد بشنوم, چرا زشتی؟
‫- برام مهم نیست در موردش حرف بزنم, ‫- نسخه کوتاهش رو بگو لطفا,
‫یه جمعه‌ کاملا معمولی بود, ‫منتظر ۱۰ تا مهمان برای شام بودیم,
‫مگه هر جمعه ۱۰ تا مهمون دارین؟ واسه چی؟
‫- نه، تازه کلا 8 ‌تا مهمون داشتیم, ‫- بگذریم، همه چی آماده بود,
‫شراب مونتپولچیانو داشت هوا میخورد، ‫گوشت کباب هم توی فر بود,,,
‫اووه، اون موقع‌ها هنوز گوشت میخوردیم, ‫سال‌ها پیش بود,
‫رفتم بیرون که دوتا فلفل‌دلمه ‌ای ‫واسه سالاد بگیرم
‫که مارگرته ازم خواسته بود درست کنم,
‫- داستانش هی عوض میشه, ‫- این‌بار دیگه چی شده؟
‫دلمه فلفل بود, داشتیم ‫یه دستور پخت افغانی که
‫توی اینترنت پیدا کرده بودم رو ‫امتحان میکردیم,
‫اون جمعه انگار دنیا رو سرم ‫خراب شده بود، چون بالاخره
‫بعد از سال‌ها کلنجار رفتن با خودم، ‫تصمیم گرفته بودم حرفه مدلینگم رو ول کنم,
‫ولی ورنر دید که فقط 8 تا فلفل ‌دلمه‌ای خریده، ‫واسه همین دوتا کم داشتیم,
‫داشتم میگفتم، رفتم بیرون ‫تا دوتا فلفل‌دلمه‌ای اضافه بخرم,
‫چرا جفتتون هم خرید میکنین هم آشپزی؟ ‫این خانوم دست به سیاه و سفید نمیزنه؟
‫خریدن دوتا فلفل‌ دلمه‌ای که ‫کار شاقی نیست,
‫ولی بود، چون به قیمت کل صورتم تموم شد,
‫خب، منم بیخیال کار و زندگیم شدم ‫تا تو بتونی کلکسیونت رو طراحی کنی,
‫- کدوم کلکسیون رو میگی، آنکر؟ ‫- یه کلکسیون منحصر به فرد,
‫محصولات پوستی و خز, ‫خیلی براش زحمت کشیدم,
‫ورنر ۴۰ سال طراح لباس بوده ‫ولی هیچ‌وقت هیچی تولید نکرد,
‫حالا هم بیخیال اون شده و افتاده دنبال ‫نوشتن کتاب کودک
‫ولی اونم به جایی نمیرسه,
‫- دروغ نگو, ‫- مگه غیر اینه؟
‫- داشتم میگفتم چطوری این شکلی شدم, ‫- آره، برگرد سر همون داستان,
‫دقیقا، مرسی, ببخشید,
‫داشتم ماشین رو پارک میکردم,
‫اون‌موقع هنوز سیگار میکشیدم، ‫یه سیگار گذاشتم گوشه لبم
‫لیست خرید رو برداشتم، ‫و همین که در رو باز کردم
‫ایربگ ترکید, بنگ!
‫نقص فنی کارخونه بود, ‫به جهنم خوش اومدی!
‫وقتی فقط دوتا فلفل میخواستی، ‫دیگه لیست خرید بردنت چی بود؟
‫چندتا چیز دیگه هم لازم داشتیم, ‫ولی اینا ربطی به موضوع نداره,
‫- یعنی آتیش سیگار پاشید تو صورتت؟ ‫- آره، ۱۴۰۰ درجه حرارت داشت,
‫ایربگ پژو ۱۰۷ با ‫سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت باز میشه
‫کل صورتم رو کرد زیر آتیش,
‫۴۰ درصد پوست صورتم از بین رفت,
‫- شام عالی بود, فکر کنم ما دیگه,,, ‫- ولی یه خوبی‌ هایی هم داشت,
‫پژو بهم غرامت داد
‫چون اون اتفاق توانایی ‫طراحی کردن رو هم ازم گرفت,
‫چرا؟
‫وقتی طراح لباسی
‫خیلی مهمه که دنیا رو ‫از چشم بقیه ببینی,
‫باید خودت رو جای اونا بذاری, ‫ولی وقتی نمیدونی خودت کی هستی
‫و من یهو دیگه نمیدونستم,,,
‫دچار بحران وجودی شدم ‫و کل دوران طراحیم خاکستر شد رفت هوا,
‫کدوم دوران؟
‫تو حتی یه لنگه جوراب هم طراحی نکردی ‫که کسی بخواد بپوشه,
‫8 ساله وقت گذاشتی پای یه کتاب کودک ‫که هیچ‌وقت هم تمومش نمیکنی,
‫خیلی زشته که جلوی مهمونا ‫این‌جوری حرف‌های رکیک میزنی,
‫- من فقط دارم حقیقت رو میگم, ‫- اوه، پس منم میتونم چندتا حقیقت رو بگم!
‫این خانوم سال ۱۹۸۷ مدل دست ‫توی تبلیغ کالوآ بود,
‫همین و بس!
‫خب دیگه، اینم از این,
‫حیف شد واقعا,
‫همش واسه دوتا فلفل ‌دلمه‌ای فسقلی,
‫و بقیه چیزهایی که ‫توی لیست خرید بود,
‫که بی ربط بودن,
‫آره,
‫- ممنون, ‫- مرسی بابت شب فوق‌العاده‌تون,
‫آنکر، نگاه کن, موقع بازسازی ‫اینا رو توی دیوار پیدا کردیم,
‫این مجسمه‌ ها رو تو تراشیدی؟
‫نه، کار مانفرده، اون‌ موقع که ‫کلید کرده بود روی وایکینگ‌ ها,
‫خوبی؟
‫آره، فقط خسته‌ ام,
‫- خوب بخوابی, ‫- باشه,
‫فردا ساعت چند بریم ماهیگیری، آنکر؟
‫اول میریم دنبال کرم بگردیم, ‫همون‌ جایی که تولدهامون رو جشن میگرفتیم,
‫- یادت هست؟ ‫- نه,
‫من که همه تولدهام رو توی لیورپول بودم,
‫ولی دوست دارم بیام ماهیگیری, ‫فقط نمیخوام از توی جنگل رد بشم,
‫اگه قراره بریم دنبال اون ساک بگردیم، ‫من همین الان میرم خونه,
‫نه، فقط میریم دنبال کرم,
‫نمیفهمی جای من بودن چه شکلیه, ‫همه دوست دارن جای من باشن,
‫آدم ‌ها واقعا من رو دوست دارن,
‫- چون تو جانی؟ ‫- آره,
‫چون من جان هستم,
‫فقط یه وظیفه داشتی, اینکه نذاری ‫توی مدرسه داداشت رو مسخره کنن,
‫نمیدونستم اون رو آورده,
‫- فقط واسه شوخی بود, ‫- شوخی؟
‫به نظرت برای فریا هم شوخیه‌ که هر روز
‫قلدرها اذیتش میکنن ‫چون داداشش این‌جوریه؟
‫خیلی باحاله که همه جای خونه رو ‫علامت ‌های وایکینگی حکاکی میکنه؟
‫مامان هم حتما خیلی حال میکنه ‫وقتی میره مدرسه و همه بهمون میخندن، آره؟
‫مانفرد خیلی حالش بده آنکر، ‫اون نیاز به کمک داره,
‫و تو امروز اصلا بهش کمک نکردی، نه؟
‫مانفرد خودش انتخاب نکرده که وایکینگ باشه,
‫مانفرد، بلند شو,
‫- بیا مستقیم بریم لب دریاچه, ‫- اول باید کرم برداریم,
‫- اینجا رو دوست ندارم، سرده, ‫- انقدر این رو نگو، بیا دیگه,
‫نمیخوام اینجا باشم,
‫اینجا رو دوست ندارم، آنکر, ‫خیلی سرده,
‫آروم باش,
‫خیلی آروم,
‫من و داداشم همیشه تولدهامون رو ‫دور اون میز جشن میگرفتیم,
‫اصلا ماهیگیری نخواستیم, ‫بیا برگردیم خونه,
‫- یا برگردیم خونه پیش فریا؟ ‫- آروم باش,
‫منم نمیخوام اینجا باشم, ‫ولی بدون اون ساک نمیتونیم بریم,
‫من اون ساک رو لازم دارم مانفرد,
‫- جان، ببخشید, ‫- ساک، ساک، ساک!
‫همش داری در مورد ساک حرف میزنی!
‫تمومش کن!
‫جا رو با علامت وایکینگ‌ها نشونه گذاشتی؟
‫احمق بیشعور, اگه کسی میدید چی؟
‫بعضی وقتا خیلی خنگی,
‫برو اصلا,
‫دیگه بهت نیازی ندارم, برو!
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- این بالدره,
‫بالدر؟
‫سگمون,
‫یادت نمیاد؟
‫تو که جانی، چطوری این رو یادت میاد؟
‫ها؟
‫همش نقش بازی کردنه, داری دروغ میگی!
‫- ولم کن! نمیخوام اینجا باشم, ‫- لعنتی بهم کمک کن!
‫- دیگه هیچوقت نمیخوام بیام اینجا! ‫- وایستا,
‫- ولم کن وگرنه خودم رو آتیش میزنم! ‫- آروم باش,
‫باشه، ولت میکنم، ولی همینجا میمونی
‫- و مثل آدم با هم حرف میزنیم, ‫باشه؟
‫قول میدی؟
‫دارم ولت میکنم,
‫احمق بیشعور!
‫ای بابا!
‫سلام,
‫تو و مانفرد توی مدرسه دعواتون شد؟
‫پسرهای بزرگتر زدنش,
‫بازم لباس و کلاه وایکینگی پوشیده بود؟
‫خانم سایرنسن گفت که امروز ‫دوتا وایکینگ توی حیاط بودن,
‫نمیخواستم احساس تنهایی کنه, ‫فقط یه کلاه گذاشتم,
‫هر روز میزننش, الان که دیگه ‫تبرش رو نمیاره بدتر هم شده,
‫- دیگه ازش نمیترسن, ‫- بهت اعتماد کرده بودم,
‫- یه هفته پیش قسم خوردی که کمکش کنی! ‫- ببخشید,
‫مانفرد یه مریضی خیلی خیلی بد داره
‫و اینکه با این واقعیت مریضش همراهی کنی، ‫فقط بدترش میکنه!
‫اشتباه کردم, دیگه تکرار نمیشه,
‫قول میدم,
‫دیگه دیره,
‫حالا جفتتون باید یاد بگیرین
‫که واقعیت میتونه خیلی دردناک باشه,
‫برین پیش محیط‌بان
‫بالدر رو تحویلش بدین ‫و منتظر بمونین تا خلاصش کنه,
‫خلاصش کنه؟
‫بالدر امروز به‌خاطر کارهای شما ‫کشته میشه,
‫- بالدر که کاری نکرده, ‫- گریه نکن دیگه، ای بدبخت زپرتی,
‫اگه میخوای وایکینگ باشی، ‫پس قبول کن
‫که یه وایکینگ دلش ‫واسه خودش یا بقیه نمیسوزه,
‫یه وایکینگ یاد میگیره ‫با سرنوشتش کنار بیاد,
‫امروز قراره یاد بگیرین که ‫هر کاری توی زندگیتون انجام بدین
‫عواقب داره,
‫پس برین پیش محیط‌بان
‫و جنازه بالدر رو برگردونین
‫تا براش یه مراسم خاکسپاری خوب بگیریم,
‫- چه خبر شده؟ ‫- دوستت کل گروه رو جمع کرده,
‫اون یارو ریشووه میگه ‫بهم گیتار یاد میده, بیا پیش ما، آنکر,
‫چرا نگفتی دوستات دارن میان؟ ‫چه پروژه معرکه ‌ای,
‫من و مارگرته کاملا پشتتونیم, ‫ما کشته‌ مُرده‌ی گروه بیتلز هستیم,
‫کشته‌مرده!
‫من یکم دیگه برق و هر چی ‫لازم داشته باشین جور میکنم,
‫دمت گرم، ورنر,
‫- دارین چه غلطی میکنین؟ ‫- الان نه, کل شب رو رانندگی کردیم,
‫همه مشتاقن که تمرین رو شروع کنن,
‫با پل جورج آشنا شو، از سوئد اومده,
‫این رینگو هم لاله،
‫که البته توی پرونده پزشکیش چیزی ‫در موردش ننوشته بودن,
‫- اینم دستیار جانه، آنکر,,, ‫- قبلا به بعضی ‌هاتون گفتم,
‫میخوام همه بفهمن ‫که من فقط در صورتی
‫این کار رو میکنم که تضمین بدین
‫توی هولوکاست دست نداشتین,
‫بدون این تضمین، من نیستم!
‫اونم هولوکاست واقعی، توی آلمان,
‫خب، هیچ‌ کدوممون نبودیم, ‫مگه نه، آنکر؟
‫تو اصلا شبیه جان لنون نیستی,
‫خب، تو هم شبیه هیچکدوم از ‫اونایی که ادعا میکنی نیستی,
‫راز گیتار زدن اینه که ‫مثل یه سگ آبی فکر کنی,
‫- مگه سگ‌ های آبی گیتاریست ‌های خوبین؟ ‫- رو دستشون نیست,
‫من اولین سگ آبی زندگیم رو ‫وقتی سه سالم بود کُشتم,
‫اینا رو بریز توی اون ‫مینی ‌بوس دیوونه ‌ها و برو,
‫یکم زیاده ولی به ‫پتانسیلش فکر کن,
‫این یه آزمایش روانپزشکی معتبره,,,
‫- نمیتونی با یه مشت خل و چل گروه بزنی! ‫- این رو تو تعیین نمیکنی,
‫چی گفتی؟!
‫آروم,,, آروم باش!
‫آنکر، من دارم میمیرم!
‫ببخشید, نمیخواستم بهت بگم,
‫ولی سرطان پروستات پیشرفته دارم,
‫این آخرین فرصتمه که ‫یه دستاوردی داشته باشم
‫توی زمینه ‌ای که بالاخره
‫کل عمرم رو وقفش کردم,
‫متأسفم این رو میشنوم ‫ولی نمیتونین اینجا بمونین,
‫داری اشتباه بزرگی میکنی,
‫مطمئنم که این بهترین راهه ‫تا مانفرد برگرده به خودش,
‫ولی من دیگه کم آوردم, ‫بیشتر از این نمیکشم,
‫لوتار,
‫اگه این کار رو بکنیم، ‫کِی برمیگرده به حالت قبلش؟
‫خیلی زود پیشرفت رو میبینی,
‫همین که چندتا از ‫آهنگ ‌های قدیمیشون رو تمرین کنن,
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، پشیمون نمیشی,
‫- یه چیز دیگه هم هست, ‫- چی؟
‫مانفرد یادش بود سگمون کجا دفن شده,
‫اون با ناخودآگاه واقعی خودش در تماسه, ‫این نشونه‌ خوبیه,
‫ولی,,, من اصلا یادم نبود سگ داشتیم,
‫کلا از یادم رفته بود, عجیب نیست ‫آدم یه همچین چیزی رو فراموش کنه؟
‫مغز چیزهای بی ‌اهمیت رو پاک میکنه, ‫کاملا طبیعیه,
‫اگه بی ‌اهمیت نباشن چی؟ ‫اگه چیزهای مهمی باشن؟
‫اونم خیلی طبیعیه! ‫ولی,,, این بحثش طولانیه,
‫تمرکزت رو بذار روی گروه ‫و برگردوندن مانفرد,
‫فقط صبر کن تا نوازندگی ‫پل جورج رو ببینی, معرکه هست,
‫- بیا به ما ملحق شو، مارگرته, ‫- نه، اصلا حرفش رو هم نزن,
‫داری خیلی بی ‌ادبی میکنی,
‫این دیوونه‌خونه‌ هست! ‫صداشون رو گوش کن,
‫- نباید همشون یه آهنگ رو بزنن؟ ‫- نباید توی روند کارشون دخالت کنیم,
‫ولی آخه,,,
‫وقتی اون یارو زشته میگه بدم، ‫نمیتونم ساز بزنم,
‫- نه نه، همه به یه اندازه خوبین, ‫- دروغ نگو، خودم میدونم اونقدرها خوب نیستم,
‫تو باید بدتر بزنی ‫که کسی دلش واسه من نسوزه,
‫اینجا هیچکی دلش واسه کسی نمیسوزه,
‫من فقط پتانسیل و استعداد ‫فوق ‌العاده میبینم,
‫دقیقا, همه ما بهترینیم,
‫این همش ایده آنکره، ‫ولی اون راه نمیفته بگه از ما بهتره,
‫اون میدونه که یه ایده فقط با ‫کار تیمی موفق میشه,
‫یه ایده که فقط یه ایده نیست, ‫نیاز به تدارکات درست داری
‫نیاز به نیروی انسانی ‫و یه نقشه داری,
‫پس یه چیزی مثل هولوکاست؟
‫- پس من نیستم! ‫- نه، ایکیا مثال بهتریه,
‫بیاین از اول شروع کنیم,
‫وایستین، وایستین، نه، تمومش کنین!
‫اصلا خوب نیست, باید با هم بزنیم,
‫باشه؟
‫- می ماژور, با من بیاین, ‫- الان چی شد؟
‫- داره میشه مک‌ کارتنی ؟ ‫- آره، داره هویتش عوض میشه,
‫دیدنش واقعا شگفت ‌انگیزه, ‫داره از جورج به پل تغییر میکنه,
‫فکر کنم,
‫اوه، یادم رفت بگم, ‫حمدان هم فکر میکنه بیورن از گروه آباست,
‫بعضی وقتا هم فکر ‫میکنه هاینریش هیملره
‫که روی کشتی حسابی ‫برامون دردسر شد
‫ولی زود از سرش میپره, ‫زود برمیگرده به جورج، یا پل,
‫خیلی کلافه‌ کننده‌ هست,
‫- ما نمیخوایم به این گوش بدیم, ‫- بس کنین دیگه,
‫وقتی ایکیا اولین شعبه ا‌ش رو توی ‫دانمارک سال ۱۹۶۹ باز کرد
‫اوضاع یکم شیر تو شیر بود,
‫اونموقع هنوز بارکد نبود، ‫و مدل فروششون هم جدید بود,
‫ولی اونا به کارشون ایمان داشتن، ‫دقیقا همونطوری که ما به این کار داریم,
‫گروه دوباره جمع شده, قشنگ معلومه ‫که ما جزو بهترین‌ هاییم
‫و محلی‌ها هم این رو حس میکنن، ‫چون همین الان ورودی
‫ ۲۵۰ کرونی مسابقه‌ ‫استعدادیابی مسافرخونه رو پرداخت کردم,
‫کار بزرگی نیست، ولی ما از اینکه ‫اولش یکم سختی بکشیم ابایی نداریم,
‫کم‌کم میرسیم به اون بالا بالاها,
‫درست مثل ایکیا, به سلامتی!
‫به سلامتی,
‫- قراره واسه یه تماشاگر واقعی اجرا کنیم؟ ‫- نه، فقط واسه یه مشت سگ آبی,
‫۲۴۰ تا سگ آبی اهل موسیقی ‫که با همه آهنگ ‌ها برامون دست میزنن,
‫- ولی خطرناک نیست؟ ‫- معلومه که هست,
‫اگه استرس گرفتی، ‫فقط تماشاگرها رو مثل
‫سگ‌ های آبی تصور کنی, ‫همیشه این کار رو میکنم,
‫- جدی میگم، اون رو نزن دیگه, ‫- نه، بیورن بهم گفت تمرین کنم,
‫از لوتار میپرسم بببینم میتونی ‫گیتار بیس بزنی یا نه, دوست داری؟
‫من توی آهنگ پشه بهترم,
‫چطور یه آدم لال میتونه ‫انقدر بلند خرناس بکشه؟
‫آدم ‌های کر هم توی خواب صدا میشنون,
‫کورها هم خواب ‌های رنگی میبینن, ‫منم خواب هام آلمانی هستن,
‫- اوکی؟ ‫- ولی نه به‌خاطر هولوکاست,
‫من هیچوقت خوابش رو نمیبینم ‫چون اصلا توش دست نداشتم,
‫لعنت به این اصالت آریایی من,
‫جوون که بودم موهام رو مشکی میکردم,
‫و لنز تیره میذاشتم,
‫گوش کن,,, دیگه بخواب, ‫خسته ‌ای، پل جورج,
‫پل جورجی اینجا نیست, ‫فقط بیورن, قبولش کن,
‫بیا بخوابیم و فردا معلوم میشه ‫که کی هستیم,
‫عالیه، عالیه, خیلی ممنون,
‫این یکی رو قشنگ یاد گرفتین، ‫پس دیگه لازم نیست بزنیمش,
‫- مگه قرار نیست بیتلز بزنن؟ ‫- سر وقتش، ورنر,
‫بیاین یه نفس عمیق بکشیم,
‫و از بینی بدینش بیرون, آفرین,
‫بیاین یکی از آهنگ‌ های جان رو بزنیم، ‫ با یکم کمک رفیقام,
‫- پیشنهاد ورنره, ‫- من این آهنگ رو نمیفهمم,
‫نه عمق داره، نه لایه لایه‌ هست,
‫- چی چی؟ ‫- لایه نداره,
‫برو بابا گمشو! ‫تو همین الان داشتی در مورد موز میخوندی,
‫اون حق نداره با من حرف بزنه، ‫وگرنه من دیگه نیستم!
‫بیاین آروم باشیم ‫و با هم مهربون باشیم,
‫جان، بهمون بگو آهنگ ‫با یکم کمک رفیقام در مورد چیه,
‫بهم نگفته بودن باید جواب پس بدم,
‫همه از چی میترسن؟
‫از همه چی بیشتر از چی میترسیم؟
‫- وایکینگ ‌ها, ‫- هولوکاست,
‫آره، شاید,
‫ولی از چی بیشتر میترسیم؟ ‫یه راهنمایی میکنم,
‫کارمندهای ایکیا یه کد ۹۹ دارن,
‫واسه وقتیه که یه بچه ‫نمیتونه پدر مادرش رو پیدا کنه
‫چون یکی از بدترین اتفاق ‌هایی که ‫واسه یه بچه میتونه بیفته اینه
‫که فکر کنه کاملا تنهاست,
‫حمدان؟
‫آهنگ در مورد بچه ‌هاییه که توی ایکیا گم شدن,
‫منم فکر میکنم در مورد بچه‌ هاییه ‫که توی ایکیا زندگی میکنن,
‫دقیقا همینه,
‫ با یکم کمک رفیقام در مورد اینه ‫که تو هیچوقت تنها نیستی,
‫تو همیشه یکی رو داری که بهش اعتماد کنی -
‫و هر چی هم بشه، ‫اون همیشه پیشته,
‫تو کسی رو داری که بهش اعتماد کنی جان؟
‫ولی از اینکه ولت کنه بترسی؟
‫بیاین یه چیز دیگه بزنیم,
‫ببخشید، خیلی دراماتیک شد, ‫قصد من این نبود,
‫میدونی من کیم؟
‫بهم میگن فلیمینگ مهربون,
‫میدونی آنکر کجاست؟
‫بلند شو,
‫بریم بالا منتظرش بمونیم, ‫همه‌ چی رو ردیف میکنیم, بیا دیگه,
‫همه میخوان جای یکی دیگه باشن, ‫جوونا میخوان پیر بشن و برعکس,
‫- همیشه همینجوری بوده, ‫- آخه آهنگ آبا گذاشتن چه کمکی بهشون میکنه؟
‫بعد 20 سال جاز گوش دادن، ‫تحمل یکم آبا رو داریم,
‫- آه، پس الان جاز بد شد؟ ‫- خب، این مدل گوش دادنی که ما داریم,
‫توی سکوت با شراب قرمز و تحلیل کردن, ‫قشنگ تابلوعه که احمقیم,
‫شنیدن صدای پل جورج وقتی آبا میخونه ‫توی این چند روز، بهم حس بهتری داده تا,,,
‫تا حسی که خیلی وقته نداشتم,
‫اسمش بیورنه, اگه یه بار دیگه ‫اونجوری صداش کنی خودش رو میکشه,
‫ببخشید,
‫نمیتونی همینجوری ‫واسه خودت اسم انتخاب کنی,
‫اسم چیزیه که به دستش میاری ‫یا پدر مادرت بهت میدن,
‫منم نمیتونم همینجوری ‫به خودم بگم شاه ورنر
‫یا ورنر غول‌پیکر, ‫اسم باید با واقعیت بخونه,
‫یه راهی هم واسه ما بقیه بذار بمونه,
‫اگه همه چی ارزشش یکی باشه، ‫پس هیچی ارزش نداره,
‫جاز و بیتلز از آبا بهترن,
‫سلامتی از مریضی بهتره، لاغری از چاقی, ‫اینا حقیقت‌ های محضن,,,
‫که نمیشه با احساسات ردشون کرد, ‫بدون یه واقعیت مشترک، هیچی وجود نداره,
‫این دیوونگیه، مارگرته,
‫به خودت نگاه کن, تو با شنیدن یه آهنگ ‫که شخصیتت عوض نمیشه,
‫فکر کنم مارگرته فقط میخواد همونجوری ‫که هست قبولش کنن, درست نمیگم؟
‫وقتی قیافت مثل من باشه، ‫هیچکی خود واقعیت رو قبول نمیکنه,
‫مردم فکر میکنن ‫آدمای خوشگل احمقن,
‫تا قبل از اینکه با ورنر رفیق بشم، ‫کسی منو جدی نمیگرفت,
‫وقتی دیدن که من دنبال ‫قیافه، شخصیت یا پول نیستم,,,
‫بلکه دنبال یه شعور و درکیم ‫که بتونم باهاش ارتباط بگیرم,
‫قشنگ میفهمم چی میگی, ‫من توی رابطه‌ های زیادی بودم,,,
‫که زود فهمیدم اونا منو ‫واسه ویژگی ‌های درونیم نمیخوان,
‫اونا فقط یه دوست‌ پسر دکوری میخواستن ‫با قیافه ترگل‌ ورگل اسکاندیناویایی,
‫موهای بور و چشمای آبیم ‫همیشه واسم مثل نفرین بوده,
‫داری دنبال چی میگردی؟
‫کرم,
‫- با فلزیاب؟ ‫- خب، آره، من,,,
‫کندن رو دوست دارم, ‫ببینم چی پیدا میکنم,
‫باشه, پس یعنی الان دیگه ‫حتی یه آدم نرمال هم توی این خونه نیست,
‫ببین، به نظرم واقعا فوق‌العاده‌ هست ‫که اینجوری هوای برادرت رو داری,
‫کل این قضیه گروه موسیقی,,,
‫و اینکه برگردوندیش اینجا,
‫- خب، من به کندن ادامه میدم, ‫- حتما,
‫- مزاحمت نمیشم, ‫- خوبه,
‫- یه ۴ کیلومتر دیگه باید برم, ‫- چی؟
‫- یه ۴ کیلومتر دیگه باید برم, ‫- درسته, باشه,
برگردان به پارسی: مرتضی راکی T,me: @NestedSubtitle
‫جواب نمیده,
‫- معذرت میخوام, ‫- نباش, فقط یه انگشتت رو میبریم,
‫- نه، توروخدا این کارو نکن, ‫- آروم باش و یه نفس عمیق بکش,
‫خواهش میکنم یه کار دیگه کن, ‫اصلا منو بیشتر بزن,
‫توروخدا گریه نکن دیگه,
‫ببخشید,
‫کاری هست که بتونم بکنم؟ ‫هر کاری بگی میکنم,
‫موهاتو جمع میکنی بالا ‫که شبیه یه پسربچه کارگر بشی؟
‫حتما، میتونم این کارو کنم,
‫- فقط بذار برم دستشویی, ‫- البته, ما هر دو بالغیم,
‫اگه بخوای فرار کنی,,, میکشمت,
‫باشه, باشه,
‫به کی میخوای زنگ بزنی؟
‫حرکت احمقانه‌ای بود,
‫نه,,,! کارت تمومه!
‫غیرممکنه بشه یه داستان جدید ‫واسه کتاب کودک نوشت, همه‌چی تکراریه,
‫سرقت کامیون ۲۰۱۰ ‫پول ‌ها هنوز پیدا نشده
‫کلی شخصیت خوب دارم، ولی,,,
‫,,, یه چیزی لازم دارم ‫که یه دنیای خاص بسازم,
‫بیش از ۱۹۰۰ تا کتاب کودک، ‫قهرمانشون اردکه, مسخره‌ هست,
‫- به جاش یه چیزی بدوز, خیلی وقت گذشته, ‫- چی بدوزم؟
‫واسه پسرا, از وقتی اومدن اینجا ‫همش یه دست لباس تنشونه,
‫۴۱,۷ میلیون کرون که هرگز پیدا نشد
‫از بیورن خوشم میاد, ‫میگه میتونم یه شاگرد گیتار عالی بشم,
‫ناراحتی؟
‫اگه ناراحتی، ‫میتونی تو تخت من بخوابی,
‫میفهمی چقدر واست مایه گذاشتم؟
‫جون هرکی دوست داری اینجا کمکم کن,
‫سلام,
‫- این تبر تو نیست, ‫- نه، احتمالا مال توئه,
‫رو خود خونه بود,
‫- میخوایش؟ ‫- باید توی انباری بمونه,
‫باشه,
‫جاش اون بالاهاست,
‫آهان، درسته,
‫میبینم که,
‫بفرما، اینم از این,
‫تو این علامت‌ها رو همه‌ جا زدی؟
‫اینا علامت نیستن, اینا رون هستن,
‫خیلی از این چیزای قدیمی,,, ‫وایکینگی تو هست,
‫اینجا رو ببین,
‫سردمه,
‫نمیخوام اینجا باشم,
‫شکلات داغ میخوری؟
‫آنکر توی جنگل دنبال چیه؟
‫بهم گفت کلی پوله، ‫پس میتونی بهم بگی,
‫عجیبه که هی میپرسی، ‫وقتی من نمیدونم,
‫چرا آنکر نمیتونه پول رو پیدا کنه؟
‫هیچی یادش نمیاد, ‫حتی نمیدونه چطوری یه رون بذاره,
‫رون بذاره؟ یعنی چی؟
‫وقتی یه رازی داری، یه رون میذاری, ‫بعد غارت، واسه نشونه گذاری غنیمت‌ ها,
‫و آنکر میخواد تو یه رون همین نزدیکا بذاری؟
‫خیلی دوست دارم ببینم چطوری یه رون میذاری, ‫بهم نشون میدی؟
‫فکر کردی من دیوونم؟ ‫من دیوونه نیستم, آنکر دیوونه‌ هست,
‫اون حتی بالدر یا هیچ ‌چیز ‫دیگه ‌ای رو یادش نمیاد,
‫دیوونه‌ هست,
‫مارگرته؟
‫- بیا ببین چی دوختم, ‫- الان نه، ورنر,
‫همین الان، مارگرته,
‫زود!
‫ببخشید,
‫شاید اینو عوض کنم, شک دارم در مورد رنگاش, ‫نور رنگشون رو عوض میکنه,
‫این پوست سگ آبی رنگ‌شده هست,
‫میتونیم لباسا رو واسه ‫استفاده شخصی نگه داریم؟
‫باید قوانین مالیاتی رو چک کنم,
‫- صبح بخیر، آنکر, ‫- صبح بخیر, صبح بخیر، جان,
‫شاهکارهای ورنر رو دیدی؟
‫همه اصرار داشتن که منم یه دست لباس بگیرم، ‫واسه همین کوتاه اومدم,
‫این تلاش ناامیدانه منه ‫به سمت سبک بیتلز,
‫مک ‌کارتنی گروهبان فلفل رو وقتی اختراع کرد ‫که از خودشون بودن خسته شدن,
‫- یه هویت کاملا جدید, ‫- لابد فکر میکنی مسخره‌ هست,
‫ولی این جواب میده, قول میدم,
‫به نظرم کاملا درخشان و عالیه,
‫داریم تو مسیر درست حرکت میکنیم, ‫همینجوری ادامه بدین,
‫همین کارو میکنیم,
‫- صبح بخیر, ‫- صبح بخیر,
‫میدونم دنبال پول ‌هایی,
‫جان همه‌ چیو بهم گفت,
‫خیالت راحت، به پلیس زنگ نمیزنم,
‫چرا؟
‫چون منم همون چیزی رو میخوام که تو میخوای,
‫خب,
‫- و من چی میخوام؟ ‫- که بزنی به چاک,
‫ولی نمیتونی پول رو پیدا کنی,
‫فکر کنم بتونم جان رو راضی کنم ‫که بگه پول‌ ها کجاست,
‫به ما؟
‫بیا بازی رو تموم کنیم، آنکر,
‫- چه بازی ‌ای؟ ‫- ول کن دیگه,
‫از وقتی رسیدین، دیدم که داری نگام میکنی,
‫بهت حق میدم فکر کنی من از سرت زیادم، ولی,,,
‫من و ورنر سال‌ هاست که خوشبخت نیستیم,
‫جدی؟ اصلا نشون نمیدی,
‫همش ظاهرسازیه,
‫من باهات میام,
‫تو به مارگرته در مورد پول گفتی؟!
‫نه, من فقط در مورد رون ‌ها بهش گفتم,
‫- همین الان کلی پول گیرت اومد, ‫- بگو بقیش کجاست! دیگه تمومه!
‫فریا داره میاد,
‫فریا!
‫- مطمئنی تعقیبت نکرد؟ ‫- فکر نکنم, دویدم,
‫با قطار اومدم, ‫نمیدونستم دیگه باید چیکار کنم,
‫- تو و مانفرد خوبین؟ ‫- نمیتونی همینجوری پاشی بیای اینجا,
‫فکر کردی خودم دلم میخواد اینجا باشم؟ ‫از اینجا متنفرم!
‫پس نمیفهمم چرا اومدی, ‫واقعا نمیفهمم,
‫خیلی عوضی ‌ای,
‫پیدات میشه و ‫دوباره همه ‌چیو بهم میریزی,
‫چرا هنوز نرفتی؟ ‫نکنه پولتو پیدا نمیکنی؟
‫فکر کردی نمیدونم واسه چی ‫اومدی اینجا؟ میشناسمت,
‫ما این همه وقت منتظرت بودیم، ‫حالا دوباره داری جیم میزنی,
‫تو به مامان قول دادی ‫هوای مانفرد رو داشته باشی,
‫لعنتی تو قسم خوردی!
‫معلومه که دارم میرم, ‫احمق نیستم که,
‫تو هم باید بری, ‫کل عمرتو پای اون هدر دادی,
‫اگه بری، دقیقا عین بابا میشی,
‫این حرف مزخرف رو تحویل من نده!
‫بعضی وقتا فکر میکنم بابا رو توی قطار ‫یا بین جمعیت میبینم,
‫خواب میبینم که میاد و معذرت ‌خواهی میکنه,
‫آخه آدم چطوری میتونه ‫خونوادشو این‌جوری ول کنه؟
‫میدونم احمقانه‌ست، ولی,,,
‫,,, هنوزم فکر میکنم اگه یه روز ازدواج کنم، ‫اون پیداش میشه و واسم سخنرانی میکنه,
‫ببین، تو و مامان ۴۰ ساله دارین ‫درباره اون حرف میزنین, بیخیال شو,
‫اون یارو یه خونواده پیدا کرد که ‫بیشتر از ما دوستشون داشت، همین,
‫نمیتونست مانفرد رو تحمل کنه, ‫هیچکی نمیتونه,
‫بابا یه آشغال تمام‌ عیار بود، فریا, ‫خوشحال باش که رفت,
‫بابا جنبه‌ های دیگه هم داشت, ‫آدما فقط یه بعد ندارن,
‫- مگه جان نباید کمک کنه؟ ‫- سازها رو بردار، پل جورج,
‫بسه دیگه، بهم نگو پل جورج! ‫جان، تو هم داری اینو میشنوی؟
‫توروخدا کمکمون کن, همینجوری نشین اونجا ‫واسه خودت دلسوزی نکن,
‫هی، هی! مواظب سردوشی لباسم باش,
‫دخالت نکن, تو عضو گروه نیستی,
‫یه کلمه از حرفاتم نمیفهمم, ‫احمق سوئدی,
‫آها، پس من یه احمق سوئدیم,
‫- چه غلطا؟ ‫- حداقلش من الکلی نیستم,
‫لباس ‌ها رو دربیار، همین الان! ‫دیگه از مفت‌ خوری خبری نیست,
‫- گفتم لباسا رو بکن! ‫- انرژیتو واسه سازها نگه دار,
‫هیچکی با اون موزیک آشغال سوئدیت خر نمیشه,
‫خودتم خوب میدونی که ‫نه چشات آبیه نه موهات بور,
‫تو بیورن نیستی و هیچوقتم نمیشی,
‫عوضی!
‫نه! با گیتار نه, پل!
‫من دیگه نیستم!
‫- جورج؟ ‫- ورنر؟
‫بیورن؟
‫من کشیدم کنار! تمومه!
‫باشه، اون میره یه قدمی میزنه، ‫بعدش ما میریم,
‫اینجا هم نیست, ‫داره دیوونم میکنه,
‫دیگه بریدیم,
‫باید باهاش حرف بزنی, ‫بهش بفهمون که هممون میمیریم,
‫نمیتونیم بیخیال پول بشیم و بریم؟ ‫دیگه مهم نیست,
‫در هر صورت واسه این کارا ‫میگیرن میندازنت زندان,
‫واسه چی؟
‫واسه فراری دادن ‫یه مشت دیوونه از بیمارستان,
‫- از کجا اینو میگی؟ ‫- دوربینا گرفتنت,
‫نمیدونم جریمه‌ دزدیدن چهارتا بیمار روانی چیه,
‫کار لوتار بود, ‫من فقط به فرار مانفرد کمک کردم,
‫- در ضمن، سه تا بیمارن, ‫- توی روزنامه‌ ها نوشته چهارتا,
‫گم شدن ۴ بیمار در دانمارک و سوئد
‫اینجایی پس! پل جورج زد تو گوش ‫ورنر و از گروه رفت,
‫- ما امشب باید بریم روی صحنه, ‫- همین الان بهت نیاز دارم,
‫- بالای ۲۵ نفر بلیط خریدن, ‫- چیو نمیفهمی؟
‫توی گروه دعوای داخلی داریم ‫و 3 ساعت دیگه کنسرت به این بزرگی,
‫اگه میدونستم مدیر برنامه بودن ‫اینجوریه، عمرا,,,
‫- آروم باش! یه نقشه جایگزین دارم, ‫- ببند دهنتو!
‫قضیه همینجا تموم میشه,,, کیل,
‫چرا بهش میگی کیل؟ ‫به اندازه‌ کافی گیج شدیم,
‫اون کیله، یه بیمار روانی,
‫- مگه همشون نیستن؟ ‫- دقیقا, منم از همون اول همین رو میگفتم,
‫لوتار کیل گرنر نیلسن، ‫بیمار روانی,
‫- مگه اسم کیل چه عیبی داره؟ ‫- پس یعنی تو رو به مرگ نیستی؟
‫- کی داره میمیره؟ ‫- خفه شو و سر جات بتمرگ,
‫- شاید دارم میمیرم, هنوز اسکن نکردم,,, ‫- دیگه بسه!
‫اینجوری با من حرف نزن لعنتی, ‫۱۴ ساعته دارم خیاطی میکنم!
‫بهم حمله شده، کلا هم ‫7 ساعت خوابیدم! پس,,,
‫الان فقط یه لیوان ‫شراب بورگاندی لازم دارم, افتاد؟!
‫نه! آنکر!
‫آنکر,,, آنکر,
‫- آنکر! ‫- دیدی چی شد؟
‫زدش,
‫با ماهیتابه زد تو سرش,
‫حالا اونم میمیره, همه میمیرن,
‫قرار نیست کسی بمیره,
‫چرا، اون میمیره,
‫- منم میفرستن یه جای دور, ‫- تمومش کن دیگه,
‫برو واسه کنسرتت تمرین کن,
‫یه بار دیگه دستت به اون گیتار بخوره ‫مخت رو میریزم تو دهنت,
‫و آره، حق با توئه,
‫- هممون به خاطر تو به فنا میریم, ‫- آنکر، نگو این رو, حقیقت نداره,
‫بهم نگاه کن, به فریا نگاه کن,
‫بهش نگاه کن,
‫- این همش تقصیر توئه, ‫- تمومش کن,
‫تقصیر توئه که توی این خراب ‌شده‌ایم, ‫تقصیر توئه که بابا رفت,
‫- همه‌ چی تقصیر توئه, ‫- تمومش کنین دیگه، لعنتی‌ ها!
‫نه، جان, صبر کن، جان!
‫نکن!
‫- سوار شو, ‫- نه,
‫- گریه کردی؟ ‫- برو! من با اتوبوس میرم,
‫- گریه کردن عیبی نداره, منم گریه کردم, ‫- من خیلی بیشتر گریه کردم, چشمام رو ببین,
‫- میتونیم برگردیم و معذرت ‌خواهی کنیم, ‫- نه، دارم میرم آلمان,
‫- اگه دوباره گروه رو دور هم جمع کنیم چی؟ ‫- دارم میرم آلمان!
‫- واسه چی؟ ‫- هولوکاست! یه بار واسه همیشه تمومش کنم,
‫- نمیتونی جلوم رو بگیری! ‫- فکرشم نمیکنم,
‫شاید منم بتونم باهات بیام؟
‫لوتار، خدایی راستش رو بهم بگو,
‫مگه من موهام بور و چشمام آبی نیست؟
‫دارم دیوونه میشم اینجا, ‫نمیدونم چیزی که میبینم واقعیه یا نه,
‫ولی,,, من دارم میبینم,,,
‫من چشمای آبی و موی بور نمیبینم,
‫ای وای، نه!
‫من یه آدم سبزه میبینم ‫با یه ریش خفن,
‫ولی اصلا مهم نیست ‫من یا بقیه چی میبینیم,
‫مهم اینه که خودت چی میبینی,
‫قبل از هر چیزی، ‫من بااستعدادترین عضو گروه رو میبینم,
‫و یه مرد به‌ شدت خوش ‌تیپ ‫و باوقار رو میبینم,
‫و یه همکار عالی میبینم ‫که میتونه تنهایی هم بترکونه,
‫آره,
‫- خوبه, سوار شو, ‫- باشه,
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫آخ,
‫آنکر!
‫آنکر؟
‫فلمینگ، آروم باش,
‫آنکر؟
‫پول رو میخوام، آنکر,
‫مال تو نیست, پیش منم نیست,
‫سعی کردم زنگ بزنم, ‫به ‌زودی جور میشه,
‫باشه, پس منم یکی از ‫انگشت‌ های برادرت رو میبرم,
‫بعدش ۱۰ ثانیه وقت داری فکر کنی، ‫وگرنه دونه ‌دونه بقیه رو هم میبرم,
‫فلمینگ، توروخدا نکن,
‫پول رو بهت میدم, ‫فقط باید پیداش کنم,
‫فلمینگ، گوش کن, ‫من نمیدونم کجاست!
‫خیلی خب، این اولین باره,
‫- معمولا مردم مثل چی جیغ میزنن, ‫- فلمینگ,,, خواهش میکنم کاریش نداشته باش,
‫فقط اون میدونه کجاست,
‫ساکت باش آنکر, ‫یکی دیگه رو هم میتونم تحمل کنم,
‫میدونی پول ‌ها کجاست، مانفرد؟
‫- جان,,, اسمش جانه, ‫- ببخشید, پول‌ ها کجاست، جان؟
‫کنار دریاچه, ولی اگه برادرم رو اذیت کنی ‫نشونت نمیدم,
‫اذیتش نکن, من رو بزن اصلا!
‫تو همین الان داداشم رو زدی، ‫واسه همین نشونت نمیدم,
‫حالا دیگه هیچوقت رنگ پول رو نمیبینی,
‫- میخوای چیکار کنم؟ ‫- سوار ماشین شو و برو,
‫- برون دیگه, ‫- من اجازه ندارم رانندگی کنم,
‫- برون! ‫- فقط با ماشین اتوماتیک میتونم برونم,
‫در ضمن یه انگشت افتاده رو زمین, ‫باید برگردیم برش داریم,
‫- باید آنکر و انگشتم رو با خودم ببرم, ‫- میزنم تو مغزت ‌ها,
‫میدونم! خیلی وقته که میدونم, ‫کجا میخوای بری؟
‫- سمت پول ‌ها, ‫- نمیتونیم,
‫پول ‌ها مال آنکره, ‫نمیتونم به کسی بگم,
‫راستش دستم الان یه ذره درد میکنه,
‫گشنمم هست, ‫میشه یه چیزی بخوریم؟ سردمم هست,
‫خیلی خب, باشه, بیا بریم,
‫رفتم,
‫چطوری راه میفته؟ خیلی سخته,
‫ای بابا، نمیتونم! ولی الان راه میفتم,
‫این کاری که کردی واقعا غیرقانونیه,
‫یه حیوون کوچولو داره از جاده رد میشه,
‫بسه دیگه خفه شو ‫و مثل یه مرد نفس بکش,
‫آخه نمیتونم,
‫- تندتر نرو, ‫- آنکر داداشمه, اون ازم محافظت میکنه,
‫دست از سر ما بردار, ‫نکشش, من نمیخوام این کارو کنی!
‫اینقدر تند نرو,
‫- آروم‌تر برو، احمق, ‫- اگه قول بدی آنکر رو نکشی,
‫آروم‌تر,
‫آروم برو، مانفرد!
‫تو و خونوادت قشنگ مشکل ‫روانی حاد دارین, خودت میدونی؟
‫آره,
‫آنکر!
‫آنکر,
‫مانفرد!
‫جان!
‫مانفرد!
‫بابا دوستت داره,
‫یکشنبه میبینمت, ‫واست شام درست کردم که گرمش کنی,
‫نه، نه، نه!
‫- یه اتفاق خیلی بدی افتاده, ‫- واسه مامان و فریا؟
‫کشتنش, اون مُرده,
‫کی؟
‫با من بیا,
‫زنگ بزنین آمبولانس,
‫فقط صبر کن ‫دوباره رو پا بشم، مانفرد,
‫قشنگ له و لورد‌ت میکنم,
‫دیگه نمیتونی راه بری,
‫اصلا نمیتونی تکون بخوری,
‫کمک! به بابا کمک کنین,
‫اونور رو نگاه کن، مانفرد,
‫آنکر، داری چیکار میکنی؟
‫آنکر؟
‫جان لنون وقتی داشت میرسید ‫خونش در نیویورک، چهار تا تیر خورد,,,
‫,,, همراه با یوکو اونو,
‫اون رو سریع رسوندن بیمارستان روزولت، ‫ ولی تموم کرده بود,
‫ضارب، مارک دیوید چپمن، ‫به نظر میاد یه طرفدار دوآتیشه باشه,,,
‫هیچ‌قت در مورد این قضیه حرف نمیزنیم,
‫قسم بخور به کسی چیزی نمیگی
‫دیگه وایکینگ‌ بازی درنمیاری، باشه؟
‫دیگه هیچوقت نرو سراغش,
‫یه روز با مامان اینجا قارچ جمع میکردیم، ‫ولی من هیچی نگفتم,
‫مامان دقیقا داشت روی اون راه میرفت,
‫ناراحتی که بهت نشون دادم؟
‫فکر کنم یه جورایی میدونستم,
‫فکر میکردم خواب دیدم,
‫فریا هم اکثر وقتا همین خواب رو میبینه,
‫- فریا نمیدونه؟ ‫- نه,
‫ولی خوابش رو میبینه,
‫خیلی ناراحته,
‫فکر کنم دلش میخواد بدونه,
‫میتونی بهش بگی,
‫میخوای من از طرف هردومون بهش بگم؟
‫جرئتش رو داری؟ ‫واقعا دلم میخواد تو بگی,
‫میدونم که داری میری,
‫باعث خجالتت میشم، درک میکنم,
‫منم همیشه آدم خوش‌ اخلاقی نبودم,
‫هیچ‌کس همیشه خوب نیست,
‫میتونی دقیقا همون کسی باشی که دلت میخواد,
‫چی شد؟
‫امروز صبح پیداش کردم,
‫افتاده و سرش خورده به سنگ, ‫بهش گفته بودم چراغ‌قوه ببره,
‫رسیدیم خونه دیگه, ‫بیا، بیا,,, بفرما,
‫- کاری از دستم برمیاد؟ ‫- نه, گفتن فقط باید استراحت کنه,
‫واسه ناهار سوپ مجارستانی ‫درست میکنم, از این به بعد فقط سوپ,
‫کلی از دندون‌ هاش ریخته,
‫خب، بیاین حرفامون رو بزنیم,
‫آیا من در مورد خودم دروغ گفتم؟
‫شاید آره,
‫بابای من نماینده‌ اتحادیه‌ ایکیا ‫توی بالروپ بود، نه توی تاستروپ,
‫شعبه‌ تاستروپ اصلا باز نشده بود ‫تا وقتی که شعبه‌ بالروپ رو بستن,,,
‫,,, و بابام رو به ‌ناحق اخراج کردن,
‫پس آره، بابای من رئیس ‫تنها شعبه‌ ایکیا توی کل دنیا بود,,,
‫,,, که تا حالا بسته شده,
‫فکر کنم بدونین چه بلایی ‫سر یه خونواده‌ کوچیک میاره,
‫اگه رویاپرداز بودنم از من آدم بدی میسازه,,,
‫,,, اینکه لزوما فرقی ‫بین خیال و واقعیت نمیبینم,,,
‫,,, و اینکه فقط میخواستم ‫بهترین گروه دنیا رو دوباره بسازم,,,
‫,,, پس راحت باشین و بهم بگین مریض,
‫و اگه میخوای تلافی کنی و من رو بزنی,,,
‫,,, من و بیورن یه ‫ماهیتابه‌ نوی نو واست خریدیم,
‫میتونی من رو ببخشی، آنکر؟
‫از دستم عصبانی هستی؟
‫میبخشمت,
‫عصبانی نیستم,
‫مرسی، آنکر,
‫- نوبت اوناست, ‫- این کیک لیمویی اصلا تازه نیست, بو کن,
‫- هیچی حس نمیکنم, ‫- ساکت شو! دارن میرن روی صحنه,
‫عجب بعدازظهری! چه نمایشی!
‫- حتما باید تبر ببره؟ خطرناکه, ‫- خیلی بزرگه,
‫رستوران چطوری اجازه داد؟ ولش کن,
‫- نه, تبر دوباره مجاز شده, ‫- نه روی صحنه!
‫سگ ‌های آبی پرنده!
‫پس دیگه نمیتونی با ما بزنی,
‫اگه واقعا دلت میخواد بیاریش، بیارش, ‫ولی لازمش نداری,
‫توی این دنیا هر جور آدمی پیدا میشه,
‫زیر دست رئیس قبیله، ‫همه خوشحال بودن و با هم برابر,
‫همه به یک اندازه خوشبخت بودن,
‫البته که توی این مسیر ‫پستی ‌بلندی و جنگ‌ هایی هم بود,
‫ولی رئیس همیشه حواسش بود ‫که همه‌ آدما ارزش یکسانی داشته باشن,
‫اون خیلی خوب میدونست,,,
‫,,, که وقتی پای همه لنگه، ‫یعنی پای هیچکی لنگ نیست,
‫سال‌ها گذشت و همه حتی ‫از قبل هم خوشحالتر شدن,
‫همه میدونستن مردمی که ‫نقص عضو دارن تعادل ندارن,,,
‫,,, و نباید به هم تبر پرت کنن، ‫ولی اونا کوتاه نیومدن,
‫چون میدونستن اگه همه بی ‌تعادل باشن، ‫یعنی هیچکی بی‌ تعادل نیست,
‫وقتی روزش رسید ‫و اون اتفاق غیرممکن افتاد,,,
‫,,, رئیس حتی یک لحظه هم ‫توی تصمیمش شک نکرد,
‫خیلی ‌ها میترسیدن ‫ولی کسی جرئت نداشت بلند بگه,,,
‫,,, و رئیس آخرین نفری بود که ‫سرش رو روی سنگ گذاشت,
‫چند ثانیه قبل از اینکه تبر ‫به گردنش بخوره، به مردمش نگاه کرد,,,
‫,,, و یه آرامش عمیقی توی قلبش نشست,
‫واسه تمام طردشده‌ ها، ‫عجیبا، ضعیف‌ ها، مریض ‌ها,,,
‫,,, پولدارها، فقیرها، ‫خوشگل ‌ها و زشت‌ ها,,,
‫,,, زن و مرد و بقیه‌ اونایی که ‫نمیدونستن کی هستن,,,
‫,,, تا حالا اونا رو اینقدر ‫آروم و هماهنگ ندیده بود,,,
‫,,, و بالاخره، همه‌ اونا ‫ارزش یکسانی پیدا کردن,
‫[ آخرین وایکینگ ]
برگردان به پارسی: مرتضی راکی T,me: @NestedSubtitle